De Israelische Terreur 591

'These questions and answers about International Humanitarian Law and the conflict in Gaza are a work in progress. However, due to the urgency of the situation, we have decided to post them as soon as we can. Further answers will be posted each few days, so please check back regularly. If you would like to ask a question, please email it to contact@lphr.org.uk.
If you would like an expert in International Humanitarian Law who is familiar with the situation in Israel and the Occupied Palestinian Territories to provide media comment, please contact contact@lphr.org.uk.
Last updated at 02:34 on 7 January 2008. Version 1.0.
Questions (click for Answers)
What is International Humanitarian Law?
Does International Humanitarian Law Apply to Israel and the Palestinians?
How is International Humanitarian Law Enforced?
Is the Conflict in Gaza an International Armed Conflict?
Is Gaza Still Occupied?
What is "Necessity"?
What is "Proportionality"?
What is "Distinction"?
Who is a Civilian?
Are All Hamas Members a Legitimate Target?
Was the Killing of members of the Hamas Police During their Graduation Ceremony Legal?
What is International Humanitarian Law?
International Humanitarian Law ("IHL") refers to a range of international legal provisions, arising from both customary law and treaties, which seek to ensure respect for the individual in armed conflict. It governs how armed conflict must be conducted. Its aim is to protect both combatants and civilians from unnecessary suffering. It is also known as the "law of war", the "law of armed conflict" or "jus in bello" (which is Latin for "law in war").
Treaties are agreements between states or groups of states. The most well known treaties are the Geneva Conventions. Treaties only apply to those States that have signed and ratified (agreed to implement) the treaty. Customary law is developed from state practice, that is, how States actually behave. For custom to arise which binds all states there must be "a constant and uniform usage, accepted as law." (Columbia v Peru, International Court of Justice, "The Asylum Case" (1950)).
Most relevant to the situation in Gaza is the Fourth Geneva Convention of 1949 ("Geneva Convention IV") that protects civilians, the First Additional Protocol to the Geneva Conventions of 1977 ("Additional Protocol I") that applies to international armed conflicts and the Hague Regulations of 1907 ("Hague Regulations") that regulate means and methods of warfare.

Does International Humanitarian Law Apply to Israel and the Palestinians?
Yes. Only Israel disputes that International Humanitarian Law ("IHL") applies to it. All other countries of the world take a common position that IHL binds Israel and the Palestinians.
The 1907 Hague Regulations, much of the 1949 Geneva Conventions and the Additional Protocols are treaties, but bodies such as the International Committee for the Red Cross ("ICRC") have confirmed that the most of the principles in them are now recognised as customary international law. This means that they apply even if the parties to the conflict have not signed and implemented (or "ratified") those treaties.
Israel has signed and ratified the Geneva Conventions but not the Additional Protocol I. The Occupied Palestinian Territories are not recognised as a state so the Palestinians cannot sign treaties. However, because of the status of these treaties as customary law, they bind both Israel and the Palestinians.
The International Court of Justice in 2004 confirmed that the Geneva Convention IV and Additional Protocol I applied in the Occupied Palestinian Territories of Gaza and the West Bank. UN Security Council Resolution 446 affirmed "once more that the Fourth Geneva Convention relative to the Protection of Civilian Persons in Time of War of 12 August 1949 is applicable to the Arab territories occupied by Israel since 1967, including Jerusalem". The Israeli Supreme Court also applies IHL in considering the actions of the Israeli Military in the Occupied Palestinian Territories.

How is International Humanitarian Law Enforced?
International Humanitarian Law ("IHL") is enforced in three ways: (1) by the states involved in the conflict, (2) by other states not involved in the conflict, and (3) by international organisations such as the International Criminal Court ("ICC").
(1) Parties to the conflict are required both to respect IHL and also to enact criminal legislation to provide effective sanctions against those committing "grave breaches" of IHL (Geneva Convention IV Art 146, Additional Protocol I Art 85). "Grave breaches" are war crimes and include wilful killing, wanton destruction of property and attacking civilians.
However, in practice, parties to the conflict are generally very unwilling to investigate or prosecute their own citizens.
(2) All other countries not party to the conflict are obliged to take measures necessary for the suppression of all breaches of IHL (Geneva Convention IV Art 146).
There are also criminal law obligations. All countries are obliged to search for persons alleged to have committed war crimes and prosecute them before their own courts (or extradite them for trial abroad) (Geneva Convention IV Art 146). In the UK, this obligation is enshrined in the Geneva Conventions Act 1957. This process is known as the exercise of "universal jurisdiction". Most countries are also very unwilling to exercise universal jurisdiction over the citizens of another country.
(3) It is also theoretically possible for international bodies such as the ICC in The Hague to prosecute individuals who have committed war crimes or crimes against humanity. However, Israel has signed but not ratified the Rome Statute of the ICC. The Palestinian Authority is not a State, so cannot sign or ratify the Rome Statute. The UK has signed and ratified the Rome Statute and implemented it with the International Criminal Court Act 2001. This means that the ICC could prosecute UK citizens or residents but not Israeli or Palestinian citizens. Citizens of other countries who have ratified the Rome Statute could be prosecuted by the ICC if they commit crimes contrary to the Rome Statute such as to aid, abet or otherwise assist a crime contrary to the Rome Statute (Art 25(c) Rome Statute).
The only possibility for the ICC to be involved in the Gaza situation would be for the UN Security Council to refer the situation to the ICC. However, because the USA consistently vetoes any Security Council Resolution relating to Israel, this is not realistic.

Is the Conflict in Gaza an International Armed Conflict?
Yes. Geneva Convention IV and Additional Protocol I apply to all cases of conflict occurring between contracting states (Arts 1 and 2 Geneva Convention IV; Art 1 Additional Protocol 1) and to situations of occupation resulting from such conflict (Arts 1 and 2 Geneva Convention IV; Arts 3 and 4 Additional Protocol I). The Occupied Palestinian Territories are not part of Israel. Until 1967 Gaza was administered by Egypt and Israel has occupied Gaza since then. As Israel and Egypt were signatories to the Geneva Conventions in 1967, the fact of a war between them triggered the applicability of the Fourth Geneva Convention to the Israeli occupation of that territory and that Convention has applied to the occupation ever since (see further below).
The principles of IHL applied to Israel's actions in Gaza even before the start of the present military actions (International Court of Justice Advisory Opinion 2004 paras 96 to 101).

Is Gaza Still Occupied?
Yes. The fact that Israel removed all its illegal settlements in 2005 does not mean that it no longer occupies Gaza for the purposes of International Humanitarian Law ("IHL"). IHL applies until the end of a military occupation (Additional Protocol I Art 3).
Israel controls the borders, airspace and sea. It is able to control the supply of food, fuel, medicine and goods into Gaza and to prevent individuals from entering or leaving Gaza. Its complete control over Gaza has been demonstrated by its decision before it launched a military attack on Gaza to prevent essential supplies from reaching the Palestinians in Gaza.

What is "Necessity"?
Necessity under International Humanitarian Law requires a state fighting an armed conflict "to use only the that degree and kind of force ... that is required in order to achieve the legitimate purpose of the conflict, namely the complete or partial submission of the enemy at the earliest possible moment with the minimum expenditure of life and resources" (UK Ministry of Defence Manual of the Law of Armed Conflict 2004). Furthermore "the use of force which is not necessary is unlawful since it involves wanton killing or destruction" (UK Ministry of Defence Manual of the Law of Armed Conflict 2004).
In the context of belligerent occupation, as is the case in Gaza, military necessity "does not permit the killing of innocent inhabitants for the purposes of revenge or the satisfaction of a lust to kill. The destruction of property to be lawful must be imperatively demanded by the necessities of war. Destruction as an end in itself is a violation of international law. There must be some reasonable connection between the destruction of property and the overcoming of enemy forces... It does not admit the wanton destruction of a district or the wilful infliction of suffering upon its inhabitants for the sake of suffering alone." (United States v List and Others, The Hostages Case (1949)).

What is "Proportionality"?
Most of the ongoing debates on the legality of Israel"s actions centre on the question of whether they are proportionate.
Proportionality is the requirement that "the losses resulting from a military action should not be excessive in relation to the expected military advantage" (UK MoD Manual on the Law of Armed Conflict 2004). It is set out in Arts 51(5)(b), 52(2) and 57(2)(a)(iii) and (b) of Additional Protocol I, Articles 22, 23(g) and 25 of the Hague Regulations and Rule 14, ICRC Customary Law Study.
Israel launched its latest attack on Gaza in response to indiscriminate attacks by home made rockets that have caused a handful of fatalities among Israeli citizens. The purported objective is to stop these attacks. In the process, many hundreds of Palestinians have lost their lives. It seems likely that any cessation of rocket fire could only be for a limited time. This strongly indicates that the attack is disproportionate.

What is "Distinction"?
Distinction is the requirement to distinguish between armed forces and civilians or combatants and non-combatants and between objects that might be legitimately targeted and those that are protected from attack (Additional Protocol I Arts 48 and 49(3) and Rules 1 and 7 of the ICRC Customary Law Study).
Attacks by Hamas against Israel using weapons and home made rockets falls foul of the requirement of distinction because they do not distinguish between Israeli soldiers and civilians.

Who is a Civilian?
An individual is presumed to be a civilian until proved otherwise. A civilian is somebody who is not a combatant (Additional Protocol I Art 50). Civilians and combatants are the two main categories in International Humanitarian Law. They have very different rights.
It seems surprising, but all the Palestinians in Gaza are probably civilians under IHL. This includes members of Hamas. The meaning of civilian is often used inaccurately in the media to refer only to women and children. However, men of fighting age can equally be civilians.
In order to be combatants, Hamas members would need to fulfil some strict conditions. These are: to be commanded by a person responsible for his subordinates, have a fixed distinctive sign recognisable at a distance, carry arms openly and conduct their operations in accordance with the laws and customs of war. Because members of Hamas rarely, if ever, fulfil these criteria, they would normally be civilians. While this is surprising, this is in fact how Israel treats them. They are not accorded Prisoner of War status and do not have immunity from being prosecuted for fighting.
Equally, Israeli men of fighting age are civilians and are not a legitimate target until such time as they are called up to serve as soldiers. They thereby become combatants. Contrary to some belief, the fact that all Israeli citizens have to perform national service does not make them combatants. They will only be combatants while they are serving in the army. For the rest of the time they will be civilians.
However, if a Palestinian or Israeli civilian took a direct part in hostilities, he could be targeted during this time and would lose his civilian immunity from attack, but only for that time.

Are All Hamas Members a Legitimate Target?
No. It is important to distinguish between combatants and civilians. While combatants can be targeted at any time, civilians can be targeted only when they take a direct part in hostilities and for such time as they take a take a direct part in hostilities. (Geneva Convention IV Art 3, Additional Protocol I Art 51(3)).
Members of Hamas are civilians. However, a member of Hamas who is engaged in the launching of home made rockets towards Israel or directly engaging Israeli soldiers in combat is a legitimate target for such time as he is taking a direct part in hostilities. However, when he ceases taking a direct part in hostilities, he is no longer a legitimate target. Similarly, Israeli citizens who perform their military service are only a legitimate target while they are serving in the Israeli Army. When they return to their civilian life they are no longer legitimate targets. Targeting them would be a war crime (Geneva Convention IV Art 147).
It is the position of the UK government that civilians working in munitions factories or driving military transport vehicles are not legitimate military targets. However, they risk being harmed if a munitions factory or military vehicle is targeted as these are legitimate targets. (UK MoD Manual of the Law of Armed Conflict 2004).
However, Israel applies a "membership" approach to Hamas. If an individual is a member of Hamas (whether of their armed wing or not), Israel considers them to be taking a direct part in hostilities and a legitimate target at all times. This approach is not in accordance with the accepted meaning of direct participation in hostilities. Killing an individual for mere membership of Hamas would amount to the wilful killing of a civilian who is not taking a direct part in hostilities and would be a war crime (Geneva Convention IV Art 147).

Was the Killing of members of the Hamas Police During their Graduation Ceremony Legal?
No. Civilian police are not a legitimate target. The Hamas police would be civilians. They could only be targeted if they took a direct part in hostilities and for such a time as they took a direct part in hostilities. Participating in a graduation ceremony does not amount to taking a direct part in hostilities. Therefore the wilful killing of civilians would amount to a grave breach of Geneva Convention IV and a war crime.'

Mark Kranenburg van de NRC 3

Kijk Mark, hier gaat het om. Informatie van goed geinformeerde journalisten en niet die praatjes van de eerste de beste politieke malloot als Verhagen. Het gaat om het raaplegen van goede bronnen. Via de Palestijnse intellectueel Omar Barghouti kreeg ik deze informatie:

'It is not uncommon for Israeli army officers to pompously and inhumanly boast about committing massacres or other war crimes -- they know they are well shielded from mainstream media rebuke, war crime tribunals, UN condemnation, EU effective sanctions, or official Arab retaliation of any sort.

This is an article that gives insight into the "deliberate policy" of the army and government of Israel in their war on Gaza of causing massive civilian casualties as a tactic to pressure the resistance into submission or major concessions.

Nothing new. Israel and Zionist forces before it have done this during and ever since the Nakba. The underlying premise is that killing, maiming and traumatizing Arab civilians should only be lloked upon in a utilitarian framework: does it help reach the set military goals or now. In any case, these atrocities are not viewed by the overwhelming majority in Israel as human rights violations, as the victims -- all gentiles -- can hardly be considered proper humans, after all.

Be it the typical racism of a colonial mentality or Jewish fundamentalism entrenched into the collective Israeli mind, even among "seculars," this view of the other as a lesser human has always been at the root of Israeli massacres. Now it is used to rationalize the acts of genocide in Gaza.

Omar

http://www.haaretz.com/hasen/spages/1053401.html
Haaretz 07/01/2009
ANALYSIS / Using aggressive tactics in Gaza to save soldiers' lives
By Amos Harel and Avi Issacharoff

The incident in which some 40 Palestinian civilians were killed when Israel Defense Forces mortar shells hit an UNRWA school in the Jabalya refugee camp Tuesday surprised no one who has been following events in Gaza in recent days. Senior officers admit that the IDF has been using enormous firepower. "For us, being cautious means being aggressive," explained one. "From the minute we entered, we've acted like we're at war. That creates enormous damage on the ground ... I just hope those who have fled the area of Gaza City in which we are operating will describe the shock. Maybe someone there will sober up before it continues." What the officer did not say explicitly was that this is deliberate policy. Following the trauma of the war in Lebanon in 2006, the army realized that heavy IDF casualties would erode public (and especially political) support for the war and limit its ability to achieve its goals. Therefore, it is using aggressive tactics to save soldiers' lives. And the cabinet took this into account when it approved the ground operation last Friday, so it has no reason to change its mind now. Nor is it likely that Tuesday's incident, with its large number of civilian deaths, will result in an immediate cease-fire. Civilian deaths increase international pressure for a cease-fire and so the incident will probably bring the end of the war closer. Nevertheless, the Second Lebanon War continued for weeks following a similar incident at Kana. Moreover, the situation in Gaza is slightly different than it was in Lebanon. First, until Tuesday's incident, the world appeared relatively indifferent to Palestinian civilian casualties. On Monday, 31 members of the Samouny family were killed when a shell hit their house in Gaza City; that same day, 13 members of the Al-Daiya family where killed by another Israeli bomb. Yet international media coverage of these incidents was comparatively restrained. Second, none of the major international players want to strengthen Hamas. France and Egypt are currently leading the cease-fire efforts, yet their proposals are far closer to Israel's demands than to those of Hamas. Therefore, unless Hamas gives in and accepts these proposals, the fighting is likely to continue. What to do about Hamas' arms smuggling currently appears to be the main sticking point holding up a cease-fire agreement. Israel is holding intensive talks with the United States in an effort to reach a deal that would be acceptable to Egypt. The proposals include sending in the U.S. Army's engineering corps to systematically destroy the entire Philadelphi Road, where the smuggling tunnels under the Gaza-Egypt border are located. Three years ago, on the eve of the disengagement, then GOC Southern Command (and now Deputy Chief of Staff) Dan Harel proposed digging a canal the entire length of the Philadelphi Road to thwart the smuggling. At the time, his idea was dismissed as crazy. So Israel withdrew without any arrangements in place for Philadelphi, and the tunnels under the road became a smuggling superhighway for the rockets now being launched at Be'er Sheva, Ashdod and Gedera. The delay in the diplomatic negotiations is liable to bring about a further escalation of the fighting. The cabinet will soon hit another moment of decision, when it will have to decide either to expand the operation by deploying the reservists who are now training at Tze'elim, or to accept what from its view is an imperfect cease-fire deal, followed by a rapid withdrawal. It is a classic risk versus reward assessment: Do the chances of improving the war's outcome outweigh the risk to soldiers' lives inherent in a broader offensive, or vice versa? '

Mark, de taktiek is deze. Het Israelische leger bestaat voor een groot deel uit reservisten, die liever in de disco dan op het slagveld staan, net als ieder gewoon mens. Dat weet de legerleiding, daarom durven ze ook de Palestijnse steden niet in, want dan moeten ze een stadsguerilla beginnen, echt vechten, en dat kost teveel Joodse levens. Dat levert bij de achterban verzet op. Dus omsingelen ze een Palestijnse stad en schieten van veilige afstand op het dichtstbevolkte stukje gebied op aarde. Natuurlijk kunnen de militairen daarbij geen onderscheid maken tussen burgers en combattanten. Maar dat interesseert ze ook niet, zolang er maar Arabieren sterven is er voor hun niets aan de hand en kunnen ze doorgaan met het terroriseren van de Palestijnen. Dat weet iedere journalist die weleens een Israelische legeractie heeft meegemaakt, zoals ik. Niets nieuws dus. Wat nieuw is, is dat de slachtoffers nu terugknokken met raketten. En daardoor worden ook gewone joods-Israelische burgers de dupe. Premier Olmert verklaarde niet voor niets tijdens een interview dat recent ook in de New York Review of Books werd afgedrukt: 'De Libanese oorlog zal de geschiedenis ingaan als de eerste oorlog waarin het militair leiderschap begreep dat klassieke oorlogsvoering achterhaald is… Maar de ware les is… dat in hedendaagse oorlogen het thuisfront het front is, het thuisfront is bij de strijd betrokken.’ En premier Olmert heeft gelijk, een moderne oorlog is geen oorlog meer, het is terreur tegen de burgerbevolking, 'het thuisfront is bij de strijd betrokken' aangezien het 'thuisfront het front is.' Het resultaat is dat elke moderne oorlog per definitie een oorlogsmisdaad is.

Welnu, het punt is dat dat dit alles doorgaat zolang de Israelische propagandadiensten en de pro-Israel lobby hier in staat zijn journalisten als jij met een propagandapraatje op te schepen. Lukt dat niet meer, en dat punt is nu genaderd, dan moeten journalisten als jij ineens de zaak kritischer aanpakken en niet elke politicus onweersproken laten doorkwekken. Mijn voorstel is nu dat jij de politiek verantwoordelijken harder aanpakt. Dat is beter voor de slachtoffers, de journalistiek en natuurlijk niet in de laatste plaats jouw carriere. Het is een zwaar en moeilijk vak, Mark, en enig opportunisme is nu vereist, want anders mis je de boot.

Nogmaals, de expansionistische Israelische regering die naar de hegemonie in de regio streeft, zit wet een onoplosbaar probleem en dat is dat moderne jongelui niet meer willen sterven op een slagveld. Zeker niet wanneer het alleen maar gaat om het stelen van nog meer Palestijns land. Enige tijd geleden sprak ik met een Israelische reservist over het feit dat Israël er in 2006 niet in slaagde de oorlog in Libanon te winnen. Hij had er de hartverscheurende documentaire My First War over gemaakt. Deze 30-jarige joods-Israëlische filmmaker heet Yariv Mozer en hij zei dit tegen mij:

‘Het was vooral een psychologische oorlog die door Hezbollah werd gewonnen. Hoewel wij meer slachtoffers veroorzaakten en een immens veel grotere materiële schade, werd Israël psychologisch verslagen. In onze perceptie is het Israëlische leger de sterkste macht in de regio dat zijn wil aan iedereen kan opleggen, en ineens ontdekten we dat we onze problemen niet met geweld konden oplossen. Wij zien onszelf al heel lang als de sterkste partij, wij zijn als het ware Goliath en die moest het tegen de kleine David afleggen. Dat is een geweldige psychologische dreun geweest. Het maakte ons vooral duidelijk dat de toekomstige oorlogen niet door ons gewonnen kunnen worden zoals voorheen. Moderne oorlogen worden niet meer uitgevochten met tanks die over een breed front oprukken, maar met kleine uiterst flexibele guerrilla-eenheden, die een hit-and-run tactiek toepassen. Ze blijven in groepjes van drie, vier man opereren op hun eigen terrein, die ze op hun duimpje kennen. Hezbollah heeft ons naar binnen gelokt en heeft vervolgens op een intelligente manier toegeslagen, overal waar we verschenen. En zo verloren we op bijna elk gebied, we hebben onze gevangen genomen soldaten niet kunnen bevrijden -- het argument om Libanon aan te vallen -- en de raketaanvallen hebben we niet weten te stoppen. Hun antitankgeschut bleek uiterst doeltreffend, waardoor onze gepantserd materieel als wapen niet langer meer efficiënt bleek. Tanks zijn logge gevaartes geworden, rijdende schietschijven, die door een enkele guerrillastrijder uitgeschakeld kunnen worden. Een van de militairen aan het front zegt voor de camera: ‘‘Het is een zinloze oorlog waarvan wij de slachtoffers zijn geworden’’. De aanval op Libanon was één grote desorganisatie, we waren in de steek gelaten soldaten, zonder informatie waar we nu echt voor vochten, te midden van totale chaos. De opdrachten veranderden drie, vier keer per dag. ‘’Er is geen vertrouwen meer, de bevelen zijn krankzinnig’’, dat besef bestond alom. Een moeder die als journaliste aan het front werkte, zei tegen me: ‘‘Wij sturen kinderen uit om te sterven.’’ Er is geen eerlijk doel waarvoor we vechten, en daardoor ontbreekt de motivering. Wij hebben ons land al, wij hoeven niet andermans gebied te bezetten en te stelen. Wij moeten de Palestijnen op de West Bank en de Gazastrook met rust laten, we moeten hun geconfisqueerde gebied teruggeven, wij hebben er geen enkel recht op, we moeten vrede sluiten. De Israëlische bevolking is na al die jaren gevechtsmoe, vergeet ook niet dat ons leger grotendeels uit burgers bestaat die ineens worden opgeroepen, veel soldaten lijden aan post traumatic stress disorder, de Israëlische samenleving is uitgeput. Hoe kun je van gewone mensen verwachten dat ze sterven voor de geopolitieke belangen van anderen. Ik ben er zeker van dat de burgers die als reservisten in 2006 vochten niet zo makkelijk naar een volgende oorlog zullen vertrekken. Ze zitten nog vol trauma’s van de vorige oorlog.’

Snap je nu ook Mark, waarom die praatjes van Verhagen zo'n nonsens zijn?

Mark Kranenburg van de NRC 2

Mark, nog even als collega's onder elkaar. Hier is nog wat achtergrondinformatie voor het geval je de minister weer eens gaat interviewen. Dan kom je tenminste beslagen ten ijs. De informatie is van de Ierse VN-functionaris Ray Dolphin die ik uitgebreid interviewde over zijn boek The West Bank Wall. Unmaking Palestine, waarin hij de zaak rond de apartheidsmuur belicht, en de Israelische schendingen van het internationaal recht, zoals hij die dagelijks waarneemt.

'Ondanks het feit dat het stelen van andermans land door de mensheid als illegaal wordt beschouwd, claimt Israël nog steeds het recht om een deel van de West Bank en Oost-Jeruzalem in beslag te nemen. En dat terwijl in 2004 het hoogste rechtscollege ter wereld verklaarde dat de Muur en de Joodse nederzettingen en de annexatie van Oost-Jeruzalem illegaal zijn. En let wel, over deze zienswijze bestaat bij veertien van de vijftien rechters van het Internationaal Gerechtshof geen enkel meningsverschil. De Joodse nederzettingen zijn volgens artikel 49 van de Vierde Geneefse Conventie verboden, Israël dient zich volledig terug te trekken. En zelfs de vijftiende rechter, de Amerikaan Thomas Buergenthal, verklaarde dat ook hij de nederzettingen als illegaal beschouwt. Het hoogste rechtscollege ter wereld staat op hoofdpunten dus lijnrecht tegenover de Israëlische overheid. En het Internationaal Gerechtshof in Den Haag wordt algemeen gezien als een gezaghebbend en gerespecteerd instituut dat er niet serieus van beschuldigd kan worden antisemitisch bevooroordeeld te zijn. Niet alleen is Buergenthal joods, maar ook de Britse rechter van het Internationaal Gerechtshof, Rosalyn Higgins, is van joodse afkomst, en in haar artikelen blijkt ze altijd erg pro-Israël te zijn. De reden dat het Internationaal Gerechtshof zich in feite unaniem uitsprak tegen de Israëlische politiek in de bezette gebieden, is dat het hier geen gecompliceerde, moeilijk te bewijzen of controversiële vraagstukken betreft. Dit zijn fundamentele kwesties waarover een consensus bestaat. Met geweld andermans land stelen is verboden. Punt, uit! Dat is niets nieuws. Het enige nieuwe is dat internationaal gerespecteerde rechtscolleges, mensenrechtenorganisaties en politici zich daarover eindelijk hebben uitgesproken.'

Uit zijn boek The West Bank Wall: ‘De advisory opinion waarschuwde dat de Muur ‘’samen met eerder genomen maatregelen… het recht van de Palestijnse bevolking op zelfbeschikking ernstig belemmert’’. Het zelfbeschikkingsrecht is dermate fundamenteel dat het Internationaal Gerechtshof de Israëlische schending van zijn verplichtingen in dit opzicht als erga omnes beschouwt (een universele verplichting waaraan een staat onder alle omstandigheden dient te voldoen, SvH).’

Ray Dolphin: ‘Het Internationaal Gerechtshof heeft nog eens benadrukt dat Israël geen onbelangrijk rechtsregeltje overtreedt, maar een fundamenteel recht schendt, een rechtsbeginsel waarop het hele internationale juridische bouwwerk berust, een recht dat net zo essentieel is als bijvoorbeeld het eigendomsrecht. Dat Europa de Israëlische schendingen accepteert, is levensgevaarlijk. Als het recht wegvalt in de internationale betrekkingen krijgt men chaos, en dat zien we daar dan ook. Bovendien ondermijnt Israël daarmee bewust het zogenaamde vredesproces, de meeste deskundigen zijn dan ook pessimistisch over de uitkomst van de “onderhandelingen”, de Israëlische regering doet geen enkele stap in de richting van een levensvatbare Palestijnse staat en dus van een rechtvaardige vrede. Integendeel, ze doen alles eraan om dit onmogelijk te maken. De Europeanen zouden niet moeten afgaan op wat er allemaal aan mooie woorden wordt gezegd, maar moeten kijken wat er daadwerkelijk gebeurt. Kijk naar de afsluitingen, de uitbreidingen, de militaire controleposten, de wegversperringen, de belegering, al die zaken in bezet en belegerd gebied die een normaal Palestijns leven verlammen. Zouden Europeanen onder dezelfde omstandigheden willen leven? De overgrote meerderheid van de Israëlische hindernissen bevindt zich in het centrale deel van de West Bank, en die zijn daar om de Joodse kolonisten te beschermen. Af en toe horen we dat Israël een goodwillgebaar maakt door een paar van die versperringen te verwijderen, maar in de praktijk is er sprake van een toename. En díé verdwijnen niet, ze zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven van de bezetting. Palestijnse burgers horen politici over vrede praten maar de realiteit is dat ze niet vrij kunnen reizen, dat ze onder een militaire bezetting leven, dat de repressie ongestoord doorgaat, dat de nederzettingen uitbreiden en er steeds meer buitenposten gevestigd worden, terwijl die zelfs volgens de Israëlische overheid illegaal zijn. Natuurlijk geloven de Palestijnse burgers niet dat er een vredesproces gaande is, ze zien precies het tegenovergestelde. Nu we geconfronteerd worden met deze situatie zou een eerlijke bemiddelaar noodzakelijk zijn, en ik laat het aan de lezers over om te bepalen of de VS dit ook is. In elk geval is duidelijk dat de Palestijnen de zwakste partij zijn. Ze hebben al veel ingeleverd, ze gaan al jaren akkoord met slechts 22 procent van de 47 procent die ze van de Verenigde Naties hebben gekregen en toch wordt er nu van hen verwacht dat zij nóg meer concessies zullen doen. Het feit dat de Palestijnen afzien van meer dan de helft van het aan hun toegezegde land wordt algemeen gezien als een unieke concessie in de geschiedenis van antikolonialistische bewegingen. De Britse hoogleraar Vaughan Lowe, die voor het Internationaal Gerechtshof (ICJ) de Palestijnen juridisch bijstond, heeft erop gewezen dat de Palestijnen in feite helemaal niet hoeven te onderhandelen over rechten die allang vastliggen in internationale overeenkomsten en het internationaal recht. Ze hebben die rechten al! Hij beklemtoonde dat het ICJ in Den Haag ‘‘heeft bevestigd dat de rechten en plichten van Palestina en de Palestijnen bij wet zijn geregeld en niet domweg alleen maar een zaak zijn voor politieke onderhandelingen. Palestina en de Palestijnen bezitten niet slechts claims en belangen waarover ze met Israël moeten onderhandelen. Zij hebben legale rechten. Zij hoeven niet te onderhandelen over deze rechten. Ze hoeven geen concessies te doen in ruil voor de erkenning van die rechten. Zij bezitten die rechten al en zij hebben het recht op naleving van die rechten.’’ Hoewel de Europese Unie tegen raadpleging van het Internationaal Gerechtshof was, heeft ze naderhand wel degelijk de uitspraak van Hof geaccepteerd en de VN-resolutie gesteund waarin Israël met klem wordt opgeroepen om de uitspraak te respecteren. Israël weigert en desalniettemin blijft de EU het land op elk gebied steunen. Dat is een verwerpelijke politiek, vooral ook omdat het Hof alle staten eraan heeft herinnerd “dat zij de verplichting hebben om de illegale situatie niet te erkennen die voortvloeit uit de constructie van de Muur en om geen hulp of bijstand te verlenen in het handhaven van de situatie die geschapen is door de bouw ervan”. Europa zwijgt en Israël gaat gewoon verder, de zionisten willen meer dan 90 procent van het voormalige Palestina en de Palestijnen zijn momenteel bij de onderhandelingen extra in het nadeel aangezien ze onderling verdeeld zijn, er is sprake van een Palestijnse Autoriteit in Gaza en één in Ramallah. Voor de regering van president Abu Mazen zijn de huidige besprekingen de laatste kans om te laten zien dat het mogelijk is serieus met Israël te onderhandelen over een levensvatbare Palestijnse staat. Mislukt dit dan zullen de militanten het bewijs krijgen dat onderhandelingen niets opleveren, zeker niet als die onder de auspiciën staan van de Verenigde Staten. Ik weet niet waar het Westen nu op wacht. Ik weet wel dat niets in de wereld statisch is, dus ook niet in de Gazastrook en op de West Bank. Gezien het feit dat de Palestijnen in steeds kleinere enclaves worden gedrukt en ook economisch worden vernietigd, is het wachten op een nieuwe geweldsgolf. En wat er dan gaat gebeuren, weet ik niet. Het opmerkelijke is dat de internationale gemeenschap, inclusief Israël en de Palestijnen, wel verklaart voor een tweestatenoplossing te zijn, maar er geen politieke wil in het Westen bestaat om het te verwezenlijken. Met als resultaat dat de Palestijnse bevolking in leven wordt gehouden door, vooral, Europese steun. In plaats van de situatie op te lossen hoopt de Europese Unie kennelijk dat ze het probleem kan afkopen. De bezette en belegerde Palestijnen krijgen per hoofd van de bevolking meer Europese financiële steun dan de inwoners van welk ander conflictgebied in de wereld dan ook. Soms krijgt men de indruk dat dit betaald wordt om het eigen geweten te sussen. De humanitaire ramp die zich hier voltrekt wordt namelijk volledig veroorzaakt door politieke factoren, het is geen natuurramp als een tsunami of aardbeving. Het westerse en Israëlische politieke beleid is de enige oorzaak van het feit dat de voortdurend verslechterende situatie steeds grimmiger wordt. De financiële steun is natuurlijk noodzakelijk, maar als de economie van de West Bank normaal zou kunnen functioneren dan was al dat geld niet nodig, en dan zouden deze fondsen naar slachtoffers kunnen die lijden onder rampen waar de mens géén greep op heeft.’

Uit The West Bank Wall: ‘Het lijkt er sterk op dat de Opinie van het Internationaal Gerechtshof genegeerd is ten gunste van onderhandelingen in het kader van de Road Map. Het precieze karakter van deze onderhandelingen is onduidelijk, maar lijkt niet in overeenstemming te zijn met de Opinie van het Internationaal Gerechtshof. De onderhandelingen lijken de voortgezette aanwezigheid te accepteren van sommige nederzettingen die door het Internationaal Gerechtshof illegaal beschouwd worden… Kortom, er lijkt een onverenigbaarheid te zijn tussen de Road Map-onderhandelingen en de Opinie van het Hof die de bezorgdheid zou moeten wekken van de Verenigde Naties, die ook een partij is van het Kwartet. Het is duidelijk dat de Verenigde Naties zich geen partij kan maken bij onderhandelingen die niet gebaseerd zijn op de Opinie van haar eigen juridische instelling. “Op de eerste verjaardag van de Opinie van het Internationaal Gerechtshof over de Muur zouden de speciale rapporteurs graag… een beroep doen op de Commissie voor de Mensenrechten van de Verenigde Naties om in deze zaak stappen te ondernemen”, aldus in 2005 acht vooraanstaande mensenrechtenautoriteiten van de VN, onder wie de toenmalige speciale rapporteur voor de situatie van de mensenrechten in de Palestijnse gebieden die sinds 1967 zijn bezet, professor John Dugard.'

Weet je Mark, als de logica uit ons dagelijkse leven verdwijnt worden we gek. Werk daar niet aan mee.

Mark Kranenburg van de NRC

De NRC publiceert vanavond een interview met minister Verhagen onder de kop:

"'EU moet wapensmokkel Hamas tegengaan.' Minister Verhagen: staakt-het-vuren lukt alleen als er geen wapens naar de Gazastrook gaan.'"

Ziedaar het wereldbeeld van een kind. Als er geen wapens zijn is er geen oorlog, maar aangezien er overal altijd wapens zijn, kan er overal oorlog uitbreken. Jawel. Minister Verhagen wil niet het expansionistische Israel ontwapenen, maar wel de Palestijnse vluchtelingen die al meer dan 60 jaar van Israel niet naar de plaatsen terugmogen waaruit ze in 1948 en 1967 door Israelische troepen zijn verdreven. Dit alles in strijd met het internationaal recht dat Israel dankzij de steun van het Westen consequentieloos al 60 jaar lang kan schenden. Dat zijn de feiten, waarover wereldwijd een consensus bestaat.

De interviewer van de NRC, Mark Kranenburg, maakt er een potje van, en laat de minister onweersproken doorkakelen. 'Er moeten waarnemers van de EU naar de Gazastrook. Dat voorstel deed minister Verhagen gisteren. "Ik zal me natuurlijk inzetten voor een substantiele bijdrage vanuit Nederland."' Welnu collega Kranenburg, als onafhankelijke journalist had ik de minister het volgende voorgelegd. 'Geachte minister, u was een warm pleitbezorger van het verhogen van de status van Israel in het Associatieverdrag met de EU. Daardoor kan Israel nog lucratiever zijn producten slijten in de Europese Unie, de grootste afzetmarkt van Israel. Tegelijkertijd schendt Israel allerlei internationale bepalingen en op grote schaal de mensenrechten zoals we uit de rapporten van de VN en mensenrechtenorganisaties weten. Welnu, in het Associatieverdrag staat dat beide partijen de mensenrechten dienen te respecteren, anders wordt het verdrag opgeschort. Minister, waarom zet u zich niet in om de EU te dwingen de regels van zijn eigen verdrag te respecteren, dus het opschorten ervan?

Als onafhankelijke journalist moet ik u minister er nog op wijzen dat er in 2004 een advisory opinion was van het hoogste rechtscollege ter wereld, het Internationaal Gerechtshof hier in Den Haag, waarin uitgesproken werd dat Israel door de Muur en de Joodse nederzettingen stelselmatig en grootscheeps het internationaal recht schendt, en dat daar ogenblikkelijk een eind aan moet komen. Sterker nog, naderhand bepaalde de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties dat alle aangesloten landen er alles aan moeten doen om ervoor te zorgen dat Israel het internationaal recht gaat respecteren. Die resolutie werd met overgrote meerderheid aangenomen en mede door Nederland ondertekend. Kortom, geachte minister, waarom laat u de wapentransorten naar Israel via Nederland toe, waardoor de mensenrechten geschonden blijven en waarom spant u zich niet in om het Associatieverdrag op te schorten? Ik stel u die vraag ook om de simpele reden dat u zich wel wil inspannen om te zorgen dat de Palestijnen zich niet meer kunnen verzetten tegen de Israelische schendingen van het internationaal recht, zoals het belegeren en bezetten en stelen van Palestijns land. Overigens, minister, mogen de Palestijnen, zoals u weet, zich gewapend verzetten tegen het Israelische leger. Het verzet moet alleen de Israelische burgerbevolking ontzien, anders is er sprake van terreur, maar dat geldt ook voor de Israelische terreur tegen de Palestijnse burgerbevolking die nu al meer dan 600 burgers het leven heeft gekost, onder wie een aanzienlijk aantal kinderen en vrouwen. En toch blijft u Israel steunen. Waarom spreekt u zich daar niet tegen uit?

Kortom, minister, u meet met twee maten en dat bevreemd veel mensen die trachten op een zo humaan en rationeel mogelijke manier te leven. Mijn vraag is simpel: waarom? Wat denkt u ermee te bereiken? Vrede? Of de voortgaande sluipende etnische zuivering waarmee de Israelische regering bezig is en die keurig toegelicht kan worden door VN-functionarissen in zowel New York als ter plaatse. Ik kan u bijvoorbeeld in contact brengen met professor Richard Falk, speciaal VN-rapporteur voor de mensenrechten in Palestijns gebied, die verklaarde dat Israël als eerste het bestand brak. Falk schreef onlangs in zijn rapport ‘Silence is not an option’ dat Israël de afspraak niet nakwam om de levensomstandigheden in Gaza te verbeteren en dat Israël bovendien het bestand verbrak door een verrassingsaanval die verscheidene veronderstelde Palestijnse militanten in Gaza het leven kostte.' Professor Falk is een joods Amerikaanse hoogleraar wiens werk op het gebied van het internationaal recht wereldwijd gerespecteerd wordt. 'Israel said he was being denied entry because in 2007 he described the Israeli blockade of Gaza as a "holocaust in the making".'

Met andere woorden, geachte minister, waarom steunt u terreur? Waarom dwingt u Israel niet om het internationaal recht te respecteren? Want een echt staakt-het-vuren lukt alleen als er sprake is van een rechtvaardige vrede. Zo is dat in de grote mensenwereld.

Maar juist dat durfde Mark Kranenburg niet te vragen, dus liet hij de minister aan kwebbelen, en dat allemaal in de slijpsteen voor de geest, die ook nog de nuance zegt te zoeken. Weet je Mark, waarom de oplagen van alle dagbladen permanent dalen? Dat komt doordat mensen nu zelf de bronnen kunnen raadplegen, wij journalisten hebben goddank het monopolie op de berichtgeving verloren, de meeste mensen kunnen nu dwars door de praatjes van journalisten heenkijken. Waarom zouden ze gaan betalen voor propaganda? Het eerste de beste recclamekrantje krijgen ze toch ook gratis in de bus en de rest zoeken ze wel op via internet.

De Israelische Terreur 590

In its bombing campaign on Gaza, Israel is destroying houses and, it hopes, Hamas, politically. (Hatem Omar/MaanImages)

Bombing to make the Gaza prison even more secure for Israel

Jonathan Cook, The Electronic Intifada, 7 January 2009

There are two persistent myths about the aim of Israel's onslaught on Gaza: the first that it is an entirely defensive move, a way to end the rocket fire of Hamas; and the second that it is designed to restore the army's credibility after its failure to cow Hizballah in 2006.No doubt the Israeli army has been itching to repair its battered image, and for sure the rocket attacks from Gaza create domestic pressures that are only too clear to an Israeli government about to face an election.But it is a gross misunderstanding of what is unfolding in Gaza to believe Israel's motives are capricious. The politicians and generals have been preparing for this attack for many months, possibly years -- a fact alone that suggests they have bigger objectives than commonly assumed.Israel seized this particular moment -- with western politicians dozing through the holidays and a changeover of administrations in Washington -- because it ensured the longest period to implement its plan without diplomatic interference.The pressure on Israel to reach a political settlement will grow, however, as the inauguration of Barack Obama on 20 January approaches. That explains why, as the army brings ever greater force to bear on Hamas's urban heartlands, the outlines of an Israeli plan are starting to become visible.Despite talk in Israel that a chance to topple Hamas is within reach, that option does not have to be pursued. Israel's aims can be achieved whether Hamas stays or falls -- as long as it is crushed politically.Certainly, a permanent re-occupation of the enclave with its 1.5 million inhabitants is not desired by Israel, which withdrew its settlers and soldiers in 2005 precisely because the demographic, economic and military costs of directly policing Gaza's refugee camps were considered too high.It therefore needs another ceasefire similar to the one that expired on 19 December. The questions are: who will "sign" it and what will be its terms?Writing in The Jerusalem Post newspaper this week, Martin Kramer, a leading Washington neoconservative, suggested that Israel's goal was to forge an agreement with Mahmoud Abbas and restore his rule in Gaza. "Hamas would swallow the pill in the name of 'national unity,'" he argued.The idea that Abbas and his Fatah party can ride into the Gaza Strip on the back of Israeli tanks may be a fantasy that makes sense to the neocons who brought us "regime change" in Iraq, but few in the Israeli government or army seem to believe it is feasible.In any case, the distinction between Fatah's "rule" over the West Bank ghettoes Israel has created and Hamas's oversight of the prison that Gaza has become is one Israel appears keen to maintain. The Israeli vision for the West Bank, in which significant parts are annexed, depends on its political severance from Gaza.Instead, Israel is again pursuing its favorite mode of diplomacy: unilateralism. According to officials quoted in the local media, it wants a deal that is approved by the United States and western governments but passes over the heads of Hamas and the Palestinians.'

Lees verder: http://electronicintifada.net/v2/article10132.shtml

De Israelische Terreur 589

Dit vertelde Mohammed Zeidan van The Arab Association for Human Rights mij een tijd geleden:

Je hoeft de rapporten van Amnesty International, Human Rights Watch of van de VN-rapporteur professor Dugard maar te lezen en men weet hoe grootschalig de Israëlische mensenrechtenschendingen hier, in deze regio, zijn. En toch weigert de Europese Unie zich aan de eigen verdragsregels te houden, en daadwerkelijke stappen te ondernemen. Wat de Europese politici goed moeten beseffen is dat een van de grote mislukkingen van Oslo het feit was dat de belangrijkste vraagstukken niet werden aangepakt en dat nagenoeg hetzelfde nu weer gebeurt. De problemen worden almaar vooruit geschoven, maar ooit zal toch het vluchtelingenvraagstuk moeten worden opgelost. Ooit zal Israel gedwongen moeten worden zich aan het internationaal recht te houden, de Muur af te breken, de nederzettingen te ontruimen, de bezetting te stoppen. Laat men dat dan nu doen. Hoe langer men wacht des te uitzichtlozer wordt het dagelijkse leven voor de Palestijnen. Ook voor de Palestijnse Israëli’s. Een voorbeeld is dat onze joodse landgenoten in alle openbaarheid over ons discussiëren als ‘een demografisch gevaar’. Er wordt nu een politiek beleid ontwikkeld om de zogeheten ‘demografische dreiging’ te neutraliseren. Een van onze ministers roept op tot een ‘transfer’ en wat dat betekent weten de Palestijnen sinds 1948 maar al te goed. Op hun beurt stellen de joodse kolonisten voor om hun nederzettingen te ruilen voor gebieden in Israël met hoge concentraties Palestijnen. Zo zijn ze in één klap van de Palestijnse Israëli’s af en houden ze het land en water op de bezette Westoever. Uit een onderzoek van de Universiteit van Haifa blijkt dat 67 procent van de joods-Israeli’s voor een ‘bevolkingstransfer’ is, met andere woorden meer dan tweederde van de joden in Israël is ervoor dat wij verdwijnen!

December 2007 citeert Haaretz Sami Michael die verklaarde: ‘het racisme in de Israëlische samenleving bereikt nieuwe hoogtepunten, dat de vrijheid van meningsuiting en de privacy schendt.’ Deze president van de Associatie voor Burger Rechten in Israël (ABRI) verklaarde dit tijdens de presentatie van hun jaarlijks rapport. Geconstateerd werd dat het aantal racistische voorvallen tegen Palestijnen met 26 procent was toegenomen en dat ‘twee keer zoveel joden verklaren een haatgevoel tegenover Arabieren te koesteren. “Wij zijn een samenleving onder een democratisch regime waarvan de instituten worden ondermijnd,” aldus Michael.’

Juni 2007 meldde het Israëlische Democratie Instituut dat ‘slechts de helft’ van de joodse Israëli’s ‘van mening is dat joden en Arabieren volledig dezelfde rechten moeten hebben. Onder de joodse geënquêteerden steunde 55 procent de gedachte dat de staat Arabische emigratie uit Israël moet bevorderen en 78 procent zijn tegen de deelname van Arabische politieke partijen aan de regering. Volgens een studie van de Universiteit van Haifa vindt 74 procent van de joodse jeugd dat Arabieren ‘‘vies’’ zijn. ABRI stelt dat wetsontwerpen die in de Knesset worden ingediend bijdragen aan de délegitimering van de Arabische ingezetenen van het land, zoals wetsvoorstellen om het stemrecht… te verbinden aan de militaire dienstplicht… Het gaat ook om wetsontwerpen waarbij ministers en parlementsleden verplicht worden om een eed van trouw af te leggen aan een joodse staat… “Arabische burgers worden regelmatig slachtoffer van spot op vliegvelden,” aldus het rapport. Het stelt vast dat Arabische ingezetenen onderworpen worden aan “raciale karakterschetsen” die hen classificeren als een veiligheidsgevaar. De regering bedreigt ook de vrijheid van meningsuiting van Arabische journalisten door met de zweep van economische boycot te zwaaien en door het publiceren van regeringsaankondigingen in kranten die haar politiek bekritiseren, te stoppen.

Mohammed Zeidan benadrukt het feit dat meer dan tweederde van de joden in Israël hun Palestijnse landgenoten weg wil hebben. ‘Tweederde, en dit is de toekomst van Israël. Vandaar dat steeds meer ontwikkelde Palestijnen het land willen verlaten. Ze kunnen hier geen carrière opbouwen. Vice-premier Avigdor Lieberman, die zelf uit Moldavië komt, spreekt openlijk over onze transfer, het staat in zijn partijprogramma. Hij wordt niet gezien als een Meir Kahane, wiens Kach partij nog in 1986 werd verboden vanwege racisme, integendeel Lieberman is een van de belangrijkste politici in Israël, wiens racisme salonfähig is geworden. Het gevolg is dat het vertrouwen in de politiek onder de Palestijnen in Israël almaar afneemt. Dat is ook te zien aan de opkomstcijfers tijdens verkiezingen. In toenemende mate zoekt men de oplossing in alternatieven. Het enthousiasme voor deelname aan initiatieven vanuit de civil society of vanuit de islam neemt toe. Men voelt zich in de steek gelaten, ze weten dat ze nu voor zichzelf moeten opkomen. Een belangrijk gegeven is dat de Palestijnen in Israël menen niet echt een rol in het geheel te spelen, zeker niet vergeleken met de Palestijnen op de Westoever of Gaza, of Libanon en Irak. Ze zijn geïsoleerd, in Israel zowel als van de Arabische wereld. Bovendien, wie luistert er naar Palestijnen? Als bijvoorbeeld het Internationaal Gerechtshof in Den Haag verklaart dat de Muur en de nederzettingen illegaal zijn en dat de regeringen verplicht zijn hiertegen stappen te ondernemen dan zien ze dat niemand iets doet. Sterker nog: in hetzelfde jaar dat het Hof deze conclusie trok, werd de status van Israël in de Associatie Overeenkomst met de Europese Unie opgewaardeerd. De Palestijnen, ook die in Israël, zien dat recht en mensenrechten voor de Europese Unie in de praktijk geen serieuze richtlijn zijn in hun politiek. Wij merken dat bij ons onderwijsprogramma. Het kost ons moeite uit te leggen dat mensenrechten wel degelijk belangrijke criteria zijn. De eerste reactie is: dit zijn allemaal slagzinnen, theorieën. “Welke mensenrechten?” vragen ze ons. “Gelden die ook voor ons? Waar en wanneer dan?” Wij moeten onze leerlingen echt overtuigen dat ook zij de mensen zijn waarover de mensenrechten gaan. We proberen ze het vertrouwen te geven dat ook zij aanspraak kunnen doen op internationale rechtsregels. De Palestijnen beseffen maar al te goed dat de etnische zuivering van 1948 ongestraft kon plaatsvinden. Ze weten dat Israël straffeloos het recht kan schenden. Daarom zal men niet snel Palestijnen in dit land zien deelnemen aan bijvoorbeeld een demonstratie tegen het racisme van Lieberman of de dreigende zogeheten “transfer”.

Ondertussen blijft Europa toekijken. De Verenigde Staten bepaalt, Europa betaalt. Bijna alle financiële steun na Oslo komt uit Europa. De infrastructuur die daarmee werd betaald, is sinds het begin van de tweede intifada door Israël volledig verwoest. De leden van de Europese Unie zouden één ding niet uit het oog moeten verliezen: elke verslechtering voor de Palestijnen hier heeft haar weerslag in de hele Arabische wereld en zal daardoor op den duur consequenties hebben niet alleen in Europa zelf, maar ook voor de Europese belangen in deze regio. Welnu, Europa betaalt de wederopbouw die door Israël wordt vernietigd. De Verenigde Staten bepaalt de agenda van de onderhandelingen tussen beide partijen, terwijl degenen die het financieren weigeren politieke stappen te ondernemen. Gezien de economische en handelsbelangen van Israël heeft de Europese Unie meer macht dan de Verenigde Staten. De Europese Unie gebruikt niet de macht die ze heeft, terwijl haar belangen toch duidelijk worden geschaad. Waar het hier dus om gaat is niet de politieke macht, maar de politieke wil. En daarom moeten de Europese burgers in het geweer komen. Nu de westerse politici weigeren hun politieke macht te gebruiken om zo het internationaal recht te handhaven, moet de Europese civil society er op gaan toezien dat Israël wordt gedwongen het recht te respecteren. Voordat het straks te laat is en een nieuwe ronde van etnische zuiveringen beginnen. En de consequenties daarvan zijn onafzienbaar.

De Israelische Terreur 588

De Europese politici en academic kunnen nog wat leren van dze Palestijns Israelische organisatie:

'Press Releases
Israel is not above international law
The International Criminal Court should fulfill its obligations and prosecute Israel and its leaders for their continued targeting of civilians and the persistent killing of more than 43 civilians inside the UNRWA schools yesterday. The number of children and women victims was far more than half the number of dead and this confirms the intentional targeting of civilians -

HRA Director, Mohammad Zeidan 7/1/2009

There has been an escalation of Israeli military aggression on Gaza and an intensification of artillery and air bombardment of civilian facilities and areas in the Gaza Strip, particularly evidenced yesterday with the targeting of three United Nations Relief Works Agency (UNRWA) schools, in spite of Israel's knowledge that the United Nations had opened its schools as a safe haven for civilians forced to leave their homes for fear of bombardment, or for those who had had their homes destroyed in the bombardment over the past eleven days.

Israel's intransigence, its continued bombardment and targeting of residential areas and even United Nations facilities, without any consideration to the regulations laid down by international conventions for the protection of civilians in times of war, confirms that the declarations and conventions of the United Nations and the entire international community is not enough to force Israel to adhere to international humanitarian law principles and standards, and does not constitute a deterrent to the continued war crimes and intentional targeting of civilians. The attempt by Israel to justify its bombardment of the schools because of the "firing of rockets by Hamas from these sites" is an acknowledgement of the crime and a rude and clear spurning of international law, because international law does not sanction the bombing of civilian sites and buildings in which civilians seek shelter, even if used by the other side to attack!!

The Arab Association for Human Rights, noting that the number of children and women has surpassed more than half the total number of dead and wounded, confirming a clear and intentional targeting of civilians in order to intimidate them and bring about as large a number of casualties among them, reaffirms that Israeli actions constitute a war crime and a clear and serious violation of international humanitarian law. Therefore, we:

- Call on the United Nations, and in particular the UN Security Council, to carry out its duty by taking immediate measures to protect Palestinian civilians, and take punitive measures against Israel for its crimes of aggression and the targeting of secure civilian sites, including schools, mosques and residential buildings.

- Call on the Human Rights Council and the Attorney General of the International Criminal Court to take the initiative to start legal proceedings, conduct investigations into war crimes committed against civilians in the Gaza Strip, and to prosecute those responsible for these crimes in the International Criminal Court, which was specifically formed under the 1998 Rome Convention to prosecute war criminals and ensure that they don't evade punishment.

- Call on relevant international institutions to provide protection for the medical and ambulance teams to enable them to transport the injured and the dead away from areas of bombardment, and to provide material medical support to Palestinian hospitals to enable them to carry out their duty.
Click here to read article in website

Minister Maxime Verhagen 10

'AEL klaagt Balkenende aan
Premier Jan Peter Balkenende, ministers Maria van der Hoeven (Economische Zaken) en Maxime Verhagen (Buitenlandse Zaken) zijn medeplichtig aan misdaden tegen de menselijkheid en oorlogsmisdaden. Dat vinden advocaat Haroon Raza uit Rotterdam en Abdlmoutalib Bouzerda van de Arabische Europese Liga. Zij deden vandaag aangifte bij het Openbaar Ministerie in Den Haag.

Volgens hen zijn de politici schuldig, omdat zij Israël niet zouden beletten mensenrechten te schenden. Ook wil het duo dat negen Nederlandse ondernemingen waaronder Philips en Stork strafrechtelijk worden vervolgd.

Leveringen
Stork moet volgens de twee aangevers voor het gerecht verschijnen omdat het onderdelen voor helikopters en raketten aan Israël heeft geleverd. Ook Philips en Thales Nederland hebben onderdelen voor Apache-helikopters geëxporteerd, stellen de twee mannen. Siemens zou Israëlische militairen in Zoetermeer hebben opgeleid. Lima Holding bouwde mee aan de muur om de bezette gebieden.

Verwijten
"Door hun handelen dan wel hun nalaten wisten de politici en directeuren, of hadden zij kunnen weten, dat zij bijdroegen aan misdaden'", aldus Raza. De raadsman en Bouzerda verwijten Israël een hele lijst misdaden waaronder het inzetten van clusterbommen, het aanvallen van moskeeën, het martelen van burgers en het vernietigen van woningen.'

Zie: http://www.spitsnieuws.nl/archives/binnenland/2009/01/

politici_aangeklaagd_voor_oorl.html

De AEL neemt de mensenrechten en het internationaal recht serieus, in tegenstelling tot veel Nederlandse politici.

Minister Maxime Verhagen 9

Hier zijn de e-mailadressen van de Tweede Kamerleden van de Commissie Buitenlandse Zaken. Ik heb ze net vragen gesteld naar aanleiding van mijn stukje over Benny Morris. Ik wil van deze parlementsleden weten of ze Israel onvoorwaardelijk blijven steunen of dat ze consequenties gaan trekken uit de feiten die de Israelische historicus Benny Morris aandraagt.

HvBommel@sp.nl
C.vdStaaij@tweedekamer.nl
g.wilders@tweedekamer.nl
H.Waalkens@tweedekamer.nl
C.Coruz@tweedekamer.nl
J.vBaalen@tweedekamer.nl
K.Ferrier@tweedekamer.nl
H.Ormel@tweedekamer.nl
KvanVelzen@sp.nl
F.dNeree@tweedekamer.nl
M.Haverkamp@tweedekamer.nl
L.Blom@tweedekamer.nl
M.vDam@tweedekamer.nl
A.Eijsink@tweedekamer.nl
I.Dezentjehamming@tweedekamer.nl
E.Irrgang@tweedekamer.nl
r.knops@tweedekamer.nl
a.boekestijn@tweedekamer.nl
hantenbroeke@tweedekamer.nl
c.gillard@tweedekamer.nl
a.pechtold@tweedekamer.nl
rvraak@sp.nl
j.voordewind@tweedekamer.nl

'Morris: 'The revised book is a double-edged sword. It is based on many documents that were not available to me when I wrote the original book, most of them from the Israel Defense Forces Archives. What the new material shows is that there were far more Israeli acts of massacre than I had previously thought. To my surprise, there were also many cases of rape. In the months of April-May 1948, units of the Haganah [the pre-state defense force that was the precursor of the IDF] were given operational orders that stated explicitly that they were to uproot the villagers, expel them and destroy the villages themselves.'
En:
'From April 1948, Ben-Gurion is projecting a message of transfer. There is no explicit order of his in writing, there is no orderly comprehensive policy, but there is an atmosphere of [population] transfer. The transfer idea is in the air. The entire leadership understands that this is the idea. The officer corps understands what is required of them. Under Ben-Gurion, a consensus of transfer is created...Ben-Gurion was a transferist. He understood that there could be no Jewish state with a large and hostile Arab minority in its midst. There would be no such state. It would not be able to exist.'

Minister Maxime Verhagen 8

Oke, nu ter zake

'Meneer Verhagen,

Dit is wat Benny Morris, de meest vooraanstaande joods-Israelische historicus heeft verklaard over zijn eigen herziene studie over het ontstaan van het Palestijnse vluchtelingenprobleem: 'The revised book is a double-edged sword. It is based on many documents that were not available to me when I wrote the original book, most of them from the Israel Defense Forces Archives. What the new material shows is that there were far more Israeli acts of massacre than I had previously thought. To my surprise, there were also many cases of rape. In the months of April-May 1948, units of the Haganah [the pre-state defense force that was the precursor of the IDF] were given operational orders that stated explicitly that they were to uproot the villagers, expel them and destroy the villages themselves.'

En:

'From April 1948, Ben-Gurion is projecting a message of transfer. There is no explicit order of his in writing, there is no orderly comprehensive policy, but there is an atmosphere of [population] transfer. The transfer idea is in the air. The entire leadership understands that this is the idea. The officer corps understands what is required of them. Under Ben-Gurion, a consensus of transfer is created...Ben-Gurion was a transferist. He understood that there could be no Jewish state with a large and hostile Arab minority in its midst. There would be no such state. It would not be able to exist.'

'Transfer' is, zoals u wel begrepen hebt, een eufemisme voor etnische zuivering. Met andere woorden: Israel heeft volgens zijn meest vooraanstaande historicus en trouwens ook alle zogeten 'nieuwe historici', de Palestijnse burgers massaal verdreven waardoor ze in vluchtelingenkampen in onder andere Gaza terechtkwamen. Deze mensen die verdreven zijn, hetgeen een oorlogsmisdaad is, zoals u weet, hebben nooit enige compensatie van 'de Joodse staat' gekregen en mochten ook niet terugkeren, hetgeen niet alleen in strijd is met het internationaal recht, maar ook met de talloze resoluties van de VN. Deze situatie duurt al 60 jaar. Toch blijft u Israel steunen. Waarom?

Vriendelijke Groet,

Stan van Houcke,

Journalist

Amsterdam.

PS. Hier kunt lezen wat Benny Morris nog meer heeft gezegd: http://www.haaretz.com/hasen/pages/ShArt.jhtml?itemNo=380986&contrassID=2

De Israelische Terreur 587

'Verhef je stem ! Stuur minister Verhagen,
de regering en het parlement een dringende E-mail.


Beste minister Verhagen, regering en parlement,

Ik roep u dringend op stelling te nemen tegen het buitensporig geweld van Israël in Gaza als antwoord op de Palestijnse raketbeschietingen. Verhef uw stem en spreek Israël hier op aan! Tevens roep ik u dringend op uw stem te verheffen in de VN en de EU.
Eis nu eens dat de talloze VN-resoluties, bijvoorbeeld over de illegale muur rond de Westbank en de talloze illegale nederzettingen, een keer nageleefd gaan worden door Israël, op straffe van (economische) sancties.
De Palestijnen zijn al meer dan 60 jaar slachtoffer van landonteigening, onderdrukking, verdrijving en bezetting door Israël. Het is voor mij onmogelijk te bevatten, dat het huidige kabinet zo weinig respect toont voor het menselijk leed van de Palestijnen.
Indien een transparante stellingname van uw kant uitblijft dan roep ik de Tweede kamer op een parlementair onderzoek in te stellen naar de dubieuze opstelling van de Nederlandse regering in het Israël-Palestina conflict.
Een zeer verontruste burger

Voornaam:
Achternaam:
Email:

De email zal ook aan de relevante kamerleden worden verstuurd. Voorts zullen de E-mails worden gearchiveerd om overhandigd te worden aan de betreffende ministers.'
Zie: http://www.verhefjestem.nl/

De Israelische Terreur 586

'Wat kun jij doen ?

1. Bespreek het met anderen, doorbreek de stilte en verhef je stem. Kijk eens of de partij waar je op stemt actie onderneemt aangaande dit conflict.


2. Verhef je stem !

En stuur minister Verhagen, regering en parlement een dringende E-mail.



Nu al meer dan 2000 E-mails verstuurd. Ga zo door !

Teken ook de petitie van Avaaz gericht aan de VN-veiligheidsraad voor een onmiddellijk staak het vuren.



3. Voer actie.
Dat kan op verschillende manieren. Roep je vrienden op ook hun stem te verheffen. Deel flyers uit. Doe mee aan demonstraties. Boycot Israëlische producten.'

http://www.verhefjestem.nl/

De Israelische Terreur 585

'Gaza: Verhef je stem http://www.verhefjestem.nl/

'Wat is de essentie van het conflict ?

Dat zijn niet de raketbeschietingen van de Hamas, ook niet dat Israël zich daar tegen verdedigt.

De essentie is dat de Palestijnen de afgelopen 60 jaar bijna al hun land zijn kwijt geraakt. Tot op de dag van vandaag worden er nieuwe illegale nederzettingen gesticht op Palestijns grondgebied. Zie hier een visuele presentatie van oud minister-president Dries van Agt.

De essentie is dat door de illegale muur het leven voor een kwart miljoen Palestijnen praktisch onmogelijk wordt gemaakt. Duizenden Palestijnen zijn afgesneden van hun landbouwgrond, familie of medische zorgen.

De essentie is dat miljoenen Palestijnen in erbarmelijke omstandigheden leven met grote tekorten aan alles. Het hoeft geen betoog te bedenken dat vele Palestijnen het huilen nader dan het lachen staat en zo in de handen van extreme partijen als de Hamas worden gedreven.

De essentie is dat de Israëlische bezetter zich weigert te houden aan de vele VN-resoluties. Om onduidelijke redenen wordt van buitenaf (ook door onze regering) minimale druk uitgeoefend waardoor Israël blijft doorgaan met het illegaal bezetten van Palestijns gebied en het langdurig tegenhouden van VN-voedseltransporten.

Wist u dat volgens Richard Falk, speciaal VN-rapporteur voor de mensenrechten in Palestijns gebied, Israël als eerste het bestand brak. Falk schreef onlangs in zijn rapport ‘Silence is not an option’ dat Israël de afspraak niet nakwam om de levensomstandigheden in Gaza te verbeteren en dat Israël bovendien het bestand verbrak door een verrassingsaanval die verscheidene veronderstelde Palestijnse militanten in Gaza het leven kostte.' http://www.verhefjestem.nl/

De Israelische Terreur 584

De Nederlandse commerciele massamedia kunnen straks niet zeggen dat ze van niets geweten hebben.

'Israel’s propaganda mainstay, Sderot, is a lie (like everything else)
By Stuart Littlewood

7 January 2009

Stuart Littlewood views Israel’s amoral friends, from ignoramus Czech Foreign Minister Karel Schwarzenberg to war criminal Tony Blair, whose hypocrisy and lies are helping to sustain the biggest lie of all, Israel. Sderot, the Israeli township on which Hamas rockets have been “raining down”, is the main plank of the Israelis' attempt to justify the bloodshed they have inflicted on the people of Gaza.They use it ad nauseam to brainwash the media and their own people. They have studiously counted and broadcast the number of erratic, home-made Qassam rockets coming into Israel, without ever admitting to the huge number of missiles, bombs and shells that Israel's high-tech military fires into Gaza with much more deadly effect. Those sympathetic to Israel – can there really be any who still wish to be associated with such appalling crimes? – will be mortified to know that Sderot has no business being where it is. It is built on the lands of a Palestinian village called Najd, which was ethnically cleansed by Jewish terrorists in May 1948, before Israel was declared a state and before any Arab armies entered Palestine. The 600-plus villagers were forced to flee for their lives. Britain was on watch as the mandated government, while this and many other atrocities were committed by terrorists. Palestinian Arabs owned over 90 per cent of the land in Najd and, according to UN Resolution 194 and also the Universal Declaration of Human Rights, they have a right to return home. But as we have come to expect, Israel refuses to recognize the rights of others and will not allow them back. Anyway, what is there for them to return to? The 82 homes there were bulldozed. Najd was one of 418 Palestinian villages and towns ethnically cleansed and wiped off the map by Zionist Jews. Its inhabitants, presumably, became refugees in Gaza and their families are probably still living in camps there. The sweet irony is that some of them were probably manning the rocket launchers – well, wouldn’t you? Several months ago when Barack Obama visited Sderot (he didn't have the gumption to call in on Gaza) he spouted the well-worn mantra backing Israel's right to protect its citizens from rocket attacks. "If somebody was sending rockets into my house where my two daughters sleep at night, I would do everything to stop that, and would expect Israel to do the same thing." Well said, Obama. But presumably you wouldn't be so stupid or arrogant as to live on land stolen from your neighbour at the point of a gun. Find yourself some new advisers, Obama, ones that are savvy enough to brief you on the facts about Sderot and everything else about the Palestinians’ plight. Relying on Israeli propaganda lies will only make you look like another mindless Zionist tool.As the slaughter goes off the dial, what pearls of wisdom are we getting from the European Union? The Czech EU presidency spokesman defended Israel, saying: "We understand this step as a defensive, not offensive, action." Czech Foreign Minister Karel Schwarzenberg, currently leading a EU delegation to the region, said Israel had the right to defend itself, clearly reading off Israeli notes and forgetting that the Palestinians have an equal right to self defence. "Let us realize one thing: Hamas increased steeply the number of rockets fired at Israel since the ceasefire ended on 19 December." This staunch ally of Washington understands nothing, as demonstrated when he went on to say that Hamas had excluded itself from serious political debate due to its rocket attacks on Israel. "Why am I one of the few that have expressed understanding for Israel?... I am enjoying the luxury of telling the truth," said Schwarzenberg. This would have been achingly funny if ignorance at such a senior level weren’t so dangerous! Those silly words earned him a cringe-making thank-you from none other than the American Jewish Committee:
30 December 2008Dear Minister Schwarzenberg:On behalf of the American Jewish Committee, we write to thank you for your unwavering public recognition of Israel’s right to self-defence against repeated rocket and mortar attacks from Hamas-controlled Gaza.Your recent comments once again demonstrated the courage and moral clarity of your support for a fellow democracy, Israel, in the face of an unrelenting terrorist threat.We applaud your principled leadership and your commitment to, in your words, “telling the truth”. We will continue to rely upon both as the Czech Republic assumes the presidency of the European Union...Respectfully,Richard J. SidemanDavid A. Harris
This is what happens when a juggernaut like the EU finds itself “led” by a dumb-ass nobody in an hour of crisis. Back in the 1940s the Czechs supplied Jewish terrorists with weapons to be used against the British. How dare you, Schwarzenberg, make us Britons accomplices in Israel’s crimes? Taint yourself if you wish, but DON’T TAINT US!'

Lees verder: http://www.redress.cc/palestine/slittlewood20090107

De Israelische Terreur 583

'Homeless and terrified, 15,000 seek refuge in UN schools Desperate civilians find shelter wherever they can but even the humanitarian agency's buildings are not safe
* Rory McCarthy in Jerusalem
* The Guardian, Wednesday 7 January 2009

More than 15,000 Gazans are sheltering in UN schools because they have been forced to flee their homes in the face of the Israeli air and ground offensive, or even ordered out by Israeli troops.
The UN has opened 27 of its schools as shelters, most in the northern town of Jabaliya, where food, blankets and counselling are being provided.
It is the UN that has stepped in to help because it is by far the largest humanitarian resource in Gaza, particularly the UN Relief and Works Agency (Unrwa), which supports Palestinian refugees across the Arab world. More than 1 million Gazans are refugees: either they or their families were forced from their homes or fled in the 1948 war that brought the creation of Israel.
In Gaza, they rely on the UN, which provides them with regular food deliveries, now vital in the face of Israel's economic blockade of the strip, as well as housing, health services and education - which takes up most of the agency's budget.
The UN's humanitarian role is crucial, but it has often found itself at odds with Israel. This sometimes fractious relationship is conducted mostly behind closed doors, but sometimes their disagreements break out into the open.
Yesterday, presented with reports of the heavy civilian death toll after the Israeli bombing of two UN schools serving as shelters in Gaza, some Israeli officials were quick to argue that militants had used UN property from which to launch rockets in the past.
But the UN underlined the fact that it had passed on the coordinates of the schools to the Israeli military to prevent these kind of killings, and called for an inquiry. "These tragic incidents need to be investigated and if international humanitarian law has been contravened those responsible must be held accountable," said Max Gaylard, the UN humanitarian coordinator for the Palestinians.
While Israel says that its war in Gaza is "unavoidable", it also argues there is no humanitarian crisis and it is allowing in sufficient aid. Unrwa has been critical of Israel's blockade of Gaza in recent years, presenting evidence of a mounting humanitarian crisis, particularly in the last 11 days of conflict. John Ging, Unrwa's director of operation in Gaza, yesterday described Israel's war as a "completely unjustified and unnecessary conflict".
It is not the first time the UN has found itself in the Israeli line of fire. During the Lebanon war two years ago four unarmed UN military observers were killed when their clearly marked UN position was bombed by the Israeli military in Khiyam, in southern Lebanon. Israel apologised and later said the building, which had been on the same spot since 1972, had been wrongly identified as a Hezbollah target.
A decade earlier, in 1996, the Israeli military fired artillery shells into another UN site, at Qana in southern Lebanon, killing more than 100 Lebanese civilians who were among 800 sheltering from heavy fighting.
Israel apologised and blamed incorrect targeting.
More often their disagreements have a strong political dimension. Last month Israel refused entry to, and then deported, Richard Falk, a Jewish American academic who is the UN special rapporteur on the Palestinian territories. Israel said he was being denied entry because in 2007 he described the Israeli blockade of Gaza as a "holocaust in the making".
More broadly, Israel objects to the UN special rapporteur position because it does not document what Israel sees as the other side of the story:
Palestinian abuses of Israeli human rights.
Israel also objects to the UN Human Rights Council, which it says focuses unfairly on Israel's behaviour in the occupied Palestinian territories. So in 2007 Israel declined several times to give an entry visa to Archbishop Desmond Tutu, the South African Nobel laureate, because he had been sent by the UN council to investigate the Israeli shelling of a house in Gaza in which 18 civilians, members of the same family, were killed. Israel blamed a technical error in the artillery gun.'

Lees verder: http://www.guardian.co.uk/world/2009/jan/07/un-schools-gaza-palestine-israel