zaterdag 23 december 2006

Wijsheid 10

'The whites, too, shall pass - perhaps sooner than other tribes. Continue to contaminate your own bed, and you will one night suffocate in your own waste.'

Chief Seattle. Suqwamish and Duwamish.

Jean-Baptiste Chardin

Jean-Baptiste-Siméon Chardin (1699-1779). Franse schilder. Zie:

Marcel Proust: 'Van Chardin hebben we geleerd dat een peer net zo vol leven zit als een vrouw, dat een kruik net zo mooi is als een edelsteen.' Zo begon de ondermijning van de rijkdom, en de waardering voor het alledaagse. Alleen is dit proces helaas geeindigd in de verheerlijking van het vulgaire, waarbij het bijzondere van het alledaagse, zijn schoonheid, totaal is vernietigd.

Irak 138

Iraq's al Dora refinery blazes after being hit by a mortar last week.

Der Spiegel bericht:

'The Race for Iraq's Resources.
Will Iraq's oil blessing become a curse?

The Iraqi government is considering a new oil law that could give private oil companies greater control over its vast reserves. In light of rampant violence and shaky democratic institutions, many fear the law is being pushed through hastily by special interests behind closed doors.
Oil. The world economy's thick elixir yields politics as murky and combustible as the crude itself. And no wonder. It brings together some awkward bedfellows: It's where multinationals meet villagers, where executives meet environmentalists, where vast wealth meets deep poverty, where East meets West.
Oil, of course, can be politically explosive at the best of times, let alone the worst. So, when the country with the third largest oil reserves in the world debates the future of its endowment during a time of civil war, people sit up and take notice.
The Iraqi government is working on a new hydrocarbons law that will set the course for the country's oil sector and determine where its vast revenues will flow. The consequences for such a law in such a state are huge. Not only could it determine the future shape of the Iraqi federation - as regional governments battle with Baghdad's central authority over rights to the riches - but it could put much of Iraqi oil into the hands of foreign oil companies.
Political differences could still derail the legislative process. The Kurdish and Shia populations want to control their oil-rich territories without Baghdad's help. Meanwhile Sunni Arabs located in the oil-poor center of the country want the federal government to guarantee they're not excluded from the profits.
That hasn't stopped the Kurdish Regional Government (KRG), though. The KRG has already signed agreements of its own with oil companies. But Baghdad has declared the contracts invalid, and the new draft law states that Iraq's oil exploration, production and transport would be handled by the central government in Baghdad, according to excerpts of the draft published by Dow Jones Newswires.
Controversial Contracts.'

Lees verder: Of:,1518,456212,00.html

The Empire 104

'The $2 Trillion Dollar War.
A leading economist says the true cost of Iraq is far higher than President Bush claims -- and America will pay the price for decades to come.
By Charles M. Young.

"Rolling Stone" --- - When America invaded Iraq in 2003, the Bush administration predicted that the war would turn a profit, paying for itself with increased oil revenues. So far, though, Congress has spent more than $350 billion on the conflict, including the $50 billion appropriated for 2007.
But according to one of the world's leading economists, that is just a fraction of what Iraq will actually wind up costing American taxpayers. Joseph Stiglitz, winner of the Nobel Prize for economics, estimates the true cost of the war at$2.267 trillion. That includes the government's past and future spending for the war itself ($725 billion), health care and disability benefits for veterans ($127 billion), and hidden increases in defense spending ($160 billion). It also includes losses the economy will suffer from injured vets ($355 billion) and higher oil prices ($450 billion).
Stiglitz, a professor of economics at Columbia University, is just the guy to size up the war's financial consequences. He served as chief economist at the World Bank and chairman of the Council of Economic Advisors under President Clinton, and his book Globalization and Its Discontents has sold more than a million copies. Stiglitz sat down with Rolling Stone in New York to discuss the costs of Bush's misadventure in Iraq.

What's wrong with dropping a lot of money on the Iraq War? Didn't World War II pull America out of the Great Depression?
War is a lousy form of economic stimulus. The bang you get for the buck is very low. If we hadn't had to fight during the Depression, we would have become a much richer country by investing the money we spent on the war. Think of the Nepalese contractors doing work in Iraq. They spend their money in Iraq or Nepal -- not in America.
Because the war drove up oil prices, we are also giving more money to Saudi Arabia, Iran and Venezuela. It follows that we are not investing that money. And instead of spending the money we have left on things that will make us wealthier, we are spending it in ways that have just the opposite effect. I don't want to reduce this to cold, hard economics, but when you educate young people for twelve to eighteen years, you're investing a lot of money in them. If you then have them killed, maimed and debilitated, you destroy capital.
How did you arrive at the $2 trillion figure?
There were three parts to the calculations that I made with Linda Bilmes, a professor of public finance at Harvard. The first part is based on actual expenditures -- the impact on the federal budget. But the budget doesn't include a lot of expenditures we will be making in the future as a result of the war today, like paying for the health care and disability benefits of all the people who have been injured. These are lifetime expenditures, but they aren't included in the $600 million a year the Defense Department expects to spend on Iraq. They're just talking about the hardware of war.
The second part of our calculations estimates future expenditures to replace what we lose in the war. The budget includes spending for new ammunition, but not the wear and tear on weapons systems. Eventually the weapons must be replaced, but the administration doesn't count that as part of the projected cost of the war.
A third important category is a little more hidden. The defense budget has gone way up, beyond the money earmarked for Iraq. You have to ask why. It's not like the Cold War has broken out again. We infer that they are hiding a lot of the Iraq expenditures in the defense budget. We only attribute a small fraction of the increase to Iraq, but it would be hard to explain them any other way than the war.
You also examine the cost beyond the impact on the federal budget.
Yes. We look at where the budget underestimates the social cost of the war. Take disability pay. If you're wounded, the government pays you only twenty percent of what you would have earned if you could work. The disability payment is a budget cost, but the economy misses the salary you would have been making now that you're not able to do anything.'

Lees verder: Of:

Voor een lezing van Joseph Stiglitz over globalisering kunt u hier luisteren:

Het Neoliberale Geloof 15

'Richest 2 Percent Own Half the World's Wealth.
by Aaron Glantz.

The richest 2 percent of adults in the world own more than half the world's wealth, according to a new study released by the Helsinki-based World Institute for Development Economics Research of the United Nations University.
The study's authors say their work is the most comprehensive study of personal wealth ever undertaken. They found the richest 1 percent of adults owned 40 percent of global assets in the year 2000, and that the richest 10 percent of adults accounted for 85 percent of the world's total.
In contrast, the assets of half of the world's adult population account for barely 1 percent of global wealth.
"It reflects the extreme nature of inequality around the world," one of the study's authors, New York University Professor Edward Wolff, told OneWorld. "Yes, we are richer than Africa and Latin America and most of Asia, but how much richer is what hadn't really been established until our study came out," Wolff added.
According to the report, the average American's wealth amounted to $144,000 in the year 2000, more than 100 times higher than the average Indian or Indonesian, whose assets totaled $1,100 and $1,400, respectively.
The study defined wealth as physical and financial assets--like personal savings and home, land, and stock ownership--less debts.
Besides the United States, only Canada, Western Europe, Japan, and Israel showed average personal wealth of more than $50,000.
Pakistan, Vietnam, Cambodia, many former Soviet Republics, and most of sub-Saharan Africa showed average personal wealth of under $2,000.
Conflict-ridden countries like Afghanistan, Iraq, and the Sudan did not report data.
"This is a reminder that most people do not live the way middle class Americans live," David Rauchman of the Washington, DC-based Center for Global Development told OneWorld. "That comes out of two centuries or more of history where North America and Europe have experienced steady and fairly rapid industrial development. Meanwhile, places like Asia and Africa haven't so much."
Rauchman said foreign aid programs and philanthropy would go part of the way toward closing the international wealth gap, but trade and immigration policies are also important.
"If we make it easier for clothing manufacturers and farmers in Bangladesh or Mali to ship their goods to the United States so Americans can buy them, that will help and it will be good for us too," he said. "Same thing for immigration. It's good for Mexico if Mexicans can come to the United States and send money home. If we make it easier for people to come and participate in our economy, it's actually good for economies in the rest of the world."
But unfettered free trade tends to benefit the wealthy at the expense of the poor, says Anuradha Mittal of the California-based Oakland Institute, a think tank that specializes in social, economic, and environmental issues. She says the rise of free trade has increased the wealth gap, both internationally and inside many countries.'

lees verder: Of:

Waarbij nog aangetekend dat het begrip gemiddeld inkomen relatief weinig zegt, want als 1 procent van de Amerikanen 40 procent van de nationale rijkdommen bezit en ongeveer 40 miljoen van de Amerikanen onder de armoedegrens leeft zegt een gemiddeld inkomen niets over de werkelijke financiele situatie van vele Amerikanen. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor de rest van de wereld. Wel wordt duidelijk hoe absurd en onhoudbaar deze gigantische verschillen zijn. De armen en berooiden zullen in opstand komen tegen de rijken zoals dat de hele geschiedenis is gebeurd. De vraag is niet of er een opstand komt maar alleen wanneer.

De Nuance van de NRC 11

Hieronder kunt u de opening lezen van de internet-editie van de Nederlandse 'kwaliteitskrant' de NRC/Handelsblad' op zaterdag 23 december 2006, 17.00 uur. Valt u iets op?

'Premier weigerde VVD’ers ontslag

NIEUWS - Demissionair premier Jan Peter Balkenende (CDA) heeft vorige week geweigerd het ontslag van de VVD-bewindslieden aan te bieden aan het staatshoofd, koningin Beatrix.
Syrische vader wacht toch vervolging

De vader van Ammar en Sara wordt volgens het OM vervolgd zodra hij voet op Nederlandse bodem zet
Pensioenfonds wil geld in aanleg hoofdwegen steken

Pensioenfonds ABP wil een bijdrage te leveren aan de oplossing van het fileprobleem.
lees verder

· Twee jongens omgekomen door brand in caravan
· Veel belangstelling voor afscheid Robert Long
· Reorganisatie gevangeniswezen uitgesteld'


Inderdaad, geen enkel buitenlands bericht. De krant opent met alleen provinciaals nieuws, en met een provinciaalse foto, alsof de lezers niet weten hoe premier Balkenende, minister van Financien Zalm en een ingestortte mevrouw Verdonk eruitzien. Nederland telt zestien miljoen inwoners in een wereld van meer dan 6 miljard mensen. Zijn Nederlanders zo belangrijk dat er niets meer in de opening verteld hoeft te worden over de rest van de wereld? Het zou natuurlijk kunnen, maar ik heb toch sterk de indruk dat dit eerder een signaal is van pathologische provincialisering. Het lijkt bijna op autisme. Hoe meer de wereld globaliseert, des te provincialer worden de Nederlandse kranten. En dat is niet het gevolg van het nuanceren, maar juist van het absoluteren van de eigen werkelijkheid.

De Israelische Terreur 136

Deze mail kreeg ik net van Amerikaanse christenen die een lange tijd in de bezette gebieden woonden en de Palestijnse samenleving hielpen. Ik kwam ze eens tegen tijdens een demonstratie in Israel tegen de terreur van de bezetting.
'Merry Christmas from Salt Films.
Christians like these are the living Church in the Holy Land. As you celebrate Christmas this year, know that they are also celebrating our Lord’s birth and yearning for “Peace on Earth.” Please pray for them and their continued witness during these difficult days.'

Het Neoliberale Geloof 14

Het gaat financieel uitmuntend met de neoliberalen, zowel in de VS als in Nederland. Met de armen in de wereld gaat het een stuk minder goed. De kloof tussen arm en rijk is de afgelopen halve eeuw verdubbeld. 'It is estimated that one billion people in the world suffer from hunger and malnutrition. That's roughly 100 times as many as those who actually die from these causes each year.
About 24,000 people die every day from hunger or hunger-related causes. This is down from 35,000 ten years ago, and 41,000 twenty years ago. Three-fourths of the deaths are children under the age of five.' Lees verder

´These people need our help. $20 supplies a meal for up to 25 people. $100 will nourish up to 25 children for one week. Please pray and consider how you can help out.´
Lees verder

'Big bucks on Wall Street stirs up outrage.

It's a single check worth more money than most people will make in a lifetime, and this year's record-breaking Wall Street bonuses, including one at a whopping $53.4 million, are fanning outrage in the papers, on the Web and on the streets.

"Goldman Sachs is very concerned about their image with the public," said Peter Cohan, an investment consultant and business professor at Babson College in Wellesley, Mass. "But it's tricky for them. They have employees they need to keep, and for that they have to pay them a lot."

Goldman Sachs disclosed this week it paid CEO Lloyd Blankfein a nearly $54 million bonus in cash, stock and options.

The immense bonus breaks a record set just last week when Morgan Stanley gave a $40 million bonus for CEO John Mack.

To put it into perspective, New York State residents make an average of $46,000, or less than one-tenth of one percent of Blankfein's bonus.

The bonuses come after a banner year for investment banks, including Goldman Sachs' 70% rise in profits to almost $10 billion, the highest in the history of Wall Street.

In New York City alone, securities employees will earn almost $24 billion in bonuses this year. Those bonuses are being condemned in the press, including editorial cartoons depicting Wall Street bankers as common criminals.

"One of the reasons there has been so much negative press is that journalists are obsessed with their own poverty," said John Carney, editor of financial blog

"Three hundred days a year they are happier than investment bankers. But when bonus season rolls around the journalists realize there is a price to pay for their career decisions. The highest paid editor at The New York Times makes less than what the lowest paid analyst at Goldman Sachs makes."

Carney pointed out that the press and the public tend to be more shocked by Wall Street bonuses because unlike high-paid athletes, little is generally known about how investment banking actually works.

"I wish I could pass some law restricting bonuses," said Councilman Charles Barron (D-Brooklyn), "or mandate that you have to give some money back to the people who made you rich in the first place."'

Lees verder:,0,6338667.story?coll=scn-newsnation-headlines

De Israelische Terreur 135

De bezette gebieden na Israelische terreuraanslagen.

'What Price a Retirement Made in Hebron?
Provoking Civil War in the Occupied Territories.

So it's official. Britain is no longer simply boycotting a democratically elected Palestinian government. Following Tony Blair's visit, it is committing millions of pounds to Fatah militias that wish to overthrow it. Naturally enough, Blair's foreign policy initiative came two weeks after the US reportedly did the same thing, sending a shipment of 6,000 assault rifles to Fatah's elite Force 17 unit.
In Israel, the far right is already working itself into a predictable lather about the Jihadist blowback that could follow the CIA's training of Force 17. Gazan civilians could be forgiven for assuming that the US and UK were preparing a proxy war for their neighbourhood.
Blair started banging his drum back in August when, before a Los Angeles audience, he bizarrely warned that Iran's explicit purpose was to prevent a two state solution in Israel/Palestine. 'If you export terrorism around the region,' he warned Tehran, 'we will confront you'.
Now Iran is certainly giving money to the Hamas-led government but it is far from proven that this is being earmarked for procuring arms. Hungry public servants in Gaza need wages. And after leading an effective world financial boycott preventing the Palestinian government from paying them, Downing St is not best positioned to complain about it seeking alternative funding. Iran, Saudi Arabia and several other regional players have anyway provided aid to Hamas (and perhaps Fatah) for years without provoking such dire bellicosity.
The truth is that outside of Hamas, no one can be entirely sure what the monies they raise are spent on. But whatever they buy, 'we' will not be confronting anyone. In the worst case scenario, the British taxpayer will be arming and priming one section of a beleaguered people to fight a civil war aimed at removing a government the other half elected. This may take place beneath the fig leaf of new elections but it still has consequences.'

Lees verder:

Israelisch Expansionisme 34

Leest u dit eens:
'When There's No One Left to Blame.
What Are You Going to Do Now, Israel?
Johannesburg, South Africa.

What are you going to do now, Israel?

Now that three small boys have been killed by assassins' bullets, and a Hamas judge dragged from his car and murdered, perhaps you are pleased. The Palestinians are finally succumbing to your plots, you think. The long-planned bottle has finally been sealed, in which the "drunken cockroaches" can only crawl around, shooting each other.
Maybe you are sitting back in your national chair, rubbing your hands together in triumph, watching the Palestinians finally turn on each other, slowly becoming what you always claimed they were. Maybe you are repelled, secure in your sense of superiority.
But have you thought about what you are you going to do, if Palestinian leadership you despise finally disintegrates?You have brought them to this pass, of course. You worked for decades to achieve exactly this. You bribed, terrorized, expelled, maimed or killed their leadership, banned or killed their visionaries and philosophers, fanned and funded Hamas against Fatah or Fatah against Hamas, trashed their democracy, stole their money, walled them in, put them on a "diet", derided their claims, and lied about their history to the world and to yourself.But what are you going to do, Israel, if five million Palestinians are finally living leaderless under your sovereignty? What will you do, when they lose their capacity to negotiate with you? Have you thought that, within the territory you control, they are as many as you? And that now you are destroying their unified voice? Have you thought about what will happen to you if they truly lose that voice?
Maybe you really believe that, if you only feed Fatah money and guns, Fatah will reclaim power from the Hamas and restore the craven puppet Palestinian government of your dreams. Maybe you actually believe that Fatah can revive the wreck of Oslo, step out of the rubble of PA offices, and reclaim the driver's seat of the Palestinian nation as before. Maybe you are telling yourself that, with just a few more inter-factional scuffles and assassinations and little more starvation, the entire Palestinian people will turn on Hamas and eject it from power in favor of grinning Mr. Abbas.But why would you believe all this, when the only other test-case, Iraq, is in ruins and the US and UK are desperately trying to flee?Do you really still live so deeply in your own fantasies that you believe Palestinian resistance is just the product of bad or obdurate leadership? That no collective memory of expulsion and dispossession sustains the spirit of collective resistance that will always and inevitably transcend that leadership? Do you really believe that, if only you can crush or co-opt Hamas and Fatah, five million people will simply disappear forever from your world--trail off across the Jordanian or Egyptian borders into the endless desert, clutching clothes, kids, and tarnished mementos, in some great reprise of 1948?
Do you actually think that, if the international community finally lets you off the hook of negotiating with the people you have dispossessed and discredited, you will somehow walk free at last, your crimes against them forgotten?
We know you are still pursuing the old, fatal, futile fantasy: finally to redeem the Zionist dream by demolishing Palestinian nationalism. To break Palestinian national unity on the rocks of occupation. To reduce the Palestinians to Indians on reservations who decline into despair, alcoholism and emigration. To make them irrelevant to you.'

Lees verder:

vrijdag 22 december 2006

The Empire 103

'War Profits Trump the Rule of Law.

I. The Wings of the Dove.

Slush funds, oil sheiks, prostitutes, Swiss banks, kickbacks, blackmail, bagmen, arms deals, war plans, climbdowns, big lies and Dick Cheney - it's a scandal that has it all, corruption and cowardice at the highest levels, a festering canker at the very heart of world politics, where the War on Terror meets the slaughter in Iraq. Yet chances are you've never heard about it - even though it happened just a few days ago. The fog of war profiteering, it seems, is just as thick as the fog of war.
But here's how the deal went down. On December 14, the UK attorney general, Lord Goldsmith (Pete Goldsmith as was, before his longtime crony Tony Blair raised him to the peerage), peremptorily shut down a two-year investigation by the Serious Fraud Office (SFO) into a massive corruption case involving Britain's biggest military contractor and members of the Saudi royal family. SFO bulldogs had just forced their way into the holy of holies of the great global back room - Swiss bank accounts - when Pete pulled the plug. Continuing with the investigation, said His Lordship, "would not be in the national interest."
It certainly wasn't in the interest of BAE Systems, the British arms merchant that has become one of the top 10 US military firms as well, through its voracious acquisitions during the profitable War on Terror - including some juicy hook-ups with the Carlyle Group, the former corporate crib of George H.W. Bush and George W. Bush and still current home of the family fixer, James Baker. BAE director Phillip Carroll is also quite at home in the White House inner circle: a former chairman of Shell Oil, he was tapped by George II to be the first "Senior Adviser to the Iraqi Ministry of Oil" in those heady "Mission Accomplished" days of 2003. BAE has allegedly managed to "disappear" approximately $2 billion in shavings from one of the largest and longest-running arms deals in history - the UK-Saudi warplane program known as "al-Yamanah" (Arabic for "The Dove"). Al-Yamanah has been flying for 18 years now, with periodic augmentations, pumping almost $80 billion into BAE's coffers, with negotiations for $12 billion in additional planes now nearing completion. SFO investigators had followed the missing money from the deal into a network of Swiss bank accounts and the usual Enronian web of offshore front companies.
Nor was continuing the investigation in the interest of the Saudi royals, whose princely principals in the arms deal were embarrassed by allegations that a BAE-administered slush fund had supplied the fiercely ascetic fundamentalists with wine, women and song - not to mention lush apartments, ritzy holidays, cold hard cash, Jags, Ferraris and at least one gold-plated Rolls-Royce, as The Times reported. One scam - uncovered by the Guardian in a batch of accidentally released government documents - involved inflating the price of the warplanes by 32 percent. The rakeoff was then presumably siphoned into BAE's secret accounts, with some of it kicking back to the Saudi royals and their retainers.
The Saudis were said to be incensed by the continuing revelations spinning out of the investigation, which had begun in 2004 after the Guardian first got wind of the alleged slush fund. Last month, with talks on the new $12 billion extension in the final stages, the Saudis lowered the boom, threatening to ashcan al-Yamanah and buy their warplanes from - gasp! - the French instead. For a week or two, the Blair government played chicken with the Saudis, hoping the threat was just a hardball bluff for better terms (or maybe bigger slush).'

Iran 72

De International Herald Tribune bericht:

Talk in Saudi Arabia turns to 'Iranian threat.'

RIYADH: At a late-night reading earlier this week, a self-styled poet held up his hand for silence and began a riff on the events in neighboring Iraq, in the old style of Bedouin storytellers.
"Saddam Hussein was a real leader who deserved our support," he began, making up the lines as he went. "He kept Iraq stable and peaceful," he added, "And most of all he fought back the Iranians."
Across the kingdom, in both official and casual conversation, once quiet concern over the chaos in Iraq and Iran's growing regional influence has burst into the open.
Saudi newspapers now openly decry Iran's growing power. Religious leaders have begun talking about a "Persian onslaught" that threatens the existence of Islam itself. In the salons of Riyadh, the "Iranian threat" is raised almost as openly and as frequently as the stock market.
"Iran has become more dangerous than Israel itself," said Sheik Musa bin Abdulaziz, editor of Al Salafi magazine, a self-described moderate in the Salafi fundamentalist Muslim movement that seeks to return Islam to its roots. "The Iranian revolution has come to renew the Persian presence in the region. This is the real clash of civilizations." Many here said they believed a showdown with Iran was inevitable. After several years of a thaw in relations between Iran and Saudi Arabia, analysts said the Saudis were growing extremely concerned that Iran may build a nuclear bomb and become the de facto superpower in the region.
In recent weeks, the Saudis, with other Gulf countries, have announced plans to develop peaceful nuclear power; officials have feted Harith al Dhari, head of Iraq's Muslim Scholars Committee, which has links to the Iraqi insurgency; and have motioned that they may begin to support Iraq's Sunnis. All were meant to send a message that Saudi Arabia intends to get serious about Iran's growing prowess in the region.
"You need to create a strategic challenge to Iran," said Steve Clemons, senior fellow and director of the American Strategy Program at the New America Foundation. "To some degree what the Saudis are doing is puffing up because they see nobody else in the region doing so."
Yet a growing debate here has centered on how Iran should be confronted: Head on, with Saudi Arabia throwing its lot in with the full force of the United States, as one argument goes, or diplomatically, having been offered a grand bargain it would find hard to refuse.
The split burst into the open last week when Prince Turki al-Faisal, Saudi Arabia's ambassador to Washington, abruptly resigned after just 15 months in the job. The resignation set off rumors of a long-running battle over the kingdom's foreign policy.'

Lees verder:

God en Humanisme 2

Zou deze malle meid met dat grijpklare pistool hier nu echt voor hebben doorgeleerd? Wat hebben humanisten toch met oorlog? Ik zou eerder zeggen dat vrede hun werkterrein is. Humanisten lijken in bijna alles op christenen, alleen kent hun geloof geen hemelgod. Men zou verwachten dat ook de christenen beter thuis zijn op het gebied van de vrede, gezien de houding van hun grote voorbeeld, Jezus Christus. Maar nee, een groot deel van de christenen en humanisten steunt de oorlog, ondanks het evengelie en ondanks de Verlichtingsidealen. Een van de voorzitters van het Humanistisch Verbond was professor Paul Cliteur, lid van de VVD, een neoconservatief die maar tegen de islam tekeer bleef gaan. Wonderlijk toch allemaal. Enfin: Dit is dus Ingeborg Takken, humanistisch geestelijk verzorgster in Afghanistan. Mag ze nu weer naar huis?
Gezien dat pistool van haar vraag ik me af of ze in het kader van haar werk als humanistisch geestelijk verzorgster daadwerkelijk een Afghaan zou doodschieten. Ik denk het wel. En zouden die christelijke geestelijk verzorgers Afghanen doden wanneer dat in hun ogen noodzakelijk is? Afgaande op het verleden ben ik er zeker van dat ze dit zouden doen. Dan duikt onmiddellijk de vraag op: wie gaan de geestelijke verzorgers geestelijk verzorgen? Zouden ze daar al over vergaderd hebben en tot een poldermodel-achtig compromis zijn gekomen? Allemaal reuze moeilijke vragen.
Meer spannende foto's van Ingeborg Takken in actie kunt u hier vinden:

Mexico 4

Ik kreeg net deze mail:

'Activisten bezetten Mexicaanse ambassade in Den Haag.
Den Haag, 22 december 2006 -

Vandaag om 12:00 uur wordt in de Mexicaanse ambassade in
Den Haag (Nassauplein 28) een 'fototentoonstelling' geopend
door een aantal Nederlandse activisten die net terug zijn uit
Oaxaca en die de opstand aldaar met de camera vastgelegd
Om er een feestelijke opening van te maken is er een
sambaband aanwezig, er staat champagne op het menu en de rode
loper is uitgerold om mensen te verwelkomen. De verwachting
is dat hierbij tientallen sympathisanten aanwezig zijn.
Met deze ludieke bezettingsactie vragen de actievoerders
aandacht voor de situatie in Oaxaca. Zij geven hiermee gehoor
aan de oproep van het EZLN, ook wel Zapatistas genoemd, om op
22 december overal in de wereld solidariteitsacties te houden
met de opstand in Oaxaca, Mexico.
Wat in mei van dit jaar begon als een protest van leraren
voor een beter loon en meer rechten voor de studenten, is
uitgegroeid tot een heuse volksopstand. Een aantal
Nederlanders was hier getuige van en legde dit proces vast
met de camera. De fotocollage begint in oktober toen
tienduizenden actievoerders het centrum van de stad bezet
hadden en het vertrek van de huidige gouverneur Ulises Ruiz
eisten. Na de moord op de Amerikaanse Indymedia-reporter Brad
Will, heeft de toenmalige president Fox de federale politie
opdracht gegeven de stad te ontruimen en in te nemen.
Op 25 november vond er een grote demonstratie plaats die
uitmondde in een ware veldslag tussen politie en
actievoerders. In totaal vielen er drie doden onder de
actievoerders, 145 mensen werden gearresteerd en nog veel
meer mensen zijn er simpelweg verdwenen. Sinds die datum zijn
er nog talloze mensen gearresteerd en gevangen gezet. De hele
beweging is ondergronds gegaan omdat de regering hun de
schuld geeft van de veldslag van 25 november waarbij veel
historische en overheidsgebouwen in vlammen opgegaan zijn.
Door een ijzeren repressie probeert de nieuwe president
Calderon de opstand de kop in te drukken. De Nederlandse
actievoerders vragen met deze ludieke bezettingsactie
aandacht voor de situatie in Oaxaca.
-- Bericht verzonden door
Omslag Werkplaats voor Duurzame Ontwikkeling
voor Solidariteitscomite 'Steun het volk van Oaxaca'

Voor meer informatie over Oaxaca: - - (Mexicaanse

God en Humanisme

Wie de man links is weet iedereen, maar wie is nu deze Bugs Bunny met een helm op? Het is Ingeborg Takken, humanistisch geestelijk verzorgster in Afghanistan. Wat dat precies is, blijft vooralsnog onduidelijk. In elk geval bericht de Volkskrant:

'Geestelijk verzorgers in Tarin Kowt gewapend.
Van onze verslaggever Noël van Bemmel.

AMSTERDAM - Geestelijk verzorgers van de Nederlandse militairen in Afghanistan hebben er een gewoonte van gemaakt gewapend mee te gaan op patrouille. Dat druist in tegen alle afspraken die aalmoezeniers, legerpredikanten en andere verzorgers beschermen tegen oorlogsgeweld. Zij dragen wel een uniform, maar zijn als non-combattant geen partij in het operatiegebied.
Commandant der Strijdkrachten Dick Berlijn stuurt een zogeheten aanwijzing naar Afghanistan waarin hij zijn officieren opdraagt niet langer wapens te verstrekken aan geestelijk verzorgers. Die willen af en toe mee de poort uit, zodat zij zich beter kunnen voorstellen wat collega’s doormaken. Zo schrijft humanistisch raadsvrouw Ingeborg Takken op haar weblog dat ze na een vierdaagse patrouille eindelijk de ‘werkelijkheid’ heeft meegemaakt. Op foto’s is duidelijk te zien dat zij een Glock 9mm-pistool op haar borst draagt.
De huidige legerpredikant in Tarin Kowt, Gerard van Driesten, vindt het niet raar dat hij voor noodgevallen een wapen meeneemt. ‘Het is helaas niet zo dat God alle risico’s afdekt.’ Of hij echt op een Afghaan zal schieten, weet hij nog niet. ‘Dat beslis ik op dat moment.’ De dienst geestelijke verzorging, waaronder alle priesters, dominees, humanisten, rabbijnen en hindoestaanse verzorgers vallen, wil dat deze praktijk onmiddellijk stopt. Een woordvoerder: ‘Het is even misgegaan, maar het wordt nu rechtgezet.’


Hier moet ik heel lang over nadenken. Waarom zouden geestelijk verzorgers zo graag bewapend rondlopen terwijl dat niet mag? 'Het is helaas niet zo dat God alle risico's afdekt.' Dat klopt. Sterker nog: er zijn mensen die de christelijke luchtgod een wreed wezen vinden, die de mens volkomen zinloos laat lijden. Als die God zo almachtig is, waarom laat hij/zij/het de mens zo extreem lijden? Dat moet wel een liefdeloze God zijn. Bovendien zijn er mensen, zoals Ingeborg Takken, die helemaal niet in God geloven, die ervan uitgaan uit dat God een verzinsel is. Ingeborg gelooft in de superioriteit van de ratio en in de Verlichtingsidealen. Maar waarom ze dan graag cowboytje wil spelen in Afghanistan is volstrekt onduidelijk. Dat christenen met wapens rondlopen is niet vreemd, ze kennen een lange traditie van geweldpleging, maar waarom zou een humaniste zo graag met een wapen pronken op haar weblog? Zie:
Ik vrees dat we hebben hier te maken hebben met kleine mensen die in de grote mensenwereld verdwaald zijn geraakt. Mogen die kinderen nu naar huis?
Ingeborg staat op het punt te vertrekken uit Afghanistan. Wat vertelt ze op haar weblog allemaal? Onder andere dit: 'Even een paar dagen lekker tutten op Kabul. Heb me vanmorgen al ongans gewinkeld tot vermaak van de mannen met wie ik was…..Ach ja, die luxe, toch wel even lekker. Winkeltjes, een eetzaal waar je van verrukking niet weet hoeveel je op moet scheppen, super-sanitair, eettentjes, het kan niet op. Voor de rest vind ik dit kamp een rare troosteloosheid hebben. Je hebt niet echt het gevoel dat je in Afghanistan zit ofzo. Je hebt geen zicht op de omgeving. Het is meer een soort aan elkaar gebreide sloppenwijk in de middle of nowhere waar vliegtuigen landen en vertrekken.' Goddank keert ze terug naar het vaderland. Wat doet dit onganse gansje in Afghanistan? In gezelschap van andere zwaar bewapende militairen met honderden miljoenen aan belastinggeld helpen met de wederopbouw, althans, dat is wat onze voormalige wethouder van Borculo, minister Henk Kamp in het openbaar vertelt.

Amerikaanse Oorlogsmisdaden 35

De Washington Post bericht:

'US Marines Charged in Haditha Murder Case.

Men allegedly had roles in deaths of at least two dozen Iraqi civilians.
Four U.S. Marines were charged with multiple counts of murder today for their alleged roles in the deaths of two dozen civilians in the Iraqi town of Haditha last year, setting up what could be the highest-profile atrocity prosecution so far arising from the Iraq war.
Officials filed no charges against the Marines that could lead to death sentences. The troops are accused of killing women and children in house-to-house shootings that followed the death of a member of their unit. Although the Marines are not charged with premeditated murder, the charges indicate that they intended to kill their targets and should have known that their actions could have led to the deaths of innocent civilians.
In an unusual move, the Marine Corps also charged four Marine officers with crimes related to an alleged cover-up of the Haditha shootings. A separate investigation into how the incident was reported led to a lieutenant colonel, two captains and a first lieutenant facing charges of violating and order and dereliction for failing to accurately investigate and report the slayings to superiors. The lieutenant also faces charges of making a false official statement and obstructing justice, according to the Marine Corps.
Two dozen people were killed on Nov. 19, 2005, in a neighborhood near where a roadside bomb killed a Marine who was driving in a convoy of Humvees. Early reports suggested that the Marines went on a rampage after Lance Cpl. Miguel "T.J." Terrazas was killed, but the Marines have claimed through their defense lawyers that they were following rules of engagement when they responded to an attack that also involved gunfire from nearby houses.
It took the Marine Corps 13 months to charge the men, in part because initial reports about the case delivered up the chain of command were incomplete, a public affairs statement about the incident was incorrect, and investigators weren't brought in until months later, after a Time magazine reporter asked about the case. Naval Criminal Investigative Service officials have been looking into the matter since March.'

Lees verder: Of:

De Armeense Genocide 5

Als de Nederlandse parlementaire pers voorafgaand aan de verkiezingen haar huiswerk had gedaan, dan hadden ze dit allang geweten.

Trouw bericht:

'Armeense genocide / ’Ik had zelf ook geen flauw benul.’
door Eildert Mulder.

Taner Akcam erkent de genocide op de Armeniërs. Dinsdag sprak hij in Amsterdam een gehoor toe met veel Armeniërs en Turken. Hij haalt zijn bewijzen uit Turkse archieven en citeert zelfs Ataturk als getuige.
’We moeten leren praten”, roept de Turkse historicus Taner Akcam bezwerend tegen protesterende Turkse toehoorders.
Op uitnodiging van de Humanistische Omroep ontvouwt hij in de Oude Manhuispoort in Amsterdam zijn visie op de Armeense genocide.
Volgens Akcam is dat ook echt een genocide geweest en dat hij dat als Turkse wetenschapper openlijk zegt is bijzonder.
Hij weet welke rol de Armeense genocide speelde in de Nederlandse stembusstrijd. Het bleek onhaalbaar hem al voor de verkiezingen naar Nederland te halen.
Op zijn lezing is een gemêleerd publiek afgekomen, onder wie Armeniërs maar ook Turken.
Bij het vragenstellen lopen de gemoederen op. „Ik begrijp die mensen”, zegt hij een dag later. „Vroeger wist ikzelf ook niet wat er met de Armeniërs is gebeurd. Als je de feiten hoort dan komt dat hard aan”.
Kun je zulke mensen te overtuigen?
Akcam: „Dat is niet mijn taak. Ik heb geen politieke missie.”
Toch zeiden een paar Turkse studenten na afloop: „U heeft ons in verwarring gebracht”.
Dat uitgerekend de Turkse vader des vaderlands Ataturk in 1920 de deportatie van Armeniërs in 1915 een ’schandelijke daad’ noemde was hard aangekomen.
Die uitspraak van Ataturk gebruikte Akcam voor de titel van een boek over de genocide, dat hij in het voorjaar uitbracht: A shameful act. De Nederlandse versie verschijnt volgend jaar. Waarom kiest een Turkse wetenschapper partij voor de Armeniërs? Akcam: „Het was zuiver toeval.”
En hoe kan het dat Akcam, geboren in de provincie Kars, een middelpunt van de Armeense tragedie, niets afwist van de genocide?
Akcam: „Echt, ik had geen flauw benul.”
Zijn moeder is niet blij mee met zijn nieuwe, wetenschappelijke hartstocht. „Had je, na alle ellende, geen ander onderwerp kunnen kiezen?” vraagt ze geregeld.
Die ’ellende’ begon in 1975, toen hij 750 jaar cel kreeg wegens een links tijdschriftartikel. Hij studeerde politieke economie. De rechter rondde het af op tien jaar. Na een jaar ontsnapte hij.
In Duitsland kreeg hij asiel. In Hamburg deed hij onderzoek naar folteringen aan het einde van het Ottomaanse Rijk en de begintijd van de Turkse republiek. Hij botste op de genocide. Van lieverlee ontwikkelde hij zich tot historicus.
Nu is hij hoogleraar in de VS aan de Universiteit van Minnesota.'

Lees verder:

donderdag 21 december 2006

Iran 71

Democracy Now bericht:

'The Pentagon has announced plans to move additional warships and strike aircraft into the Persian Gulf region to be within striking range of Iran. We air an in-depth discussion between two of the leading critical voices on the Bush administration’s policy in Iran: former UN weapons inspector Scott Ritter, author of "Target Iran: The Truth About the White House's Plans for Regime Change", and Seymour Hersh, Pulitzer Prize winning investigative journalist for The New Yorker magazine.
We turn now to the latest on Iran – the New York Times is reporting the United States and Britain will soon move additional warships and strike aircraft into the Persian Gulf region to be within striking range of Iran. Senior U.S. officers told the paper that the increase in naval power should not be viewed as preparations for any offensive strike against Iran. But they acknowledged that the ability to hit Iran would be increased.
The aircraft carrier Eisenhower and its strike group entered the Persian Gulf on Dec. 11. Another aircraft carrier, the Stennis, is expected to depart for the Gulf within the next month. The military said it is also taking steps to prevent Iran from blocking oil shipments from the Gulf.
Well today on Democracy Now we present an in-depth discussion between two figures who have critical of the Bush administration’s policy on Iran. Scott Ritter is a former United Nations weapons inspector in Iraq. He recently wrote the book "Target Iran: The Truth About the White House's Plans for Regime Change." Seymour Hersh is a Pulitzer Prize winning investigative journalist for The New Yorker magazine. In October, Scott Ritter and Seymour Hersh held a public conversation in New York about Scott Ritter’s new book.
Scott Ritter. Former United Nations weapons inspector in Iraq. His new book is "Target Iran: The Truth About the White House's Plans for Regime Change."
Seymour Hersh. Pulitzer Prize winning investigative journalist for The New Yorker magazine.

AMY GOODMAN: In October, Scott Ritter and Seymour Hersh held a public conversation in New York about Scott Ritter's new book. Seymour Hersh began the conversation.'

Lees verder of luister:

Hirsi Ali 25

Rechts op de foto Hirsi Magan/Ali, gekleed in het wit. Rechts op de foto een moslima, halfnaakt gekleed in zwarte sluier. Een perfecte illustratie van onze zwart/wit beeldcultuur.

Ik kreeg net deze email van de Forum redactie van de Volkskrant naar aanleiding van mijn ingezonden reactie op de oproep van Hirsi Magan/Ali in die krant.

'Geachte meneer Van Houcke,
Uw bijdrage voor de Forumpagina hebben wij in goede orde ontvangen, onze dank daarvoor. Helaas zullen wij het artikel niet kunnen plaatsen.
Het grote aanbod dwingt ons tot een scherpe selectie. Uw bijdrage heeft daarbij de eindstreep niet gehaald. Dit hoeft niets te zeggen over de kwaliteit van het artikel. Over een afwijzing is geen discussie mogelijk.
Wij hopen dat deze beslissing u er niet van zal weerhouden nog eens een bijdrage voor Forum aan te bieden.
Met vriendelijke groet,
Joris Cammelbeeck'

Dit heb ik geschreven:

'Redactie Forum/de Volkskrant.

Het is amusant om de ontwikkeling van Hirsi Magan/Ali te volgen. Maakte ze zich met haar Somalische islamitische achtergrond als Nederlandse politica druk over hoofddoekjes van moslima’s, dankzij het optreden van de Iraanse president heeft ze sinds kort de joodse holocaust ontdekt als politiek wapen tegen de islam. Vanochtend adviseert ze de Volkskrant-lezers om in de Derde Wereld ‘voorlichting’ te gaan geven over de holocaust omdat dit ‘het algemeen belang dient.’ Zo staat tenminste in de inleiding. Wat daar allemaal precies mee bedoeld wordt, wordt niet echt duidelijk uit het artikel. Wel leert de lezer dat Ali’s halfzuster ‘met de grootste overtuiging’ over de holocaust riep: ‘Het is een leugen. Joden maken de mensen altijd blind. Ze zijn niet vermoord, vergast en afgeslacht. Maar ik bid tot Allah dat ooit op een dag alle Joden in de wereld vernietigd zullen worden.’ Het verbaast me niets dat haar halfzuster hetzelfde extremisme tentoon spreidt als Hirsi Magan/Ali zelf. ‘It runs in the family.’ Ali zelf was lid van de fundamentalistische Moslim Broederschap voordat ze zich tot de westerse Verlichting bekeerde en zich nu een 'extremiste van de vrijheid van meningsuiting’ noemt. Ze is van het ene extremisme in het andere beland, dat zit nu eenmaal in haar karakter en ik vermoed ook in haar opvoeding. De vraag is alleen of de mening van mensen uit een geisoleerd en tamelijk achterlijk gebied als het Afrikaanse Somalie waar het extremisme hoogtij viert ook meteen de mening is van de meer dan 1 miljard moslims ter wereld, zowel de ongeletterden op het platte land of in de bergen als de geletterden in de stedelijke gebieden. De vraag dus of de vroegere islamfundamentaliste Hirsi Magan/Ali en het extremisme van haar halfzuster model staan voor de moslims in alle werelddelen. Ik betwijfel dat ten zeerste.

Ikzelf heb veel in de Arabische wereld gereisd en heb ontdekt dat er weliswaar veel arabieren tegen de politiek van Israel zijn, maar niet tegen het bestaan van joden. Sterker nog: de holocaust is een exclusief product van het christelijke en Verlichte Westen. In de Arabische wereld is er nooit een holocaust geweest. Millennialang hebben joden naast arabieren geleefd zonder herhaald terugkerende pogroms. En als Hirsi Magan/Ali dan ook schrijft: ‘Voor de meerderheid van de moslims in de wereld is de Holocaust geen belangrijke gebeurtenis…’ lijkt me dat ook niet zo verwonderlijk. Het behoort niet tot hun geschiedenis en cultuur. Bovendien weten veel Derde Wereldbewoners maar al te goed hoe wreed de blanke Westerling kan zijn. Kennelijk is Hirsi Magan/Ali er niet van op de hoogte dat in de westerse geschiedenis van de afgelopen vijf eeuwen massamoord en genocide geen uitzonderlijkheid is, getuige het lot van de Amerikaanse Indianen, Afrikanen en Aziaten die weigerden te buigen voor het westerse kolonialisme en expansionisme. De in Martinique geboren zwarte intellectueel en dichter Aimé Césaire schreef al vele jaren geleden : ‘The colonizer, who in order to ease his conscience gets into the habit of seeing the other man as an animal, accustoms himself to treating him like an animal, and tends objectively to transform himself into an animal… They thought they were only slaughtering Indians, or Hindus, or South Sea Islanders, or Africans. They have in fact overthrown, one after another, the ramparts behind which European civilization could have developed freely,’ en waaruit als een welhaast logische consequentie de joodse holocaust voortkwam. Wat men eerst met gekleurde volkeren deed, deed men uiteindelijk met de eigen joodse medemensen.Een andere zwarte schrijver, Frantz Fanon, beschreef in een van zijn boeken een politie officier die, terwijl hij vrijheidsstrijders in Algerije martelde, steeds gewelddadiger werd tegen zijn eigen vrouw en kinderen. Hetzelfde ziet men nu gebeuren bij joods-Israelis.

Vijftig jaar na de landing van Columbus op Hispaniola was de totale Indiaanse bevolking gedecimeerd tot net ‘zo weinig als druiven na een oogst, aldus een Spaanse functionaris. Amerikaanse auteurs van het goed gedocumenteerde geschiedenisboek ‘ The American West, A new interpretive history’ concluderen: ‘Estimates of the size of the native Mexican population on the eve of conquest range from eight to twenty-five million. A century later it stood at little more than a million. For the rest of the continent, north of Mexico, historians argue over estimates that vary from four million to eighteen million native inhabitants at the beginning of the sixteenth century. But there is no disputing the fact that over the next four hundred years the native population dropped to about 250.000. Despite disagreement over the number of Indians in the America’s before European conquest, most scholars now acknowledge that the collapse of native populations was the greatest demographic calamity in human history.’ Een door christenen veroorzaakte holocaust die, wat aantal betreft, de zes miljoen joodse slachtoffers ver overtreft. ‘Las Casas blamed Spaniards for the deaths of millions of Indians and indicted them for what today we would call genocide,’ zo schrijven de historici Robert Hine en John Mack Faragher. En naar alle waarschijnlijkheid zijn de cijfers over de Indiaanse genocide nog veel hoger. Volgens de laatste wetenschappelijke ontdekkingen is het conventionele beeld van het precolumbiaans Amerika volledig foutief. In Charles Mann's onthullende boek '1491. De Ontdekking van Precolumbiaans Amerika' wordt gedocumenteerd aangetoond waarom het bestaande beeld 'radicaal in twijfel' moet worden getrokken. Mann volgt wetenschappers die momenteel tot de conclusie komen dat 'bijna ieder aspect van dit beeld van het leven van de indianen verkeerd is. Volgens deze onderzoekers waren indianen hier al veel eerder dan men tot voor kort dacht, en in veel grotere aantallen.'

Voordat het machinegeweer in de Eerste Wereldoorlog tegen ‘beschaafde blanke Europeanen’ werd ingezet, werd het voor het eerst gebruikt in 1898 tegen zwarte ‘barbaarse’ Soedanese islamieten. En met een verbluffend resultaat. In ongeveer vijf uur tijd had het Britse leger naar schatting 20.000 met zwaarden en speren uitgeruste Soedanezen omgebracht en 22.000 ernstig verwond, een 'onvoorstelbaar percentage slachtoffers van 90 procent!' concludeerde de enthousiaste redacteur van Winston Churchills rapportage over dit bloedbad. Churchills beeldend verslag is te illustrerend om er niet uit te citeren. Zo schrijft hij over 'de zon die op vele duizenden vijandige speerpunten schitterde' en over 'een groot aantal ongelukkige burgers dat werd gedood en verwond,' over 'vele gruwelijke wraakoefeningen' van het Britse leger, deze 'soldaten van wetenschappelijke oorlogsvoering,' over Europese militairen uitgerust met 'de wapens van de beschaving,' die werden ingezet tegen 'deze grote horde meedogenloze wilden' van meer dan 50.000 krijgers, die over een open vlakte naar de Britse linies oprukten. Taferelen die hem aan 'de oude afbeeldingen van de kruisvaarders op het tapijt van Bayeux' deden denken. 'Het was een gruwelijk gezicht, want tot nu toe hadden ze ons nog geen enkel letsel toegebracht, en het leek een onrechtvaardig voordeel om zo wreed toe te slaan terwijl ze daarop geen antwoord konden geven. Niettemin keek ik van nabij vanuit een comfortabele positie uiterst zorgvuldig naar het effect van het vuren… en liet het verdere verloop van de strijd over aan de infanterie en de machinegeweren…De Maxim guns verbruikten al het water in hun cilinders, en verschillende moesten bijgevuld worden uit de waterflessen van de Cameron Hooglanders voordat ze hun dodelijk werk konden voortzetten.' Over de aanvoerder van de Soedanezen schrijft Churchill: 'Het aanvalsplan van de kalief leek complex te zijn geweest en ingenieus. Het was echter gebaseerd op een grote misrekening van de macht van moderne wapens,' het vernuft van 'de sterkere rassen' en dus 'verdween de laatste hoop van het barbarendom als het schemerduister van de nacht,' maar ook toen 'ze niet in staat bleken op te rukken, waren ze niet bereid zich terug te trekken… onmiddellijk openden de hongerige en oplettende machinegeweren en de alerte infanterie het vuur op hen, hen allen neer maaiend - sommigen van hen dood, anderen in doodsangst… Weer stonden ze op, minder dan voorheen, en renden. Opnieuw spetterden de machinegeweren… De Maxim guns pulseerden koortsachtig. En opnieuw vielen ze. En zo voorts… Slechts enkelen ontsnapten… De veldkijker onthulde details - honderden kleine witte figuren op elkaar liggend of uiteengeslagen; tientallen hinkten, kropen, strompelden weg… Bruine objecten, bijna de kleur van de aarde, als pollen dood gras of mesthopen, lagen her en der verspreid - de lichamen van krijgers,' gedood door 'de geschoolde soldaten van een civiliserend Rijk.' Om halftwaalf 's ochtends was het beschavingsoffensief afgelopen en concludeerde de Britse bevelhebber Lord Kitchener voldaan dat de vijand 'een flink pak slaag' had gekregen. Zijn eigen leger, met 23.000 man veruit in de minderheid, telde slechts 48 doden en 382 gewonden, een percentage slachtoffers van slechts 2 procent, 'waarmee de superioriteit van de moderne vuurkracht werd aangetoond.' Hetzelfde jaar nog vatte de dichter Hilaire Belloc het nog eens kort en krachtig samen in de fameuze regels: 'Whatever happens, we have got The Maxim Gun, and they have not.'

De Zweedse auteur Sven Lindqvist schrijft in ‘A History of Bombing’ dat niet de bevolking van Guernica de eerste burgers waren die met vliegtuigbommen werden geterroriseerd, maar de bewoners van een oase ten zuiden van Tripoli. Niet blanke Europeanen, maar Afrikanen waren de proefkonijnen van de eerste moderne slachting met vliegtuigbommen. Niet de Duitsers maar de Italianen hadden de primeur. Het op een industriele wijze vermoorden van de ander werd door de blanke beschaving ontwikkeld en voor het eerst uitgeprobeerd op de bevolking van de Derde Wereld en pas toen dat succesvol bleek werd het tenslotte op de eigen burgers toegepast. Dat was onvermijdelijk.In een ander verhelderend boek van hem ‘Exterminate All The Brutes’ citeert Lindqvist de Schotse aristocraat Cunningham Graham, kennis van Joseph Conrad : ‘As I see the matter, Europeans are a curse throughout the East. What do they bring worth bringing, as a general rule ? Guns, gin, powder, and shoddy cloths, dishonost dealing only too frequently… these are the blessings Europeans take to Eastern lands.’ Tegen het einde van zijn boek schrijft Lindqvist: ‘the history of Western expansion in other parts of the wild shows many examples of total extermination of whole peoples… Auschwitz was the modern industrial application of a policy of extermination on which European world domination had long since rested.’ Dat weten wij blanke Westerlingen ook. ‘Just as educated Europeans today know how children die when the whip of debt whistles over poor countries. It is not knowledge that is lacking. The educated general public has always largely known what outrages have been committed and are being committed in the name of Progress, Civilization, Socialism, Democracy, and the market... And when what had been done in the heart of darkness was repeated in the heart of Europe, no one recognized it.’ En nog steeds herkent Hirsi Magan/Ali het niet, terwijl het toch een deel van haar eigen Afrikaanse achtergrond is. Ondertussen gebruiken de geschoolde en ongeschoolde blanke Westerlingen haar voor hun eigen politieke belangen. En laat ze zich gebruiken, want haar verlangen naar aandacht is onverzadigbaar.

Toen na de Eerste Wereldoorlog het Midden Oosten met passer en lineaal werd herverdeeld onder de koloniale machten Frankrijk en Engeland was een van de landen die vanuit het niets werd gecreëerd Irak. Etnische en religieuze verschillen van de plaatselijke bevolking werden daarbij genegeerd. Koerden, sjiieten en soennieten waren lukraak bijeen geveegd en onder een door de Britten tot koning verheven zoon van een Saoedisch stamhoofd gesteld. Toen de Koerden daartegen in opstand kwamen en door de Britse Strijdkrachten met zenuwgas werden bestookt, reageerde Winston Churchill als minister van Koloniën met de opmerking: 'Ik begrijp die teergevoeligheid niet over de inzet van gas. Ik ben er zeer voor geporteerd om gifgas te gebruiken tegen ongeciviliseerde stammen.' Elders in Irak werd de onafhankelijkheidsbeweging de kop ingedrukt door het met artillerievuur verpulveren van dorpen, het vernietigen van landbouwgrond met fosforbommen en het verspreiden van metalen kraaienpoten om het vee te verminken. Tot 1956 zou Irak in alles behalve naam een uiterst lucratieve kolonie van het Britse rijk blijven. Dat is de andere kant van de munt, de onderkant van de westerse beschaving, die Magan/Ali weigert te zien.Ik hoop duidelijk te hebben gemaakt waarom ‘voor de meerderheid van de moslims in de wereld de Holocaust geen belangrijke gebeurtenis uit de geschiedenis’ is. Massamoorden en genocide uit naam van de westerse beschaving is hen bekend, daar is men maar al te vaak zelf het slachtoffer van geworden. En wanneer Hirsi Magan/Ali schrijft dat ‘de wereld keer op keer [moet] worden geïnformeerd over de Holocaust,’ dan heeft ze groot gelijk, maar dan niet alleen over de joodse holocaust, maar ook over die van alle volkeren die onder de zegeningen van de christelijke en Verlichte westerse beschaving hebben geleden. En niet alleen 'de moslims in de wereld' moeten geinformeerd worden over genocide en massamoord, maar ook de Magan/Ali's in de wereld, die zich onwetend gedragen. Maar dat is iets wat ze nog niet beseft, ze is nog steeds met haar eigen ontwikkeling bezig en wij buitenstaanders kijken geboeid toe. Ik denk dat het haar ook niet om de Verlichting te doen is en ook niet om de joodse holocaust. Ze is op zoek naar een achterban in de Verenigde Staten, waar de pro-Israel lobby aanzienlijke invloed heeft in kringen die haar kunnen helpen. Interessant is ook dat ze in de Volkskrant afgekondigd wordt als ‘onderzoeker bij het American Enterprise Institute,’ de extreem rechtse denktank die de rampzalige neoconservatieve politiek heeft geformuleerd die de VS nu naar de afgrond helpt. Daarentegen wordt in de International Herald Tribune, die vanochtend hetzelfde stuk plaatste, met geen woord gerept over het American Enterprise Institute, want in de VS hebben de neoconservatieven het weinige aanzien dat ze hadden nu definitief verloren. Magan/Ali heeft op het verkeerde paard gewed en zoekt nu nieuwe sponsors en een nieuwe achterban. In het kader daarvan suggereert ze dat een westerse psychische stoornis als het antisemitisme, met zijn wortels in het christendom en de Verlichting, een probleem is geworden van de islam.

Twee jaar geleden liet Magan/Ali zonder enige ironie weten dat ze de meer dan 1 miljard islamieten op aarde de korte weg naar de Verlichting gaat wijzen. Tegenover de NRC verklaarde ze: 'Ik ben vooral bezig met een boek, getiteld Shortcut to Enlightenment. Ik wil moslims de korte weg wijzen naar de Verlichting.’ Ze vertelde het zonder enige zelfrelativering of een greintje scepsis. De NRC presenteerde het als voorpaginanieuws onder de kop ‘Ayaan Hirsi Ali: Ik ga me absoluut niet aanpassen.’ Hoe ze zich op deze grote taak heeft voorbereid valt op te maken uit een wonderlijk en flinterdun pamflet getiteld 'Verlichtingsfundamentalisme?' dat met de onvergetelijke zin begint: 'Lieve Ayaan, Toen het nog aan was tussen ons en we afgelopen zomer een reis maakten door de Verenigde Staten, had je twee dikke boeken in je koffer, die je beide wilde lezen tijdens de luttele veertien dagen welke we samen konden doorbrengen.' Dankzij dit aandoenlijke puberproza, geschreven door professor Herman Philipse, zie je het allemaal als het ware voor je: een volksvertegenwoordigster slepend met een koffer waarin twee dikke pillen zitten, samen meer dan 1800 pagina's, die haar snel moeten bijspijkeren over wat Verlichting nu eigenlijk precies is. Professor Philipse rekende voor haar en de lezer uit dat ze ruim 128 pagina's per dag had moeten doornemen wilde ze de boeken uitlezen. Aan het einde van de 14 dagen durende trip was ze niet verder gekomen dan in totaal 120 bladzijden. Geen ruim 128 maar nog geen 9 bladzijden per dag. Ongeveer zes procent van wat ze had willen lezen, dus het schoot niet op. En dat terwijl ze zichzelf 'opsloot in de Public Library in New York terwijl ik met mijn kinderen het Empire State Building beklom.' Enfin, alle islamieten ter wereld moeten maar afwachten of hun toekomstige Verlichtingsprofete genoeg over haar onderwerp heeft gelezen om een goede Shortcut te kunnen schrijven. Vooralsnog lijkt het of dat wat ze weet halfverteerde, niet doorleefde kennis is. Ze schijnt maar niet te willen beseffen dat de joodse holocaust een westers fenomeen is, voortkomend uit de christelijke en verlichte westerse beschaving. Twee jaar voor zijn dood sprak de auteur Frans Kellendonk over ‘het interbellum met de ideologieën die allemaal voortkomen uit het Verlichtingsdenken, zowel het liberalisme, als het socialisme, als het fascisme – we doen net of het fascisme een enorme aberratie van onze geschiedenis is, maar dat is allemaal niet waar, het is evenzeer een tak van het Verlichtingsdenken als welke andere ideologie dan ook.’ Toen ik vroeg waarom antwoordde hij: ‘Ja, het is een geloof – wat is het eigenlijk, sociaal Darwinisme, het is niet zo heel eenvoudig om een definitie van fascisme te geven, maar in ieder geval een geloof in het recht van de sterkste. Dat is de wetenschappelijke kant ervan. Maar wat ik zeggen wou, is dat al die ideologieën in ieder geval op een gegeven moment zijn gaan functioneren als substituten voor de oude christelijke geloofsovertuiging. In de manier waarop ze beleden zijn, de Verlichtingsidealen, stemmen ze zeker overeen met wat wij onder geloof verstaan.’ En ook het verabsoluteren? vroeg ik. ‘Ja, niet alleen in de religie vind je dat, maar evenzeer in de wetenschap, in de filosofie vooral.’ Net als elke bekeerling is Magan/Ali roomser dan de paus geworden. En met een handvol leuzen en wat simpele oplossingen probeert ze telkens weer in de schijnwerpers te komen. In een klein provinciaals land als Nederland is dat niet moeilijk, veel ingewikkelder is het om in de Verenigde Staten blijvend op te vallen.


De email van de Volkskrant is de standaardreactie voor stukken die worden afgewezen. Daarom weet ik niet waarom het stuk is afgewezen. Is de Forum-redactie tegen een werkelijke discussie? Ik zal het vragen aan de Volkskrant. Ik houd u op de hoogte.

Inmiddels heb ik het volgende antwoord terug gekregen: 'Geachte heer Van Houcke, uw artikel telde teveel woorden. Too many notes, zoals de Oostenrijkse keizer tegen Mozart zei. In onze colofon wordt aangeraden stukken van van maximaal 800 woorden in te zenden.Overigens vond ik uw artikel zeer interessant en getuigen van een brede algemene ontwikkeling.
Vr.groet, Joris Cammelbeeck.'

Dank u voor het compliment, maar nu weet ik nog niets, want zoals ik de Forum redactie in eerste instantie al schreef was ik bereid het stuk drastisch in te korten. Ik geef het op. Overigens blijkt wel hoe moeilijk het is om genuanceerd te reageren op een botte bewering van een voormalige politica als Hirsi Magan/Ali. Feiten spelen daardoor geen doorslaggevende rol meer, het blijft allemaal beperkt tot het spuien van meningen. En meningen kunnen net zo besmettelijk en hinderlijk zijn als een neusverkoudheid. Bovendien verplichten meningen tot niets. Ze zijn net zo vlug uitgesproken als vergeten.

The Empire 102

Danny Schechter, the News Dissector:

'During today’s press briefing, the media devoted most of its attention to the skin cancer tumor First Lady Laura Bush recently had removed. Reporters were critical of Mrs. Bush’s decision to not publicize her condition initially, asking Press Secretary Tony Snow why she “didn’t feel any obligation as a person of public status to talk about this” and arguing that she should now become an advocate for preventative care against skin cancer.
In fact, the White House press corps asked more questions about Laura Bush’s skin condition than they did about any other issue:
22: Number of questions on Laura Bush’s skin cancer.18: Number of questions on Iraq.3: Number of questions on Iran.1: Number of questions on North Korea.
Highlights of reporters’ questions from the briefing:
Q Tony, can you tell us about Mrs. Bush’s skin cancer? How is she doing? And how was the decision reached not to disclose this publicly until questions were asked?
Q She is often an advocate for women’s health in the area of breast cancer or heart disease, advocating screenings, preventative care. Is she likely to talk about skin cancer in that way?
Q And she didn’t feel any obligation as a person of public status to talk about this?
Q Going back to Mrs. Bush, it seems that there are two things going on, in terms of not informing the public and the press. Which was it, was it that it was medical privacy that was the reason for not informing us, or was it that it was no big deal?
Mrs. Bush’s decision not to reveal the details of her skin condition is hardly a matter worthy of intense public scrutiny, especially when there are so many issues of real significance that the media could be covering.'


Irak 137

De uitverkoop is begonnen!

'Iraq to offer contracts for developing 60 oil fields

(MENAFN) Earlier this week, Iraqi Oil Minister said that his country will offer contracts to develop 60 oil fields in several batches, starting next year, Canada's National Post reported.The minister said that only 20 of 80 discovered oilfields are in productionin the holder of the world's third-largest oil reserves.The government is waiting for parliament to approve a new hydrocarbons law early next year to start offering contracts to develop the remaining fields, the official said. Contracts to develop oil fields were given about a decade ago by the regime of former president Saddam Hussein to companies such as Total SA, OAO Lukoil and China National Petroleum Corp. Wars and sanctions have curtailed Iraq's ability to develop its oil wealth.'


The Empire 100

Oproep tot terugtrekking van Amerikaanse troepen uit Irak:

'Why we stand for immediate withdrawal of all U.S. troops from Iraq.
THE U.S. occupation of Iraq has not liberated the Iraqi people, but has made life worse for most Iraqis.

Tens of thousands of U.S. service people have been killed or maimed, and hundreds of thousands of innocent Iraqis have lost their lives as a result of the U.S. invasion in 2003, the ongoing occupation, and the violence unleashed by them.

Iraq's infrastructure has been destroyed, and U.S. plans for reconstruction abandoned. There is less electricity, less clean drinking water, and more unemployment today than before the U.S. invasion.

All of the justifications initially provided by the U.S. for waging war on Iraq have been exposed as lies; the real reasons for the invasion — to control Iraq's oil reserves and to increase U.S. strategic influence in the region — now stand revealed.

The Bush administration has insisted again and again that stability, democracy, and prosperity are around the next bend in the road. But with each day that the U.S. stays, the violence and lack of security facing Iraqis worsen. The U.S. says that it cannot withdraw its military because Iraq will collapse into civil war if it does. But the U.S. has deliberately stoked sectarian divisions in its ongoing attempt to install a U.S.-friendly regime, thus driving Iraq towards civil war.

The November elections in the United States sent a clear message that voters reject the Iraq war, and opinion polls show that seven in 10 Iraqis want the U.S. to leave sooner rather than later. Even most U.S. military and political leaders agree that staying the course in Iraq is a policy that is bound to fail.

Yet all the various alternative plans for Iraq now being discussed in Washington, including those proposed by House and Senate Democrats, aren't about withdrawing the U.S. military from Iraq. Rather, these strategies are about continuing the pursuit of U.S. goals in Iraq and the larger Middle East using different means.

Even the proposal to redeploy U.S. troops outside of Iraq, a plan favored by many Democratic Party leaders, envisions continued U.S. intervention inside Iraq.

With former Secretary of State Henry Kissinger insisting that a military victory in Iraq is no longer possible and (Ret.) Lt. Gen. William Odom calling for "complete withdrawal" of all U.S. troops, the antiwar movement should demand no less than the immediate withdrawal of the U.S. military — as well as reparations to the Iraqi people, so they can rebuild their own society and genuinely determine their own future.
We call on the U.S. to get out of Iraq — not in six months, not in a year, but now.
Ali Abunimah
Gilbert Achcar
Clash of Barbarisms
Michael Albert
Tariq Ali
Bush in Babylon
Anthony Arnove
Iraq: The Logic of Withdrawal
Noam Chomsky
Hegemony or Survival
Kelly Dougherty
Executive Director
Iraq Veterans Against the War*
Eve Ensler
The Vagina Monologues
Eduardo Galeano
The Open Veins of Latin America
Rashid Khalidi
Edward Said Professor of Arab Studies
Columbia University
Camilo Mejía
First Iraq War resister to refuse redeployment
Arundhati Roy
God of Small Things
Howard Zinn
A People's History of the United States'

Ook u kunt de oproep ondertekenen. Zie:

De Israelische Terreur 134

Water mixes with blood in a street of the northern Gaza Strip town of Beit Hanoun in this Nov. 8 file photo. Israeli tank shells landed in a residential neighborhood, killing at least 18 people in their sleep, including eight children, according to witnesses and hospital officials.

De voormalige chef van de Midden Oosten redactie van de New York Times, Chris Hedges, geeft een heldere analyse van de door het Westen gesteunde Israelische terreur en de karakterloze houding van de westerse commerciele massamedia:

'Worse Than Apartheid.

Israel has spent the last five months unleashing missiles, attack helicopters and jet fighters over the densely packed concrete hovels in the Gaza Strip. The Israeli army has made numerous deadly incursions, and some 500 people, nearly all civilians, have been killed and 1,600 more wounded. Israel has rounded up hundreds of Palestinians, destroyed Gaza’s infrastructure, including its electrical power system and key roads and bridges, carried out huge land confiscations, demolished homes and plunged families into a crisis that has caused widespread poverty and malnutrition.
Civil society itself—and this appears to be part of the Israeli plan—is unraveling. Hamas and Fatah factions battle in the streets, despite a tenuous cease-fire, threatening civil war. And the governing Palestinian movement, Hamas, has said it will boycott early elections called by Palestinian Authority President Mahmoud Abbas, done with the blessing of the West in a bid to toss Hamas out of power. (Remember that Hamas, despite its repugnant politics, was democratically elected.) In recent days armed groups loyal to Abbas have seized Hamas-run ministries in what looks like a coup.
The stark reality of Gaza, however, has failed to penetrate the consciousness of most Americans, who, when they notice the Israeli and Palestinian conflict, prefer to debate the merits of the word “apartheid” in former President Jimmy Carter’s new book, “Palestine: Peace Not Apartheid.” It is a sad commentary on the gutlessness of the U.S. press and the timidity of the Democratic opposition that most Americans are not aware of the catastrophic humanitarian crisis they bear so much responsibility in creating. Palestinians are not only dying, their olive trees uprooted, their farmland and homes destroyed and their aquifers taken away from them, but on many days they can’t move because of Israeli “closures” that make basic tasks, like buying food and going to the hospital, nearly impossible. These Palestinians, after decades of repression, cannot return to land from which they were expelled. The 140-plus U.N. votes to censure Israel and two Security Council resolutions—both vetoed by the United States—are blithly ignored. Is it any wonder that the Palestinians, gasping for air, rebel as the walls close in around them, as their children go hungry and as the Israelis turn up the violence?
Palestinians in Gaza live encased in a squalid, overcrowded ghetto, surrounded by the Israeli military and a massive electric fence, unable to leave or enter the strip and under daily assault. The word “apartheid,” given the wanton violence employed against the Palestinians, is tepid. This is more than apartheid. The concerted Israeli attempts to orchestrate a breakdown in law and order, to foster chaos and rampant deprivation, are on public display in the streets of Gaza City, where Palestinians walk past the rubble of the Palestinian Ministry of Interior, the Ministry of Foreign Affairs and the Ministry of National Economy, the office of the Palestinian prime minister and a number of educational institutions that have been bombed by Israeli jets. The electricity generation plant, providing 45 percent of the electricity of the Gaza Strip, has been wiped out, and even the primitive electricity networks and transmitters that remain have been repeatedly bombed. Six bridges linking Gaza City with the central Gaza Strip have been blown up and main arteries cratered into obliteration. And the West Bank is rapidly descending into a crisis of Gaza proportions. The juxtaposition of what is happening in Gaza and what is being debated on the U.S. airwaves about a book that is little more than a basic primer on the conflict reinforces the impression most outside our gates have of Americans living in a distorted, bizarre reality of our own creation.
What do Israel and Washington believe they will gain by turning Gaza and the West Bank into a miniature version of Iraq? How do they think people who are desperate, deprived of hope, dignity and a way to make a living, under attack from one of the most technologically advanced armies on the planet, will respond? Do they believe that creating a Hobbesian nightmare for the Palestinians will blunt terrorism, curb suicide attacks and foster peace? Do they not see that the rest of the Middle East watches the slaughter in horror and rage—its angry, disenfranchised young men and women determined to overcome feelings of impotence and humiliation, even at the cost of their own lives?'

Lees verder:

En nu eens kijken of bijvoorbeeld de Volkskrant dit stuk overneemt. Per slot van rekening nemen ze wel artikelen over van allerlei rechtse Amerikanen. En misschien kan de NRC-correspondent Oscar Garschagen dit lezen zodat zijn verslaggeving wat evenwichtiger wordt.

De Nederlandse Televisie

Trouw bericht:

'Televisie moet multicultureler.
Verplichte quota allochtonen in programma’s publieke omroep.
door Nico de Fijter.

De publieke omroepen hebben voor tientallen tv-programma’s doelen gesteld voor de aantallen multiculturele onderwerpen en allochtone studiogasten en presentatoren die in de programma’s moeten voorkomen.
De maatregel moet ervoor zorgen dat de drie netten meer allochtone kijkers trekken en een betere afspiegeling van de samenleving vormen. In het NCRV-programma ’Praatjesmakers’, bijvoorbeeld, moet 10 procent van de deelnemers allochtoon zijn. In zeven van de zestien afleveringen van de dramaserie ’Keyzer & De Boer’ moet het op de ene of andere manier gaan over de multiculturele samenleving. In het publiek van het Tros-peuterprogramma ’Bumba’ is „minimaal 1 van de 8 kinderen zichtbaar afkomstig van een ander continent”. Bij praatprogramma’s moeten meer allochtone gasten aanschuiven. En ’De rijdende rechter’ moet tenminste twee zaken behandelen die door of tegen allochtonen zijn aangespannen.
De Nederlandse tv geeft nu geen goed beeld van de samenleving. Dit blijkt uit een onderzoeksrapport van de universiteiten van Leuven en Nijmegen, dat begin volgend jaar verschijnt. Niet alleen etnische minderheden zijn ondervertegenwoordigd op tv, concluderen de onderzoekers. Ook vrouwen, kinderen en senioren zijn te weinig te zien.
„Het is tijd voor harde actie”, zegt Ruurd Bierman van de raad van bestuur van de publieke omroep. Volgens Bierman zijn de laatste maanden al veranderingen zichtbaar. „Bij bijvoorbeeld ’Pauw & Witteman’ en ’De wereld draait door’ zie ik steeds vaker allochtonen aanschuiven.” Maar het moet nog multicultureler, zegt Frans Jennekens, bij de NPS ’aanjager’ van multiculturele programmering. De omroep investeert twee miljoen euro in onderzoek naar kijkgedrag van allochtonen.'


Het is inderdaad zo dat in Hilversum weinig 'allochtonen,' zoals ze wonderlijk genoeg genoemd worden want ze zijn Nederlanders, bij tv-programma's werken. Neem bijvoorbeeld NOVA. Van de 55 medewerkers heeft slechts 1 een buitenlandse naam, de rest is zo 'Hollands' als het maar kan. Met andere woorden nog geen 2 procent is 'allochtoon.' Alleen al het begrip 'allochtoon' laat zien hoe provinciaals Nederland in feite is, in een kosmopolitische samenleving spreekt men niet van 'allochtonen.' Doordat bijna alle medewerkers 'Hollands' zijn, is onvermijdelijk ook de programmering zo 'Hollands,' gericht op 'Holland', naar binnen gekeerd, niet naar de wereld toe. Moet u maar eens opletten hoe weinig items over het buitenland gaan, terwijl toch Nederland een piepklein landje is, en het buitenland door de globalisering steeds meer ons leven bepaalt. Sterker nog, ik heb de indruk dat naarmate de globalisering van de wereld toeneemt het Nederlandse nieuws steeds provincialer wordt, zowel op tv en radio als in de kranten.

Oorlogsretoriek ontmaskerd

  everardus Oorlogsretoriek ontmaskerd De waarheid over de banden tussen Kamerleden en oorlogshitsende organisaties DESINFORMATIE!  Zo begon...