zaterdag 6 juni 2009

Birgit Donker van de NRC 9

Birgit Donker, dit is informatie die ik van joods-Israelische vrouwen ontving. Besteedt er eens aandacht aan in uw krant.

Hamas Delivers Peace Letter to President Obama

The Hamas government in Gaza reached out to President Obama on the occasion of his visit to the Middle East, announcing that Hamas was willing to talk to all parties “on the basis of mutual respect and without preconditions.” CODEPINK cofounder Medea Benjamin, who carried the letter out from Gaza, said that the letter represented a significant development and an effort by Hamas to present a new face to the Western world. “While Osama bin Laden used the occasion of President Obama’s visit to deliver a scathing attack, Hamas reached out to a feminist U.S. peace group to deliver a letter to Obama urging dialogue, mutual respect and adherence to international law,” said Medea Benjamin.

In the letter, Hamas urged Obama to visit “our ground Zero” in Gaza and bring about a “paradigm shift” in the Israel-Palestine conflict based on enlightened world opinion and international law.

“This is a people who have just been subjected to a vicious attack that left over 1,300 dead and thousands wounded, and there is not a word here about armed resistance or Zionism. They are reaching out and actively seeking a resolution to the conflict based on the findings of the world’s leading international legal bodies and human rights organizations from the United Nations and the International Court of Justice to Amnesty International and Human Rights Watch. This is a major breakthrough and the U.S. government should take advantage to begin a dialogue with Hamas.”

The letter was signed by Ahmed Yusef, Deputy Foreign Minister and hand-delivered to Benjamin, who was in Gaza headed a 66-person delegation representing 10 nations. Benjamin and representatives of CODEPINK are delivering the letter to the U.S. Embassy in Cairo today, June 4, during Obama’s visit to Egypt.



If you are looking for a ride to the actions at the Gaza border, or if you are traveling with a car and have vacant seats, kindly inform Ayala via email or phone 0524707885.  Please state the day, time and place of  departure, number of vacant or required seats, name and phone number. We will make the connection between you, the coordination is your responsibility. 

Birgit Donker van de NRC 8


A Summer Camp in Gaza


Playground for bombed Kindergartens and Checkpoint Circus


Sunday 7th June, 10:00, Erez checkpoint


More than 750,000 children are incarcerated without a trial in Gaza – the largest prison in the world.  It is forbidden to send toys and playground equipment into Gaza.


The Israeli authorities define even paper and crayons a "Security Hazard". In defiance of this obituary and cruel regulation, a delegation of Israeli and American feminists, residents of neighboring towns, the clownish doctor Patch Adams and the Israeli Clandestine Insurgent Rebel Clown Army (ICIRCA), will travel on Sunday to the Erez Checkpoint. We will come to the sealed crossing armed with Slides, Swings, Kites, Magic castles and similar deadly weapons, in order to pass them through to the besieged and bombed kindergartens in Gaza.


The action is organized by the Coalition of Women for Peace (Israel) and Code Pink (USA). The Code Pink activists have already achieved the construction of one kindergarten playground in Gaza, and staged a rally during President Obama’s speech in Cairo, demanding the president put his money where his mouth is, and cut the US funding of the siege on Gaza.


Patch Adams, the protagonist of the 1998 Robin Williams film, will stage a border-line clown show deflating the ballooning cruelty and arrogance of the siege and highlighting the absurdities robbing the children of Gaza of their right to a life of safety, freedom, and laughter. The Clown Army will be aiding and abetting.


Code Pink will attempt to traffic the playgrounds through the border.  If apprehended by the Israeli army, insistent on denying the children of Gaza -  hundreds of whom have been killed and thousands orphaned in the long years of siege -  the fundamental right of PLAY, the Playgrounds will be erected on the 




Kindergartens for Gaza – Sunday, June 7, Erez Checkpoint, 10:00 am.


For details and interviews please contact:

Tamara Schreiber :    972 (0)527 912 972




Birgit Donker, besteedt hier eens aandacht aan.

De Verzwegen Holocaust

Paul 2  e-mailde me dit:

'Gertler’s Bling Bang Torah Gang

Israel and the Ongoing Holocaust in Congo (Part 1)

by Keith Harmon Snow / February 9th, 2008

Maurice Tempelsman is one of the top funders of the Democratic Party who has funded Barrack Obama and Hillary Clinton. Templesman was the unofficial ambassador to the Congo (Zaire) for years, but a new Israeli-American tycoon has replaced him. In the world of bling bling and bling bang, some things change, some stay the same. The CIA, the MOSSAD, the big mining companies, the offshore accounts and weapons deals—all hidden by the Western media. The holocaust in Central Africa has claimed some six to ten million people in Congo since 1996, with 1500 people dying daily.1 But while the Africans are the victims of perpetual Holocaust, the persecutors hide behind history, complaining that they are the persecuted, or pretending they are the saviors. Who is responsible?

For Israeli-American Dan Gertler, business in blood drenched Congo is not merely business, it is a quest for the Holy Grail. Young Dan Gertler goes nowhere—does nothing—without the spiritual guidance of Brooklyn-born Rabbi Chaim Yaakov Leibovitch, a personal friend of Condoleeza Rice.2 Gertler and Leibovitch are two of the principals behind a diamond mining company, Emaxon Finance Corporation, involved in the Democratic Republic of Congo (DRC). Gertler and gang won the majority rights to the diamonds from the state mining company, Société Minière de Bakwange, MIBA, found near the government-controlled town of Mbuji-Mayi, the rough diamond capital of the world.

Emaxon Finance Corp. has apparently out-maneuvered diamond competitors, especially the big rivals Energem and De Beers. Energem is one of the many shady mining companies connected to Anthony Teixeira, a Portuguese born businessman now residing in South Africa whose daughter married Congolese warlord Jean-Pierre Bemba. The warlord’s deadly battle in Congo in March 2007 was a bid between rival agents—Jean-Pierre Bemba and Joseph Kabila—to be the black gatekeeper for the mining cartels run by dynastic families like Templesman, Oppenheimer, Mendell, Forrest, Blattner, Hertzov, Gertler and Steinmetz, and for companies like NIKANOR, whose stock prices rose early in July 2006 in expectation of a July 30th “win” for Joseph Kabila.3 Africa Confidential called President Kabila’s 2003 visit to the Bush White House a “coup” for the Israeli diamond magnates Dan Gertler and Beny Steinmetz.

Canadian-based Energem, formerly DiamondWorks, is owned by British mercenary Tony Buckingham and its director/shareholders include Mario and Tony Teixeira, J.P. Morgan, and Gertler’s partner Israeli-American Beny Steinmetz (50%).4 Through subsidiary Branch Energy, the Energem-DiamondWorks gang has perpetuated war in 11 African countries.5 In December 2007, Energem re-launched itself on the London Stock Market with the newly laundered image of a renewable energy company. Regarding diamonds, it said only it “had decided to give up exploration rights in the Central African Republic.”6 The Energem spokesman explained that Tony Teixeira “had a clean bill of health” etc., etc. Of course, Energem “quit” the C.A.R. because Jean-Pierre Bemba marched his troops into C.A.R., where they raped and pillaged widely.7 Energem is still operating in Congo, but Dan Gertler is the new, unofficial ambassador to the Congo for the George W. Bush gang.

Lees verder:

Birgit Donker van de NRC 7

Het ontkennen van de geschiedenis zoals de hoofdredactrice van de NRC, Birgit Donker, doet is problematisch. Degene die het verleden verzwijgt en zelfs ontkent is gedoemd de geschiedenis te herhalen. Het uitroepen van de nazi-Holocaust tot een uniek verschijnsel en tot de maat aller dingen leidt niet to inzicht in het kwaad, maar tot het negeren van onze eigen verantwoordelijkheden en van de misdaden die in onze naam werden en nog steeds worden gepleegd. Een praktisch voorbeeld is de NRC zelf. Sinds de redactie had bepaald dat de nazi-Holocaust uniek was, is Israel boven de wet gesteld. Ik geef een voorbeeld. In januari van dit jaar pleegde volgens internationale mensenrechtenorganisaties en talloze officiele waarnemers 'de Joodse natie' op grote schaal oorlogsmisdaden. Hoewel de NRC-redactie in eerste instantie deze oorlogsmisdaden had vergoeilijkt bleek deze houding onhoudbaar en constateerde de krant in een commentaar dat de Israelische strijdkrachten ogenblikkelijk hun geweld moesten staken aangezien ze een 'grens overschreden' hadden. Desondanks maakte de NRC vervolgens opnieuw een draai van 180 graden. Het inzicht dat Israel oorlogsmisdaden pleegde leidde er niet toe dat de NRC dit verder analyseerde. Integendeel. Toen een paar dagen na het laatste commentaar Nederlandsse juristen die gespecialiseerd zijn in het internationaal recht de krant erop wezen dat hier sprake was van ernstige schendingen van onder andere de Geneefse Conventies, vernamen ze dat voor die informatie geen belangstelling was. En wel omdat een artikel over oorlogsmisdaden ‘weinig nieuwe gezichtspunten bevat... Met vriendelijke groet, Anna Visser, redacteur Opinie NRC/H.' Wat in de ogen van de redactie wel 'nieuwe gezichtspunten' bevatte was opnieuw een rechtvaardiging, zes dagen later, van de Israelische terreur, ditmaal niet van de krant zelf, maar van een buitenstaander, de omstreden zionist Martin Levi van Creveld, die nogeens trots in 'de slijpsteen voor de geest' het volgende mocht melden over de gewelddadige inval in Libanon in 2006: 'Anders dan meestal wordt aangenomen, hebben de Israëliërs dat conflict op hun sloffen gewonnen. Juist omdát ze disproportioneel reageerden op de gevangenneming van twee van hun soldaten en de dood van zes anderen, is Hezbollah’s wil om aan te vallen gebroken.' 

Dat openlijk oorlogsmisdaden worden verheerlijkt in een krant die stelt een 'kwaliteitskrant' te zijn die de 'nunance' zoekt zodat het kan fungeren als 'de slijpsteen voor de geest' is opmerkelijk. In het artikel worden oorlogsmisdaden bepleit, en het internationeel recht speelt daarbij geen enkele rol. In de extremistische, fascistische gedachtewereld van Martin Levi van Creveld zijn oorlogsmisdaden een te verwaarlozen detail. Kinderen, vrouwen, bejaarden lopen in deze Israelische strategie nu eenmaal 'de kans een zeer hoge prijs te betalen. Mais c'est la guerre,' aldus de hooggeleerde Martin Levi van Creveld in de NRC. Als een Palestijn dit had beweert dan zou dit terecht niet geplaatst zijn in de NRC. Maar nu een Joodse historicus dit doet, mag het wel, en wel omdat de nazi Holocaust volgens de hoofdredactrice een 'uitzonderlijk karakter'  had. Een misvatting die als vrijbrief geldt voor de zionistische misdaden. En zo werkt de Tweede Wereldoorlog en het fascisme nog steeds door.

Birgit Donker van de NRC 6

In oktober 1981 verklaarde Nahum Goldman, van 1955 tot 1968 president van de World Zionist Organisation: 'We zullen moeten begrijpen dat het joodse lijden tijdens de Holocaust niet langer meer als verdediging zal dienen, en we zullen zeker moeten nalaten de Holocaust als argument te gebruiken om gelijk wat we ook mogen doen te rechtvaardigen. De Holocaust gebruiken als een excuus voor het bombarderen… is een soort "ontheiliging", een banalisering van de onschendbare tragedie van de Holocaust, die niet misbruikt moet worden om een politiek twijfelachtig en moreel onverdedigbaar beleid te rechtvaardigen.' Zie:

Ik moest aan deze uitspraak denken nu in Nederland de moord op 6 miljoen mensen onderwerp is geworden van een doortrapt politiek spelletje waarbij getracht wordt de integriteit van een liberaal Kamerlid publiekelijk te vernietigen. Een spelletje waaraan kranten als de NRC enthousiast meedoen. Naar aanleiding van klachten van lezers hierover schrijft de hoofdredactrice van de krant Birgit Donker: 'Rutte zei bijvoorbeeld tegen RTL Nieuws: „U blijft maar komen met die Holocaust. Ik ben er klaar mee. Hou op met zoeken naar dat detail.” Deze woordkeuze getuigt in onze ogen van een gebrek aan inzicht in, terechte, gevoeligheden. Weliswaar gaat het bij de vrijheid van meningsuiting om meer dan alleen de vraag of de Shoah al dan niet mag worden ontkend. Maar van een historicus als Rutte mag worden verwacht dat hij gevoel heeft voor het uitzonderlijk karakter van de geschiedenis van de Holocaust. Al was het maar omdat talloze slachtoffers en nabestaanden er nog dagelijks mee leven. In de Nederlandse geschiedenis is de uitroeiing van de Joden geen detail. Het al dan niet ontkennen van de Holocaust is, in een discussie over de vrijheid van meningsuiting, dus ook geen detail.' 

Wat wordt hier nu precies beweerd? Welnu, volgens mevrouw Donker mag de volksvertegenwoordiger Rutte niet stellen dat gemeten aan de enigszins bekende geschiedenis van zo'n 10.000 jaar de Holocaust van de nazi's een detail is geweest. Een detail dus, volgens Van Dale: 'klein onderdeel van een geheel.' Dat feit mag niet gemeld worden omdat 'talloze slachtoffers en nabestaanden er nog dagelijks mee leven.'

Dit argument is zwak, want de geschiedenis vervormen om een relatief kleine groep te sparen, kan niet in een samenleving dat zichzelf rationeel beschouwt en die wetenschappelijke feiten doorslaggevend zegt te vinden. Daar komt nog iets bij, wat de hoofdredactrice ook mag beweren, de Holocaust tijdens de Tweede Wereldoorlog is niet 'uitzonderlijk' geweest, dat wil zeggen dat het niet uniek is geweest in de geschiedenis van de mensheid. Djenghis Kahn en Timoer Lenk hebben veel meer mensen laten vermoorden dan de nazi's deden. En ook de christelijke Europese beschavingen die Amerika veroverden hebben vele miljoenen meer Indianen vernietigd. Zie daarvoor ondermeer het werk van de Britse auteur Ronald Wright en het in Nederlands vertaalde werk van Charles C. Mann. Luister naar een interview met hem:

Het christelijke Westen heeft ook de Holocaust in Congo op zijn geweten. 'Leopold II is internationaal vooral nog bekend vanwege zijn privékolonie Kongo-Vrijstaat. Vanaf 1876 ging hij zich steeds meer voor Centraal-Afrika interesseren, o.m. door in 1879 een verkenningstocht door Henry Morton Stanley te sponsoren. Op de conferentie van Berlijn in 1884-5 werd zijn persoonlijke soevereiniteit over de Kongo-Vrijstaat internationaal erkend. Dat bereikte Leopold door jarenlange voorbereiding en diplomatie. In 1907 nam de Belgische regering Kongo, voortaan Belgisch-Kongo, formeel van de koning over, na protesten uit het buitenland over het wanbeheer dat Leopold over de kolonie had gevoerd. De 23 jaar onder het schrikbewind van Leopold II worden gekenmerkt door volkerenmoord, slavernij, ontvoeringen, martelen, verkrachtingen, onthoofdingen en het afhakken van handen. De schattingen over het aantal slachtoffers variëren aanzienlijk. De Britse diplomaat Roger Casement heeft het over drie miljoen tijdens twaalf van de twintig jaar. Peter Forbath noemt ten minste vijf miljoen. Adam Hochschild spreekt van tien miljoen en de Encyclopædia Britannica spreekt van een totale bevolkingsafname van twintig tot dertig miljoen naar acht miljoen.'  Zie:

Kortom, de bewering van Birgit Donker is gebaseerd op onwetendheid. Wat met de Europese joden gebeurde, was al veel eerder op nog grotere schaal elders uitgeprobeerd. En de nazimisdaden waren geenszins opmerkelijk, want ‘de kolonisator, die om zijn geweten te sussen de gewoonte heeft de andere mens als een beest te zien, went zichzelf eraan om hem als een beest te behandelen, en heeft de neiging om zichzelf in een beest te veranderen […] Ze dachten dat ze alleen maar indianen, of Hindoes, of bewoners van Zuidzee eilanden of Afrikanen aan het afslachten waren. Maar in feite hebben ze een voor een de verdedigingswallen vernietigd waarachter de Europese beschaving vrij had kunnen ontwikkelen,’ aldus de zwarte Franse dichter Aimé Césaire. De Zweedse hoogleraar en auteur Sven Lindqvist onderstreept dit proces nog eens aan het eind van zijn boek Exterminate all the Brutes, wanneer hij concludeert dat ‘Auschwitz de moderne industriële toepassing [was] van een uitroeiingspolitiek waarop de Europese overheersing van de wereld […] lang heeft gesteund.’ De titel van zijn boek verwijst naar de zin uit Joseph Conrad's  Hart der Duisternis, ‘verdelg al het gespuis’. Lindqvist vraagt zich af waarom de westerse protagonist ‘Kurtz zijn rapport over de beschavingstaak van de blanke man in Afrika met deze woorden eindigt?’ Hij schrijft dan: ‘Ik las Conrad als een profetische auteur die alle gruwelijkheden die in het verschiet lagen, voorzien had. Hannah Arendt wist beter. Zij zag dat Conrad over de genocides van zijn eigen tijd schreef. In haar eigen boek The Origens of Totalitarianism (1951), toonde ze hoe imperialisme racisme noodzakelijk maakte als het enig mogelijke excuus voor zijn daden… Haar these dat nazisme en communisme van dezelfde stam komen is algemeen bekend. Maar velen vergeten dat zij ook de “verschrikkelijke slachtpartijen” en het “barbaarse moorden” van Europese imperialisten verantwoordelijk hield voor “de zegevierende introductie van dergelijke pacificatiemiddelen in de alledaagse, respectabele buitenlandse politiek”, daarmee totalitarisme en zijn genocides producerend.’ Lindqvist ontdekt gaandeweg dat de ‘Europese vernietiging van de “inferieure rassen” van vier continenten de grond voorbereidde voor Hitlers vernietiging van zes miljoen joden in Europa… Het Europese expansionisme, vergezeld als het was door een schaamteloze verdediging van het uitroeien, schiep manieren van denken en politieke precedenten die de weg baanden voor nieuwe wandaden, die uiteindelijk culmineerden in de gruwelijkste van alle: de Holocaust… En toen hetgeen was gebeurd in het hart der duisternis werd herhaald in het hart van Europa, herkende niemand het. Niemand wilde toegeven wat iedereen wist. Overal in de wereld waar kennis wordt onderdrukt, kennis die als ze bekend zou worden gemaakt ons beeld van de wereld aan gruzelementen zou slaan en ons zou dwingen om onszelf ter discussie te stellen – daar wordt overal het Hart der Duisternis opgevoerd. U weet dat al. Net als ik. Het is geen kennis die ons ontbreekt. Wat gemist wordt is de moed om te begrijpen wat we weten en daaruit conclusies te trekken.’ In zijn A History of Bombing beantwoordt Sven Lindqvist de volgende vraag kort maar krachtig: ‘Wat is toegestaan in oorlogen tegen wilden en barbaren? Antwoord: alles.’ Ook in laatstgenoemde boek toont hij aan dat de barbarij eerst op gekleurde volkeren werd uitgeprobeerd voordat de westerlingen het op hun eigen blanke bevolkingen gingen toepassen. Het eerste bombardement op een ongewapende burgerbevolking vond ook niet plaats in 1937 op het Spaanse Guernica, maar 12 jaar eerder op de Marokkaanse stad Chechaouen, niet door Duitse nazipiloten, maar door Amerikaanse democratische piloten, die in dienst van de Fransen deze onverdedigde stad vernietigden, waarbij volgens Walter Harris, toenmalige correspondent van de Londense Times ‘weerloze vrouwen en kinderen afgeslacht werden en vele anderen verminkt en blind raakten’. 

De conclusie kan geen andere zijn dan dat de hoofdredactrice haar huiswerk niet heeft gedaan. De nazi-Holocaust is ook geen onderwerp meer dat iets verheldert, het is een politiek onderwerp geworden waarmee de werkelijkheid verdoezeld wordt. Daarover later meer.

Wilders! 4

Naar aanleiding van mijn stelling dat 'op een gegeven moment zal blijken dat Wilders een praatjesmaker is, die geen structurele oplossingen heeft. Dan zal hij als een luchtballon door geprikt worden.' reageerde 

Bart  met de opmerking: 'Wilders met Wilders bestrijden zou kunnen. Maar werd Hitler met Hitler bestreden? 

Volgens mij wordt hier een gevaarlijke fout gemaakt. Het is het 'cry wolf'-effect, je roept net zo vaak kijk uit voor het gevaar tot er werkelijk gevaar dreigt en niemand meer naar je luistert. Wilders is geen Hitler. Ik bedoel, Hitler werd gefinancierd door de economische macht in het Westen die hem als een wapen zag tegen de groeiende macht van de socialisten. Welnu, de oude rijken steunen Wilders financieel niet.  Ze hebben hem ook niet naar voren geschoven om het socialisme te bestrijden, want het gevaar van socialisme bestaat niet meer. Wilders is een praatjesmaker die gebruik maakt van ressentimenten die in onzekere tijden altijd manifest worden. Geef hem zo snel mogelijk de macht. Kijk naar zijn aanhang, kijk naar de achtergronden van de PVV-kamerleden. Deze mensen zijn te onnozel om de kapitalistische democratie wezenlijk te vernietigen. Cry-wolf heeft alleen zin als er echt gevaar dreigt. Dat wil niet zeggen dat Wilders en consorten geen schade kunnen aanrichten. Dat kunnen ze wel degelijk, maar de kapitalistische democratie kunnen ze niet om zeep helpen!

vrijdag 5 juni 2009

Wilders! 3

Identiteit, daar draait het nu weer om. De Amerikaanse hoogleraar Richard Slotkin schrijft in zijn studie Regeneration through violence. The mythology of the American frontier 1600-1860: 'In societies that are still in the process of achieving a sense of identity, the establishment of a normative, characteristic image of the group's character is a psychological necessity; and the simplest means of defining or expressing the sense of such a norm is by rejecting some other group whose character is deemed to be the opposite.' Het gevolg was dat in de VS de Indianen vervolgd werden, in Europa de joden en in Israel momenteel de Palestijnen. Overigens  geldt die drijfveer niet alleen in naties die net zijn ontstaan, maar ook in naties waarin de oude identiteit onder druk is komen te staan, door een economische crisis of door de komst van relatief veel vreemdelingen of door wat dan ook. Daarom denk ik dat het fenomeen Wilders door Wilders zelf bestreden moet worden. Wilders is slechts het zichtbare element van een psychologische behoefte. Het gaat hier om een identiteitsprobleem. Vandaar ook dat Wilders zich zo aangetrokken voelt tot 'de Joodse natie'.

Wilders! 2

De NRC bericht:

'Wouter Bos reageerde geschokt op de slechte uitslag van zijn partij.'   (Foto WFA)

Daar begrijp ik nu werkelijk niets van. Als sociaaldemocratische minister van Financien besliste Bos op een vrijdagmiddag zonder de volksvertegenwoordiging te raadplegen dat er miljarden aan belastinggeld naar failliete banken gingen om het al even failliete kapitalisme te redden, en dat zonder de garantie te kunnen geven dat deze subsidie ook zou helpen. Vervolgens maakte zijn kabinet enkele weken later bekend dat de pensioengerechtigde leeftijd naar 67 jaar moet worden opgetrokken en dat het pensioenbedrag van gepensioneerden die net hun belastinggeld naar incompetente bankiers zagen gaan, omlaag moet omdat er geen geld genoeg meer is. En tenslotte 'reageerde Bos geschokt op de slechte uitslag van zijn partij.' Is Bos nu autist of een politicus. Begrijpt hij werkelijk zo weinig van de werkelijkheid? Waarom zoeken de commerciele massamedia zoals de slijpsteen voor de geest dit niet eens uit? Zouden mijn collega's werkelijk denken dat hun lezers, kijkers en luisteraars net zo stupide zijn als zij? Ik bedoel, zouden mijn collega's niet beseffen dat de doorsnee burger allang doorheeft dat de uitkeringen aan de economische elite toch ergens vandaan moeten komen, dus ten koste gaan van de bevolking? Het is socialisme voor de rijken. En dat noemt men de vrije markt. Daar geloven mijn collega's zo rotsvast in dat ze zich niet kunnen voorstellen dat er mensen zijn die dwars door deze nonsens heen kunnen kijken. Opmerkelijk, nietwaar?


Alle commerciele massamedia melden:

               PVV grote winnaar verkiezingen      

Deze overwinning is toe te juichen en wel om drie redenen:

1. De -- in de woorden van Henk Hofland -- 'politiek literaire elite' van de polder is al meer dan twee decennia uiterst zelfingenomen, denklui en hautain. Dat zet op den duur kwaad bloed. Zoals de auteur van de Amerikaanse Onafhankelijkheidsverklaring en latere president, Thomas Jefferson, verklaarde heeft iedere generatie een revolutie nodig. Ikzelf heb in de jaren zestig een dergelijke (vreedzame) revolutie meegemaakt, waarbij de elite uit die tijd van hun zetel werd verdreven. In een moderne samenleving is een permanente wisseling van de macht noodzakelijk om te voorkomen dat de elite de macht behoudt via nepotisme, vriendjespolitiek en algehele lamlendigheid. Daar moet op een gegeven moment in een parlementaire democratie een eind aan worden gemaakt. De lange mars door de instituten, zoals Joop den Uyl die predikte, heeft in Nederland geleid tot een nieuwe generatie regenten en die moet nu opzij gezet worden.

2. De rancune onder de bevolking, als gevolg van onder andere hetgeen ik hierboven heb geschreven, moet er op een of andere manier uit. Wilders kan geen oplossingen bieden voor onze structurele problemen, dat kan niemand meer. Maar in elk geval geeft hij de rancune een gezicht. En zolang dat gezicht zichtbaar is, hoeft niemand bang te zijn. Burgers moeten alleen in beweging komen als het hen niet bevalt wat Wilders doet. Maar wat is daar op tegen? Niets, toch!

3. Op een gegeven moment zal blijken dat Wilders een praatjesmaker is, die geen structurele oplossingen heeft. Dan zal hij als een luchtballon door geprikt worden. Heeft iemand van u daar iets op tegen? Je moet Wilders met Wilders bestrijden.

The Empire 457

Paul 2 emailde me dit:

Obama to Muslims: Put Up and Shut Up

by Paul Craig Roberts, June 05, 2009

What are we to make of Obama’s speech at Cairo University in Egypt?

"I’ve come here to Cairo to seek a new beginning between the United States and Muslims around the world, one based on mutual interest and mutual respect."

Cairo is the capital of Egypt, an American puppet state whose ruler suppresses the aspirations of Egyptian Muslims and cooperates with Israel in the blockade of Gaza.

In contrast to the Islamic University of Al-Azhar, Cairo University was founded as a civil university. Obama’s Cairo University audience was secular.

Nevertheless, Obama said startling words that many Muslims found hopeful. He said that colonialism and the Cold War had denied rights and opportunities to Muslims and resulted in Muslim countries being treated as proxies without regard to their own aspirations. The resulting blowback from "violent extremists" bred fear and mistrust between the Western and Muslim worlds.

Obama spoke of the Koran, his middle name, and his family connections to Islam.

Obama praised Islam’s contributions to civilization.

Obama declared his "responsibility as president of the United States to fight against negative stereotypes of Islam wherever they appear."

Obama acknowledged "the responsibility we have to one another as human beings."

Obama acknowledged Iran’s "right to access peaceful nuclear power."

Obama declared that "no system of government can or should be imposed by one nation on any other."

Obama’s most explosive words pertained to Israel and Palestine: "Israelis must acknowledge that just as Israel’s right to exist cannot be denied, neither can Palestine’s. The United States does not accept the legitimacy of continued Israeli settlements."

Obama declared that "the only resolution [to the conflict] is for the aspirations of both sides to be met through two states, where Israelis and Palestinians each live in peace and security. That is in Israel’s interest, Palestine’s interest, America’s interest, and the world’s interest. That is why I intend to personally pursue this outcome with all the patience that the task requires." For Obama’s commitment to be fulfilled, Israel would have to give back the stolen West Bank lands, dismantle the wall, accept the right to return, and release 1.5 million Palestinians from the Gaza Ghetto. As this seems an unlikely collection of events, the nature of the "two-state solution" endorsed by Obama remains to be seen.

After the euphoric attention to idealistic rhetoric dies down, Obama will be criticized for extravagant words that create unrealizable expectations. But were the extravagant words other than a premier act of schmoozing Muslims designed to quiet the Muslim Brotherhood in our Egyptian puppet state and to get Muslims to accept US aggression in Iraq, Afghanistan and Pakistan?

Obama decries regime change, but continues to practice it, invoking women’s rights to gain support from secularized Arabs. He admits that Iraq was a war of choice but claims that al-Qaeda, the Taliban, and 9/11 make Afghanistan a war of necessity.

Obama said that "the events of 9/11" and al-Qaeda’s responsibility, not America’s desire for military bases and hegemony, are the reasons America’s commitment to combating violent extremism in Afghanistan will not weaken. Will Muslims notice that Obama’s case for America’s violent extremism in Afghanistan and now Pakistan is hypocritical?

Al-Qaeda, Obama says, "chose to ruthlessly murder" nearly 3,000 people on 9/11 "and even now states their determination to kill on a massive scale." These deaths are a mere drop in the buckets of blood that America’s invasions have brought to the Muslim world. Moreover, the overwhelming majority of the Muslims America has slaughtered are civilians, just as are the unarmed Palestinians slaughtered by the American-equipped Israeli military.

Against al-Qaeda, whose "actions are irreconcilable with the rights of human beings," Obama invokes the Koran’s prohibition against killing an innocent. Does Obama not realize that the stricture applies to the US and its "coalition of forty-six countries" in spades?

America’s wars are all wars of choice. The more than one million dead Iraqis are not al-Qaeda. Neither are Iraq’s four million refugees. Yet, Obama says Iraqis are better off now, with their country in ruins and a fifth of their population lost, because they are rid of Saddam Hussein, a secular ruler.

No one has a good tally of the dead and refugees America has produced in Afghanistan. Nevertheless, declared Obama, "The situation in Afghanistan demonstrates America’s goals and our need to work together."

In his first 100 days, Obama managed to create two million Pakistani refugees. It took Israel 60 years to create 3.5 million Palestinian refugees.

What Obama has really done is his speech is to accept responsibility for the neoconservative agenda of extending Western hegemony by eliminating "Muslim extremists," that is, Muslims who want to rule themselves in keeping with Islam, not in keeping with some secularized, Westernized faux Islam.

Muslim extremists are the creation of decades of Western colonization and secularization that has created an elite, which is Muslim in name only, to rule over religious people and to suppress Islamic mores. All experts know this, and most of them hail it as bringing progress and development to the Muslim world.

Obama said that "human progress cannot be denied," but "there need not be contradiction between development and tradition." However, the West defines development and education. These terms mean what they mean in the West. Muslim extremists understand that these terms mean the extermination of Islam.

In typical American fashion, Obama offered Muslims money, "technological development," and "centers of scientific excellence."

All the Muslims have to do is to cooperate with America and be peaceful, and America will "respect the dignity of all human beings." Zie:

Benjamin Franklin

Benjamin Franklin:

    Remember, that time is money. He that can earn ten shillings a day by his labor, and goes abroad, or sits idle, one half of that day, though he spends but sixpence during his diversion or idleness, ought not to reckon that the only expense; he has really spent, or rather thrown away, five shillings besides. ... Remember, that money is the prolific, generating nature. Money can beget money, and its offspring can beget more, and so on. Five shillings turned is six, turned again is seven and threepence, and so on, till it becomes a hundred pounds. The more there is of it, the more it produces every turning, so that the profits rise quicker and quicker. He that kills a breeding sow, destroys all her offspring to the thousandth generation. He that murders a crown, destroys all that it might have produced, even scores of pounds.

Het Neoliberale Geloof 454

A woman stands among her possessions after being evicted from her foreclosed house in Adams County, Colorado. (Photo: John Moore / Getty Images)

Econocide: Body Count
Thursday 04 June 2009 by: Nick Turse | Visit article original @ 

After David B. Kellermann, the chief financial officer of beleaguered mortgage giant Freddie Mac, tied a noose and hanged himself in the basement of his Vienna, Virginia, home, The New York Times made it a front-page story. The stresses of the job in economic tough times, its reporters implied, had driven him to this extreme act. "Binghamton Shooter" Jiverly Wong also garnered front-page headlines nationwide and set off a cable news frenzy when, "bitter over job loss," he massacred 13 people at an immigration center in upstate New York. Similarly, coverage was brisk after Pittsburgh resident Richard Poplawski, "upset about recently losing a job," shot four local police officers, killing three of them. But where was the front-page treatment when, in January, Betty Lipply, a 72-year-old resident of East Palestine, Ohio, "who feared she'd lose her home to foreclosure hanged herself to death" shortly after "receiving her second summons and foreclosure complaint from her mortgage lender"? And where was the up-to-the-minute cable news reporting on the two California dairy farmers who "killed themselves ... out of despair over finances, according to associates"? Mass Murder, Mass Media, and Missing Stories

Last summer, in the pages of the Nation magazine, Barbara Ehrenreich called attention to people turning to "the suicide solution" in response to the burgeoning financial crisis. Months later, major news outlets started to examine the same phenomenon. Last fall, a TomDispatch report on suicides and a range of other extreme acts - including self-inflicted injury, murder, arson, and armed self-defense - in response to foreclosures, evictions, bankruptcies, and layoffs, was followed, months later, by mainstream media attention to the notion of "econo-cide" - prompted, in large part, by a spate of familicides (murder/suicides in which both parents and their children die).
Lees verder:

donderdag 4 juni 2009


A fine European farce
by Serge Halimi

“Imagine an election where the results are largely preordained and a number of candidates are widely recognised as unqualified. Any supposedly democratic ballot conducted in this way would be considered a farce” (1). Former Czech president Vaclav Havel had the UN Human Rights Council, not the European parliament, in mind when he made these scathing comments.

And yet, abstentions have risen from 37% to 54% since 1979, the first time members of the European parliament (MEP) were elected by universal suffrage. But the parliament’s powers have increased and its decisions now affect 495 million people (compared with 184 million 30 years ago). Europe holds the stage but it isn’t getting across to the audience.

Why is this? Probably because there is no continent-wide political community. Anyone who hopes that 27 simultaneous national elections, almost all fought on domestic issues, will produce a European identity is living in cloud cuckoo land.

How many Slovenes have the faintest idea of electoral issues in Sweden or how many Germans are interested in Bulgarian politics? Well, after the European elections they will both discover that the results in Stockholm or Sofia may contradict the outcome of the only election in which they really were interested, and that they themselves have elected only 1% of the MEPs (in the case of Slovenia) or 13.5% (in the case of Germany) (2). This sort of discovery is likely to make voters feel they are more or less redundant. And the powers that be in Europe have done nothing to dispel that impression by ignoring three successive national votes on the constitutional treaty, following a campaign that aroused considerable interest and strong feelings.

In France, seven of the eight constituencies were defined purely in the interests of the main parties: they have no historical, political or territorial basis. The leading candidate in the southeast constituency is a socialist, formerly elected in the northwest, who let it be known he was “heartbroken” over the forced move. But he is sure to be elected, and so is the French minister of justice, even though she has very little interest in the election (she thought the Court of Justice of the European Communities was located in The Hague, rather than Luxembourg). Meanwhile in Italy, Silvio Berlusconi simply decided to put up eight models and soap stars as candidates.

And that isn’t all. The combined political forces that have turned Europe into a great market over the past 30 years, constantly enlarged to bring in more countries, are suddenly proposing a Europe “that protects”, a “humanist”, “social” Europe. Although socialists, liberals and conservatives may disagree during national campaigns, they present a united front in most of the votes in the European parliament. And they share the posts in the Commission (six are allocated to the social democrats who are responsible for taxation, industry, economic and monetary affairs, employment and trade). Fear of confrontation and depoliticisation of the issues encourage endless endorsement of the ruling bloc, which extends “from a mushy centre-right to a squishy centre-left, with a woolly liberal coalition in the middle” (3).

In this unchanging scenario, will José Manuel Barroso continue to lead this motley band with its exceptionally poor record? Britain’s Labour prime minister Gordon Brown considers that “he has done an excellent job… I want to make it absolutely clear that we will support him”. Spain’s socialist José Luis Zapatero agrees: “I support President Barroso.” It is true that Brown and Zapatero both have the same agenda, that of the European Socialist Party (ESP). However, French socialist leader Martine Aubry, also a member of the ESP, says: “The Europe I want is not a Europe run by Mr Barroso with the help of his friends, Sarkozy and Berlusconi.” Perhaps the electors can make sense of this.

De Israelische Terreur 876

Obama: we need two states


Jonathan Cook

The National

May 30. 2009


NAZARETH // Barack Obama signalled his readiness to step deeper into the quagmire of the Israeli-Palestinian conflict this week following a meeting with Mahmoud Abbas, the Palestinian president, at the White House.


At a press conference afterwards, Mr Obama stressed the importance of getting the peace process “back on track” by pushing ahead with the creation of a Palestinian state and calling on Israel to halt settlement building.


These were the same demands he made of the Israeli prime minister, Benjamin Netanyahu, at their talks in Washington 10 days earlier.


But a few hours after Mr Obama’s statement, Israel said it would not adhere to those demands, underlining what commentators have said is the biggest rift in the two countries’ “special relationship” in nearly two decades.


Both Mr Obama and his secretary of state, Hillary Clinton, have underscored the need for Israel to end the expansion of settlements in the West Bank and East Jerusalem – now home to half a million Jews – as a prelude to negotiations on creating a Palestinian state.


Asked what he would do if Israel continued to obstruct the process, Mr Obama issued what sounded like a diplomatically worded threat: “If Israel keeps declining to accept the two-state solution and to freeze the settlements … Well, I think it’s important not to assume the worst, but to assume the best.”


The terms of the White House’s proposed peace plan are still unclear, but indications are that it is being rapidly formulated.


At a meeting with Mr Abbas on Wednesday, Mrs Clinton referred to “very specific proposals” that the administration was pursuing.


Mr Obama suggested they would start to be outlined during his trip to the Middle East next week, when he will make his chief stop in Egypt while noticeably avoiding a visit to Israel.


In an interview published by The Washington Post yesterday, a confident-sounding Mr Abbas said he was in no hurry to resume talks with either Israel or his Palestinian political rival, Hamas.


“I will wait for Hamas to accept international commitments. I will wait for Israel to freeze settlements,” he told the paper.


The Palestinian president has won praise in Washington for putting his security forces under US training and co-ordinating security policy with Israel. Mr Obama’s main injunction to Mr Abbas at their meeting was to reduce incitement against Israel in schools and mosques.


To make his peace plan stick, Mr Obama will almost certainly need to draw in Arab states, probably reviving a 2002 Saudi proposal for the Arab world to normalise relations with Tel Aviv in return for Israel withdrawing from most of the Palestinian territories it occupied in the 1967 war.


Mr Abbas, however, warned in the Post interview that he could not be relied on to help Washington if Israel did not fulfil its commitments. “We can’t talk to the Arabs until Israel agrees to freeze settlements and recognises the two-state solution.”


One of Mr Abbas’s officials was quoted as saying that the Palestinian leader did not believe Mr Netanyahu’s coalition was capable of freezing settlement growth and he was therefore expecting to wait “a couple of years” for it to fall.


The apparent lack of urgency on Mr Abbas’s part contrasted with Mr Obama’s position. He told reporters: “I think that we don’t have a moment to lose.” He said he did not want to impose an “artificial timetable” but hoped his Middle East envoy, George Mitchell, would “jump start” the process.


Mr Obama did note that Mr Netanyahu would need time to “work through these issues in his own government” – possibly a reference to hopes in Washington that Tzipi Livni, leader of the centrist Kadima party, could be brought into the coalition and the far right parties jettisoned.


A Jerusalem Post editorial suggested, however, that, while being ostensibly closer to White House thinking, Ms Livni would in practice pursue a policy similar to Mr Netanyahu’s. “She would wait until after an agreement on final borders before dismantling any settlements. Livni, no less than Netanyahu, opposes unfettered Palestinian sovereignty.”


Yossi Alpher, an Israeli analyst, argued that Mr Obama was concentrating on concessions from Mr Netanyahu partly because the Palestinian leadership – split between Fatah in the West Bank and Hamas in Gaza – was too weak for demands to be made of it.


“Abbas cannot ‘deliver’ Gaza and has no realistic plan for reintegrating Hamas into a unity government that could support a new peace process with Israel,” he wrote on the Bitterlemons website.


Haidar Eid, a professor at al-Aqsa University in Gaza, criticised Mr Abbas for “complacency”. “We have 16 years of negotiations and in that time Israel has expanded the settlements, built an apartheid wall and turned Gaza into the largest concentration camp in the world. A two-state solution has become redundant.”

Nazi Crimes of the Self Proclaimed Jewish State Sulaiman Ahmed @ShaykhSulaiman NEVER FORGET WHAT THEY DID 11:59 a.m. · 15 jun. 202...