In zijn kritische beschouwing over de teloorgang van het Amerikaans Imperium wees de Canadese onderzoeksjournalist Greg Felton aan het slot an zijn boek:
• Een tribunaal voor oorlogsmisdaden instellen in de stijl van Neurenberg om de leiders van de lobby en de junta te vervolgen voor verraad en misdaden tegen de menselijkheid;
• De benoemingen van rechters John Roberts en Samuel Alito door het Hooggerechtshof nietig verklaren, en alle fascistische wetgeving die de afgelopen zes jaar is aangenomen, inclusief de USA PATRIOT Act, ongeldig verklaren;
• Een grondig onderzoek eisen naar de aanslagen van 11 september;
• De bezittingen van alle Joodse en christelijke zionistische organisaties bevriezen en liquideren en de opbrengst op een bankrekening storten voor distributie aan Palestijnen, Irakezen en Libanezen;
- De oorlog verklaren aan Israël op militair, economisch en politiek gebied. Aangezien de Grondwet feitelijk nietig is, genieten burgers al weinig tot geen bescherming tegen antidemocratische maatregelen zoals willekeurige arrestaties, detentie voor onbepaalde tijd of huiszoeking zonder bevelschrift, dus een leven onder militair bewind zou weinig verschil maken. Sterker nog, een gewapende opstand zou de kloof tussen politieke schijn en werkelijkheid helpen dichten en de aandacht vestigen op de zionistische vijand binnen de eigen gelederen. Of dit scenario zich nu wel of niet voltrekt, verandert niets aan het feit dat het leger de beste hoop is om een einde te maken aan het fascistische schrikbewind, in al zijn aspecten. Het leger heeft wellicht het meest geleden onder het militarisme van de junta en is één van de meest uitgesproken stemmen tegen de invasie van Irak geweest.
- Nu, dankzij de roekeloze minachting van de junta voor het Amerikaanse nationale belang, zijn het leger en de mariniers gebroken, bloedend, gedemoraliseerd en zo dun verspreid dat ze de Amerikaanse belangen niet kunnen verdedigen, laat staan de oorlogen van Israël voortzetten. Reservisten en leden van de Nationale Garde zijn gedwongen meerdere keren uitgezonden, ten koste van hun gezinnen en burgerbanen, omdat het leger en de mariniers de troepensterkte niet op peil kunnen houden, ondanks het gebruik van onethische wervingspraktijken. Op 5 augustus 2006 moest het Pentagon toegeven dat sinds 2000 zo’n 40.000 militairen uit alle krijgsmachtonderdelen waren gedeserteerd, sommigen van hen naar Canada. Tienduizenden soldaten keren fysiek en psychisch beschadigd terug uit Irak. Al in december 2004 bleek uit een onderzoek van het leger dat 16 procent van de terugkerende soldaten symptomen van ernstige depressie, angststoornissen of posttraumatische stressstoornis vertoonde, en voorspelde dat dit percentage zou kunnen oplopen tot het niveau van de Vietnamoorlog, namelijk 33 procent. Het aantal soldaten dat psychische hulp nodig heeft, zou de 100.000 kunnen overschrijden. De volgende brief van een soldatenmoeder aan journalist Dahr Jamail schetst een typerend beeld van wat de junta het leger heeft aangedaan:
- “Mijn zoon kan niet verdragen wat hij gedwongen wordt te doen en heeft, waarschijnlijk door pure angst, verwarring en impulsieve beslissingen, onschuldige burgers gedood. Hij is zich hiervan terdege bewust en ik heb de gevolgen zelf gezien. Hij draagt waarschijnlijk onschuldig bloed aan zijn handen. Het doden van onschuldige mensen is vrijwel onvermijdelijk. Hij bevindt zich in de regio Al-Anbar. U bent de enige in de media die op mijn e-mails heeft gereageerd. De andere e-mails die ik naar nieuwsorganisaties stuurde met de vraag waarom er zo weinig nieuws uit Al-Anbar komt, zijn onbeantwoord gebleven. Ik denk dat dit komt doordat de VS die regio kwijt is en het nieuws daarover voor het Amerikaanse publiek onderdrukt. Mijn zoon belde me vorige week vanuit Ramadi en zei dat de oorlog verloren is — ze doen het alleen nog maar voor de vorm, opnieuw gedwongen om bevelen uit te voeren en hun leven te riskeren voor een onbereikbaar en onrechtvaardig doel. Ik blijf uw website en andere websites lezen, terwijl ik bid voor de veilige thuiskomst van mijn zoon in het voorjaar.”
- Het anti-oorlogsgevoel onder actieve Amerikaanse militairen bereikte een nieuw hoogtepunt in oktober 2006, nadat de 29-jarige marinier Jonathan Hutto de website Appeal for Redress was begonnen. Bijna 2250 soldaten, matrozen, mariniers en luchtmachtpersoneel, waaronder tientallen officieren, sloten zich aan bij zijn website om het Congres te verzoeken zich terug te trekken uit Irak. Zoals The Nation berichtte: "Niet sinds 1969, toen zo'n 1300 actieve militairen een open brief in The New York Times ondertekenden waarin ze zich tegen de oorlog in Vietnam uitspraken, is er zo'n dramatische graadmeter geweest voor toenemend militair verzet."
- Het verzet tegen de oorlog heeft ook enkele van de hoogstgeplaatste officieren bereikt, waaronder diegenen die in Irak hebben gediend. Onder de dissidenten bevonden zich generaal-majoor Charles Swannack jr., commandant van de 82e Luchtlandingsdivisie, en generaal-majoor John Batiste, commandant van de Eerste Infanteriedivisie. Hoewel hun protest niet-confronterend was, was het ongekend in oorlogstijd. Hun woede was gericht tegen Rumsfeld, die volgens hen ontslagen werd vanwege arrogantie en incompetentie. Hoewel hun wens is vervuld, betekent dit niet dat de dissidente generaals hebben gewonnen, of dat de VS dichter bij een terugtrekking uit Irak zijn. Of de strijdkrachten ooit een staatsgreep zouden plegen in het belang van de natie is discutabel, maar elke poging om de onafhankelijkheid van de lobby te herwinnen en een einde te maken aan decennia van Israëlische politieke en economische afpersing zou militaire steun vereisen.
- Nog enige achtergrond informatie:
Appeal For Redress is een groep Amerikaanse militairen die zich verzetten tegen de oorlog in Irak. De groep wordt gesponsord door Iraq Veterans Against the War (IVAW), Military Families Speak Out en Veterans for Peace (VFP). De groep roept leden van het Amerikaanse leger op om de volgende boodschap aan het Amerikaanse Congres over te brengen: Als patriottische Amerikaan, trots om het land in uniform te dienen, verzoek ik mijn politieke leiders in het Congres respectvol om de snelle terugtrekking van alle Amerikaanse militaire troepen en bases uit Irak te steunen. In Irak blijven zal niet werken en is de prijs niet waard. Het is tijd dat de Amerikaanse troepen naar huis komen. Op 16 januari 2007 overhandigden leden van de campagne meer dan 1000 handtekeningen aan het Congres, vergezeld door Congreslid Dennis Kucinich. Op 23 februari 2007 was de groep te zien in het CBS Evening News met Katie Couric. Later verscheen de groep ook in 60 Minutes. Oproep tot schadevergoeding V2 (2024) In juni 2024 werd een tweede campagne voor "oproep tot schadevergoeding" gelanceerd om Amerikaanse militairen die tegen de Amerikaanse steun aan de Israëlische acties in Gaza zijn, de mogelijkheid te bieden hun standpunten met hun Congresleden te delen. Deze tweede campagne werd gesponsord door Veterans for Peace, het Center on Conscience and War, About Face: Veterans Against the War en de Military Law Task Force van de National Lawyers Guild.
https://en.wikipedia.org/wiki/Appeal_for_Redress
Het contrast tussen de vooruitziende kandidaat Trump en de hypocriete president Trump vertoont overeenkomsten met dat van Obama en laat zien dat de strijd tussen het imperialistische en het Amerikaanse beleid nog steeds hevig is. Ondanks Trumps beïnvloedbaarheid zou het geduld van de parasiet met hem wel eens van korte duur kunnen zijn. Trumps grote persoonlijke en intellectuele tekortkomingen kunnen niet langer genegeerd worden. Een recent redactioneel artikel in Der Spiegel begon met de volgende woorden:
“Donald Trump is niet geschikt om president van de Verenigde Staten te zijn. Hij beschikt niet over het vereiste intellect en begrijpt de betekenis niet van het ambt dat hij bekleedt, noch de taken die ermee gepaard gaan. Hij leest niet. Hij neemt niet de moeite om belangrijke dossiers en inlichtingenrapporten door te nemen en weet weinig over de kwesties die hij als zijn prioriteiten heeft aangemerkt. Zijn besluiten zijn grillig en worden in de vorm van tirannieke decreten uitgesproken. De vraag is nu hoe lang het geduld van de parasiet (Israel en de Joodse lobby. svh) met Trump zal duren en welke nieuwe vorm de zionisering van Amerika zal aannemen. Ter afsluiting wil ik u nog een citaat meegeven, toegeschreven aan Marcus Tullius Cicero, de grote Romeinse senator, jurist en redenaar die werd vermoord vanwege zijn verzet tegen tirannie. Hoewel het citaat wellicht niet authentiek is, is het niettemin algemeen bekend en geldt het als de beste en krachtigste aanklacht tegen Israëls vijfde colonne en hoe deze de Amerikaanse republiek heeft verteerd:
“Een natie kan overleven met haar dwazen, en zelfs met de ambitieuzen. Maar zij kan niet overleven met verraad van binnenuit. Een vijand aan de poorten is minder geducht, want hij is bekend en draagt zijn vaandel openlijk. Maar de verrader beweegt zich vrijelijk tussen degenen binnen de poorten, zijn sluwe gefluister klinkt door alle steegjes en wordt zelfs gehoord in de zalen van de regering zelf. Want de verrader verschijnt, aangezien de verrader lijkt niet op een verrader: hij spreekt immers met een accent dat zijn slachtoffers bekend voorkomt, hij imiteert hun gezichts uitdrukkingen en hun kleding, en hij doet een beroep op de laagheid die diep in het hart van alle mensen schuilt. Hij verrot de ziel van een natie. Hij werkt in het geheim en onopgemerkt in de nacht om de fundamenten van een stad te ondermijnen; hij besmet het staatsbestel zodat het zich niet langer kan verzetten. Een moordenaar is minder te vrezen,”
aldus Greg Felton. in zijn boek The Host & The Parasite: How Israel's Fifth Column Consumed America (2010)
