Xeroxing the war
De analist was Daniel Ellsberg, een voormalige officier van het korps mariniers die werkte voor RAND, de denktank van het Pentagon. Door zijn ervaringen in Vietnam en ontmoetingen met dienstweigeraars in de VS raakte hij overtuigd dat de oorlog verkeerd was. Door zijn kennis als insider wist hij ook al dat de oorlog militair onwinbaar was en een stuk minder goed liep dan de Amerikaanse regering haar bevolking wilden doen geloven. De oorlog in Vietnam kostte elke dag ongeveer achthonderd Vietnamezen, waarvan meer dan twee derde burgers, en twintig Amerikaanse soldaten het leven. Een veelvoud hiervan raakte ernstig verwond of verminkt voor het leven.
Op 13 juni 1971 wilde de New York Times een aantal citaten uit de documenten publiceren maar werd door de Nixon regering tegengehouden met een waaier aan juridische en politieke drukmiddelen. Om een doorbraak te forceren las Senator Mike Gravel een flink deel van het document voor in de Senaat. Het voorlezen van 4100 pagina’s duurt een tijdje maar de regels van de Senaat staan niet toe dat een Senator die aan het woord is onderbroken wordt (de zogenaamde ‘filibuster‘). Alles wat de Senator zegt wordt automatisch onderdeel van de handelingen van de Senaat en die zijn openbaar. Het publiek worden van deze informatie was het begin van het einde van de Vietnam oorlog en begin het proces van het terugtrekken van Amerikaanse troepen.
Fast forward naar 2010. De VS is wederom verwikkeld in onwinbare oorlogen die wederom gestart zijn op dubieuze gronden en wederom worden voortgezet zonder enige strategie of duidelijk doel. Elke dag dat deze oorlogen voortduren sterven er vele burgers en soldaten.
Ook nu zijn er mensen die geheime informatie over deze oorlogen lekken in de hoop dat dit de politieke druk zal geven om ze te beindigen. De Xerox technologie uit 1969 is vervangen door een wereldwijd geëncrypteerd computernetwerk dat de identiteit van de klokkenluiders beschermt. Zelfs Wikileaks weet niet wie de klokkenluiders zijn, dat is veiliger voor de klokkenluiders enWikileaks.
Wat er vervolgens gebeurt in de media is niets anders dan surrealistisch te noemen. De bulk van de aandacht en het debat gaat over de Xerox machine. Of het 21ste eeuwse equivalent er van, de websites van Wikileaks. Vragen als ‘is Wikileaks journalistiek?’ en ‘mag je wel geheime informatie lekken?’ worden fel en tot in uitputtend detail besproken door deskundologen die opvallend vaak weinig notie lijken te hebben van de netwerktechnologie waar ze een mening over geven.
Wikileaks is nu al weer ruim een week non-stop in het nieuws en dat is een probleem. Want de Xerox machine is helemaal niet belangrijk. Illegale aanvalsoorlogen, gestart op basis van leugens, zijn belangrijk. Het martelen van onschuldige burgers ingeheime gevangenissen is belangrijk. Het bespioneren van VN diplomaten is belangrijk. Het rommelen in de interne politieke besluitvorming van andere landen is belangrijk.
Dus waarom is de gehele media zo druk met die Xerox machine en de persoon die op de kopie-knop drukt? Beste journalisten, jullie hebben een vrachtwagen lading scoops die Watergate doen verbleken op een presenteerblaadje aangereikt gekregen. Westerse landen doen dingen waarvoor Afrikaanse dictators geboeid naar het Internationaal Hof in Den Haag worden afgevoerd. Aan het werk!
1 opmerking:
The Most Dangerous Man in America: Daniel Ellsberg and the Pentagon Papers - Trailer
Daniel Ellsberg's Website
Een reactie posten