Boekenverkoper Leo Kenter liet in de tijdschrift van Amsterdamse Nieuwmarktbuurt OpNieuw weten dat:
In een aantal landen worden boekwinkels als essentieel gezien. Hier niet. Ik snap het wel, je moet ergens een grens trekken.
Ik vind dit zo'n treffende voorbeeld van de Nederlandse mentaliteit, een boekenverkoper, die eigenlijk een cultuurdrager zou moeten zijn 'snapt het wel' waarom in Nederland een patattent wel 'als essentieel' wordt 'gezien,' maar een boekenwinkel niet. De lulligheid van zo'n kleinburger van in de zestig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten