De Vernietiging van "Het Heilige Land"

De meeste mensen die rouwen geven hun verdriet niet op, wanneer dit onderdeel is geworden van hun identiteit. Door de fragmentering van hun zelfbeeld klampen zij zich vast aan hun eigen leed. Doen ze dit niet dan rest slechts een zwart gat dat elk licht laat verdwijnen, en dus de dood vertegenwoordigt. Hoewel gevreesd, staat de dood opmerkelijk genoeg centraal, zelfs, of beter nog, juist voor degenen die geen afstand kunnen doen van hun lijden. Binnen het Christendom geloven vooral de gereformeerden en strenge calvinisten sterk in de voorbestemming van het individu. Dit geloof gaat ervan uit dat God vanaf het begin der tijden al heeft bepaald wie er gered wordt en naar de hemel gaat, en wie niet. In de ogen van deze orthodoxe gelovigen is het leven zinloos, de predestinatie is alles bepalend. Niemand kan aan Gods wil ontsnappen. “Such is Life,” zo verklaarde de Australische misdadiger “Ned Kelly, de zoon van een Ierse veroordeelde die naar Victoria was geporteerd."

"Als jongeman had Ned Kelly conflicten met de lokale politie. Na de moord op drie politieagenten werden hij en enkele vrienden vogelvrij verklaard. Uiteindelijk werd de bende van Ned Kelly in het nauw gedreven en een vuurgevecht volgde. Gehuld in zelfgemaakte plaatijzeren harnassen en helmen probeerde de bende zich te verdedigen, maar uiteindelijk zonder succes. Ned Kelly werd uiteindelijk op 11 november 1880 geëxecuteerd door middel van ophanging en hierna overgebracht naar het mortuarium, waar tijdens de autopsie zijn hoofd van zijn lichaam gescheiden werd. Van het hoofd werden meerdere dodenmaskers gemaakt, waarvan er in de gevangenis nog één te zien is.” Zijn laatste woorden vlak voor zijn dood waren "Such is life," die een predestinatie-geloof verraadde, vergelijkbaar met dat van protestantse stromingen. Hij had de misdaad gekozen, en daarvoor moest hij boeten. Het geloof in het voorbestemd zijn, keert eveneens terug bij de recente wetenschappelijke ontdekking dat kinderen de trauma’s van hun ouders kunnen erven. Immers, “zo is het leven,” aldus het bijgeloof, waarop het zionisme is gebaseerd. De andere pijler, waarop hun waangeloof rust, is dat één of andere genocidale luchtgod hen tot zijn “uitverkoren volk” heeft verheven, dat volgens "Deuteronomium 20:16-17 “het beloofde land” met geweld moest veroveren, waarbij “van de steden dezer volken, die u de HEERE, uw God, ten erve geeft, gij niets [zult] laten leven, dat adem heeft. Maar gij zult ze ganselijk verbannen: de Hethieten, en de Amorieten, en de Kanaänieten, en de Ferezieten, de Hevieten, en de Jebusieten, gelijk als u de HEERE, uw God, geboden heeft.”

https://www.psyned.nl/blog/intergenerationeel-trauma-hoe-trauma-doorgegeven-wordt-van-generatie-op-generatie/ 

https://www.statenvertaling.net/bijbel/deut/20.html 

Zes volkeren — moesten volgens dit oud-testamentische bijbel-boek van het Joodse opperwezen — worden uitgeroeid om de Joodse nomadische stammen vruchtbaar land te laten veroveren, zoals de hoogste macht, te weten “uw God, geboden heeft.” Dit omvangrijke gebied, bijgenaamd “De Vruchtbare Halvemaan is een halvemaanvormige regio in het Midden-Oosten – die het huidige Irak, Syrië, Libanon, Israël, Palestina, Jordanië, delen van Turkije en Iran omvat – en bekend staat als de bakermat van de beschaving,” waar rond 12.000 v.Chr. “de landbouw en de eerste permanente menselijke nederzettingen ontstonden,” lang voordat de Joden en hun God ten tonele verschenen. Desondanks vragen de zionisten zich af waarom Joden altijd en overal zo gewantrouwd en zelfs gehaat worden. Het wil maar niet tot de zionistische elite doordringen dat  de wetten van dit primitieve bijgeloof ondergeschikt blijven aan het internationaal recht dat de wereldgemeenschap na 1945 tot richtsnoer heeft gekozen om de wereldse macht aan banden te leggen. Bij de Joden is evenwel sprake van een Geestelijk Atavisme, afgeleid van het “Latijnse woord atavus, voorvader.” Het betreft hier het opnieuw optreden van kenmerken “die bij vroegere evolutionaire voorouders aanwezig waren, maar bij de directe voorouders verloren waren gegaan. Atavismen worden daarom vaak als misvorming gezien.”  Het probleem is dat dit atavisme niet meer past in  de moderne  tijd. 

De volgende keer meer over de levensgevaarlijke zionistische “misvormingen.”