Een paar maanden geleden schreef Geert Mak me dat hij niet zonder hoop kan leven en dat dit misschien wel pathetisch kon klinken maar dat moest dan maar. Ik wees hem erop dat hoop gezien kan worden als de grootste straf, het vurige verlangen dat het ooit beter wordt terwijl de hoopvolle aan zijn nagels boven de afgrond hangt. In Summer in Algiers schrijft Camus:
'From Pandora's box, where all the ills of humanity swarmend, the Greeks drew out hope after all the others, as the most dreadful of all. I know no more stirring symbool; for, contrary to the general belief, hope equals resignation. And to live is not to resign oneself.'
Zoeken in deze blog 🔎🔎
dinsdag 1 mei 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Hoe Zelensky bloedvergieten verkoos boven vrede, omdat hem wereldwijde roem werd beloofd.
https://x.com/gewoonmerels/status/2054116661033075126 GEWOON MEREL @gewoonmerels Voormalig perssecretaris Iuliia Mendel bevestigt dat B...
-
Paul2 heeft een nieuwe reactie op uw bericht "De Israelische Terreur 938" achtergelaten: Nou Stan ,dat wordt gevangenisstraf voor ...
-
Ziehier Yoeri Albrecht, die door een jonge journalist van het mediakanaal Left Laser betrapt werd tijdens een privé-onderonsje met twee ...
-
Het gele speldje dat joodse zionisten dragen om kenbaar te maken dat de Joodse gijzelaars die door Palestijnse verzetsstrijders werden gev...

2 opmerkingen:
'Hoop doet kleven,' aforismiseerde Renate Rubinstein ondanks of dankzij haar langdurige MS-ziekte.
'To live is not to resign oneself.'
Misschien duidelijker gezegd:
'Hoop is - evenals traditie - ontkenning van het huidige.'
Ton
Hoop is de snelste weg naar teleurstelling.
Succes, Ben
Een reactie posten