Jacqueline Maris van de VPRO 10

Beste Jacqueline,

Acht jaar geleden schreef ik in het tijdschrift De Humanist dat

Joris Luyendijk in het NOS-Journaal de Palestijnse volksopstand afschildert als een strijd tussen twee oude 'cowboys' die elkaar in een saloon met vuurwapens te lijf gaan. Een merkwaardige vergelijking als we weten dat het op vier na sterkste leger ter wereld met helikopters, F-16's, tanks etc. enkele honderden mannen met halfautomatische geweren aanvalt. Overigens zijn deze verzetsstrijders volgens het internationaal recht geen terroristen. Elk volk mag zich tegen een agressor verdedigen. Maar het cowboyverhaal past naadloos in het clichébeeld. Waar twee vechten zijn twee fout. Deze versimpelde voorstelling van zaken werkt als fastfood voor wie de feiten en de context niet kent.

http://home.planet.nl/~houck006/israel.html

In 2002 nog probeerde Luyendijk vergeefs het beeld te scheppen dat hij als 'objectieve' journalist met een 'onbevooroordeeld' oog naar beide partijen keek. Inmiddels beseft hij dat dit een leugen is, want vorige week schreef hij dit in de NRC:

'Ieder journalist is onvermijdelijk actievoerder... Uw correspondent moest hieraan terugdenken op De Nacht van de Columnist van NRC, afgelopen zaterdag in de Amsterdamse Stadsschouwburg. Daar zei iemand: een kwaliteitskrant voert geen campagne, dat maakt het een kwaliteitskrant.

Uw correspondent is het daar dubbel mee oneens, en gaat nu uitleggen waarom...

Allereerst staat voor mij vast dat objectiviteit een mythe is, en dat iedereen die een krant, weekblad of journaal maakt, campagne voert. Je keuze in onderwerp, invalshoek, terminologie en te horen partijen is nooit neutraal en pakt onvermijdelijk uit in het voordeel van de mediastrategie van sommige belanghebbenden, en in het nadeel van anderen.

Het punt is dat wanneer jouw prioriteiten als columnist, chef of hoofdredacteur samenvallen met die van het establishment, je jezelf kunt wijsmaken dat je gewoon objectief bent en dus geen campagne voert.'

En dit Jacqueline weet elke serieuze journalist. Alleen de opportunisten, angsthazen, carrieremakers en pure schoften proberen dit simpele feit angstvallig te verzwijgen. Dus wanneer jij in de VPRO-gids verklaart: 'Show, don't tell,' daarmee suggererend dat je in je radioprogramma, ik citeer: 'geen oordeel' velt 'maar beide partijen een platform' biedt 'en dan de luisteraar maar' laat 'beslissen wie er het meest gelijk heeft' dan bedrieg je niet alleen jezelf maar ook de luisteraars.

Luyendijk voegde aan zijn beschrijving het volgende toe:

'De vraag is niet of je als journalist of columnist campagne voert. Het gaat erom of je onder ogen durft te zien dat alle journalistiek en commentaar politiek geladen is. Het draait dus om verantwoording afleggen, en wie daarvoor terugschrikt, zal zijn eigen subjectiviteit ontkennen (losse gedachte: is er gelijkenis tussen de onwil om zich te verantwoorden bij het politieke en het journalistieke establishment in ons prachtland? En zou dan de vertrouwensbreuk van beide met hun publiek hierop teruggaan?). Wel gruwelijke foto’s uit Haïti afdrukken, maar niet van door NAVO-bommen uiteengereten gezinnetjes in Afghanistan. Zo’n beslissing is niet neutraal in zijn effecten.'

Ook dit weet elke serieuze journalist. Waarom suggereer jij dan toch dat het mogelijk is voor een journalist om 'geen oordeel' te vellen? Ik denk dat het antwoord is dat de pro-Israel lobby bij de VPRO je onder druk heeft gezet. Ik kan het anders niet verklaren. Jij wel? Laat het me dan weten. Je krijgt van mij alle ruimte.

http://weblogs.nrc.nl/luyendijk/2010/02/11/objectief-campagne-voeren/

Jacqueline Maris van de VPRO 9

Beste Jacqueline,

Aangezien Amsterdam een dorp is, ontmoet je elke dag wel een aantal bekenden op straat. Gisteren werd ik bij Atheneum op het Spui aangesproken door de zoon van een beroemde Nederlandse auteur. Deze zoon heeft onder de Duits klinkende schuilnaam Ulrik Unger jou en je collega Ellen van Dalen geinterviewd voor de VPRO-gids. De zoon, die als elke zoon van een beroemde vader leeft onder diens schaduw, kocht een exemplaar van Propria Cures voor me waarin een verhaal van hem afgedrukt stond. Ik nodigde hem uit om een kop koffie te drinken in een nabijgelegen Grand Cafe.

Nu moet ik er eerst even bij vertellen dat ik in een grijs verleden voor de VPRO samen met hem en zijn beroemde vader naar de loopgraven in Belgie ben meegereden voor een radioprogramma. Onderweg heb ik in totaal ongeveer zeven uur naar de zoon van de beroemde vader en de vader zelf geluisterd. Zeven uur lang gaven ze mij gratis en voor niets hun exegese van de bijbel, van vooral het oude testament waar hun voorkeur naar uitging. Na die zeven uur stapte ik diep onder de indruk en enigszins duizelig in Amsterdam weer uit de auto. Een ding was duidelijk: ik had te maken gehad met twee bijbelkenners van de hoogste orde, waar zelfs de Jehovagetuigen een puntje aan konden zuigen. Omdat ik naderhand met de zoon van de beroemde schrijver meerdere keren over metafysische zaken heb gesproken, wist ik dat hij een bijbelvaste gelovige is. In het Grand Cafe vertelde hij me enigszins gnuivend dat hij weer eens een positief verhaal over Israel had geschreven. En ja hoor, gods wegen zijn ondoorgrondelijk en zelden aangenaam maar evenzogoed, Ulrik Unger vertelde me dat hij jou ontlokt had dat je 'niet objectief' bent inzake de Palestijns-Joodse kwestie. Ik zei dat niemand 'objectief' is en zeker hijzelf niet, per slot van rekening gelooft hij dat ergens in die oneindigheid van tijd en ruimte een god heerst die enkele duizenden jaren geleden om voor de meesten volstrekt onduidelijke redenen ineens besliste dat een twaalftal nomadische stemmen dat door de woestijn trok het beloofde land van hem kregen omdat deze god hen als het uitverkoren volk beschouwde. Weliswaar moesten die nomaden eerst alles dat ademde in het beloofde land uitmoorden om zo ruimte te maken voor de favorieten van de joodse god, zoals onder andere in Deuteronomium 20:16-17 beschreven staat, maar toen dat klusje geklaard was kon de belofte van deze luchtgod waar gemaakt worden. De zoon van de beroemde schrijver zei tegen me dat ook hij de Joodse landroof op de Westbank ten strengste afwees, maar dat veranderde voor hem niet zijn houding ten opzichte van Israel, want hij had 'een keuze' gemaakt zoals hij me meerdere keren vertelde. 'Een keuze' voor wat? Omdat hij besefte dat zijn houding voor een modern mens die waarde hecht aan het internationaal recht irrationeel is, weigerde hij daar verder op in te gaan. Ik drong niet verder aan omdat ik al wist dat hij 'een keuze' had gemaakt voor het woord van de oud-testamentische god die inmiddels ook de christelijke god is.

Welnu, Jacqueline, het leven zit vol verrassingen. Wie had ooit gedacht dat de joods-christelijke god bij de vrijzinnige VPRO zo'n rol zou gaan spelen. In de VPRO-gids lees ik nu dat de bijbelvaste exegeet van god's woord jullie laat vertellen dat 'we beide vrouwen (de Joodse en de Palestijnse) dezelfde kans [geven] om hun verhaal te vertellen, want we willen niet bevooroordeeld zijn,' waaraan jij nog eens met nadruk in vloeiend Engels toevoegt 'Show, don't tell.' Opnieuw wordt duidelijk dat jullie ervan uitgaan dat we hier te maken hebben met twee gelijkwaardige partijen die beide recht van spreken hebben en de luisteraar moet maar uitmaken wie gelijk heeft. Een absurd uitgangspunt dat eerder geschikt is voor een radiospelletje dan voor serieuze journalistiek. Maar goed, Ulrik Unger stelt jou vervolgens de tendentieuze vraag: 'Ga je dan ook zeggen dat die controle er is voor de veiligheid.' En dan antwoord jij: 'Die muur is er gekomen om suicide bombers tegen te houden, zeggen de Israeli's.'

Hier begint de verwarring totaal te worden. Jij vertegenwoordigt het Palestijnse standpunt en toch verwoord je de beweringen van de zionisten. Als die 'muur' werkelijk bedoeld was om de 'suicide bombers' buiten te houden, waarom staat die afscheiding dan op Palestijns lands, waardoor nu nog meer Palestijnen binnen de grenzen van Israel leven? Hier wreekt zich opnieuw het feit dat je onvoldoende geinformeerd bent.

In mijn boek De oneindige oorlog staat een interview met de bejaarde dr. Salman H. Abu Sitta, voormalig lid van de Palestijnse Nationale Raad werd op negenjarige leeftijd samen met zijn familie uit Beir al-Sabe’ verdreven, het huidige Beersheba. Hij eindigde zijn studie weg- en waterbouwkunde aan de Universiteit van Londen en is vooral bekend door zijn decennialange onderzoek naar de Palestijnse Nakba, de etnische zuivering van 1948, en het documenteren van de zionistische verwoesting van Palestijnse dorpen en cultuur in het huidige Israël. Dr. Abu Sitta is een alom gerespecteerd deskundige op dit gebied en heeft er uitgebreid over gepubliceerd. Over die illegale Israelische 'muur' zegt hij hetzelfde als waar joods-Israelische deskundigen mij eerder al op hadden gewezen:

'Als u goed kijkt naar hoe de Muur loopt, dan zult u zien dat die bijna precies samenvalt met de grenzen van de grootste aquifer daar. Zo kunnen ze al het water aftappen en hun eigen structurele watertekort oplossen. Al vanaf 1958, toen nog in het geheim, doen ze dit door vanuit Israël schuin onder Palestijns land door te boren. De diefstal van het water onder de West Bank is van levensbelang voor het voortbestaan van Israël. Het expansionisme is dus gebaseerd op een combinatie van een psychologische obsessie en politiek eigenbelang.'

Veiligheid en vrede spelen geen rol van betekenis voor de Israelische machthebbers. Het gaat om land en water, om Lebensraum en hegemonie. Als je die kennis niet bezit hoe denk je dan de Nederlandse luisteraars 'onbevooroordeeld' te kunnen informeren? Jacqueline, je bent niet eens in staat om de propaganda van een pro-Israel lobbyist als Ulrik Unger met feiten te weerleggen. En die schrijft notabene voor de VPRO-gids. Hoe denk je dan bestand te zijn tegen de overal aanwezige propaganda wanneer je niet over de feiten beschikt?

Kijk, als Israel vrede wil dan zou het zich terugtrekken uit de bezette en gestolen Palestijnse gebieden. Dat Israel dit niet doet, illustreert het feit dat de zionistische machthebbers daar geen vrede willen. Het gaat om geopolitieke belangen. Meer daarover later.

Jacqueline Maris van de VPRO 8

jacqueline maris nog 1 keer heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Jacqueline Maris van de VPRO 2" achtergelaten:

Volgt nog een post scriptum: in je blogs lees ik dat je een probleem hebt met mijn collega Jair Stein en een interview dat hij deed tijdens de Gaza-oorlog. Mag ik je erop wijzen dat ik tijdens die oorlog voor dezelfde VPRO en in hetzelfde programma VillaVPRO de volgende uitzending maakte: http://weblogs.vpro.nl/buitenland/2009/01/10/het-litteken-van-david-roman-over-een-palestijnse-familie/
Reacties waren overvloedig en met name van mensen die zeiden dat de VPRO het lef had nu eens de Palestijnse kant van de zaak te laten zien en dwars tegen de Israelische propaganda in te gaan. Dus stop svp met ons als zionistische slippendragers af te schilderen.
groet alweer

Jacqueline Maris

Dit geeft ook een aardig inkijkje in het denken bij de huidige VPRO radioredactie sinds de komst van Jair Stein. Terwijl de hele journalistieke wereld wist dat er in de Gazastrook door Israel oorlogsmisdaden werden gepleegd gezien de uitspraken van de politieke en militaire leiders van Israel, eiste Stein dat er ruimte werd gemaakt voor een Israelische propagandist die de terreur zou goedpraten. De gedachte is dat waar twee vechten twee fout zijn, dat er in feite dus sprake is van gelijkwaardige partijen. Die leugen is heel belangrijk voor de zionisten om in leven te houden. Dat in de praktijk 1400 Palestijnen gedood werden, van wie tenminste eenderde kind was, kan op die manier achter de propaganda verborgen worden. Het feit dat de op drie na machtigste strijdkrachten ter wereld 'wild' ging tegen een burgerbevolking, zoals minister Livni het omschreef, kon zo naar de achtergrond worden gedrongen.

Die onevenwichtige aanpak van de werkelijkheid blijkt ook uit deze uitspraak van Jacqueline Maris:

Hoe kan het ooit vrede zijn als buren elkaar niet kennen en de wildste ideeen over elkaar hebben, als ze denken het alleenrecht op de grond te hebben. Dat laatste geldt – moet ik helaas zeggen – vooral voor de joodse kolonisten en de staat Israel. In Villa West Bank willen we die twee werelden - van een eeuwenoud stadje versus een kolonie van twee decennia – laten horen. Geen oordeel vellen, maar beide partijen een platform bieden en dan de luisteraar maar laten beslissen wie er het meest gelijk heeft.

http://weblogs.vpro.nl/buitenland/2010/02/17/villa-west-bank-dl-1-hoe-danya-en-hayfa-buren-werden/

Maris en de VPRO presenteren de zaak alsof we hier te maken hebben met twee partijen die alle twee evenveel recht van spreken hebben. Daarom laat de VPRO beide zonder 'oordeel' te vellen aan het woord. Dit is een absurd uitgangspunt, om de simpele reden dat de Joodse kolonisten in strijd met het internationaal recht en alle fatsoensregels op gestolen land van hun Palestijnse buren leven. Als je daarover geen 'oordeel' uitspreekt als journalist dan spreek je wel degelijk een 'oordeel' uit, namelijk dat beide partijen evenveel recht van spreken hebben. En die vertekening van de werkelijkheid is geen journalistiek, maar ordinaire propaganda van het ergste soort, aangezien je een objectiviteit suggereert die niet bestaat. Ook hieruit blijkt de invloed van de pro-Israel lobby bij de VPRO-Radio.

Maris schrijft: 'Reacties waren overvloedig en met name van mensen die zeiden dat de VPRO het lef had nu eens de Palestijnse kant van de zaak te laten zien en dwars tegen de Israelische propaganda in te gaan.'

Dezelfde ervaring had ik in 2002, toen er veel meer dan normaal gereageerd werd door de luisteraars die door een serie programma's onder de noemer De dagelijkse terreur van Israel ineens een heel ander beeld van de 'Joodse natie' gepresenteerd kregen, en ik dit als verklaring zag voor de razernij van Jair Stein dat de VPRO dit had uitgezonden. Als hij de macht had gehad, had hij het verboden. Maar die macht bezat hij goddank niet. En terwijl wereldwijd de blinde pro-Israel houding aan kracht inboet, is nota bene bij de VPRO die invloed toegenomen. Een omgekeerde wereld.

http://www.vpro.nl/programma/madiwodo/dossiers/8815864/

Meer over Maris later.

Jacqueline Maris van de VPRO 7

jacqueline maris nog 1 keer heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Jacqueline Maris van de VPRO 2" achtergelaten:

Volgt nog een post scriptum: in je blogs lees ik dat je een probleem hebt met mijn collega Jair Stein en een interview dat hij deed tijdens de Gaza-oorlog. Mag ik je erop wijzen dat ik tijdens die oorlog voor dezelfde VPRO en in hetzelfde programma VillaVPRO de volgende uitzending maakte: http://weblogs.vpro.nl/buitenland/2009/01/10/het-litteken-van-david-roman-over-een-palestijnse-familie/
Reacties waren overvloedig en met name van mensen die zeiden dat de VPRO het lef had nu eens de Palestijnse kant van de zaak te laten zien en dwars tegen de Israelische propaganda in te gaan. Dus stop svp met ons als zionistische slippendragers af te schilderen.
groet alweer Jacqueline Maris

Jacqueline,

En so what? Wat wil je daarmee stellen? Dat Stein jou niet verboden heeft dat programma te maken? Oke, wel gefeliciteerd, dat is toch een enorme vrijzinnigheid van de VPRO dat je verslag mag doen van de werkelijkheid. Kom op, Jacqueline, wat wil je nou zeggen? Wat betreft je opmerking dat ik 'een probleem heb met' jouw 'collega Jair Stein', ook dit is een wonderlijke voorstelling van zaken. Gefundeerde kritiek op een propagandist is iets heel anders dan dat ik 'een probleem heb' met een of andere praatjesmaker. Mij interesseert deze pro-Israel lobbyist niet, maar zodra hij propaganda maakt zal ik dit aantonen. Laat dat toontje achterwege Maris, je hebt hier te doen met een collega die je werkelijk niets over de journalistiek van Hilversum kan leren. Ik ken het als mijn broekzak. En sluit je niet op in dat kippenhok, sta open voor kritiek. Je wordt immers gefinancierd door belastingbetalers, zoals ik bijvoorbeeld. Als ik een pond suiker bij Albert Heijn koop waarin muizenkeutels zitten, lever ik kritiek op het product. En dat doe ik bij jou ook. Je schrijft: 'Dus stop svp met ons als zionistische slippendragers af te schilderen.' Wie is 'ons'? Hou op met dat groepsdenken. Ons kent ons, ons van de VPRO-Radio tegen de rest, samen voor ons eigen. Ik heb jou nergens gekwalificeerd als 'een slippendrager'. Wel heb ik Jair Stein een 'pro-Israel lobbyist' genoemd, maar daarvoor heb ik ook feiten aangedragen. Ga daar op in, in plaats van de aandacht te verleggen.

collegiale groet

stan

Jacqueline Maris van de VPRO 6

jacqueline maris heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Jacqueline Maris van de VPRO 2" achtergelaten:

Beste stan

We zijn oud-collega's inderdaad.
Laat mij even de volledige alinea uit mijn blog hier afdrukken: "Terwijl ze dagelijks getuige zijn van elkaars aanwezigheid floreren mythes en het verlangen tot ontmoeting is uitgestorven. Hoe kan het ooit vrede zijn als buren elkaar niet kennen en de wildste ideeen over elkaar hebben, als ze denken het alleenrecht op de grond te hebben. Dat laatste geldt – moet ik helaas zeggen – vooral voor de joodse kolonisten en de staat Israel. LET OP: ** Want de Palestijnen die ik in het noorden en nu tijdens mijn verblijf in Artas ontmoette, zijn murw geslagen. ** Daarover gaat onze uitzending op 11 maart. (einde citaat)
Dat HELAAS dat jou en de jouwen zo ergert, slaat op het feit dat ik het pijnlijk vind te constateren dat de strijd lijkt te zijn opgegeven. Ze lijken het recht op het inmiddels dicht bebouwde land te hebben opgegeven. Dat een volk dat het internationaal recht meervoudig aan zijn kant heeft staan toch de realiteit (namelijk bezetting, landroof en moord zelfs - komt in deel 4 aan de orde dus blijf luisteren!)accepteert en de strijd lijkt te hebben opgegeven; dat is wat mij triest maakt.
Het is trouwens niet de eerste keer in de geschiedenis dat onrecht wordt geratificeerd zoals jij je ongetwijfeld bewust bent - denk aan de Schotse settlers in noord-Ierland die tot dusverre hun staatje hebben behouden. En hoe gaat het straks verder met de Chinezen in Tibet en de Javanen in Papua om maar wat voorbeelden te noemen?
Misschien dat de Palestijnen er in het internationale circus nog een schadevergoeding voor hun landverlies uit kunnen slepen. Terugkeer van vluchtelingen lijkt me een lang geleden gepasseerd station.
Kortom, jij hebt kennelijk meer vertrouwen in internationaal recht en universele waarden van rechtvaardigheid dan ik. Vandaar dat 'helaas', omdat ik zou willen dat het zo bij mijn gevoel van rechtvaardigheid aansluitende internationaal recht zou kunnen zegevieren.
Ik zou zeggen: blijf vooral luisteren naar onze programma's dan kom je ook eens uit eerste hand te weten hoe de kolonisten over hun bestaan en hun buren denken.
Groet jacqueline

Beste Jacqueline,

Je schrijft: 'Dat HELAAS dat jou en de jouwen zo ergert slaat op het feit dat ik het pijnlijk vind te constateren dat de strijd lijkt te zijn opgegeven.' Welnu, dat kun je nu wel beweren, maar het staat er niet. Er staat: 'Hoe kan het ooit vrede zijn als buren elkaar niet kennen en de wildste ideeen over elkaar hebben, als ze denken het alleenrecht op de grond te hebben. Dat laatste geldt – moet ik helaas zeggen – vooral voor de joodse kolonisten en de staat Israel.' Kortom, 'buren' meervoud, Palestijnen en Joden dus, die 'elkaar niet kennen en de wildste ideeen over elkaar hebben.' Volgens jou hebben ook de Palestijnen de 'wildste ideeen' over de Joden die hun land stelen. Er staat immers 'vooral', maar dus niet uitsluitend. Met andere woorden, ook de Palestijnen 'denken het alleenrecht op de grond te hebben', net zoals jij denkt het alleenrecht op jouw bezittingen te hebben. Ik vind dat niet zo gek, jij kennelijk wel. Waarom eigenlijk, de Palestijnen hebben toch het alleenrecht op hun eigen grond waar zij en hun families al generatieslang wonen? Of niet soms?

Noem eens een wild idee op die de Palestijnen hebben over de Joodse kolonisten die met een overmacht aan geweld hun land op de Westbank gestolen hebben, en over de joden uit Israel die ikzelf herhaaldelijk met veel terreur te keer heb zien gaan? Ik heb voor mijn ogen een Palestijns kind zien doodschieten, ik heb in het grootste Palestijnse ziekenhuis in Oost-Jeruzalem Palestijnse kinderen zien sterven aan schotwonden. Over welke 'wildste ideeen' heb je het wanneer de officiele Israelische militaire strategie de volgende is: "What happened in the Beirut suburb of Dahiya in 2006 will happen in every village from which shots are fired in the direction of Israel," Eisenkot said to journalists from Yedioth Ahronoth. "We will wield disproportionate power against every village from which shots are fired on Israel, and cause immense damage and destruction. From our perspective, these are military bases. This isn't a suggestion. This is a plan that has already been authorized."

De 'Wildste Ideeen'? Onmiddellijk na het 'buitensporig geweld' begin vorig jaar waarbij meer dan 300 Palestijnse kinderen vermoord werden, omschreef de toenmalige Israelische minister van Buitenlandse Zaken Tzipi Livni op de radio met gepaste trots het bloedbad in de Gazastrook als Israel 'going wild'. Hoe nu 'Ideeen', Jacqueline? Dit zijn geen 'ideeen'. Dit is de dagelijkse terreur van een bezettingsmacht. Dat je dat niet beseft diskwalificeert je als journalist in dat gebied.

Je schrijft ook dit: 'Ik zou zeggen: blijf vooral luisteren naar onze programma's dan kom je ook eens uit eerste hand te weten hoe de kolonisten over hun bestaan en hun buren denken.'

Jacqueline, dit nu is een geweldige misvatting van je, een enorme overschatting van de rol van de westerse journalistiek. De commerciele pers, en Hilversum is ook commercieel, heeft door internet allang haar monopolie op de berichtgeving verloren. Als ik wil weten wat er nu gebeurt, waar dan ook op de Westbank en zelfs ook in de Gazastrook, dan weet ik dit via internetcontacten binnen vijf minuten. Ik kan bij wijze van spreken zelfs weten wie jij ontmoet op de Westbank. Allemaal informatie die ik 'uit de eerste hand te weten' kom. Daar hebben wereldwijd de internetters allang de radio niet meer voor nodig. En dat 'ook eens', Jacqueline, dacht je nu werkelijk dat ik al mijn informatie al jarenlang indirect weet? Je hebt dan echt de aansluiting met de wereld gemist. Ik weet hier sneller wat op de Westbank gebeurt dan jij, aangezien ik al meer dan vijftien jaar contacten daar heb opgebouwd, zowel in Israel als in Palestina. En niet alleen ik heb dit gedaan, maar talloze internetters. Meer later.

http://weblogs.vpro.nl/buitenland/2010/02/17/villa-west-bank-dl-1-hoe-danya-en-hayfa-buren-werden/

Israel als Schurkenstaat 9

De Israelische doodseskaders die overal ter wereld actief kunnen zijn, krijgen dit keer ineens kritiek. Toch leiden Israelische militaire instructeurs doodseskaders van militaire regimes elders op en leren ze Latijns Amerikaanse terreur regimes hoe ze het best kunnen martelen.

sadanand@mail.ccsu.edu>
To: Undisclosed recipients: ;
Subject: [AcademicsforJustice] Dubai murder- Israel faces Interpol arrest
warrants...European collusion? UK backlash

Israel must co-operate over fake passports, says David Miliband
By James Tapsfield, Press Association
Thursday, 18 February 2010, The Independent,
http://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/death-in-dubai-the-plot-thickens-1902987.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/israel-must-cooperate-over-fake-passports-says-david-miliband-1903544.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/israel-must-cooperate-over-fake-passports-says-david-miliband-1903544.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/israel-must-cooperate-over-fake-passports-says-david-miliband-1903544.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/israel-must-cooperate-over-fake-passports-says-david-miliband-1903544.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/israel-must-cooperate-over-fake-passports-says-david-miliband-1903544.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/interpol-puts-11-on-mostwanted-list-1903709.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/interpol-puts-11-on-mostwanted-list-1903709.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/interpol-puts-11-on-mostwanted-list-1903709.htmlhttp://www.independent.co.uk/news/world/middle-east/interpol-puts-11-on-mostwanted-list-1903709.html> , the emirate's police chief said.
In comments to be aired later on Dubai TV, police chief Dahi Khalfan
Tamim called for Interpol to issue "a red notice against the head of
Mossad ... as a killer in case Mossad is proved to be behind the crime,
which is likely now".
Robert Fisk: Britain's explanation is riddled with inconsistencies. It's
time to come clean
How could the Arabs pick up on a Mossad killing, if that is what it was?
Well, we shall see
Thursday, 18 February 2010, The Independent

Collusion. That's what it's all about. The United Arab Emirates suspect
- only suspect, mark you - that Europe's "security collaboration" with
Israel has crossed a line into illegality, where British passports (and
those of other other EU nations) can now be used to send Israeli agents
into the Gulf to kill Israel's enemies. At 3.49pm yesterday afternoon
(Beirut time, 1.49pm in London), my Lebanese phone rang. It was a source
- impeccable, I know him, he spoke with the authority I know he has in
Abu Dhabi - to say that "the British passports are real. They are
hologram pictures with the biometric stamp. They are not forged or fake.
The names were really there. If you can fake a hologram or biometric
stamp, what does this mean?"
The voice - I know the man and his origins well - wants to talk. "There
are 18 people involved in the killing of Mahmoud al-Mabhouh. Besides the
11 already named, there are two Palestinians who are being interrogated
and five others, including a woman. She was part of the team that staked
out the hotel lobby." Two hours later, an SMS arrives on my Beirut phone
from Abu Dhabi, the capital of the United Arab Emirates. It is the same
source.

"ONE MORE THING," it says in capital letters, then continues in lower
case. "The command room of the operation was in Austria (sic, in fact,
all things are "sic" in this report)... meaning the suspects when here
did not talk to each other but thru the command room on separate lines
to avoid detection or linking themselves to one another... but it was
detected and identified OK??" OK? I ask myself.
My source is both angry and insistent. "We have sent out details of the
11 named people to Interpol. Interpol has circulated them to 188
countries - but why hasn't Britain warned foreign nations that these
people are using passports in these names?" There was more to come.
"We have identified five credit cards belonging to these people, all
issued in the United States." The man will not give the EU nationalities
of the extra five - this would make two women involved in Mr Mabhouh's
murder. He said that EU countries were cooperating with the UAE,
including the UK. But "not one of the countries we have been speaking to
has notified Interpol of the passports used in their name. Why not?"

The source insisted that one of the names on a passport - the name of a
man who denies any knowledge of its use - has travelled on it in Asia
(probably Indonesia) and EU countries over the past year. The Emirates
have proof that an American entered their country in June 2006 on a
British passport issued in the name of a UK citizen who was already in
prison in the Emirates. The Emirates claim that the passport of an
Israeli agent sent to kill a Hamas leader in Jordan was a genuine
Canadian passport issued to a dual national of Israel.
Intelligence agencies - who in the view of this correspondent are often
very unintelligent - have long used false passports. Oliver North and
Robert McFarlane travelled to Iran to seek the release of US hostages in
Lebanon on passports that were previously stolen from the Irish embassy
in Athens. But the Emirates' new information may make some European
governments draw in their breath - and they had better have good replies
to the questions. Intelligence services - Arab, Israeli, European or
American - often adopt an arrogant attitude towards those from whom they
wish to hide. How could the Arabs pick up on a Mossad killing, if that
is what it was? Well, we shall see.
Collusion is a word the Arabs understand. It speaks of the 1956 Suez
War, when Britain and France cooperated with Israel to invade Egypt.
Both London and Paris denied the plot. They were lying. But for an Arab
Gulf country which suspects its former masters (the UK, by name) may
have connived in the murder of a visiting Hamas official, this is
apparently now too much. There is much more to come out of this story.
We will wait to see if there are any replies in Europe.
Death in Dubai: the plot thickens
Brown calls in police to investigate alleged identity theft by Mossad as
Israeli envoy asked to explain how passports were in killers' hands.
Assassination team now thought to number 18, including two women
By Kim Sengupta, Ben Lynfield and Donald Macintyre
Thursday, 18 February 2010, The Independent

The international furore over the assassination of a senior Hamas
official sharply escalated yesterday with claims that he had been lured
to Dubai by the Israeli intelligence services.
Security sources say that Mahmoud al-Mabhouh had changed his travel
plans, leaving behind his bodyguards, for a "meeting" which may have
been organised by Mossad, who had been tracking him for days before his
death.
The killers' use of European passports has led to widespread calls for
investigation, and the repercussions for Israel over its alleged
involvement in the murder began yesterday, with Gordon Brown announcing
an inquiry to be held by the Serious Organised Crime Agency (Soca).

And in a sign of the increasing pressure on the Israeli authorities, the
country's ambassador to the UK will appear at the Foreign Office today
to face questions over how the passports of six Britons living in Israel
were used by a team of killers to travel to Dubai.
It is believed that British investigators will be flying to Dubai in the
next 24 hours to co-ordinate with the UAE authorities. No decision has
been made, however, on whether they will be going to Israel and no
approach had been made so far to the Israeli government. Neither the
French nor the German government has yet indicated whether it will
launch similar inquiries, although officials in Paris and Berlin said
they would be liaising with British authorities and "expected" the
Israeli government to furnish them with any relevant information.
It also emerged yesterday that there were as many as 18 people,
including two women, involved in the murder of Mr Mabhouh, who was said
to have been electrocuted and tortured before being suffocated. One line
of speculation was that the reason for the relatively prolonged attack,
after he was overpowered by four men, was an attempt to seek
information.

The Israeli government meanwhile broke its silence over the
assassination to insist that there was no reason to assume that Mossad
was responsible for the death. Its Foreign Minister Avigdor Lieberman
did not actually deny Israeli involvement but said: "There is no reason
to think that it was the Israeli Mossad, and not some other intelligence
service or country up to some mischief."
Mr Lieberman said that Israel maintains a "policy of ambiguity" on
detailed intelligence matters, adding: "Israel never responds, never
confirms, never denies."

And he denied that what happened could lead to diplomatic problems with
the UK, insisting that "Britain recognises that Israel is a responsible
country and that our security activity is conducted according to very
clear, cautious and responsible rules of the game".
But not everyone in Israel is as supportive of the security services.
There have been some calls for the Mossad head Meir Dagan's resignation
over the affair. "If we did the identity theft then it was the most
idiotic thing imaginable," said Zahava Galon, a former MP from the
liberal Meretz party. "It's getting innocent people with no connection
to the [assassination] act into trouble. These are people who woke up in
the morning and didn't know what hit them. These people have a problem."


But Rafi Eitan, a former cabinet minister who as a Mossad agent took
part in the 1960 capture of the Nazi war criminal Adolf Eichmann,
suggested a foreign power "wanted to taint Israel". "The Mossad was not
behind the assassination of Mahmoud al- Mabhouh, but rather a foreign
organisation that is trying to frame Israel," he said. "It took the
names of Israeli citizens, doctored the passports... and thus tainted
us."
Mr Brown said: "We have got to carry out a full investigation into this.
The British passport is an important document that has got to be held
with care. The evidence has got to be assembled about what actually
happened and how it happened and why it happened, and it is necessary
for us to conclude that before we can make statements."
The Israeli government declined to comment on the British decision, and
it remained unclear how effective such an inquiry is likely to be.
Israeli officials in the UK can refuse to meet detectives with the claim
of diplomatic immunity, and there was no sign yesterday whether
investigators would get any official cooperation in Israel.

William Hague, the shadow Foreign Secretary, has sent a series of
questions to the Foreign Secretary David Miliband, saying: "The reports
that the identities of real British citizens have been 'cloned' to
produce forged passports is a matter of great concern, since it raises
the possibility that this could happen in other cases, including acts of
terrorism. We need to know if the Home Secretary and the Foreign
Secretary are confident that existing mechanisms are sufficient to
prevent further such abuses from happening."

Questions and answers: What do we know so far about the Dubai
assassination?
Q. What exactly happened to Mahmoud al-Mabhouh?
A. When the Hamas militant arrived in Dubai, he may have believed he was
there to meet an Iranian arms dealer. Six hours later, he was dead,
assassinated after a sophisticated operation involving 18 people. The
hit squad had arrived in Dubai the previous day. After tailing Mabhouh
from the airport, CCTV footage shows two of the group entering a hotel
lift with him; one then followed him to find out in which room he was
staying. Shortly afterwards, another operative booked the room opposite
for that night. When the target left his room, four men crossed the
corridor to break in, while others stood guard in the lobby. Mabhouh
returned at 8.24pm; police say he was asphyxiated soon after. His
killers left the hotel about 20 minutes later.
Q. Who were the people behind the operation, and why were there so many?

A. One theory suggests that having lured Mabhouh to Dubai on the pretext
of an arms sale, the hit squad had expected him to be accompanied by a
security team, who would also need to be eliminated. The identities of
the assassins remain a mystery. All the passports of the initial batch
of 11 suspects have been declared fake. So far seven people living in
Israel, including Britons, have said that their identities were stolen,
adding fuel to theories that Mossad was behind the assassination.
Yesterday the existence of seven more suspects emerged: of those, two
are believed to be Palestinian and are in custody; the other five, one
of them a woman, used EU passports.
Q. Why would Israel want Mabhouh dead?
A. The Palestinian had admitted to a role in the deaths of two Israeli
soldiers in 1989 during the first Intifada, and still played a senior
role in Hamas. There has been speculation that he was at the top of a
"hit list" of militants believed to be dangerous to Israel. And while
the Netanyahu government yesterday said there was no proof that Mossad
was behind the assassination, it refused to refute the accusation,
citing a "policy of ambiguity". Some commentators in Israel have called
for the head of Mossad to resign. The counter-argument is that the Dubai
operation appeared too ham-fisted to be the work of Mossad, and that it
is instead the work of Israel's enemies seeking to discredit the
Netanyahu government.
Q. If firm evidence emerges implicating Israel, what will the
consequences be?
A. The potential for diplomatic fall-out is clear, with Gordon Brown
demanding an inquiry yesterday into how British passports came to be
used. There have been similar concerns voiced in Dublin and Paris. The
Dubai authorities are inevitably furious at the idea of the country
being used as a staging ground for assassinations. Even Vienna has been
dragged in, with the hit squad using pre-paid Austrian mobile phone
numbers. Israel is already feeling the international heat after the
critical Goldstone report into its conduct during the Gaza war, and will
not want its critics to have more ammunition.
Leading article: A murky affair that calls for a tougher British
response
The use of forged passports to facilitate murder is not to be taken
lightly
Thursday, 18 February 2010, The Independent

When Mahmoud al-Mabhouh was found dead in his room at a Dubai hotel on
20 January, few doubted that he had been assassinated. A military
commander with the Palestinian group Hamas, he had escaped attempts on
his life in the past. As for who had done it, there seemed two clear
possibilities: either Israel's security service, Mossad, or a hostile
grouping from among the fractious Palestinians. Either would have a
motive, but the safer money seemed to be on Mossad.

Such a blatant political killing in the deceptive safety of Dubai should
have been loudly condemned as an international outrage in its own right.
But with the culprits long gone and the deed presumed to belong to the
shadowy world of secret agents, it was soon eclipsed in the news cycle.
And it would have remained so had not the UAE authorities released CCTV
footage of the presumed death squad, along with details of the passports
they had used, in an appeal for international help to solve the murder.


An already murky story had suddenly become a lot murkier. Not only that,
but there was a distinct British and European Union angle. All 11
passports made public were from EU countries, and no fewer than six were
British. Yesterday, it was disclosed that there were at least another
seven members of the team, including two with Palestinian papers, and
that Mr Mabhouh may have been lured to Dubai with the inducement of an
Iranian arms deal.

The story turned murkier still when those Britons identified by their
passports turned out to be resident in Israel, categorically denied ever
visiting the UAE, and professed themselves horrified at what appeared to
be the fraudulent use of their passport details. The sordid killing in
Dubai now seemed to have not only a strong link to Israel but
implications that went beyond Middle Eastern politics. Either a slew of
Britons had been recruited to a regional hit squad, or - more likely -
someone was using British identities for their own nefarious ends.
The signs now seemed to point even less ambiguously to Mossad, which had
tried a similar trick with Canadian passports in 1997 in a (failed)
attempt to kill another Hamas leader in Jordan. So what was the British
government's response to the fact that someone had fraudulently
reproduced British passports, and that this someone was quite possibly
the security service of a friendly country?

Well, the Prime Minister called for a "full investigation" into how
pseudo-British passports were allegedly used by Mr Mabhouh's killers -
which sounded all very civilised and not terribly urgent. And had the
Foreign Office made any representations to Israel? No it had not. Nor,
it initially said, were there plans to do so - though the ambassador is
now being called in today. Even accepting that suspects are innocent
until proved guilty, this looks like extraordinarily supine behaviour in
a situation where, in essence, the good name of our country has been
impugned.
By making public some of the - impressive - evidence it has collected,
the UAE seems to be saying that it wants to end the Gulf's growing
reputation as a soft touch for other people's assassins. By showing the
sophistication of its record-keeping, the UAE may hope to discourage
others. But if political murder is now unacceptable to Dubai, how much
more unacceptable should it be to the British government? Those false
passports call for a much more muscular response than has so far been
forthcoming.

Israel als Schurkenstaat 8

Israel is onder leiding van het Westen een schurkenstaat geworden, de joden worden wederom door de christelijke wereld gebruikt om de belangen van de blanke Europese en Amerikaanse machthebbers veilig te stellen. De voorspelling uit 1945 van de zioniste Hannah Arendt is exact uitgekomen, de zionisten van het eerste uur hebben gezorgd voor 'een terugkeer van de nieuwe beweging naar de traditionele methoden van shtadlonus (de vroegere ‘hofjoden’ die als tussenpersoon het vuile werk voor de christelijke vorsten verrichtten. svh.) die de zionisten ooit eens zo bitter hadden gehaat en zo fel hadden gehekeld. Nu kenden ook de zionisten politiek gesproken geen betere plaats meer dan de foyers van de machtigen en ze kenden geen betere basis voor hun overeenkomsten dan de goede diensten aan te bieden als agenten van buitenlandse belangen… Als de joden in Palestina kunnen worden belast met de taak om voor een deel zorg te dragen voor de Amerikaanse belangen in dat gedeelte van de wereld dan zou inderdaad de fameuze uitspraak van opperrechter Brandeis nog bewaarheid worden: men moet een zionist zijn om een perfecte Amerikaanse patriot te zijn.' Overal ter wereld worden joods-Israeli's ingezet om in opdracht van het christelijke Westen de smeerlapperij uit te voeren die nodig is om zijn economische belangen te waarborgen.

De gruwelijke ironie is dat de extremistische zionist zich nu een übermensch waant, een demigod die boven de wet staat, die ''al het vreemde naar goeddunken of 'zoals het hart het wil' en hoe dan ook 'aan gene zijde van goed en kwaad' mag behandelen'' en als 'übermensch staat tot de mens als deze tot de aap,' zoals Friedrich Nietzsche schreef in onder andere Jenseits von Gut und Böse, Vorspiel einder Philosophie der Zukunft. De Israelische sabra, de nieuwe jood zoals hij zichzelf graag betiteld, is onvermijdelijk uitgegroeid tot het beeld van meedogenloze kracht die 'zelf waardepalend' is, 'hij heeft geen goedkeuring nodig, hij oordeelt: "Wat voor mij schadelijk is, is schadelijk als zodanig" [...] deze moraal is zelfverheerlijkend. Op de voorgrond staan het gevoel... van macht die buiten haar oevers wil treden, het geluk van de hoogspanning.' Kortom, de sabra is alles geworden wat de nationaal-socialisten zo verheerlijkten. Ongebonden brute kracht. En zo herhaalt zich de geschiedenis op een uiterst wrange manier. De extremen ontmoeten elkaar altijd op een bepaald punt,en na verloop van tijd. Extremisme eindigt altijd in bloed. En het christelijke Westen, dat kijkt toe en gebruikt de Joden om ervoor te zorgen dat zijn belangen niet in gevaar komen, net als vroeger. Het enige verschil is alleen dat nu de Arabieren voor ons de rol van Jood moeten spelen.

De joods-Israëlische hoogleraar Idith Zertal doceert geschiedenis en cultuur aan de Hebreeuwse Universiteit van Jeruzalem en is internationaal bekend door haar publicaties. Ze was als hoogleraar verbonden aan zowel de Universiteit van Chicago als aan de École des Hautes Études en Sciences Sociales in Parijs, en doceert momenteel ook aan het Institut für Jüdische Studien van de Universiteit van Bazel. Haar boeken zijn naast het Hebreeuws in het Engels, Frans, Duits en Spaans verschenen.

Ze verklaarde dit tegenover mij: 'De manier waarop het Israëlische zionisme de diaspora-jood heeft afgebeeld is vreselijk; die is zwak, lelijk, steriel. Zo kon men een nieuwe zionistische Jood scheppen, er is een hele cultuur daaromheen gebouwd, die mannelijk is, de Sabra is viriel en krachtig, terwijl de diaspora als vrouwelijk wordt gezien, volgzaam en zwak. Het zionisme wilde een schone lei. De geschiedenis moest opnieuw beginnen, de Joden moesten zichzelf opnieuw uitvinden, een nieuwe identiteit scheppen en daar paste het beeld niet in van de -- in hun ogen -- altijd vernederde diaspora-jood. Ze schaamden zich ervoor. Hannah Arendt was het slachtoffer van deze zionistische doofheid en blindheid, haar woorden waren zo bedreigend dat ze geboycot werd. Pas in 2000 verscheen haar eerste boek in het Hebreeuws, Eichmann in Jeruzalem, bijna veertig jaar nadat het gepubliceerd was. Ik heb onlangs The Origens of Totalitarianism vertaald, een boek dat in alle mogelijke talen is verschenen, een meesterwerk van de 20^e eeuw. De stem van Hannah Arendt werd al die jaren gesmoord en dat toont het gebrek aan een open politiek discours in Israël. De democratie is hier niet werkelijk geïnternaliseerd, de res publica is hier nog zeer problematisch. De publieke sector wordt niet beheerst door een gemeenschap van mensen die zich inspant voor een goed bestuur, burgerlijke deugden en een fatsoenlijk functionerende democratie. Alles staat hier in het teken van het geweld en de veiligheid. Ook dat is een groot probleem, dat opgelost moet worden.’

We hebben te maken met een getraumatiseerd volkje in het Midden Oosten dat een ander volkje traumatiseert. De trauma's heeft het christelijke Europa veroorzaakt en na de Holocaust de even christelijke Verenigde Staten. Onze cultuur is verantwoordelijke voor de uitroeiing van de joden in Europa en de joodse terreur in Israel en de Palestijnse bezette en gestolen gebieden. Wij zijn moreel verantwoordelijk voor de ontstane situatie, en gedwongen om een serieuze oplossing te forceren, een rechtvaardige vrede. Europa en de VS moeten de joodse terreur een halt toeroepen. Anders houdt de Tweede Wereldoorlog nooit op.