Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 13

Dutch FM: Ties with Israel are like our bond with NATO

Uri Rosenthal, a son of Holocaust survivors and married to an Israeli, stresses that his Jewish background and Israeli link don't affect his decisions.

By Cnaan Liphshiz

A hardened scientist specialized in analyzing and managing mega-crises, Dutch Foreign Minister Uri Rosenthal has limited patience for questions about his Jewish background and Israeli wife.
"I’m not thinking 24/7 that I’m from a Jewish background," says Rosenthal, the 65-year-old son of Dutch Holocaust survivors, when asked about the significance he attaches to his background.

"I'm at ease with my Jewish background. I’m not religious at all already from a very young age, though my parents kept some mitzvot," he says. His parents fled Holland in 1942 to Switzerland, where he was born in July 1945. They returned that year. Growing up in the Hague, he became professor of government studies at the University of Leiden before his ministerial appointment in October for the ruling liberal party, the VVD.
Rosenthal, who lives in Rotterdam, has two children with his wife, Dinah - a native Israeli from Haifa who came to the Netherlands after they met, and married in 1973. He often visits Israel, where he has family in Haifa and Ashkelon. "Sometimes I come a few times a year, sometimes only once in two years."

	Dutch Foreign Minister Uri Rosenthal
	Photo by: AP

By the fourth question about his Jewish affiliation, he comments that he hopes the interview – his first for an Israeli paper - will not be “all about family life.” A tall, broad-shouldered man with a calm, penetrative gaze, Rosenthal stresses his Jewish background and Israeli link do not affect his decisions.
Some have alleged otherwise. In June, television broadcaster Harry Mens theorized that Rosenthal - senate chairman of the center-right People's Party for Freedom and Democracy (VVD) - had formed a "kind of lobby" with two other prominent Jewish leaders from the opposition: then Amsterdam mayor Lodewijk Asscher of Labor, and the leftist party’s chairman, Job Cohen.
Mens described this “alliance” as a “kongsi” – originally a Chinese word describing informal councils of exiles. A few weeks earlier, De Telegraaf, the country’s most-read daily, ran a column alluding to a “secret coalition” being forged by the same three Jewish politicians.
“I can only use the word stupid,” Rosenthal says in describing the kongsi theory. “It was simply a stupid, uninformed and nonsensical message, but not a new one. The same conspiracy story regularly pops up in the U.S.”
According to the Center on Information and Documentation on Israel – a watchdog on anti-Semitism – attacks against Jews have increased last year by roughly 50 percent compared to 2008. Rosenthal calls this trend “a genuine problem.” He added: “We have to address and solve this problem by ourselves. Perhaps up until now, the Amsterdam authorities have been lenient on it.”

Rosenthal says he believes in the Middle East policy of his predecessor, Maxime Verhagen, who now heads the Christian-Democrat party - VVD's coalition partner. Verhagen was seen as one of Israel’s staunchest supporters in Europe.
One of Rosenthal’s first statements regarding Israel as minister concerned the website The Electronic Intifada. Upon learning that the site – cofounded by a member of Dutch parliament – received support from a government-funded Christian humanitarian organization, Rosenthal said he will have “a hard talk” with the aid group, ICCO.
The Electronic Intifada acts as a news service to activists and members of the Boycott, Divestment and Sanctions movement - a loose international collection of people and institutions working to boycott Israel, which has been compared on the site to Nazi Germany. In 2010 the site has been found to have disseminated two false reports of boycotts of Israel by Dutch financial organizations.
“This site promotes policies which are totally at odds and diametrically opposite to the position of the Dutch government,” Rosenthal says. “Now, I don’t think all publically-funded organizations have a duty to adhere precisely to the position of the government, but there is a limit.”
Rosenthal compares calls to cut ties with Israel to demands to sever ties with NATO – a bond which according to researchers from the University of Twente has “determined a large part of Dutch foreign policy.” “It’s like government support for an organization saying we should totally sever our ties with NATO, while the Dutch government feels itself a strong supportive member state,” Rosenthal said.
The Jerusalem-based NGO Monitor has accused the Dutch embassy in Tel Aviv of having a pro-Palestinian agenda. This month Dutch politician Geert Wilders, who supports the coalition from outside the government, told Haaretz that Rosenthal should “look into the actions” of the Dutch embassy.
“I know that there are stories going around about a biased position on the part of the Dutch embassy - a pro-Palestine position,” Rosenthal said. “But I have no reason to accept that claim.”
Earlier this year, Haaretz reported the Dutch embassy has funded the organization Breaking the Silence – which encourages Israeli soldiers to publicize alleged human rights violations – to the tune of 19,995 euros. Any funding over 20,000 euros requires approval from the Hague.
Officials from the Association of Netherlands Municipalities (VNG) said the embassy had advised them in September to dis-invite a delegation of Israeli mayors scheduled to visit Holland, because some hailed from West Bank settlements. The Dutch embassy and the foreign ministry have denied its involvement, claiming the initiative came from VNG.
“Furthermore, I think settlements are an impediment to the peace process,” Rosenthal added. “I know people in Israel living in places where they have from time to time to go to the shelters in pajamas and who say to me that they’d rather get rid themselves of the settlements. At the same time I’m very keen on countering the tendency to delegitimize Israel. I don’t like Israel-bashing.”
In the early 1990s, Rosenthal – an expert on terrorism – said left-wing extremism was more dangerous to the rule of law than right-wing extremism. But 15 years later, it appears the extreme right has gained much more prominence and even power in Europe compared to the extreme left.
“I made that remark in the context of a series of clashes between left wing and right wing radicals in the Netherlands,” Rosenthal says. “In those days attention went nearly exclusively to the radical right wing. The left wing activists were nearly not addressed. I made that statement to get some balance. And I think I was right to do so.”

http://www.haaretz.com/news/diplomacy-defense/dutch-fm-ties-with-israel-are-like-our-bond-with-nato-1.331155

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 19

De pro-Israel lobbyist Uri Rosenthal, wiens 'joodse' achtergrond uitgangspunt is geworden voor het Nederlands buitenlands beleid ten aanzien van de 'Joodse staat'.

Rosenthal dreigt ICCO met korting subsidie

http://www.refdag.nl/nieuws/binnenland/rosenthal_dreigt_icco_met_korting_subsidie_1_527671?localLinksEnabled=false

DEN HAAG (ANP) – Minister Uri Rosenthal van Buitenlandse Zaken dreigt de ontwikkelingsorganisatie ICCO te korten op de subsidie als zij doorgaat met activiteiten die strijdig zijn met de opvattingen van de regering. Hij heeft de club daar donderdag op gewezen tijdens „een openhartig en pittig gesprek”, zo liet zijn departement weten.

Doorn in het oog van de minister is de financiële steun van ICCO aan de website Electronic Intifada. Daarop staan onder meer oproepen te lezen tot boycotactiviteiten tegen Israël. Rosenthal vindt dat strijdig met het regeringsbeleid en vindt dat ICCO daarmee moet stoppen.

ICCO ontvangt jaarlijks ongeveer 75 miljoen euro subsidie. De bewering van ICCO dat het geld voor de website niet uit het subsidiepotje komt, maar uit particuliere donaties, gaat volgens de minister niet op. „Dat is een vestzak-broekzak redenering”, vindt hij. Kritisch zijn mag volgens hem, maar „rechtstreeks tegenwerken niet”, aldus Rosenthal.

Hij zal de club in de gaten houden op dit punt. Daarnaast zal hij ook bij andere organisaties in deze sector die overheidssteun krijgen, kijken of zij activiteiten steunen die strijdig zijn met het beleid.

ICCO komt later donderdag met een reactie, aldus een woordvoerster.




Meer over Uri Rosenthal kunt u hier lezen:
http://stanvanhoucke.blogspot.com/search?q=uri+rosenthal

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 31

De NRC:

Ik heb weinig met het woord ‘leuk’

Woensdag bezocht VVD-minister Uri Rosenthal het Shoah-museum in Jeruzalem: „Ik draag de Holocaust niet voortdurend met mij mee.”
Foto AFP

Mark Kranenburg | pagina 9

Op zijn reis door het Midden-Oosten lag minister Rosenthal (Buitenlandse Zaken, VVD) in eigen land onder vuur. Crisismanagement vanuit het buitenland. ‘Ik zoek de high ground.’

Door

Het is een onrustige lunch in restaurant Fakhr el-Din in de Jordaanse hoofdstad Amman. Minister Rosenthal moet de overvloedige tafel met Libanese gerechten een paar keer verlaten voor telefonisch crisisberaad. Het binnenland roept. In een hoekje van het restaurant wordt koortsachtig overleg gevoerd. Zijn gastheer, de hoogste ambtenaar van het Jordaanse ministerie van Buitenlandse Zaken en tijdelijk minister, heeft alle begrip.

Er waren tijden dat Nederlandse ministers in het buitenland nieuws maakten. Deze week was minister Uri Rosenthal zelf onderwerp van het nieuws op zijn eerste meerdaagse reis naar het buitenland, in het bijzonder Jordanië, Israël en de Palestijnse gebieden. Terwijl hij het vredesproces in het Midden-Oosten wilde bespreken, werd Rosenthal in eigen land hoofdpersoon van een heel ander proces: een snel uit de hand lopend diplomatiek conflict.

De kwestie-Iran blijft hem achtervolgen. Bewandelt Rosenthal de juiste weg in het beteugelen van de in hoog tempo oplopende diplomatieke crisis tussen Iran en Nederland, vraagt de Tweede Kamer zich af. Het conflict ontstond twee weken geleden na de onverwacht snelle executie van de begin januari ter dood veroordeelde Nederlands-Iraanse Zahra Bahrami.

Rosenthal was zondagavond nog maar net geland in Jordanië toen het bericht kwam dat het stoffelijk overschot van Zahra Bahrami op 400 kilometer afstand van Teheran was begraven zonder dat er familie bij was. „Respectloos”, reageerde de minister maandagochtend tegenover de meegereisde journalisten. „Het tekent de aard en het karakter van het regime.” Tevens kondigde hij aan dat de Nederlandse ambassadeur in Teheran, Cees Kole, later in de week naar Den Haag zou terugkeren. Ook was de Iraanse ambassadeur in Den Haag nog diezelfde maandag op zijn departement ontboden om opheldering te verschaffen. En dan waren er nog de ambassadeurs van de EU-lidstaten die woensdag in Teheran bij elkaar zouden komen om te overleggen over de situatie.

Tijdens het interview in het regeringsvliegtuig op de weg terug van Tel Aviv naar Nederland wil de minister eigenlijk niet nog eens de film afspelen. Had het beter gekund, zijn er fouten gemaakt? Het waren „moeilijke afwegingen” geweest waar hij „verantwoordelijkheid” voor draagt, is het enige dat Rosenthal erover kwijt wil. In het Tweede Kamerdebat van een week geleden is alles toch al gezegd? „Alles wat ik daarover nu weer ga zeggen, zet het in een groter perspectief. Daar begin ik niet aan”, zegt Rosenthal.

Hij trof nagenoeg de gehele Tweede Kamer tegenover zich. In een spervuur van vragen wilden Kamerleden weten of de minister werkelijk alles had ondernomen om de uitvoering van het doodvonnis te voorkomen. Uiteindelijk gaf hij toe: „Ik vraag me nog altijd tot op de dag van vandaag af wat ik anders en beter had kunnen en moeten doen.”

Het ging in de Tweede Kamer nauwelijks over het optreden van Iran maar des te meer over de minister.

Rosenthal: „Dat constateer ik. Hoewel door de woordvoerders ook een paar keer is gezegd dat de verantwoordelijkheid voor de tragische gebeurtenissen bij Iran lag.”

Alle vier de interruptiemicrofoons waren bezet. Toen u had gezegd dat het beter had gekund, dropen de Kamerleden af. Is dit nu wat men ‘politiek’ noemt?

„Ik ging ervan uit dat alle de Kamerleden hun opmerkingen hadden gemaakt vanwege het gewicht van de gebeurtenissen. Daar heb ik zo goed mogelijk op proberen te reageren. Als het van mijn kant zou gaan om alleen politieke spelletjes, zou ik heel gauw klaar zijn. Dan zou ik betere dingen kunnen doen. Ik zit op deze positie als minister van Buitenlandse Zaken vanuit het stellige gevoel van verantwoordelijkheid dat ik heb. Ik ben geen carrièrepoliticus. Ik heb ook geen carrièrepolitieke ambities. Ik heb een andere achtergrond. Ik zoek het in de inhoud, de high ground, zoals het in mooi Engels heet.”

‘Verantwoordelijkheid nemen’ klinkt calvinistisch. Minister zijn is toch ook leuk?

„Calvinistisch? En dat terwijl men het altijd over mijn joodse achtergrond heeft. Een zeker calvinisme draag ik met me mee. Een ver familielid uit Amerika zei eens tegen mij: je bent een typische calvinist. Maar ministerschap leuk? Ik heb weinig met het woord ‘leuk’. Leuk is voor mij naar een leuke film gaan, of naar leuk theater, een grappig boek lezen. Maar minister zijn is interessant, en boeiend. En geen misverstand: ik vind het mooi om mee te maken.”

Uw voorganger Maxime Verhagen noemde het ministerschap van Buitenlandse Zaken een jongensdroom.

„Mijn jongensdroom was een andere. Ik wilde sportjournalist worden en daardoor de gelegenheid krijgen om gratis naar voetbalwedstrijden te kunnen.”

Maar u koos ervoor te gaan studeren?

„Politicologie. Ik was toen voor de volle 100 procent toegewijd aan de zuivere wetenschap. Dat werd ons ook ingepeperd door professor Daudt die in Amsterdam politieke wetenschappen doceerde.”

Daudt werd slachtoffer van de democratiseringsgolf, eind jaren zestig.

„Ja, ik heb me toen op de universiteit verzet tegen de tirannie van de linkse activisten. Dat zit in mij. Als het er echt om gaat, sta ik voor mijn zaak.”

U had niets met dat modieuze…

„Je had veel mensen die mee bewogen met de maatschappelijke tijdingen. Ze zeiden de ene keer dit, de andere keer dat. Ik had in die jaren niet eens zoveel moeite met mensen die uit een echte principiële overtuiging een heel andere kant uit gingen dan ik. Zolang het maar niet gepaard ging met geweld en dreigen met geweld. Dat was voor mij de bottomline.”

Was daar sprake van?

„Er wordt nu vaak lacherig gedaan over de sfeer in de jaren zestig en zeventig. Maar op sommige punten was deze heel hard en heel bitter. Ik herinner me de pure fysieke bedreigingen van sommigen tegenover anderen nog heel goed.”

Een dag eerder in Israël. Uri Rosenthal zit in het ochtendpanel van de jaarlijkse Herzliya-conferentie, waar de veiligheid van Israël wordt besproken. ‘Is Israel losing Europe’ luidt het discussiethema. In zijn bijdrage zet Rosenthal uiteen wat het Nederlandse standpunt ten aanzien van het Midden-Oostenconflict is. „De Nederlandse regering doet niet mee aan Israël bashing.” Applaus. „De Nederlandse regering verzet zich tegen oproepen waarbij het bestaansrecht van Israël in twijfel wordt getrokken.” Applaus. „De Israëlische nederzettingen in bezet gebied vormen een obstakel voor het bereiken van vrede.” Stilte. Voorzitter Josef Joffe bedankt hem voor zijn gepassioneerde en kritische bijdrage.

Uri Rosenthal is joods en heeft sterke banden met Israël. Hij bezocht het land reeds talloze malen. Twee zussen wonen in Israël. Zijn vrouw, die hij in 1973 trouwde in Israël, heeft twee paspoorten: één Nederlands, de ander Israëlisch. Tijdens een persconferentie in Tel Aviv vraagt een Israëlische journalist omslachtig of het joods zijn van invloed is op zijn standpunt over Israël. Rosenthal merkt op dat altijd als hem die vraag gesteld wordt, de vragensteller een zeer lange introductie nodig heeft. „Het simpele antwoord is: nee”, zegt hij.

In het vliegtuig naar Nederland komt Rosenthal terug op „een merkwaardig moment” in het Kamerdebat over de begroting van zijn departement, eind vorig jaar. PVV-Kamerlid Wim Kortenoeven begon over de „bijzondere verwantschap” die hij met de minister had. „Onze liefde voor het land Israël”, aldus de PVV’er. Dat vond ik voor het Kamerdebat een irrelevante opmerking van hem”, zegt Rosenthal.

Stoort de verwijzing naar uw achtergrond u?

„Ik heb er zelf geen behoefte aan dat het voortdurend wordt opgebracht. Maar ik accepteer het en ga het niet uit de weg. Soms dringen anderen mij daardoor in een positie waarin ik simpelweg moet zeggen dat het niet zo is dat ik 24 uur van de dag, zeven dagen in de week bezig ben met mijn achtergrond. Dat ik niet 24 uur per dag, zeven dagen in de week bezig ben met de Holocaust. Ik ken de geschiedenis, ik heb er ook altijd een grote belangstelling voor gehad. Ik heb het meebeleefd en ervaren. Maar ik draag het niet voortdurend met me mee. Ik heb ook geen overgevoeligheid op dat punt. En dan hoor je dat er verbindingen worden gelegd tussen mijn handelen en mijn etnische achtergrond. Ik haal daar echt mijn schouders over op.”

En andersom. Zegt men in Israël tegen u: hoe kan jij met jouw achtergrond kritiek op ons hebben?

„Dergelijke argumentatie wordt vaak gebruikt door politieke leiders in Israël. Ook tegen mij. Het heeft geen invloed op mijn standpunt.”

Hebt u de politiek in Israël zien verharden?

„Wel als het gaat om de nederzettingenpolitiek, één van de belangrijkste problemen. Dat is een ontwikkeling die ik zeer betreur. Mijn oudste zuster woont in Ashkelon. Zij moet regelmatig in pyjama de schuilkelder in vanwege de raketten die vanuit Gaza worden afgevuurd. Maar ook zij zegt: die settlements zijn vreselijk. Wanneer gaan wij normaal doen? Daar moet dus echt wat aan gebeuren.”

Tijdens de Herzlya-conferentie draaide u de stelling om. Niet ‘Israel is losing Europe’, maar ‘Europe is losing Israel’, zei u. Was dat een waarschuwing?

„Ik denk wel dat Israël heel erg de Amerikaanse tour op is gegaan. The American way of life. Dat zie je in de wijze van politiek bedrijven en ook in de manier waarop ze zaken naar buiten toe willen communiceren. In de Israëlische public mind, ook bij jongeren, is Amerika het voorbeeld. Phd’s worden in Amerika gehaald. Europese universiteiten zijn veel minder in beeld. Het land zou zich moeten herpositioneren.”

Het vliegtuig begint te dalen. Nog een half uurtje vliegen en de minister van Buitenlandse Zaken is terug in Nederland. Terug in de Haagse politieke turbulentie met de daarbij behorende scorelijst. Een begrip dat de niet-carrière politicus vreemd is. „Ik doe mijn uiterste best om in het Nederlands belang mijn beslissingen te nemen.”

U wordt beschouwd als één van de vaders van premier Mark Rutte. Moet Nederland zich voorbereiden op een langdurige liberale leiding?

„Ik heb hem de afgelopen jaren goed leren kennen. Daardoor heb ik zonder meer vertrouwen in zijn premierschap en de allure en signatuur die hij daaraan zal weten te verbinden. Ik denk dat dit doorkomt. Maar van groot belang is dat we goede uitslag bij de Provinciale Statenverkiezingen maken.”

Wat is een goede uitslag?

„Natuurlijk hoop je erop dat de twee coalitiepartijen plus de gedoogpartij in de Eerste Kamer een meerderheid behalen. Zo niet, dan kunnen allerlei zaken vertragen en bemoeilijkt worden. Aan de andere kant: ik heb zelf tien jaar ervaring in de Eerste Kamer en weet dat daar nog altijd verantwoordelijkheidsbesef bestaat. Dat men zich ervan bewust is waar de Eerste Kamer voor is.”

Kan het kabinet verder regeren als er straks geen meerderheid in de Eerste Kamer is?

„Ik ben nu inmiddels politicus genoeg om te zeggen dat ik niet op dat soort ‘als’ vragen in ga. Ik ga ervan uit dat wij een meerderheid halen. ”

VVD-professor

De VVD’er Uri (Uriël) Rosenthal werd in 1945 in het Zwitserse Montreux geboren. Na zijn studie politicologie hield hij zich als wetenschapper vooral bezig met het openbaar bestuur.

Vanaf 1996 legde hij zich met het door hem opgerichte Crisis Onderzoeks Team toe op crisismanagement. Daaraan dankt hij de bijnaam ‘rampenprofessor'.

Rosenthal is sinds 1984 lid van de VVD. Voor deze partij zat hij vanaf 1999 in de Eerste Kamer. De laatste vijf jaar was hij fractievoorzitter. Tijdens de afgelopen kabinetsformatie trad Rosenthal twee keer op als informateur.

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 32

Uri Rosenthal, the not so brilliant Dutch zionist secretary of Foreign Affairs, whose two sisters emigrated to the 'Jewish state,' has gotten in Israel his instructions from the zionist regime and tells the world now:

Dutch FM: Recognition of Palestinian state does no good

In interview with 'Post', Rosenthal also warns against exaggerating how bad things are for Israel inside EU.

Jerusalem Post, 08.02.11

By Herb Keinon

The recent recognition by some countries of a Palestinian unilateral declaration of statehood “does not do any good whatsoever,” Dutch Foreign Minister Uri Rosenthal told The Jerusalem Post on Tuesday.

Rosenthal’s comments came before an afternoon meeting with Prime Minister Binyamin Netanyahu, during which Netanyahu stressed that a unilateralist track would “kill negotiations with the Palestinians.”

In separate meetings with both Rosenthal and visiting Spanish Foreign Minister Trinidad Jimenez, Netanyahu said that if the Palestinians believed the unilateral option was getting closer, “this will push negotiations farther away.”

While the Dutch parliament recently passed a resolution calling on the government to work against EU recognition of a Palestinian state, Spain is considered in Jerusalem to be one of the countries that could conceivably follow several South American countries that have done so.

Rosenthal, however, said he had not heard of any European countries on the verge of following the Latin American lead.

“If that would be part of the discussion in the EU framework, I would definitely not be in favor of such steps,” Rosenthal said. “We have to be very prudent and careful about what we are doing.”

While saying that “on the one hand, steps should be taken” to move the diplomatic process forward, Rosenthal said the approach adopted by the Latin American countries “doesn’t help at all to bring the Middle East process to a higher level.” Rosenthal, who is Jewish and married to an Israeli, was characterized recently by Czech Foreign Minister Karl Schwarzenberg as one of the two most active supporters of Israel among EU foreign ministers – the other being Bulgarian Foreign Minister Nikolay Mladenov.

Rosenthal said he was not uncomfortable with that characterization, adding that he was “among the ones” inside the EU who “regularly try to warn against unnecessarily inflammatory language” regarding Israel.

“We have seen over the last few months some events where some of the EU partners were eager to engage in straightforward initiatives, and I was among those who said, ‘Lets keep a little bit more restrained attitude, and look especially at whether this will be conducive to the Middle East peace process at large.’” He said that this had also been the case concerning discussions about the situation in Gaza.

“If you take a positive stance toward Israel you might expect from Israel something in return,” he said. “I’m happy to say that in the last few months Israel has taken an open attitude toward the requests made by the Dutch government to be more lenient on exports and goods from Gaza. That is a subtle game.”

On Friday – as part of a package of steps taken after intensive consultations with Quartet envoy Tony Blair – Netanyahu announced a number of measures to improve the Palestinian economy, including easing exports from Gaza.

Rosenthal said his government has been active against trends to delegitimize Israel, countering Israel-bashing and “the use of inflammatory language that is disproportionately expressed in the direction of Israel.”

But at the same time, Rosenthal – who arrived Monday for two days of meetings in Jerusalem and Ramallah – rejected the description of Israel’s standing now in the EU as being the lowest it has been in decades.

“I think this is an exaggeration,” he said. “When you look at the conclusions of a series of council of foreign affairs ministers’ meetings, you will see balanced conclusions vis-a-vis the Middle East peace process.”

Rosenthal also dismissed reports that the US was interested in the EU taking a tough stand on Israel, since domestic political constraints prevented Washington from doing so itself – a kind of good cop/bad cop arrangement.

“I hear that story over and over again,” he said. “I would not like to be placed in the position of the bad cop; I don’t think the Europeans like to placed in position of bad cops.”

Rosenthal diplomatically declined to weigh in on the debate whether it was “undemocratic” for the Knesset to establish a committee to investigate where certain NGOs were getting their funds, saying this was “for the Knesset to decide.”

The Netherlands is among the European countries that donate to NGOs operating in Israel and the PA.

“There is no reason to hide anything,” he said of the establishment of the Knesset panel. “I am in favor of transparency.”

He also said that a “vivid and lively civil society, where NGOs are a part of it, is very important.”

http://www.jpost.com/DiplomacyAndPolitics/Article.aspx?id=207384

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 33

Een zionistische minister van Buitenlandse Zaken van Nederland kan alleen maar brokken maken zodra het 't Midden Oosten aangaat. Uri Rosenthal zou gedwongen moeten worden op te stappen voor zijn beleid nog meer desastreuze gevolgen krijgt. De NRC bericht:

Rosenthal schoof advies voor bemiddeling Bahrami terzijde

Een demonstratie in Den Haag van Iraniërs tegen de doodstraf in Iran, na de dood van Zahra Bahrami. Foto WFA / Bart Maat

door Peter van der Ploeg

BINNENLAND

Minister Rosenthal wees al in een vroeg stadium een ambtelijk advies af om bemiddeling in te roepen in de kwestie van de Nederlands IraanseZahra Bahrami.

Gisteren gaf Uri Rosenthal (Buitenlandse Zaken) toe dat hij het advies, van 12 januari, terzijde schoof. Op een vraag van Alexander Pechtold bevestigde Rosenthal dat ambtenaren inderdaad al eerder bemiddeling hadden geadviseerd. Volgens hem was bemiddeling niet aan de orde, omdat er nog andere mogelijkheden waren, zo schrijft NRC Handelsblad vandaag.

Mark Kranenburg, die de zaak voor NRC volgt, verwacht niet direct politieke gevolgen voor Rosenthal.

“Dit zingt natuurlijk nog wel een tijdje door. Eerder was er al dat debat in de Kamer, waar Rosenthal met op z’n minst een krasje uitkwam. Deze nieuwe ontboezeming komt daar bovenop. Een minister mag een advies gewoon terzijde schuiven, maar de Kamer zal het zeker onthouden.” – Mark Kranenburg

Zahra Bahrami werd op 5 januari ter dood veroordeeld wegens het in bezit hebben van cocaïne. Ze werd op 29 januari ter dood gebracht.

Rosenthal veronderstelde tot het moment van haar executie nog dat er met Iran te praten viel. Direct daarna zei hij door Iran ‘misleid’ te zijn.

In de Tweede Kamer kwam de minister twee weken geleden onder vuur te liggen om de zaak. Uiteindelijk gaf hij toe dat ‘achteraf gezien meer nodig was geweest.’

De Nederlandse ambassadeur in Iran, Cees Kole, die naar Den Haag was teruggeroepen, keert dit weekend weer terug naar Teheran. Hij is daar, meent Rosenthal, nodig om de familie van Bahrami te helpen met de afwikkeling van de formaliteiten. Ook moet hij eventueel andere Nederlanders in Iran bijstaan. Het terugroepen van een ambassadeur geldt als een vorm van protest.

http://www.nrc.nl/nieuws/2011/02/18/rosenthal-schoof-advies-voor-bemiddeling-bahrami-terzijde/?utm_campaign=nieuwsbrief&utm_source=email

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 8

De Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken Uri Rosenthal oppert in de Telgraaf een mogelijke 'landruil' waarbij de Palestijnse bevolking gedwongen wordt de diefstal van hun land te accepteren.

Meneer Uri Rosenthal, volgens de rechts zionistische Jerusalem Post heeft u verklaard:


Dutch will look into NGO funding of anti-Semitic website... 
“If it appears that the government subsidized NGO ICCO does fund Electronic Intifada, it will have a serious problem with me.”
http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=196852


MIjn vraag is simpel: waarom? Waarom mag een organisatie die opkomt voor de mensenrechten niet door de ICCO gesteund worden? Waarom mag u wel Israel economisch, politiek en zelfs militair steunen, terwijl  de 'Joodse staat' weigert de eigen oorlogsmisdadigers juridisch te vervolgen en land blijft stelen van de Palestijnen, en mag tegelijkertijd de ICCO niet de Electronic Intifada steunen die juist geweldloos opkomt voor de handhaving van de mensenrechten en het internationaal recht in het algemeen? De enige reden die ik kan verzinnen is dat u als joodse Nederlander geen kritiek duldt op Israel, de staat die voor u een plaatsje vrijhoudt voor het geval het christelijke antisemitisme weer zijn kop opsteekt. Het absurde feit doet zich voor dat u recht op terugkeer bezit, terwijl Palestijnen die al generatieslang daar woonden niet het recht van terugkeer bezitten. En nu wilt u vanuit deze bevoorrechte positie ook nog eens 'a serious problem' veroorzaken voor de ICCO als mocht blijken dat ze de Electronic Intifada steunt, omdat het Israel bekritiseert vanwege permanente schending van het internationaal recht. Welnu, dat kan niet Uri Rosenthal, uw joodse achtergrond mag niet de buitenlandse politiek bepalen van het Koninkrijk der Nederlanden. Niemand zal het u verwijten wanneer u net als uw zuster naar Israel emigreert omdat u zich meer joods dan Nederlander voelt, en meent dat u niet tot het Nederlandse, maar tot het Joodse volk behoort, en dat volk woont in Israel. Zolang u verkiest Nederlander te zijn dan behoort u tot het Nederlandse volk en moet uw loyaliteit allereerst liggen bij de normen en waarden die onze democratische rechtstaat erop nahoudt, met voorop het naleven van het recht.


Tegenover de Telegraaf verklaarde u onlangs het volgende:


Dat er oplossingen moeten worden gezocht in de grenzen van voor 1967 en dus mogelijk ook zogeheten landruil.


Hier wreekt zich opnieuw het feit dat u geen rechtskundige bent, maar een politicoloog, die niet het recht heeft bestudeerd, maar de macht. U bent geschoold in de doctrines van Machiavelli en Von Clausewitz, maar niet in het juridische denken van Hugo de Groot en Richard Falk. U sluit dan ook niet uit dat er een 'zogeheten landruil' moet plaatsvinden. Van wie moet dat? En waarom moet dat? Namens wie spreekt u? Wellicht namens 'mensen die in de advisering voor' de diverse zionistische regeringen zitten en met wie u  -- volgens eigen zeggen -- regelmatig contact heeft? Of oppert u 'landruil' omdat u meent dat Joden in Israel boven de wet staan? Ik bedoel het volgende, een van de grootste deskundigen op het gebied van het internationaal recht is de alom gerespecteerde Oxford-hoogleraar en Queen's Counsel Vaughan Lowe. Lowe, die voor het Internationaal Gerechtshof in Den Haag (ICJ) de Palestijnen juridisch bijstond, heeft erop gewezen dat de Palestijnen in feite helemaal niet hoeven te onderhandelen over rechten die allang vastliggen in internationale overeenkomsten en het internationaal recht. Ze hebben die rechten al! Hij beklemtoonde dat het ICJ in Den Haag in 2004 


‘heeft bevestigd dat de rechten en plichten van Palestina en de Palestijnen bij wet zijn geregeld en niet domweg alleen maar een zaak zijn voor politieke onderhandelingen. Palestina en de Palestijnen bezitten niet slechts claims en belangen waarover ze met Israël moeten onderhandelen. Zij hebben legale rechten. Zij hoeven niet te onderhandelen over deze rechten. Ze hoeven geen concessies te doen in ruil voor de erkenning van die rechten. Zij bezitten die rechten al en zij hebben het recht op naleving van die rechten.’


Er kan dus in juridisch opzicht geen sprake zijn van 'landruil' als resultaat van 'onderhandelingen.' Net zomin als u met een dief hoeft te onderhandelen om uw gestolen roerende of onroerende goederen terug te krijgen en u de dief op enigerlei wijze dient te compenseren voor zijn misdaad, hoeven de Palestijnen dat. Begrijpt u. Uw gedachtegang is onjuist, en gaat als volgt:


Het verbod op het bouwen van nederzettingen vloeit, volgens Rosenthal, voort uit art 49 van het Vierde Verdrag van Geneve uit 1949. Het advies van het Internationale Gerechthof uit 2004 hierover noemt de minister “een gezaghebbende uitleg van het internationale recht”. Maar een dergelijk advies “is juridisch niet bindend”.* http://www.cidi.nl/Nieuwsberichten/Minister-Rosenthal-Contacten-Nederlanders-met-Joodse-nederzettingen-niet-illegaal.html 

Volgens u zijn 'contacten Nederlanders met Joodse nederzettingen niet illegaal.' Er is namelijk geen enkele instantie die de zionisten kan dwingen hun landroof te stoppen, laat staan terug te draaien. Dezelfde redering gebruikt u wanneer u 'landruil' oppert. Omdat de VS en Europa het Israel mogelijk maken door te gaan met het schenden van het internationaal recht, zijn de Palestijnen straks wellicht gedwongen om tot 'landruil' over te gaan. Op de achtergrond spelen de volgende feiten mee: 

De zionisten willen al sinds de jaren dertig van de vorige eeuw een etnisch zuivere staat, een gettostaat met alleen maar Joden. In het kader daarvan werd het grondgebied dat de de Joden hadden gekregen, zowel als de helft van het grondgebied dat de VN aan de Palestijnen had toegewezen in 1948 etnisch gezuiverd middels de inzet van zionistisch geweld en grootscheepse terreur. Meer dan 750.000 Palestijnen werden daarbij verdreven, hun dorpen werden tot op de grond toe vernietigd. Nooit werden ze voor hun verlies gecompenseerd. Deze feiten zijn uitgebreid gedocumenteerd in het werk van Joods-Israelische historici als Simha Flapan, Benny Morris, Tom Segev, Avi Shlaim, Ilan Pappe. In '67 werden naar schatting nog eens honderdduizend Palestijnen verdreven. Welnu, daardoor hebben de Palestijnen nu slechts ongeveer eenkwart over van het land dat door de VN in 1947 werd toegewezen aan een toekomstige Palestijnse staat. Eenkwart, zijnde ongeveer 11 procent van het voormalige mandaatsgebied Palestina. En zelfs over die 11 procent zou onderhandeld moeten worden? Meneer Uri Rosenthal, uw joodse achtergrond heeft u blind gemaakt voor de werkelijkheid, voor de normen en waarden die wij westerlingen uitdragen en claimen na te leven. Meer hierover later. 

Ter overdenking:
Hoewel de Europese Unie tegen raadpleging van het Internationaal Gerechtshof in 2004 was, heeft ze naderhand wel degelijk de uitspraak van Hof geaccepteerd en de VN-resolutie gesteund waarin Israël met klem wordt opgeroepen om de uitspraak te respecteren. Israël weigert en desalniettemin blijft de EU het land op elk gebied steunen. Dat is een verwerpelijke politiek, vooral ook omdat het Hof alle staten eraan heeft herinnerd “dat zij de verplichting hebben om de illegale situatie niet te erkennen die voortvloeit uit de constructie van de Muur en om geen hulp of bijstand te verlenen in het handhaven van de situatie die geschapen is door de bouw ervan”. Europa zwijgt en Israël gaat gewoon verder, de zionisten willen ongeveer 90 procent van het voormalige Palestina en de Palestijnen zijn momenteel bij de onderhandelingen extra in het nadeel aangezien ze onderling verdeeld zijn, er is sprake van een Palestijnse Autoriteit in Gaza en één in Ramallah. Beide onderhandelen niet met Israel, aangezien Israel doorgaat met het koloniseren van Palestijns land. Ik weet niet waar het Westen nu op wacht. Ik weet wel dat niets in de wereld statisch is, dus ook niet in de Gazastrook en op de West Bank. Gezien het feit dat de Palestijnen in steeds kleinere enclaves zijn gedrukt en ook economisch worden vernietigd, is het wachten op een nieuwe geweldsgolf. En wat er dan gaat gebeuren, is zo mogelijk nog gruwelijker. Het opmerkelijke is dat de internationale gemeenschap wel verklaart voorstander te zijn van een tweestatenoplossing, maar er geen politieke wil in het Westen bestaat om dit te verwezenlijken. Met als resultaat dat de Palestijnse bevolking in leven wordt gehouden door, onder andere Europese steun. In plaats van de situatie op te lossen hoopt de Europese Unie kennelijk dat ze het probleem kan afkopen. De bezette en belegerde Palestijnen krijgen per hoofd van de bevolking meer Europese financiële steun dan de inwoners van welk ander conflictgebied in de wereld dan ook. Soms krijgt men de indruk dat dit betaald wordt om het eigen geweten te sussen. De humanitaire ramp die zich hier voltrekt wordt namelijk volledig veroorzaakt door politieke factoren, het is geen natuurramp als een tsunami of aardbeving. Het westerse en Israëlische politieke beleid is de enige oorzaak van het feit dat de situatie steeds grimmiger wordt. De financiële steun is natuurlijk noodzakelijk, maar als de economie van de West Bank normaal zou kunnen functioneren dan was al dat geld niet nodig, en dan zouden deze fondsen naar slachtoffers kunnen die lijden onder rampen waar de mens géén greep op heeft. In een dergelijke situatie is de winnaar de meest meedogenloze die de meeste wapens heeft, zijnde Israel. Uri Rosenthal schijnt daarin geen verandering in aan gte willen brengen. Integendeel zelfs, hij wil de banden met de 'Joodse staat' juist inniger maken, met als gevolg de conclusie dat terreur loont.

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 14

Meneer Uri Rosenthal,

Haaretz, de Israelische kwaliteitskrant bericht het volgende naar aanleiding van een interview met u:

'Ties with Israel are like our bond with NATO...

A hardened scientist specialized in analyzing and managing mega-crises, Dutch Foreign Minister Uri Rosenthal has limited patience for questions about his Jewish background and Israeli wife...He often visits Israel, where he has family in Haifa and Ashkelon. "Sometimes I come a few times a year, sometimes only once in two years." [...] Rosenthal says he believes in the Middle East policy of his predecessor, Maxime Verhagen, who now heads the Christian-Democrat party - VVD's coalition partner. Verhagen was seen as one of Israel’s staunchest supporters in Europe [...] Rosenthal compares calls to cut ties with Israel to demands to sever ties with NATO – a bond which according to researchers from the University of Twente has “determined a large part of Dutch foreign policy.” 

“It’s like government support for an organization saying we should totally sever our ties with NATO, while the Dutch government feels itself a strong supportive member state,” Rosenthal said.'

http://www.haaretz.com/news/diplomacy-defense/dutch-fm-ties-with-israel-are-like-our-bond-with-nato-1.331155

Welnu, meneer Rosenthal, uw standpunt wijkt fundamenteel af van de opvatting van de doorsnee westerling die de expansionistische politiek van 'de Joodse staat'  scherp afkeurt. In 2003 bleek dit weer eens uit een opiniepeiling van de Europese Unie dat Israël algemeen gezien wordt als 'de grootste bedreiging' voor de wereldvrede. In 2007 toonde een BBC-onderzoek aan dat Israël door een representatieve groep burgers het meest negatief werd beoordeeld van in totaal twaalf landen, waaronder zelfs Iran en Noord-Korea. Ondertussen beoordeelt 43 procent van de Amerikanen Israel als een bedreiging voor de wereldvrede. 

Ik kan niet anders concluderen dan dat uw standpunt als Nederlandse minister van Buitenlandse Zaken gekleurd wordt door uw joodse achtergrond. U stelt dat de banden met Israel even nauw dienen te zijn als die tussen Nederland en de NAVO. Dat is een levensgevaarlijke mening, immers

'de NAVO is een bondgenootschap van 28 landen die samenwerken om de veiligheid en vrijheid van de bondgenoten met behulp van politieke en militaire middelen te garanderen.'

In de praktijk betekent dit dat als een van de bondgenoten aangevallen wordt de anderen verplicht zijn hem te verdedigen. Oorlog dus. Nu is er weliswaar een 'samenwerkingsakkoord' tussen de NAVO en Israel, maar toch is dit land in het Midden-Oosten geen lid van het bondgenootschap. Godzijdank, want Israel gedraagt zich in toenemende mate als een schurkenstaat, die ondermeer weigert VN-resoluties uit te voeren en weigert Joods-Israelische militairen juridisch te vervolgen voor oorlogsmisdaden. Het schendt de mensenrechten op grote schaal en steelt land van de Palestijnen, terwijl toch in 2004 het Internationaal Gerechtshof in Den Haag heeft bepaald dat zowel 'de muur' als de Joodse nederzettingen in bezet gebied onmiddellijk ontmanteld moeten worden, een uitspraak van het Hof dat door de EU werd aanvaard en in een VN-resolutie met overgrote meerderheid van stemmen werd bekrachtigd. Israël weigert als vanouds de wereldgemeenschap te gehoorzamen. Uw beleid is dan ook verwerpelijk, vooral ook omdat het Hof als hoogste rechtscollege ter wereld alle staten eraan heeft herinnerd 'dat zij de verplichting hebben om de illegale situatie niet te erkennen die voortvloeit uit de constructie van de Muur en om geen hulp of bijstand te verlenen in het handhaven van de situatie die geschapen is door de bouw ervan.'

En u schendt nu met uw uitspraak en uw beleid niet alleen de 'advisory opinion' van het Internationaal Gerechtshof maar ook de wil van de wereldgemeenschap. Dat kan niet, u dient niet in eerste instantie met Israel te zijn, maar met het recht, zeker gezien het feit dat de overgrote meerderheid der Nederlanders tegen schendingen van het recht is, zoals uit elk serieus onderzoek weer blijkt.  We leven in een democratie die claimt de wil van de meerderheid tot uitdrukking te brengen. Uw joodse achtergrond mag daarbij geen rol van betekenis spelen. Als Nederlands staatsburger kunt u allerlei al dan niet absurde prive-meningen behartigen, maar niet als minister van het Koninkrijk der Nederlanden. 

Stel dat de zionisten zo krankzinnig zijn om Iran aan te vallen. Gaat Nederland dan Israel militair steunen? Door uw standpunt worden wij ongevraagd meegesleept in een oorlog die veroorzaakt wordt door criminele zionisten. Dat kan niet, meneer Uri Rosenthal. Israel schendt al lang het internationaal recht, daar horen beschaafde landen met klem afstand van te nemen. Uw uitspraken tegenover Haaretz zijn niet alleen onbesuisd, maar in wezen krankzinnig.

Meer daarover in een volgend stukje. Vergeet u ondertussen niet dat de zionisten zelf het tegengeweld over zich heen haalt, een feit waarvoor Hannah Arendt al in 1948  waarschuwde toen ze schreef:

‘Joodse overwinningen worden niet beoordeeld in het licht van de huidige realiteit in het Midden-Oosten, maar in het licht van een zeer ver verleden. De huidige oorlog geeft iedere Jood ‘‘zo’n genoegdoening als we in eeuwen niet hebben gekend, misschien niet sinds de dagen van de Makkabeeën’’ (Ben-Goerion). Dit gevoel van een historisch momentum, deze vastberadenheid om deze recente gebeurtenissen te beschouwen als een definitief vonnis van de geschiedenis, wordt ongetwijfeld versterkt door succes, maar succes is niet de bron ervan. De Joden trokken ten strijde tegen de Britse bezettingstroepen en de Arabische legers met de ‘‘geest van Masada’’, geïnspireerd door de leuze ‘‘of anders zullen we ten onder gaan’’, vastbesloten om elk compromis af te wijzen, zelfs ten koste van nationale zelfmoord. Vandaag de dag spreekt de Israëlische regering van voldongen feiten, van het recht dat uit de loop van een geweer komt, van militaire noodzaak, van de wet van verovering, terwijl twee jaar geleden dezelfde mensen in het Joods Agentschap van gerechtigheid spraken en van de vreselijke behoeften van het Joodse volk. De Joden in Palestina hebben alles op één kaart gezet.’ 

Straks wordt Israel geconfronteerd met zijn eigen 'voldongen feiten,' en ook wij in Europa zullen daarvan de ongewenste consequenties moeten dragen. Ook daarom dienen wij Israel niet te belonen maar te bestraffen. Zo schrijft het recht voor en de beschaving en niet in de laatste plaats het gezond verstand.

 

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 35

 Rosenthal verzoekt Mensenrechtenraad om resoluties tegen Israël te schrappen

Op 28 februari jl. sprak minister Uri Rosenthal in Génève de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties toe. Daar weet u naar alle waarschijnlijkheid niets van, omdat geen enkele krant daar een mededeling over heeft gedaan. Rosenthal verzocht de VN om, kort gezegd, geen resoluties meer tegen Israël aan te nemen en/of een gedeelte te schrappen. Hieruit blijkt weer een keer dat onze minister niet voor Nederland optreedt - want wanneer heeft ons parlement bepaald dat we zo'n verzoek aan de VN Mensenrechtenraad moeten doen? - maar als woordvoerder van Israël. In Den Haag heeft blijkbaar niemand daar vragen over, alsof het een normale zaak is. Maar wanneer dit normaal is, waarom wordt dit nieuws dan verzwegen?

De Rijksoverheid verspreidde wel een persbericht (met aan de kranten het verzoek om er niets over te publiceren?) met daarin:

"De Mensenrechtenraad zou het aantal op Israel gerichte resoluties moeten terugbrengen en een meer evenwichtige benadering moeten kiezen."

De volledige toespraak in het Engels is hier te vinden. We lezen:

"I am hopeful that, against the background of the recent events in the Arab region, the Middle East Peace Process will be on the move again. The parties involved should be prepared to push the ‘reset’ button and finally bring lasting peace to a region that has been embroiled in conflict. These defining moments of change should inspire both Israel and the Palestinian leadership to act decisively. A new tone could make a vital difference. I am hopeful that this Council, too, will shoulder its responsibilities. I ask all member states to refrain from a one-sided approach, look instead for common ground, and try to be even-handed – really and genuinely even-handed. A major improvement would be to reduce the number of resolutions on the Israeli-Palestinian conflict and to address the issue in a more balanced way, by refraining from inflamatory language, which does not help the peace process at all."

Het komt er dus op neer dat Rosenthal meent dat de resoluties tegen Israël, dat nog steeds elke dag ernstige mensenrechtenschendingen pleegt, slecht zijn voor het "vredesproces", en "onevenwichtig" zijn. Dat is aperte nonsens, want Israël heeft lak aan de mensenrechten van de Palestijnen, mét of zonder resoluties van de VN. Hoeveel decennia moet dat nog blijven doorgaan eer dat een keer doordringt? Daarnaast bestaat er natuurlijk helemaal geen "vredesproces".

De grootste gotspe van Rosenthal in zijn voordracht volgt direct op de wens tot het schrappen van resoluties: dat Nederland het zo hoog op heeft met de mensenrechten, en dat hij vindt dat mensenrechtenschendingen met sancties bestraft moeten worden. Maar dat geldt allemaal niet voor Israël weten we nu, want dat zou "niet evenwichtig" zijn. Nederland eist als "vriend van Israël" geen sancties tegen "de Joodse staat", maar wanneer vredesactivisten juist door het gebrek aan uitvoering van onze verplichtingen oproepen tot een boycot van producten uit Israël, vanwege haar mensenrechtenschendingen - zoals dat destijds ook het geval was tegen het apartheidsregime in Zuid-Afrika - dan wil Rosenthal die bestraffen. Dat is dus de hypocrisie ten top.

"I remind all member states of the United Nations that the UN continues to be bound to an independent obligation to protect any civilian population facing massive violations of international humanitarian law - regardless of what country may be responsible for those violations."
(Richard Falk, VN Mensenrechtenrapporteur)

No justice, no peace. Wanneer er geen recht gedaan wordt, wanneer rechteloosheid heerst, dan is er geen kans op vrede. Dan krijg je oorlog en onderdrukking. Maar volgens Rosenthal is er juist meer kans op vrede wanneer er géén recht gedaan wordt. Deze man is zodoende niet in staat tot rationeel denken en zou direct uit zijn functie gezet moeten worden voor het bepleiten en continueren van rechteloosheid in het Midden-Oosten. Maar mede dankzij onze zelfbenoemde "kwaliteitskranten", die Rosenthal's waanzin verzwijgen om de regering te beschermen, zodat niemand weet wat Rosenthal allemaal in onze naam uitkraamt in het buitenland, kunnen we hierover geen enkele opgetrokken wenkbrauw verwachten.

http://eindpunt.blogspot.com/2011/03/rosenthal-verzoekt-mensenrechtenraad-om.html 

Uri Rosenthal. Een Nederlandse Minister 11

Meneer Uri Rosenthal,


U verklaarde onlangs:

'ik sta voor een buitenlands beleid dat resultaten boekt: een beleid dat in dienst staat van Nederlandse burgers en Nederlandse bedrijven.' 


Mensenrechten kunnen daarbij geen doorslaggevende rol spelen, omdat in uw woorden 


'je niet overal op elk moment ergens achteraan moet jagen.'


De economische belangen van de grote concerns en de financiele instituten zijn voor u als neoliberaal de belangrijkste pijler onder het Nederlands buitenlands beleid. Dat komt goed uit, want alleen op die manier kunt u de band met 'de Joodse staat' nog inniger maken omdat Israel dan niet lastig kan worden gevallen met (kennelijk) futiliteiten als mensenrechten en het internationaal recht in het algemeen. Of zoals u het zelf eufemistisch formuleerde:

'Wij willen weerstand bieden aan Israël-bashing, we willen investeren in de relatie met Israël.' 


Ik vrees dat de Joods-Israelische sociale wetenschapper Benjamin Beit Hallahmi gelijk heeft wanneer hij stelt dat 


'in ruil voor de onbeperkte politieke steun aan Israël de ... joden gekregen [hebben] waaraan het ze het meest ontbreekt: een ideologische inhoud om de leegte van hun identiteit te vullen.’


Daarom verbaasde het me niets dat ondanks het feit dat Israel weigert Joodse oorlogsmisdadigers juridisch te vervolgen en doorgaat met het stelen van Palestijns land, beide in strijd met het internationaal recht, de NRC in een oppervlakkig portret van u berichtte dat volgens diplomaten 


'Hij een nog grotere vriend van Israël [is] dan zijn voorganger Verhagen en dat zegt wat' 

U heeft een op zijn minste gecompliceerde relatie met uw joodse achtergrond die helaas het Nederlands beleid ten aanzien van het Midden Oosten ernstig verstoord. Zo heeft u volgens de rechts zionistische Jerusalem Post onlangs verklaard:

Dutch will look into NGO funding of anti-Semitic website... 
“If it appears that the government subsidized NGO ICCO does fund Electronic Intifada, it will have a serious problem with me.”
http://www.jpost.com/International/Article.aspx?id=196852

Meneer Rosenthal, dit kan echt niet. Rechtse zionisten kunnen niet het beleid in en van Nederland bepalen. Uw loyaliteit moet Nederlandse belangen dienen, en niet de belangen van een ander volk. De beschuldiging van antisemitisme die telkens weer als een chantagemiddel opduikt zodra het extremisme van de zionistische staat wordt bekritiseerd is ronduit verwerpelijk. Het was Nahum Goldman, 12 jaar lang president van de World Zionist Organisation, die al in 1981 het volgende zei:

'We zullen moeten begrijpen dat het joodse lijden tijdens de holocaust niet langer meer als verdediging zal dienen, en we zullen zeker moeten nalaten de holocaust als argument te gebruiken om gelijk wat we ook mogen doen te rechtvaardigen. De holocaust gebruiken als een excuus voor het bombarderen… is een soort "ontheiliging", een banalisering van de onschendbare tragedie van de holocaust, die niet misbruikt moet worden om een politiek twijfelachtig en moreel onverdedigbaar beleid te rechtvaardigen.'

Het gecultiveerd slachtofferisme van de huidige generatie zionistische voormannen is pathetisch en misdadig zelfs. Meneer Uri Rosenthal, laat de doden met rust, probeer niet zes miljoen vermoorde mensen te misbruiken om het misdadig beleid van Israel te rechtvaardigen. U werkt mee aan een bewuste vertekening van de werkelijkheid. De Joden in Israel zijn geen slachtoffers, behalve dan van hun eigen extremisme. De Joden in Israel zijn daders geworden. Wat dat betreft heeft Beit-Hallahmi volkomen gelijk wanneer hij schrijft dat:

‘Het lijden van de joden door de eeuwen heen, en speciaal tijdens de holocaust, is gebruikt om het ontzeggen van Palestijnse rechten te rationaliseren en te rechtvaardigen. Dit is zo doeltreffend gebeurd dat de Palestijnen beschouwd worden als de agressors in het Israëlisch-Palestijnse conflict, dat gezien wordt als een simpele voortzetting van de eeuwenlange joodse vervolging.’

Meneer Uri Rosenthal, uw politiek beleid in deze is weerzinwekkend. Misbruik Nederland niet om uw eigen belangen te behartigen. U bent Nederlander en dan pas jood en niet andersom.