G8-Top

Wat is dit nu? Vrijheid van Meningsuiting, daar zijn we toch zo trots op. Ik kreeg het volgende bericht gemaild naar aanleiding van mijn stukje getiteld Bevrijd http://stanvanhoucke.blogspot.com/2007/05/bevrijd.html:

'Anoniem zei...
Deze 5 mei tekst doet me denken aan (vind ik goed passen bij) het verslag van een 56-jarige vrouw dat ik kortgeleden las. Zij werd in Utrecht op 5 mei gearresteerd tijdens een ludieke fietstocht tegen de komende G8-top. Zie: http://zapruder.nl/zaplog/artikel/getuigenis_slachtoffer_5_mei_arrestatie_in_utrecht/
11:31 AM'

Op 5 mei vond er in Utrecht een fietsdemonstratie plaats. Rond 14.30 vertrokken er ruim 100 fietsers vanaf het Jaarbeursplein. Ook reden er meerdere politiebusjes met ze mee en na een half uur werd de groep bij elkaar gedreven en omcirkeld door de ME. In totaal werden er 105 mensen gearresteerd omdat ze geen bevelen van de politie op zouden volgen. ’s Avonds laat werden de meeste arrestanten weer vrijgelaten. Op maandagmiddag 7 mei werd de laatste arrestant vrijgelaten.

Lees verder: http://www.dissent.nl/index.php?page=fietskaravaan

The Power Of Nightmares 5

In 1959, de tijd dat de arabist Hans Jansen en ik op de middelbare school zaten, schreef John Steinbeck aan Adlai Stevenson, een vooraanstaande Amerikaanse politicus, een brief waarin hij zijn wereld beschreef. Na op een novemberdag de kranten te hebben doorgenomen wees hij zijn vriend op 'a creeping, all pervading, nerve-gas of immorality which starts in the nursery and does not stop before it reaches the highest offices, both corporate and governmental. Two, a nervous restlessness, a hunger, a thirst, a yearning for something unknown – perhaps morality. Then there’s the violence, cruelty and hypocrisy symptomatic of a people which has too much, and last the surly, ill-temper which only shows up in humans when they are frightened.’

In dezelfde brief schreef hij over de Amerikanen, zijn landgenoten: ‘Having too many THINGS they spend their hours and money on the couch searching for a soul. A strange species we are. We can stand anything God and Nature can throw at us save only plenty. If I wanted to destroy a nation, I would give it too much and I would have it on its knees, miserable, greedy and sick… Someone has to reinspect our system and that soon. We can’t expect to raise our children to be good and honourable men when the city, the state, the government, the corporation all offer the highest rewards for chicanery and dishonesty. On all levels it is rigged, Adlai.’

Zo omschreef een van de grootste Amerikaanse schrijvers de wereld waarin professor Hans Jansen en ik opgroeiden. Het is fudamentele kritiek op onze cultuur. Van de keerzijde van onze cultuur waren wij als jongeren natuurlijk nauwelijks of niet bewust, maar nu, na al die jaren, nu we net zo volwassen kunnen reageren als Steineck in 1959, zouden we beter moeten weten. We zouden de macht van onze eigen nachtmerries onder ogen moeten zien. Alleen een bezeten ideoloog, een fanatieke fundamentalist, blijft het kwaad in de ander zoeken.

Bevrijd

Van een andere vriend die ook Ton heet en in de Amsterdamse Staalstraat een winkel met oosterse kunst heeft, Kashba geheten, kreeg ik deze foto opgestuurd met deze scherpzinnige tekst.

Het is van een kunstenaresse, Merapi Obermayer. Ik weet niets van haar behalve wat ik op internet kon vinden:

Over de kunstenaar

Geboren op Java, Indonesië.
Merapi Obermayer werd geboren tijdens de onafhankelijksoorlog van Indonesië. In 1975 bekwaamde zij zich in de beeldende kunst en het schrijven. Wie geen landschap heeft moet er zelf maar een samenstellen. Een landschap houdt meer in dan alleen datgene wat men in woorden kan uitdrukken. Fragmenten die voorbijgaan noem ze haar werk. Stilte en harmonie. Breekbaar. Natuur is daar. Dichtbij. Ondankbaar voor het oog. Soms dwalen haar gedachten af naar die ene plek waar ze ooit vandaan kwam, maar die ze niet meer kan benoemen.

Zie: http://www.galeries.nl/mnkunstenaar.asp?artistnr=17414&vane=1&em=&meer=&sessionti=985235054

Op de bovenste foto een afbeelding van een kunstwerk van haar.

Tiengemeten

Daar lig het onder die oneindige hemel, Tiengemeten. Mijn vriend Ton van der Graaf woont er, bijna als een kluizenaar, daar rechts ergens, tik even op de foto. Het eiland is nagenoeg onbewoond. Ton heeft er een boek over geschreven, geillustreerd met schitterende foto's van onder andere Michal Citroen. Geert Mak schreef in het voorwoord: 'Tiengemeten is een vergeten brokje Nederland. Het ligt in het hart, eromheen dreunen staal en stad, het geld raast, de tijd stormt, en toch is het een uithoek. Je kunt er komen, zelfs vrij gemakkelijk, maar je moet er wat tijd en geduld voor over hebben. Het valt buiten onze orde. En dat maakt alles anders.'

Tiengemeten ligt ten zuiden van Rotterdam, is 1000 hectare natuurgebied. Het is er doodstil. Er wonen eigenlijk alleen maar vogels en Ton en Michal en oh ja, Hugo, die muskusratten vangt. Waarom? Dat kunt allemaal in het boek lezen. U kunt Tiengemeten bezoeken, zie: http://www.tiengemeten.deltanatuur.nl/navigatie/frameset.asp Daar kunt u het boek van Ton ook kopen. Het heet: Over het Vuile Gat naar Tiengemeten. Veel plezier daar.

The Power Of Nightmares 4

Begin 2005 zond de BBC de documentaire-serie The Power of Nightmares uit. De tv-serie begon met de volgende tekst: 'In the past our politicians offered us dreams of a better world. Now they promise to protect us from nightmares. The most frightening of these is the threat of an international terror network. But just as the dreams were not true, neither are these nightmares. In a new series, the Power of Nightmares explores how the idea that we are threatened by a hidden and organised terrorist network is an illusion. It is a myth that has spread unquestioned through politics, the security services and the international media. At the heart of the story are two groups: the American neo-conservatives and the radical Islamists. Both were idealists who were born out of the failure of the liberal dream to build a better world. These two groups have changed the world but not in the way either intended. Those with the darkest fears became the most powerful. Together they created today's nightmare vision of an organised terror network. A fantasy that politicians then found restored their power and authority in a disillusioned age. Those with the darkest fears became the most powerful.'

De conclusie van The Power of Nightmares was: ‘The fear will not last. And just as the dream that politicians once promised turned out to be illusions so too will the nightmare. And than our politicians will have to face the fact that they have no vision, either good or bad to offer us any longer.’

Hoewel de conclusie juist is, zit het wezenlijke probleem evenwel dieper. En dat is kort samengevat deze: 'In a society that believes in nothing, fear becomes the only agenda and a society that believes in nothing is particularly frightened by people who believe in anything. But that is a measure of how much we have become isolated and atomised rather than their inherent strength.'

Een samenleving zonder zin en betekenis is krampachtig en wanhopig op zoek naar zin en betekenis en laat zich daarbij maar al te snel leiden door angst. Ik moest aan die paranoïde levenshouding denken toen ik deze suggestieve opmerking las van de arabist Hans Jansen in een email aan mij: ‘Mak vergeleek ook vGogh & Hirsi Ali met Goebbels. Beiden zijn niet meer in dit land, dus wees please een beetje voorzichtig.’ Wat staat hier eigenlijk? Dat de schrijver Geert Mak allerlei mensen met Goebbels vergelijkt, onder wie Theo van Gogh en mevrouw Hirsi Magan/Ali. Is dit waar? Nee, het enige dat Geert Mak heeft gedaan is erop wijzen dat dit tweetal eenzelfde 'narratief procédé' gebruikte als in een nazi-propagandafilm van Goebbels werd toegepast. Dus, Mak vergeleek het tweetal niet met Goebbels, maar wees op een overeenkomst in filmtechnieken. Desondanks schrijft dr. Jansen dat meerdere mensen door Mak vergeleken worden met Goebbels. Daarnaast suggereert meneer Jansen dat mede door deze ‘vergelijking’ van Mak Theo van Gogh is vermoord en mevrouw Ali het land moest ontvluchten. Ook dat is onjuist. Niet de woorden van Geert Mak, maar een misdadige interpretatie van de islam is de reden van de moord op Van Gogh. En mevrouw Magan/Ali is in het kader van haar carriere naar de VS vertrokken om daar bij een extreem reactionaire denktank te gaan werken, waar eerder de geestelijke vaders van de extremistische politiek van Bush onderdak vonden. Mevrouw Ali was al enige tijd bezig met het solliciteren in de VS en de reactionaire denktank hapte toe. Haar stap is niet zo verwonderlijk, het is de logische consequentie geweest van haar eigen extremisme, zoals die uit haar opmerkelijke levenswandel blijkt. ‘In ’86 was ikzelf ook een fundamentalist, in Kenia. Ik was lid van de Islamitische Broederschap,’ vertelde ze tijdens een tv-programma en ze voegde daar tijdens een bijeenkomst in de Rode Hoed aan toe: ‘In 1989 vond ik de fatwa tegen Salman Rushdie nog vanzelfsprekend. Ik was ook een radicaal.’ Was ze eerst een fervent voorstander van het vermoorden van een auteur vanwege zijn gedachtegoed, ruim een decennium later benoemde ze zichzelf als volgt: ‘Ik ben een extremistische aanhanger van de vrijheid van meningsuiting.’ Ze zei dit in een rechtvaardiging van het overigens niet bestaande 'recht om te krenken.' Dit extremisme leidde tot allerlei absurde hersenspinsels, zoals haar voorstel om bij sollicitaties moslims eruit te lichten en apart te screenen op politieke overtuigingen, hetgeen een breuk is met het principe van de rechtstaat dat iedere burger gelijk is voor de wet. In een open brief in Trouw zette Hans Wiegel in diezelfde tijd zijn partijgenoot Magan/Ali elegant op haar nummer door haar de voorgeschiedenis uit te leggen van de Nederlandse vrijheid van onderwijs. Hij eindigde zijn brief met 'een welgemeend advies: Niet op de persoon spelen, geen wiggen drijven, niet zo fanatiek, respect voor andersdenkenden en verdraagzaamheid: zo kunnen wij onze Nederlandse samenleving versterken en een toekomst bieden.' Maar dat advies negeerde mevrouw Magan/Ali en vertrok naar de VS om haar boodschap verder te verspreiden.

Ik heb de indruk dat het extremisme niet geheel vreemd is aan haar familie. Haar halfzuster riep volgens Magan/ Ali zelf ‘met de grootste overtuiging’ over de holocaust: ‘Het is een leugen. Joden maken de mensen altijd blind. Ze zijn niet vermoord, vergast en afgeslacht. Maar ik bid tot Allah dat ooit op een dag alle Joden in de wereld vernietigd zullen worden.’ Het verbaast me niets dat haar halfzuster hetzelfde radicalisme tentoon spreidt als Hirsi Magan/Ali zelf. Ik zou zeggen: ‘It runs in the family.’ En zoals zo vaak bij bekeerlingen is ze van de ene extreme opvatting in de andere gevallen en is ze nu roomser dan de paus wat betreft haar anti-islam prediking. Onder Amerikaanse christen-fundamentalisten met hun verstikkende goed-kwaad dichotomie wordt nu haar boodschap dat ‘naar huidige maatstaven de profeet een pedofiel genoemd kan worden,’ die ‘naar Westerse maatstaven gemeten een perverse tiran’ was met groot enthousiasme ontvangen.

Welnu, om Geert Mak verantwoordelijk te stellen voor mevrouw Ali’s vertrek naar de VS en zo voor haar verdere radicalisering getuigt van een complotdenken dat grenst aan paranoide waanzin. Deze stemmingmakerij is een illustrerend voorbeeld van de macht van nachtmerries, angstbeelden die sommige mensen totaal in hun greep lijken te hebben. Wat dat betreft lijken mensen als professor Hans Jansen op fundamentalisten. Het was Karen Armstrong die terecht zei: 'De kern van fundamentalisme is de angst voor de ander. Het is de taak voor degenen die niet bang zijn, om te kijken op welke manier we nader tot elkaar kunnen komen.' Lees verder: http://peterdemaan.web-log.nl/peterdemaan/politiek/index.html

Of is hier geen sprake van angst, maar eerder van cynisme en rancune? Daarover later meer.

Meer over de arabist Hans Jansen, zie: http://www.gebladerte.nl/11269f80.htm

David Grossman

Mijn Nederlands-Israelische vriend en filmmaker Benny Brunner wees me op de volgende lezing:

'The Arthur Miller Freedom to Write Lecture with David Grossman
April 24, 2007 Cooper Union's Great Hall New York City
Including an introduction by PEN President Francine Prose, a conversation with Nobel Prize-winning author Nadine Gordimer, and a concluding statement by Salman Rushdie.

http://www.pen.org/viewmedia.php/prmMID/1313/prmID/1415'

De lezing is hartverscheurend, centraal erin staat hoop. Vorig jaar sneuvelde David Grossman's zoon Uri tijdens de Israelische inval in Libanon.

Zie: 'They say that the angels cry when a child dies before its parents. But angels weren't the only ones moved by the death of David Grossman's son, Uri, in a final push for more territory two days before the UN ceasefire in Lebanon was implemented.'

Lees verder: http://commentisfree.guardian.co.uk/arthur_neslen/2006/08/arthur_neslen.html

De Commerciele Massamedia 61

Op de website De Nieuwe Reporter las ik dit bericht:

Ab mei 13th, 2007 at 4:41 am

Onderstaand ANP-bericht is door alle mediaredacties genegeerd; de kop: "Leidse VN-expert vergelijkt Israël met apartheid".22 maart 2007. GENEVE (ANP) - Er zijn ,,overeenkomsten'' tussen de Israëlische politiek in bezet Palestijns gebied en het vroegere apartheidsbewind in Zuid-Afrika. Dit heeft prof. John Dugard, de speciale VN-rapporteur voor mensenrechten in de Palestijnse gebieden, gezegd voor de VN-mensenrechtenraad in Genève. Dugard, zelf Zuid-Afrikaan en sinds 1998 hoogleraar volkenrecht in Leiden, beschreef de Gazastrook als een ,,opgesloten samenleving''. Op de Westelijke Jordaanoever leven de Palestijnen onder de ,,heerschappij van terreur'' van het Israëlische leger, aldus Dugard. Bron: www.planet.nl/planet/show/id=67777/contentid=825495/sc=dc789c
Voor extreem eenzijdige berichtgeving over dit etterende conflict (40 jaar!) kunnen we vooral terecht bij Nova (m.d.a. Ankie Rechess). Terwijl de VPRO recent nog trakteerde op een scenario 'nieuwe wereldoorlog / hotspot Midden-Oosten' … vraagt kennelijk niemand zich af hoezo en waarom?Nederland was 5 jaar bezet … what about 40 years?! Israël kweekt sinds 40 jaar 'Palestijns verzet'; een verzet dat steeds meer aangevuld wordt met religieuze waan … en deze waan is inmiddels ook in West Europa gearriveerd, of was u dat soms nog niet opgevallen? Bedankt Israël en de VS. Ook interessant is de zoekterm: 'Palestijnen onder de armoedegrens 2006'.

Zie: http://www.denieuwereporter.nl/?p=943