De Israelische Terreur 518

'Appeal at the initiative of the National Collective for a Just and Enduring Peace between Palestinians and Israelis:

GAZA: STOP THE MASSACRE OF THE PALESTINIAN PEOPLE
1.5 million persons under siege, in flame, bombarded for 18 months is collective punishment and therefore a war crime under the terms of the Geneva Convention. (33.5)
1.5 million people who are subjected to an attack of unprecedented violence by the Israeli army, is another war crime!
The European Union has given the green light to Israel for this crime and decided at the initiative of the presidence francaise, and against the (will of) the European Parliament, to 're-heighten' relations between the European Union and Israel.
We, organizations of the National Collective for a juste and durable peace between Palestinians and Israelis, signatories of this appeal, demand:
-- The end of the massacre
-- The immediate and total lifting of the blockade
-- The suspension of all accords of association between the EU and Israel
-- Immediate sanctions against Israel
-- The protection of the population of Gaza and of all the Palestinian people
We call for a demonstration Tuesday, December 30 at 6 p.m., starting at the corner of Montparnesse Boulevard and rue de Rennes, in the direction of the Quai d'Orsay.
And for a grand meeting to decide on a fixed point of mobilization, Monday November 29, 5 p.m., at the Fountain of the Innocents in Paris (Metro les Halles.)
Initial Signatories as of December 28:
Américains Against the War AAW) France, Agir Contre la Guerre (ACG),AFD france, AFPS, AJPF, ATF,Association des Marocains de France, Associations des Travailleurs Maghrébins de France, CCIPPP,Collectif des Musulmans de France, Collectif Faty Koumba, Ettajdid France, FTCR, Génération Palestine, GUPS France, Ligue Communiste Révolutionnaire ,MIR, MIB,MRAP,NPA,Parti Communiste Français (PCF), PCOF,PDP,Solidarité tunisienne, Union juive française pour la paix,UTIT, Femmes en Noir, CPPI Saint Denis, La Courneuve Palestine, Association Républicaine des Anciens Combattants Etc...
Please forward!
Pour plus d'information consulter notre site : http://www.protection-palestine.org/
As soon as we receive the English version, I'll forward it...
The French Communist Party and several other French civil society organizations and networks adopt SANCTIONS against Israel and call for suspending the EU-Israel Association Agreement.'

Alex Burghoorn van de Volkskrant 8

Alex Burghoorn

Dit schreef ik op 6 juli 2007:

'Ik wil voor alle duidelijkheid nog een keer terugkomen op de optredens van Alex Burghoorn voor het CIDI, het propaganda centrum voor Israel in Nederland, dat door de Israelische kwaliteitskrant Haaretz omschreven wordt als 'een pro-zionistische lobbygroep'. De Volkskrant-ombudsman gaf hierover de volgende verklaring:

'Hij constateert dat er veel onbekendheid is met het land en de conflicten en wil daar verheldering over geven. Moet kunnen, niets mee mis... Het betrof hier een reisje voor bestuursleden van alle politieke partijen, althans de jongerenafdelingen. Er is niet betaald en het is gebleven bij een kort praatje.'

Mijn vragen over de vriendendiensten die Burghoorn als Volkskrant-correspondent verleent aan het CIDI kwamen bij me op toen ik dit reisverslag las van Christen Unie-jongeren die de CIDI-reis hadden gemaakt. Ze schreven:

'Met de bus rijden we naar het noordelijk deel van de Westbank. Met eigen ogen zien we de veiligheidsbarriere, of te wel de muur. Best heftig als je bedenkt dat deze muur scheiding brengt tussen families en vrienden. Het moeilijke van die veiligheidsmuur is daarnaast dat hij niet synchroon loopt met de "green line".' Opvallend is hoe kritisch deze jonge aankomende christelijke politici zijn over de illegale afscheiding. Ze weten dat 'deze muur scheiding brengt tussen families en vrienden' en 'daarnaast dat hij niet synchroon loopt me de "green line",' de grens met Israel tot 1967. Met andere woorden: ze zien dat de afscheiding Palestijnse gemeenschappen uit elkaar rukt en over bezet Palestijns land loopt.

De Christen Unie jongeren schrijven verder: 'Alleen de arabieren achter de "greenline" zijn Israelische arabieren en hebben dus (zij het beperkte) rechten als inwoner van Israel. De arabieren die in het gebied tussen de greenline en de barriere wonen hebben daardoor geen status, maar vallen wel binnen het grondgebied van Israel.' Kennelijk hebben ze niet alleen naar de gebruikelijke propaganda geluisterd, maar gebruikten ze wel degelijk ook hun ogen. Dat blijkt zodra ze 'met twee Nederlandse correspondenten in Israel [spreken]. Joop Meijers (AD) en Alex Burghoorn (Volkskrant) geven ons een kijkje in de keuken van de Nederlandse mediaberichtgeving aan de hand van onze vragen. We praten onder andere over het belang van specifieke woorden. Is het veiligheidsmuur, veiligheidshek of veiligheidsbarriere of gewoon hek of muur? Alex: veiligheidsmuur. Joop: veiligheidsbarriere.' Zie:http://www.perspectief.nu/page/9525

Duidelijk is dat de jonge politici in spe doordrongen zijn van 'het belang van specifieke woorden.' Dit in tegenstelling tot de ombudsman van de Volkskrant, Thom Meens, die met betrekking tot Alex Burghoorns positieve kwalificatie ' veiligheidsmuur' schreef: 'En hij heeft gekozen voor muur en soms veiligheidsmuur omdat het ding nu eenmaal een naam moet hebben.' Het is wonderlijk dat een Volkskrant-ombudsman zo weinig inzicht heeft in de werking van de taal, notabene het belangrijkste instrument van journalisten. Toen ik uit zijn eufemistische wartaal een zinnig standpunt probeerde te destilleren schreef Meens mij geirriteerd: 'Eerlijk gezegd heb ik geen zin in uw taalspelletjes. Er staat wat er staat: verslaggever vertelt iets over het land aan bezoekende reizigers. Klaar uit af.' Geen enkel taalgevoel spreekt hieruit, terwijl een opiniemaker van alles met de taal kan doen, liegen, bedriegen, een schijnwereld opbouwen, de waarheid spreken etcetera. Er staat maar al te vaak juist niet wat er staat, anders zou propaganda nooit werken. Propaganda functioneert namelijk alleen als men zich er niet van bewust is dat het propaganda is. Propaganda werkt alleen bij mensen die denken dat 'er staat wat er staat.' In tegenstelling tot Thom Meens begrepen de jonge politici daarom maar al te goed 'het belang van specifieke woorden.' Vandaar dat ze met de twee Nederlandse correspondenten spraken over 'het belang van specifieke woorden' spraken. En juist vanwege dat 'belang van specifieke woorden' gebruikt de Volkskrant-correspondent in zijn krant en in zijn optredens voor het CIDI het specifieke woord 'veiligheidsmuur.'

VEILIGHEIDSMUUR dus voor een afscheiding die illegaal is, Palestijnse gemeenschappen uit elkaar rukt, een levensvatbare Palestijnse staat onmogelijk maakt en die 90.000Palestijnen van hun land zal beroven. Een in de ogen van Alex Burghoorn VEILIGHEIDSMUUR waarover de vooraanstaande joods-Amerikaanse wetenschapster Phyllis Bennis schrijft :

'In December 2003, the UN General Assembly requested that the International Court of Justice in the Hague advise them on the legality of the Wall. In its July 9, 2004, opinion, the ICJ ruled explicitly that the Wall was illegal and that Israel must stop construction and dismantle any part of the Wall inside the occupied territory, including Arab East Jerusalem. "Israel," the ICJ said, "is under an obligation to cease forthwith the works of construction of the wall being built in the Occupied Pelstinian Teritory, including in and around East Jerusalem, to dismantle forthwith the structure therein situated, and to repeal or render ineffective forthwith all legaslative and regulatory acts relating thereto." Significantly, the ICJ opinion was not limited to the Wall alone. It also stressed the illegality of all the settlements built throughout the Palestinian territory, and in doing so linked the illegality of the Wall to that of the broader settlement project Israel had undertaken since its occupation of the Westbank, Gaza, and East Jerusalem in the 1967 war. Israel rejected the ICJ's opinion before it was even issued. In January 2004, Israel's then Prime Minister Ariel Sharon admitted that the Wall was causing problems for ordinary Palestinians and that the route of the Wall, which cut off huge swathes of West Bank territory, could cause "legal difficulties in defending the state's position." But he went on to assert that "there will be no change as a result of Palestinian or UN demands, including those from the [ International] court." Then Justice Minister Yosef Lapid called on his own government to move the Wall, recognizing "the present route will bring upon us isolation in the world." But Israel continued construction of the Wall on Palestinian land. The ICJ also stated directly that other countries have their own responsibility to pressure Israel to comply with the court's opinion. "All states," the Court declared, "are under an obligation not to recognize the illegal situation resulting from the construction of the Wall and not to render aid or assistance in maintaining the situation created by such construction."'

VEILIGHEIDSMUUR volgens Alex Burghoorn. Phyllis Bennis schrijft in het uitstekend gedocumenteerd boek Understanding the Palestinian-Israeli Conflict:

'In 2003, Israel announced it would build another wall down the Jordan Valley, thus effectively sealing off a trucated, non-contiguous set of West Bank cantons with impenetrable steel. The result will be to ensure Sharon's stated goal of allowing a Palestinian "entity" of no more than 40 percent of the West Bank, in several non-contiguous chuncks, plus most of Gaza.'

Met andere woorden: de VEILIGHEIDSMUUR van Alex Burghoorn laat ongeveer 10 procent over van de 47 procent die het VN-Verdelingsplan uit 1947 aan de Palestijnen gaf. Het Palestijns verzet is sinds 1976 akoord gegaan met slechts 22 procent van die 47 procent, zijnde de gehele Westbank en Gaza, maar ondanks het feit dat men bereid was maar liefst 47-22=25 procent in te leveren van hun eigen land, was dit voor Israel te weinig en heeft de ' joodse natie' nu ongeveer 10 procent voor de Palestijnen overgelaten. Mede dankzij Burghoorns VEILIGHEIDSMUUR wordt dit mogelijk gemaakt.'
Zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2007/07/de-volkskrant-56.html

Overigens gaf de ombudsman van de Volkskrant, Thom Meens, naderhand toe dat Burghoorn meer dan eens voor het CIDI had opgetreden. Dat is hetzelfde CIDI dus dat de slachting van dit weekeinde 'gerechtvaardigd' noemt. Niet onafhankelijke journalisten als Alex Burghoorn zouden geen corerespondent in Israel dienen te zijn.

Alex Burghoorn van de Volkskrant 7

De Volkskrant opent met de 6 kolommen brede kop: 'Israel-Hamas: harde klap, vaag doel.' En dat is precies zoals de pro-Israel lobby de zionistische terreur wil voorstellen, als een gelijk opgaande strijd tussen Israel en Hamas waarbij het Israelische doel 'vaag' is.

Welnu collega's van de Volkskrant, als onafhankelijke journalist die het Israelische leger kinderen heeft zien vermoorden, ken ik -- en trouwens ook vele anderen geinformeerden -- het Israelische 'doel' wel. Dat is niet anders dan in 1948, het massaal verdrijven van de Palestijnse burgerbevolking, een oorlogsmisdaad volgens de Geneefse Conventies. Het 'doel' is etnische zuivering met steun van het christelijke Westen. Zo simpel is het. De boycot, belegering, bezetting, het geweld en de diefstal van Palestijns land zijn erop gericht Palestijns gebied etnisch te zuiveren. Dat weet iedereen die zich in het onderwerp heeft verdiept, behalve dan de redactie van de Volkskrant. Stel je zelf de vraag waarom jullie dat niet weten.

De Herald Tribune opent met 'Israel pursues strikes on Gaza; toll mounts and outcry swells.' En dat is de relevante informatie. Maar die informatie verzwijgt de Volkskrant in zijn kop. Wat de correspondent van de Volkskrant ook verzwijgt is deze informatie van de Israelische kwaliteitskrant Haaretz:

'Disinformation, secrecy and lies: How the Gaza offensive came aboutBy Barak Ravid, Haaretz Correspondent Long-term preparation, careful gathering of information, secret discussions, operational deception and the misleading of the public - all these stood behind the Israel Defense Forces "Cast Lead" operation against Hamas targets in the Gaza Strip, which began Saturday morning.

The disinformation effort, according to defense officials, took Hamas by surprise and served to significantly increase the number of its casualties in the strike. Sources in the defense establishment said Defense Minister Ehud Barak instructed the Israel Defense Forces to prepare for the operation over six months ago, even as Israel was beginning to negotiate a ceasefire agreement with Hamas. According to the sources, Barak maintained that although the lull would allow Hamas to prepare for a showdown with Israel, the Israeli army needed time to prepare, as well. Barak gave orders to carry out a comprehensive intelligence-gathering drive which sought to map out Hamas' security infrastructure, along with that of other militant organizations operating in the Strip.This intelligence-gathering effort brought back information about permanent bases, weapon silos, training camps, the homes of senior officials and coordinates for other facilities.The plan of action that was implemented in Operation Cast Lead remained only a blueprint until a month ago, when tensions soared after the IDF carried out an incursion into Gaza during the ceasefire to take out a tunnel which the army said was intended to facilitate an attack by Palestinian militants on IDF troops.On November 19, following dozens of Qassam rockets and mortar rounds which exploded on Israeli soil, the plan was brought for Barak's final approval. Last Thursday, on December 18, Prime Minister Ehud Olmert and the defense minister met at IDF headquarters in central Tel Aviv to approve the operation.However, they decided to put the mission on hold to see whether Hamas would hold its fire after the expiration of the ceasefire. They therefore put off bringing the plan for the cabinet's approval, but they did inform Foreign Minister Tzipi Livni of the developments.That night, in speaking to the media, sources in the Prime Minister's Bureau said that "if the shooting from Gaza continues, the showdown with Hamas would be inevitable." On the weekend, several ministers in Olmert's cabinet inveighed against him and against Barak for not retaliating for Hamas' Qassam launches."This chatter would have made Entebe or the Six Day War impossible," Barak said in responding to the accusations. The cabinet was eventually convened on Wednesday, but the Prime Minister's Bureau misinformed the media in stating the discussion would revolve around global jihad. The ministers learned only that morning that the discussion would actually pertain to the operation in Gaza.In its summary announcement for the discussion, the Prime Minister's Bureau devoted one line to the situation in Gaza, compared to one whole page that concerned the outlawing of 35 Islamic organizations.What actually went on at the cabinet meeting was a five-hour discussion about the operation in which ministers were briefed about the various blueprints and plans of action. "It was a very detailed review," one minister said.The minister added: "Everyone fully understood what sort of period we were heading into and what sort of scenarios this could lead to. No one could say that he or she did not know what they were voting on." The minister also said that the discussion showed that the lessons of the Winograd Committee about the performance of decision-makers during the 2006 Second Lebanon War were "fully internalized."At the end of the discussion, the ministers unanimously voted in favor of the strike, leaving it for the prime minister, the defense minister and the foreign minister to work out the exact time.While Barak was working out the final details with the officers responsible for the operation, Livni went to Cairo to inform Egypt's president, Hosni Mubarak, that Israel had decided to strike at Hamas.In parallel, Israel continued to send out disinformation in announcing it would open the crossings to the Gaza Strip and that Olmert would decide whether to launch the strike following three more deliberations on Sunday - one day after the actual order to launch the operation was issued.' Lees verder: http://www.haaretz.com/hasen/spages/1050426.html

Alex Burghoorn van de Volkskrant verzwijgt deze informatie die in Israel algemeen bekend is omdat het niet past in de pro-Israel propaganda.

Het volgende is wat de joods-Israselische hoogleraar Benjamin Beit-Hallahmi tegen me zei tijdens een interview dat in mijn boek 'De oneindige oorlog' staat afgedrukt en komende februari verschijnt:

'Een politiek gebaseerd op etnische zuivering om het gebied Joods te kunnen maken, kan natuurlijk niet links, humaan, vooruitstrevend en democratisch zijn. Als men eenmaal het principe aanvaardt dat de staat Joods moet zijn, zijn de reactionaire consequenties een natuurlijk gevolg, en dat proces versterkt zichzelf. Vandaar dat de kiezers steeds meer rechts gingen stemmen. Het zionisme kan uit principe niet toestaan dat de Palestijnen hun politieke rechten uitoefenen omdat dit het einde van de zionistische onderneming zou betekenen. Het ware kwaad is de beroving van de inheemse bevolking en het creëren van een gebied waar die oorspronkelijke bewoners niet meer bestaan, óf nog wel bestaan, maar dan zonder dezelfde rechten als de Joden. Dat is kort gezegd het hele systeem hier. Zonder dit massale onrecht zou een joodse staat niet mogelijk zijn geweest en over dat feit bestaat in Israël geen verschil van mening. Hetzelfde geldt voor de indianen in Amerika, en de Zuidzeevolkeren in Australië en Nieuw-Zeeland, hun rechten moesten worden genegeerd om het gebied te kunnen koloniseren. Natuurlijk verzinnen ook de Israëli’s allerlei rechtvaardigingen om het onrecht voor zichzelf acceptabel te maken. Een illustratief voorbeeld geeft de historicus Benny Morris, die redeneert dat ook de laatste 150.000 Palestijnen die in 1948 wisten te blijven, verdreven hadden moeten worden, dan zouden we volgens hem van het hele probleem zijn af geweest. Zijn opvatting is dat de Palestijnen weliswaar een groot onrecht is aangedaan, maar dat dit onrecht wordt opgeheven omdat het rechtvaardigheid voor de Joden betekende. En rechtvaardigheid voor de Joden is belangrijker dan onrecht voor de Palestijnen. Veel Joden in Israël, ook onder de intellectuelen, delen dit standpunt. Met andere woorden: Joden hoeven zich niet druk te maken om andere mensen. Wij hebben zo veel geleden dat we het recht hebben anderen onrecht aan te doen. Wij moeten alleen voor onszelf opkomen. Dat is de gedachtegang. Maar in de praktijk werkt deze rechtvaardiging zelfs niet in Israël. Als men een halve eeuw geleden een opinie-onderzoek had verricht over de vraag of de Palestijnen dezelfde rechten zouden moeten krijgen als de Joden, dan was de reactie geweest: “Wie zijn de Palestijnen?” De term Palestijnen bestond toen niet, werd althans niet gebruikt, en nu wordt die permanent en overal gebruikt. Dat is de grote overwinning van de Palestijnse nationale beweging. Kortom, de laatste vijftig jaar wordt in toenemende mate niet alleen het onrecht tegen de Palestijnen erkend, maar ook de noodzaak dat ze hun rechten kunnen uitoefenen. En dat is een enorme omslag. Vandaag de dag zijn er andere stemmen te horen die twijfel verwoorden over de rechtschapenheid van het zionisme of die erkennen dat de Palestijnen een niet te rechtvaardigen onrecht is aangedaan. Een Israëlische biljonair, Idan Ofer, die het halve land bezit verklaart publiekelijk dat wij herstelbetalingen aan de Palestijnen moeten verstrekken, net zoals de Duitsers herstelbetalingen aan ons gaven vanwege de Holocaust. Dat is een voorbeeld van wat er nu in Israël wordt gezegd. Probeert u zich eens voor te stellen wat voor oproer er was ontstaan als hij dit in New York had gezegd. Het opmerkelijke is dat hij een vergelijking maakte met de Holocaust, zonder meteen te zeggen dat die twee hetzelfde zijn, maar hij zei wel dat wij de Palestijnen een groot onrecht hebben aangedaan. Langzaam maar zeker beginnen mensen anders te denken, om de situatie te kunnen veranderen. En dat is een radicale breuk met het verleden. Idan Ofer zei niet voor niets: “Wij moeten betalen. Wíj!” Dus niet anderen, zoals tot nu toe het geval is. Joods-Israëli’s gaan er namelijk onmiddellijk van uit dat Europa wel zal betalen om de problemen van de Palestijnse vluchtelingen op te lossen. Nee, stelt Ofer, wij zullen ditmaal een offer moeten brengen, als we de realiteit willen veranderen. En het gaat niet alleen om geld, als wij het conflict echt willen oplossen zullen we ook anders met macht moeten omgaan. Israël moet niet langer meer naar alleenheerschappij streven, als men een werkelijke verandering wil, dan zullen de zionisten de macht moeten delen met onder andere de Palestijnen.’

Dit zijn woorden van een joods-Israelische intellectueel die de Volkskrant niet snel zal afdrukken, want het past niet in de pro-Israel propaganda. De Volkskrant kan dat consequentieloos verzwijgen, de Joden en Palestijnen in Israel niet. Benjamin Beit-Hallahmi is hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Haifa, doceerde in de VS, Engeland en Frankrijk, is auteur van talloze boeken waaronder Original Sins. Reflections on the History of Zionism and Israël. Ik interviewde hem begin maart 2008.

De Israelische Terreur 518

'De regering Olmert begon haar periode met de luchtoorlog tegen Libanon in 2006, en beëindigt die in stijl: met bloedige bombardementen op de Gazastrook. Toen en nu weer is het excuus: we kunnen niet anders. Toen en nu is dat een leugen. De oorlog tegen Libanon was een bewuste en gewilde escalatie, de bombardementen op Gaza ook. Die laatste zijn bovendien het failliet van de wederrechtelijke en onmenselijke blokkade van de Gazastrook, uitgevoerd met de medeplichtigheid van de Verenigde Staten, Europa en Egypte. Hamas is desondanks niet op de knieën gedwongen; voordat onder een nieuwe Amerikaanse regering, wellicht een andere wind gaat waaien uit Washington, moet het karwei afgemaakt worden: niet voor niets heeft Israël het staakt het vuren al verbroken met een eerste aanval op 4 november, de dag van Obama’s verkiezing. Hamas moet en zal uit de macht verdreven worden, het bestuursapparaat gebroken, de leiders vermoord. Palestijnen mogen zich niet verzetten, zij dienen te gehoorzamen. Andermaal, net als in Libanon wordt daartoe door Israël de verwoestende vuurkracht van een moderne luchtmacht ingezet tegen burgers, om politieke doelen te realiseren.
Voor Israëlische regeringen is diplomatie de voortzetting van oorlog met andere middelen. Dreiging, dwang en militair geweld is de taal die van Israël uitgaat. De regering Olmert is daarop geen uitzondering: zij heeft in bijna drie jaar niets gepresteerd dat een oplossing van het Israëlisch Palestijnse conflict door onderhandelingen ook maar een millimeter dichter bij heeft gebracht.

Stichting Een Ander Joods Geluid houdt daarom de Israëlische regering niet alleen verantwoordelijk voor elke dode en elke gewonde die in Gaza valt, maar ook voor deze totale stagnatie van ‘het vredesproces’. Een regering die alle troeven in handen heeft om van diplomatie een succes te maken, daarin vooral uit onwil erbarmelijk faalt, en vlak voor haar heengaan niet beters weet te doen dan ten strijde te trekken,is niet alleen incompetent, maar ook misdadig.
Het Nederlandse buitenlands beleid valt op door een overmaat aan tegemoetkomendheid jegens deze ‘bevriende natie’, die zich tegenover haar buren niet beter gedraagt dan de eerste de beste schurkenstaat.
Bestuur Stichting Een Ander Joods Geluid.'

De Israelische Terreur 517

En allemaal spelen ze het spelletje mee, de politici, de commerciele massamedia, de wapenfabrikanten, de banken, de moordenaars etc. De Israelische kwaliteitskrant Haaretz bericht:

Disinformation, secrecy and lies: How the Gaza offensive came about

By Barak Ravid, Haaretz Correspondent

Long-term preparation, careful gathering of information, secret discussions, operational deception and the misleading of the public - all these stood behind the Israel Defense Forces "Cast Lead" operation against Hamas targets in the Gaza Strip, which began Saturday morning.

The disinformation effort, according to defense officials, took Hamas by surprise and served to significantly increase the number of its casualties in the strike.

Sources in the defense establishment said Defense Minister Ehud Barak instructed the Israel Defense Forces to prepare for the operation over six months ago, even as Israel was beginning to negotiate a ceasefire agreement with Hamas. According to the sources, Barak maintained that although the lull would allow Hamas to prepare for a showdown with Israel, the Israeli army needed time to prepare, as well. Barak gave orders to carry out a comprehensive intelligence-gathering drive which sought to map out Hamas' security infrastructure, along with that of other militant organizations operating in the Strip.

This intelligence-gathering effort brought back information about permanent bases, weapon silos, training camps, the homes of senior officials and coordinates for other facilities.

The plan of action that was implemented in Operation Cast Lead remained only a blueprint until a month ago, when tensions soared after the IDF carried out an incursion into Gaza during the ceasefire to take out a tunnel which the army said was intended to facilitate an attack by Palestinian militants on IDF troops.

On November 19, following dozens of Qassam rockets and mortar rounds which exploded on Israeli soil, the plan was brought for Barak's final approval. Last Thursday, on December 18, Prime Minister Ehud Olmert and the defense minister met at IDF headquarters in central Tel Aviv to approve the operation.

However, they decided to put the mission on hold to see whether Hamas would hold its fire after the expiration of the ceasefire. They therefore put off bringing the plan for the cabinet's approval, but they did inform Foreign Minister Tzipi Livni of the developments.

That night, in speaking to the media, sources in the Prime Minister's Bureau said that "if the shooting from Gaza continues, the showdown with Hamas would be inevitable." On the weekend, several ministers in Olmert's cabinet inveighed against him and against Barak for not retaliating for Hamas' Qassam launches.

"This chatter would have made Entebe or the Six Day War impossible," Barak said in responding to the accusations. The cabinet was eventually convened on Wednesday, but the Prime Minister's Bureau misinformed the media in stating the discussion would revolve around global jihad. The ministers learned only that morning that the discussion would actually pertain to the operation in Gaza.

In its summary announcement for the discussion, the Prime Minister's Bureau devoted one line to the situation in Gaza, compared to one whole page that concerned the outlawing of 35 Islamic organizations.

What actually went on at the cabinet meeting was a five-hour discussion about the operation in which ministers were briefed about the various blueprints and plans of action. "It was a very detailed review," one minister said.

The minister added: "Everyone fully understood what sort of period we were heading into and what sort of scenarios this could lead to. No one could say that he or she did not know what they were voting on." The minister also said that the discussion showed that the lessons of the Winograd Committee about the performance of decision-makers during the 2006 Second Lebanon War were "fully internalized."

At the end of the discussion, the ministers unanimously voted in favor of the strike, leaving it for the prime minister, the defense minister and the foreign minister to work out the exact time.

While Barak was working out the final details with the officers responsible for the operation, Livni went to Cairo to inform Egypt's president, Hosni Mubarak, that Israel had decided to strike at Hamas.

In parallel, Israel continued to send out disinformation in announcing it would open the crossings to the Gaza Strip and that Olmert would decide whether to launch the strike following three more deliberations on Sunday - one day after the actual order to launch the operation was issued. '
Lees verder: http://www.haaretz.com/hasen/spages/1050426.html

De Israelische Terreur 516

'Eyewitness: Australian activist describes Gaza attacks

Posted 2 hours 1 minute ago
Updated 1 hour 47 minutes ago

An Australian human rights activist living in Gaza City says Israel air strikes have killed many innocent people in the Hamas-run territory.

Sharon Lock has described how she sheltered in a basement as Israeli jets pounded what the Israeli military says were Hamas targets.

But Ms Lock says her neighbourhood has been under heavy attack and Israeli jets are not confining their attacks to "legitimate targets".

She described how the explosions started just as children were coming home from school near her apartment building.

"I heard some very loud explosions and I went to my windows and looked out and in several directions I could see smoke rising," she said.

"Down on the street the children were just coming home from the school so they were terrified and the ones from my building were running in crying for their parents."

Ms Lock hid in a basement with a family during some of the attacks.

Earlier in the day the family's mother was killed by a bomb on her way to market.

Ms Lock says some of the missiles narrowly missed their hiding place.

"We heard the loudest explosion yet and we saw flares of fire and it was terrifying for the children," she said.

"Once we felt it was safe to go and check the situation we looked out and there was a huge crater beside the house from a missile dropped by an F-16.

"This was in a residential area. There were houses on all sides, there was nothing that could be described as any sort of legitimate target. And this is happening all over."'
Zie: http://www.abc.net.au/news/stories/2008/12/29/2455875.htm

Obama 72

'Obama v. Richard Falk on Israel and Occupied Palestine -
Written by Stephen Lendman

Obama leaves no ambiguity where he stands. From public statements, campaign pledges, policy advisors, and war cabinet selections, his positions affirm:
— one-sided pro-Israeli zealotry;
— continued Palestinian oppression;
— no end to the Iraq war and occupation;
— possibly attacking Iran and/or allying with Israel to do it;
— pursuing an imperial agenda; targeting Pakistan, Russia and other countries;
— expanding the size of the military; increasing expenditures for it; and
— providing Israel annually with billions of dollars; the latest weapons and technology; the same zero interest rate loans Wall Street gets; liberal debt forgiveness; virtually anything Israel requests on the pretext of security, to wage aggressive war, or expand its illegal settlements; and
— acquiescing and remaining silent after Israel insulted a high UN official by harassing and detaining him, then expelling him from the country.

Last March, Richard Falk replaced John Dugard as the UN Human Rights Council's (UNHRC) Special Rapporteur on Occupied Palestine. UNHRC is mandated:
— to promote and protect human rights globally;
— detect and speak out objectively against violations and violators;
— "provide a forum for identifying, highlighting and developing responses to today's human rights challenges,
— act as the principal focal point of human rights research, education, public information, and advocacy activities in the United Nations system," and
— respect the rights of everyone irrespective of nationality, ethnicity, race, gender, language, age, or religion "as stipulated in the United Nations Charter."Navanethem Pillay became Human Rights High Commissioner last July. Richard Falk has regional responsibility for Occupied Palestine. On December 14, he arrived at Ben Gurion airport, Tel Aviv to perform his assigned duties. He led a three-person mission that intended to visit the West Bank and Gaza, assess conditions on the ground, then report on Israel's compliance with human rights standards and international humanitarian law. Israel was informed of his trip, his itinerary, individuals he planned to meet with, and issued visas for himself, a staff security person, and an assistant. Falk had no reason to expect interference, and as he put it: "I would not have made the long journey from California, where I live, had I not been reasonably optimistic about my chances of getting in." Nonetheless, he was denied entry and harassed as follows:— despite his UN status, he was put in a holding room with about 20 others experiencing entry problems;— then "treated not as a UN representative, but as some sort of security threat, subjected to an inch-by-inch body search and the most meticulous luggage inspection I have ever witnessed;"— separated from his two UN companions; they were allowed entry and taken to the airport facility about a mile away;— required to put his luggage and cell phone in a room, then taken to a "locked tiny room that smelled of urine and filth;"— five other detainees were with him in very cramped, uncomfortable quarters;— he was confined there for the next 15 hours, "which amounted to a cram course on the miseries of prison life, including dirty sheets, inedible food and lights that were too bright or darkness controlled from the guard office;"— Israel's "obvious intention (was) to teach me, and more significantly, the UN a lesson: there will be no cooperation with those who make strong criticisms of Israel's occupation policy."Israel accuses Falk of bias for making inflammatory comments about its occupation of Palestine. He rejects the charge and asserts that, like his predecessor John Dugard (whom Israel earlier assailed) he assesses facts and relevant law truthfully. "It is the character of the occupation that gives rise to sharp criticism of Israel's approach," especially its collective punishment of 1.5 million Gazans under siege. Although denied entry and expelled, Falk insists that he'll continue "to use all available means to document the realities of the Israeli occupation" and report as fully and truthfully on them as possible.He's mandated to assess conditions on the ground, prepare detailed reports on what he finds, keep the UN fully informed, the public worldwide as well, and recommend ways of remediating violations. As an international law expert, he's eminently qualified for the task.Since assuming his post in May, he's been denied entry into Israel and Occupied Palestine. On August 25, he submitted his first report covering the first half of 2008. He criticized the deteriorating human rights conditions for Palestinians, called Israel's violations grave, singled out the Gaza siege and a crackdown on free expression and peaceful assembly.Earlier this year, Israel denied a Bishop Desmond Tutu-headed UNHRC mission entry as well. He was delegated to investigate the Israeli occupation force November 2006 Beit Hanoun massacre, an appalling act of mass murder killing 18 civilians (including seven children and six women) and wounding 53 others. The mission had to enter Gaza from the Egyptian side through the Rafah International Crossing Point, but even that way is rarely easy.Other international delegations have been obstructed as well, including diplomats, humanitarian workers, and journalists. Last November, the IDF stopped an EU one and one other comprised of 20 representatives of international organizations seeking entry into Gaza. Israel is extremely brazen, so far with no world community condemnation of its practices.As a UN member and signatory to various human rights conventions, it must honor their mandates. Nonetheless, it doesn't as well as much other international law and UN resolutions going back to the 1947 General Assembly Partition Plan (Resolution 181). It divided Palestine 56 - 44% for Israel. When Arabs were nearly 70% of the population, Jews got most of the fertile land, nearly all urban and rural territory, 400 of over 1000 Palestinian villages, but it wasn't enough. After Israel's 1948 "War of Independence," it secured 78% of Mandatory Palestine, expelled or killed about 800,000 Palestinians, destroyed 531 of their villages, 11 urban neighborhoods, and committed grievous crimes of war and against humanity. They've been documented and included:— cold-blooded massacres of civilian men, women, children, the elderly and infirm;— destruction of homes, villages and crops;— mass instances of rape; and— other atrocities on a vast scale.'

Lees verder: http://www.atlanticfreepress.com/news/1/6914-obama-v-richard-falk-on-israel