Een lezer van mijn weblog wees mij op een uitzending van VPRO-Boeken, waarin presentator Jeroen van Kan twee gasten interviewde, onder wie de oud Parool-verslaggever Theo Gerritse, die in de jaren zeventig en tachtig vreselijk de pest aan mij had omdat ik als journalist van STAD Radio Amsterdam jarenlang als eerste wist waar er kraakacties zouden plaatsvinden, en wat het politieke belang zou zijn, of het weer zou uitlopen op grootschalig verzet tegen de knuppelende ME omdat het stadsbestuur niet wist hoe het dit sociaal fenomeen moest oplossen. Ik heb in die jaren vele malen life verslag gedaan van de talloze confrontaties ter plaatse, inclusief de massale rellen tijdens de kroning van Prinses Beatrix, en de Vondelstraat Rellen, als gevolg van de lakse politiek van de NAVO steunende PVDA en de op Moskou georiënteerde CPN, die de schatrijke liberale machten in de hoofdstad — de banken, verzekeringsmaatschappijen, de beursklanten — braaf gehoorzaamden, ten koste van jongeren die zich de no-future generatie voelden. De lezer zal begrijpen dat ik aan de kant stond van de jongeren, in tegenstelling tot mijn reactionaire collega Theo Gerritse en zijn slissende en voortdurend met zijn ogen knipperende hulpje, de extreem-rechtse Carel Brendel, die ik driekwart van de tijd niet verstond. Hoe dan ook, dit Parool-tweetal, die de stad-verslaggeving deden, kwamen altijd met rode koppen te laat aanhollen zodra er werkelijk nieuws was, omdat door de rellen hele stadsdelen ontoegankelijk waren geworden. Maar dankzij de verslaggeving van enkele betrokken Radio Amsterdam-journalisten, met ik voorop, moesten zij de benen uit hun lijf rennen om nog wat te kunnen registreren van het ware stadsnieuws.
Na bijna een halve eeuw zag ik Theo Gerritse terug, en inderdaad, zijn reactionaire opvattingen hadden hem geen goed gedaan. Theo zag er versleten uit, als een gepensioneerde procuratiehouder uit de jaren twintig, die niet in staat was zijn boek op een spannende manier te verkopen. Ik vertel dit jongelui om jullie aan te sporen niet de reactionaire mentaliteit van Gerritse en Brendel over te nemen, maar zo fel te blijven als ik, die geestelijk even dynamisch is gebleven als ten tijde van de kraakrellen. ME, WEG ERMEE!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten