Het Parool, een krant die na de Tweede Wereldoorlog altijd fout is geweest

Het Parool is een krant die na de Tweede Wereldoorlog altijd fout is geweest, fel anti-communistisch, anti-Provo, anti-kraakbeweging en nu anti-Putin, en anti-Palestijnen, maar tot voor kort altijd Pro-Israelische Terreur. De hoofdredactie van Het Parool heeft weinig geleerd van de fouten die de krant de afgelopen driekwart eeuw heeft gemaakt. Weliswaar moest Het Parool zijn zionistische propaganda de afgelopen drie jaar intomen omdat het grote publiek voor het eerst dagelijks getuige kon zijn van de langdurige wreedheden van de Joodse-zionistische terreur. Wat vroeger verzwegen werd kon niet langer meer genegeerd blijven. De pro-Israel lobby bij de krant had niet langer het rijk alleen. Desondanks probeert de Joodse Lobby nu  opnieuw haar stempel te drukken op de berichtgeving. Woensdag 15 juli 2026 verscheen in Het Parool het volgende bericht:

Onderzoek naar falen op 7 oktober, geen bezetting Gaza, wél nederzettingen: oud-legerleider Gadi Eisenkot gaat aan kop in peilingen Israël

Gilad Perez15 juli 2026, 03:00

In de peilingen gaan Gadi Eisenkot (foto) en premier Benjamin Netanyahu gelijk op.foto Amir Cohen/Reuters

Gadi Eisenkot (66) is de rijzende ster in de Israëlische politiek. De oud-legerleider lijkt bij de verkiezingen in oktober de grootste concurrent van zittend premier Benjamin Netanyahu te worden. Wie is hij?

Met een serieuze blik schudt Benjamin Netanyahu generaal Gadi Eisenkot de hand, terwijl die met een lach van oor tot oor de felicitaties in ontvangst neemt. Het is februari 2015 als Eisenkot door de premier wordt beëdigd als hoogste militair in het Israëlische leger.

Meer dan tien jaar later strijden dezelfde twee mannen voor het premierschap van Israël. Op 27 oktober van dit jaar gaat het land naar de stembus. De laatste peilingen tonen een nek-aan-nekrace tussen de partijen van Eisenkot en Netanyahu.

Disclaimer: beide heren lijken nog geen meerderheidscoalities te kunnen vormen, en ook oud-premier Naftali Bennett hoopt op een tweede termijn.

Immigranten uit Marokko

In Nederland is Eisenkot niet erg bekend, maar ook in Israël heeft hij bij lange na niet de politieke status van Netanyahu. Pas na de verkiezingen van 2022 kwam hij in het Israëlische parlement, als lid van de centristische Nationale Eenheidspartij onder leiding van zijn voorganger bij het leger, Benny Gantz.

Gadi Eisenkot werd geboren in de noordelijke stad Tiberias en groeide op in het uiterste zuiden van Israël. Zijn ouders waren Joodse immigranten uit Marokko, die begin jaren vijftig naar Israël emigreerden. Deze achtergrond kan Eisenkot de eerste Marokkaans-Joodse premier van Israël maken.

Dat Eisenkots jeugd zich niet afspeelde in een welvarende stad als Tel Aviv, levert hem krediet op. En zijn indrukwekkende carrière in het Israëlische leger, van tiener in dienstplicht tot vijftiger als legerchef, doet het ook goed bij veel Israëlische kiezers.

Bovendien krijgt Eisenkot veel steun vanwege het verlies van zijn 25-jarige zoon, die in 2023 omkwam tijdens de oorlog in Gaza.

Zelf diende Eisenkot tijdens de oorlog als minister zonder portefeuille in Netanyahu’s zogeheten oorlogskabinet, maar stapte daar in 2024 uit. Hij had kritiek op de strategieloze koers die de premier volgens hem in Gaza volgde.

Ook orthodoxen in dienst

In zijn partijprogramma pleit Eisenkot voor een onafhankelijk onderzoek naar het falen op 7 oktober 2023 – de bloedige aanslag van Hamas en het uitbreken van de oorlog in Gaza – en wil hij dat iedereen in dienst gaat, dus ook de ultraorthodoxe en Arabische bevolking.

Na het verlies van zijn zoon richtte Eisenkot in 2025 zijn eigen partij op. Met de naam Yashar!, wat rechtdoor of eerlijk betekent, neemt de oud-legerleider een middenpositie in. Hij vindt discussies over de oprichting van een Palestijnse staat na de terreuraanslag van Hamas op 7 oktober 2023 irrelevant.

Aan de andere kant is Eisenkot een fel tegenstander van de herbezetting van de Gazastrook en lijkt hij kritisch te zijn op de volledige annexatie van de Westelijke Jordaanoever. Toch vindt ook hij, zoals velen in Israël, Joodse nederzettingen van zo’n groot veiligheidsbelang dat die onderdeel van Israël moeten blijven.

In de verkiezingscampagne, die nu officieel is begonnen, drijft Netanyahu’s Likoedpartij de spot met het Engels van Eisenkot. In een video op het X-account van Netanyahu’s adviseur spreekt Eisenkot met haperend Engels tijdens een internationale bijeenkomst, terwijl Netanyahu’s vloeiende Engels er strategisch naast is geplakt.

Eisenkot reageert er gevat op: “Waar was Netanyahu’s uitstekende Engels op 7 oktober?”

Israëlische verkiezingen definitief op 27 oktober

De Israëlische verkiezingen zijn definitief op 27 oktober, heeft de coalitie van premier Benjamin Netanyahu bekendgemaakt. Dat is de laatste datum waarop de verkiezingen volgens de wet moeten worden gehouden.

Hoewel de verkiezingen formeel al gepland stonden voor 27 oktober, werden er ook vroegere data genoemd als mogelijke verkiezingsdag. Israël houdt nu dus toch vast aan die datum eind oktober. Daarmee zal de coalitie haar volledige termijn uitzitten, iets wat sinds 1988 niet meer is voorgekomen.

De vorige verkiezingen waren in 2022. De regeerperiode van Netanyahu stond voor een groot deel in het teken van de oorlog in Gaza.

In opiniepeilingen staat Netanyahu er op dit moment niet goed voor. Komende vrijdag, op 17 juli, komt het huidige parlement voor het laatst bijeen.

https://www.parool.nl/wereld/onderzoek-naar-falen-op-7-oktober-geen-bezetting-gaza-wel-nederzettingen-oud-legerleider-gadi-eisenkot-gaat-aan-kop-in-peilingen-israel~b77c27fb/?referrer=https%3A%2F%2Fwww.google.com%2F

Het is geschreven door de zionist Gilad Perez vanuit Jeruzalem: Over hem is het volgende bekend:

"Gilad Perez (2001) is een journalist met focus op kwesties in Israël en de Palestijnse gebieden. Zijn fascinatie voor deze regio ontstond tijdens zijn bachelor Journalistiek aan de Hogeschool Utrecht, waar hij zich specialiseerde in crossborder journalism en zijn eerste reportagereis naar Israël maakte. Tijdens een minor aan de Universiteit van Amsterdam verdiepte hij zich verder in het moderne Midden-Oosten. Perez’ familieachtergrond in Marokko en Israël vormt een belangrijke inspiratiebron voor zijn werk. Zijn journalistieke carrière begon met meerdere stages. Bij de lokale weekkrant Den Haag Centraal schreef hij over zijn geboortestad, bij het regionale NH Nieuws deed hij verslag van de opvang van Oekraïense vluchtelingen en bij het nationale NRC werkte hij een half jaar op de media- en buitenlandredactie. Zijn afstudeerverhaal over vertrekkende Israëli’s werd gepubliceerd door het Algemeen Dagblad (AD). Na zijn studie verhuisde Perez naar Tel Aviv, net voor de oorlog tussen Israël en Hamas uitbrak. Als correspondent voor het AD en freelancer voor NRC en NPO bracht hij verslag uit vanuit het hart van het conflict. Ook liep hij stage bij de Engelstalige Times of Israel. Een jaar later begon hij een master Midden-Oostenstudies aan de Universiteit van Amsterdam die hij in de zomer van 2026 succesvol afrondde. Ondertussen woont Perez in Tel Aviv als correspondent voor de radio (Bureau Buitenland), de krant (Algemeen Dagblad) en het tijdschrift (Nieuwe Revu). Eerder, in maart 2025, debuteerde hij met zijn boek, Hummus en Hamas, waarin hij zijn ervaringen na de uitbraak van de oorlog deelt. Vooral de rol van de Israëlische en Arabische media staat daarin centraal."

https://giladperez.com/biografie/

Welnu, kenmerkend aan dit artikel is dat Gilad Perez cruciale informatie over Gadi Eisenkot verzwijgt, een journalistieke werkwijze van de westerse mainstream-media die in het verleden een volstrekt verkeerd beeld creëerde van het "Beloofde Land" van "God's Uitverkoren Volk." De Palestijnen werden getypeerd als terroristen en de Joden als eeuwige slachtoffers, terwijl de werkelijkheid preciess omgekeerd was, zoals zelfs vooraanstaande Zionistische autoriteiten achter de schermen toegaven. 

De territoriale ambities van het zionisme werden duidelijk uiteengezet door Ben-Gurion in een toespraaktijdens een zionistische bijeenkomst op 13 oktober 1936: "Wij willen niet suggereren dat we nu ons uiteindelijke doel aankondigen, dat veel verder reikt dan dat van de revisionisten die zich verzetten tegen de verdeling van het land. Ik ben niet bereid de grote visie, de uiteindelijke visie, op te geven, die een organisch, spiritueel en ideologisch onderdeel is van mijn zionistische aspiraties." In hetzelfde jaar schreef Ben Gurion in een brief aan zijn zoon: "Een gedeeltelijke Joodse staat is niet het einde, maar slechts het begin. Ik ben ervan overtuigd dat we niet belemmerd kunnen worden om ons in de andere delen van het land en de regio te vestigen." In 1937 verklaarde hij: "De grenzen van de zionistische aspiraties zijn een zaak van het Joodse volk en geen enkele externe factor zal ze kunnen beperken." In 1938 was hij nog explicieter: "De grenzen van de zionistische aspiratie," vertelde hij de Wereldraad van Poale Zion in Tel Aviv, "omvatten Zuid-Libanon, Zuid-Syrië, het huidige Jordanië, heel Cis-Jordanië [Westelijke Jordaanoever] en de Sinaï."Ben-Gurion formuleerde de zionistische strategie overduidelijk: "Nadat we een sterke macht zijn geworden als gevolg van de oprichting van de staat, zullen we de verdeling afschaffen en uitbreiden naar heel Palestina. De staat zal slechts een fase zijn in de verwezenlijking van het zionisme en zijn taak is de weg te banen voor onze expansie. De staat zal de orde moeten handhaven – niet door te preken, maar met machinegeweren." In mei 1948 presenteerde hij zijn strategische doelen aan de Generale Staf. “We moeten ons voorbereiden op het offensief. Ons doel is Libanon, Transjordanië en Syrië te vernietigen. Libanon is ons zwakke punt, want het islamitische regime is kunstmatig en makkelijk voor ons te ondermijnen. We zullen daar een christelijke staat vestigen, en dan zullen we het Arabische Legioen vernietigen, Transjordanië uitschakelen; Syrië zal in onze handen vallen. Vervolgens bombarderen we en trekken we verder om Port Said, Alexandrië en de Sinaï in te nemen.” 

Dit alles en nog veel meer wordt door de Joodse Zionist Gilad Perez van Het Parool angstvallig verzwegen. Wat hij over Gadi Eisenkot verzwijgt, de volgende keer.