The Empire 490

"The Dream" Remains a Dream

Monday 18 January 2010

by: Dr. Wilmer J. Leon III, t r u t h o u t | Op-Ed

(Photo: Dick DeMarsico / World Telegram & Sun)

On January 18, 2010, America will celebrate the birth, death, and legacy of the Rev. Dr. Martin Luther King Jr. We will hear those powerful words, "I Have A Dream." What has troubled me over the years is how Dr. King, the visionary, prophet and revolutionary's vision, action and ultimate sacrifice have been hijacked, compromised and relegated to being those of just a dreamer.

Dreamers are safe, docile and non-threatening. People are comfortable with dreamers. Why? To be a dreamer, you must be in a restful state, usually asleep. To cast Dr. King in the light of a dreamer allows people to be convinced that action resulting from clear vision is not necessary. It allows the oppressed to be fooled into being patient and non-revolutionary; yours will come by-and by. It allows Dr. King's "Dream" - his vision - to remain a dream.

What many fail to realize is that Dr. King was no dreamer. He was a visionary, not some abstract thinker or philosopher. He was a prophet and a true revolutionary.

As I understand it, the original title of the "I Have A Dream" speech was "Normalcy - Never Again." That title was a real indication of what was to come. It was a clear statement that what had been accepted - what had been normal, i.e., oppression in America, would no longer be tolerated.

Dr. King the realist states, "... we must face the tragic fact that the Negro is still languishing in the corners of American society and finds himself an exile in his own land...." That was no dream; that was the Negro's reality in 1963 and a clear indictment of the social conditions in America at that time. It continues to be an unfortunate reality for too many children languishing in inner-city schools, parents losing jobs and homes, and those unjustly incarcerated in American jails and prisons.

Dr. King the strict constructionist referred to the Constitution and the Declaration of Independence as a promissory note to which every American was to fall heir. He stated, "It is obvious today that America has defaulted on this promissory note insofar as her citizens of color are concerned.... America has given the Negro people a bad check - a check which has come back marked insufficient funds." Again, no dream in that statement; that's a clear indictment of the African-American human condition!

Dr. King the prophet offered hope by saying, "But we refuse to believe that the bank of justice is bankrupt. We refuse to believe that there are insufficient funds in the great vaults of opportunity of this nation." He said this because he clearly understood the power of hope. As a minister, he clearly understood the power of faith.

Before Dr. King talks about the dream, he says that we must march ahead. "We cannot turn back.... We can never be satisfied as long as the Negro is the victim of the unspeakable horrors of police brutality." In light of the January 1, 2009, murder of Oscar Grant in Oakland, California; the November 25, 2006, murder of Sean Bell; the March 16, 2000, murder of Patrick Dorismond; the February 4, 1999, murder of Amadou Diallo and many others, African-Americans still find themselves victims of the unspeakable horrors of police brutality, racial profiling and Driving While Black - and sometimes Walking While Black.

The "dream" reference actually comes toward the end of the speech. As Dr. King was close to ending his nine-minute delivery, the great gospel singer, Mahalia Jackson, who was seated behind him, said, "Tell them about your dream, Martin! Tell them about the dream!" At that point, Dr. King went away from his prepared text and said, "... so even though we face the difficulties of today and tomorrow, I still have a dream." It's important to understand that he spoke of the dream in the context of the horrific reality for the Negro and the poor that he had just articulated. What makes the "dream" significant is its juxtaposition against America's reality, failures and oppression of its own citizens - their nightmare!

Today, many see President Obama's historic accomplishment as evidence of the fulfillment of Dr. King's dream, a "post-racial" America. Standing as proof that America has made progress on the long and difficult road toward racial tolerance and acceptance. Progress yes, however, there are still many miles left to travel.

As long as African-American men are incarcerated at a rate more than six times that of white men and the incarceration of black women continues to grow at record numbers, the "Dream" will remain a dream. As long as unemployment among African-Americans is more than twice the unemployment rate of white Americans and as long as studies show that a black family's income is a little more than half that of a similar white family's income, the "Dream" will remain a dream. As long as African-Americans continue to deal with Driving While Black, excessive high school dropout rates, and imbalances in health care, the "Dream" will remain a dream.

Until every American's reality reflects the founding principles of this great nation:

We hold these truths to be self-evident, that all men are created equal, that they are endowed by their Creator with certain unalienable rights, that among these are life, liberty and the pursuit of happiness.

The "Dream" for too many in America will remain a dream.

Eva Wiessing van het NOS Journaal 3

Ik heb de griep en vanuit bed hoorde ik Eva Wiessing, economisch verslaggeefster van het NOS-Journaal, aan presentatrice Sacha de Boer vertellen dat er bij het parlementair onderzoek naar de kredietcrisis niet veel nieuws naar boven komt. Men weet het eigenlijk allemaal wel, hoe het gekomen is en wie verantwoordelijk is. Ook hier geldt dat wel de politiek zichzelf onderzoekt, maar dat de journalistiek dit niet doet. Al die jaren heeft mevrouw Wiessing voorafgaand aan de ineenstorting geen enkele maal een serieuze analyse gegeven van de gigantische luchtbel die de internationale geldhandel was geworden en nog steeds is. Integendeel zelf, ze bleef maar doorgaan met haar berichtgeving, gekleurd door de vrije markt-ideologie. Precies twee jaar geleden schreef ik dit:

'In - ik meen - het 6 uur Journaal van de NOS zei verslaggeefster Eva Wiessing zonder blikken of blozen: 'D'r is heel veel geld verloren vandaag, maar er is ook heel veel geld gewonnen.' En zo is het maar net. Het zegt natuurlijk niets over wat er in feite in werkelijkheid gebeurt en hoe het komt dat juist op dit moment de luchtbel knapt. Het is duidelijk dat het gespeculeer met lucht op een gegeven moment moet fout gaan. Dat weet elke gokker. Iemand roept op zeker ogenblik dat hij uw kaarten wil zien en dan blijkt u de hele tijd gebluft te hebben. Maar dat mag mevrouw Wiessing dus niet vertellen, die moet in vage bewoordingen wat aankwekken. Ik vermoed zelfs dat in haar geval ze volstrekt niet weet wat er werkelijk aan de hand is. Bij het ABN/Amro debacle zat ze er ook volstrekt naast. Waarom niemand deze mevrouw de werking van het kapitalisme uitlegt, is me een raadsel. Misschien weet niemand bij het NOS-Journaal het meer, of durft niemand het meer te zeggen. Ik sprak van de zomer een dame van Reuters, die op de economische redactie zat. Ze vertelde me dat ze nooit het woord kapitalisme in haar teksten schreef. Dat was niet raadzaam, dat wist ze al voordat ze solliciteerde. Zo ongeveer. Communisme gebruikte ze wel als woord. Toen ik vroeg waarom dan niet kapitalisme antwoordde ook zij zonder blikken of blozen dat het niet goed voor haar loopbaan was. Opvallend is dat Eva Wiessing een beschrijving presenteert als een verklaring. Verklaar eens iets mevrouw Wiessing. Hoe komt het dat het kapitalisme een recessie voor de boeg heeft? Zijn er wetmatigheden te ontdekken, paralellen te trekken, historische voorbeelden te geven? Waarom neemt het NOS-Journaal geen vakmensen aan? Ze hebben geld genoeg. Nog wel.

http://stanvanhoucke.blogspot.com/search?q=eva+wiessing

Kortom, Eva Wiessing zit er nog steeds en dat komt niet omdat ze begrijpt wat er werkelijk gebeurt maar juist omdat ze het niet begrijpt en daardoor goed gebruikt kan worden in de commerciele journalistiek, want ook Hilversum is commercie.

Afshin Ellian. Professor. 2

'Niet gehinderd door de honderden belemmeringen die eerlijkheid, betamelijkheid en zelfs een goede opvoeding voor de meeste anderen vormen, bewoog hij zich door de jungle van het leven met de zekerheid van een olifant die in rechte lijn voortwalst, bomen ontwortelend en hutten vertrappend, zonder ook maar iets te merken van de schremmende doornen en de jammerende slachtoffers,' zo omschrijft Lampedusa in de De Tijgerkat de nieuwe mens, wiens nazaten het enkele generaties kost voordat zij van handelende boerenkinkels veranderd zijn in denkende burgers die de consequenties van hun daden overzien. Ondertussen 'zou er van alles gebeuren, maar het zou allemaal komedie zijn, een luidruchtige komedie met hier en daar een bloedspat op een clownspak... Opdat alles blijft zoals het is. Zoals het eigenlijk is: slechts een geleidelijke vervanging van de ene stand door de andere... Mocht deze klasse ooit verdwijnen, zoals dat al zo vaak is gebeurd, dan zou er dadelijk een andere opstaan die net zo is, met dezelfde feilen en dezelfde kwaliteiten. Die zou zich dan wellicht niet meer beroepen op het bloed, maar op, wat zal het zijn... op het feit dat iemand langer op een bepaalde plek woont dan iemand anders, of op zogenaamd diepgaandere kennis van de een of andere voor heilig gehouden tekst.'

En hoewel het hier gaat om de ondergang van de adel en de opkomst van de bourgeoisie blijft deze analyse actueel. In een brief aan George Sand schreef Flaubert: 'De hele droom van de democratie bestaat uit het verheffen van de proletarier tot het domheidspeil van de burgerman. Die droom is al gedeeltelijk verwezenlijkt. Hij leest dezelfde kranten en heeft dezelfde hartstochten.' Ook op dit moment zien we de opkomst van een bende boerenkinkels die zich niet bewust is van de gevolgen van haar daden.

Ik geef u enkele recente voorbeelden.

De arabist en emeritus hoogleraar Hans Jansen: 'De opinies van volkerenrechtsgeleerden zijn niet veel meer waard dan het kringlooppapier waarop ze worden uitgeprint. Er is behalve intellectuele pedanterie en goedmenselijkheid geen legitimatie voor deze opinies.' Het recht is dus slechts een opinie die terzijde geschoven kan worden.

De oud-diplomaat Peter van Walsum: 'Volgens hem (Van Walsum) dient een verantwoordelijke regering zich niet alleen door de regels van het volkenrecht maar ook door de eisen van de internationale politiek te laten leiden. Als de twee met elkaar in botsing komen ontstaat een dilemma, maar geen regering zal accepteren dat haar vitale politieke doelstellingen onder alle omstandigheden voor het volkenrecht zullen moeten wijken.' Kortom, in elk geval westerse politici mogen het internationaal recht schenden.

Alfred Pijpers, medewerker Clingendael: 'Een militaire uitschakeling van de atoominstallaties in Iran, zonder een daartoe strekkend mandaat van de Veiligheidsraad, valt... niet uit te sluiten.'

Professor Afshin Ellian: 'Volkenrechtelijke grondslag? Wat is dat in dit geval? Volgens de commissie-Davids is dat een besluit van de Veiligheidsraad... Volgens Davids is dat het volkenrecht. Het "recht" is in zijn ogen slechts een beslissing van een bevoegd orgaan.' Met andere woorden: het "recht" is geen recht, vandaar zijn aanhalingstekens, het recht is het recht van de sterkste, niet dat 'van een bevoegd orgaan.'

Daartegenover staat de visie van talloze deskundigen onder wie de jurist Willibrord Davids, 22 jaar lang lid van de Hoge Raad en geeindigd als president, de hoogste juridische aanstelling in Nederland. Hij verklaarde in dezelfde krant waar Ellian zijn minachting voor het "recht" uitte dat: 'Politiek vóór recht is de bijl aan de wortel van de VN', daarmee onderstrepend dat ook politici niet boven het recht staan. Opmerkelijk is dat de voormalige president van de Hoge Raad de lezers van de 'kwaliteitskrant' hier nog eens op moet wijzen. Men zou mogen verwachten dat goed geschoolde burgers allang weten dat het schenden van het recht niet mag. Het probleem is alleen dat we sinds de opkomst van Janmaat bestookt worden door een nieuwe klasse van rancuneuze middenklasse mannen die zich niet erkent voelt en die door het ventileren van allerlei botte opvattingen de aandacht probeert te trekken. En er is een aanhang voor, niet alleen onder de lui die vroeger van alles in het cafe schreeuwden, maar ook onder de mensen die een wat vroeger heette alfavak hebben waarbij de meningen belangrijker kunnen zijn dan de feiten. Dat is op zich niet zo erg, zolang ze maar bij hun eigen vakgebied blijven en zich niet bemoeien met iets waarvan ze te weinig afweten, zoals bijvoorbeeld het internationaal recht. Welnu, omdat er een publiek is voor deze vaak ongenuanceerde meningen krijgen deze mensen buitensporig veel aandacht in de commerciele media, want goed voor de oplage, de kijk- en luistercijfers, de reclame-inkomsten. Het gevaar alleen is dat als deze extremisten, want iemand die in een democratische rechtstaat de legitimiteit van het recht ontkent is een extremist, zoveel aandacht opeisen dat hun nonsens een politiek gewicht krijgt. Neem bijvoorbeeld Afshin Ellian. Wanneer zijn opvattigen ook daadwerkelijk zouden worden verwezenlijkt dan is het snel afgelopen met de zogeheten liberale krant de NRC, en het vrijzinnige Nederland, dan zouden we hetzelfde onverdraagzame systeem zien als in zijn geboorteland Iran heerst. Meer daarover later.

Noam Chomsky 38

AdR wees hierop:

Chapter Eight

The Tragedy of Haiti

1. "The First Free Nation of Free Men"

"Haiti was more than the New World's second oldest republic," anthropologist Ira Lowenthal observed, "more than even the first black republic of the modern world. Haiti was the first free nation offree men to arise within, and in resistance to, the emerging constellation of Western European empire." The interaction of the New World's two oldest republics for 200 years again illustrates the persistence of basic themes of policy, their institutional roots and cultural concomitants.

The Republic of Haiti was established on January 1, 1804, after a slave revolt expelled the French colonial rulers and their allies. The revolutionary chiefs discarded the French "Saint-Domingue" in favor of the name used by the people who had greeted Columbus in 1492, as he arrived to establish his first settlement in Europe's New World. The descendants of the original inhabitants could not celebrate the liberation. They had been reduced to a few hundred within 50 years from a pre-Colombian population estimated variously from hundreds of thousands to 8 million, with none remaining at all, according to contemporary French scholars, when France took the western third of Hispaniola, now Haiti, from Spain in 1697. The leader of the revolt, Toussaint L'Ouverture, could not celebrate the victory either. He had been captured by deceit and sent to a French prison to die a "slow death from cold and misery," in the words of a 19th century French historian. Medical anthropologist Paul Farmer observes that Haitian schoolchildren to this day know by heart his final words as he was led to prison: "In overthrowing me, you have cut down in Saint-Domingue only the tree of liberty. It will spring up again by the roots for they are numerous and deep."¹

The tree of liberty broke through the soil again in 1985, as the population revolted against the murderous Duvalier dictatorship. After many bitter struggles, the popular revolution led to the overwhelming victory of Haiti's first freely elected president, the populist priest Jean-Bertrand Aristide. Seven months after his February 1991 inauguration he was driven from office by the military and commercial elite who had ruled for 200 years, and would not tolerate loss of their traditional rights of terror and exploitation.

"As soon as the last Duvalier had fled Haiti," Puerto Rican ethnohistorian Jalil Sued-Badillo recounts, "an angry crowd toppled the statue of Christopher Columbus in Port-au-Prince and threw it in the sea," protesting "the ravages of colonialism" under "a long line of despots" from Columbus to Duvalier, and on to today's rulers, who have reinstated Duvalier savagery. There were similar scenes in the neighboring Dominican Republic, subjected to a US-imposed terror regime after another Marine invasion in 1965 and a victim of IMF Fundamentalism from the early 1980s. In February 1992, President Balaguer "unleashed his security forces to beat peaceful demonstrators who were protesting the exorbitant expenditures shelled out for the 500-year celebration while the average Dominican starves," the Council on Hemispheric Affairs reported. Its centerpiece is a multi-million-dollar 100-foot-high half-mile-long recumbent cross with powerful searchlights that "rises above a slum of rat-infested shacks where malnourished, illiterate children slosh through the fetid water that washes through the streets during tropical rainstorms," the news services reported. Slums were cleared to accommodate its sprawling terraced gardens, and a stone wall conceals "the desperate poverty that its beams will soon illuminate." The huge expenses "coincide with one of the worst economic crises since the '30s," the former president of the Central Bank pointed out. After ten years of structural adjustment, health care and education have radically declined, electricity cutoffs up to 24 hours are used to ration power, unemployment exceeds 25 percent, and poverty is rampant. "The big fish eat the little ones," one old women says in the nearby slum.²

Columbus described the people he found as "lovable, tractable, peaceable, gentle, decorous," and their land as rich and bountiful. Hispaniola was "perhaps the most densely populated place in the world," Las Casas wrote, "a beehive of people," who "of all the infinite universe of humanity, ...are the most guileless, the most devoid of wickedness and duplicity." Driven by "insatiable greed and ambition," the Spanish fell upon them "like ravening wild beasts, ... killing, terrorizing, afflicting, torturing, and destroying the native peoples" with "the strangest and most varied new methods of cruelty, never seen or heard of before, and to such a degree" that the population is barely 200 persons, he wrote in 1552, "from my own knowledge of the acts I witnessed." "It was a general rule among Spaniards to be cruel," he wrote: "not just cruel, but extraordinarily cruel so that harsh and bitter treatment would prevent Indians from daring to think of themselves as human beings." "As they saw themselves each day perishing by the cruel and inhuman treatment of the Spaniards, crushed to the earth by the horses, cut in pieces by swords, eaten and torn by dogs, many buried alive and suffering all kinds of exquisite tortures, ...[they] decided to abandon themselves to their unhappy fate with no further struggles, placing themselves in the hands of their enemies that they might do with them as they liked."

As the propaganda mills ground away, the picture was revised to provide retrospective justification for what had been done. By 1776, the story was that Columbus found "nothing but a country quite covered with wood, uncultivated, and inhabited only by some tribes of naked and miserable savages" (Adam Smith). As noted earlier, it was not until the 1960s that the truth began to break through, eliciting scorn and protest from outraged loyalists.³

The Spanish effort to plunder the island's riches by enslaving its gentle people were unsuccessful; they died too quickly, if not killed by the "wild beasts" or in mass suicide. African slaves were sent from the early 1500s, later in a flood as the plantation economy was established. "Saint Domingue was the wealthiest European colonial possession in the Americas," Hans Schmidt writes, producing three-quarters of the world's sugar by 1789, also leading the world in production of coffee, cotton, indigo, and rum. The slave masters provided France with enormous wealth from the labor of their 450,000 slaves, much as in the British West Indian colonies. The white population, including poor overseers and artisans, numbered 40,000. Some 30,000 mulattoes and free Negroes enjoyed economic privileges but not social and political equality, the origins of the class difference that led to harsh repression after independence, with renewed violence today.

Cubans may have seemed "of dubious whiteness," but the rebels who overthrew colonial rule did not approach that status. The slave revolt, which had reached serious proportions by the end of 1791, appalled Europe, as well as the European outpost that had just declared its own independence. Britain invaded in 1793; victory would offer "a monopoly of sugar, indigo, cotton and coffee" from an island which "for ages, would give such aid and force to industry as would be most happily felt in every part of the empire," a British military officer wrote to Prime Minister Pitt. The United States, which had lively commerce with the French colony, sent its French rulers $750,000 in military aid as well as some troops to help quell the revolt. France dispatched a huge army, including Polish, Dutch, German, and Swiss troops. Its commander finally wrote Napoleon that it would be necessary to wipe out virtually the entire black population to impose French rule. His campaign failed, and Haiti became the only case in history "of an enslaved people breaking its own chains and using military might to beat back a powerful colonial power" (Farmer).

The rebellion had broad consequences. It established British dominance of the Caribbean, and impelled its former colonies a long step further on their westward course as Napoleon, abandoning his hopes for an empire in the New World, sold the Louisiana territory to the United States. The rebel victory came at tremendous cost. Much of the agricultural wealth of the country was destroyed, along with perhaps a third of the population. The victory horrified Haiti's slave-holding neighbors, who backed France's claims for huge reparations, finally accepted in 1825 by Haiti's ruling elite, who recognized them to be a precondition for entry into the global market. The result was "decades of French domination of Haitian finance" with "a catastrophic effect on the new nation's delicate economy," Farmer observes. France then recognized Haiti, as did Britain in 1833. Simon Bolívar, whose struggles against Spanish rule were aided by the Haitian Republic on condition that he free slaves, refused to establish diplomatic relations with Haiti on becoming President of Greater Colombia, claiming that Haiti was "fomenting racial conflict" -- a refusal "typical of Haiti's welcome in a monolithically racist world," Farmer comments. Haitian elites continued to be haunted by fear of conquest and a renewal of slavery, a factor in their costly and destructive invasions of the Dominican Republic in the 1850s.

The US was the last major power to insist that Haiti be ostracized, recognizing it only in 1862. With the American Civil War underway, Haiti's liberation of slaves no longer posed a barrier to recognition; on the contrary, President Lincoln and others saw Haiti as a place that might absorb blacks induced to leave the United States (Liberia was recognized in the same year, in part for the same reason). Haitian ports were used for Union operations against the rebels. Haiti's strategic role in control of the Caribbean became increasingly important in US planning in later years, as Haiti became a plaything among the competing imperial powers. Meanwhile its ruling elite monopolized trade, while the peasant producers in the interior remained isolated from the outside world.

---

Go to the next segment.

---

¹ Lowenthal, Reviews in Anthropology, 1976, cited in Farmer, AIDS and Accusation, the source for much of which follows along with Schmidt, US Occupation. The classic account of the revolution is C.L.R. James, The Black Jacobins. The high population estimates are from Sherburne Cook and Woodrow Borah, Essays in Population History: Mexico and the Caribbean (California, 1971) (see Farmer, Stannard, American Holocaust).

² Sued-Badillo, Monthly Review, July/August 1992. COHA press release, Feb. 18; Anne-Marie O'Connor, Cox News Service, April 12, 1992. On the IMF programs, see McAfee, Storm Signals; DD,7.3.

³ Farmer, AIDS, 153; Las Casas, passages in Chicago Religious Task Force, Dangerous Memories, Stannard, American Holocaust, Sale, Conquest. See also Koning, Columbus. Smith, Wealth, Bk. IV, Ch. VII, Pt. I (ii, 70).

Afshin Ellian

In verband met het feit dat er nogal wat rechtse Nederlandse opiniemakers zijn die de extremistische opvatting verspreiden dat de politiek het recht mag schenden hier nog even een citaat uit NRC van de jurist Willibrord Davids:

Politiek vóór recht is de bijl aan de wortel van de VN.

En niet alleen aan de wortel van de VN maar ook aan de wortel van de rechtstaat.

Laat dit een boodschap zijn voor de Ellians, Pijpers', Van Walsums en al die andere mensen die het recht willen uithollen. En als Ellian het hier niet mee eens is kan hij altijd nog terug naar Iran waar het recht door de politiek opzij wordt geschoven zodra dit uitkomt. Afshin Ellian is niet langer meer in strijd met de radicale islam, zoals hij dit noemt, maar met de Nederlandse rechtstaat. Het is eigenlijk heel onbeschoft dat iemand uit een totalitaire samenleving ons meent te moeten vertellen hoe ons historisch gegroeid recht geinterpreteerd dient te worden. Enige bescheidenheid en decorum zou hier op zijn plaats zijn. Ellian is net zo fanatiek in zijn stelligheid als de eerste de beste fundamentalistische ayatollah. En dat opgepofte hoofd dat steeds kwaaier eruit ziet. Gedraagt u zich een beetje meneer Ellian. 'When you are in Rome act like the Romans,' zei mijn Schotse moeder altijd zodra ze zag dat ik me als jongere niet voldoende aan mijn omgeving aanpaste. Oke meneer Ellian, u bent niet in Iran, maar in Nederland, past u aan. Integreer in godsnaam. Dit land is te klein om alles tot op het bot uit te vechten. Door de eeuwen heen hebben onze voorouders een eigen antwoord gevonden om conflicten op te lossen. Daar kleven natuurlijk nadelen aan, maar zo is het leven nu eenmaal. Wij zijn er niet voor om de ander te onderdrukken zodra we het niet eens zijn met hem. Het is Iran niet. Onze cultuur is anders. De moderne Iraanse geschiedenis is vanaf het begin van de twintigste eeuw er een van bloedvergieten geweest, de Nederlandse geschiedenis is daarentegen volstrekt anders. De van origine Iraanse intellectueel professor Trita Parsi heeft mij omstandig uitgelegd dat een van de belangrijke redenen van dat Iraanse bloedvergieten het feit is geweest dat in Iran de moderniteit arriveerde in de vorm van het kolonialisme. De democratie is er ook niet organisch gegroeid, maar is er telkens weer gefrustreerd door onder andere het Westen dat de oliebronnen in handen wilde houden. Leest u het werk van Parsi eens, dan zult u begrijpen dat onze cultuur anders is dan de cultuur waarin u bent geschoold. Past u aan!

The Empire 489

The Scum of the Earth

Sunday 17 January 2010

by: William Rivers Pitt, t r u t h o u t | Op-Ed

(Image: Jared Rodriguez / t r u t h o u t; Adapted: ChuckHolton, roberthuffstutter, PhillipC)

Like the swallows returning to Capistrano, GOP luminaries Pat Robertson and Rush Limbaugh have once again waded into a catastrophic tragedy with all the care and concern of hammerhead sharks unleashed into a fish tank full of orphans. For those not yet in the know, the dynamic global response in the aftermath of the devastating earthquake in Haiti was accompanied by comments from Robertson and Limbaugh that would be unutterably sickening if they were not so completely predictable. To wit:

"I have been to Haiti way, way back a long time ago when it was a cruise ship stop, Port Au Prince, and I've seen pictures of Haiti. It is a devastatingly poor place. Nothing has ever changed, and right across the mountain ridge in the middle you've got the Dominican Republic, which is like night and day. It's like night and day. What is the one common factor. That place, Haiti, has been run by dictators and communists. How long is it going to be, how long is it going to be, before we hear Obama and the Left in this country say that what we really need to do is reinstate the communist Aristide to the leadership position down there, to coordinate putting the country back together. The Haitian economy is entirely dependent on foreign aid. They produce nothing, zilch, zero, nada, and it's been that way for the longest time."

- Rush Limbaugh

"Something happened a long time ago in Haiti, and people might not want to talk about it. They were under the heel of the French. You know, Napoleon III and whatever. And they got together and swore a pact to the devil. They said, 'We will serve you if you will get us free from the French. True story. And so, the devil said, 'OK, it's a deal.' And they kicked the French out. You know, the Haitians revolted and got themselves free. But ever since, they have been cursed by one thing after the other. Desperately poor. That island of Hispaniola is one island. It's cut down the middle. On the one side is Haiti; on the other side is the Dominican Republic. Dominican Republic is prosperous, healthy, full of resorts, et cetera. Haiti is in desperate poverty. Same island. They need to have and we need to pray for them a great turning to God."

- Pat Robertson

It is well-nigh impossible to decipher what Limbaugh spewed on Haiti. It is perfect gibberish: he's seen pictures, the place is poor, Aristide is a communist, and the country produces nothing (except Disney merchandise, a fact Rush left off). Coherent? Hardly. Hateful? You tell me. Robertson, however, managed to fully outstrip Limbaugh on the verbal dementia scale by alleging a Haitian pact with Satan is the reason for the earthquake, despite the fact that Haiti is 85 percent Catholic.

Press play to listen to author William Rivers Pitt read his column, "The Scum of the Earth":

It would be easy enough to roll our eyes and dismiss the latest budget of verbal nonsense from these two with an oh-here-we-go-again shrug. After all, we've all been here before.

"I tell people, don't kill all the liberals. Leave enough so we can have two on every campus - living fossils - so we will never forget what these people stood for."

Lees verder: http://www.truthout.org/the-scum-earth56138

De Israelische Terreur 1110

Onderwerp: Doorst.: Fax from NVJ to Israeli embassy, concerning condemnation treatment Jared Malsin
Datum: 16 januari 2010 15:16:45 GMT+01:00
Aan: kristelinpalestine@gmail.com

Ter kennisgeving, bedankt aan iedereen die actie heeft ondernomen!

Jared Malsin word morgen voorgeleid voor de Rechtbank in Tel Aviv. Zijn advocaat mocht hem gisteren even zien. Jared zit in een kleine koude cel zonder ramen. Hij had tot gisteren geen enkel contact gehad met de buitenwereld en wist dan ook niet dat grote kranten als New York Times, The Guardian en the WashingtonPost over hem bericht hadden.