Griep

Het dappere volk. Doodsangst. De Volkskrant bericht:

Vaccinatieangst overspoelt Nederland

De vaccinaties tegen de Mexicaanse griep zijn begonnen en een golf van angst en wantrouwen overspoelt het land. De stroom mails die bij griepdeskundigen, politici en media binnenkomt is onstuitbaar.

Tuvit Shlomi van het CIDI 13

Tuvit Shlomi

Maak duidelijk dat het CIDI niet namens de joden in de wereld spreekt, zelfs niet namens alle Joden in Israel! Maak duidelijk dat het CIDI een 'pro-zionistische lobbygroep' is, zoals de Israelische kwaliteitskrant Haaretz jouw organisatie noemt.

Persbericht

08-11-2009

Israëli’s in Nederland demonstreren tegen bezoek Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman

Wij ,een groep Israëli’s, woonachtig in Nederland en verenigd in de Stichting gate48, demonstreren op woensdag 11 november tegen het bezoek van Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Buitenlandse zaken, aan Nederland. Wij demonstreren tegen de manier waarop hij in Nederland door de regering kritiekloos wordt ontvangen (achter gesloten deuren) en tegen het speciaal onthaal dat het Centrum Informatie Documentatie Israël (CIDI) die avond organiseert in het Golden Tulip Apollo Hotel in Amsterdam.

Avigdor Lieberman pleit al jaren tegen de aanwezigheid van Arabische/Palestijnse bewoners in Israël. Hij heeft herhaaldelijke malen gesproken over de verwijdering van deze groep bewoners uit Israël, wat neerkomt op een etnische zuivering en tegen elke vorm van co-existentie tussen Israëli’s en Palestijnen ingaat. Hij is een persoon die, tot hij minister van buitenlandse zaken werd, openlijk haat zaaide en racistische motieven en argumenten hanteerde. Het feit dat hij deel uitmaakt van een democratisch verkozen regering maakt hem nog geen legitime politicus, maar eerder een schande voor de Israëlische staat. Wij geloven dat zijn ideeen enkel meer haat zaaien tussen beide bevolkinggroepen in Israël en een vreedzame oplossing van het conflict tot een onmogelijkheid maken.

Zijn bezoek aan Nederland willen wij daarom niet zonder protest voorbij laten gaan. Op 11 november om 19.30 zullen wij, als stichting gate48, demonstreren voor het Golden Tulip Apollo Hotel aan de Apollolaan in Amsterdam, waar Lieberman op uitnodiging van het CIDI spreekt op een gesloten bijeenkomst. Wij willen bekend maken aan Lieberman, CIDI, de aanwezigen en de rest van Nederland dat wij zijn opruiende teksten geen platform waardig achten .

www.gate48.org

Ik ben benieuwd welke mensen nog meer gaan demonstreren. Ik zal in elk geval bij het Apollo Hotel gaan demonstreren.

Palestina 26

Haaretz reports on "concerns ... growing in Israel's government over the possibility of a unilateral Palestinian declaration of independence within the 1967 borders".

> Date: Sat, 7 Nov 2009 16:51:22 -0800
> From:
> Subject: This sounds interesting
> To: ajwilliams_241@hotmail.com
>
> http://www.haaretz.com/hasen/spages/1126594.html

PM heads to U.S. under threat of Palestinian statehood declaration By Barak Ravid and Natasha Mozgovaya Tags: Netanyahu in Washington
Concerns are growing in Israel's government over the possibility of a unilateral Palestinian declaration of independence within the 1967 borders, a move which could potentially be recognized by the United Nations Security Council.

Prime Minister Benjamin Netanyahu recently asked the administration of U.S. President Barack Obama to veto any such proposal, after reports reached Jerusalem of support for such a declaration from major European Union countries, and apparently also certain U.S. officials.

The reports indicated that Palestinian Prime Minister Salam Fayyad has reached a secret understanding with the Obama administration over U.S. recognition of an independent Palestinian state. Such recognition would likely transform any Israeli presence across the Green Line, even in Jerusalem, into an illegal incursion to which the Palestinians would be entitled to engage in measures of self-defense.

	Advertisement

In late August Fayyad presented the international community with a detailed plan for building up Palestinian Authority institutions and set a timetable of up to two years for its implementation. Senior Israeli officials said Fayyad's plan initially met with positive reaction in Jerusalem for its emphasis on institution-building and making security services more efficient.

But some Israeli officials told Haaretz that alongside the clauses reported in the media - which are similar to elements of Netanyahu's call for "economic peace" between Israel and the Palestinians - Fayyad's plan also contains a classified, unreleased portion stipulating a unilateral declaration of independence.

The plan specifies that at the end of a designated period for bolstering national institutions the PA, in conjunction with the Arab League, would file a "claim of sovereignty" to the UN Security Council and General Assembly over the borders of June 4, 1967 (before the outbreak of the Six-Day War, during which Israel took control of the West Bank and Gaza).

Fayyad is also seeking a new Security Council resolution to replace Resolutions 242 and 338 in the hope of winning the international community's support for the borders of a Palestinian state and applying stronger pressure on Israel to withdraw from the West Bank.

Several Israeli officials told Haaretz that Fayyad had spoken to them of positive responses he had received over the plan from prominent EU member states, including the United Kingdom, France, Spain and Sweden. Fayyad added that he presented the proposal to the U.S. administration and did not receive any signal of opposition in response.

Netanyahu's "kitchen cabinet" has held a number of meetings on the matter in recent months. "It's a very dangerous move," said a senior Israeli foreign-policy official. "More and more cabinet ministers understand that diplomatic inaction on Israel's part is likely to bring international support for the Fayyad program."

Israeli sources said Netanyahu discussed the proposal in meetings with U.S. Secretary of State Hillary Clinton and special Mideast envoy George Mitchell and requested that the U.S. tell Fayyad that it would not support his proposal and would veto it in the Security Council. Netanyahu has yet to receive a clear response from Washington on its stance on Fayyad's plan.

Netanyahu is to arrive in Washington today for a brief visit. He is scheduled to address the United Jewish Communities General Assembly, preceded by Defense Minister Ehud Barak.

On Tuesday Netanyahu is to fly to Paris, where he is scheduled to meet with President Nicolas Sarkozy on Wednesday. The prime minister's Paris visit comes just two days before that of Syrian President Bashar Assad, who will also meet with Sarkozy. Netanyahu has not signaled interest in renewing negotiations with Damascus, but stagnation in talks with the Palestinians may force him to do so.

Turkish Foreign Minister Ahmet Davutoglu, a mediator between Israel and Syria during Ehud Olmert's term as prime minister, said Friday in Paris that Turkey seeks to resume its role as an intermediary between the two countries, and that his government can be an "honest broker" in such talks.

Netanyahu has expressed reluctance over Turkish mediation due to ongoing diplomatic tension between Ankara and Jerusalem.

Tuvit Shlomi van het CIDI 12

Tuvit Shlomi. Propaganda.

Volgens jou is een Israelische aanval op de Palestijnse burgerbevolking, waarbij tenslotte meer dan 300 Palestijnse kinderen vermoord werden, een 'gerechtvaardigd antwoord'. Mijn vraag aan jou is deze, een 'gerechtvaardigd antwoord' op wat? Ik bedoel het volgende: een antwoord is de reactie op een vraag. Ik vraag en jij geeft een antwoord, of vice versa. Tot nu is alles duidelijk. Maar nu. Er werden tenmiste 300 Palestijnse kinderen vermoord tijdens het joods-Israelisch geweld in december 2008, januari 2009 in Gaza. Als dit een 'antwoord' is dan moet er een vraag zijn geweest. Ik kan nu niet anders dan concluderen dat het CIDI suggereert dat de Palestijnen hierom hebben gevraagd. Dat wil dus zeggen: de Palestijnse burgerbevolking, want daar hebben we het nu over, heeft de Joden in Israel gevraagd om meer dan 300 Palestijnse kinderen te vermoorden. In feite hebben de Palestijnen dus opdracht gegeven hun eigen kinderen te vermoorden. Deze krankzinnige redenering werd door de nazi's gebruikt bij het vermoorden van Joden. Die hadden erom gevraagd, volgens de nazi's.

Tuvit Shlomi, 'gerechtvaardigd antwoord'. Vertel me wat dit voor een taalverkrachting is? Stel nu Shlomi dat Palestijnen hadden beweerd dat het geweld waarbij tenminste 300 Joodse kinderen in Israel waren vermoord een 'gerechtvaardigd antwoord' was geweest op de etnische zuiveringen van 1948 en 1967 en op de voortgaande illegale bezetting en al even illegale landroof van de zionisten. Hoe zou jij als CIDI-propagandist hierop hebben gereageerd? Ik stel die vraag omdat je ook dichterlijke pretenties hebt en de zuiverheid van de taal dus hebt te respecteren.

Toen de joodse auteur Susan Sontag in 2001 in aanwezigheid van de toenmalige burgemeester Ehud Olmert de Jerusalem Prize kreeg zei ze dit over de taal: 'We fret about words, we writers. Words mean. Words point. They are arrows. Arrows stuck in the rough hide of reality. And the more portentous, more general the word, the more they also resemble rooms or tunnels. They can expand, or cave in. They can come to be filled with a bad smell. They will often remind us of other rooms, where we'd rather dwell or where we think we are already living. They can be spaces we lose the art or the wisdom of inhabiting. And eventually those volumes of mental intention we no longer know how to inhabit will be abandoned, boarded up, closed down. What do we mean, for example, by the word "peace"? [...] It seems to me that what most people mean by "peace" is victory. The victory of their side. That's what "peace" means to them, while to the others peace means defeat. If the idea takes hold that peace, while in principle to be desired, entails an unacceptable renunciation of legitimate claims, then the most plausibel course will be the practice of war by less than total means. Calls for peace will be felt, if not fraudulent, then certainly premature. Peace becomes a space people no longer know how to inhabit. Peace has to be re-settled. Re-colonized...' Begrijp je Shlomi. Als je woorden als 'gerechtvaardigd antwoord' gebruikt om terreur te rechtvaardigen dan verkracht je de taal en het bewustzijn. Dan worden die woorden betekenisloos, absurd. Als je een taal gebruikt, respecteer dan de woorden waaruit die taal is opgebouwd. Nogmaals: 'Taal is de moeder van de gedachte, niet haar dienstmeid' zoals de grote joodse satiricus, de Oostenrijker, Karl Kraus ons duidelijk probeerde te maken.

Woorden hebben een betekenis. Misschien besef je dat niet, maar in elk geval begreep de toenmalige burgermeester van Jeruzalem dat uiteindelijk wel, want zeven jaar later verklaarde Olmert als premier tijdens een interview dat ook in de New York Review of Books werd afgedrukt: 'De Libanese oorlog zal de geschiedenis ingaan als de eerste oorlog waarin het militair leiderschap begreep dat klassieke oorlogsvoering achterhaald is… Maar de ware les is… dat in hedendaagse oorlogen het thuisfront het front is, het thuisfront is bij de strijd betrokken.’ En Olmert heeft gelijk, een moderne oorlog is geen oorlog meer, het is terreur tegen de burgerbevolking, 'het thuisfront is bij de strijd betrokken' aangezien het 'thuisfront het front is.' Het resultaat is dat elke moderne oorlog per definitie een oorlogsmisdaad is. Tuvit Shlomi, waar maak je nu precies propaganda voor?

http://www.nybooks.com/articles/22112

Tuvit Shlomi van het CIDI 11

Tuvit Shlomi. Propaganda maken voor een staat die van oorlogsmisdaden wordt beschuldigd is verwerpelijk. Maar het is ronduit misdadig te propageren dat een aanval op de Palestijnse burgerbevolking, waarbij tenslotte meer dan 300 Palestijnse kinderen vermoord werden, een 'gerechtvaardigd antwoord' is.

De joodse taalkundige George Steiner beschreef in Verval van het woord 'wat politieke beestachtigheid en leugen van een taal kunnen maken, wanneer deze laatste is losgescheurd van de wortels van de moraal en het gevoelsleven, afgestompt door cliche's, loze beweringen en woordrestanten. Wat met het Duits gebeurd is, vindt ook in minder dramatische vormen elders plaats. De taal van de massamedia en de reclame... de stijl van het huidige poltieke debat, zijn even zovele duidelijke bewijzen voor het verdwijnen van de vitaliteit en de nauwkeurigheid van uitdrukking. De taal van onze gemeenschap is in een hachelijke toestand geraakt, wanneer een onderzoek naar radio-actieve neerslag de naam "Operation Sunshine" kan krijgen.' Of, zo voeg ik eraan toe, wanneer de moord op meer dan 300 Palestijnse kinderen gekwalificeerd wordt als een 'gerechtvaardigde antwoord'. Welk recht bestaat er nog wanneer de weerlozen straffeloos worden vermoord?

In een poging de beestachtigheid te verhullen wordt de taal verkracht. Daar ben jij mee bezig Tuvit Shlomi. Jij schept daarmee de voorwaarden voor de acceptatie van de moorden. Steiner: 'En de eisen van de massacultuur en de massacommunicatie hebben de taal een steeds geringere taak doen vervullen. Wat kan er, uitgezonderd halve waarheden, grove simplificaties of onbenulligheden, overgebracht worden aan dat half-geletterde massale gehoor, dat dankzij de overal doorgedrongen democratie de voorstelling mag bijwonen? Alleen in een verschraalde of gecorrumpeerde taal kan een dergelijke communicatie effectief worden gemaakt.'

Hajo G. Meyer, 85 jaar, fysicus, die Auschwitz overleefde en bestuurslid is van Een Ander Joods Geluid vertelde me:

‘Ik ben opgegroeid in de traditie van het joods humanisme en heb pas op latere leeftijd geleerd dat er twee totaal verschillende soorten jodendom zijn. Allereerst is er het universele humanitaire jodendom van Leviticus 19 vers 33: ‘‘Wanneer er vreemdelingen in uw land wonen, mag u die niet slecht behandelen’’ en vers 34: “Vreemdelingen die bij u wonen hebben dezelfde rechten als een geboren Israëliet.” Het staat er expliciet. Heb dus uw naaste lief, hij is net als u, want ook u was eens een vreemdeling en wel in Egypte. Met andere woorden: het lijden dat u heeft ondergaan moet als les dienen om anderen juist bewust geen leed te berokkenen. Dat is het fundament van dit jodendom, dat al in de 1^e eeuw voor Christus zo mooi is verwoord door rabbi Hillel met de woorden: “Wat jij niet wilt dat jou wordt aangedaan, doe dat ook niet een ander aan – daar komt de hele Thora op neer.” Die wijsheid is universeel, vier eeuwen eerder al had Confucius in China hetzelfde gezegd. Tijdens mijn jeugd in Duitsland werd ons geseculariseerde joden geleerd dat dit de essentie was van het jodendom. En dat heeft een onuitwisbare indruk op me gemaakt. Het is nog steeds een leidraad in mijn leven, zelfs mijn kamptijd heeft dit niet veranderd.'

Tuvit Shlomi, jij daarentegen gelooft in het joods nationalisme, niet in het joods humanisme. Het joods chauvinisme verschaft jou een identiteit. Een identiteit waar je krampachtig naar op zoek bent en waarvoor je universele normen en waarden opoffert. George Steiner schreef er dit over. 'Nationalisme is het vergif van onze tijd. Het heeft Europa aan de rand van de afgrond gebracht. Het jaagt de nieuwe staten van Azie en Afrika op als verdwaasde lemmingen.' Door zich bijvoorbeeld Servier of Israeli te noemen 'bespaart een mens zich veel verdriet. Hij hoeft niet te ontrafelen wat hij is, waardoor zijn menselijkheid wordt bepaald. Hij wordt één van een bewapende, coherente meute. Ieder massa-impuls in de moderne politiek, ieder totalitair patroon wordt gevoed door nationalisme, door het verdovend middel van de haat, die menselijke wezens hun tanden naar elkaar doet ontbloten, over een muur heen of over tien meter woestijn.'

Tuvit Shlomi, stel jezelf de vraag hoeveel haat een mens moet bezitten om publiekelijk te verklaren dat geweld waarbij meer dan 300 kinderen om het leven kwamen een 'gerechtvaardigd antwoord' is. Een antwoord waarop? Waar komt al die haat van je vandaan? Stel jezelf die vraag. Wat denk je ermee op te lossen? Versterkt het je joodse identiteit? Zo ja, waarom? Zo nee, waarom bestrijd je die haat niet?

Tuvit Shlomi van het CIDI 10

Tuvit Shlomi. Propaganda als wapen van de machtigen.

Het joods-Israelisch geweld dat resulteerde in het vermoorden van meer dan 300 Palestijnse kinderen een 'gerechtvaardigd antwoord' noemen is niet alleen misdadig, maar tegelijkertijd ook een kenmerkende reflex van de moderniteit. De joodse auteur en Nobelprijswinnaar Imre Kertesz, die onder andere Auschwitz en Buchenwald overleefde, schreef in De verbannen taal:

'Een tijdperk is voorbij, een bepaalde menselijke houding lijkt inmiddels niet meer terug te halen, net als de leeftijd, de jeugd. Wat was die houding? Het is de verwondering van de mens over de schepping, de vrome verbazing over de vergankelijke materie -- het menselijk lichaam -- die leeft en een ziel heeft, de verwondering over het bestaan van de wereld wat voorbij is, en daarmee -- eigenlijk -- het respect voor het leven, devotie, vreugde, liefde. Het moorden, dat daarvoor in de plaats is gekomen -- niet als een (dikwijls voorkomende) slechte gewoonte, als een misstap, een "geval", maar als bestaansvorm, als een "natuurlijke" houding tegenover het leven en andere levende wezens -- het moorden als bestaansvisie, het moorden als gedragsvorm betekent ongetwijfeld een radicale verandering, om het even of het een symptoom is van een levensfase of van de eindfase van de ziekte. Hiertegen kan worden ingebracht dat het uitmoorden van mensen allesbehalve een nieuwe uitvinding is; maar het continu, jarenlang, decennialang systematisch moorden, dat zo tot systeem werd verheven, waarnaast het zogenaamde normale leven van alledag doorging, met het opvoeden van kinderen, verliefde wandelingen, spreekuur bij de dokter, carriereverlangens, civiele wensen, melancholie bij het vallen van de avond, geld verdienen, mislukking of succes, enz., enz., dit, samen met de gewenning, met het berustende handgebaar en zelfs verveling -- dat is wel een nieuwe uitvinding, de nieuwste zelfs. Het is namelijk -- en dat is het nieuwe eraan -- geaccepteerd. Het is gebleken dat de levensvorm van het moorden een leefbare en mogelijke bestaansvorm is: hij is dus institutionaliseerbaar.'

Met andere woorden, Tuvit Shlomi, het 'decennialang systematisch moorden' is 'geaccepteerd' geraakt. Het vermoorden van bijvoorbeeld tenminste 300 Palestijnse kinderen is een 'levensvorm' geworden, een -- in de woorden van jouw propaganda-organisatie -- 'gerechtvaardigd antwoord', zoals voor de nazi's het vermoorden van joodse kinderen een 'bestaansvorm' was geworden. En dit alles begint en eindigt bij de verkrachting van de taal. Zodra je het moorden als een 'natuurlijke houding' ziet dan ben je verloren, want dan is het moorden net zo normaal als ademhalen.

Lees deze joodse auteurs Shlomi, het zal je menselijker maken, en wie weet, misschien ook joodser.

Tuvit Shlomi van het CIDI 9

Tuvit Shlomi.

Taal is de moeder van de gedachte, niet haar dienstmeid,' schreef de joodse satiricus Karl Kraus ten tijde van de opkomst van Hitler.

En Victor Klemperer, die net als Kraus vanwege zijn joodse achtergrond de nazi's moest vrezen, bestudeerde hun taal en concludeerde:

'Language as Poison

But it’s not simply that language composes poetry and thinks for me, it also drives my feelings, it directs my entire spiritual being, the more self-evidently, the more unconsciously I give myself up to it. So what happens when the language of the educated is composed of poisonous elements, or bears poisons? Words may be little doses of arsenic: they are consumed without being noticed; they seem at first to have no effect, but after a while, indeed, the effect is there. After a while when one uses the word “fanatical” for “heroic” or “virtuous,” he actually comes to believe that a fanatic is a virtuous hero; that without fanaticism one can not be heroic. The words “fanatical” and “fanaticism” were not created by the Third Reich, but it did transform the essential meaning of these words and it made more frequent use of them in a single day than in other times they would have been used in a course of years… It is more than just the stuff of a schoolhouse pedant to expose the poison of the language of the Third Reich and to warn about it. When a believing Jew believes that a piece of tableware has been used in a ritually impure way, then he will bury it in the earth in order to purify it. In the same way the many words which were placed in common linguistic usage by the Nazis must be placed in a mass grave for a long time, and some of them forever.

–Victor Klemperer, Lingua tertii imperii ch. 1 (1947)(S.H. transl.)'

Tuvit Shlomi, enkele jaren geleden verklaarde je over de Tweede Wereldoorlog:

'Wat je er van kunt leren en tegelijk hoe opmerkelijk het is dat we er weinig van geleerd hebben.'

http://www.omega-magazine.nl/meijun99/tuvit.html

Ik neem aan dat je ook uit eigen ervaring spreekt, en inderdaad, je hebt gelijk wanneer je stelt dat jij en anderen 'er weinig van geleerd hebben'. Leer ervan en begin met het ophouden de taal te verkrachten. Het vermoorden van kinderen is nooit 'gerechtvaardigd'. Leer dat nu, Shlomi.

De befaamde filoloog Victor Klemperer, wiens vader rabbijn was, waarschuwde al in juni 1934 voor de moordpartijen die de zionisten nu op hun geweten hebben toen hij schreef: 'De zionisten die terug willen gaan naar de joodse staat van 70 na Christus, zijn even brutaal als de nazi's. Met hun fascinatie voor bloed, hun oude 'culturele wortels', hun gedeeltelijk verborgen, gedeeltelijk openlijk brutale terugdraaien van de wereld, zijn ze alles samen een goede partij voor de nationaalsocialisten.'

Shlomi, wat ik je tevens duidelijk probeer te maken met al deze citaten is dat onder de intellectuelen die zich in de twintigste eeuw verdiepten in de werking van de taal het aantal joden opmerkelijk hoog was. Dat is niet verwonderlijk, want het waren de joden die in de christelijke cultuur het meest te vrezen hadden van propagandistisch taalgebruik, van het Verval van het Woord, zoals de joodse literatuurwetenschapper George Steiner het noemde, terwijl de joodse auteur Elias Canetti in Het geweten in woorden wees op de moraliteit van de taal. Nogmaals Kraus: Taal is de moeder van de gedachte, niet haar dienstmeid.

Endlösung der Judenfrage is moord. Ook jouw gebruik van de taal is moord. Het is moord, wanneer jij als officiele voorlichter/public relations van een volgens Haaretz 'pro-zionistische lobbygroep' de taal verkracht. Het is moord wanneer het geweld tegen de Palestijnse burgerbevolking waarbij tenminste 300 Palestijnse kinderen worden gedood door het CIDI een 'gerechtvaardigd antwoord' wordt genoemd. Er is dan geen wezenlijk verschil in het taalgebruik van een nazi-propagandist en dat van jou als zionistische propagandist.

Tuvit Shlomi, een dichter kan geen propagandist zijn, zo maakten de joodse auteurs duidelijk. Een propagandist is een moordenaar, zo wisten de joodse denkers uit eigen ervaring. De dichter daarentegen beschermt de taal tegen de ontwaarding van het woord. Woorden gaan aan het moorden vooraf. Als journalist/schrijver is de taal mijn gereedschap. Blijf er vanaf als je het niet fatsoenlijk weet te gebruiken. Meer daarover later.