Tony Blair 3

Democracy Now: 'AMY GOODMAN: We return now to London to Tariq Ali, historian and one of the editors of the New Left Review, as well as author of many books, including Rough Music: Blair, Bombs, Baghdad, London, Terror. He joins us from a London studio. Welcome to Democracy Now!, Tariq.
TARIQ ALI: Hi, Amy. Good to be with you again.
AMY GOODMAN: It's good to have you with us. Talk about Blair resigning.
TARIQ ALI: Well, it was classic New Labour spin, well-orchestrated, designed for the global media networks, a self-serving speech, a carefully hand-picked audience so that there would be no trouble at all, and, actually, for him, a very bad speech. I mean, and I’ve always regarded Blair as a second-rate politician with a third-rate mind, but he's had better speech writers than this, and I wondered whether he had written it himself. I mean, it's sort of full of contradictions and half-truths. I mean, if he was going to see the so-called war against terror through, why quit?
We had no real accounting of why he's leaving as prime minister. And the fact is he's leaving is, because he's hated. And the reason he’s hated is because he joined the neocons in Washington and went to war against Iraq, which now 78% of the population in this country oppose. And when people are being asked what will Blair’s legacy be, a large majority is saying Iraq. And I think that's what he will be remembered for, as a prime minister who took a reluctant and skeptical country into a war designed by Washington and its neoconservative strategists, all of whom are in crisis.
And you listen to Blair now and his successor, Brown, and they sound much worse than any Democrat in the Senate or the House, because they realize the war's unpopular. These guys carry on living in a tiny bubble, media bubble, which they construct. And I think the BBC's sycophancy, the way in which they portrayed him yesterday as if he was a sort of dead Princess Diana, doesn’t do them proud. It was a low point in BBC journalism, with one of their political correspondents saying, “Gosh, look at him. Isn't he a winner?” Well, he isn't a winner, which is why he's leaving. And a reluctant party is saying farewell to him, because they think they’ll lose the next election if he’s in charge. That's what's going on.'

Lees verder: http://www.democracynow.org/article.pl?sid=07/05/11/1531215

Het Neoliberale Geloof 35

'Facts on Dow Jones deal changing
By USA Today.

NEW YORK - There’s another new twist in the investigation into unusual trading in Dow Jones shares prior to the disclosure of a takeover bid that sent the stock skyrocketing last week.
Since the May 1 disclosure that News Corp. CEO Rupert Murdoch had made a $60-a-share offer for the company, most of the news about how the bid was made has come from Dow Jones’ flagship publication, The Wall Street Journal.
But as internal and external inquiries have begun to delve into who knew what about Murdoch’s bid and when, the Journal, which is considered a newspaper of record by many members of the Wall Street financial community, has had to amend its version of the story.
After reporting for several days that Dow Jones CEO Richard Zannino had met with Murdoch for breakfast during the week of April 9, the Journal reported Thursday that the meeting — at which the subject of a Murdoch takeover was broached — actually occurred on March 29, almost two weeks earlier.
The timing of Zannino’s meeting with Murdoch is important because the Securities and Exchange Commission is investigating allegations that someone leaked news of the deal to outsiders who bought stock and options throughout April. When Murdoch’s bid became public on May 1, shares of Dow Jones stock leapt from $36 per share to $58.
On Tuesday, the SEC froze the Merrill Lynch account of a married couple in Hong Kong who bought 415,000 shares of Dow Jones stock in April and turned a profit of $8.1 million on news of the bid. The SEC noted that the father of the woman involved in the fortuitous purchases of Dow Jones stock wired $3 million into the couple’s account in April.
That individual, Michael Leung, has had significant business dealings with a Dow Jones director, David Li. Li has denied, in The Wall Street Journal, telling anyone about the Murdoch bid.'

Lees verder: http://www.mediachannel.org/wordpress/2007/05/11/facts-on-dow-jones-deal-changing/

Psychiatrie

'IS PSYCHIATRY SCIENTIFIC AND DANGEROUS?
By Dr. James Howenstine, MD.
NewsWithViews.com

When you look below the surface at the specialty of psychiatry what you uncover is so ludicrous it is difficult to believe that it is really true. Prominent psychiatrists from all over the world gather annually for a meeting at which new diseases are invented. There are no objective findings that establish the diagnosis of these diseases. These new diseases are included in the Diagnostic and Statistical Manual of Mental Diseases. Potential new diseases are discussed at these meetings and new diseases are voted in or out by a show of hands.[1] Among the new diseases are social anxiety disorder (everyone who is uncomfortable in a social setting has this disease) and mathematics disease (anyone who has struggled over a math problem has this disease). Gender identity disorder, passive-aggressive disorder, disorder of written expression and sexual disorder are other examples of invented diseases that will follow the individuals tagged with these ridiculous diagnoses the remainder of their lives. Naturally all these phony diseases have a psychoactive drug which supposedly ameliorates this disease.
This is laughable but it has serious consequences. When a child is diagnosed with depression the child is often placed on a potent SSRI drug. The manufacturer of one of the leading SSRI drug knew for many years that the drug caused loss of the ability to control violent behavior thus increasing violence toward self (suicide) and others (mass murders). This information was covered up because it would have hurt sales of the drug. Nearly every teen involved in the Columbine and Red Lake mass murders was taking an SSRI drug. There is a fundamental flaw in a nation more concerned about sales of drugs than the welfare of it’s children.
An annoyed teacher is allowed to make a diagnosis of Hyperactive Disease. Hyperactive children are routinely given the very addictive drug Ritalin. More than 1.5000,000 children are taking Ritalin which is known to cause zombie like behavior, suppressed appetite, weight loss, serious addiction problems, retarded growth, paranoid symptoms, auditory and visual hallucinations and insomnia. Public schools get financial rewards from the government for increasing the number of students taking Ritalin and the number of children completing vaccine programs. Following a nutritious diet restricted in sugar content and colorants but replete with vitamins and minerals goes a long way toward eliminating most cases of hyperactivity.
What is Teen Screen?'

Lees verder: http://www.newswithviews.com/Howenstine/james58.htm

The Empire 244

'The War the Government Cannot Win
by Llewellyn H. Rockwell, Jr.
This talk was delivered at the Wisconsin Forum in Milwaukee on May 1, 2007.

Ludwig von Mises said that the great accomplishment of economists was to draw attention to the extreme limits on the power of government. His point was not merely that government should be limited, but that it is limited by the very structure of reality. It cannot make all people rich by its own initiative. It cannot provide universal housing, literacy, and health. It cannot raise wages across the board. It cannot ban products. Those who seek to accomplish economic ends such as these are choosing the wrong means. That is because there is something more powerful than government: namely economic law.
And what is economic law? It is a force that operates within the structure of all societies everywhere that governs the production and allocation of material resources and time according to strict bounds of what is possible. Some things are just not possible. It just so happens that this includes most of the demands that are made by the public and pressure groups on the government. This was the great discovery of the modern science of economics. This was not known by the ancients. It was not known by the fathers of the early church. It was the discovery of the medieval schoolmen, and the insight was gradually elaborated upon and systematized over the centuries, culminating in the classical and Austrian traditions of thought.
The power of government to do what we desire is strictly limited. Those who do not understand this point do not understand economics. And the economic teaching has a broader implication that concerns the organization of society itself. Government is not free to make and unmake society as it sees fit. It is not a tool we can use to fulfill our private dreams. Society is too complicated, too far reaching, too much a reflection of the free volition of individual actors, for government to be able to accomplish its ends. Most often, what government attempts to do – whether abolish poverty, end liquor consumption, or make all citizens literate and healthy – ends up backfiring and generating the exact opposite.
With this background, I would like to discuss the broad topic of the war on terror. Terrorism is not something that any of us likes. We would all like to see a world without violence and bloodshed. This hardly distinguishes our generation from any that preceded. What is unique about our moment is that we live under a regime that has come to believe that the government itself can produce this result for us if we only give the government enough power, money, and managerial discretion to accomplish this goal.
We associate this view with the political right. This might be something of a misnomer since the right was very much against the wars of the 1990s. It was the right that made the case against nation building, and it was Bush who earned the support of the American middle class by promising a humble foreign policy. It was the conviction back then that Clinton's wars had been waged at the expense of the life and liberty of Americans here and abroad, and had failed to accomplish their ends.
A similar critique of left-wing wars was offered by the right in the interwar period. It was clear that World War I had diminished American liberty, regimented the economy, inflated the money, slaughtered many people, and failed to accomplish its goal of bringing about self-determination for all peoples of the world. The right applied its political logic of the need for freedom at home to issues of foreign policy. Small government and non-intervention applied to domestic as well as foreign affairs, for reasons both practical and moral. The left, in contrast, saw war as yet another application of the principle that government can accomplish great things for us, and they saw how war provides the great pretext for expanding the power of the state to do these things.'

Lees verder: http://www.lewrockwell.com/rockwell/war-govt-nowin.html

De Israelische Terreur 194

'Audio: Interview with journalist Jonathan Cook

On 1 May 2007, The Electronic Intifada's Maureen Clare Murphy and Ali Abunimah sat down with Jonathan Cook, EI contributor and author of the new book Blood and Religion: The Unmasking of the Jewish and Democratic State. Cook, who resides in Nazareth, discussed the implications of the Israeli Winograd report which faulted the state's handling of last summer's Lebanon war; the probe and resignation of former member of Knesset and Palestinian citizen of Israel Azmi Bishara; as well as his book.'

Luister: http://electronicintifada.net/v2/article6865.shtml

Meer nieuws van Electronic Intifada:

'Bleak reality in Gaza gives rise to dreams of emigration
Yousef Alhelou writing from the Gaza Strip,

The Palestinian Authority has been starved of funds since Hamas was elected in January 2006. Israel has also been withholding the millions of US dollars it owes the Palestinian Authority in tax revenues. This has led to a breakdown of public services and law and order in the occupied Palestinian territories. Government ministries, hospitals, schools and the courts have all faced closure over the last year and are functioning at minimum capacity, with staff salaries withheld. Poverty is rising in the West Bank and Gaza because of international sanctions, compounded by Israeli restrictions on the movement of Palestinian goods and labour related to security concerns. The Palestinian Authority (PA) cannot pay its civil servants because the international community has refused to fund the PA unless the Palestinian government, which includes Hamas, recognises Israel.Poverty in 'the biggest jail on earth'According to the United Nations' World Food Program (WFP) and Food and Agriculture Organization (FAO), 84 percent of Gazans and 60 percent of West Bankers have reduced their spending; some households have already sold their assets such as land, jewelry, electrical devices and furniture.Thousands of laborers have not been able to find reliable long-term work inside Gaza to replace the construction or agricultural jobs they had in Israel. A small number earn food from the WFP by working on community projects in Gaza, such as road cleaning. According to the UN, one-third of Palestinians are 'food insecure' More than 80 percent of Palestinians live under the poverty line; most of those Palestinians who have been affected due to the siege imposed up on the government and the ordinary Palestinian people as a form of collective punishment live in the Gaza Strip. While the disengagement of Israel from the Gaza Strip in the summer of 2005 was thought to represent new hope for the Gazan civilians, it has practically turned Gaza into the biggest jail on earth; the Strip has become isolated from the rest of the world because Israel still controls Gaza's airspace, territorial water and the borders, including cargo and commercial crossings, in addition to the Rafah pedestrian terminal in the southern Gaza Strip which is the only gate for Gazans to the outside world.The Gaza 'pressure cooker'Since Gaza is a prison for 1.4 million people and they are locked inside, it has become a pressure cooker. As result of these circumstances, falatan, the Arabic word which means security chaos, anarchy and lawlessness, has spread, especially in light of the security forces' inability to enforce the law despite the fact that there are more than 85,000 Palestinian security men. The Palestinian society, torn apart by internal feuding and infighting between the two major factions as they struggle for power, in addition to clan disputes and thugs running around with AK-47s, have became ordinary occurrences in our everyday life. On the other hand, the continued Israeli military practices in all its forms contribute to the suffering of the people.'

Lees verder: http://electronicintifada.net/v2/article6862.shtml

Geert Wilders en Israel 5

Vanmiddag ontving ik deze email van professor dr. Hans Jansen:

'vr 11-5-2007 15:31

Sorry, vanaf 'Goebbels' niet verder gelezen.'

Hoe nu, meneer Jansen? Ik heb geschreven: 'Over uw werkwijze. U gaat niet op vragen in, u legt anderen via retorische vragen beweringen in de mond om die vervolgens uit te vergroten en te bestrijden. En u blijft dat herhalen, keer op keer, zonder in te gaan op het verzoek uw beweringen met feiten te staven. U gebruikt daarbij uiterst onwetenschappelijke manipulatietechnieken die door Joseph Goebbels ooit eens als volgt werden verwoord: ''Wij spreken niet om iets te zeggen, maar om een bepaald effect te bereiken.'' Zie:
http://stanvanhoucke.blogspot.com/2007/05/geert-wilders-en-israel-4.html

Ik heb hier niet geschreven noch de suggestie gedaan dat u een moderne Goebbels bent, maar dat u dezelfde manipulatietechnieken gebruikt die door de nazi's verder werden ontwikkeld en momenteel door de moderne communicatiemiddelen grootscheeps worden toegepast. Op die manier worden bevolkingen rijp gemaakt voor geweld tegen bijvoorbeeld de Irakezen, de Afghanen, en elk ander volkje dat onze westerse economische belangen in de weg staat. U speelt in dat proces als opiniemaker in de massamedia een vitale rol in Nederland. Ik heb nu van nabij meegemaakt hoe u te werk gaat, hoe u mij via retorische vragen woorden in de mond legt en die vervolgens begint te bestrijden. Hoe u de integriteit van uw vermeende tegenstander probeert te vernietigen. Het zijn de technieken van de pamflettist en niet die van de wetenschapper, zoals elke docent op het gebied van de massacommunicatie u desgevraagd kan vertellen.

U moet nu niet de vermoorde onschuld gaan spelen. Het is juist iemand als u die maar al te snel met de suggestie of kwalificatie komt van anti-semitisme zodra u een intellectuele tegenstander probeert onderuit te halen. Ik gaf uw kritiek op Geert Mak al als voorbeeld, maar er zijn meerdere voorbeelden. Lees uw eigen weblog maar na.

Ik constateer derhalve 3 dingen.

1. U weigert antwoord te geven op mijn simpele vraag over wie u het precies heeft in de volgende bewering: 'De overspannen verwachtingen die een aantal regeerders in het Midden-Oosten en in Turkije koesteren over de uitbreiding van hun macht over West-Europa.’ Ik ga er vanuit dat u dit verzonnen heeft, dat er dus sprake is van een leugen. En dat is een bijzonder kwalijk feit, per slot van rekening bent u iemand die zich erop voorstaat een wetenschapper te zijn. U spreekt op die manier niet om iets te zeggen, maar om een bepaald effect te bewerkstelligen, om een sfeer op te roepen, om een hetze te kweken. Een hetze die hele bevolkingsgroepen kan duperen, en dat is verwerpelijk.

2. Door te doen voorkomen dat u beledigd bent, onttrekt u zich aan een waar debat en hoeft u geen antwoord te geven op mijn vragen.

3. Ondertussen bent u wel een van de mensen die in Nederland het multiculturele debat probeert te domineren met halve waarheden, leugens en - misschien erger nog - met suggestieve opmerkingen die een sfeer van wantrouwen hebben geschapen. Het is mede door de stemmingmakerij van mensen zoals u dat er een soort angstpsychose in Nederland is ontstaan. Het onderstaande resultaat is dan ook niet verwonderlijk:

'Nederlanders banger voor moslimfundamentalisme'
Van alle westerse landen, wantrouwt Nederland moslims het meest
Gepubliceerd op 5-2-2006 22:25 door Joeri Stubenitsky
Nieuwsrubriek: Binnenland

UTRECHT – Het grootste proces tegen moslimfundamentalisten dat ooit in Nederland is gehouden, is het huidige proces tegen de Hofstadgroep. Mohammed B., de moordenaar van Theo van Gogh, werd onlangs al veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf. Veel Nederlanders, waaronder de bekende islamoloog Hans Jansen, denken dat de dreiging van het moslimfundamentalisme de komende vijftien jaar groter zal worden. Dit komt ook naar voren uit een rapport van het Sociaal Cultureel Planbureau (SCP)… De vrees van veel Nederlanders.
Uit Amerikaans onderzoek is gebleken dat Nederland, van alle westerse landen, het meest negatieve beeld heeft van moslims. Maarliefst 51 procent van de autochtone Nederlanders wantrouwt de bijna één miljoen aanwezige moslims in dit land. Het aantal Nederlanders dat tussen 1995 en 2002 moslims wantrouwde steeg in die zeven jaar van 12 naar 22 procent. De oorzaak hiervan is de toename van de immigratie en de druk op de verzorgingsstaat. De grote toename naar 51 procent is te wijten aan de moord op Van Gogh en de aanslagen op 11 september. De Nederlandse kritiek dat allochtonen te veel met mensen van dezelfde afkomst omgaan, slaat ook op de autochtonen zelf terug omdat slechts een minderheid van hen contact met buitenlanders heeft of zoekt.'

Lees verder: http://www.dejongejournalist.nl/news.php?nid=2552

En voor de rest: Kundera schreef over Flaubert dat 'het meest schokkende' in zijn 'visie op de dwaasheid' het feit is dat 'de dwaasheid niet vervaagt ten overstaan van de wetenschap, de techniek, de vooruitgang of het moderne, integendeel, met de vooruitgang gaat ook zij vooruit!'

U bent uit op een conflict dat in u zelf zit en kennelijk voor u onoplosbaar is. In 1983 stelde Kundera tijdens een lezing in de Verenigde Staten de vraag waar de obsessieve drang vandaan kwam om de wereld te willen overheersen: 'Om rijker te zijn? Gelukkiger? Nee. De agressiviteit van het geweld is volmaakt ongeinteresseerd, ongemotiveerd, ze wil alleen maar haar willen; ze is het zuiver irrationele. Kafka en Hasek confronteren ons... met deze reusachtige paradox: gedurende het tijdperk van de Moderne Tijd vernietigde de cartesiaans rede een voor een alle uit de middeleeuwen geerfde waarden. Maar op het moment van de totale overwinning van de rede maakt het zuiver irrationele (het geweld dat niet meer wil dan z'n willen) zich meester van het wereldtoneel, omdat er geen enkel aanvaard waardensysteem meer is dat het in de weg zou kunnen staan.'

Al uw energie, meneer Jansen, zou beter besteed zijn aan een beschouwing van onze eigen cultuur in plaats van het kwaad telkens weer in een andere cultuur te zoeken. U kunt het haarscherp geanalyseerd lezen in Milan Kundera: De kunst van de roman, uitgegeven bij Ambo.

Geert Wilders en Israel 4

Ik kreeg vanochtend deze email van professor dr. Hans Jansen

' vr 11-5-2007 11:40

Zeer geachte Stan van Houcke:

Het valt me niet makkelijk toe te geven dat ik niet alles wat u schrijft begrijp. Hoe kunt u nu mijn wetenschappelijke reputatie beoordelen door in uw vriendenkring rond te vragen? Om die reputatie te beoordelen kunt u toch beter naar publicatielijsten kijken (die van mij staat op mijn website) en eens nagaan of zo iemand wel eens ergens geciteerd wordt?

Ook geloof ik niet dat ik u woorden in de mond heb gelegd, ik probeer uw uiteenlopende mededelingen samen te vatten, en kom dan toch uit op 'een overmatig enthousiasme voor wat de religieuze en politieke elite van de Arabische en de Islamitische wereld verkondigt'. Zulk enthousiasme is, helaas, in Nederland heel algemeen. Maar het impliceert logischer- en noodzakelijkerwijs het in de steek laten van Arabieren en/of Moslims die vrijheid in onze betekenis van het woord op prijs stellen. Het zijn de opvattingen van die laatste groep die ik in mijn stukjes uittentreure herhaal. Het is alsof u Karel van het Reve die inderdaad anti-communistisch was, het verwijt maakt dat hij anti-Russisch is. (Mijn excuus dat het lijkt alsof ik mij met Van het Reve durf te vergelijken).

Een antwoord op uw vraag naar de diepste zieleroerselen van Geert Wilders moet ik u inderdaad schuldig blijven. Ik vind het (net als ook u mogelijkerwijs) al heel lastig om mijn eigen diepste zieleroerselen te doorgronden. Maar het gaat in de dubbele paspoortenkwetsie niet om zieleroerselen, maar om een interessante politieke en juridische kwestie. Ik zou me, ook in deze kwestie, niet graag aansluiten bij de Daar-mag-je-niet-over-praten-brigade.

Mag ik het hierbij laten? Ons meningsverschil zal steeds weer op twee vragen neerkomen: Hebben de dissidenten in de Arabisch/Islamitische wereld er ook recht op gehoord te worden? Zijn er kwesties waar je niet over nadenken mag? Ik vermoed dat we beiden te oud zijn om onze individuele antwoorden op die twee vragen (die mogelijkerwijs wél samenhangen met de diepste zieleroerselen) nog te kunnen veranderen.
Met vriendelijke groet, HansJansen'

Ik heb de heer Jansen de volgende reactie gezonden:

'Professor Jansen

Voordat we in een Babylonische spraakverwarring verzanden, constateer ik opnieuw een aantal feiten: u weigert antwoord te geven op mijn simpele vraag over wie u het precies heeft in de volgende bewering: 'De overspannen verwachtingen die een aantal regeerders in het Midden-Oosten en in Turkije koesteren over de uitbreiding van hun macht over West-Europa.’ Waarom geeft u hier geen antwoord op? U jaagt onschuldige Belgische bejaarden de stuipen op het lijf, terwijl u kennelijk maar iets uit uw duim heeft gezogen, en zo een tendentieuze sfeer schept. Dat is een uiterst onwetenschappelijke houding van iemand die claimt een wetenschapper te zijn.

U schrijft: ‘Hoe kunt u nu mijn wetenschappelijke reputatie beoordelen door in uw vriendenkring rond te vragen?’ Ik vrees dat ik me niet duidelijk genoeg heb uitgedrukt of dat u ook dit niet heeft begrepen. Ik schreef: ‘Welke criteria zou die universiteit gebruiken? Toch eens aan mijn goede vriend André Klukhuhn vragen, die doceert aan dezelfde universiteit.’ Ik zou dus graag de criteria willen weten die de Universiteit Utrecht hanteerde bij het benoemen van een hoogleraar die in het openbaar uiterst onwetenschappelijk te werk gaat. Daarom opnieuw: ik zal het mijn goede vriend Klukhuhn toch eens vragen.

Dan: zonder een serieus onderzoek te hebben gedaan naar wat ik in boeken, tijdschriften, op de radio allemaal heb geponeerd, heeft u al een veroordeling, vervat in deze retorische vraag: ‘Waarom kiest u eigenlijk geblindoekt partij voor de ayatollah's, en verraadt u rest van de Arabische en Islamitische wereld?’ Ook dit is een uiterst onwetenschappelijke houding van iemand die claimt wetenschapper te zijn. Meneer Jansen, los van de inhoudelijke nonsense, ontdek ik nu toch weer opnieuw een taalkundige fout. ‘Geblindoekt’ moet zijn ‘geblinddoekt’, dus met twee d’s, anders staat er geblind-oekt. En oeken betekent in het Nederlands: ‘brommen, grommen, mompelen en pruttelen’. Met andere woorden: dan staat er ‘geblind pruttelen’ en dat heeft u toch niet bedoeld. Althans, daar ga ik gemakshalve maar vanuit.

Wat het citeren betreft, ach professor Jansen, u weet toch hoe dat in het academische wereldje gaat. Het is maar de vraag wie wie citeert en waarom. Het doet me denken aan die grappige sketch van Koot en Bie. Koot koopt rotzooi aan de deur van twee heren en Bie vraagt aan Koot hoe hij zich in godsnaam zoiets heeft kunnen laten aansmeren. Koot antwoordt dat het spul heel goed werkt, want ‘dat zei die professor.’ Bie wil weten hoe hij zo zeker was dat het hier een professor betrof. “Wel,’ zegt Koot ‘Dat zei die andere professor.’ Ik bedoel maar, meneer Jansen, ook onder hoogleraren lopen charlatans rond, die uiterst onwetenschappelijk te werk gaan. Waar of niet?

Over uw werkwijze. U gaat niet op vragen in, u legt anderen via retorische vragen beweringen in de mond om die vervolgens uit te vergroten en te bestrijden. En u blijft dat herhalen, keer op keer, zonder in te gaan op het verzoek uw beweringen met feiten te staven. U gebruikt daarbij uiterst onwetenschappelijke manipulatietechnieken die door Joseph Goebbels ooit eens als volgt werden verwoord: ‘Wij spreken niet om iets te zeggen, maar om een bepaald effect te bereiken.’ Bij gebrek aan argumenten bespeelt u emoties, gevaarlijke ressentimenten om bepaalde stereotypen te scheppen van de mensen die u eigenhandig tot vijand heeft bestempeld. U kent ongetwijfeld het Arabische spreekwoord: ‘Al tikrar biallem il hmar. Door herhaling leert zelfs de ezel.’ Op dit spreekwoord wees de Amerikaanse emeritus hoogleraar Jack G. Shaheen me afgelopen maandagochtend toen ik hem interviewde over zijn 574 pagina’s uitgebreid gedocumenteerde studie ‘Reel Bad Arabs. How Hollywood Vilifies a People,’ een boek waarover de Amerikaanse voormalige diplomaat en Midden-Oosten specialist James E. Akins schreef: ‘If you think overt racism in America is dead, think again. Jack Shaheen has shown in depressing detail in his book, Reel Bad Arabs, that anti-Semitism in motion pictures is more virulent than ever provided the Semites being portrayed are Arabs. Films from Exodus (1960) to Rules of Engagement (2000) have relentlessly stereotyped Arabs and Muslims in ways that would fit seamlessly into Der Stürmer and the films of Nazi Germany.’ Shaheen wijst erop dat ‘for more than a century Hollywood, too, has used repetition as a teaching tool, tutoring movie audiences by repeating over and over, in film after film, insidious images of the Arab people. I ask the reader to study in these pages the persistence of this defamation, from earlier times to the present day, and to consider how these slanderous stereotypes have affected honest discourse and public policy.’ Professor Shaheen die ongeveer duizend films had bestudeerd voordat hij zijn conclusies trok, vertelde me hoe hij in het begin van zijn onderzoek verrast was geweest over de overeenkomsten in de stereotypering en stigmatisering van joden en arabieren, dezelfde gelaatstrekken, dezelfde afschuw van een andere godsdienst dan het christendom, dezelfde geldlust en hetzelfde seksuele verlangen naar de blanke, Germaanse maagd. Keer op keer komt dit in de stigmatisering terug. Ik wil maar zeggen, het stereotyperen van de ander die als vijand wordt geportretteerd, is niet nieuw en leidt onherroepelijk tot het verontmenselijken van de ander en het gevolg daarvan heeft de recente Europese geschiedenis aangetoond. Bovendien is het in vakjes stoppen van de ander, het stigmatiseren en stereotyperen, een uiterst onwetenschappelijke houding. Ik vermoed dat een of ander groot verdriet aan uw angsten ten grondslag liggen. En angst is een slechte raadgever, zeker voor iemand die claimt wetenschapper te zijn, want ook de wetenschap kent haar beperkingen, zoals Merleau-Ponty eens op deze manier prachtig verwoordde: ‘De wetenschap manipuleert de dingen en ziet ervan af hen te bewonen. Ze stelt er haar eigen modellen van op en ze treedt, bij de toepassing van de door hun definitie toegestane omvormingen op deze aanduidingen of variabelen, slechts hier en daar in contact met de actuele wereld.’ Hier kunt u luisteren naar mijn interview met Jack Shaheen over stigmatisering: http://www.stanvanhoucke.net/audioblog/pivot/entry.php?id=29#body

Reizen professor, stap uit uw modellen en trek de wereld in, laat uw verbetenheid en uw ressentimenten varen.

Dan nog dit: op het gevaar af dat u niet alles begrijpt wat ik schrijf het volgende:

Vijf jaar geleden schreef ik in het tijdschrift de Humanist het volgende over blanke mannen in de overgangsleeftijd die de draad waren kwijtgeraakt:

‘Opvallend is het aantal poseurs onder de columnisten. Pim Fortuyn, Leon de Winter, Sylvain Ephimenco, om er enkelen te noemen. Opvallend maar niet onverklaarbaar. De column is bij uitstek het wapen van de poseur in zijn strijd om erkenning. Hoewel ze in uiteenlopende gradaties en soorten voorkomen hebben de poseurs onder de columnisten één ding gemeen: na verloop van tijd gaan ze in hun eigen geconstrueerde waarheid geloven. Als vanzelf valt hij (of zij) automatisch terug op een pose. Z'n woorden zijn een schreeuw om aandacht. Hij wil behagen om bewonderd te worden. De opinie an sich interesseert hem niet, alleen het effect dat ze teweegbrengt. En omdat in een massamaatschappij gedachten niet de ultieme impact opleveren, zet hij sentimenten in: het simplistische vooroordeel tegen het complexe oordeel, de impuls tegen de bezinning, de verholen suggestie tegen de beargumenteerde gedachte. Hij is de man van de soundbite, zijn wereld is eendimensionaal, even overzichtelijk als een stripboek. De columnist is als een standup comedian, een hit en runfiguur, die met de snelheid van een tasjesdief te werk gaat. Daarbij moet hij als broodschrijver telkens weer een mening over van alles en nog wat ophoesten, hetgeen automatisch leidt tot een inflatie van meningen. Om dit te verdoezelen moet elke opinie de kracht van een donderslag krijgen. De minder bekwame columnist pompt zijn vruchteloze woorden op tot ze als reusachtige ballonnen boven hem zweven en met hem aan de haal gaan. Hij gebruikt de taal niet om inzicht te verschaffen maar om te heersen, om te straffen, om iemand in een hoek te dwingen en verbaal af te ranselen. Hij dicht de ander alle denkbare gruwelijkheden toe om zelf buiten schot te blijven. Hoe zwarter de ander wordt afgeschilderd des te onschuldiger lijkt hij. De column is voor hem een techniek, een foefje, een suikerspin van woorden; na vijf minuten is het op en weg, de consument met plakkerige handen achterlatend. Het lijkt allemaal echt, maar is het niet. De woorden zijn te hol, de begrippen potsierlijk, de zinnen drijven in een niet doorleefde werkelijkheid. In zijn hang een maximaal effect te bereiken, vervalt de poseur onder de columnisten onherroepelijk in pathetiek. Hij uit zich in steeds heftigere bewoordingen, zijn toon wordt geëxalteerd, zijn opinies grotesk. Meningen worden door hem uitgemolken en verder aangescherpt tot ze een karikatuur van de werkelijkheid zijn geworden. Een jaar voor zijn dood wees de auteur Frans Kellendonk me op een ander fenomeen: ‘'Het gruwelijke is: zodra je iets opschrijft, verhardt het. Het gevaar is dat je er dan ook in gaat geloven, dat de dingen zijn zoals je zegt dat ze zijn. Wat je moet behouden is een scepsis, een vrijheid, het gevoel van de ongrijpbaarheid van alles. Dat vereist een geweldige krachtsinspanning.’’ Maar juist aan die scepsis ontbreekt het de poseur onder de columnisten, zijn stukje zou het niet verdragen, het zou dan te duidelijk worden dat er wartaal staat, wat bij closereading al snel blijkt. De columnist en de schrijver leven in twee gescheiden werelden. Voor een auteur vormt de taal een moreel criterium, hij heeft niets anders. Hij weet dat, zoals de satiricus Karl Kraus schreef: '’Taal de moeder [is] van de gedachte, niet haar dienstmeid.’' Die wetenschap ontgaat de hier genoemde columnisten. Voor hen zijn de woorden zelf inhoudsloos geworden, ze hebben slechts propagandistische waarde en kunnen derhalve als dodelijk gif werken.’

Vijf jaar na dato valt me op hoe ook u zich gedraagt als een van de hierboven beschreven columnisten. Herkent u hier iets in?

Tenslotte nog dit, u schrijft: ‘Ons meningsverschil zal steeds weer op twee vragen neerkomen: Hebben de dissidenten in de Arabisch/Islamitische wereld er ook recht op gehoord te worden? Zijn er kwesties waar je niet over nadenken mag?’

Ach meneer Jansen, opnieuw is hier sprake van retorische vragen. Kunt u echt niet anders? U belemmert zo zelf elk waar debat. Ik denk dat een veel serieuzere vraag de volgende is: gezien de huidige stand van zaken in de westerse commerciële massamedia is er geen ruimte meer voor westerse dissidenten om hun gedachten rustig uiteen te zetten. Hoe komt dat? En wat zullen de gevolgen hiervan op langere termijn zijn? Waarom zijn de commerciële massamedia een slagveld geworden van populistische opiniemakers en andere gillende ayatollahs?