"Mohammad Mosaddeg (16 juni 1882 – 5 maart 1967) was een Iraanse politicus, auteur en jurist die van 1951 tot 1953 premier van Iran was," democratisch gekozen door het Iraanse volk. "Hij was lid van het Iraanse parlement vanaf 1923 en diende tot na de verkiezingen van 1952 als minister president van het land, totdat zijn regering werd omvergeworpen tijdens de staatsgreep van 1953, die werd gesteund door de inlichtingendiensten van het Verenigd Koninkrijk (MI6) en de Verenigde Staten (CIA), onder leiding van Kermit Roosevelt Jr. Zijn Nationaal Front werd vanaf de verkiezingen van 1954 onderdrukt...
Voordat Mossadeq in opdracht van de westerse elite ten val werd gebracht, zorgde zijn regering voor een reeks maatschappelijke en politieke hervormingen, zoals sociale zekerheid, landhervormingen en hogere belastingen, waaronder de invoering van belasting op pachtgrond. Zijn premierschap werd verbroken door het conflict met de Britse regering na de nationalisatie van de Iraanse olie-industrie, die sinds 1913 door de Britten op Perzische grondgebied het beheer had over de Anglo-Persian Oil Company (APOC/AIOC), later bekend als British Petroleum (BP).
Na de omverwerping van Mohammad Reza Pahlavi keerde hij in 1954 terug aan de macht en onderhandelde hij met de ware machthebbers "over de Consortium-overeenkomst, die een aanzienlijk eigendom van de Iraanse olieproductie tussen Iran en westerse bedrijven tot 1979 garandeerde."
Op zijn beurt werd de democratisch gekozen "Mosaddeq vervolgens van verraad beschuldigt, drie jaar gevangengezet, en daarna tot zijn dood onder huisarrest geplaatst. Hij werd in zijn eigen huis begraven om ophef te voorkomen. In 2013 erkende de Amerikaanse regering formeel haar rol in de staatsgreep als onderdeel van haar buitenlandse beleidsinitiatieven, waaronder het betalen van demonstranten en het omkopen van ambtenaren."
https://en.wikipedia.org/wiki/Mohammad_Mosaddegh
Vanzelfsprekend zwijgen de westerse media hierover, omdat u anders een genuanceerd beeld krijgt van de chaos waarop de vernietiging van de Perzische democratie is uitgelopen. De CIA-versie van de werkelijkheid die de mainstream-polderpers dagelijks over de massa uitstrooit, verdeelt de wereld simpelweg in goed en kwaad, Cowboys en Indianen. In 1979 greep temiden van de door de VS gekweekte chaos een religieus regime de macht en vluchtte de Sjah en zijn schatrijke beulen met hun miljarden naar het Westen. Veelzeggend is dat de Westerse media angstvallig verzwijgen dat in Teheran op dit moment de nazaten van de toenmalige "winkeliers uit de soek," die in 1953 door de CIA en MI6 betaald werden om chaos te scheppen, nu"de straat opgaan om het vuile werk van de CIA te doen. De protesten in Teheran braken uit nadat de Iraanse rial een nieuw dieptepunt had bereikt... De rial is de afgelopen weken snel in waarde gedaald doordat de Verenigde Staten en hun westerse bondgenoten de sancties en diplomatieke druk hebben opgevoerd, en de dreiging van een nieuwe oorlog met Israël blijft bestaan." Met steun van de genocidale Joodse staat Israel ziet het Witte Huis er nauwlettende op toe dater geen einde komt aan de chaos en, armoede en repressie, daarbij geholpen door de gangsters van de Europese Commissie. Daarom willen zowel mevrouw Ursula von der Leyen en de al even corrupte Trump regime, het Pentagon, de EU en de NAVO dat de Joodse terreurstaat opnieuw Iran aanvalt. "Winkeliers in de buurt van twee grote elektronica- en telefoonwinkelcentra in de wijk Jomhouri in Teheran, evenals in en rond de Grote Bazaar, sloten zondag hun winkels en gingen de straat op. Maandagmiddag zetten de protesten zich voort."
De ware intriganten behoren tot de Westerse elite, en de Joodse Mafia, met als gevolg dat de:
"dalende waarde van de munt niet de enige uitdaging [is] waar het land voor staat. De inflatie bedraagt ongeveer 50 procent, al jarenlang één van de hoogste ter wereld, terwijl de belastingen volgens een controversieel begrotingsvoorstel met 62 procent zullen stijgen.
Iran kampt met een verergerende energiecrisis, terwijl de meeste stuwdammen die Teheran en vele andere grote steden van water voorzien, bijna leeg staan te midden van een ernstig watertekort.
Meanwhile, Iran also has one of the most restricted internet environments in the world...
Het genocidale Israël en de VS vielen Iran aan in juni 2025 tijdens een twaalfdaagse oorlog waarbij meer dan 1000 mensen werden vermoord, onder wie burgers, tientallen hooggeplaatste militairen, inlichtingenofficieren, en nucleaire wetenschappers...
Waarom Israëls aanval op Iran een mislukking was, een verzameling interessante, belangrijke en controversiële perspectieven die grotendeels buiten de belangstelling van de Amerikaanse mainstream media vallen
De doorgaans uitstekend geïnformeerde onafhankelijke Amerikaanse journalist Mike Whitney berichtte al op zondag 3 november 2024:
"Wij dreigen, maar wat gaan we er precies aan doen? Wij zijn degenen die de Houthi's er niet van konden weerhouden de Rode Zee af te sluiten. Oké? Dus we moeten ophouden onszelf te zien als een onoverwinnelijke zwaargewichtkampioen waar niemand een vuist tegen kan maken. Misschien waren we dat wel in onze hoogtijdagen, maar die tijd is voorbij. We zijn te zwaar, wij zijn niet in vorm, we hebben peperdure systemen met een zwaar tekort aan personeel, en dan moeten wij ineens onze logistiek en communicatielijnen uitbreiden om Iran aan te vallen? Veel succes ermee.
Larry Johnson: "Irans nieuwe strategie om Israël een harde les te leren, YouTube.
Israëls mislukte luchtaanval op Iran op 26 oktober 2024 luidt een grote verschuiving in het regionale machtsevenwicht in. Irans technologisch geavanceerde luchtverdedigingssysteem, in combinatie met zijn ultramoderne, hypersonische langeafstandsraketten, maakt het land de machtigste staat in het Midden-Oosten en voorspelt een vreedzaam tijdperk van samenwerking en economische integratie. Israël daarentegen zal gedwongen worden zijn bescheiden rol in de opkomende orde te accepteren door zijn expansionistische ambities op te geven en samen te werken met zijn buren. (Als dat al mogelijk is.) De vooruitzichten voor regionale vrede zijn aanzienlijk verbeterd door de gestage afname van de wereldmacht van de VS, grotendeels als gevolg van de dreigende financiële crisis die onvermijdelijk een einde zal maken aan Washingtons onophoudelijke buitenlandse interventies. Nu de Amerikaanse en Israëlische inmenging aan banden is gelegd, zal de door China geleide multipolaire wereldorde het uitgeholde 'op regels gebaseerde' systeem snel vervangen. Desondanks kan de directe oorzaak van deze opmerkelijke gebeurtenissen worden teruggevoerd op Israëls misplaatste aanval op Iran, die onomstotelijk bewees dat Teherans gelaagde luchtverdedigingssysteem, samen met zijn enorme arsenaal aan geavanceerde ballistische raketten, het tot de belangrijkste macht in de regio heeft gemaakt. Hier volgt een korte samenvatting van de voormalige Britse inlichtingenofficier Alastair Crooke over hoe de Israëlische aanval zich ontvouwde:
Alastair Crooke:"Nee, maar er is wel iets belangrijks gebeurd, want de aanval was bedoeld om te beginnen met de vernietiging van de luchtverdedigingssystemen… wat ze SEAD (Suppression of Enemy Air Defenses) noemen. De vliegtuigen moesten de luchtverdediging in Irak, Syrië en Iran vernietigen, zodat de tweede en derde aanvalsgolf met conventionele wapens de geselecteerde doelen kon vernietigen. Maar de tweede en derde aanvalsgolf konden het Iraanse luchtruim alleen binnenkomen als dat veilig was. (indien de luchtafweer goed was uitgeschakeld) Wat er nu gebeurde... is dat die tweede en derde aanvalsgolf nooit plaatsvonden. We kwamen in de eerste aanvalsgolf terecht en de Israëliërs zeiden: 'Dat is het, we zijn klaar. Het is voorbij. We hebben gewonnen en het is een groot succes.'
Wat er blijkbaar is gebeurd, is dat de Israëlische vliegtuigen met hun langeafstandsraketten om de luchtafweersystemen te vernietigen, nooit dichter dan 70 kilometer bij Iran zijn gekomen, te ver voor hun raketten om de luchtafweer te raken, omdat ze de signalen nodig hadden om zich te vergrendelen. ... Het belangrijkste dat ze zeiden – en dit komt uit Israëlische bronnen – was: 'We hebben een onbekend luchtafweersysteem boven de provincie Teheran ontdekt.' Wat er dus blijkbaar is gebeurd, is dat de Israëlische vliegtuigen werden gelokaliseerd door een ander luchtafweersysteem, waardoor ze bang waren om door te zetten en de aanval afbliezen. Ze lieten vervolgens simpelweg hun langeafstandsraketten los (de meeste van deze raketten worden geleid door GPS en de Russen zijn zeer bedreven in het storen van GPS). Maar... dit onverklaarde luchtafweersysteem was mogelijk een Russisch luchtafweersysteem dat stealth-jagers zoals de F-35's kan aanvallen... Als je een raket hebt met een radar die een stealth-jager kan identificeren, dan lijkt het hele idee van de aanval op Iran in duigen te vallen...
Alle conventionele bommenwerpers met conventionele wapens zouden het gebied niet binnengaan omdat het te gevaarlijk was, het was geen veilig gebied. Het luchtruim werd gedomineerd door luchtafweer die de stealth-jagers zelf bedreigde. Dit heeft enorme geostrategische implicaties als dit inderdaad is wat er is gebeurd...
Kijk, er was een driefasenplan; en toen het plan mislukte, kondigden ze het gewoon aan alsof het wel was gelukt. 'Wij zijn geslaagd. Wij zijn over Teheran gevlogen; wij hebben hun luchtafweer uitgeschakeld, we hebben doelen gebombardeerd en we hebben hun raketcapaciteit vernietigd."
Dat is pure hype. Het is niet waar. Judging Freedom, Alastair Crooke, YouTube
https://www.youtube.com/watch?v=EUFlzMwMUmg
Voor alle duidelijkheid:
"Alastair Warren Crooke CMG, geboren op 30 juni 1949, is een voormalig Brits diplomaat en de oprichter en directeur van het in Beiroet gevestigde Conflicts Forum, een organisatie die pleit voor dialoog tussen de politieke islam en het Westen. Voorheen bekleedde hij een hoge functie binnen zowel de Britse inlichtingendienst (MI6) als de diplomatie van de Europese Unie.
Vroege leven en opleiding
Crooke werd geboren in Dún Laoghaire, Ierland, als zoon van Frederick Montague Warren en Shona Ann Thomson. Zijn oudere broer was Ian W. T. Crooke, die officier werd bij de SAS en uiteindelijk het bevel voerde over het 23 Special Air Service Regiment. Crooke groeide grotendeels op in Rhodesië (nu Zimbabwe). Hij volgde onderwijs aan het Aiglon College in Zwitserland en aan de Universiteit van St. Andrews (1968-1972) in Schotland, waar hij een master in moraalfilosofie en politieke economie behaalde.
Carrière
Crooke begon zijn carrière in het Londense bankwezen en werkte daar enkele jaren.
Later werkte Crooke Bijna dertig jaar lang werkte hij voor de geheime dienst MI6 onder diplomatieke dekking in Noord-Ierland, Zuid-Afrika, Cambodja, Colombia, Pakistan en het Midden-Oosten. Zijn vroege werkzaamheden omvatten onder meer het leveren van wapens aan jihadisten die tegen de Sovjets vochten in Afghanistan en het assisteren bij het vredesproces in Noord-Ierland.
In 1997 werd hij veiligheidsadviseur van de speciale EU-gezant voor het Midden-Oosten. Vanuit de Britse ambassade in Tel Aviv was hij betrokken bij Britse pogingen om Hamas, Islamitische Jihad en andere Palestijnse groeperingen bij het politieke proces te betrekken. Hij was betrokken bij onderhandelingen om een einde te maken aan de belegering door het Israëlische leger van het complex van Yasser Arafat in Ramallah en de Geboortekerk in Bethlehem. Hij assisteerde bij de onderhandelingen over verschillende lokale wapenstilstanden tussen Israëliërs en Palestijnen in de vroege jaren 2000. Crooke had goede contacten met het Israëlische leger en de inlichtingendiensten.
Hij was lid van de Mitchell-commissie die de oorzaken van de Tweede Intifada in 2000 onderzocht.
In 2001 werd hij benoemd tot Brits ambassadeur in Israël door Francis Cornish. Hij werd beschreven als 'iemand die samenwerkte met de veiligheidsdiensten van beide kanten. Hij kwam in actie nadat ze elkaar niet meer vertrouwden en ontwikkelde een bijzondere vaardigheid om hen te overtuigen van de logica van de zaken en het gebrek aan vertrouwen tussen hen te overbruggen.' Hij speelde een centrale rol bij het tot stand brengen van een staakt-het-vuren met Hamas in 2002.
Zijn achtergrond bij MI6 werd in 2002 onthuld door de Israëlische krant Maariv. In september 2003 kreeg hij, tegen zijn wil in, de opdracht het Midden-Oosten te verlaten vanwege 'persoonlijke veiligheidsredenen.' Een woordvoerder van de Britse ambassade zei: 'Wij vinden dat hij een zeer moeilijke taak onder moeilijke omstandigheden heeft volbracht en daarin uitmuntend is geweest.'
In de nieuwjaarsonderscheidingen van 2004 werd hem de CMG (The Most Distinguished Order of Saint Michael and Saint George) toegekend, een Britse ridderorde die op 28 april 1818 werd opgericht door George, Prins van Wales, voor zijn verdiensten voor de bevordering van het vredesproces in het Midden-Oosten. De orde is vernoemd naar twee militaire heiligen, Michael en George.
Crooke richtte in 2004 het Conflicts Forum op, dat grotendeels in Beiroet gevestigd was, met als doel westerse regeringen te helpen islamitische groeperingen en hun militair verzet tegen Israël te begrijpen. Het werd aanvankelijk gefinancierd door enkele particuliere donateurs, een kleine subsidie van het US Institute of Peace en wat financiering van de Europese Unie voor het organiseren van een reeks seminars."
"Nu heeft Israël besloten te verzwijgen wat er werkelijk is gebeurd, omdat de strategische gevolgen te catastrofaal zijn om onder ogen te zien. Zoals Crooke opmerkt: als de Amerikaanse stealth-jagers niet zonder angst het vijandelijke gebied kunnen binnendringen..."
Geen opmerkingen:
Een reactie posten