Zoeken in deze blog 🔎🔎

Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht peter siebelt. Sorteren op datum Alle posts tonen
Posts gesorteerd op relevantie tonen voor zoekopdracht peter siebelt. Sorteren op datum Alle posts tonen

vrijdag 31 oktober 2025

"Wij spreken niet om wat te zeggen, maar om een bepaald effect te bereiken."

 


Als deze bejaarde "Luis in de pels van  extreemlinks" is dan is het heel slecht gesteld met extreem rechts, want Peter Siebelt is een charlatan, een zielige man, die nooit met een onthulling is gekomen. Hij raaskalt maar wat.

In 2009 schreef ik over deze door Wierd Duk zo bewonderde con man Siebelt enkele artikelen:

Peter Siebelt, die het zichzelf aanprijst als: "onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme." Dat is allemaal niet gering. Wat schrijft deze "deskundige onderzoeksjournalist":

"Stan van Houcke doet er goed aan om zich ergens in een hoekje te gaan schamen. Er liggen namelijk nogal wat lijken in zijn kast uit de tijd van Radio Stad of de RaRa periode. Een klein vraagje aan Stan. Hoe zat dat ook al weer met het verblijf van jou en je maten in dat buitenhuis van de pa en ma van Heikelien Verrijn Stuart in Belgie omstreeks de Makro brand in Nuth? Geplaatst door: Peter Siebelt | 9 december 2009 om 16:01"

Nuth? Ja Nuth, dat ligt ergens in Limburg, ongeveer een uur rijden van het 'buitenhuis' dat wij destijds hadden nabij het Belgische Sint Martens Voeren. Siebelt suggereert nu dat ik, de journalist, betrokken was bij de Makro brand in Nuth. Waarom helemaal in Nuth? De eerste Makro brand was in Duivendrecht, een kwartiertje van mijn huis in Amsterdam. Qua afstand zou ik dus veel meer in aanmerking moeten komen voor de brand in Duivendrecht, trouwens net als meer dan 700.000 andere Amsterdammers en dan tel ik al het verdachte tuig uit Loosdrecht niet eens mee. Maar goed, Nuth dus. Ik citeer even onze "onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme" Siebelt: "Een klein vraagje aan Stan. Hoe zat dat ook al weer met het verblijf van jou en je maten in dat buitenhuis van de pa en ma van Heikelien Verrijn Stuart in België omstreeks de Makro brand in Nuth?"

'Wel Peter Siebelt, ouwe reus, het grote antwoord van mij als professionele onderzoeksjournalist op jouw kleine vraag als amateur is deze: als je werkelijk een onderzoeksjournalist was geweest dan had je binnen een kwartier via het kadaster kunnen weten dat het 'buitenhuis' in Sint Martens Voeren nooit in bezit is geweest van 'pa en ma.' Dat is dus geen best begin. Als je dus niet eens in staat bent zo'n simpel feit te checken, hoe moet dat dan met die suggestie van je dat ik een misdadiger ben. Een bezoekje aan het kadaster net over de grens met België moet toch niet te veel zijn voor een 'onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme,' ofwel soms, Siebelt? Is België al te ver? Jouw probleem is dat je te lui bent om te onderzoeken en dat je bovendien geen goede en betrouwbare contacten hebt binnen de diverse inlichtingendiensten, anders had je beter geweten. Denk je nu werkelijk, malle man, dat als de politie of justitie ook maar het geringste vermoeden hadden gehad dat een Nederlandse journalist betrokken was geweest bij brandstichtingen zijn gangen niet uitgebreid zouden zijn gecontroleerd, en ze dan niets, werkelijk niets gevonden zouden hebben? in elk geval iets waardoor jij gerechtvaardigd zou zijn te suggereren dat ik erbij betrokken was? Het feit dat je alleen maar durft te suggereren tekent je lafheid. Bij gebrek aan feiten durf je niet te stellen dat ik hierbij betrokken was. Je kijkt wel uit. Peter Siebelt, je bent nu een bejaarde, wordt volwassen, de grote mensenwereld zit anders in elkaar dan de voorstelling ervan in jouw hyperventilerende brein. Kuifje is een stripfiguur Siebelt, hij heeft nooit echt bestaan. Ik heb eens gekeken naar wie je bent, lees met me mee:

"Siebelt startte in 1976 met een eigen beveiligingsbedrijf; Siebelt Beveiliging BV. Hij adviseerde bedrijven bij bedrijfsbezettingen en dreigende stakingen. Ook bood hij risico-analyses aan met betrekking tot investeringen in landen als Israël en Zuid-Afrika. Hiervoor richtte hij het bedrijf Algemene Beveiligings Consultants BV (ABC) op. In 1994 onthulde het onderzoeksbureau Jansen & Janssen dat Siebelt informatie verzamelde door bij tientallen organisaties, waaronder Parlementariërs tegen Apartheid en Pax Christi, oud papier op te halen en dit vervolgens op voor hem mogelijk interessante gegevens door te spitten. Hij deed dit in opdracht van bedrijven, maar bewaarde de gegevens ook in een eigen archief. Na de onthulling kon Siebelt deze werkwijze niet meer voortzetten… Conclusies uit het werk van Siebelt zijn nooit door ander onderzoek gereproduceerd of bevestigd."

En dit:

'Nog wel populair bij de LPF achterban is complotdenker Peter Siebelt (1946) uit Loosdrecht. Op zich lijkt het verbazend dat hij zijn handtekening voor Wilders zet, maar de laatste jaren is Siebelt steeds meer aan het verschuiven van observant naar deelnemer. Was hij voorheen meer een man achter de schermen die vermeende samenzweringen in linkse kring signaleerde, tegenwoordig verbindt hij zich meer en meer aan rechtse initiatieven. Zo is hij bijvoorbeeld bestuurslid van het Comité Overleg Zuid-Afrika (COZA) geworden. Het COZA was jarenlang een van de pro-apartheidorganisaties in Nederland en werd geleid door Siebelts vriend Kees Knibbe. Verder is Siebelt regelmatig spreker op LPF-bijeenkomsten en is hij medewerker van het LPF-jongerenblad "het Vrije Woord." Op allerlei extreemrechtse tot fascistische internetsites worden artikelen van Peter Siebelt gepubliceerd, kennelijk zonder dat hij hier bezwaar tegen maakt. Vooral zijn artikelen tegen linkse politici en activisten doen het daar goed.'

En dit: "Anti-Croatian Activities of International Non-Governmental Organizations

by Stjepan Peric Vjesnik, Zagreb, Croatia, May 17, 1996. Peter Siebelt (50), has no known occupation. In his office in his house near a lake south of Amsterdam surrounded by high walls with sharp points and watchdogs to keep uninvited guests away, Siebelt keeps the most advanced computer systems. He makes phone calls all around the world, but nobody calls him."

"Dat ziet er allemaal niet betrouwbaar uit, Siebelt. Ik vrees dat je een poseur bent, iemand die het vak niet beheerst. Jij gaat met teveel kapsones te werk. Journalistiek is een moeilijk vak. Begin er maar niet aan, jongen. Het is geen vrijplaats voor rancune en ressentimenten van mensen die mislukt zijn. Zoals ik al eerder schreef: "Waar het in wezen omgaat is dat Kees Broer in dezelfde modderpoel van ressentimenten en rancune roert als al die andere reactionairen die de voedingsbodem scheppen van iets dat niet consequentieloos zal blijven. Het is daarbij tevens opmerkelijk dat al dit soort mensen zelf nooit de gevolgen van terreur van nabij hebben meegemaakt."

En voor degenen van goede wil: uiteindelijk worden fatsoenlijke mensen altijd door dit slag mensen vernietigd. Poseurs, mensen zonder eigen identiteit die zichzelf door de ogen van anderen zien, weten van geen ophouden. Ze kunnen niet anders. Ze zijn onverzadigbaar. Hoewel ze in uiteenlopende gradaties en soorten voorkomen hebben ze één ding gemeen: na verloop van tijd gaan ze in hun eigen geconstrueerde waarheid geloven. Als vanzelf valt de poseur terug op een pose. Z'n woorden zijn een schreeuw om aandacht. Hij wil behagen om bewonderd te worden. De opinie an sich interesseert hem niet, alleen het effect dat ze teweegbrengt. En omdat in een massamaatschappij gedachten niet de ultieme impact opleveren, zet hij sentimenten in: het simplistische vooroordeel tegen het complexe oordeel, de impuls tegen de bezinning, de verholen suggestie tegen de beargumenteerde gedachte. Het is de strijdmethode van de fascist, zoals destijds aldus verwoordt door Joseph Goebbels. Hij zei het zo: "Wij spreken niet om wat te zeggen, maar om een bepaald effect te bereiken."

De poseur als Siebelt en Duk speelt in op existentiële angsten, het gefluisterde woord is zijn wapen. Niets kan hij waarmaken, maar dat hoeft ook niet, hij moet het niet hebben van feiten maar van angsten die hij kan bespelen. Kijk uit voor ze. De poseur wacht op het juiste moment. Zijn tijd breekt aan wanneer de chaos en de angst het grootst zijn, als vanzelf komt hij dan bovendrijven. Kenmerkend aan hem is dat hij geen mededogen kent. Zelfs wanneer de tegenstander bloedend op de grond ligt, zal hij met zijn laarzen het gezicht van zijn slachtoffer tot moes trappen. Ik ken dat soort mensen. Ik heb ze overal ter wereld zien opereren.

En er is misschien nog wel iets ergers, iets dat fatsoenlijke mensen nog meer bedreigt. De Hongaarse auteur Imre Kertesz schrijft daarover in zijn essaybundel De verbannen taal:

"Als je in de kooi van wilde beesten wordt gegooid, moet je op beestachtige wijze vechten. De lage denkwijze waartegen je protesteert leidt ertoe dat je je zelf ook lage gedachten over jezelf krijgt, en uiteindelijk niet meer 'jezelf denkt' maar iemand anders; dit proces misvormt je persoonlijkheid. De meest pijnlijke verdediging van zo'n misvormde persoonlijkheid is welbekend: het moment waarop hij uiteindelijk zijn eigen menselijkheid probeert aan te tonen tegenover de onmenselijke ideologen. En ook daar zit iets meelijwekkends in, ze willen hem immers juist van zijn menszijn beroven."

Kertesz kan het weten, als jood overleefde hij Auschwitz. Het gaat om de angsten, de instincten, de driften, die de poseur probeert te mobiliseren. En het was Abel Herzberg die na Bergen-Belsen te hebben overleefd erop wees hoe de gewone moderne massamens gedreven wordt door instincten, toen hij  verklaarde:

"Deze nationaal-socialistische beweging was een verzet tegen de cultuur, was niet alleen een verzet tegen het jodendom. De tweede pijl was voor het christendom bestemd. Hitler heeft gezegd: 'De jood zit altijd in ons.' En de jood kan zeggen: 'De heiden zit altijd in ons.' Tenminste, onbewust. Er zitten elementen in ons waar we ons niet van bewust zijn. 'Das Unbehagen der Kultur' heeft Freud het genoemd. Waarom dat onbehagen bestaat? Omdat de mens zo nodig moet oorlogvoeren, omdat hij roven moet, omdat hij doodschieten moet. Daarom! Omdat hij de macht moet hebben. Dat is het verzet tegen de cultuur. Omdat hij de mensenliefde niet verdragen kan. Omdat hij haten moet. Omdat hij zijn macht moet uitleven. Omdat hij de eerste moet zijn. Omdat hij rijkdom wil hebben die een ander heeft en hij niet. Daarom. Cultuur is helemaal geen ideaal voor hem. Integendeel, dat is zijn vijand. En wat is er na de Duitse nederlaag gebeurd in bijvoorbeeld Argentinië? Wat is er Chili gebeurd? Wat is er in Vietnam gebeurd door de Amerikanen? En in andere landen? Wat gebeurt er nog? Waar is de cultuur? Wat betekent democratie anders dan dat cultuur tot gelding komen kan? En als je de democratie opheft dan kan dit niet meer. Dat is het. Democratie is niet alleen een kwestie van de meerderheid hebben om te kunnen regeren. Democratie wil zeggen dat je de cultuur te verdedigen hebt, dat je bepaalde beschavingsnormen in acht hebt te nemen. Als je die niet gebruiken kunt, waar blijf je dan?"

In Amor Fati schreef hij: "Menige politieke partij heeft op de leegte gespeculeerd en daarmee tijdelijk succes gehad… de mens, die geen overtuiging heeft, en die niet weet, wat hij wil, noch ook voldoende intelligentie bezit om zich een weten te verwerven en die eigenlijk alleen maar wil, dat hij niets behoeft te willen, en die de moed niet opbrengt om iets te begrijpen, die man, die bang is in het donker en bang in het licht, die de schemering lief heeft, waarin hij voort kan dobberen op het ondiepe, modderige slootwater van zijn gevoel (of van dat, wat hij zijn gevoel noemt en wat gemeenlijk niet veel meer is dan een zinnelijke prikkel), dat onvolgroeide kind, dat de angst van zijn jeugd nooit kwijt raakt, die stumper, die eigenlijk ‘doodgewone man,’ wat kan hij met zijn angstige, achterdochtige, schichtige en schuchtere ziel in het gewoel van de wereld anders doen dan zich te laten biologeren door de schijnwerpers van de altijd weer opkomende krachtpatserij, dan eens van keizers en dan weer van revolutionairen? Is hij slecht, die ‘doodgewone man’? Welnee. Is hij goed? Ook niet. Hij is geen van beide en beide tegelijk. Hij is een beetje wreed tegen een vlieg en sentimenteel tegen een muis. En nu hebben ze hem gezegd, dat hij sterk is en dat kracht is: ‘als je niet bang bent voor bloed’ en nu is hij niet bang. Dat wil zeggen, hij is vreselijk bang en juist daarom slaat hij er maar op los. Hij heeft angst voor zijn angst en dat noemt hij moed... Ik zeg: hoe komt het dat nog steeds een doodgewone soldaat zijn poten opheft, stijl de lucht in, met zijn allen, voorwaarts, mars! Hup, hup, hup! Wat is zo’n mens op dat moment. Denkt men dat er geen orde is? Natuurlijk is er een orde, en hoe! Zo iemand heeft alleen dat opgezogen wat hij van hoger hand krijgt. Hij denkt niet meer uit zichzelf. Het is hem te moeilijk, het bezwaart hem, hij begrijpt het niet. Hij heeft een vijand nodig die hij kan haten en daar leeft hij zich helemaal op uit. Dat is zijn leven, dat is de reden van zijn bestaan, dat is zijn ideaal. Zo was het en zo is het."

Dit voert ons als het ware onvermijdelijk naar de vraag: Wat is er fout gegaan in het leven van Wierd Duk. Zijn onverzadigbare haat tegen zijn linkse medemens leidde er volgens hemzelf toe dat hij geen stem heeft uitgebracht, omdat hij zijn tv-optreden op die dag belangrijker vond.  

Nazi Minister van Propaganda Joseph Goebbels  zei het zo: "Wij spreken niet om wat te zeggen, maar om een bepaald effect te bereiken."


maandag 14 december 2009

Keesje Maduraatje 2

Kees Broer, bekend van de curssusen: 'Succes door Positief Denken' en 'Positief Denken voor gevorderden,' een handel in lucht waarover de vooraanstaande Amerikaanse publiciste Barabara Ehrenreich onlangs schreef: Why So Happy?
Barbara Ehrenreich takes on a plague of positive thinking.
http://nymag.com/guides/fallpreview/2009/books/58472/
http://www.time.com/time/health/article/0,8599,1929155,00.html




De knappe jongeman met het bos haar is de nog immer voortvluchtige terrorist Stan van Houcke met twee van zijn zoons en met links van hem zijn charmante levenspartner en rechts zijn oude vriend en anarchist Boudewijn Chorus. Ze hadden net een boekje geschreven over de repressie van de staat. Achter hen het gestolen politiebusje waarmee het vijftal op het nippertje aan de sterke arm ontkwam.




Deze bejaarde kale neet is de extreemrechtse complotdenker Peter Siebelt uit Loosdrecht.







Naar aanleiding van een kort stukje over Peter Broer, alias Keesjemaduraatje en zijn ultrarechtse kornuiten kreeg ik deze email van hem: 'Ongetwijfeld ga je nu ook over mij een serie van 14 delen schrijven. Je maakt mij groter dan ik ben. En jezelf kleiner.' Keesje kent zichzelf en mij. Hij heeft daar helemaal gelijk in. Daarom was en ben ik ook niet van plan veel woorden aan hem en zijn club te wijden. Anzi maakte me evenwel attent op de middelste, alleraardigste foto die op de website van Broer staat en ergens in het begin van de jaren tachtig is genomen. Helaas, helaas zie ik er niet langer meer zo jong uit, wat gaat de tijd toch snel, voordat je het weet is het voorbij. Enfin, voordat ik in melancholie beland, ter zake.

Op de site van Kees Broer staat een reactie van iemand van wie ik nog nooit had gehoord, ene Peter Siebelt, die het zichzelf aanprijst als: 'onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme.' Dat is allemaal niet gering. Wat schrijft deze 'deskundige onderzoeksjournalist':

'Stan van Houcke doet er goed aan om zich ergens in een hoekje te gaan schamen. Er liggen namelijk nogal wat lijken in zijn kast uit de tijd van Radio Stad of de RaRa periode. Een klein vraagje aan Stan. Hoe zat dat ook al weer met het verblijf van jou en je maten in dat buitenhuis van de pa en ma van Heikelien Verrijn Stuart in Belgie omstreeks de Makro brand in Nuth? Geplaatst door: Peter Siebelt | 9 december 2009 om 16:01

En dit:

Nog wel populair bij de LPF achterban is complotdenker Peter Siebelt (1946) uit Loosdrecht. Op zich lijkt het verbazend dat hij zijn handtekening voor Wilders zet, maar de laatste jaren is Siebelt steeds meer aan het verschuiven van observant naar deelnemer. Was hij voorheen meer een man achter de schermen die vermeende samenzweringen in linkse kring signaleerde, tegenwoordig verbindt hij zich meer en meer aan rechtse initiatieven. Zo is hij bijvoorbeeld bestuurslid van het Comité Overleg Zuid-Afrika (COZA) geworden. Het COZA was jarenlang een van de pro-apartheidorganisaties in Nederland en werd geleid door Siebelts vriend Kees Knibbe. Verder is Siebelt regelmatig spreker op LPF-bijeenkomsten en is hij medewerker van het LPF-jongerenblad "het Vrije Woord". Op allerlei extreemrechtse tot fascistische internetsites worden artikelen van Peter Siebelt gepubliceerd, kennelijk zonder dat hij hier bezwaar tegen maakt. Vooral zijn artikelen tegen linkse politici en activisten doen het daar goed.

http://kafka.antifa.net/wilders.pvdv.htm


En dit: Anti-Croatian Activities of International Non-Governmental Organizations

by Stjepan Peric Vjesnik, Zagreb, Croatia, May 17, 1996. Peter Siebelt (50), has no known occupation. In his office in his house near a lake south of Amsterdam surrounded by high walls with sharp points and watchdogs to keep uninvited guests away, Siebelt keeps the most advanced computer systems. He makes phone calls all around the world, but nobody calls him.

http://www.ex-yupress.com/vjesnik/vjesnik8.html


Dat ziet er allemaal niet betrouwbaar uit, Siebelt. Ik vreees dat je een poseur bent, iemand die het vak niet beheerst. Journalistiek is een moeilijk vak. Ik weet daar alles van. Begin er maar niet aan, jongen. Het is geen vrijplaats voor rancune en ressentimenten van mensen die mislukt zijn. Zoals ik al eerder schreef: 'Waar het in wezen omgaat is dat Kees Broer in dezelfde modderpoel van ressentimenten en rancune roert als al die andere reactionairen die de voedingsbodem scheppen van iets dat niet consequentieloos zal blijven. Het is daarbij tevens opmerkelijk dat al dit soort mensen zelf nooit de gevolgen van terreur van nabij hebben meegemaakt.'

En voor degenen van goede wil: uiteindelijk worden fatsoenlijke mensen altijd door dit slag mensen vernietigd. Poseurs, mensen zonder eigen identiteit die zichzelf door de ogen van anderen zien, weten van geen ophouden. Ze kunnen niet anders. Ze zijn onverzadigbaar. Hoewel ze in uiteenlopende gradaties en soorten voorkomen hebben ze één ding gemeen: na verloop van tijd gaan ze in hun eigen geconstrueerde waarheid geloven. Als vanzelf valt de poseur terug op een pose. Z'n woorden zijn een schreeuw om aandacht. Hij wil behagen om bewonderd te worden. De opinie an sich interesseert hem niet, alleen het effect dat ze teweegbrengt. En omdat in een massamaatschappij gedachten niet de ultieme impact opleveren, zet hij sentimenten in: het simplistische vooroordeel tegen het complexe oordeel, de impuls tegen de bezinning, de verholen suggestie tegen de beargumenteerde gedachte.

De poseur speelt in op existentiele angsten, het gefluisterde woord is zijn wapen. Niets kan hij waarmaken, maar dat hoeft ook niet, hij moet het niet hebben van feiten maar van angst die hij kan bespelen. Kijk uit voor ze. De poseur wacht op het juiste moment. Zijn tijd breekt aan wanneer de chaos en de angst het grootst zijn, als vanzelf komt hij dan bovendrijven. Kenmerkend aan hem is dat hij geen mededogen kent. Zelfs wanneer de tegenstander bloedend op de grond ligt, zal hij met zijn laarzen het gezicht van zijn slachtoffer tot moes trappen. Ik ken dat soort mensen. Ik heb ze overal ter wereld gezien.

En er is misschien nog wel iets ergers, iets dat fatsoenlijke mensen nog meer bedreigt. De Hongaarse auteur Imre Kertesz schrijft daarover in zijn essaybundel De verbannen taal:

Als je in de kooi van wilde beesten wordt gegooid, moet je op beestachtige wijze vechten. De lage denkwijze waartegen je protesteert leidt ertoe dat je je zelf ook lage gedachten over jezelf krijgt, en uiteindelijk niet meer 'jezelf denkt' maar iemand anders; dit proces misvormt je persoonlijkheid. De meest pijnlijke verdediging van zo'n misvormde persoonlijkheid is welbekend: het moment waarop hij uiteindelijk zijn eigen menselijkheid probeert aan te tonen tegenover de onmenselijke ideologen. En ook daar zit iets meelijwekkends in, ze willen hem immers juist van zijn menszijn beroven.

Kertesz kan het weten, als jood overleefde hij Auschwitz. Het gaat om de angsten, de instincten, de driften, die de poseur probeert te mobiliseren. En het was Abel Herzberg die na Bergen-Belsen te hebben overleefd erop wees hoe de gewone moderne massamens gedreven wordt door instincten, toen hij tegenover mij verklaarde:

Deze nationaal-socialistische beweging was een verzet tegen de cultuur, was niet alleen een verzet tegen het jodendom. De tweede pijl was voor het christendom bestemd. Hitler heeft gezegd: “De jood zit altijd in ons.” En de jood kan zeggen: “De heiden zit altijd in ons.” Tenminste, onbewust. Er zitten elementen in ons waar we ons niet van bewust zijn. “Das Unbehagen der Kultur” heeft Freud het genoemd. Waarom dat onbehagen bestaat? Omdat de mens zo nodig moet oorlogvoeren, omdat hij roven moet, omdat hij doodschieten moet. Daarom! Omdat hij de macht moet hebben. Dat is het verzet tegen de cultuur. Omdat hij de mensenliefde niet verdragen kan. Omdat hij haten moet. Omdat hij zijn macht moet uitleven. Omdat hij de eerste moet zijn. Omdat hij rijkdom wil hebben die een ander heeft en hij niet. Daarom. Cultuur is helemaal geen ideaal voor hem. Integendeel, dat is zijn vijand. En wat is er na de Duitse nederlaag gebeurd in bijvoorbeeld Argentinië? Wat is er Chili gebeurd? Wat is er in Vietnam gebeurd door de Amerikanen? En in andere landen? Wat gebeurt er nog? Waar is de cultuur? Wat betekent democratie anders dan dat cultuur tot gelding komen kan? En als je de democratie opheft dan kan dit niet meer. Dat is het. Democratie is niet alleen een kwestie van de meerderheid hebben om te kunnen regeren. Democratie wil zeggen dat je de cultuur te verdedigen hebt, dat je bepaalde beschavingsnormen in acht hebt te nemen. Als je die niet gebruiken kunt, waar blijf je dan?


In Amor Fati schreef hij: Menige politieke partij heeft op de leegte gespeculeerd en daarmee tijdelijk succes gehad… de mens, die geen overtuiging heeft, en die niet weet, wat hij wil, noch ook voldoende intelligentie bezit om zich een weten te verwerven en die eigenlijk alleen maar wil, dat hij niets behoeft te willen, en die de moed niet opbrengt om iets te begrijpen, die man, die bang is in het donker en bang in het licht, die de schemering lief heeft, waarin hij voort kan dobberen op het ondiepe, modderige slootwater van zijn gevoel (of van dat, wat hij zijn gevoel noemt en wat gemeenlijk niet veel meer is dan een zinnelijke prikkel), dat onvolgroeide kind, dat de angst van zijn jeugd nooit kwijt raakt, die stumper, die eigenlijk ‘doodgewone man’, wat kan hij met zijn angstige, achterdochtige, schichtige en schuchtere ziel in het gewoel van de wereld anders doen dan zich te laten biologeren door de schijnwerpers van de altijd weer opkomende krachtpatserij, dan eens van keizers en dan weer van revolutionairen? Is hij slecht, die ‘doodgewone man’? Welnee. Is hij goed? Ook niet. Hij is geen van beide en beide tegelijk. Hij is een beetje wreed tegen een vlieg en sentimenteel tegen een muis. En nu hebben ze hem gezegd, dat hij sterk is en dat kracht is: ‘als je niet bang bent voor bloed’ en nu is hij niet bang. Dat wil zeggen, hij is vreselijk bang en juist daarom slaat hij er maar op los. Hij heeft angst voor zijn angst en dat noemt hij moed... Ik zeg: hoe komt het dat nog steeds een doodgewone soldaat zijn poten opheft, stijl de lucht in, met zijn allen, voorwaarts, mars! Hup, hup, hup! Wat is zo’n mens op dat moment. Denkt men dat er geen orde is? Natuurlijk is er een orde, en hoe! Zo iemand heeft alleen dat opgezogen wat hij van hoger hand krijgt. Hij denkt niet meer uit zichzelf. Het is hem te moeilijk, het bezwaart hem, hij begrijpt het niet. Hij heeft een vijand nodig die hij kan haten en daar leeft hij zich helemaal op uit. Dat is zijn leven, dat is de reden van zijn bestaan, dat is zijn ideaal. Zo was het en zo is het.

dinsdag 11 januari 2011

Peter Siebelt. Poseur

Ik kreeg deze email:


Hallo Stan,

Gisteren bij Pauw en Witteman zaten Hero Brinkman en Rop Gongrijp aan tafel.
In de Telegraaf stond een heel stuk over Rop Gongrijp en zijn deelname aan
Wikileaks.
De journalist zou Peter Siebelt zijn die de Telegraaf van informatie zou
hebben voorzien. Leugens en nog meer leugens.
Op zijn site staat de meest walgelijke rotzooi.
http://www.hetvrijevolk.com/index.php?pagina=7912

http://petersiebelt.wordpress.com/2009/02/14/haat-zaaien-ten-gunste-van-een-
eigen-lucratieve-carriere/

Hero Brinkman noemde Peter Siebelt een van de beste onderzoeksjournalisten
in Nederland, hoever kun je zakken?



Tot zover deze reactie. Ik heb het programma niet gezien en wel omdat ik er nooit naar kijk. Altijd dezelfde hoofden in wisselend gezelschap met dezelfde cliche's. Ik ken wel de naam Peter Siebelt. Allereerst deze informatie:


Peter Johannes Wilhelmus Siebelt (ca. 1946) is een Nederlandse publicist en beveiligingsexpert, die zichzelf omschrijft als "onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme"... Siebelt startte in 1976 met een eigen beveiligingsbedrijf; Siebelt Beveiliging BV. Hij adviseerde bedrijven bij bedrijfsbezettingen en dreigende stakingen. Ook bood hij risico-analyses aan met betrekking tot investeringen in landen als Israël en Zuid-Afrika. Hiervoor richtte hij het bedrijf Algemene Beveiligings Consultants BV (ABC) op... In november 2006 werd Siebelt in De Telegraaf aangehaald als getuige-deskundige met betrekking op het onderzoek naar de moord op Louis Sévèke. Volgens Siebelt moet de dader achter de moord worden gezocht in politiekringen. Als één van de personen achter het boek De tragiek van de geheime dienst (1990), waarin persoonlijke gegevens van de Nederlandse veiligheidsdienst werden gepubliceerd, zou Sévèke een aantal mensen van de AIVD en de politie hebben geruïneerd. http://nl.wikipedia.org/wiki/Peter_Siebelt


Misschien ten overvloede, maar al deze beweringen over Sévèke blijken inmiddels na de arrestatie van de dader volkomen uit de lucht gegrepen te zijn.  Hetzelfde geldt voor het Siebelt's bewering in het boek Mabel, 'Koninklijk' Bal Masque dat prins Claus 'zichtbaar in zijn nopjes' was toen prins Johan Friso en Mabel Wisse Smit in juni 2003 meedeelden te zijn verloofd. Prins Claus was toen echter al bijna 9 maanden dood. http://www.vkblog.nl/bericht/210700/Prins_Claus_/%22zichtbaar_in_zijn_nopjes/%22

Kort samengevat: Siebelt is een poseur die geen betrouwbare bron is en ook geen betrouwbare bronnen heeft. Ruim een jaar geleden schreef ik dit:

maandag 14 december 2009


Keesje Maduraatje 2

Kees Broer, bekend van de curssusen: 'Succes door Positief Denken' en 'Positief Denken voor gevorderden,' een handel in lucht waarover de vooraanstaande Amerikaanse publiciste Barabara Ehrenreich onlangs schreef: Why So Happy?
Barbara Ehrenreich takes on a plague of positive thinking.http://nymag.com/guides/fallpreview/2009/books/58472/http://www.time.com/time/health/article/0,8599,1929155,00.html




De knappe jongeman met het bos haar is de nog immer voortvluchtige terrorist Stan van Houcke met twee van zijn zoons en met links van hem zijn charmante levenspartner en rechts zijn oude vriend en anarchist Boudewijn Chorus. Ze hadden net een boekje geschreven over de repressie van de staat. Achter hen het gestolen politiebusje waarmee het vijftal op het nippertje aan de sterke arm ontkwam.





Deze bejaarde kale neet is de extreemrechtse complotdenker Peter Siebelt uit Loosdrecht.






Naar aanleiding van een kort stukje over Peter Broer, alias Keesjemaduraatje en zijn ultrarechtse kornuiten kreeg ik deze email van hem: 'Ongetwijfeld ga je nu ook over mij een serie van 14 delen schrijven. Je maakt mij groter dan ik ben. En jezelf kleiner.' Keesje kent zichzelf en mij. Hij heeft daar helemaal gelijk in. Daarom was en ben ik ook niet van plan veel woorden aan hem en zijn club te wijden. Anzi maakte me evenwel attent op de middelste, alleraardigste foto die op de website van Broer staat en ergens in het begin van de jaren tachtig is genomen. Helaas, helaas zie ik er niet langer meer zo jong uit, wat gaat de tijd toch snel, voordat je het weet is het voorbij. Enfin, voordat ik in melancholie beland, ter zake.
Op de site van Kees Broer staat een reactie van iemand van wie ik nog nooit had gehoord, ene Peter Siebelt, die het zichzelf aanprijst als: 

'onderzoeksjournalist en internationaal deskundige op het gebied van politiek activisme en terrorisme.' Dat is allemaal niet gering. Wat schrijft deze 'deskundige onderzoeksjournalist':

'Stan van Houcke doet er goed aan om zich ergens in een hoekje te gaan schamen. Er liggen namelijk nogal wat lijken in zijn kast uit de tijd van Radio Stad of de RaRa periode. Een klein vraagje aan Stan. Hoe zat dat ook al weer met het verblijf van jou en je maten in dat buitenhuis van de pa en ma van Heikelien Verrijn Stuart in Belgie omstreeks de Makro brand in Nuth? Geplaatst door: Peter Siebelt | 9 december 2009 om 16:01


En dit:

Nog wel populair bij de LPF achterban is complotdenker Peter Siebelt (1946) uit Loosdrecht. Op zich lijkt het verbazend dat hij zijn handtekening voor Wilders zet, maar de laatste jaren is Siebelt steeds meer aan het verschuiven van observant naar deelnemer. Was hij voorheen meer een man achter de schermen die vermeende samenzweringen in linkse kring signaleerde, tegenwoordig verbindt hij zich meer en meer aan rechtse initiatieven. Zo is hij bijvoorbeeld bestuurslid van het Comité Overleg Zuid-Afrika (COZA) geworden. Het COZA was jarenlang een van de pro-apartheidorganisaties in Nederland en werd geleid door Siebelts vriend Kees Knibbe. Verder is Siebelt regelmatig spreker op LPF-bijeenkomsten en is hij medewerker van het LPF-jongerenblad "het Vrije Woord". Op allerlei extreemrechtse tot fascistische internetsites worden artikelen van Peter Siebelt gepubliceerd, kennelijk zonder dat hij hier bezwaar tegen maakt. Vooral zijn artikelen tegen linkse politici en activisten doen het daar goed.

En dit: Anti-Croatian Activities of International Non-Governmental Organizations
by Stjepan Peric Vjesnik, Zagreb, Croatia, May 17, 1996. Peter Siebelt (50), has no known occupation. In his office in his house near a lake south of Amsterdam surrounded by high walls with sharp points and watchdogs to keep uninvited guests away, Siebelt keeps the most advanced computer systems. He makes phone calls all around the world, but nobody calls him.
http://www.ex-yupress.com/vjesnik/vjesnik8.html

Dat ziet er allemaal niet betrouwbaar uit, Siebelt. Ik vreees dat je een poseur bent, iemand die het vak niet beheerst. Journalistiek is een moeilijk vak. Ik weet daar alles van. Begin er maar niet aan, jongen. Het is geen vrijplaats voor rancune en ressentimenten van mensen die mislukt zijn. Zoals ik al eerder schreef: 

'Waar het in wezen omgaat is dat Kees Broer in dezelfde modderpoel van ressentimenten en rancune roert als al die andere reactionairen die de voedingsbodem scheppen van iets dat niet consequentieloos zal blijven. Het is daarbij tevens opmerkelijk dat al dit soort mensen zelf nooit de gevolgen van terreur van nabij hebben meegemaakt.'


En voor degenen van goede wil: uiteindelijk worden fatsoenlijke mensen altijd door dit slag mensen vernietigd. Poseurs, mensen zonder eigen identiteit die zichzelf door de ogen van anderen zien, weten van geen ophouden. Ze kunnen niet anders. Ze zijn onverzadigbaar. Hoewel ze in uiteenlopende gradaties en soorten voorkomen hebben ze één ding gemeen: na verloop van tijd gaan ze in hun eigen geconstrueerde waarheid geloven. Als vanzelf valt de poseur terug op een pose. Z'n woorden zijn een schreeuw om aandacht. Hij wil behagen om bewonderd te worden. De opinie an sich interesseert hem niet, alleen het effect dat ze teweegbrengt. En omdat in een massamaatschappij gedachten niet de ultieme impact opleveren, zet hij sentimenten in: het simplistische vooroordeel tegen het complexe oordeel, de impuls tegen de bezinning, de verholen suggestie tegen de beargumenteerde gedachte.
De poseur speelt in op existentiele angsten, het gefluisterde woord is zijn wapen. Niets kan hij waarmaken, maar dat hoeft ook niet, hij moet het niet hebben van feiten maar van angst die hij kan bespelen. Kijk uit voor ze. De poseur wacht op het juiste moment. Zijn tijd breekt aan wanneer de chaos en de angst het grootst zijn, als vanzelf komt hij dan bovendrijven. Kenmerkend aan hem is dat hij geen mededogen kent. Zelfs wanneer de tegenstander bloedend op de grond ligt, zal hij met zijn laarzen het gezicht van zijn slachtoffer tot moes trappen. Ik ken dat soort mensen. Ik heb ze overal ter wereld gezien.
En er is misschien nog wel iets ergers, iets dat fatsoenlijke mensen nog meer bedreigt. De Hongaarse auteur Imre Kertesz schrijft daarover in zijn essaybundel De verbannen taal:

Als je in de kooi van wilde beesten wordt gegooid, moet je op beestachtige wijze vechten. De lage denkwijze waartegen je protesteert leidt ertoe dat je je zelf ook lage gedachten over jezelf krijgt, en uiteindelijk niet meer 'jezelf denkt' maar iemand anders; dit proces misvormt je persoonlijkheid. De meest pijnlijke verdediging van zo'n misvormde persoonlijkheid is welbekend: het moment waarop hij uiteindelijk zijn eigen menselijkheid probeert aan te tonen tegenover de onmenselijke ideologen. En ook daar zit iets meelijwekkends in, ze willen hem immers juist van zijn menszijn beroven.

Kertesz kan het weten, als jood overleefde hij Auschwitz. Het gaat om de angsten, de instincten, de driften, die de poseur probeert te mobiliseren. En het was Abel Herzberg die na Bergen-Belsen te hebben overleefd erop wees hoe de gewone moderne massamens gedreven wordt door instincten, toen hij tegenover mij verklaarde:

Deze nationaal-socialistische beweging was een verzet tegen de cultuur, was niet alleen een verzet tegen het jodendom. De tweede pijl was voor het christendom bestemd. Hitler heeft gezegd: “De jood zit altijd in ons.” En de jood kan zeggen: “De heiden zit altijd in ons.” Tenminste, onbewust. Er zitten elementen in ons waar we ons niet van bewust zijn. “Das Unbehagen der Kultur” heeft Freud het genoemd. Waarom dat onbehagen bestaat? Omdat de mens zo nodig moet oorlogvoeren, omdat hij roven moet, omdat hij doodschieten moet. Daarom! Omdat hij de macht moet hebben. Dat is het verzet tegen de cultuur. Omdat hij de mensenliefde niet verdragen kan. Omdat hij haten moet. Omdat hij zijn macht moet uitleven. Omdat hij de eerste moet zijn. Omdat hij rijkdom wil hebben die een ander heeft en hij niet. Daarom. Cultuur is helemaal geen ideaal voor hem. Integendeel, dat is zijn vijand. En wat is er na de Duitse nederlaag gebeurd in bijvoorbeeld Argentinië? Wat is er Chili gebeurd? Wat is er in Vietnam gebeurd door de Amerikanen? En in andere landen? Wat gebeurt er nog? Waar is de cultuur? Wat betekent democratie anders dan dat cultuur tot gelding komen kan? En als je de democratie opheft dan kan dit niet meer. Dat is het. Democratie is niet alleen een kwestie van de meerderheid hebben om te kunnen regeren. Democratie wil zeggen dat je de cultuur te verdedigen hebt, dat je bepaalde beschavingsnormen in acht hebt te nemen. Als je die niet gebruiken kunt, waar blijf je dan?


In Amor Fati schreef hij: Menige politieke partij heeft op de leegte gespeculeerd en daarmee tijdelijk succes gehad… de mens, die geen overtuiging heeft, en die niet weet, wat hij wil, noch ook voldoende intelligentie bezit om zich een weten te verwerven en die eigenlijk alleen maar wil, dat hij niets behoeft te willen, en die de moed niet opbrengt om iets te begrijpen, die man, die bang is in het donker en bang in het licht, die de schemering lief heeft, waarin hij voort kan dobberen op het ondiepe, modderige slootwater van zijn gevoel (of van dat, wat hij zijn gevoel noemt en wat gemeenlijk niet veel meer is dan een zinnelijke prikkel), dat onvolgroeide kind, dat de angst van zijn jeugd nooit kwijt raakt, die stumper, die eigenlijk ‘doodgewone man’, wat kan hij met zijn angstige, achterdochtige, schichtige en schuchtere ziel in het gewoel van de wereld anders doen dan zich te laten biologeren door de schijnwerpers van de altijd weer opkomende krachtpatserij, dan eens van keizers en dan weer van revolutionairen? Is hij slecht, die ‘doodgewone man’? Welnee. Is hij goed? Ook niet. Hij is geen van beide en beide tegelijk. Hij is een beetje wreed tegen een vlieg en sentimenteel tegen een muis. En nu hebben ze hem gezegd, dat hij sterk is en dat kracht is: ‘als je niet bang bent voor bloed’ en nu is hij niet bang. Dat wil zeggen, hij is vreselijk bang en juist daarom slaat hij er maar op los. Hij heeft angst voor zijn angst en dat noemt hij moed... Ik zeg: hoe komt het dat nog steeds een doodgewone soldaat zijn poten opheft, stijl de lucht in, met zijn allen, voorwaarts, mars! Hup, hup, hup! Wat is zo’n mens op dat moment. Denkt men dat er geen orde is? Natuurlijk is er een orde, en hoe! Zo iemand heeft alleen dat opgezogen wat hij van hoger hand krijgt. Hij denkt niet meer uit zichzelf. Het is hem te moeilijk, het bezwaart hem, hij begrijpt het niet. Hij heeft een vijand nodig die hij kan haten en daar leeft hij zich helemaal op uit. Dat is zijn leven, dat is de reden van zijn bestaan, dat is zijn ideaal. Zo was het en zo is het. 

Ikzelf heb sindsdien niets meer van Siebelt gehoord. Ik weet wel dat deze rechtse querulant geen briljante figuur is, want als hij niet eens de simpele informatie over mij weet te bemachtigen hoe kan Siebelt dan ooit ingewikkelde informatie traceren? Wie is Peter Siebelt? Welnu, we hebben hier te maken met een geval, een man die zijn leven lang verbeten aan de zijlijn heeft moeten toezien hoe mensen met talent een loopbaan opbouwden. Ondertussen mislukte nagenoeg alles dat hij ondernam. Dat heeft natuurlijk te maken met Siebelt zelf. Maar aangezien hij weigert verantwoordelijkheid te nemen voor zijn eigen bestaan schuift hij de schuld door naar de anderen die wel succes hebben. Na de jaren zestig waren dit vooral mensen die veranderingsgezind waren. Vandaar zijn haat tegen alles dat hij kwalificeert als 'de linkse kerk.' En nu we in Nederland een geweldige verrechtsing zien ruiken Siebelt en zijn kornuiten een kansje om voor eens en voor altijd rekeningen te vereffenen. Want rancuneuze slachtofferisten vergeten nooit iets. Ze zitten vol brandende wraakzucht.

In wezen zijn de wraaklustigen geen probleem zolang ze maar geen macht krijgen. Het probleem is veel meer de commerciele media die uit overlevingsdrang dit slag gekrenkte mensen de ruimte geven om hun haat te verspreiden. Iemand als Paul Witteman, die zelf nooit onderzoeksjournalistiek heeft gepleegd, is gevaarlijker dan alle Siebelten in Nederland bij elkaar. Ik ken Witteman sinds het begin van de jaren tachtig toen hij als VARA parlementair redacteur in Den Haag weigerde om op verzoek van enkele collega's de toenmalige PVDA-minister van Binnenlandse Zaken enkele kritische vragen te stellen over de overmatige inzet van zogeheten traangassen in Amsterdam. Witteman wilde volgens eigen zeggen zijn goede contacten met de minister niet verstoren door het stellen van kritische vragen. Ondertussen ziet hij er nog steeds op toe dat het publiek de juiste versie van de werkelijkheid toegediend krijgt, en aangezien die werkelijkheid nu in aanzienlijke mate bepaald wordt door extreem-rechts krijgt extreem-rechts van hem een platform om zijn haat te verspreiden. Op die manier werken de media mee aan het vergiftigen van het geestelijk klimaat in Nederland en zullen we dan ook binnen afzienbare tijd de negatieve consequenties zien van deze mediapolitiek. 



De Nederlandse Mainstream Media

  https://www.facebook.com/reel/1824234998748621 Ze zijn terug! Vanaf 6 januari presenteren Mieke van der Weij en Peter de Bie elke zaterdag...