De Bush Bende 58

'Why Bush Hasn’t Been ImpeachedCongress, The Media and Most of The American People Have Yet To Turn Decisively Against Bush because To Do So Would Be To Turn Against Some Part of Themselves.
By Gary Kamiya

"Salon" --- - The Bush presidency is a lot of things. It’s a secretive cabal, a cavalcade of incompetence, a blood-stained Church Militant, a bad rerun of “The Godfather” in which scary men in suits pay ominous visits to hospital rooms. But seen from the point of view of the American people, what it increasingly resembles is a bad marriage. America finds itself married to a guy who has turned out to be a complete dud. Divorce — which in our nonparliamentary system means impeachment — is the logical solution. But even though Bush cheated on us, lied, besmirched our family’s name and spent all our money, we the people, not to mention our elected representatives and the media, seem content to stick it out to the bitter end.
There is a strange disconnect in the way Americans think about George W. Bush. He is extraordinarily unpopular. His approval ratings, which have been abysmal for about 18 months, have now sunk to their lowest ever, making him the most unpopular president in a generation. His 28 percent approval rating in a May 5 Newsweek poll ties that of Jimmy Carter in 1979 after the failed Iran rescue mission. Bush’s unpopularity has emboldened congressional Democrats, who now have no qualms about attacking him directly and flatly asserting that his Iraq war is lost.
Some of them have also been willing to invoke the I-word — joining a large number of Americans. Several polls taken in the last two years have shown that large numbers of Americans support impeachment. An Angus Reid poll taken in May 2007 found that a remarkable 39 percent of Americans favored the impeachment of Bush and Cheney. An earlier poll, framed in a more hypothetical way, found that 50 percent of Americans supported impeaching Bush if he lied about the war — which most of that 50 percent presumably now believe he did. Vermont has gone on record in calling for his impeachment, and a number of cities, including Detroit and San Francisco, have passed impeachment resolutions. Reps. John Murtha and John Conyers and a few other politicians have floated the idea. And there is a significant grassroots movement to impeach Bush, spearheaded by organizations like After Downing Street. Even some Republicans, outraged by Bush’s failure to uphold right-wing positions (his immigration policy, in particular), have begun muttering about impeachment.'

Lees verder: http://www.salon.com/opinion/kamiya/2007/05/22/impeachment/?source=whitelist Of:
http://www.informationclearinghouse.info/article17749.htm

Robert Fisk 35

'In such a world of conflict, a world of victims and executioners, it is the job of thinking people, not to be on the side of the executioners.' Albert Camus.

Na alle halve waarheden en tendentieuze onwaarheden van de Nederlandse pers over de gevechten in Libanon nu een eerlijk verslag van de meester in het vak.

A front-row seat for this Lebanese tragedy
By Robert Fisk

There is something obscene about watching the siege of Nahr el-Bared. The old Palestinian camp - home to 30,000 lost souls who will never go "home" - basks in the Mediterranean sunlight beyond a cluster of orange orchards. Soldiers of the Lebanese army, having retaken their positions on the main road north, idle their time aboard their old personnel carriers. And we - we representatives of the world's press - sit equally idly atop a half-built apartment block, basking in the little garden or sipping cups of scalding tea beside the satellite dishes where the titans of television stride by in their blue space suits and helmets. And then comes the crackle-crackle of rifle fire and a shoal of bullets drifts out of the camp. A Lebanese army tank fires a shell in return and we feel the faint shock wave from the camp. How many are dead? We don't know. How many are wounded? The Red Cross cannot yet enter to find out. We are back at another of those tragic Lebanese stage shows: the siege of Palestinians.Only this time, of course, we have Sunni Muslim fighters in the camp, in many cases shooting at Sunni Muslim soldiers who are standing in a Sunni Muslim village. It was a Lebanese colleague who seemed to put his finger on it all. "Syria is showing that Lebanon doesn't have to be Christians versus Muslims or Shia versus Sunnis," he said. "It can be Sunnis versus Sunnis. And the Lebanese army can't storm into Nahr el-Bared. That would be a step far greater than this government can take."And there is the rub. To get at the Sunni Fatah al-Islam, the army has to enter the camp. So the group remains, as potent as it was on Sunday when it staged its mini-revolution in Tripoli and ended up with its dead fighters burning in blazing apartment blocks and 23 dead soldiers and policemen on the streets.'

Lees verder: http://news.independent.co.uk/world/fisk/article2567970.ece Of:
http://www.informationclearinghouse.info/article17746.htm

De Blanke Barbaar

Het historisch besef van de blanke ontwikkelt zich in de loop van de achttiende eeuw. De geschiedenis begint men dan geleidelijk aan te zien in termen van vooruitgang. De antropoloog Ton Lemaire schrijft daarover in zijn boek De Indiaan in ons bewustzijn: ‘Vooruitgang is het sleutelbegrip van dit historische bewustzijn en als zodanig een van de machtigste componenten uit de ideologie van de burgerlijke maatschappij.’ Het is van doorslaggevend belang om dit niet uit het oog te verliezen, omdat deze ideologie sindsdien de legitimatie bij uitstek is om andere volkeren, die als primitiever worden beschouwd, te overheersen. Was het christendom nog de ideologie van de achteruitgang, de zondeval, de verdrijving uit het paradijs en dus gemodder, het rationalisme, de Verlichting werd de ideologie van de onstuitbaar geachte vooruitgang en de verheerlijking van de mens. En dat maakte de weg vrij voor de totale overheersing van alles dat primitief en wild werd geacht. Het werd zelfs een noodzakelijkheid, een gebod, om de technologisch zwakkeren te dwingen de weg van de blanke Europeaan in te slaan. In dat proces moest elk obstakel vernietigd worden, of dat nu de wilde mens betrof of de wilde natuur. Ton Lemaire: ‘De Nieuwe Wereld stelde... Europa in staat zich haar eigen geschiedenis als vooruitgang voor te stellen door zich als beschaafd te vergelijken met het nog wild gebleven Amerika. De afstand in ruimte was daardoor veranderd in een afstand in tijd.’ Het directe resultaat was dat naar schatting 90 procent van alle Indianen in Amerika door ziektekiemen of oorlog uitgeroeid werd.

Na alle gruwelijke massaslachtingen leven wij in de nadagen van het geloof dat 'de vooruitgang van de rede... de bevrijding van de menheid' belichaamt. Wij blanke Westerlingen zijn de erfgenamen van Auschwitz en Hiroshima die de genadeklap aan dit absolute geloof hebben toegebracht. En toch wordt dit geloof nog steeds door onze politici en hun woordvoerders, de commerciële massamedia, als argument gebruikt om bijvoorbeeld Irak en Afghanistan te bezetten. Kennelijk zijn zij nog steeds niet in staat andere culturen te zien als gelijkwaardig. Kennelijk kunnen ze andere cultuurvolkeren niet anders zien dan als primitief, als levende fossielen, als wilden, als barbaren. En ondertussen gedraagt de blanke Amerikaan en de Europeaan in oorlogsgebied zich als een barbaar, een wilde, een levend fossiel. Onze eigen mythen presenteren we als wetenschappelijke waarheden en daarmee als rechtvaardiging om te heersen. Wonderlijk niet?

The Power Of Nightmares 6

De angstige arabist Hans Jansen. Onder: Geert Wilders.

''PERSBERICHT AMNESTY INTERNATIONAL
23 mei 2007, 12.00 uur

Amnesty International Jaarboek 2007: Politiek misbruik van angstgevoelens leidt tot een gevaarlijk verdeelde wereld.

‘Regeringen zijn kortzichtig bezig, ze stoken de angstgevoelens van mensen op en voeren een verdeel-en-heers-politiek,’ zei Irene Khan, Secretaris-Generaal van Amnesty International vandaag bij de lancering van het Jaarboek 2007. ‘Ze ondermijnen de rechtsstaat en de mensenrechten, voeden racisme en vreemdelingenhaat, splijten gemeenschappen, intensiveren ongelijkheid en leggen de basis voor nog meer geweld en conflict.’ Het Jaarboek is een overzicht van de mensenrechtensituatie in 153 landen in de wereld.De internationale gemeenschap werd getekend door wantrouwen en verdeeldheid, waardoor het aan kracht en wil ontbrak om het hoofd te bieden aan grote mensenrechtencrises in 2006. Dat gold voor zowel de vergeten conflicten, zoals in Tsjetsjenië, Colombia en Sri Lanka, als voor de conflicten in het Midden Oosten.‘Darfur is een bloedende wond en drukt zwaar op het geweten van de wereld. De VN Veiligheidsraad wordt gehinderd door wantrouwen en dubbele agenda’s van de landen met de meeste invloed. De Soedanese regering houdt de VN aan het lijntje. Ondertussen zijn 200,000 mensen gedood, zijn meer dan 2 miljoen mensen ontheemd en zijn de aanvallen van milities uitgebreid naar Tsjaad en de Centraal Afrikaanse Republiek,’ zei Irene Khan.Van Pakistan tot de Hoorn van Afrika hebben gewapende groeperingen massale schendingen van mensenrechten en van internationaal humanitair recht begaan. ‘Als regeringen de voedingsbodem van deze groeperingen niet serieus nemen en verzuimen om effectief leiderschap te tonen door ze ter verantwoording te roepen voor hun daden, en ook zelf geen verantwoordelijkheid tonen, dan is het vooruitzicht voor mensenrechten grimmig,’ zei Irene Khan.‘In tal van landen leidt de door angst gedreven politieke agenda tot discriminatie, een grotere kloof tussen ‘haves’ en ‘have nots’, tussen ‘zij’ en ‘wij,’ en raken de meest gemarginaliseerde mensen hun bescherming kwijt,’ zei Khan. Alleen al in Afrika werden honderdduizenden mensen gedwongen uit hun huis gezet, zonder enige vorm van proces, compensatie of alternatief onderdak. Dit gebeurde vaak uit naam van de vooruitgang en economische ontwikkeling..In Rusland is geweld tegen buitenlanders wijdverspreid, terwijl segregatie en uitsluiting van Roma voorkomt in een groot deel van Europa, daarmee het grote gebrek aan leiderschap om racisme en xenofobie te bestrijden illustrerend.De vrijheid van meningsuiting werd op verschillende manieren onderdrukt, van de vervolging van schrijvers en mensenrechtenactivisten in Turkije, tot de moord op politieke activisten op de Filippijnen, tot het voortdurend lastig vallen, in de gaten houden en vaak gevangenzetten van mensenrechtenactivisten in China, tot de moord op journaliste Anna Politkovskaja en nieuwe wetten die het werk van non gouvernementele organisaties in Rusland aan banden leggen.Het internet werd een nieuw front in de strijd om afwijkende meningen te uitten, waarbij activisten gearresteerd werden en waarbij bedrijven samenwerkten met regeringen om toegang tot informatie te beperken, in landen als China, Iran, Syrië, Vietnam en Belarus.. ‘Niets illustreert de globalisering van mensenrechtenschendingen beter dan de door de VS geleide ‘oorlog tegen het terrorisme’ en zijn programma van ‘buitenwettelijke overdrachten’, waarbij regeringen betrokken waren in uiteenlopende landen als Italië, Pakistan, Duitsland en Kenia’, zei Irene Khan. ‘Slecht doordachte strategieën ter bestrijding van terrorisme hebben weinig bijgedragen om de dreiging van geweld te verminderen of om voor gerechtigheid voor de slachtoffers van terrorisme te zorgen, maar hebben wereldwijd vooral schade toegebracht aan de mensenrechten en aan de rechtsstaat’. ‘Er is ook hoop. Europese instellingen als de Raad van Europa en het Europees Parlement zorgden voor openheid en het afleggen van verantwoording over ‘renditions’. Met dank aan druk vanuit de ‘civil society’ ging de VN akkoord met het opstellen van een verdrag om kleine conventionele wapens onder controle te brengen. Een nieuw Amerikaans Congres neemt hopelijk de leiding bij het herstel van het respect voor mensenrechten, zowel thuis als in het buitenland’, zegt Irene Khan.''

Zie: http://www.amnesty.nl/bibliotheek/jaarboek2007

Het Kabinet 7

Iemand die zijn ongenoegen weg eet, een onverzadigbaar mens. De Volkskrant blijft hem goed volgen. Vanochtend bericht de krant:

'Politicus De Jager kende Lundqvist
Van onze verslaggevers Merijn Rengers, John Schoorl

AMSTERDAM - Staatssecretaris Jan Kees de Jager (Financiën, CDA), kent Amandus Lundqvist wel degelijk. De Jager gaf Lundqvist onlangs opdracht om ‘onafhankelijk onderzoek’ te doen naar zijn overtredingen van de arbeidswet. Vorige week nog verspreidde De Jager het bericht dat ze elkaar ‘nooit’ hebben ‘ontmoet’.
Behalve dat de voormalige ict-werkgevers elkaar hebben getroffen bij de Brabantse Innovatieraad, hebben ze elkaar volgens Lundqvists woordvoerder ontmoet ‘op symposia of bijeenkomsten’.
Staatssecretaris De Jager kwam vorige week in opspraak nadat de Volkskrant berichtte dat hij als softwareondernemer de arbeidswet overtrad. De Jager vroeg daarom ex-Feyenoord-voorzitter en oud-IBM-topman Lundqvist onderzoek te doen naar zijn verleden bij de door hem opgerichte computerfirma, ISM. Over het zelf aanwijzen van Lundqvist als ‘onafhankelijk’ onderzoeker ontstonden twijfels, ook in de Tweede Kamer.'

Lees verder: http://www.volkskrant.nl/binnenland/article428022.ece/
Politicus_De_Jager_kende_Lundqvist

De Nuance van de NRC 29

Uitstoot van een fabriek van het Zwitserse bedrijf Krono in het Duitse dorpje Heiligengrabe, bij Berlijn. (Foto Reuters)

De NRC bericht:

'Uitstoot CO2 hoger dan ergste prognose
Door onze redactie wetenschappen

Rotterdam, 22 mei. De mondiale uitstoot van het broeikasgas CO2 stijgt veel sneller dan in de somberste prognoses was voorzien. De voornaamste oorzaak is de explosief groeiende economie van China
Dat schrijft een internationaal team onderzoekers in de online-editie van het Amerikaans tijdschrift Proceedings of the National Academy of Sciences. Sinds het jaar 2000 ligt de jaarlijkse groei van de uitstoot op ruim drie procent. In de periode 1990-1999 lag dat nog op één procent per jaar.
De jaarlijkse CO2-uitstoot van China is sinds 2000 ruwweg verdubbeld.
Een begeleidend persbericht noemt de trend „alarmerend”. Wat betreft CO2 blijkt de werkelijkheid zich volgens een veel ongunstiger scenario te voltrekken dan was voorzien in het zwartste scenario van het IPCC, het VN-orgaan voor bestudering van klimaatverandering. Dat publiceerde juist deze maand zijn schattingen van de kosten van CO2-beperking aan de hand van deze scenario’s.'

Lees verder: http://www.nrc.nl/wetenschap/article713420.ece/
Uitstoot_CO2_hoger_dan_ergste_prognose

Vooral deze zin is interessant: 'De voornaamste oorzaak is de explosief groeiende economie van China.' Ik durf te stellen dat dit een halve waarheid is, en dus een vertekening van de werkelijkheid. De zin had moeten luiden: 'De voornaamste oorzaak is de explosief groeiende economie van China, die op haar beurt weer veroorzaakt wordt door het westerse kapitalisme dat de arbeid verplaatst heeft naar lage lonenlanden waardoor bovendien de westerse milieu-eisen kunnen worden omzeild, om zodoende nog meer winsten binnen te slepen.' Want het is niet de explosief groeiende economie van China die verantwoordelijk is voor de veel sneller stijgende mondiale uitstoot van broeikasgas CO2, dat is slechts de aanleiding. De ware oorzaak is de enorme investeringen van het Westen in China, en het neoliberale geloof dat niet de gemeenschap het lot van de mensheid moet bepalen, maar de economische machten waarop geen democratische controle bestaat en die dus een totalitair systeem draaiende houden. Maar dat laatste is voor de lezers van de kwaliteitskrant kennelijk te moeilijk. De context van het verhaal is daarom weggelaten. Opmerkelijk is ook die foto in de NRC. Rokende pijpen van een Zwitsers bedrijf in Duitsland. Waarom niet de rokende pijpen in China van fabrieken die voor het Westen produceren? Hieronder ziet u het effect in Shanghai van de uitstoot van CO2 in en rond Shanghai. Dat is toch een veel illustratievere foto. De lucht is een waas geworden, de stad ligt onder een verstikkende nevel, zoals vroeger toen de fabrieken nog hier stonden een metropolis als Londen in smog gehuld was.

De Israelische Terreur 203

Als u een journalist tegenkomt stelt u hem of haar eens de volgende vraag:

Als u in uw berichtgeving een Israelisch bombardement, waarbij geen onderscheid wordt gemaakt tussen strijders en burgers, presenteert als een terecht antwoord op Palestijnse terreur, hoe benoemt u dan de dagelijkse terreur van een 40-jarige bezetting? En hoe zouden volgens u als journalist levend in vrijheid de Palestijnse bugers zich tegen de Israelische terreur moeten verzetten? En hoe niet?