Amerikaanse Onafhankelijkheids Dag

Op 4 juli vieren de Amerikanen hun onafhankelijkheidsdag. Inter Press Service bericht:

"Decent Respect" Might Help Image Woes Abroad.
by Jim Lobe

WASHINGTON - It was in 1776 that a group of British colonists living along the Atlantic seaboard of North America felt compelled to offer a public justification for their "Declaration of Independence" from their mother country out of "a decent Respect to the Opinions of Mankind".
The image of the US as a benign hegemon that takes account of the interests and opinions of the peoples of other nations -- consciously cultivated by Washington for more than a century -- has been effectively shattered by the unilateralism of the administration of President George W. Bush and particularly its invasion of Iraq.

That justification, a bill of particulars against King George II for a host of offenses, including violations of what would come to be called human rights, was designed to rally British and European public opinion behind the colonists' cause.
As the nation marks that occasion exactly 230 years ago Tuesday, a series of surveys from around the world over the past three years makes clear that contemporary "Mankind" believes that the United States no longer accords its opinions the "decent respect" that those who founded the country believe was its due.
Those surveys suggest that the image of the U.S. as a benign hegemon that takes account of the interests and opinions of the peoples of other nations -- consciously cultivated by Washington for more than a century -- has been effectively shattered by the unilateralism of the administration of President George W. Bush and particularly its invasion of Iraq.
"One of the reasons that people around the world are so upset with the U.S. is the perception that in the post-World War II era, the U.S. was the champion and leader of an international order based on international law and mutual constraints, when it could have created a form of great-power domination," said Steven Kull, director of the University of Marylands Programme on International Policy Attitudes (PIPA).
"As the leader and promoter of such a system, the U.S. was expected to set the example for all the rest, but Washington is now perceived as violating the same rules it did so much to establish," according to Kull, who cited Bush's decisions to ignore the United Nations in going to war and the Geneva Conventions in treating detainees in its "global war on terror" as key moves that both defied and outraged public opinion abroad.' Lees verder:
http://www.ipsnews.net/news.asp?idnews=33844 Of: http://www.commondreams.org/headlines06/0704-04.htm

De Commerciele Massamedia 12

NRC bericht: 'Oplages kranten weer gekrompen.

Rotterdam, 4 juli. De oplages van de Nederlandse dagbladen zijn opnieuw teruggelopen. Dat blijkt uit vandaag gepubliceerde cijfers van het meetinstituut HOI.
De Volkskrant heeft ten opzichte van het eerste kwartaal van vorig jaar te maken met de sterkste afname, minus 3,2 procent. Vooral de losse verkoop liep sterk terug, met 11 procent. Trouw laat een daling zien van 3,1 procent, NRC Handelsblad van 2,2 procent en De Telegraaf daalt minder dan 1 procent. Trouw zag als enige krant het aantal abonnementen stijgen. De combinatie van het Algemeen Dagblad en een aantal regionale dagbladen bestond nog niet in het begin van 2005, maar ten opzichte van het laatste kwartaal van 2005 daalde de oplage met 6,2 procent…
De eerste cijfers van nrc.next verschijnen over drie maanden.' Zie: http://www.nrc.nl/media/article378462.ece

De Volkskrant 11

Dit is het hoofd van Thoms Meens, de ombudsman van de Volkskrant. Ik weet niet of Thom Meens ergens voor gestudeerd heeft en ook niet wat hij precies heeft met de journalistiek. Maar wat ik sinds vandaag wel zeker weet is dat Thom nooit goede manieren heeft geleerd, geen decorum bezit, en een kleingeestige man is, die zich kennelijk als een vis in het water voelt bij de Volkskrant. Omdat na het vertrek van Blokker nogal wat mensen opzeggen als abonnee van de Volkskrant, moest iemand van de krant wat zeggen om het aantal opzeggingen tot een minimum te beperken. De hoofdredacteur had een mea culpa kunnen uitspreken, maar zoveel moed en stijl heeft hij niet. Dus werd Thom Meens naar voren geschoven, wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Vandaag schrijft hij een stuk in zijn eigen krant met daarin als slottekst: 'Waar er twee vechten hebben er twee schuld. De vraag is wat zwaarder weegt in de afrekening: een inschattingsfout over een ego of de grootte van dat ego.' En dat ego is natuurlijk Blokker. Dus hoe dan ook, de krant treft geen blaam behalve dan dat ze zich misschien hebben vergist in de opgeblazen ego van Blokker. Thom, laat ik proberen je het volgende duidelijk te maken: zoiets doe je niet met een nestor in het vak, met een oude vakman die ontelbare jonge journalisten heeft geinspireerd en die vanaf 1968 voor de krant heeft gewerkt. Voor zo'n groot stilist en satiricus neem je je hoed af. Die ga je niet publiekelijk afschilderen als een opgeblazen ventje. Mensen die dat doen zijn echt alle proporties kwijt. En ik vrees dat de Volkskrant inderdaad het oog op de werkelijkheid heeft verloren. Ik had ons abonnement al opgezegd vanwege het vertrek van Blokker en de tendentieuze verslaggeving van met name Alex Burghoorn, anders had ik het bij deze gedaan.

De Volkskrant 10

In zijn 'analyse' van het Palestijns/Israelisch conflict schrijft de Volkskrant correspondent in 'de joodse natie', Alex Burghoorn: 'De aanleiding om vervolgens het zelfopgelegde bestand met Israel te beeindigen vond Hamas drie weken geleden in de gruwelijke ontploffing op het strand van Gaza waarbij een picknickende familie omkwam. De Palestijnen hebben de Israelische marine daarvan de schuld gegeven en Khaled Meshaal heeft aansluiting gezocht bij de roep om revanche.'

Opnieuw, wat staat hier? Antwoord: een suggestieve beschrijving. Hamas vond een aanleiding, met andere woorden: Hamas was op zoek naar een aanleiding om weer terreur te bedrijven en vond die ook.
De aanleiding was een gruwelijke ontploffing waarvan de Palestijnen zeggen dat de Israelische marine dit had gedaan, maar ja, Palestijnen beweren wel meer. Inmiddels heeft de Independent bericht: 'Marc Garlasco, who worked in war zones including Iraq and Kosovo during his seven-year stint in the US Department of Defence, called for an independent investigation into the killings after concluding that shell fragments and shrapnel from the site, the size and distribution of the craters on the beach, and the type of injuries sustained by the victims made Israeli shelling easily the likeliest cause.' Maar dat blijft onvermeld. Zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2006/07/de-israelische-terreur-63.html

Wat betreft de Israelische premier: Vond Olmert een aanleiding om de Palestijnse bevolking weer eens te terroriseren? Nee, volstrekt niet, want zoals Burghoorn schrijft: 'De Israelische legeroperatie in antwoord op de ontvoering van soldaat Gilad Shalit...' Volgens hem heeft Israel een legitieme reden om aan te vallen, de Palestijnen niet. Die moeten het geweld over zich heen laten komen. En het woord revanche. Sinds wanneer is verzet tegen terreur revanche? Was het Nederlands verzet in de Tweede Wereldoorlog revanchisme? Waarom toch telkens die negatieve kwalificaties zodra het om Palestijnen gaat en die positieve beschrijvingen zodra het om Israeli's gaat? Antwoord: De Volkskrant gedraagt zich als woorvoerder van de Pro-Israel lobby.

Dit is geen journalistiek, maar een travestie ervan. Weet iemand waar die Alex Burghoorn ineens vandaan komt?

De Volkskrant 9

De Israelische terreur tegen de Palestijnse burgerbevolking gaat gewoon door. Ik hoor net op de BBC dat Israelische vliegtuigen een Palestijnse universiteit hebben gebombardeerd. Ondanks deze terreur noemt de Volkskrant-correspondent dit een 'Israelische legeroperatie.' Operatie: handeling, verrichting. Dat klinkt prettiger.

Verder maar met de 'analyse' van Burghoorn. Hij schrijft: 'De beslissing over het verloop zijn in handen van twee mannen: de Israelische premier Ehud Olmert in Jeruzalem en de Hamas-leider Khaled Meshaal in Damascus.' Voila, simpeler kan het niet. Ziedaar het hele gecompliceerde, historische conflict, waarbij Israel in 1948 voor een groot deel etnisch werd gezuiverd zonder dat de meer dan 600.000 Palestijnse vluchtelingen financieel ooit werden gecompenseerd. Daarna de verdere verovering van Palestijns land in 1967, de decennialange dagelijkse terreur van een bezetting, de rol van de Palestijnen in Israel als tweederangs burgers. Al deze feiten spelen kennelijk geen enkele rol bij het verloop van het huidige conflict. En ook het feit dat de Palstijnen bereid zijn om genoegen te nemen met de 22 procent van het oorspronkelijke Palestina is van geen belang. Overigens omvat deze 22 procent de Westbank en de Gazastrook, maar het geconfisqueerde deel van de Westbank weigert Israel te ontruimen, in strijd met het internationaal recht. Al deze factoren spelen nu geen rol meer, het lot van het Palestijnse volk ligt, volgens Burghoorn, momenteel in handen van Olmert, tot voor kort een fel aanhanger van de Eretz-Israel ideologie, en een Hamasleider in Damascus, die door hem als 'terroristenleider' wordt gekwalificeerd. Deze voorstelling van zaken is natuurlijk niets anders dan een absurde vertekening van de werkelijkheid, een cowboyverhaal, Hollywood in het Midden Oosten.

Dit ideologisch beeld van het conflict wordt nog eens extra benadrukt wanneer Burghoorn schrijft dat de twee cowboys bijgestaan worden door 'Raadgevers (en financiers)...' En wie zijn dat? 'Enerzijds zijn dat de Israelische generaals en de Amerikaanse president George W. Bush, anderzijds de veldcommandanten van de Ezzedin al-Qassam-brigaden en de Iraanse president Mahmoud Ahmadinejad.' Met andere woorden: het wettig gezag: de Amerikaanse president en de Israelische generaals versus terroristen en een - volgens de commerciele media - Iraanse terroristenleider die achter nucleaire wapens aanzit. Het Palestijnse volk is volledig achter de horizon verdwenen, geheel conform de Israelische propaganda. De Palestijnse bevolking speelt geen rol behalve die van slachtoffer, maar dat is dan ook de consequentie van het democratisch op Hamas stemmen. Het is het algemeen aanvaarde en goedgekeurde beeld dat de commerciele media geven van dit conflict: alsof het hier permanent gaat om twee gelijkwaardige partijen.

Ondertussen lepelt de correpondent keurig op wat de grote Amerikaanse media melden. Terug naar zijn 'analyse'.
'Premier Olmert, die in zijn verkiezingsprogramma geen oorlogsparagraaf had opgenomen, wil in de eerste plaats Shalit bevrijden. Maar de vraag heeft zich donderdag opgedrongen of hij niet ook andere motieven heeft. Is zijn geduld met Hamas op na de tunnelaanval op een legerpost bij Kerem Shalom? Immers, die actie op internationaal onbetwist Israelisch grondgebied is uitgevoerd door de gewapende tak van de Palestijnse regeringspartij. Het is op te vatten als een oorlogsverklaring,' aldus Burghoorn. Heeft zich opgedrongen? Bij wie? Spreekt hier de algemeen aanvaarde consensus, het clichebeeld? In elk geval: premier Olmert, die eerder al geportretterd werd als een man van vrede, zonder oorlogsparagraaf, staat kennelijk tegenover de gewapende tak van de Palestijnse Hamas regering. Hoe nu? Is zijn geduld op? Hoe zit het dan met de Palestijnen die voor een groot deel al meer dan een halve eeuw vluchteling zijn en die in de weken voorafgaand aan de gevangenneming van Shalit beschoten werden door het Israelische leger waarbij tenminste 30 Palestijnse burgers omkwamen? Kan bij hun het geduld opraken? Nee, dat kan kennelijk niet. Want zij zijn in de zwart/wit wereld van de Volkskrant de daders en de joods Israeli's de slachtoffers. Israel werd geconfronteerd met een oorlogsverklaring, want hier was sprake van een aanval op 'internationaal onbetwist Israelisch grondgebied.' Hoe zit het met het 'internationaal onbetwist Palestijns grondgebied' op de Westbank dat door Israel is geconfisqueerd? Is die landroof geen oorlogsverklaring? Nee! Waarom niet? Omdat het Palestijnen zijn. Hoe zit het met de gewapende tak van de Israelische regering? Die is bezig met een 'legeroperatie.'

De Volkskrant doet geen eens meer een poging om onafhankelijk te lijken.

De Volkskrant 8

De berichtgeving van de Volkskrant-correspondent Alex Burghoorn vanuit Israel is een perfecte illustratie van ideologische verslaggeving. Het zou zo als lesmateriaal op de scholen voor de journalistiek gebruikt kunnen worden.

Ik geef een voorbeeld. Afgelopen vrijdag begon Burghoorn zijn 'analyse' van de Israelische gewelddadige inval als volgt: 'De Israelische legeroperatie in antwoord op de ontvoering van soldaat Gilad Shalit is in twee dagen uitgewaaierd over drie arena's: de tanks bij Rafah en de bombardementen van bruggen en een electriciteitscentrale in de Gazastrook; de arrestatie van tientallen ministers en parlementariers van Hamas in de Westoever; en de waarschuwingsvlucht boven het buitenpaleis van president Bashar Assad in Syrie. Als er de komende dagen geen uitzicht komt op de vrijlating van de ontvoerde tankkorporaal, dan kunnen die arena's veranderen in oorlogsfronten.'

Zo wordt het conflict gepresenteerd. Israel neemt represailles tegen een illegale ontvoering door Palestijnen. Logischer kan niet. Maar wat verzuimt Burghoorn te melden? Allereerst dat de gevangenneming van de militair, die een tankschutter is, het resultaat is van een bijna 40 jaar durende bezetting van Palestijns land, dat ook nog eens door Israel in beslag genomen is. Volgens het internationaal recht mag een volk zich gewapend verzetten tegen een bezettend leger. Daarnaast verzuimt hij te vermelden dat in de weken voorafgaand aan de aanval op de militairen, tenminste 30 Palestijnse burgers om het leven waren gekomen.
Nee, het conflict is begonnen door de Palestijnen. Hun bestaan kent kennelijk geen context, in hun wereld is er geen oorzaak en gevolg, dat geldt alleen voor joods-Israeli's. Israeli's mogen reageren, Palestijnen niet. Punt uit. Bij Israeli's is er sprake van 'legeroperatie', bij Palestijnen 'terrorisme'. Over het woordgebruik, die de ideologie verpakt, heb ik het al in vorige stukjes gehad, dus ontvoering, arrestatie etcetera. Burghoorn vraagt zichzelf niet af op welk recht het Israelische leger en hij zich baseren om de ontvoering van een democratisch gekozen regering 'arrestatie' te noemen. Het vernietigen van bruggen en de enige electriciteitscentrale wordt alleen gemeld, zonder de lezer erop te wijzen dat dit volgens het internationaal recht terreur is tegen een burgerbevolking. Dat deze terreur de vrijlating van de militair niet dichterbij brengt, wordt ook niet gemeld. Zijn analyse is ook geen journalistiek, maar propaganda.

Dan krijgen we de conclusie van deze aanhef: als de krijgsgevangen militair niet wordt vrijgelaten dan wordt het oorlog. Het woord 'oorlog' is in dit verband ook een ideologisch woord. Bij een oorlog zijn twee legers betrokken. Daar is hier geen sprake van. Een van de modernste legers ter wereld uitgerust met geavanceerde wapens terroriseert een burgerbevolking. Een deel van die burgers verzet zich met stenen, katapulten en lichte wapens tegen een Israelische overmacht. Maar toch gebruikt Burghoorn het woord 'oorlog' om de Volkskrant-lezers alvast een rechtvaardiging te geven voor de mogelijk komende terreur van de Israelische strijdkrachten tegen de Palestijnse burgerbevolking.

Meer over de Pro-Israel propaganda van de Volkskrant later.

De Israelische Terreur 63

De Independent bericht:

'Revealed: the shrapnel evidence that points to Israel's guilt.

By Donald Macintyre in Beit Lahiya, Gaza

http://news.independent.co.uk/world/middle_east/
article994070.ece

Israel has dismissed continuing calls for an independent international inquiry into the beachfront explosion which killed seven members of a Palestinian family in Gaza last Friday after its own internal military investigation decided it was not responsible for the blast.

As the military investigation team insisted that artillery
fire had stopped by the time the explosion occurred and suggested it had been caused by a bomb planted in the sand, Amir Peretz, the Defence Minister, declared: " The accumulating evidence proves that this incident was not due to Israeli forces."

But the official interpretation was strongly challenged by
a former Pentagon battle damage expert who has surveyed
the scene of the beach explosion. He said yesterday that
"all the evidence points" to a 155mm Israeli land-based artillery shell as its cause.

Marc Garlasco, who worked in war zones including Iraq and Kosovo during his seven-year stint in the US Department of Defence, called for an independent investigation into the killings after concluding that shell fragments and shrapnel from the site, the size and distribution of the craters on the beach, and the type of injuries sustained by the victims made Israeli shelling easily the likeliest cause.

His assessment came as at least another seven civilians, including two children, as well as two Islamic Jihad militants, were killed in a double Israeli missile strike on a VW van in the densely populated Zeitoun district of Gaza City yesterday. The two children were hit at a nearby house by flying shrapnel and the civilian dead included three medical workers from a nearby children's hospital who rushed to help after hearing the first explosion.

Israel said the militants had been on their way to launch Katyusha rockets which have a much longer range than the Qassam rockets normally fired from Gaza into Israel. One of the two dead Islamic Jihad militants was Hamoud Wadiya, described as the top rocket launcher in the faction. Mr Peretz said before the strike that Israel was resuming operations "to protect the citizens of Israel" after a pause caused by what he had acknowledged had been "the international storm" over the civilian deaths at the Beit Lahia beach last Friday.

The debate over the beach explosion is unlikely to die
down however. Mr Garlasco who is now the senior military analyst for Human Rights Watch, said yesterday: "Of course I can't be completely conclusive but all the evidence points to its being a 155mm Israeli shell which killed the Palestinians on the beach."

Mr Garlasco said that most of the serious injuries of the victims in the Gaza hospitals that he had visited were to the torsos and heads, which were inconsistent with a land mine or of a bomb embedded in the sand. "If this had been a landmine I would have expected to see serious leg injuries," he said. Mr Garlasco said that while he could not rule out the theoretical possibility that Palestinian militants had rigged up an unexploded 155mm shell to make an explosive device of their own, that too would have normally produced many more severe leg injuries.

Mr Garlasco produced a four to five-inch, mainly blackened shell fragment which he collected about 100 yards from the scene of the explosion and in which the figures 55 and the letters "mm" are clearly discernible. While acknowledging that this was not itself definite proof that the shell had killed the Palestinians he said some fragments and shrapnel which the Palestinian police explosives department say they took from the scene where the victims were killed were definitely from a 155mm shell.

Mr Garlasco who accompanied a small group of journalists
to the Beit Lahia beach, pointed to three separate
craters, each covered in a whitish powder, which he said
were fresh, one of which was at the spot where witnesses
agree the fatal blast occurred, and the two others
separated it from it by about 120 and 250 yards. Mr
Garlasco added: "It would be a really ridiculous
coincidence if there is active shelling and then suddenly
an IED [improvised explosive device] goes off."

The military have admitted firing earlier in the area but
now say that the explosion occurred between 4.47 and
5.10pm, when it says firing had stopped. An ambulance
driver from the nearby al-Awda hospital, Khaled Abu Sada,
said that he first took a call about the emergency at
4.50pm.

The military did not explicitly repeat claims in earlier
leaks that Hamas had planted the device or say whether it
was a dud shell. It says that shrapnel taken from the
bodies of victims being treated in Israeli hospitals was
not from a 150mm shell. But Mr Garlasco said that
copper-lined shrapnel taken from two injured girls who had
been in a car at the time of the blast and from the car
itself were consistent with such a shell fired by a M109 howitzer.

Mr Garlasco ruled out the possibility that the shells were naval, as originally thought, on the grounds that they were too large to be fired from Israeli navy coastal vessels.'