Zionism Decoded: Wat Rosanne Hertzberger al die Decennia niet Wist

Ik stel u voor aan één van de meest gerespecteerde critici van het Zionisme, de Joods Canadese wetenschapper Yakov M. Rabkin, (geboren 29 september 1945),  emeritus hoogleraar geschiedenis aan de Université de Montréal, auteur en publiek intellectueel. 

"Zijn gepubliceerde werken omvatten studies over de relatie tussen wetenschap en technologie, onderzoek naar culturele aspecten van de wetenschap, waaronder studies over Joden in de wetenschappelijke beroepsgroep, Science Between the Superpowers, een studie naar programma's voor de uitwisseling van wetenschappers uit de VS en de Sovjet-Unie, evenals werken over het lot van de Sovjetwetenschap en wetenschappers na de ontmanteling van de USSR en, meer in het algemeen, over wetenschap en politieke vrijheden. Naar aanleiding van zijn afstudeerseminar over dmodernisering en een internationale conferentie die hij in 2016 in Nice organiseerde, was hij mede-redacteur van demodernisering: a Future in the Past, een multidisciplinair boek over de omkering van de moderniteit als een wereldwijd fenomeen aan het begin van de 21e eeuw.

Professor Rabkin heeft ook bijgedragen aan de Joodse en Israëlstudies. Zijn boek A Threat from Within: A Century of Jewish Opposition to Zionism werd genomineerd voor de prijs voor beste Frans-Engelse vertaling voor 'een belangrijk en actueel werk' bij de Governor General's Awards van 2006. Het werd in 2010 ook door de toonaangevende Japanse krant Asahi Shimbun uitgeroepen tot een van de drie beste boeken van het jaar. Dit boek is momenteel verkrijgbaar in veertien talen. Later publiceerde hij What Is Modern Israel? dat ook in het Frans, Japans en Russisch is verschenen. Het onderzoekt wat hij de 'protestantse oorsprong' van het zionistische project noemt (een verwijzing naar Max Webers 'De protestantse ethiek en de geest van het kapitalisme'); de acceptatie van dat project in de late 19e eeuw door seculiere Joden uit Centraal- en Oost-Europa, doordrenkt met het etnisch nationalisme van die tijd; en het felle verzet dat het zionisme ondervond van Joden over de hele wereld, niet in de laatste plaats in het Heilige Land, en het aanhoudende Joodse verzet tegen het zionisme vanuit verschillende perspectieven, zowel religieus als seculier. 

Rabkin levert regelmatig bijdragen aan gedrukte en elektronische media over internationale betrekkingen, Rusland en de voormalige Sovjet-Unie, alsook over het hedendaagse Israël. Hij heeft gepleit voor vrijheid van meningsuiting, tegen politiek misbruik van de geschiedenis en heeft scepsis geuit ten aanzien van een tweestatenoplossing voor het Israëlisch-Palestijnse conflict. Hij heeft zijn steun uitgesproken voor een binationale staat. Hij heeft advieswerk verricht op het gebied van wetenschap en hoger onderwijs voor nationale en internationale organisaties, waaronder UNESCO, de NAVO, de OESO en de Wereldbank.

Professor Rabkin een lange reeks boeken geschreven, verschenen in vele talen over historische en hedendaagse onderwerpen.  Zijn meest recente is Zionism Decoded in 101 Quotes, zal ik hier opvoeren in verband met het de vraag waarom zoveel diaspora Joden in Nederland Rosanne Hertzberger’s late ontboezeming negeren dat zij zich als Jodin pas nu schaamt voor de waslijst aan misdaden die de Joodse staat de afgelopen driekwart eew  hebben begaan en die nu zijn geculmineerd in de genocide van Gaza. Waarom hebben zoveel Joodse Nederlanders de Israelische terreur geaccepteerd en zelfs gesteund? Yakov Rabkin schrijft: 

       “Spreekwoordelijke arrogantie en een gevoel van straffeloosheid helpen genocide te rechtvaardigen door gemanipuleerde verwijzingen naar de Holocaust. Israël is een pionier op het gebied van hightech surveillance, gerichte moorden en de toepassing van AI voor genocidale uitroeiing. Israël is ook een pionier in het normaliseren van fascistisch discours en gedrag in het openbare leven. Israëls hoogmoed en brutaliteit – die allemaal indruisen tegen de kernwaarden van het Jodendom – zullen dit morele monster van een staat ongetwijfeld rechtstreeks naar de ondergang leiden. Intussen is het belangrijk om het zionisme niet te zien als een voortzetting van de Joodse geschiedenis en traditie, maar eerder als een radicaal koloniaal project. Israël is in meer dan één opzicht een land zonder grenzen. De leiders hebben nooit de verdedigbare grenzen gespecificeerd die ze willen. De ideologie negeert grenzen en doet alsof het de staat van de Joden ter wereld is. Misleidende uitdrukkingen zoals 'Joodse staat' en 'Hebreeuwse staat' hebben de media zozeer vervuild dat ze in de dagelijkse taal zijn doorgedrongen. Israëlische leiders negeren grenzen en bemoeien zich met het politieke proces van andere landen, met name de Verenigde Staten. In het Midden-Oosten trekt het Israëlische leger zich niets aan van grenzen en voert het aanvallen uit in buurlanden, interventies die ongestraft en in samenwerking met westerse landen plaatsvinden. Israël, ondanks zijn omarming van technologische moderniteit, blijft zo gebonden aan de reactionaire, demoderniserende zionistische ideologie. Daarom zou de Israëlische geschiedenis ons allemaal belangrijke lessen moeten leren over de valkuilen van etnisch nationalisme, militarisme en zelfingenomenheid, groeiende gevaren die in veel landen de kop opsteken. 

1. Elhanan Bunim Wasserman, The Epoch of the Messiah, Brooklyn, NY: Ohr Elchonon, 1976, pp. 17-30. 2. “Rabbi Yosef Tzvi Dushinsky, Chief Rabbi of Jerusalem (1867-1948)” website Torah Jews. 3. “May Jews Wage War or Battles in Our Time?” Jewish Guardian, vol. 2, no. 8, voorjaar 1984. 4. David Yehudiof, Hasabba Kadisha Baba Salé [de Heilige Oude Man Baba Salé], deel 2, Netivot, Israël: Barukh Abuhatsera, 1987, pp. 217-219. 5. Allan C. Brownfeld, “Zionisme op 100: Een herinnering aan de vaak profetische Joodse critici,” Issues, American Council for Judaism, zomer 1997. 6. Ibid., p. 9. 7. Idan Zonshine, “Iran's Chief Rabbi Says Zionists ‘Do Not Represent Judaism,” Jerusalem Post, 27 mei 2020. 8. “Memorandum of Edwin Montagu on the Anti-Semitism of the Present (British) Government - Submitted to the British Cabinet, August 1917,” op jewishvirtuallibrary.org. 9. Uri Misgav, “Not neo-Nazis, Judeo-Nazis,” Haaretz, 30 mei 2014. 10. https://sites.google.com/site/jewsagainstracistzionism/blum. 11. Machover, op. cit. 12. Nissim Ahmed, “Desmond Tutu: ‘Israëlische apartheid erger dan in Zuid-Afrika’”, Middle East Monitor, 7 oktober 2024. 13. https://www.youtube.com/watch?v=S6DznZTgoDc&ab_channel=JudgeNapolitano-JudgingFreedom. 14. Orly Noy, “Israël voert een holocaust in Gaza. Denazificatie is onze enige remedie.” +972 Magazine, 18 september 2025. Rabkin, Yakov. Zionisme ontcijferd in 101 citaten (pp. 65-67). (Function). Kindle-editie.

AANHANGERS 

Het zionisme heeft altijd kunnen rekenen op de steun van verschillende groepen en landen. Verreweg de grootste groep loyale aanhangers van Israël bestaat uit tientallen miljoenen christelijke zionisten, met name in de Verenigde Staten. De populaire evangelische prediker Jerry Falwell (1933-2007) beschouwde de oprichting van de staat Israël in 1948 als de meest cruciale gebeurtenis in de geschiedenis sinds de hemelvaart van Jezus, en als bewijs dat de wederkomst van Jezus Christus nabij is… Zonder een staat Israël in het Heilige Land kan er geen wederkomst van Jezus Christus zijn, noch een Laatste Oordeel, noch het einde van de wereld. Deze tot dan toe solide steun van christelijk rechts raakte in 2025 in verval door de schokkende beelden van de genocide in Gaza. Bovendien werden verschillende prominente figuren uit deze groep, zoals Tucker Carlson, uitgesproken critici van Israël en de invloed ervan op het buitenlands beleid van de VS. Het duurde even voordat het zionisme wijdverspreid raakte onder Joden. Het Russische Rijk, met zijn pogroms (voornamelijk in wat nu Oekraïne en Moldavië is), was logischerwijs de meest vruchtbare voedingsbodem voor zionistische steun. Christelijke meerderheidslanden in Europa en Noord-Amerika discrimineerden Joden, maar hun sociale en economische vooruitgang was veelbelovend. Amerikaanse Joden begonnen het zionisme te omarmen tijdens de Tweede Wereldoorlog, toen Joden van Russische afkomst de oude Duitse Joodse elites vervingen die onverschillig of vijandig stonden tegenover het zionisme. De situatie veranderde nog drastischer na de Israëlische overwinning in 1967. "In het grootste deel van de Joodse wereld is het verwerpen van een Joodse staat tegenwoordig een grotere ketterij dan het verwerpen van het Jodendom zelf... Wij hebben een altaar gebouwd en een hele [Palestijnse] samenleving in de vlammen geworpen," merkt Peter Beinart (geboren in 1971), één van de meest scherpzinnige analisten van de Joodse gemeenschap in de VS, op. 

Élie Barnavi (geboren in 1946), historicus en voormalig Israëlisch ambassadeur in Parijs, concludeert al lang dat de Joodse diaspora "is veranderd in een Israëlische vazalstaat.” Een belangrijk middel om steun voor het zionisme te verwerven, is het samenvoegen van antizionisme met antisemitisme. Dit was niet eenvoudig, aangezien Herzl en zijn volgelingen openlijk hulp zochten en kregen van antisemieten in verschillende landen, waaronder nazi-Duitsland. Tijdens een jaarlijkse conferentie in Israël, gesponsord door het American Jewish Congress in 1972, schetste de voormalige Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Abba Eban (1915-2002) een langetermijnstrategie: “het onderscheid tussen antisemitisme en antizionisme is helemaal geen onderscheid. Antizionisme is slechts het nieuwe antisemitisme." Deze strategie is consequent gevolgd en heeft in de meeste westerse landen vruchten afgeworpen. Om kritiek op de genocide in Gaza af te wenden, hebben valse beschuldigingen van antisemitisme geleid tot diskreditering, ontslag, deportaties en gevangenisstraf. Een veelgebruikt middel om Joodse steun te verwerven is angstzaaien, en Hollywood wordt al lange tijd ingezet om Israël te steunen. In reactie op de wereldwijde geweldloze campagne van boycot, desinvestering en sancties (BDS) tegen Israël, drong Ryan Kavanaugh (geboren in 1974), CEO van een productiebedrijf dat verantwoordelijk is voor de financiering van meer dan 200 films, er bij zijn collega's op aan alle kritiek op Israël de kop in te drukken: "Het is onze taak om te voorkomen dat er een nieuwe Holocaust plaatsvindt." Cruciale steun voor Israël komt van politici. Zo maakte Joe Biden (geboren in 1942), een jonge senator uit Delaware, decennia voordat hij president van de VS werd, zijn steun aan Israël duidelijk: "Israël is 'de beste investering van 3 miljard dollar die we doen,’” verklaarde hij in 1986 in de Senaat. "Als er geen Israël zou zijn,” voegde hij eraan toe, "zouden de Verenigde Staten een Israël moeten verzinnen om onze belangen in de regio te beschermen." Vele jaren later vertrouwde hij in een interview toe: "Ik ben vaak in de problemen gekomen omdat ik zei dat je geen Jood hoeft te zijn om een ​​zionist te zijn, en ik ben een zionist." Ik bied daarvoor geen excuses aan. Dat is de realiteit.… Stel je voor hoe onze situatie er in de wereld uit zou zien zonder Israël. Hoeveel oorlogsschepen zouden er zijn? Hoeveel troepen zouden er gestationeerd zijn? Benjamin Netanyahu heeft in zijn functie bij de Verenigde Naties in New York er alles aan gedaan om het pro-Israëlische sentiment onder evangelische christenen aan te wakkeren en hen een cruciale rol te laten spelen in de Israëlische lobby. Deze inspanningen hebben hun vruchten afgeworpen, aangezien Israël nog steeds kan rekenen op brede steun van de Amerikaanse heersende klasse. "Israël en de Verenigde Staten zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden," herhaalt John Mearsheimer (geboren in 1947), co-auteur van The Israel Lobby. De grens tussen religieuze en politieke steun is vaak vaag. Mike Huckabee (geboren in 1975), een baptistische predikant, zei tijdens zijn bevestigingshoorzitting als Amerikaanse ambassadeur in Israël dat de moderne zionistische staat "het bijbelse mandaat heeft dat teruggaat tot de tijd van Abraham, 3500 jaar geleden." Het geloof in dominantie en suprematie, meestal gepresenteerd als "Israëls recht op zelfverdediging,” blijft het Israëlische beleid ten opzichte van de Palestijnen, de buurlanden en zelfs ten opzichte van Iran bepalen, dat Israël in juni 2025 zonder aanleiding aanviel. [Een tweede golf aanvallen volgde 8 maanden later, eind februari 2026 toen de VS en Israel opnieuw een volgens het international recht illegale agressieoorlog tegen  Iran begon. svh]…

Voor Noam Chomsky (geboren in 1928), taalkundige en publiek intellectueel, “zijn mensen die zichzelf aanhangers van Israël noemen in werkelijkheid aanhangers van het morele verval en de uiteindelijke vernietiging ervan.”

Rabkin, Yakov. Zionism Decoded in 101 Quotes (p. 58).