Wij wisten het allemaal. Wij wisten het al decennialang. Maar de meeste Nederlanders bleven traditiegetrouw al die jaren van sluipende Joods-zionistische genocide al die jaren angstvallig zwijgen, zoals zij tijdens de Tweede Wereldoorlog bleven zwijgen toen hij buren door de nazi's werden afgevoerd en vermoord. Muisstil bleven zij, want zij reageren van nature altijd als "onheroïsche" hypocrieten, zoals de wereldberoemde historicus Jan Huizinga hen beschreef, en zoals de jurist Geert Mak telkens weer met zijn bestsellers ongewild aantoont. De angstige muizen verslinden zijn boeken, waarin de geschiedenis door de alom opgelegde "Gleichschaltung" oftewel nazificatie, waarbij de bevolking was teruggebracht tot één uniforme massa die niet in staat was zelfstandig na te denken, maar hun opinies van bovenaf aangeleverd kregen door het al dan niet geüniformeerde militaire tuig, bijgestaan door de NSDAP-politici en het nazistische journaille, zoals zij nu op de buis floreren, een groep sukkels zonder hersens. En wij weten het allemaal wel. Al lang. 14 maart 1994 waarschuwde het Amerikaanse tijdschrift op de cover voor "Israel's Settlers. ARMED AND DANGEROUS," begeleid door een foto van een Joods kolonisten-gezin, met een moeder van twee kinderen bewonderend opkijkend naar haar Joodse bebaarde nan met een semi-automatisch geweer, In de week van 5 maart 1994 open The Economist met een foto van een evens zwaar bewapende Joodse kolonist met een keppeltje op, een lange vlassige baard en slecht onderhouden tanden, en de tekst "Settlements or Peace?" Ook hij is een voorbeeld van de eeuwenlange inteelt uit de primitieve Shtetls, "primarily located in the 19th-century Pale of Settlement, in the Russian Empire (including modern-day Ukraine, Poland, Belarus, Lithuania, and Moldova), as well as in Galicia and Romania.
Shtetl life was defined by Yidishkeyt (Jewishness), with daily life revolving around Orthodox Judaism, the Yiddish language, and community institutions.
While portrayed in media like Fiddler on the Roof as a place of quaint poverty, the economic reality was diverse, ranging from small-scale trade and crafting to, in later years, working in factories.
Decline and Destruction: Beginning around the 1840s, economic hardship and antisemitism led to mass emigration (1880s–1915). The Holocaust ultimately destroyed these communities completely, with residents killed locally or deported to extermination camps.
Today, the term is sometimes used to describe tight-knit, predominantly Hasidic communities, such as Kiryas Joel in New York, or to refer to the last remaining, almost exclusively Jewish settlements.
https://en.wikipedia.org/wiki/Shtetl
En voor de onnozelen was er het tijdschrift Time van 13 september 2010, met eveneens op de voorpagina een Davidsster van witte bloemen die de volgende tekst omkransen: "Why Israel Doesn't Care About Peace." Zestien jaar later kan niemand beweren dat hij en zij van niets wisten. De meeste Nederlanders zijn gewoon onverschillig en hebben, net als tijdens de bezetting, kleur bekend. Dat weten wij met z'n allen, allang!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten