Het Neoliberale Geloof 405

G20 Leaders Begin Talks to Bury 'Free' Markets

By News Team International/Pool/PA

April 03, 2009 "The Times" -- - G20 leaders and ministers sat down to hammer out new rules for world financial markets today after a warning from France and Germany that a London summit should declare an end to the unfettered capitalism that has plunged the global economy into recession.

Opening a plenary session at the G20 summit in Docklands, Gordon Brown told the assembled heads of state and government and their finance ministers that the draft communique already on the table "reflects a high degree of consensus between us".

In comments picked up by television cameras before journalists were ushered from the hall, the Prime Minister said that the meeting should focus on paragraphs 14 to 17 of the draft text - those dealing with "global financial institutions and global regulation".

In a classic show of brinksmanship, the leaders of France and Germany threatened last night to scupper the entire G20 deal - and months of work by Mr Brown and his team - unless the summit takes meaninfgul action to regulate financial markets more closely.

Negotiators worked through the night to agree an acceptable text for the draft communique, although diplomatic sources said that there were still five separate texts doing the rounds early this morning. Today's plenary session began approximately one hour late.

Among the rules on which the G20 leaders look likely to agree are that the large hedge funds blamed for market volatility should be submitted to international supervision for the first time. More controversially, the summit could well impose restrictions on the salaries of bankers to bring an end to the risk-based bonus culture.

The summit will also agree to beef up the International Monetary Fund - possibly tripling its war chest to $750 billion, although the exact figure was still to be agreed.

The summit is likely to include a pledge to deliver "the scale of sustained effort necessary to restore growth" without making any commitments beyond the estimated $2 trillion already being spent to stabilise banks, shore up demand and limit job losses.

After already scuppering the Prime Minister's original calls for the meeting to endorse a co-ordinated fiscal stimulus, Nicolas Sarkozy and Angela Merkel said yesterday that they would refuse to sign any agreement that did not meet their "red lines", including the naming and shaming of tax havens.'
Lees verder: http://informationclearinghouse.info/article22340.htm

De Dollar Hegemonie 44

Ho-hum – The Collapse of the Dollar

By Joseph Farah

April 03, 2009 "WorldNetDaily" --- One of the interesting things about the Internet news business is how you get to see which stories attract interest, attention and readership.

Sometimes, you just never know what people will go for until you see the reports with your own eyes.

Recently, the news has been rife with reports of the imminent collapse of the dollar.

Now, I would have guessed that this story would be of inordinate interest – especially to Americans.

What it means, fundamentally, is that their dollars are going to be worth less – or maybe even worthless.

Yet, according to the readership reports I see on WND, these stories have been met with a collective yawn.

I don't know if that means Americans just aren't taking these warnings seriously or whether they just don't want to read bad news. Maybe Americans believe if they don't read the reports, they won't come true.

But this is serious business.

Since World War II, the U.S. dollar has been the standard for currency throughout the world. That is changing because of the weakness of the dollar – because of how much debt the U.S. has accumulated and because of how many dollars have been flooded into the system to keep the economy from collapsing.

The response by the U.S. government to the imminent collapse of the dollar internationally has been to do more of the same – to vastly increase debt and currency. Very seldom in life is the cure for an affliction higher and faster doses of the poison that caused the affliction. But that is what the Barack Obama administration, the U.S. Congress and the Federal Reserve are trying as a last resort to jumpstart the economy.

Arm yourself with information, like a great new book by Jerry Robinson called "The Bankruptcy of Our Nation." It's a great primer on the subject – and very current.

Unfortunately, even if it works in the short-term, which I sincerely doubt, it will mean even more long-lasting pain later.

The current debt-spend economy of the United States is simply not sustainable. And the cure is not more debt and more spending.

This formula has been tried many times by empires of the past. It has failed every single time – no exceptions.

Do Americans really believe they live such a charmed life that the laws of economics and the laws of the universe do not apply to them?

Do Americans really believe their leaders are so much smarter and gifted than the leaders of the past that they can somehow outwit the laws of economics and the laws of the universe?

Do Americans really have such blind faith in their government that they are willing to keep their heads in the sand even when they see their economy failing all around them?

I hope not.

I pray not.

In fact, I am very encouraged by the grass-roots "tea-party" rebellion springing up all across America. But will it be enough? Is it too little too late?

I believe unless this activity is greatly stepped up in the coming months, government will continue to believe it has license to continue the failed policies of the past – ending all hopes of a reversal and real, long-lasting recovery.

Government and the central bank are pushing all the wrong buttons. The death of the dollar is near. If you want to avoid a total catastrophe in this country – one that will affect not only you but your children and grandchildren – it's time to get out in the streets and stop the madness.

Yes, participate in those tea parties. Help organize more. And let your elected officials know you are on to them. Tell them, "No more bailouts. No more economic stimulus bills. No more printing money. No more tax increases."'
Lees verder: http://informationclearinghouse.info/article22338.htm

The Empire 420

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Information Clearing House Newsletter
News You Won't Find On CNN
April 03, 2009
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
"The ordinary man is passive. Within a narrow circle, home life, and perhaps the trade unions or local politics, he feels himself master of his fate. But otherwise he simply lies down and lets things happen to him." - George Orwell [Eric Arthur Blair] (1903-1950) British author Source: Inside the Whale, 1940

=
"If once [the people] become inattentive to the public affairs, you and I, and Congress and Assemblies, Judges and Governors, shall all become wolves. It seems to be the law of our general nature, in spite of individual exceptions." -- Thomas Jefferson to Edward Carrington, 1787

=
"In the general course of human nature, a power over man's substance amounts to a power over his will." -- Alexander Hamilton

H.J.A. Hofland 23

Ter ondersteuning van zijn pleidooi om de commerciele massamedia met belastinggeld overeind te houden schreef Henk Hofland in De Groene Amsterdammer: ‘DE DEMOCRATIE KAN ALLEEN GOED functioneren als ze steunt op een goed geïnformeerde openbare mening. Dankzij de serieuze media kan het publiek zich dagelijks op de hoogte stellen van wat zijn vertegenwoordigers, de politici en de bestuurders uitvoeren en nalaten, of ze hun beloften houden, welke fouten ze maken, in welke doolhoven van corruptie ze terecht zijn gekomen. Ze worden dag in, dag uit gecontroleerd door deskundige journalisten die, onafhankelijk als ze zijn, alles in de media openbaar maken. Zo ontstaat de publieke opinie.’
Zie: http://www.groene.nl/2009/12/De_Openbare_Mening

Nu de werkelijkheid, tenminste zoals ik die uit eigen ervaring ken en zoals die wordt beschreven in de uitgebreid gedocumenteerde studie Tragedy & Farce. How the American Media Sell Wars, Spin Elections, and destroy Democracy van John Nichols en Robert W. McChesney. Eerst genoemde is de correspondent van The Nation in Washington en McChesney is hoogleraar aan de Universiteit van Illinois, tevens auteur van het veel geprezen boek Rich Media, Poor Democracy. Al in het voorwoord schrijven beide deskundigen wat de kern van het probleem is: 'This book is about how the media hurts America. More specifically, it is about the media crisis in the United States, a crisis in which we are seeing a deterioration of political journalism, if not its effective termination. The collaps of journalism spells disaster for any concept we might hold that this is a self-governing society, or even that citizens can fulfill the public role envisioned in our Constitution.' De onderzoekers nemen de berichtgeving over de presidentiele verkiezing in 2004 en de Amerikaanse invasie van Irak als onderwerp en concluderen dan dat 'on these two central tests of a free press -- war and the disposition of political power -- our media failed miserably, with severe consequences we may not yet be able to fully imagine.'

Dezelfde analyse kan voor Nederland worden gemaakt. Het feit nu dat Hofland en Marijnissen de commerciele massamedia met belastinggeld willen subsidieren zal daar niets wezenlijks in veranderen, want het probleem ligt veel dieper, en dat probleem is het angstaanjagend gebrek aan verbeeldingskracht, aan het vermogen om het failliete systeem van de huidige 'elite' fundamenteel te bekritiseren. Failliet zowel op financieel en rationeel als moreel gebied, het neoliberalisme is uitgelopen op een permanente staat van oorlog met mens en natuur en confronteert de mensheid met een onoverzienbare crisis. En daarover is geen wezenlijk debat in de media, omdat de commerciele pers dit niet wil. De commercie is de reden van hun bestaan geworden. Er is helemaal geen debat in het Westen, tenminste niet in de massamedia. Wat men ook mag schrijven over de beweringen van de nestor van de Nederlandse journalistiek, reageren zal hij niet, omdat voor de poortwachters van ons systeem de uitgangspunten van dat systeem niet ter discussie kunnen staan. En dat nu is de ware crisis van wat 'de democratie' heet te zijn. Zolang er geen wezenlijke discussie is, zolang zal 'de democratie' een farce zijn. Democratie is niet de onbelemmerde heerschappij van een kleine economische, politieke en intellectuele elite van wie de veronderstellingen op drijfzand berusten, zoals we op dit moment zien. Wij leven in een overgangsfase, het oude is failliet, het nieuwe is nog niet uitgekristalliseerd. En in die verwarring is maar 1 ding zeker, het oude kan niet meer terugkeren, het is versleten, op, het oude kan met financiele krukken nog even overeind worden gehouden, maar dood gaat het, de oorspronkelijke impuls is uitgewerkt, hoe langer het in stand wordt gehouden des te barokker en absurder wordt het, of in de woorden van John Cleese: 'I know a dead parrot when I see one, and I'm looking at one right now... This parrot is dead.'

Het Neoliberale Geloof 404

En ook dit zult u niet snel in de Nederlandse commerciele massamedia lezen, het past niet in de neoliberale ideologie die koste wat kost in stand moet blijven van de 'politiek-literaire elite', zoals Henk Hofland deze 'elite' betitelt:

'Commodifying Kids: The Forgotten Crisis

by: Henry A. Giroux, t r u t h o u t | Perspective

"The advertising and marketing industry spends over $17 billion a year on shaping children's identities and desires."

As the United States and the rest of the world enter into an economic free fall, the current crisis offers an opportunity not only to question the politics of free-market fundamentalism, the dominance of economics over politics, and the subordination of justice to the laws of finance and the accumulation of capital, but also the ways in which children's culture has been corrupted by rampant commercialization, commodification and consumption. There is more at stake in this crisis than stabilizing the banks, shoring up employment and solving the housing problem. There is also the issue of what kind of public spaces and values we want to make available, outside of those provided by the market, for children to learn the knowledge, skills and experiences they need to confront the myriad problems facing the twenty-first century. The road to recovery cannot be simply about returning to modified free-market capitalism and a re-established, utterly bankrupt consumer society.'
Lees verder: http://www.truthout.org/040309J

H.J.A. Hofland 22

Beste Henk, geachte collega,

Op 25-02-09 schreef je in de NRC: 'meer dan ooit zijn de serieuze kranten de organen van – het hoge woord moet ermaar uit – een elite.' Hier zit een paradox in verscholen, want je hebt het over dezelfde 'elite' die ons naar het punt heeft geleid waar we nu zijn aanbeland, te weten de uitverkoop van bedrukt papier, de kranten. Het is dus dezelfde opiniemakende 'elite' op economisch, politiek en cultureel gebied die onze samenleving richting en inhoud heeft gegeven en die een ideologie heeft verspreid waarbij nu uiteindelijk jouw krant net als wc-papier op 'de vrije markt' wordt verhandeld. Kennelijk hebben de de 'serieuze kranten' -- in de ban van wat 'het einde van de geschiedenis' heette -- nooit een echt alternatief geboden. Dissidente stemmen zijn niet serieus aan het woord gelaten, met als gevolg dat de keerzijde van het neoliberalisme niet duidelijk zichtbaar werd.

Al meeer dan 20 jaar geleden constateerde de journalist Ryszard Kapuscinski hetzelfde wat nu ook jij beschrijft: 'Sinds de ontdekking dat informatie een product is die torenhoge winsten oplevert, is deze niet meer aan de traditionele criteria van waarheid en leugen onderworpen, maar is ze geleidelijkaan aan volkomen andere wetten ondergeschikt gemaakt, namelijk die van de markt, met hun streven naar steeds hogere inkomsten en naar een monopolie.' Het gevolg is dat de inhoud en de functie van informatie fundamenteel is veranderd, en daarmee ook de voorstelling van 'de werkelijkheid'. Kapuscinski: 'Vroeger had de correspondent van een krant, een persagentschap of de radio eeen hoge mate van zelfstandigheid en het recht op eigen initiatief -- hij zocht informatie, probeerde iets te ontdekken, iets te scheppen. Tegenwoordig is hij een pion die als een schaakstuk wordt verplaatst door zijn baas in de centrale (die zich aan het andere eind van de aardbol kan bevinden). Deze baas beschikt over informatie omtrent de gegeven gebeurtenis uit velerlei bronnen tegelijk, hij kan een heel ander beeld van de gebeurtenissen hebben dan de reporter ter plaatse. Zonder te wachten op de resultaten van het werk van zijn reporter informeert de centrale hem wat men van die gebeurtenis weet, en verwacht van hem louter en alleen een bevestiging dat de situatie er inderdaad zo voor staat als de centrale zich voorstelt.'

Mede door de opiniemakende 'elite' leven we nu in een fictieve werkelijkheid, met een virtuele waarheid, die elk moment weer kan veranderen, domweg omdat voor de neoliberale ideologie maar 1 'waarheid' echt bestaat, te weten het maken van winst. De gedachte dat men voor een een krant schrijft is een fictie, in werkelijkheid schrijft men voor bedrukt papier dat een zo hoog mogelijke winst moet opleveren. En ziedaar, Henk, 'Well, then, the books are something like our books, only the words go the wrong way .'

LEWIS CARROLL, Through the Looking-Glass, pp. 8-9.

Je schrijft: 'Door de crisis wordt ook de economische basis van de gedrukte pers ernstig aangetast. Met de gratis kranten en internet heeft het publiek al genoeg nieuwsbronnen, het kan de overvloed niet meer aan. En als je op een digitale krant iets leest wat je niet bevalt, kun je dat onmiddellijk laten weten. Van die faciliteit wordt dankbaar gebruik gemaakt. De internetkrant Nu.nl, een serieus nieuws medium, stelt de lezers instaat te reageren in de rubriek Nujij. Je weet vaak niet wat je leest. Hier heeft de zwijgende meerderheid duidelijk een stem gekregen. Nooit in de geschiedenis hebben zoveel zwijgende mensen een zo oorverdovend kabaal gemaakt.'

Wat het laatste betreft, daar heb je gelijk in, maar het is een beperkt gelijk. Men kan namelijk de Vox Populi nu ook in de NRC en andere Nederlandse zogeheten 'kwaliteitskranten' aantreffen, en ook daar kan de stem des volks onmiddellijk zijn mening kenbaar maken. Tegelijkertijd zijn er net als in de gedrukte media ook op internet talloze uitstekende informatie bronnen. Ik geef je er enkele die kennelijk aan jouw aandacht zijn ontsnapt: Alternet, Truthdig, Truthout, Globalnews, Huffington Post, Common Dreams, Information Clearing House, MediaChannel.org, Democracy Now, FAIR, War Times. En dit is slechts een kleine greep uit een uitgebreid aanbod van informatie voor en door een intellectuele 'elite', dat wil zeggen voor en door mensen die wezenlijk geinteresseerd zijn in de wereld waarin ze leven en daar een invloed op zouden willen uitoefenen. Vooral ook omdat, het hoge woord moet ermaar uit, 'de elite' waar jij op doelt, de zaak heeft uitverkocht en zich vet heeft laten mesten door de neoliberale ideologie. Er vindt via internet een grote democratisering plaats. Niet langer meer heeft de door jouw beschreven 'elite' een monopolie op de informatie, burgers kunnen nu zelf op zoek gaan naar informatie die breder is dan de commerciele massamedia kunnen en willen aanbieden. Mijn vraag aan jou is dan ook: waarom zou de belastingbetaler jouw 'elite' moeten subsidieren? Ik vraag dat vooral ook vanwege dit hoofdredactioneel commentaar van de invloedrijke Wall Street Journal waarin de werkelijkheid nog eens ondubbelzinig wordt beschreven:
'A newspaper is a private enterprise, owing nothing to the public, which grants it no franchise. It is therefore 'affected' with no public interest. It is emphatically the property of the owner, who is selling a manufactured product at his own risk. If the public does not like his opinions or his method of presenting news the remedy is in its own hands. It is under no obligation to buy the paper... Without in any way belittling the President's remarks to a recent gathering of editors, it may be said that those editors, except where they own their own newspapers, take their policy from their employers... But for ridiculously obvious reasons, there are many newspaper owners willing enough to encourage the public in the delusion that it is the editor of a newspaper who dictates the selection of news and the expression of opinion. He only does so subject to the correction and suggestion of the proprietor of the paper'',' aldus de stem van het kapitaal zelf.

Het Neoliberale Geloof 403

The Personal Politics of Hopelessness

As I write this I'm eating a sub I bought from across the street. While it was being prepared I chatted with the young woman making it, and she told me about moving from the Canadian Maritimes to Toronto, to, in essence, get a job that pays a little more than minimum wage. Because out in the Maritimes she had trouble getting even that.

I thought to myself that her experience is one that politicians need to have. Many politicians, of course, have never ever had a bad job. They went straight to a good university and from there to a good job or internship. They probably worked hard for it, and think they deserve what they have, never really seeing all the people whose feet were never on that road, who never had the same shot they did.

Then there are a fair number of pols, though less and less every year, who will tell you about the lousy jobs they had as teenagers, or maybe in their early twenties. But in most cases something is different between them and many working class and even middle class folks.

They knew they weren't staying there.

When I was poor and working in lousy jobs I used to look in the mirror and see myself at 50, or 60. I expected to still be working at grindingly hard jobs, being treated badly by bosses (because there is no rule more iron than that the worse you are paid the worse your employer will treat you), and still being paid little more than minimum wage. That was the future I saw for myself.

And when I was on welfare, after having failed to find a job for 6 months, and even being turned down by McDonalds (in the middle of the early nineties recession) I wondered if I'd even ever have a shitty job again. I ate cheap starchy food, turned pasty and put on weight. My clothes ran down. When my glasses broke beyond the point where tape would keep them together I literally had to beg the optometrist to make me his cheapest pair and I'd pay him later. (I eventually did.) My life was a daily grind of humiliation.

And that's what I expected my life to be.

When politicians participate in one of those "live on Welfare for a week/month" programs I'm happy, but I'm also dubious. The difference is that they know they're getting out in a week or a month. They know it's going to end. Much as I applaud someone like Barbara Ehrenreich, who lived for months working at lousy jobs, again, she knew it was going to end. She knew that, if push come to shove and she became seriously sick, she could opt out. She knew that if she really couldn't eat for days, that was her choice.'
Lees verder: http://www.huffingtonpost.com/ian-welsh/the-personal-politics-of_b_182085.html