Geert Mak's 'Blanken'

Wanneer Geert Mak over ‘blanken’ spreekt dan heeft hij het in feite niet over de huidskleur, maar over alle connotaties die met het begrip ‘blank’ verbonden zijn, met voorop het superioriteitsgevoel dat zich manifesteert in onder andere de mening zuiver en onbedorven te zijn, of in de woorden van mijn oude vriend ‘onze democratie, onze variatie in ideeën, onze tolerantie, onze openheid tegenover andere culturen.’ Geheel in lijn van zijn eigen vermeende voortreffelijkheid, negeert Mak de opvattingen van de gekleurde medemens over de zogenaamde ‘openheid’ van de witte man ‘tegenover andere culturen.’  Zo schreef de zwarte schrijfster Toni Morrison, die in 1993 de Nobelprijs Literatuur ontving voor haar hele oeuvre: onder de kop ‘Making America White Again’ in The New Yorker van 21 november 2016:

All immigrants to the United States know (and knew) that if they want to become real, authentic Americans they must reduce their fealty to their native country and regard it as secondary, subordinate, in order to emphasize their whiteness. 

Dabashi voegt hieraan toe:

But the question is not fealty to any ‘native country.’ The question is rather the systematic subordination of all immigrants, regardless of how they have been color-coded, to the myth of the ‘white people’ and the violent fantasies of their civilizing missions. No brown, black, or any other thus colored person can ever be completely ‘white.’ But their trying to pass as white is a mechanism of humiliation and denigration they willingly play to presume they are part of the power structure and a more ‘normal’ human being. This psychopathology came to the United States with European settler colonialists and informed their slaughter of Native Americans, and it was exacerbated in the course of transatlantic African slavery. With every new wave of immigrants, this racist European pedigree keeps repeating and consolidating itself. 

In How Jews Became White Folks and What That Says About Race in America (1998), Karen Brodkin has put forward one line of argument as to how American Jews began to pose and perform themselves as ‘white’ since World War II. The practice is not peculiar to American Jews, of course. Upon their arrivals and one generation into a successful economic status, other recent immigrants, Muslims and Hindus alike, Iranians and Indians in particular, have also sought to posit and pass themselves as (almost) white. Becoming white has always been the most potent way for racialized ‘minorities’ to overcome their violently alienated personhood in order to become something they could (and should) never be. Whiteness is the most solid European legacy left behind as the very idea of ‘America’ began to racialize its domination of the continent. Struggle for racial justice must therefore commence and continue with the full knowledge of how racial divides were socially manufactured and politically sustained before we can learn how to overcome them. The full acknowledgment of the murderous history of racism in the United States and Europe is the first step toward dismantling it. No postmodern or post-structuralist deconstruction of race can disregard the sustained history of racism as coterminous (samenvallen. svh) with capitalist modernity. It must acknowledge and sublate (assimileren. svh) to overcome it.

Buitengewoon onthullend in dit verband was de scherpzinnige beschouwing van de Amerikaanse intellectueel Shelby Steele, die, net als Obama een kind is van een zwarte vader en een witte moeder. In zijn boek A Bound Man. Why We Are Excited About Obama and Why He Can't Win, verschenen in januari 2008, dus tien maanden voordat Obama tot president werd gekozen, wierp Steele in het laatste hoofdstuk, getiteld 'The Visible Man,’ de volgende fundamentele vragen op:

Can a black ask for power at the level of the American presidency without wearing a mask, without reassuring whites that they will be given the benefit of the doubt without lessening the anxiety inherent in being white today? Is real power possible for blacks without some negotiation with white innocence?

Steele merkte op dat:

In order to be part of history, to participate in its relentless evolution, the black American has always had to don (opzetten. svh) the mask that would enable him to join the larger white world, where, presumably, history is being made. Thus, to a degree, inauthenticity has been the price blacks have paid to join history,

waardoor:

the price for acting in the interest of his own authenticity — for being mask-less — was to fall outside of history.

Zodra zwarten voor hun eigen ‘authenticiteit’ kiezen worden zij ogenblikkelijk door de witte 'orde' als een bedreiging gezien. Dan zijn zij 'loud, colorful, and completely self-invented out of the historical chaos of black life.' Zij zijn dan 'existential cowboys wearing no mask for the white world, and yet, for all their self-satisfaction, they were completely outside of history.' Shelby Steele besefte dan ook dat: 

Barack Obama entered history by wearing the bargainers mask. He was born to a fate that literally schooled him in bargaining. It was not a hard-earned and carefully evolved individuality that won him entrée into the national imagination... His supporters do not look to him to DO something; they look to him primarily to BE something, to REPRESENT something. He is a bound man because he cannot be two opposing worldviews at the same time — he cannot grant whites their racial innocence and simultaneously withhold it from them.

Barack Obama emerged into a political culture that needed him more as an icon than as a man. He has gone 'far because the need is great. But this easy appeal has also been his downfall. It is a seduction away from character and conviction. In the Brotherhood, Tod Clifton (Afro-Amerikaanse hoofdrolspeler in de roman 'De Onzichtbare Man,' even onzichtbaar als de mens Obama. svh) thought he never had to discover what he truly believed. He never considered his true self to be relevant. When he finally lurches away from this falseness, there is no self to guide him toward a meaningful life. Probably the greatest debilitation in black American life is that our history of masking — once so necessary to our survival — has caused us to overvalue the manipulation of white people and to undervalue the evolution of our individual selves. 

The challenge for Barack Obama is the same as it is for all free people: to achieve visibility as an individual, to in fact become an individual rather than a racial cipher. Today, he is in the same peril of falling 'out of history' as the fictional Tod Clifton was sixty years ago. Unless we get to know who he is — what beliefs he would risk his life for — he could become a cautionary tale in his own right, an iconic figure who neglected to become himself! 

Inderdaad had Steele gelijk dat Obama met zijn 'Change we can believe in' niet kon winnen. Waar het hier om draait is datgene wat Baldwin betitelde als ‘to achieve visibility as an individual’ in een al eeuwenlang racistische klassenmaatschappij, een ‘orde’ die nog steeds wordt beheerst door een rijke, racistische en antisemitische ‘white Anglo-Saxon Protestant’ elite. Na de Tweede Wereldoorlog zag de Amerikaanse upper-class zich geconfronteerd met de snelle opkomst van de nieuwe rijken, vooral uit kringen van tribaal georganiseerde joodse-Amerikanen. Aangezien ‘power corrupts,’ corrumpeerde ook de laatst genoemde groep, met als gevolg dat de joods-Amerikaanse Amy Goodman — samen met mede-oprichter van Democracy Now! Denis Moynihan — op 21 februari 2019 de joodse Pro-Israel Lobby als volgt bekritiseerde:

‘Injustice anywhere is a threat to justice everywhere,’ Martin Luther King Jr. wrote in his Letter From Birmingham Jail on April 16, 1963. King was arrested there for his role in organizing nonviolent protests against segregation, which were being led by the Rev. Fred Shuttlesworth. ‘Birmingham is probably the most thoroughly segregated city in the United States,’ King also wrote in that famous letter. Civil-rights campaigners were so frequently targeted with bombs by the Ku Klux Klan that the city was often called ‘Bombingham.’ Five months after King’s letter, one of those bombs went off at Birmingham’s 16th Street Baptist Church, killing four little girls. Today, across the street from that church sits the Birmingham Civil Rights Institute (BCRI), which for more than a quarter century has educated and inspired millions of visitors.

Last October, the BCRI announced it would bestow its 2018 Rev. Fred L. Shuttlesworth Human Rights Award on Angela Y. Davis, the legendary civil-rights activist, prison abolition advocate and scholar. Angela Davis is a Birmingham native, and grew up amidst segregation. Her neighborhood suffered so many Klan bombings that it was nicknamed ‘Dynamite Hill.' The daughter of civil-rights activists, she went on to become a prominent member of the Communist Party USA and a leader in the Black Panther Party. As a result, like so many activists in that era (MLK included), she was targeted by the FBI. She was charged as a conspirator in the shooting death of a judge. She faced three death sentences in a trial that became an international cause célèbre. She was ultimately acquitted of all the charges.

The BCRI’s decision to honor Angela Davis made perfect sense. She has gained renown for her tireless work on behalf of prisoners and to abolish the U.S. prison-industrial complex. Integral to her life’s work, she has long expressed unflinching support for the rights of Palestinian people. In a recently published collection of essays and speeches titled ‘Freedom Is a Constant Struggle: Ferguson, Palestine, and the Foundations of a Movement,’ she writes, reflecting on the life of Nelson Mandela and the successful campaign to eliminate South African apartheid, ‘We are now confronted with the task of assisting our sisters and brothers in Palestine as they battle against Israeli apartheid.’

Two months after the BCRI board members announced that she had been granted the Shuttlesworth award, they received a letter from the Birmingham Holocaust Education Center asking them to reconsider the award in part because of Davis’ ‘outspoken support of the Boycott, Divestment and Sanctions (BDS) campaign against Israel.’ The BCRI board, in a 9-2 vote, rescinded (herriep. svh) the award. It canceled the award gala that had been scheduled for Feb. 16.   

https://www.truthdig.com/articles/the-triumphant-homecoming-of-angela-davis/ 

Duidelijk is dat drie jaar na het einde van 8 jaar Obama als president er in de VS niets wezenlijks was veranderd met betrekking tot de noodzaak te strijden tegen het onrecht. Sterker nog: onder Obama zag de gekleurde gemeenschap zich genoodzaakt Black Lives Matter op te richten om zich tegen het geweld van de politie te beschermen. Inmiddels is de joodse pro-Israel lobby in de VS niets anders dan een reactionaire, racistische organisatie, en verschilt in dit opzicht niet wezenlijk van de Ku Klux Klan. Aangezien de zionistische lobby ook zijn vertakkingen heeft in de ‘corporate media’ vormt zij een bedreiging van de serieuze journalistiek, en daarmee van de al zo ernstig uitgeholde democratie, wat ondermeer te merken is aan de dagelijkse verbale burgeroorlog in de Amerikaanse massamedia en op straat. Vast onderdeel van deze strijd zijn ook de liberalen op The World’s Opinion Page met hun simplistische  beweringen zoals deze van Ian Buruma:

It is hard to know whether violence will abate once the likes of Trump, Johnson, Modi, and Bolsonaro are gone. It will obviously depend on who comes next. But once people feel licensed to violate all norms of civilized behavior, because the highest political leaders have already done so, it will be difficult to reverse. The ghastly irony of our times has been that the very people who promised to make their countries great again have done the most to destroy what made them great in the first place. 

https://www.project-syndicate.org/commentary/damage-caused-by-violent-political-rhetoric-not-easily-fixed-by-ian-buruma-2019-09 

Laat één ding meteen duidelijk zijn: na het vertrek van deze politieke ‘hooligans’ zal het ‘geweld’ geenszins ‘verminderen, afnemen, verzwakken,’ al was het maar omdat er altijd wel ergens een intrigant als Ian Buruma, namens de hooligans van de elite, zal schrijven dat ‘wij’ Europeanen een deel van ‘het smerige werk’ van de VS moeten overnemen. Wat er ook mogen gebeuren ‘het smerige werk’ zal wel moeten doorgaan, wil het neoliberalisme kunnen overleven. Buruma’s ‘ijzingwekkende ironie’ is dat hij ‘in onze tijd’ met al zijn massavernietingswapens blijft pleiten voor grootschalig terrorisme, en daarvoor ook nog eens gelauwerd wordt door zijn  ‘urban elites,’ gelieerd aan de gevestigde orde. Buruma’s ‘wij’ en zijn elite hebben niets geleerd van de geschiedenis. Vandaar dat hij gedachteloos zowel China als Rusland kan criminaliseren als ‘mafia maatschappijen.’ Dit natuurlijk in tegenstelling tot de VS. Sterker nog: met het oog op het naderende einde van wat hij zonder enige ironie de ‘Pax Americana’ noemt, zullen ‘wij ons moeten voorbereiden op een tijd waarin we met weemoed terugkijken op het betrekkelijk goedaardige imperialisme uit Washington.’ Hoe 'goedaardig' was dit imperialisme in de praktijk? Afgaande op de meest reële schattingen is de VS sinds 1945 betrokken geweest bij 19 oorlogen. Wanneer we ons beperken tot de ‘death toll from three of the bloodiest conflicts: The Korean War, The Vietnam War and wars in Iraq, Afghanistan and Pakistan,’ dan is de:  

total death toll of people killed by American troops in all these wars put together over 12 million.

Each of these three conflicts have something in common: they were wars fought in the name of making the world ‘safe for democracy.’

A particular horror was the largest use of chemical weapons against civilians since World War II, the massive use of Agent Orange against Indochina where it continues to poison people today. It may take Vietnam and Laos thousands of years to recover. In the case of Iraq, American spy satellites helped Saddam Hussein use poison gas against the troops of Iran.

http://www.worldfuturefund.org/Reports/Imperialism/usmurder.html

Twaalf miljoen doden en toch houdt Ian Buruma vol dat er sprake is van een 'betrekkelijk goedaardig imperialisme uit Washington,’ het politieke- en militaire bolwerk, dat nog steeds gedomineerd wordt door witte neoliberale- en neoconservatieve mannen en vrouwen. Dabashi:

The invention of ‘white people’ was a blatant mechanism of European and Europeanized power and domination. Dismantling that murderous myth will break down the backbone of a racist ideology that has kept a settler colonial consciousness in power for too long — from the earliest European settler colonies in the ‘New World’ to Israel.

Tegen het eind van zijn boek concludeert de Iraans-Amerikaanse geleerde:

The idea of Europe is imploding because it has now hit its most central paradox — it was built by robbing the world and building its own confidence — and now the world is coming back to rob it of its delusions of power. Europe colonized the world territorially and its own disjointed history temporally. It narrated itself backward to Plato and Aristotle and Alexander and Rome as it conquered for itself a planet to rob of its own multiple worlds. Europe was an illusion that soon made itself forget what it was, and now the refugees are bringing back its own repressed memories. Those refugees are the liberating forces of Europe, bringing it back to the bosom of humanity, hard as they resist and despise them… 

In this postcolonial assemblage, the world sees Europe for having impregnated the non-Europe in the course of its violent colonial intercourses. The children of non-Europe, bastards born out of wedlock, are making it through those stormy seas, coming back to haunt their parental officers. Their European siblings have nowhere to go, nowhere to hide, no way to deny their half sisters and brothers, 

aldus professor Dabashi die daarmee aantoont hoe dwaas de opvattingen zijn van Geert Mak wanneer deze witte mainstream-opiniemaker, afkomstig uit een christelijk koloniaal milieu, stelt dat het aanvragen van asiel moet gebeuren in het land van herkomst. ‘Daar selecteren wie mag komen en wie niet. Anders wordt immigratie een golf die over je spoelt. Je kunt best genereus zijn en denken in quota.’ Voor Mak en zijn publiek blijft wit nog steeds blank. Ook daarom zou hij voortaan moeten zwijgen. De jeugd kan niets van hem leren, en dus is het feit dat hij over zijn graf heen wil regeren niets anders dan egotripperij.  

Washington's Bluff

 

Illustratie: Pixabay, vrije licentie

Opinie - Jan Jonckheere

VS: Hoe China tegenwerken zonder dat het sterk opvalt?

De VS eisen vrijheid van zeevaart in de Chinese Zuidzee op basis van VN-verdrag dat ze zelf weigeren te ondertekenen, hebben oorlogsschepen in internationale wateren voor de Chinese kust maar verbieden vreemde troepen in de internationale wateren voor hun eigen kusten en eisen respect voor de mensenrechten in China maar steunen tegelijk openlijk de meest gruwelijke regimes als Saoedi-Arabië. President Biden zet het beleid van Trump en Obama verder.

vrijdag 19 maart 2021 15:40

Spread the love

 

Het 24 pagina’s lange eerste politiek document onder de nieuwe minister Blinken van Buitenlandse Zaken begin maart liet aan duidelijkheid niet te wensen over. Bij de voorstelling ervan zei Blinken letterlijk ‘China is de grootste  geopolitieke uitdaging waar de VS in de 21-ste eeuw tegenover staat, het is er een die verbleekt naast die van Rusland en het Midden Oosten’. Hij vatte de te verwachten VS-strategie tegenover China samen met ‘onze verhouding met China zal concurrentieel zijn wanneer het hoeft, samenwerken als het kan en vijandig als het moet’. In tegenstelling met president Trump wil Biden echter bondgenoten betrekken in de politiek om de groeiende invloed van China tegen te gaan. Ook defensieminister Austin vindt dat het eerste wat Blinken en hij willen doen, is deze allianties versterken. Austin voegde er aan toe dat dit in eerste instantie luisteren en leren inhoudt om hun standpunt te begrijpen. Dat is recentelijk gebeurd zowel met de München Veiligheidsconferentie, de Quad als tijdens de bezoeken van Blinken en Austin aan Japan en Zuid-Korea

München

Een eerste internationale virtuele bijeenkomst was de G7 vergadering onder leiding van de VK premier Johnson. Deze meeting werd echter hoofdzakelijk in beslag genomen door de strijd tegen Covid-19 waar de 7 landen 7,5 miljard dollar voor vrijmaken. Johnson slaagde er evenwel niet in om de G7 uit te breiden met Australië, Japan en Zuid-Korea. Wel roept de slotverklaring op tot samenwerking met de G20 landen waarbij China.

Duidelijker was de bijeenkomst onmiddellijk nadien: Dit jaar werd de jaarlijkse veiligheidsconferentie van München ook online gehouden. Hier op verklaarde president Biden ‘dat de VS terug is van weggeweest en dat hij prioritair de trans-Atlantische betrekkingen wil herstellen’. Hij vond dat ‘de alliantie moest opkomen tegen ‘autoritaire regimes’ als Rusland en China maar dit een politiek van lange adem wordt ‘. NATO baas Stoltenberg vond het tijd dat zowel het vertrouwen wordt hersteld als de Europa & Noord Amerikaanse strategische solidariteit. Hij noemde China en Rusland als uitdagingen. President Biden zei letterlijk ‘We moeten ons verzetten tegen misbruik en dwang van de Chinese regering die de fundamenten van het internationale economische systeem ondermijnen’. Hij vond echter geen weerklank noch bij kanselier Merkel noch bij de Franse president die  het woord China niet lieten vallen.

Quad

Ook de vergadering van de Quad (VS, Australië, Japan en India) was hoofdzakelijk gewijd aan Covid hoewel de groep voorgesteld wordt als een mini-NATO tegen China. De VS en Japan zullen het Biological E -bedrijf in India financieren dat anti-Covid vaccins gaat vervaardigen, onder meer dat van Johnson & Johnson. Australië zal instaan voor de logistiek. Het plan voorziet dat de landen tegen eind 2022 minstens 1 miljard vaccins zullen bezorgen aan de ontwikkelingslanden. Het blad Global Times twijfelt er aan dat de VS-geneesmiddelenproducenten hun vaccin technologie willen overdragen aan India. Het blad voorspelt dat de Quad eerst de eigen bevolking zal inenten en dat de overschot naar de ontwikkelingslanden zal gaan. Volgens Indische rapporten is nog maar 1,58 procent van de 1,35 miljard tellende Indische bevolking ingeënt.

Met deze vaccindiplomatie hoopt de VS India aan zijn kant te krijgen in het conflict met China. Concreet hoopt Biden eerst dat India niet voor Huawei kiest qua 5G. Voorts is VS defensieminister Austin nu drie dagen op bezoek in India om de defensie betrekkingen tussen beide landen op te schroeven tot op het niveau dat het net geen alliantie lijkt want India is traditioneel een niet gebonden land.

Zuid-Chinese Zee

De Quadleiders bevestigden hun voornemen dat ‘een op regels gebaseerde internationale orde zou worden gevestigd rond de Zuid-Chinese Zee’ . China wordt ‘dwang’ in de regio verweten.  De gemeenschappelijke verklaring zegt verder ‘We blijven de rol van het internationaal recht op maritiem vlak prioritair stellen, meer bepaald de United Nations Convention on the Law of the Sea (UNCLOS). Dit verdrag uit 1982 bakent de rechten en plichten af van de naties over het gebruik van de zeeën en maritieme hulpbronnen. De VS weigerde echter de ondertekening en het verdrag werd van kracht in 1994. Ook een bijlage uit 1996 bleef zonder VS ratificatie.

Gezien de VS nog altijd het verdrag niet ondertekend heeft, vindt een opinie gepubliceerd in Asia Times dat de VS niet het recht heeft ‘freedom of navigation operations’ af te dwingen en nog minder om druk uit te oefenen om de wet door China te doen toepassen. China tekende ENCLOS in 1994; Indien de VS een echte vrije en open Indo-Pacific gebaseerd op internationale regels wil, moet het eerst zelf dit verdrag onderschrijven. In de VS heerst echter nog de opinie dat ze met hun sterke Navy het recht van de sterkste kunnen laten gelden zonder toe te treden tot UNCLOS.

Australië

Het The Sydney Morning Herald dagblad publiceerde een interview met Kurt Campbell de coördinator van de Indo-Pacificpolitiek bij president Biden. Campbell belooft dat de economische druk die China op Australië uitoefent aan bod komt tijdens de VS-China gesprekken in Anchorage-Alaska. Hij verklaart aan het blad ‘dat de VS niet van plan zijn hun betrekkingen met China te normaliseren zolang de bondgenoot onderworpen is aan een vorm van economische dwang’, aldus nog Campbell aan de The Sydney Morning Herald dinsdag.

Japan

De VS ministers van Buitenlandse Zaken en van Defensie brachten deze week een blitzbezoek aan Japan en Zuid-Korea om hun gevoelens te peilen ten aanzien van China net voor de ontmoeting tussen de VS en China in Alaska. Eerst kwam Japan aan de beurt. Volgens Minister Montegi (Buitenlandse Zaken) vormden China gerelateerde onderwerpen de hoofdmoot tijdens de gesprekken, zij het dat ook Noord-Korea een thema vormde. In de slotverklaring wordt China vermaand voor ‘destabiliserend gedrag’ en wordt ook herbevestigd dat de VS Japan zal verdedigen over de Sensaku/Diaoyu eilanden. Beide landen herhalen hun tegenstand tegen de Chinese aanspraken op de Zuid-Chinese zee. Letterlijk heet het ‘dat het Chinese gedrag niet overeen stemt met de bestaande internationale orde en dat het politieke, economische, militaire en technologische uitdagingen stelt aan hun bondgenootschap en de internationale gemeenschap’.

Zuid-Korea

Het bezoek aan Zuid-Korea ging minder vlot want het land is zowel economisch  als politiek sterk op China aangewezen. Ter voorbereiding van het bezoek raakten de twee landen het wel eens over de prijs die Zuid-Korea hoeft te betalen voor de aanwezigheid van VS troepen op haar grondgebied. Vlak voor het bezoek heeft de zuster van de Noord-Koreaanse leider Kim Jong Un  Kim Yo Jong gewaarschuwd tegen de  gemeenschappelijke militaire oefeningen van Zuid-Korea met de VS door haar uithaal naar de VS ‘te stoppen met stinken’. Ze voegde er aan toe dat ‘als ze de volgende vier jaar goed willen slapen ze er goed aan doen geen dingen te doen die hen verhinderen te slapen van bij het begin’. De VS vreest dat Noord-Korea na een pauze van drie jaar weer begint met het testen van atoomraketten. Volgens Foreign Policy is de politiek van de huidige VS administratie veranderd van ‘denuclearisatie van het Koreaanse schiereiland’ onder Obama naar ‘denuclearisatie van Noord-Korea’. Het lijkt echter weinig waarschijnlijk dat het land in dezelfde val zal trappen als Khaddafi die beloofde te denucleariseren en Saddam Hoessein die geen kernwapens bezat.

Na het bezoek bevestigden de VS en Zuid-Korea hun alliantie, maar de VS wenst meer Zuid-Korea nauwer te betrekken bij de Quad. Deze anti-alliantie  ligt echter moeilijk voor het land dat economisch sterk met China verbonden is. Ook zeker een moeilijk punt voor Zuid-Korea is dat Blinken het geblokkeerd Zuid-Koreaans geld voor Iraanse olie enkel maar wenst te deblokkeren wanneer Iran zich volledig conformeert aan de denuclearisatie overeenkomst uit 2015.

Alaska

Donderdag en vrijdag ontmoeten de Chinese toponderhandelaars Yang Jiechi en Wang Yi hun Amerikaanse collega’s Blinken en Sullivan. Het wordt wellicht een ijzige ontmoeting en niet enkel wegens de buitentemperatuur. De VS verwijt China onderdrukking van de Oeigoeren maar China vindt dit bemoeienis in interne zaken, net zoals met de kwestie Hongkong. Overigens heeft de VS enkele dagen geleden nog bijkomende sancties uitgevaardigd tegen 24 Chinese en Hongkong verantwoordelijken die betrokken waren bij de recente amendering van het verkiezingsproces in Hongkong. Wat de Chinese verantwoordelijken evenmin zullen kunnen waarderen, zijn de VS-exportvergunningen voor de modernisering van vier soorten wapentuig voor Taiwan en dit voor om en nabij 20 miljard dollar. Hoe China zal reageren op de dreiging rond Australië is nog niet duidelijk. Donderdag heeft de Federal Communications Commission (FCC) nog de vergunningen ingetrokken voor China Unicom Americasen Pacific Networks om in de VS telecom-diensten aan te bieden.

Niettemin de talrijke wrijvingspunten zouden de Chinese topdiplomaten Wang en Yang twee zaken willen bereiken. Vooreerst dat een top voorbereid wordt tussen de presidenten Biden en Xi. Voorts streven ze naar de hervatting van de regelmatige dialoog tussen beide landen die onder president Trump afgebroken werden. Nu maar kijken hoe het uitpakt in Anchorage. Na de tweedaagse ontmoeting in Alaska vliegt de Russische minister van Buitenlandse Zaken Lavrov naar Beijing voor een tweedaagse ontmoeting met zijn collega Wang Yi.

 

Bronnen:

Asia Times, SCMP, CNBC, thearabweekly, Global Times, Politico, Foreign Policy

 

Jan Jonckheere is een redacteur bij chinasquare.be en dit artikel is daar eerdergepubliceerd.

https://www.dewereldmorgen.be/artikel/2021/03/19/vs-hoe-china-tegenwerken-zonder-dat-het-sterk-opvalt/

Geert Mak als Symptoom van het Cultuurloze Westen

 

De postmoderne mens leeft in een beschaving zonder cultuur, één blik op de hedendaagse politici en pers is voldoende om zich dit te realiseren. De Grieken uit de klassieke oudheid, van wie de grote denkers de grondslag legden van de westerse filosofie, bezaten cultuur, de Romeinen daarentegen waren magnifieke organisatoren, die de Griekse cultuur imiteerden. Maar nu? Welke cultuur vertegenwoordigt de Amerikaanse president Biden of de Nederlandse demissionaire premier Rutten of de voorzitter van de Europese Raad, de al even onbenullige Belg Charles Michel, geen van allen een staatsman met enige allure? En de ‘corporate media’ met hun cultuurloos aanbod, fungeren alleen als spreekbuizen van de gewelddadige westerse civilisatie. Toch bepalen al deze westerse lichtgewichten de toekomst van de mensheid. Een voorbeeld: nadat ik Geert Mak eens attent had gemaakt op de baanbrekende studie Orientalism (1978) van de Palestijns-Amerikaanse hoogleraar Edward Said schreef mijn oude vriend in zijn bestseller De eeuw van mijn vader (1999): 

Dankzij de negatieve spiegel van het Oosten vond het verbrokkelde Europa zo iets van de eigen identiteit, die de Europeanen zelf zo moeilijk konden formuleren,

en dacht met deze analyse van Said het racisme van zijn ouders te hebben weerlegd. In zijn ogen was er helemaal geen sprake van racisme, maar van een naïeve ‘denkstijl,’ die hen en alle andere Hollandse koloniale racisten ‘in slaap had gewiegd.’ Door deze vergoelijking kon Mak junior opgelucht beweren: ‘Ik heb geen enkele aanwijzing gevonden dat mijn ouders tijdens hun Indische jaren helder omlijnde racistische denkbeelden koesterden, hoewel mijn moeder wel trekjes in die richting vertoonde,’ waarmee hij ironisch genoeg zelf een racistisch trekje vertoonde. Maar omdat Geert geen intellectueel is, en op het gebied van andere beschavingen en culturen een volslagen leek is, besefte hij niet dat Said in zijn boek het westers racisme genadeloos had geportretteerd, inclusief ‘de negatieve spiegel van het Oosten.’ Problematischer nog is dat Mak, die in de polder als een orakel wordt vereerd nauwelijks buiten het Westen heeft rond gereisd, en toch meent hij dat de ‘kracht’ van de westerse beschaving ‘onze variatie [is] in ideeën, onze tolerantie, onze openheid tegenover andere culturen.’ Een ander in het oog lopend probleem met dit allooi opiniemakers is dat Mak ook niet het werk van niet-westerse post-koloniale critici heeft bestudeerd. Anders had hij zeker geweten dat bijvoorbeeld de gerespecteerde Iraans-Amerikaanse hoogleraar Hamid Dabashi, die aan de prestigieuze Columbia Universiteit doceert, in zijn opzienbarende boek Europe And Its Shadows. Coloniality After Empire (2019) ondermeer uiteenzet dat hij niet langer meer geïnteresseerd is ‘in the manner in which Europeans had manufactured a body of knowledge they called ‘Orientalism,’ but in the manner in which this Orientalism had informed us about the psychopathology of Europe as a historical incident. All empires manufacture knowledge in a manner that best fits their imperial will to power.’ Dabashi benadrukt, ruim vier decennia nadat Said’s ‘Orientalism’ voor het eerst verscheen, dat: 

We needed to study ‘Orientalism,’ not to get angry why these Europeans so systematically misrepresented us this way. We needed to study ‘Orientalism’ as a psychotherapist would study the nightmares of a patient, or a sociologist the sociopathological symptoms of social malaise, or a literary the tropes of prose, or a historian the passing fixation of an empire with domination and hegemony. We needed to return the gaze, using the evidence of European political and ideological domination to understand how this particular imperial adventure had mapped itself out. Orientalism, in short, was in fact Occientalism. We had been misreading Orientalism. We thought it was about us. No: It was about them.

Dus wanneer Geert Mak aan het eind van de twintigste eeuw door Edward Said ontdekt dat ‘[d]ankzij de negatieve spiegel van het Oosten het verbrokkelde Europa zo iets van de eigen identiteit [vond], die de Europeanen zelf zo moeilijk konden formuleren,’ dan zou zijn enige logische conclusie kunnen zijn geweest dat die eigen Europese identiteit op racisme was gebaseerd, en dat de witte Europeaan al die tijd naar zijn eigen racistische tronie had gekeken. Maar juist dit voor de hand liggende feit ontkende Mak junior door te beweren dat zijn koloniale ouders geen ‘helder omlijnde racistische denkbeelden koesterden.’ Wanneer hij stelt dat de ‘kracht van onze westerse samenleving is onze democratie, onze variatie in ideeën, onze tolerantie, onze openheid tegenover andere culturen,’ dan toont hij dat ‘Orientalism was in fact Occidentalism — the symptom of a pathology of power and knowledge.’ Waarom wierp hij niet de onvermijdelijke vraag op waarom ‘de Europeanen’ de gekleurde volkeren van ‘het Oosten’ nodig hadden om ‘iets van de eigen identiteit’ te vinden? Een identiteit ‘die de Europeanen zo moeilijk konden formuleren’? Een identiteit berustend op een rascistische superioriteitsgevoel die ook bij mijn oude vriend terugkeert zodra hij hoog opgeeft van ‘onze variatie in ideeën, onze tolerantie, onze openheid tegenover andere culturen’ die, zo stelt Mak impliciet, deze westerse kenmerken van superioriteit niet bezitten. Dat hij dit na Auschwitz en Hiroshima nog steeds durft te beweren, demonstreert zijn gevaarlijke dwaasheid, en zijn pathologisch gebrek aan waardering voor ‘andere culturen.’ En dat hij door Europese politici en pers zo geprezen wordt laat bovendien zien hoe weinig zijn publiek bewust is van hetgeen zich in het openbaar voltrekt. Het zijn de niet-westerse intellectuelen die de westerling beter begrijpen dan hij zichzelf begrijpt. Daarom nogmaals professor Dabashi:

The invention of Europe as a civilizational category is tantamount to the inventing of ‘the white people’ as the normative measure of our humanity — and that invention must be reverse-engineered. It is imperative to keep in mind that hostility toward Muslims in the United States today (as the ideological extension of Europe) is part and parcel of hostility to African Americans and Latino Americans — all from the mythic epicenter of ‘the white people.’ Indian Sikhs living in the United States or Canada are systematically subjected to racism not just because they look Muslim but because they look foreign and they wear a turban — as opposed to a red baseball cap with the logo ‘Make America Great Again’ written on it. The hostility against Africans in Israel is no less vicious than against Palestinians. This xenophobia makes no distinction among Asian, African, or Latin Americans — for it is focused on cross-authenticating ‘the white people.’

As a European colonial project, Zionism is conditioned to see Palestinians as subhumans. ‘We look at them like donkeys,’ the earliest generation of Zionists thought of native Palestinians. ‘White people,’ thus ideologically manufactured, hate nonwhites as a negation all at the same time. This renewed rise of racism, neo-Nazism, fascism, and white supremacy, in both Europe and the United States, is a symptom of a changing demography of a delusional metaphor called ‘white people’ as an ancillary category of ‘Europe.’

There are no white people. It is all an illusion. There are no black people. There are no red, yellow, brown, blue, purple, crimson, or any other colored people. These are all socially constructed delusions to cross-authenticate ‘the white people’ as a metaphor of power. Delusions though with real, frightful, murderous, and genocidal consequences. None of these facts have been hidden from us. There is a vast body of scholarly literature on the social construction of race, gender, and ethnicity. In his monumental two-volume study, The Invention of the White Race (rev. ed., 2012), Theodore W. Allen as early as in the 1960s had documented the manners in which the ruling elite in the United States had devised the category of ‘white people’ by way of economic exploitation of African slaves and the social control of the emerging polities. More recently, in her Birth of a White Nation: The Invention of White People and Its Relevance Today (2013), Jacqueline Battalora has offered an examination of the enduring issue of race in the United States, tracing it back to when ‘white people’ were invented through legislations and enactment of laws. The invention of the ‘white people’ as the simulacrum (bedrieglijk beeld. svh) of Europe was the cancerous cell of racism metastasizing (zich uitzaaien. svh) in the United States.

The problem with this scholarly body of literature is not only the fact that its erudite messages do not get through to racists like Donald Trump’s white supremacist supporters. The problem is that such archaeology of hatred does not erase the fact that a massive body of humanity has suffered precisely because they have been branded as ‘black’ or ‘red’ or ‘yellow’ or ‘brown’  —in short ‘non-European.’ Racially constituted to divide and rule, those colorful delusions have become social facts. Central to all such socially constructed delusions are the relations of power they entail and sustain — whether color-coded, classed, racialized, or gendered. ‘One is not born, but rather becomes a woman,’ Simone de Beauvoir declared in her pathbreaking book The Second Sex (1949).

In later, critical expansion of this idea, scholars like Judith Butler have shown how varied social practices are definitive to the formative constitution of gender. The same is true about race or ethnicity. One is not born, we may extend de Beauvoir’s insight, but rather becomes white, or black, and so on. One, a fortiori, is not born ‘non-European.’ One is made ‘non-European.’

Dabashi’s woorden zouden voor de wedergeboren christen Geert Mak net zo moeiteloos erin moeten gaan als Gods woord in een ouderling, want al in Genesis 26 staat:

En God zei: ‘Laten We mensen maken, mensen die op Ons lijken. Ze zullen heel erg op Ons lijken. Ze moeten zorgen voor de vissen in de zee, de vogels in de lucht, het vee, de kruipende dieren en voor de hele aarde.’ 27 En God maakte de mens. Hij maakte hem zó, dat hij heel veel op Hem leek. De mens leek heel erg op Hem. Hij maakte een man en een vrouw. 28 God zegende hen en zei tegen hen: ‘Krijg veel kinderen, zodat er heel veel mensen komen. Ga over de hele aarde wonen en heers over de aarde.’

Kortom, Mak’s God maakte geen racistisch onderscheid tussen de mensen, en daarom is de vraag waarom mijn oude vriend Geert dan toch meent dat de ‘denkstijl,’ van de christelijke koloniale racisten hen ‘in slaap hadden gewiegd.’ Ik bedoel God’s woorden zijn zo duidelijk als de pest. Nog maller wordt het wanneer Geert zelf in de 21ste eeuw nog van mening is dat de westerse beschaving superieur is vanwege ‘onze variatie [is] in ideeën, onze tolerantie, onze openheid tegenover andere culturen.’ Alleen een pathologische propagandist kan volhouden dat de door het Westen gesteunde Amerikaanse terreur in Noord-Korea, Perzië, Guatemala, Vietnam, Afghanistan, Irak, Libië, Syrië, om slechts enkele voorbeelden te geven, van ‘tolerantie, openheid tegenover andere culturen’ getuigt. Afgaande op zijn eigen eigen woorden gelooft Mak junior in ‘een milde, liefdevolle God. En dat je die genade overbrengt op je medemensen, dat je deel uitmaakt van een gemeenschap die de hele wereld omvat.’ Maar gezien zijn zelfverklaarde ‘geheime liefde’ voor ‘Amerika’ en zijn bewering dat de VS na 1945 'decennialang als ordebewaker en politieagent' op aarde ‘fungeerde’ kan de enige logische conclusie zijn dat Mak een poseur is die te koop loopt met zijn ‘judeo-christelijke’ Hemel God, en met zijn ‘Amerika’ dat volgens hem de door ‘Europa' bedachte Verlichting ‘heeft uitgevoerd, als real life experiment.’ Hoog tijd dus om de gezaghebbende professor Dabashi opnieuw aan het woord te laten:

As a society and a polity, and as an extended shadow of Europe, the United States has never been cured, never been treated, and it has never resolved its racist history. It has just kept shoving it under a thin veneer of liberal hypocrisy and bourgeois etiquette at home, and projected it outward in the form of warmongering abroad. From the Korean, to Vietnam, to Afghan and Iraq wars, the U.S. invasions and occupations of other countries are underwritten by racial hatred, by an assumption of racial superiority, and the white man’s mission. That racialized politics is today most evident in Israel, the European settler colony in the heart of Palestine. The affinity of neo-Nazi white supremacists for Zionism and for Israel is a match made in the racists’ heaven. Self-delusional liberal Zionists act surprised that a nefarious white supremacist like Richard Spencer has openly admitted on an Israeli TV show that Israelis ‘should respect him’ for he is ‘a white Zionist.’ But the world at large is not surprised at all. Of course, he and his ilk are all ‘white Zionists.’ That the liberal Zionists do not wish to admit (for it exposes their own racism) is that the white supremacists’ Zionism is integral to their anti-Semitism and vice versa. Nothing exposes the racialized origin of European colonialism better than Israel does today. 

The roots of Zionism as the dominant ideology of a European settler colony are in European white supremacy, evident in the much more universal colonial culture Europeans have left behind in Asia, Africa, and Latin America — to all of which Israel is now a last bastion. Israel today is a perfect model, an aspiration in fact, for neo-Nazi white supremacists in the United States and Europe. That these neo-Nazis are also violently and unabashedly anti-Semitic and Zionist is exactly the recognition that now stares European and American Jews in the eye. Today, European and American Jews find themselves at a momentous crossroads where their historic struggles against racism, xenophobia, and anti-Semitism place them face-to-face with Israel and the racist ideology on the basis of which it was founded. Because of the history of their own sufferings at the receiving end of European racist bigotry, Jews have always been at the forefront of fighting for justice. Scarce anyone has suffered more racist injustice in Europe than have Jews — from the widespread pogroms, through the Crusades, and down to the Holocaust. Today, they are put in the unfair position to defend Israel — very much like Muslims being put in a position to defend ISIS, or Hindus to defend Hindu fundamentalism of Bharatiya Janata Party (BJP) in India, or Buddhists to defend the Buddhist nationalist slaughter and genocide of Muslims in Rohingya. All of these expectations to explain or defend or apologize or even to denounce are categorically unfair. We must therefore categorically distinguish between Judaism and Jews on one hand and Zionism and the Zionist project on the other—as we do between Muslims and militant Islamism, or between Hindus and Hindu fundamentalism, and so on. Judaism is a world religion. Zionism is a European settler colonial project, and as such a militant ideology of state formation. Islam is a world religion. Islamic ideology is a militant project at the roots of Islamic Republic of Iran. Islamic Republic in Iran and the House of Saud in Saudi Arabia do to Islam what Zionism is doing to Judaism. One can extend these examples to Christianity in the United States, Hinduism in India, or Buddhism in Myanmar. Such comparative consideration will make the issue quite clear that Israel is not singled out for an unfair critical assessment of its systematic theft of Palestine and ‘incremental (toenemend. svh) genocide of Palestinians’ (as the distinguished Israeli historian Ilan Pappé has put it). To disengage the fabricated collapsing of Judaism and Zionism, we can simply point out that all Jews are not Zionists, and not all Zionists are Jews. There are more Christian, and now even Muslim and Hindu Zionists than there are Jewish Zionists — and that is the end of conversation about the matter. Benjamin Netanyahu’s son openly calling Black Lives Matter and the Antifa ‘thugs' and ‘scum' and dismissing the significance of neo-Nazis marching in Charlottesville, Virginia, speaks voluminously of the racist sentiments at the ideological roots of Israel. How could that heinous (gruwelijke. svh) position be explained by any decent human being, let alone by survivors of one of the most wicked crimes against humanity in history as perpetrated by the Nazis against European Jews? The young Mr. Yair Netanyahu speaks openly and without the diplomatic finesse of liberal Zionists or the intellectual sophistication of a New York Times columnist. He says it as it is: the structural hostility of Zionism to any emancipatory civil rights movement, and its equally foundational affinity with xenophobic anti-Semites. Today, Israelis have absolutely no moral authority, not an iota, to denounce the neo-Nazis in Charlottesville, Virginia, for the neo-Nazis intend to do in the United States what the Zionists have already done in Israel: the ethnic cleansing of Palestine is a model for white supremacists in the United States. Mass expulsion of Palestinians, the massacre of Palestinians in Deir Yasin and elsewhere — elsewhere —  those are the Zionist trademarks the neo-Nazis hope and wish and strive to replicate in the United States. ‘Charlottesville,’ as a result, ‘is moment of truth for empowered U.S. Zionists,’ as it has been pointedly suggested, especially for those boldfaced conquerors of Palestine ‘who name their children after Israeli generals.’ The militant nexus of U.S./Israel is today the transatlantic prototype of racist white supremacy that sustains and advances the murderous myth of white people civilizing the world. Europe is the origin of this myth. Israel is the patent evidence of the settler colonial consequences of that myth. Never should any Jew anywhere in the world be in a position to explain, or defend, or account for what Zionists are doing in Palestine — or a Muslim to explain the atrocities of ISIS, or a Buddhist the genocide of Muslims in Myanmar.

En toch dringt dit niet door tot het bewustzijn van mijn oude vriend Geert Mak, die de westerse terreur negeert of vergoelijkt, terwijl hij de terreur van niet-westerlingen scherp veroordeelt door op grond van niets reëels te pochen over ‘onze variatie in ideeën, onze tolerantie, onze openheid tegenover andere culturen.’ Ook hij, ‘de populairste geschiedenisleraar van het land,’ draagt de erfenis van het eeuwenoude ‘blanke racisme’ nog steeds met zich mee. Ik vermoed zelfs dat hij Hamid Dabashi’s analyse voor een deel ook nooit zal begrijpen, zo goed heeft de witte heerser van weleer zich in hem verschanst. Alleen een nieuwe cultuur zal een breuk met het verleden mogelijk maken. Maar dat gaan Geert Mak en ik niet meer meemaken. Vandaar dat hij er beter aan doet nu maar eens op zijn oude dag te zwijgen en rustig om zich heen te kijken wat zijn en mijn generatie allemaal verwoest hebben.