Youth of delight come hither.

 

Een adembenemende afbeelding van de Joods Zionistische auteur Leon de Winter. Die verbeten lippen, die woedende ogen. Zie, een ware Joodse zionist. In Israel was hij allang een oorlogsmisdadiger geweest, die Palestijnse kinderen had vermoord. Vele jaren geleden zag ik hem spreken op het Jonas Daniël Meijerplein, waar de "eerste grote Duitse razzia's onder de Joodse bevolking van Amsterdam plaatsvonden. Op 22 en 23 februari 1941 werden op het plein 425 Joodse mannen samengedreven en weggevoerd naar de concentratiekampen Mauthausen en Buchenwald. Deze razzia's waren de aanzet tot de Februaristaking. In 1952 onthulde koningin Juliana het beeld De Dokwerker ter nagedachtenis aan de Februaristaking. Elk jaar, op 25 februari, vindt een herdenking van de Februaristaking plaats bij dit beeld."

Het plein heette oorspronkelijk de 'Deventer Houtmarkt.' In de 19e eeuw werd de naam veranderd in Jonas Daniël Meijerplein, naar Jonas Daniël Meijer (1780-1834), de eerste Joodse advocaat in Nederland. Op 14 augustus 1942, tijdens de Duitse bezetting, werd de naam van het plein op last van burgemeester Voûte veranderd in 'Houtmarkt,' als onderdeel van een aantal hernoemingen van naar Joodse personen genoemde straten. In 1945, direct na de bevrijding, werd de naam weer terugveranderd in Jonas Daniël Meijerplein."

https://nl.wikipedia.org/wiki/Jonas_Dani%C3%ABl_Meijerplein

Het Jonas Daniël Meijerplein is in feite geen plein meer, want het is aan twee kanten ingesloten door snelwegen, Het plein is afgesneden van de stad. Meestal ligt het er stil bij, niemand zit op de bankjes,  het is een stukje overgebleven stad, voor de modale toerist en Amsterdammer niet de moeite waard om te bezoeken. In de voormalige drukke Jodenbuurt zijn  de stemmen van de voormalige bewoners niet meer te horen. 80 jaar na de oorlog bood Amsterdam zijn excuses aan voor de grootschalige collaboratie van het hoofdstedelijke ambtenarenapparaat met de nazi-bezetters. Het plein gaf Leon de Winter de ruimte om zijn haat tegen de Palestijnse goyim te spuwen. Het toppunt van zijn fascistisch betoog dat ik destijds beluisterde was zijn bewering dat het goed was dat de Joodse strijdkrachten zich terugtrokken uit Gaza omdat de Joodse ziel op die manier rein kon blijven, want door de zionistische terreur, zouden de Palestijnse ondermensen, de Joodse ziel besmetten. Precies hetzelfde maar dan omgekeerd had Hitler ooit eens aan de macht geholpen. Op de dag Dat ik Leon de Winter op het Jonas Daniël Meijerplein hoorde spreken, wist ik zeeker dat het nazisme niet verslagen was, maar springlevend voor mij stond. Ik begreep toen ook dat de Joodse staat geen toekomst had. Arme Leon de Winter en andere Joodse Amsterdammers die hun anti-goyim ressentimenten nooit te boven zijn gekomen. Dit slag Joden was besmet geraakt.

Gehalveerd Palestijns Kind. Resultaat van de Joods Zionistische terreur.

'The Voice of the Ancient Bard' is a poem written by the English poet William Blake. It was published as part of his collection Songs of Innocence in 1789, but later moved to Songs of Experience, the second part of the larger collection Songs of Innocence and of Experience, 1794.

Youth of delight come hither.
And see the opening morn,
Image of truth new born.
Doubt is fled & clouds of reason
Dark disputes & artful teazing.
Folly is an endless maze,
Tangled roots perplex her ways.
How many have fallen there!
They stumble all night over bones of the dead
And feel they know not what but care;
And wish to lead others when they should be led.