de tijd dat ik toneelambities had ligt alweer een poosje achter mij. Op mijn 18de deed ik auditie voor de Toneelschool in Arnhem, een enorme puber, veel pretenties, Sturm und Drang. Op de derde dag van de audities moest ik spelen dat ik Alexander Panagoulis was, de Griekse verzetsstrijder en hoofdpersoon van Oriana Fallaci's roman Een man, die in zijn cel zelfmoord overweegt. Ik heb die scène met diepe overtuiging gespeeld.
Toen ik klaar was, bleef het even stil en ik dacht: ze zijn allemaal diep ontroerd. Maar toen zei de docent, volstrekt onpedagogisch: 'Dit was een beetje genant, dat hadden we niet van je mogen vragen.'
https://www.volkskrant.nl/politiek/-als-je-alles-racisme-noemt-kun-je-de-echte-racisten-niet-meer-vinden~a4556420/?utm_source=facebook&utm_medium=social&utm_campaign=shared+content&utm_content=paid&hash=ba91478eb47aa9a3acbfbc569062222f3c482276
1 opmerking:
Deze opgeblazen schijnvertoning, nooit niet genant geweest.....
Een reactie posten