Irak 106

En terwijl het Nederlandse kabinet met goedkeuring van de PVDA nog meer troepen stuurt naar het Midden Oosten beseffen de Amerikaanse autoriteiten steeds meer dat hun gewelddadige politiek niet het gewenste resultaat oplevert.

'General Concedes Failure in Baghdad.

The San Francisco Chronicle
Friday 20 October 2006

Bush acknowledges comparison to '68 Tet offensive in Vietnam.
In a confluence of grim official assessments of the war in Iraq, President Bush acknowledged that sectarian bloodletting in Baghdad could be compared to the Viet Cong's 1968 Tet offensive in Vietnam, and one of the top U.S. generals said the American military's two-month drive to crush the spiraling violence in the Iraqi capital had failed.
Such downbeat opinions, accompanied by reports of alarmingly high American casualties and unabated violence in Iraq, indicate that U.S. officials at the highest levels are rethinking the progress the United States is making in Iraq, experts said.
"What this suggests to me is that people in fairly senior levels are getting increasingly worried about what's going on," said Jeffrey White, an expert on military and security affairs at the Washington Institute for Near East Policy.
"The increasing pessimism among serious analysts of the conflict is beginning to have an effect," said White, a former government intelligence analyst. "Policy makers are beginning to, if not accept the ultimate conclusions, then at least the main thrust of it: that we're not getting better, that the Iraqi government isn't working, that the Iraqi security forces are not standing up the way we would like them to."
Bush, who had rejected parallels between the fighting in Iraq and the Vietnam War, reconsidered his stance in an interview with ABC News on Wednesday, saying that New York Times columnist Thomas Friedman "could be right" in comparing the violence in Baghdad to the Tet offensive. "There's certainly a stepped-up level of violence, and we're heading into an election," Bush said.
On Jan. 30, 1968, communist North Vietnamese troops chose Tet, the Vietnamese lunar New Year holiday, to launch coordinated ground attacks against American bases and cities across South Vietnam. Many Vietnam historians call the offensive a turning point for the war in Vietnam as well as a prime reason why President Lyndon Johnson withdrew from his re-election campaign.
Bush's spokesman, Tony Snow, said Thursday that "we do not think there has been a flip-over point" in Iraq. "We are going to continue pursuing victory aggressively," he said.
But on Thursday, Maj. Gen. William Caldwell, the top U.S. military spokesman in Iraq, announced that the American-led crackdown on violence in Baghdad had failed and said U.S. commanders were consulting with the Iraqi government on a new approach.
"It's clear that the conditions under which we started are probably not the same today, and so it does require some modifications of the plan," Caldwell said.
"The violence is indeed disheartening," he noted.
"Gen. Caldwell's admission is yet another indication that the enemy is winning," said Loren Thompson, a defense analyst at the Lexington Institute, a centrist think tank in Arlington, Va. "Commanders in the field are beginning to suggest a lack of success."
Caldwell's assessment came as the military announced the deaths of three U.S. troops in Iraq, raising the number of American military deaths in October to 74. Car bombs, mortar fire and small-arms fire across Iraq killed at least 66 people -- including the police commander of the volatile Sunni Anbar province, who was shot to death in his own house -- and wounded 175.
Growing frustration with the continuing drumbeat of bad news from Iraq has driven political debate in the final weeks of the congressional election campaign. As Americans have become increasingly opposed to the war, some of the staunchest Republican supporters of Bush's foreign policy, such as the influential Virginia Sen. John Warner, the chairman of the Senate Armed Services Committee, and Sen. Chuck Hagel of Nebraska have joined the Democrats in calling for a new Iraq strategy.
"This is not about Democrat versus Republican anymore," said Joseph Cirincione, an expert on Iraq and the senior vice president for national security at the Center for American Progress, a liberal policy think tank. "It's serious, senior people across the political spectrum saying this strategy has failed."
Richard Haass, a former Bush administration foreign policy official, said Thursday that the situation is reaching a "tipping point" both in Iraq and in U.S. politics. "More of essentially the same is going to be a policy that very few people are going to be able to support," said Haass, now president of the Council on Foreign Relations. He added that the administration's current Iraq strategy "has virtually no chance of succeeding."'

Lees verder: http://www.sfgate.com/cgi-bin/article.cgi? file=/c/a/2006/10/20/MNGJ9LT21H1.DTL Of:
http://www.truthout.org/docs_2006/102006E.shtml

The Empire 32

Wat voor een systeem is de parlementaire democratie wanneer een van de machtigste kranten in de wereld het als volgt aankondigt?

'It's Voter-Fooling Time in America

The New York Times Editorial
Friday 20 October 2006

The homestretch of the campaign season historically puts treacherous distortions of the truth before the voters, none more so this year than a mysterious California letter informing thousands of Latino-Americans that immigrants have no right to vote. "You are advised," begins the Spanish-language letter, dripping with authority, that if "you're an immigrant, voting in a federal election is a crime that can result in incarceration." It now appears that someone in a Republican Congressional campaign conjured a contemporary spin on a classic scare tactic from torchlight politics.
Comparable outrages surface daily now, with an ad for black voters in six states misrepresenting the Rev. Martin Luther King Jr.'s politics in a staged chat between two black women: "Dr. King was a real man," says one actress. "You know he was a Republican," the other chimes in.
Democrats are no less tempted to flash bare-knuckle mischief. In a prime example, Representative Nancy Johnson, a Connecticut Republican, is being portrayed by Chris Murphy, the Democrat, as heartlessly unresponsive to a woman whose child needed insurance coverage for a cleft lip and palate. Of course, Ms. Johnson has represented Mr. Murphy as being opposed to the surveillance of terrorists.
So it goes, with some ethically challenged spinners creating false news clippings and tucking them knifelike into campaign videos of real stories. Even Lincoln is being falsely quoted by defenders of the Iraq war. The 16th president never said that Congressional critics who damage wartime morale "should be arrested, exiled or hanged."
One of the more widespread canards is rooted in the divisive and fruitless immigration debate. Democrats in more than two dozen races are being falsely accused of wanting to give Social Security benefits to illegal immigrants - a distortion of a proposal to actually block immigrants from being credited for benefit days worked before they had legal status. One Web site coated with obvious racism and xenophobia is MuchasGraciasDebbie.com, which skewers Senator Debbie Stabenow, Democrat of Michigan, dressing her digitally in a sombrero, grinning and declaring, "No problema!"
What to do, beyond celebrating the continuing pungency of free speech across the nation? The most obvious answer is that voters need to pay ever closer attention to what the candidates say in this world of mixed media and mixed messages. The Internet is a powerful ally.
The head of Google, Eric Schmidt, is cautioning politicians stuck in the sound-bite era that "truth predictor" software is in the works so that computer-wise voters will be instantaneously able to check on the probability, if not the certainty, of what candidates claim as fact. Actually, careful parsing of egregiously misleading campaign ads is already available on the Web at factcheck.org, a nonprofit service that thinks voters should be treated as intelligent consumers entitled to the plain facts. If only the candidates saw it that way.'

Zie: http://www.nytimes.com/2006/10/20/opinion/20fri2.html?ex=1318996800&en=c9e67c8f0b97d3a6&ei=5088&partner=rssnyt&emc=rss En:
http://www.truthout.org/docs_2006/102006J.shtml

In alk geval draait de New York Times er niet langer meer omheen dat de Amerikaanse democratie een door en door corrupt systeem is geworden.

John Le Carre

Deze week zond het VPRO-programma Tegenlicht een interessant interview uit dat Chris Kijne had met de Britse auteur John Le Carre. Zie: http://www.vpro.nl/programma/tegenlicht/afleveringen/30565236/

Tegen het einde van het gesprek zei Le Carre: 'De huidige welvaart kan niet eeuwig voortduren. Die enorme begeerte kan niet tot het oneindige worden bevredigd door de grondstoffen van de Derde en Vier de wereld. Dat leidt volgens mij tot een onvermijdelijke tragedie.'

Vlak voordat hij dit zei gebeurde er iets opmerkelijks. Eerst had Le Carre gesteld dat in deze tijd er geen democratische greep meer bestaat op het beleid van multinationale concerns. Vervolgens stelde hij - aan de hand van de massale protesten tegen de oorlog in Irak - dat het parlement niet langer meer naar de bevolking luistert. Hier stopte in feite het gesprek, want de voor de hand liggende vraag had moeten zijn waarom precies de Britse bevolking geen greep heeft op de democratisch gekozen volksvertegenwoordigers. De interviewer had kunnen vragen hoe het komt dat de parlementaire democratie uiteindelijk de belangen van de grote concerns dient, ook al zijn die belangen in strijd met de belangen van de bevolking. En: is de parlementaire democratie wel geschapen om de belangen van de meerderheid te dienen? Zo ja, hoe komt het dan dat bijvoorbeeld in de VS slechts 1 procent van de bevolking ruim 40 procent van 's lands rijkdommen bezit? Maar die logische vraag werd niet gesteld en dat zie je vaker in gesprekken met intelligente critici. Het is alsof men dan verboden gebied betreedt, alsof er een taboe rust op het serieus analyseren van het parlementair democratisch systeem.

In elk geval: een vraaggesprek is net zo goed als de interviewer.

Pauw & Witteman

Mijn dochter Alexandra maakte me attent op de uitzending van Pauw en Witteman van afgelopen woensdag. Ik kijk nooit naar dit tweetal en nadat ik vanochtend op internet had gekeken, wist ik onmiddellijk weer waarom niet.

Er waren drie gasten: een minister president, een rapper en een auteur. Het begon gelijk al in het begin. De minister president heeft als verkiezingsstunt een boek geschreven dat aan de man moet worden gebracht. Het bestaat uit brieven aan al dan niet bekende Nedelanders, die zoals de auteur aan tafel verklaarde 'figuranten in een verhaal' zijn. Het verhaal van de minister president. Nadat de rapper een kritische toon had aangeslagen zei Pauw: 'Zeg, zeg, zeg. Heb je ooit wel eens een boek gelezen? Hoe wist je dat dit een boek was?' Vervolgens las de minister president zijn persoonlijke opdracht voor dat hij voor Pauw en Witteman in zijn boek had geschreven: 'Voor Paul' en 'Voor Jeroen.' De auteur constateerde in al zijn onafhankelijkheid: 'Meteen omgekocht voordat we beginnen.' Vervolgens sprak de rapper de minister president aan op zijn onvoorwaardelijke steun aan de terreur van Israel in Libanon. De minister president begon over de holocaust, maar de rapper liet zich niet uit het veld slaan, daar is hij te intelligent voor. Hij maakte de minister president duidelijk dat hij goed op de hoogte was van de holocaust, maar 'wat heeft dat te maken met Israel die zegt: "we gaan Hezbollah" uitschakelen, vervolgens half Libanon platbombardeert.' De kijker denkt: 'Dat is een goede vraag.' Witteman greep onmiddellijk in, kennelijk vond hij het de verkeerde kant opgaan: 'Laten we even teruggaan...' Voor er serieus op dit onderwerp kan worden ingegaan, neemt Pauw het over met 'De vraag was even: zou je de politiek spannend kunnen maken door te rappen.' Dat was de vraag helemaal niet, denkt de kijker, maar kennelijk moet het leuk blijven en mag de minister president geen kritische vraag worden gesteld, zeker niet door een rapper. De minister president zit er om reclame voor zichzelf te maken, dat hadden Pauw en Witteman vooraf met de minister president afgesproken. En anders komt hij niet meer.

Iedereen op tv moet er zijn of haar rol spelen. De minister president de rol van de autoriteit, de rapper de rol van de straat, en de auteur de rol van de kamergeleerde. En dat is ook precies het probleem van de massamedia geworden. Ieder individu moet teruggebracht worden tot een cliche van zichzelf, vandaar dat de rapper van Marokkaanse origine moet worden afgeschilderd als een allochtoon van de straat, die nooit een boek leest en volgens Pauw in 'een opel' moet rondcrossen. Zodra hij het heeft over fundamentalistische moslims dan zegt Pauw 'een baard opzetten en een jurk aantrekken.' Dat de wereld veel complexer in elkaar zit begrijpt deze oppervlakkige man niet. De wereld van de tv bestaat uit stereotype beelden, de autoriteit, de allochtoon, de intellectueel en de gewiekste presentator. Het is de wereld van het stripboek, van de cartoon, waarin de autoriteit met serviliteit wordt aangesproken, de rapper onbeschoft wordt behandeld en de intellectueel zijn zegje mag doen zonder dat er serieus op wordt ingegaan. Als u tijd heeft, kijkt u dan even alleen maar naar het slot van de uitzending, naar de wijze waarop Pauw naar de minister president kijkt. Een onbetaalbaar beeld, verrukkelijk. Zie: http://omroep.vara.nl/tvradiointernet_detail.jsp?maintopic=424&subtopic=333710&detail=537434

Uiteindelijk is deze vorm van journalistiek levensgevaarlijk. We weten waartoe de stigmatisering van de ander kan leiden.

P.S. Volgens RTL Boulevard vanavond is de minister president na de uitzending woedend vertrokken, omdat Pauw en Witteman enkele bloopers van de minister president hadden laten zien. En dat was 'niet volgens afspraak' geweest. Volgens afspraak? Men doet niet eens een poging om deze journalistieke zwendel te verhullen. Het maakt dit duo, deze combinatie van valsheid en lafheid, niet uit zolang de kijkcijfers maar niet tegenvallen. Want boven alles moet de kijker worden behaagd.

Nederland en Afghanistan 97

Het ontgaat veel Nederlanders, maar ons land is in staat van oorlog met een aanzienlijk deel van de Afghanen. De Amerikanen hebben zich nagenoeg volledig uit dat land teruggetrokken, en het vuile werk is overgedragen aan de NAVO. Sinds het Taliban regime ten val is gebracht, is -volgens de VN- Afghanistan weer de belangrijkste exporteur van opium, de grondstof voor heroine. Het land is in handen van krijgsheren die steeds rijker worden. Meer dan 90 procent van de bevolking is nog steeds straatarm en de positie van de vrouw is niet verbeterd.

De Volkskrant bericht: 'Versterking van troepen in Uruzgan.

DEN HAAG/AMSTERDAM - Nederland stuurt ongeveer honderd extra militairen naar de Afghaanse provincie Uruzgan. Zij worden ingezet voor de beveiliging van collega’s die zich vooral bezighouden met wederopbouwprojecten. Het kabinet zal daarover vandaag een definitief besluit nemen.
In regeringskringen wordt gesproken van ‘een bescheiden uitbreiding van de mankracht’. Bij het begin van de missie is afgesproken met de Kamer dat in de eerste periode meer dan 1440 manschappen in Uruzgan aanwezig zouden zijn en dat als de veiligheidsituatie daarom zou vragen, extra mankracht zou worden gestuurd. De extra troepen zijn ook nodig voor herstelwerkzaamheden aan het materiaal, dat het zwaar te verduren heeft.
Een deel van de ongeveer 1600 Nederlanders die zich nu in Afghanistan bevinden, is de afgelopen weken herhaaldelijk betrokken geweest bij gevechten met de Taliban, zo blijkt uit het weekoverzicht van Defensie dat donderdag werd vrijgegeven,
Op 11 oktober reed een Nederlandse patrouille in een hinderlaag. In het vuurgevecht dat daarop volgde zijn naar schatting twintig vijandelijke strijders gesneuveld, aldus het ministerie van Defensie.
Een voertuig van het Afghaanse leger werd getroffen door een raket. Daarbij kwamen twee Afghaanse soldaten om het leven. In totaal raakten acht Afghaanse soldaten gewond. Aan Nederlandse zijde vielen geen gewonden.
Op 15 oktober werd ten noorden van de Nederlandse basis Tarin Kowt een wapenopslag door Nederlandse Apache-helikopters met de grond gelijk gemaakt. Het was een van de vele acties van de Nederlandse luchtmacht in zuidelijk Afghanistan.'

Lees verder: tp://www.volkskrant.nl/binnenland/

article360907.ece/Versterking_van_troepen_in_Uruzgan

Ondertussen blijft het parlement gedwee toekijken hoe de Balkenende regering, een regering die geen ingrijpende besluiten mocht nemen, Nederland steeds dieper de Afghaanse oorlog binnenloodsen. Door een gebrek aan historisch en praktisch inzicht beseft men in Den Haag niet dat de NAVO deze oorlog nooit kan winnen. Ondertussen heeft de Nederlandse volksvertegenwoordiging 400 miljoen euro uitgetrokken voor dit zinloos militair avontuur, een bedrag dat ongetwijfeld zal worden verhoogd, geld dat beter aan onderwijs, gezondheidszorg en sociale voorzieningen kan worden besteed, zaken waarop de afgelopen jaren is bezuinigd, of waar men met structurele tekorten kampt.

De Armeense Genocide 3

Beelden van de Armeense genocide. Precies een week nadat ik had gewezen op het feit dat Israelische politici weigeren om de Armeense genocide te erkennen, schrijft correspondent Alex Burghoorn in de Volkskrant hierover. Nu de politieke opschudding in Europa over de Armeense genocide groot is, kan hij niet langer meer zwijgen over de Israelische positie in deze kwestie. Kennelijk is iemand in Amsterdam op de buitenland-redactie van de krant wakker geworden en heeft Alex aan het werk gezet. Zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/2006/10/de-armeense-genocide.html Burghoorn schrijft op de voorpagina van zijn krant over aanplakbiljetten mbt de Armeense genocide die Armenen in Jeruzalem ophangen: 'De Israelische politie komt om de paar weken 's nachts met krabbers en hogedrukspuiten langs om ze te verwijderen', zegt George Hintlian, Armeen historicus en socioloog. 'De posters maken de Turken woest en op hun aandringen verwijdert Israel ze.' Over de reden waarom Turkije te vriend moet worden gehouden is Burghoorn vaag. Hij laat Hintlian zeggen dat 'Israel de militaire alliantie met Ankara nodig heeft.' Maar waarom de 'joodse natie' die alliantie precies nodig heeft, dat meldt de correspondent niet en ook niet wat die 'militaire alliantie' precies inhoudt. Burghoorn heeft dat al die tijd nog niet uitgezocht of vindt dat de Volkskrant-lezers dit niet hoeven te weten. De context ontbreekt opnieuw.

Burghoorn schrijft: 'De zwaarste periode voor de Armeniers in Israel waren de pogingen, in de jaren '90, om het Congres en Senaat in de Verenigde Staten de Armeense genocide te laten erkennen. De Armeense lobby heeft het toen tot drie keer toe verloren van de druk van de Israelische ambassade in Washington. "Dat is geen geheim", zegt Auron. De krant Haaretz heeft het destijds onthuld.' Het feit dat Burghoorn een ander hierover citeert is tekenend. Niet alleen Haaretz heeft hierover bericht, maar talloze andere media hebben het werk van de joodse lobby in de VS uitgebreid belicht. Voor Alex was het kennelijk allemaal nieuw, terwijl hij dit zelf had kunnen onderzoeken. Op internet zijn er genoeg bronnen te vinden. Via deze websites bijvoorbeeld: http://www.armeniandiaspora.com/forum/showthread.php?threadid=45825 En:

http://www.prikpagina.nl/read.php?f=1614&i=518&t=518 En: http://www.crag.org.uk/articles/article12.html

De vraag is opnieuw: waarom stelt Burghoorn zich niet onafhankelijk op? Waarom zwijgt hij zolang hij niet gedwongen wordt over Israelisch onrecht te berichten? Waarom zit nu juist hij als correspondent voor de Volkskrant in Jeruzalem?

En dan nog dit: voor mensen die geinteresseerd zijn in de feiten van de Armeense genocide, er bestaan twee informatieve boeken. 'Armenia. The Survival of a Nation,' van Christopher J. Walker en 'The Armenian People. From Ancient to Modern Times. Volume II,' van professor Richard G. Hovannisian. Er zijn meer boeken, maar deze twee zijn uitstekend gedocumenteerd.

Joachim Fest 20

Joachim Fest in Tegenlicht. Een Italiaanse reis: 'Terwijl de wereld zichtbaar gecompliceerder wordt, zoekt men zijn toevlucht bij het allereenvoudigste en ontdekt men zangers en profeten.'