NIEUWS

Israëllobby wil boeken Palestijns auteur Susan Abulhawa verbieden

Afbeelding
Susan Abulhawa in Oxford. Screenshot Oxford Union Debating Society
Susan Abulhawa in Oxford. Screenshot Oxford Union Debating Society
Sinds haar doorbraak in 2010 met ‘Ochtend in Jenin’ heeft Susan Abulhawa nog twee succesvolle romans gepubliceerd. Haar verhalen maken de menselijke realiteit van het leven van Palestijnen zichtbaar en tonen mensen zoals u en ik. De zionistische lobby in de VS zet nu haar uitgever Simon&Schuster onder druk om haar niet meer te publiceren. 

De organisatie Anti-Defamation League (ADL) uit de Verenigde Staten eist dat de prestigieuze uitgever Simon&Schuster zijn samenwerking met Palestijns-Amerikaans auteur Susan Abulhawa stopzet, wegens beweerde ‘antisemitische retoriek’ in haar boeken en uitspraken. Deze eis is een reactie op de beslissing van haar uitgever om twee van haar drie romans opnieuw uit te geven.

Palestijns succesauteur

Susan Abulhawa publiceerde Mornings in Jenin in 2010 (vertaald als Ochtend in Jenin in 2012). Het was een herwerkte versie van haar in 2006 verschenen boek The Scar of David, dat aanvankelijk onopgemerkt was gebleven. Het boek werd meer dan één miljoen maal verkocht en verscheen in 30 talen. 

Abulhawa schrijft verhalen over Palestijnen in Israël, in de bezette gebieden en in de diaspora van Koeweit en andere landen. Ze verwerkt de politieke gebeurtenissen in intieme verhalen, waarbij ze generaties met elkaar verbindt. Haar personages beleven bijvoorbeeld de Nakba en de vluchtelingenkampen. Het zijn gewone mensen die lief en leed delen.

Ook haar twee volgende romans werden een succes. The Blue Sky Between Sky and Water (2015) werd vertaald als Het blauw tussen hemel en zee. De ander, Against the Loveless World (2020), werd nog niet vertaald. In 2015 was zij in Antwerpen voor de promotie van haar tweede boek. 

"Wat ik niet wou is Palestijnen romantiseren"

In 2015, tijdens de promotie van haar tweede boek in Antwerpen, konden wij haar interviewen: "Ik wilde echte mensen laten zien, zeker geen engeltjes. De vrouwen in mijn verhalen zijn niet alleen maar lieve moeders en echtgenotes. Een aantal onder hen zijn zelfs redelijk vuilgebekt en roddelen er op los. Wie bedriegt zijn partner, wie zit op zijn luie kont te niksen, wie denkt dat ze beter is dan een ander? De dingen waar gewone mensen over roddelen."

"Wat ik ook niet wou is Palestijnen romantiseren. Waar ik een afkeer van heb is die stereotypering die je telkens weer tegen komt wanneer anderen het over ons hebben. Het lijkt dan wel of er maar twee soorten Palestijnen bestaan. Je ziet dan enerzijds irrationele, maniakale, bloeddorstige terroristen of anderzijds arme, hulpeloze meelijwekkende slachtoffers bovenop hun ruïnes. De ene hoor je te verachten, met de andere hoor je medelijden te hebben."

"Geen van die twee stereotypen staat model voor de Palestijnse gemeenschap die ik ken. De Palestijnse maatschappij is zeer verscheiden, gaat zeer ver terug in de geschiedenis, heeft een immens rijke cultuur, met een overvloed aan facetten die in de media compleet onderbelicht blijven."

Wie zijn de ADL?

ADL, Anti-Defemation League, is een van de meest invloedrijke anti-Palestijnse organisaties ter wereld. Ooit opgericht net voor de Eerste Wereldoorlog in 1913 om antisemitisme te bestrijden is de ADL vanaf 1967 – het jaar van de bezetting van de rest van Palestina – verworden tot een groep die elke vorm van kritiek op de bezetting en de apartheid in Israël en de bezette gebieden tot ‘antisemitisme’ herleidt. 

In 1993 bleek uit een gerechtelijk onderzoek dat ADL samenwerkte met de Israëlische buitenlandse inlichtingendienst Mossad. ADL-leden of door hen betaalde personen bespioneerden pro-Palestijnse activisten en stalen informatie waar de Mossad hen voor betaalde. Zo bespioneerde ADL leden van de verenigingen voor zwarte burgerrechten NAACP en ACLU, de Arab-American Anti-Discrimination League, Greenpeace, de advocatenorganisatie National Lawyers Guild en vakbonden als United Auto Works en United Farm Workers. 

Geïsoleerde citaten uit haar boeken worden uit hun context gerukt

Bovendien legden ze dossiers aan over verkozenen van het federaal parlement en de deelstaatparlementen en over prominente Joods-Amerikanen die zich kritisch uitten over Israël. Het verschaffen van inlichtingen aan buitenlandse diensten is bij wet verboden in de VS, met zware straffen. Ondanks onderzoeken door de binnenlandse inlichtingendienst FBI en de politie van San Francisco die deze misdrijven vaststelden werd ADL er nooit voor vervolgd. 

Om Susan Abulhawa van ‘antisemitisme’ te beschuldigen gebruikt ADL een beproefde tactiek van Israëlische propaganda. Geïsoleerde citaten uit haar boeken worden uit hun context gerukt. In haar roman Ochtend in Jenin zegt een personage dat Israëli’s geen historische band hebben met Palestina. Een ander personage zegt: “Jij bent niet anders dan de nazi’s” en “de Palestijnen betaalden de prijs voor de Joodse Holocaust”.  De ADL levert echter geen enkel concreet bewijs voor de beschuldiging van ‘antisemitisme’. 

“Niet mijn woorden zijn de gruwel”

Verder verwijten ze haar uitspraken tijdens lezingen en in artikels, onder meer op de website Electronic Intifada. Susan Abulhawa liet al weten dat zij in geen enkel geval haar activisme voor Palestina zal opgeven. Ze kon in 2024 tweemaal Gaza clandestien bezoeken waar ze de gruwel persoonlijk vaststelde.

"Ik zal blijven spreken zoals ik al doe, wat de kostprijs ook mag zijn"

“Niet mijn woorden zijn de gruwel. Genocide is de gruwel en ik zal blijven spreken zoals ik al doe, wat de kostprijs ook mag zijn, want ik wil dat de mensen zich versterkt voelen om zich niet meer in te houden.”

In het artikel Gaza is changing all of us van 25 juni 2024 op Electronic Intifada verklaarde zij: “Wij zijn verenigd in liefde en leed en in vastbeslotenheid om ons te verzetten en te escaleren tot Palestina bevrijd is en de genocidaire zionisten ter verantwoording worden geroepen op dezelfde manier als met de nazi’s is gebeurd.” 

In november 2024 gaf Abulhawa een zeer toegejuichte lezing voor de Oxford Union Debating Society. Deze organisatie projecteert zichzelf als een bastion van vrijheid van meningsuiting, maar heeft op de YouTube van haar toespraak twee minuten weggeknipt. 

Je kan haar ongecensureerde toespraak hier bekijken (17:56):