Wat een puinhoop

Posted on 

Het Westen heeft met zijn vele buitenlandse militaire operaties al veel kwaad gedaan met honderdduizenden zelfs miljoenen doden tot gevolg, een infrastructuur die een puinhoop is en met een bestuurlijke en politieke chaos als resultaat. Zie maar naar Joegoslavië en Libië om maar twee van de zovele voorbeelden te noemen. En dan maar spreken van het ‘heilige’ internationaal recht en de mensenrechten. Wat in feite te vergelijken is met een rol toiletpapier. Figuren als Emmanuel Macron, Keir Starmer en Friedrich Merz zijn in wezen oorlogsmisdadigers die hopend Rusland te kunnen vernielen dan maar Oekraïne opofferden. Regel eens een staatsgreep dus. En dat met de volle steun van onze media.

Odessa

De toestand in Oekraïne is intussen hopeloos. Geleidelijk maar zeker rukt het Russisch leger verder op en het wordt stilaan onzeker waar en wanneer dit gaat stoppen. Zo opende men nu fronten in het noordoosten in de provincies Kharkov en Soemy die zeker in de regio Kharkov groter worden. Recent had de Russische president Poetin het over Novorussia, nieuw Rusland, en dat bevat die twee regio’s samen met Dnjepr en Odessa.

De belegering van de stad Konstiantynivka is begonnen en had voor de staatsgreep en oorlog ongeveer 14.000 inwoners. Rood is het door Rusland bezette deel, groen dat in Oekraïense handen is en grijs is betwist stadsdeel. Wel voorzichtig zijn want dit kan fout zijn en er zijn ook zoiets als verkenningseenheden die zowat overal kunnen zitten. Eens die stad ingenomen ligt de weg voor de bestorming van Druzhkivka, Kramatorsk en Slovjansk open. 

Ook is men begonnen met het verder vernielen van de energie en watervoorziening waardoor steden als Kiev en Kharkov, de tweede grootste van het land, stilaan onleefbaar worden. En na de verovering van de steden Pokrovsk, Huliaipole, Siversk en Mirnorad is het nu de beurt aan Lyman, Orikhiv, en Kostiantynivka. Alleen de stad Kupyansk in de provincie Kharkov blijft een twistappel waar Oekraïne Rusland deels wist terug te dringen.

Te verwachten is dat die steden, eventueel op Kupyansk na, nog in de lente veroverd zullen worden. En dan blijft de stad Kupyansk en de steden Druzhkivka, Kramatorsk en Slovjansk in de industriële provincie Donetsk nog over als te veroveren doelwit. Althans volgens de officieel te veroveren gebieden. Maar de vraag is of dit zo blijft.

Vooral de havenstad Odessa komt hier in beeld want het is de enige grote Oekraïense haven via welke men haar vele landbouwproducten kan uitvoeren. En het is ook een door de Russische Tsarina Catherina II de Grote in 1794 gestichte haven. Voorlopig lijkt Rusland hier geen plannen te hebben ontvouwd. Wel is door het vernielen van enkele bruggen de Haven praktisch afgesloten van Oekraïne en zijn de haveninstallaties grotendeels vernield.

Hoe het land zich zal kunnen heropbouwen is de vraag. Een belangrijk deel van de bevolking is gedood, woont in het Russische deel van het land en zit elders in het buitenland. Veel van de industrie, wegen en gebouwen zijn vernield en wie dat allemaal gaat heropbouwen is de vraag. West-Europa? Of zal het Rusland zijn? Wie weet maken landen uit Azië een kans? En wat met de oligarchen die op massale wijze het land plunderden?

Vredesonderhandelingen

En dan de onderhandelingen voor een vredesakkoord. Tot heden wou het Westen en de regering Zelensky alleen praten over een staakt het vuren. Bijna zeker met de bedoeling op een later tijdstip opnieuw te beginnen met vechten. Maar dat wil Rusland natuurlijk niet. De EU zit hier in een lastig parket ligt geprangen tussen Groenland met Trump en Oekraïne met Poetin. Een oorlog op twee fronten. Slechter kan moeilijk zijn.

Dat men in Brussel nu pas ziet dat dit onhoudbaar is zegt veel over het strategisch inzicht van de EU. Op 6 januari kwam die zogenaamde ‘Coalition of the Willing’ en ditmaal in Parijs bij elkaar met een grote slotverklaring over eensgezindheid om de regering Zelensky tot het uiterste te steunen. Mooie praatjes maar amper enkele dagen later bleek al hoe waardeloos die waren.

De persconferentie van de ‘Coalition of the Willing’ in Parijs. Rechts staan de Amerikanen Steve Witkoff en Jared Kushner die de slotverklaring weigerden te ondertekenen. Amper twee dagen later riepen Macron en Meloni en wat later Friedrich Merz op tot onderhandelingen met Poetin. De eerste maal sinds 1922 dat men dit in Europa deed. 

Veel ruzie in de EU

Eerst kwam de Franse president Emmanuel Macron met het voorstel om met Poetin, de grote boze misdadiger die men feitelijk liefst dood wou, te gaan praten. Daarna kwam De Italiaanse premier Meloni met het voorstel om vanuit de EU een persoon aan te duiden om met Rusland te onderhandelen. Met daarna de Duitse kanselier Friedrich Merz die ook plots het idee om met Rusland te praten een goed plan vond. Dat is een Europees land stelde hij.

En bovendien, stelde Merz, dat Rusland akkoord moest zijn over wat er met Oekraïne moet gebeuren. Of er Europese troepen in Oekraïne komen hangt volgens Merz dus af van het ja van Moskou. Het moet er op die vergadering van de ‘welwillenden’ in Parijs dan ook stevig veel ruzie gemaakt zijn. Alleen de Brit Keir Starmer en Ursula von der Leyen bleven zo te horen op hun standpunt. Von der Leyen begon trouwens terug over de zaak Euroclear.

Europa zit nu met een zeer ernstig probleem. Openlijke ruzie met militaire dreiging van de VS, een NAVO die aan het instorten is, een indirecte hete oorlog met Rusland en hoogoplopende ruzie met China . Typerend voor de sfeer hier was recent de VRT die stelde dat Chinese havenkranen zelfs door Beijing gebruikt om hier te spioneren. Het verhaal kwam uit een Amerikaanse bron. Wat dacht je!

Militair is Europa echter een dwerg die niet op kan tegen Rusland, China en de VS. En dat opwaarderen is voor de EU trouwens niet doenbaar. Typerend was een debat van 15 januari in het Britse Lagerhuis waar de Conservatieven aan Starmer de vraag stelden wanneer het Verenigd Koninkrijk zoals beloofd die 3% van haar begroting aan defensie zou besteden en of dat dan ergens in de jaren dertig zou zijn. Starmer gaf er geen antwoord op.

Een benzinestation of de Oreshnik

De grootste fout die men vanuit strategisch oogpunt kan maken is het onderschatten van de tegenstrever. Toen de NAVO in 2014 in Oekraïne die staatsgreep pleegde dacht men Rusland al in een houdgreep te hebben. Het was voor velen in het Westen toch maar een benzinestation. Men wist wel dat het geen gemakkelijke klus zou zijn maar mede dankzij westerse agenten als een Alexei Navalny dacht men die klus wel te kunnen klaren.

De Oreshnik die hier neerkomt op een industriële installatie bij de stad Lviv op een 100 km van de Poolse grens. De Oreshnik haalt een snelheid tot ongeveer 13.000 km per uur en heeft minstens zes andere raketten aan boord met ieder nog meerdere bommen. Deze raket bevatte geen ontplofbare stoffen en de enige veroorzaakte schade kwam door de kracht van de inslag. Ted Postol, de meest gerenommeerde Amerikaanse raketspecialist, bevestigde in een gesprek dat men Oreshnik gezien de snelheid, wendbaarheid en vlieghoogte deze met de huidige technologie niet kan neerhalen.

Zeker omdat men vooraf alles had klaar gemaakt dankzij de hulp van o.a. Mario Draghi van de Europese centrale bank, de Canadees/Oekraïense Chrystia Freeland en Ursula von der Leyen had men een zeer stevig lijkende Europese oorlogsstrategie uitgebouwd. Ze was ook nooit gezien in de geschiedenis. Men ging het grote Rusland zo makkelijk op de knieën krijgen.

Maar wat ze niet wilden of konden zien was dat Vladimir Poetin en zijn adviseurs dat ook in de gaten hadden en reeds vanaf 2008, toen men voorstelde om Georgië en Oekraïne lid van de NAVO te maken, volop begon met het nemen van tegenmaatregelen en het leger heropbouwde en massaal investeerde in de wapenindustrie met ook nieuwe zeer krachtig wapens zoals de Kinzhal en de Oreshnik.

Wapens waartegen zoals nu blijkt de westerse tegenstrever geen enkel antwoord heeft. De Oreshnik is met haar 13.000 km per huur zo snel en manoeuvreerbaar dat met het niet eens ziet komen. Afgevuurd vanaf de Kaspische Zee is het in 15 minuten in Brussel en 20 minuten in Londen. Nog voor Ursula von der Leyen haar koffie op heeft is ze dus weg. En de hitte die vrijkomt is ook die van de zon zodat men ook niet moet zoeken naar haar resten.

Zoals Sun Tzu, de Chinese generaal uit de oudheid (gestorven 499 voor Christus), het stelde: Wie zijn vijand onderschat stevent af op een nederlaag. Men wou Rusland Oekraïne binnen lokken om dan Rusland te vernielen. Het enigste dat vernield is is Oekraïne met de EU die hierdoor in serieuze economische problemen is geraakt. De rekening hiervoor is onderweg en wie die rekening zal krijgen is nu de grote vraag.

Emmanuel Macron heeft voorgesteld om met Poetin gesprekken aan te knopen. Geen probleem voor het Kremlin klonk het daar. Na wat in 2014 en nadien met de Minskakkoorden gebeurde hoeft men er zeker geen geschenken verwachten. Hier op deze foto was de sfeer tussen beiden alleszins ijzig. 

Typerend voor de EU was de reactie op de ontploffing van die Oreshnik dat zowel Kaja Kallas, de Estse verantwoordelijke voor Buitenlandse Zaken van de EU, en Mark Rutte secretaris-generaal van de NAVO. Het bewijst de nood voor meer luchtafweergeschut voor Oekraïne, stelden zij. Het is alsof dit iets zou helpen. De Slovaakse premier Robert Fico heeft al openlijk het ontslag van Kallas geëist. Niet verbazend.

Een ommezwaai?

Opmerkelijk is een artikel op de voorpagina van de Financial Times van 17 januari waarin Henry Foy, hun correspondent voor de EU, naar aanleiding van de zoveelste reis van Oekraïense regeringsleden naar de VS schrijft:

“Maar ambtenaren van de Europese Commissie begrijpen dat Volodimir Zelensky andere aspecten van een mogelijk vredesakkoord, zoals het afstaan van land aan Rusland, zal kunnen aanvaarden als hij meer zekerheid krijgt over lidmaatschap van de EU.”

Maar dat lidmaatschap zou dan een lichte versie zijn zonder feitelijk stemrecht. Een idee dat binnen de EU al een storm van verontwaardiging veroorzaakte. Er is niet alleen het feit dat de Oekraïense landbouw teveel zou kosten en ten kosten gaan van andere landen, maar ook dat de corruptie er best te vergelijken is met die in Rusland onder Boris Jeltsin en ondernemingen er desnoods gestolen worden zoals een Belgisch ondernemer overkwam. 

Volgens berichten in de Oekraïense pers staat gewezen eerste-minister Julia Timosjenko opnieuw onder verdenking van frauduleuze praktijken. Niet voor de eerste maal. Nu zou ze onder meer verdacht worden het omkopen van parlementsleden o.a. van de partij van Zelenski. 

Recent bleek trouwens dat oud-premier Julia Timosjenko volgens gerechtelijk onderzoek parlementsleden zou hebben omgekocht. De grote vraag is trouwens wat de Amerikaanse FBI heeft over Zelenski en zijn entourage. De FBI controleert immers NABU, de Oekraïense anti-corruptiedienst die hier onderzoek naar deed.

Het is een stevig teken aan de wand maar toen Zelenski de laatste maal naar Miami in de VS ging was in tegenstelling tot bij de aankomst van Poetin in Alaska er voor hem zelfs geen millimeter rode loper en geen ontvangstcomité. Een in de diplomatie ongehoorde praktijk die feitelijk zegt dat hij niet echt welkom was. Het ‘ontvangstcomité’ bestond dan maar uit zijn eigen personeel waaronder de kapitein van zijn vliegtuig. Wat een vernedering toch.

Moordpoging op Poetin

Intern in de EU is de spanning intussen te snijden. Zo was er natuurlijk de moddercampagne via vooral het tijdschrift Politico vanuit de EU tegen Bart De Wever waarbij men die man omwille van de zaak Euroclear voorstelde als het mannetje van Poetin. Van durf gesproken.

Maar ook tegen Hongarije voerde men actie waar men volgens de normaal goed ingelichte website Grayzone opposanten tegen premier Victor Orban financierde. En dan was er het Oekraïense bombardement van een Hongaarse olieraffinaderij die Russische olie levert aan Hongarije en Slovakije. En zonder dat Brussel reageerde!. De Europese slogan dat ‘Alle Menschen werden Brüder’ en komende van Beethoven klinkt tegenwoordig vrij vals.

En dan was er de aanval met drones op het buitenverblijf van Poetin door Oekraïne op 28 december 2025, dezelfde de dag dat Trump een gesprek had met Zelenski. De Russische overheid beschuldigde de regering Zelenski van die mislukte moordpoging. Geen probleem voor de westerse media die stelde dat Rusland geen enkel bewijs hiervoor gaf. Dat klopte de eerste twee dagen maar nadien werden die wel publiek getoond.

Een Russische generaal overhandigde aan de Amerikaanse militaire attaché de resten van een Oekraïense drone die vlakbij de datsja van Poetin was neergeschoten. 

Men kraakte het geheugen van een van die gevonden drones en zag dat men het had geprogrammeerd om exact bij het buitenverblijf neer te komen. Een Russisch officier gaf het nadien voor het oog van de televisiecamera’s aan de Amerikaanse militaire attache in Moskou. 

Volgens het Russische verhaal was er voor de ontmoeting van Trump met Zelenski een gesprek van Trump met Poetin met de mededeling van Trump dat hij hem nadien na het gesprek met Zelenski ging terugbellen en daar bereikbaar te zijn. Men wist dus in die periode waar Poetin ging zijn. 

De conclusie in Moskou is dat de Oekraïense geheime dienst, of MI6 of de CIA dit wisten en men dan maar die drones stuurde om Poetin te vermoorden. Met als cruciale vraag: wist Trump vooraf hiervan? Moeilijk te achterhalen natuurlijk. Maar wie weet zal de tijd hier klaarheid scheppen. Maar de CIA heeft al decennia de gewoonte om indien nodig vrij autonoom op te treden, los van de president.

Maar het bewind in Oekraïne is hier niet aan zijn proefstuk natuurlijk. Zo beschoot men in de periode voor de Russische inval regelmatig de stad Donetsk met splinterbommen die onder de kinderen daar slachtoffers maakte. En dan was er als toppunt de aanval op 22 maart 2024 van vier jihadisten op de concertzaal Krokus n het concert van de populaire rockgroep Picnic in Moskou waarbij 124 doden vielen.

Met de daders die gearresteerd werden voor ze de Oekraïense grens bereikten en die gebruik maakten van Oekraïense gsm’s. Details die men in de media grotendeels verzweeg. Correspondent Geert Groot Koerkamp had het bij zijn bespreking voor de VRT radio van de eerste rechtbankzitting alleen over de wonden die de daders na hun arrestatie duidelijk vertoonden maar over de toch zeer belangrijke link met Oekraïne geen woord.

Ten einde raad?

Men is in de EU ten einde raad. Het plan om de Russische olietankers in de open zee aan te vallen lijkt opgeheven. Het was een idee dat op zeker ogenblik de Franse president Emmanuel Macron opperde om zo Rusland toch te ruïneren. En dan was er het plots verschijnen van massa’s drones in Polen en in onder meer België en Nederland. Zoals te verwachten was opperde men dat dit een Russische zet was.

Het welkomstcomité op de luchthaven van Miami voor Zelenski. De man met de pet is de piloot van Zelenski’s vliegtuig. Zouden ze een taxi genomen hebben naar Mar-a-Lago? . 

Bewijzen bleven uit en, toch merkwaardig, geen enkele drone in West-Europa werd neergehaald of gevonden. Onbekwaamheid van onze militairen? Of wou men er geen neerhalen? Wat in Oekraïne en Rusland gemakkelijk lukt gaat niet in Nederland, Duitsland of België. En van waar kwamen die drones? 

Een mysterie. Mogelijks was het de bedoeling de spanning hier op te drijven en de bevolking zo warm te maken voor een oorlog. Om de bevolking warm te maken voor oorlog is een gevaarlijk uitziende vijand nodig. Een bloeddorstig uitziende monster die moeders en kinderen viseert. 

Het lijkt er echter op dat men binnen de EU en NAVO dit plan wegens te gevaarlijk en onhaalbaar laat varen. Zowel Finland, via de president, als Estland hebben zeer recent al publiek gezegd dat een inval van Rusland in hun landen niet te verwachten is. Aldus de Finse president Alexander Stubb en Kapo Roisin, hoofd van de Estse veiligheidsdienst. (1) Vraag is wat Kaja Kallas hierop zou zeggen?

Het lijkt er dan ook op dat de plannen voor de uitbreiding van de Oekraïense oorlog opgeborgen zijn. De door die staatsgreep in 2014 en de westerse opmars oostwaarts veroorzaakte schade zal hopelijk dus niet nog heel veel groter worden. Het grote probleem is dat een Ursula von der Leyen en een serie andere Europese politici zeer zwaar gezichtsverlies zal moeten aanvaarden. Lukt dat? 

Een degelijke analyse van deze oorlog en vooral de aanloop ervan in het Engels kun je hieronder vinden in het interview van de Noorse professor Glenn Diesen met Harald Kujat, van 2000 tot 2005 hoofd van het Duitse leger en vanaf 2002 tot 2005 voorzitter van het Militair Comité van de NAVO. Hij bevestigt de Duitse en Franse sabotage van de Minskakkoorden, na de staatsgreep van 2014, het voorspel voor huidige oorlog.

Willy Van Damme

1) Estonia’s spy chief: Russia not planning to attack a Baltic country at this time, Epp Ehand, ERR News, 29 december 2025. 

Een aantal van de Duitse collega’s van Kujat noemen hem de spreekbuis van Poetin zoals men dat vorig jaar ook deed met De Wever. Glenn Diesen is een Noorse professor in geopolitiek die ook in Noorwegen een ware lastercampagne moest ondergaan incluis met oproepen om hem van zijn universiteit te verwijderen. Vrijheid van meningsuiting?