https://www.youtube.com/watch?v=RDi4bt_0058
zaterdag 8 april 2023
Europa Vernietigt Zichzelf (42)
The Power of Nightmares: The Rise of the Politics of Fear is a BBC television documentary series by Adam Curtis. It mainly consists of archive footage, with Curtis narrating. The series was originally broadcast in the United Kingdom in 2004. It has subsequently been aired in multiple countries and shown at various film festivals, including the 2005 Cannes Film Festival.
The film compares the rise of the neoconservative movement in the United States and the radical Islamist movement, drawing comparisons between their origins, and remarking on similarities between the two groups. More controversially, it argues that radical Islamism as a massive, sinister organization, specifically in the form of al-Qaeda, is a myth, or noble lie, perpetrated by leaders of many countries — and particularly neoconservatives in the U.S. — in a renewed attempt to unite and inspire their people after the ultimate failure of utopian ideas.
The Power of Nightmares was praised by film critics in Britain and the United States. Its message and content have also been the subject of various critiques and criticisms from conservatives and progressives.
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Power_of_Nightmares
Die kritiek is interessant omdat toen al duidelijk werd dat de opvattingen van ‘conservatives and progressives’ begonnen samen te vallen, een feit dat wij nu weer kunnen zien aan de steun van ‘rechts’ zowel als ‘links’ voor de uitgelokte NAVO-proxy war in Oekraïne. De neoliberale macht en haar militair-industrieel complex worden niet langer door ‘links’ bekritiseerd, hetgeen een geweldige opsteker is voor ‘rechts’ dat tot voor betrekkelijk kort altijd de meest prominente woordvoerder van de gevestgde orde is geweest. Woensdag 6 juni 2007 schreef ik op mijn weblog over ‘The Rise of the Politics of Fear’ sinds de val van de Sovjet Unie:
Bill Durodie, directeur van het ‘International Centre for Security Analysis’ van het Londense Kings College verklaarde in The Power of Nightmares – The Politics of Fear, een driedelige BBC-televisiedocumentaire: ‘In een maatschappij die nergens in geloofd wordt angst het enige agendapunt,’ terwijl bovendien ‘een maatschappij die in niets gelooft vooral bang [wordt] gemaakt door mensen die in van alles geloven.’ En het maakt niet uit of dit nu westerse politici en intellectuelen zijn of islamitische fundamentalisten, belangrijker is het gegeven dat hun macht niet allereerst de eigen kracht aantoont maar veeleer ‘hoe erg wij (consumenten. svh) geïsoleerd en versplinterd zijn geraakt,’ aldus Durodie, verwijzend naar de grootscheepse vervreemding, kenmerkend voor de technologische massamaatschappij. The Power of Nightmares werd dan ook met de volgende tekst ingeluid:
In het verleden beloofden politici een betere wereld te scheppen. Ze bezaten verschillende manieren om dit tot stand te brengen, maar hun macht en autoriteit kwam voort uit de optimistische visie die ze hun aanhangers boden. Die dromen zijn niet uitgekomen en vandaag de dag hebben de mensen hun geloof in ideologieën verloren. In toenemende mate worden politici slechts gezien als managers van het openbare leven. Maar nu hebben ze een nieuwe rol ontdekt die hun macht en autoriteit herstelt. In plaats van het verschaffen van dromen beloven politici ons nu te beschermen tegen het leven. Ze zeggen dat ze ons zullen redden van verschrikkelijke gevaren die we niet kunnen zien en niet begrijpen. En het grootste gevaar van alles is internationaal terrorisme, een machtig en sinister netwerk, de slapende cellen in landen verspreid over de wereld. Een dreiging die bestreden moet worden door een oorlog tegen terreur. Maar een groot deel van deze dreiging is een verzinsel dat overdreven en vertekend is door politici. Het is een duister waandenkbeeld dat zich onweersproken verspreid onder regeringen, veiligheidsdiensten en de internationale media in de gehele wereld. Dit is een serie films over hoe en waarom deze fantasie was gecreëerd en wie er het meest van profiteerde. Centraal in het verhaal staan twee groepen, de Amerikaanse neoconservatieven en de radicale islam. Beide waren idealisten die voortkwamen uit het falen van de liberale droom om een betere wereld op te bouwen en beide hadden een in hoge mate vergelijkbare verklaring van wat deze mislukking had veroorzaakt. Deze twee groepen hebben de wereld veranderd, maar niet op de manier die ze beoogden. Samen schiepen ze het huidige nachtmerrieachtige visioen van een in het geheim georganiseerd kwaad dat de wereld bedreigt. Een fantasie die — zo ontdekten de politici — hun macht en autoriteit in een gedesillusioneerd tijdperk herstelde. En degenen met de ergste angsten werden het machtigst.
Adam Curtis, de BBC-producer van The Power of Nightmares stelde dat: ‘Al Qaida as an organization does not exist,’ aangezien door ‘the American invasion that group had been destroyed, killed or scattered. What was left was the idea. And the real danger was the way this idea could inspire groups and individuals around the world, who had no relationship to each other. In looking for an organization the Americans and British were chasing a phantom enemy and missing the real threat.’
Bill Durodie zette uiteen dat: ‘We project our own worst fears and what we see is a phantasy that is being created.’ Adam Curtis: ‘What the British and American governments have done is both distort and exaggerate the real nature of the threat,’ en ‘No one questions this phantasy because increasingly it is serving the interests of so many people.'
De conclusie van The Power of Nightmares is: ‘The fear will not last. And just as the dream that politicians once promised turned out to be illusions so too will the nightmare. And than our politicians will have to face the fact that they have no vision, either good or bad to offer us any longer.’ Het wezenlijke probleem zit evenwel dieper. 'In a society that believes in nothing, fear becomes the only agenda and a society that believes in nothing is particularly frightened by people who believe in anything. But that is a measure of how much we have become isolated and atomized rather than their inherent strength.’
De commerciële massamedia spelen een cruciale rol in de verspreiding van The Power of Nightmares. Zonder de massamedia zou die macht domweg niet bestaan. Nu het geloof, net als de ideologie, geen houvast meer biedt voor de meeste inwoners van de westerse consumptiemaatschappij, blijft alleen nog het appelleren over aan de meest elementaire driften en angsten van de massamens, om hem en haar in het gareel te houden. Overal loert de angst, de angst voor klimaatverandering, de angst voor de bedreigde ecologie, de angst voor de Russen, de angst voor de vluchtelingen, economische zowel als politieke, de angst voor een kernoorlog, de angst voor de ineenstorting van de dollar, de angst voor de Chinezen, ‘het gele gevaar,’ de angst voor de inflatie, de angst voor het terrorisme, de angst te zullen falen, de angst voor drugs, de angst niet meer mee te tellen, de angst voor vrijheid, de angst voor de eigen machteloosheid, eenzaamheid, onzekerheid, en uiteindelijk de angst voor de angst. Veel tijd brengt de mens door met het vergeefs bestrijden van angsten, existentiële en fictieve angsten. The Power of Nightmares:
In the past our politicians offered us dreams of a better world. Now they promise to protect us from nightmares. The most frightening of these is the threat of an international terror network. But just as the dreams were not true, neither are these nightmares. In a new series, the Power of Nightmares explores how the idea that we are threatened by a hidden and organized terrorist network is an illusion. It is a myth that has spread unquestioned through politics, the security services and the international media. At the heart of the story are two groups: the American neoconservatives and the radical Islamists. Both were idealists who were born out of the failure of the liberal dream to build a better world. These two groups have changed the world but not in the way either intended. Those with the darkest fears became the most powerful. Together they created today's nightmare vision of an organized terror network. A fantasy that politicians then found restored their power and authority in a disillusioned age.
Uitgaande van het feit dat ‘degenen met de zwartste angsten’ de afgelopen halve eeuw ‘de machtigste’ werden, is het onvermijdelijk man en paard te noemen. Op de progressieve Amerikaanse website Common Dreams van 28 juni 2022 schreef de gerenommeerde joods Amerikaanse hoogleraar Jeffrey D. Sachs onder de kop ‘Ukraine Is the Latest Neocon Disaster’ hierover het volgende:
The war in Ukraine is the culmination of a 30-year project of the American neoconservative movement. The Biden Administration is packed with the same neocons who championed the US wars of choice in Serbia (1999), Afghanistan (2001), Iraq (2003), Syria (2011), Libya (2011), and who did so much to provoke Russia’s invasion of Ukraine. The neocon track record is one of unmitigated disaster, yet Biden has staffed his team with neocons. As a result, Biden is steering Ukraine, the US, and the European Union towards yet another geopolitical debacle. If Europe has any insight, it will separate itself from these US foreign policy debacles.
The neocon outlook is based on an overriding false premise: that the US military, financial, technological, and economic superiority enables it to dictate terms in all regions of the world.
The neocon movement emerged in the 1970s around a group of public intellectuals, several of whom were influenced by University of Chicago political scientist Leo Strauss and Yale University classicist Donald Kagan. Neocon leaders included Norman Podhoretz, Irving Kristol, Paul Wolfowitz, Robert Kagan (son of Donald), Frederick Kagan (son of Donald), Victoria Nuland (wife of Robert), Elliott Cohen, Elliott Abrams, and Kimberley Allen Kagan (wife of Frederick).
Opvallend is dat zij allen van joodse afkomst zijn, en dat de
main message of the neocons is that the US must predominate in military power in every region of the world, and must confront rising regional powers that could someday challenge US global or regional dominance, most important Russia and China. For this purpose, US military force should be pre-positioned in hundreds of military bases around the world and the US should be prepared to lead wars of choice as necessary. The United Nations is to be used by the US only when useful for US purposes.
This approach was spelled out first by Paul Wolfowitz (eveneens joods. svh) in his draft Defense Policy Guidance (DPG) written for the Department of Defense in 2002. The draft called for extending the US-led security network to the Central and Eastern Europe despite the explicit promise by German Foreign Minister Hans-Dietrich Genscher in 1990 that German unification would not be followed by NATO’s eastward enlargement. Wolfowitz also made the case for American wars of choice, defending America’s right to act independently, even alone, in response to crises of concern to the US. According to General Wesley Clark, Wolfowitz already made clear to Clark in May 1991 that the US would lead regime-change operations in Iraq, Syria, and other former Soviet allies.
The neocons championed NATO enlargement to Ukraine even before that became official US policy under George W. Bush, Jr. in 2008. They viewed Ukraine’s NATO membership as key to US regional and global dominance. Robert Kagan spelled out the neocon case for NATO enlargement in April 2006:
‘the Russians and Chinese see nothing natural in [the “color revolutions” of the former Soviet Union], only Western-backed coups designed to advance Western influence in strategically vital parts of the world. Are they so wrong? Might not the successful liberalization of Ukraine, urged and supported by the Western democracies, be but the prelude to the incorporation of that nation into NATO and the European Union — in short, the expansion of Western liberal hegemony?’
Kagan acknowledged the dire implication of NATO enlargement. He quotes one expert as saying, ‘the Kremlin is getting ready for the “battle for Ukraine” in all seriousness.’ The neocons sought this battle. After the fall of the Soviet Union, both the US and Russia should have sought a neutral Ukraine, as a prudent buffer and safety valve. Instead, the neocons wanted US ‘hegemony’ while the Russians took up the battle partly in defense and partly out of their own imperial pretentions as well. Shades of the Crimean War (1853-6), when Britain and France sought to weaken Russia in the Black Sea following Russian pressures on the Ottoman empire.
Kagan penned the article as a private citizen while his wife Victoria Nuland was the US Ambassador to NATO under George W. Bush, Jr. Nuland has been the neocon operative par excellence. In addition to serving as Bush’s Ambassador to NATO, Nuland was Barack Obama’s Assistant Secretary of State for European and Eurasian Affairs during 2013-17, where she participated in the overthrow of Ukraine’s pro-Russian president Viktor Yanukovych, and now serves as Biden’s Undersecretary of State guiding US policy vis-a-vis the war in Ukraine.
In the ‘battle for Ukraine,’ the neocons were ready to provoke a military confrontation with Russia by expanding NATO over Russia’s vehement objections because they fervently believe that Russia will be defeated by US financial sanctions and NATO weaponry.
The Institute for the Study of War (ISW), a neocon think-tank led by Kimberley Allen Kagan (and backed by a who’s who of defense contractors such as General Dynamics and Raytheon), continues to promise a Ukrainian victory. Regarding Russia’s advances, the ISW offered a typical comment: ‘[R]egardless of which side holds the city [of Sievierodonetsk], the Russian offensive at the operational and strategic levels will probably have culminated, giving Ukraine the chance to restart its operational-level counteroffensives to push Russian forces back.’
The facts on the ground, however, suggest otherwise. The West’s economic sanctions have had little adverse impact on Russia, while their ‘boomerang’ effect on the rest of the world has been large. Moreover, the US capacity to resupply Ukraine with ammunition and weaponry is seriously hamstrung (verlamd. svh) by America’s limited production capacity and broken supply chains. Russia’s industrial capacity of course dwarfs that of Ukraine’s. Russia’s GDP was roughly 10X that of Ukraine before war, and Ukraine has now lost much of its industrial capacity in the war.
The most likely outcome of the current fighting is that Russia will conquer a large swath of Ukraine, perhaps leaving Ukraine landlocked or nearly so. Frustration will rise in Europe and the US with the military losses and the stagflationary (een situatie waarin de inflatie hoog is, de economische groei vertraagt, en de werkloosheid steeds hoog blijft. Het werpt een dilemma op voor het economisch beleid aangezien maatregelen met als doel voor een lagere inflatie te zorgen de werkloosheid kunnen doen verergeren en vice versa. svh) consequences of war and sanctions. The knock-on effects could be devastating, if a right-wing demagogue in the US rises to power (or in the case of Trump, returns to power) promising to restore America’s faded military glory through dangerous escalation.
Instead of risking this disaster, the real solution is to end the neocon fantasies of the past 30 years and for Ukraine and Russia to return to the negotiating table, with NATO committing to end its commitment to the eastward enlargement to Ukraine and Georgia in return for a viable peace that respects and protects Ukraine’s sovereignty and territorial integrity.
https://www.commondreams.org/views/2022/06/28/ukraine-latest-neocon-disaster
Kort samengevat, net als in het geval van de totaal mislukte illegale inval in Irak, geldt ook nu weer dat de agressieve politiek van deze kleine maar machtige joods Amerikaanse kongsi een levensgevaarlijke bedreiging vormt voor de wereldvrede. De neoconservatieve opvattingen die ook het Nederlandse kabinet klakkeloos heeft overgenomen leiden onvermijdelijk tot een even grote chaos in Europa als de chaos die de joodse neocons sinds 2001 in het Midden Oosten hebben veroorzaakt. Zoals professor Sachs aangeeft is het van vitaal belang dat deze groep extremisten zo snel mogelijk wordt geïsoleerd. Meer daarover de volgende keer.
vrijdag 7 april 2023
Ollongren en Kaag: waarom steunen jullie het Vermoorden van Palestijnse Kinderen?
Ollongren en Kaag: waarom steunen jullie een bezettingsleger in Israel? Wat heeft D'66 toch met deze zionistische repressie en terreur?
Geen militaire samenwerking met Israël
De Nederlandse regering is van plan de militaire samenwerking tussen Nederland en Israël te versterken. The Rights Forum vindt dat van samenwerking met het Israëlische leger geen sprake mag zijn.
Vanwaar jullie steun aan een leger dat Palestijnse kinderen vermoord? Zijn jullie gek? Moet het Nederlandse leger het vermoorden van burgers in Israel leren? Wie zijn jullie in werkelijkheid? Mevrouw Kaag, u heeft kinderen die zijn verwekt door een Palestijnse man? Wat zou een normale reactie zijn van een moeder als u die kinderen heeft van Palestijnse afkomst? De terreur steunen tegen uw kinderen? Wat mankeert u? Ambitie? Vervreemding? Narcisme?
2022 BECOMES THE DEADLIEST YEAR FOR PALESTINIAN CHILDREN IN THE WEST BANK IN OVER 15 YEARS – SAVE THE CHILDREN
Scott Ritter: Miscalculating Russia's Strength By World Leaders
Scott Ritter: Miscalculating Russia's Strength By World Leaders
Joachim Van Wing: Steeds sneller naar het einde van de dollar als reservemunt.
|
Beste abonnee,
Hierbij een nieuwe publicatie over het steeds snellere verval van de dollar. HOE en WAAROM de dollar zo on-voor-stel-baar snel haar positie van reservemunt lijkt te gaan verliezen. De volgende weken beloven cruciaal en veelzeggend ter worden.
Reageren kan zoals steeds in de comments onderaan.
vriendelijke groeten van
Joachim Van Wing
Steeds sneller naar het einde van de dollar als reservemunt. Hoe? waarom? En wat nu?
Wanneer tal van landen de dollar afzweren als betaalmiddel, dan ontstaat een historische breuk. Wat zijn de oorzaken en gevolgen van het mogelijke einde van de dollar als wereldreservemunt?
|
| ||||||||||||
Op latere leeftijd was Salvador Dali nog steeds een gevierd kunstenaar die op pensioengerechtigde leeftijd actief deelnam aan het sociale leven. Hij bleef een extravagante levensgenieter met een brede vriendenkring. En zoals voor zovele Spanjaarden speelt het uitgaansleven zich af bij valavond, in een restaurant waar tot diep in nacht wordt getafeld en gedronken. Zo ook voor Salvador Dali, die bijzonder genereus bleek te zijn. In ruim gezelschap werd er meermaals per week bijzonder goed gegeten in betere restaurants en was het telkens weer Salvador Dali die het feestje betaalde. De man had bijgevolg vele vrienden. In de jaren ’70 en ’80 gebeurde de betaling voor dergelijk hoge bedragen doorgaans met een bankcheque.
Wanneer de rekening kwam, haalde Dali zijn chequeboek boven, vulde het bedrag in en ondertekende onderaan met een kunstzinnige en sierlijke handtekening. Maar zijn vulpen ging niet meteen terug in zijn vestzak. Neen, Dali draaide de cheque om en nam enkele ogenblikken de tijd om op de achterzijde enkele van zijn creaturen aan te brengen in de beeldtaal die hem zo typeerde.
Thanks for reading Substack van Joachim Van Wing ! Subscribe for free to receive new posts and support my work.
Wat overhandigde hij aan de ober? Een cheque voor een bedrag van 50.000 peseta’s, opgeluisterd en omgetoverd tot een waar kunstwerk. Een echte Dali.
 |
Waarom deze anekdote? Om te illustreren wat er gebeurt wanneer een cheque niet wordt geïnd of uitbetaald. De restaurateurs waren namelijk van oordeel dat de waarde van dat stukje papier, een echte Dali nota bene, veel hoger was dan de debet-waarde van '50.000 Pts’ in het rechter bovenhoekje. Het resultaat is eenvoudig en bijzonder ingenieus. Omdat de restaurateurs vast hielden aan het kunstwerkje, werden deze cheques nooit aangeboden bij de bank en bijgevolg nooit gecashed of uitbetaald. Op deze manier kon Salvador Dali jarenlang rijkelijk dineren in ruim gezelschap zonder dat het geld ooit van zijn rekening ging. Jarenlang gratis feesten in ruil voor de gepercipieerde waarde van een stukje schuldpapier.
Maar wat wanneer er na verloop van tijd zoveel Dali’tjes in omloop zijn gebracht, dat die papiertjes hun exclusiviteit en vermeende waarde verliezen? Wat wanneer inmiddels zowat iedere restaurateur op Las Ramblas wel een echte Dali in zijn kassa heeft liggen? Wat wanneer al die restaurateurs plots verkiezen die 50.000 Pts op hun rekening gestort te krijgen, liever dan vast te houden aan een pentekening?
Dat is exact wat dreigt te gebeuren met de dollar.
Wat gebeurt er wanneer thesaurieën overal ter wereld zich realiseren dat dollar-gedenomineerd schuldpapier veel minder waarde heeft dan de boekwaarde? Wat als al die cheques of obligaties plots hun weg terug vinden naar de Amerikaanse bank, wanneer ze worden verkocht en moeten worden uitbetaald? Wat wanneer plots iedereen zijn dollars verkoopt en niemand nog dollars koopt?
In dat scenario worden de Verenigde Staten van Amerika overspoeld met het schuldpapier (t.t.z. dollars) dat het decennialang in omloop heeft gebracht in ruil voor de tastbare en reële importgoederen en diensten die het al die tijd geleverd kreeg.
Wat we de voorbij weken meemaken is niets minder dan een “continentale drift”. Het is onmogelijk om het lijstje up-to-date te houden, want ja, zo snel gaat het.
Een beknopt overzicht van de voorbije weken;
- Turkije heeft een aanvraag ingediend om aan te sluiten bij de BRICS. En ook Mexico.
- Chili en Argentinië solliciteerden reeds enige tijd geleden en hun toetreding tot die handelszone is nakende.
- Saudi Arabië verhandelt voortaan haar aardolie niet langer in dollars en diende de aanvraag in om aan te sluiten bij BRICS. Tot ieder’s verbazing sloot het soenitische Saudi Arabië een vredesakkoord met het sjiïtische Iran. Daarmee komt er nu finaal ook vrede tussen het soenitische Irak en Iran.
- Indië besloot om internationale handel met BRICS-landen voortaan niet in dollars, maar wel in haar eigen muntn, de Rupi te verrichten.
- China en Brazilië sloten op 30 maart 2023 een akkoord om elkaar’s munt te gebruiken voor onderlinge transacties, de Yuan en de Real, niet langer de dollar.
- Nigeria sloot een overeenkomst met Peking om olie te exporteren in ruil voor een ‘petro-yuan obligatie’ die ten allen tijde converteerbaar en opvraagbaar is in reëel goud op de Shanghai Gold Exchange. Voorheen sloten Iran en China reeds een gelijkaardige deal.
- Japan houdt zich helemaal niet meer aan de Price cap die op Russische olie werd ingesteld en heeft een aanvraag ingediend om toe te treden tot Brics.
En zo gaat het maar door
- En ook Mexico, zoals Japan een eeuwenoude medestander van Washington, heeft een aanvraag tot lidmaatschap ingediend.
- Op 5 April 2023 bereikte ons het gerucht, en het is voorlopig niet meer dan, dat ook Australië en Nieuw-Zeeland op het punt staan om een formele aanvraag tot toetreding in te dienen.
Toen ik het enkele maanden geleden het aandurfde om de boude uitspraak te doen dat 2023 het jaar van de BRICS zou worden, ontbrak het me aan de fantasie en verbeeldingskracht om de velocity en de lawinekracht naar waarde te schatten waarmee dit speelveld groter wordt. Sneller, breder en krachtiger dan men toen voor mogelijk hield. ( -JVW )
Kortom, al deze landen, zowat 40% van de wereldeconomie en 80% van de wereldbevolking en 85% van alle energie en grondstoffen, kopen niet langer dollars om handel te drijven. En de dollars die ze aanhielden, die worden nu aan hoog tempo gedumpt, verkocht. Niet uit wrevel, niet uit wraak en evenmin om de VS een hak te zetten, neen, maar louter omdat het aanhouden of aankopen dollars niet langer nodig is om internationale handel te drijven in grondstoffen of energie.
De omvang van het ‘probleem’ is enorm. Buitenlandse investeerders hebben vandaag grofweg $33.000 miljard aan dollars uitstaan, waarvan $7.800 miljard aan obligaties. De Amerikaanse staatsschuld bedraagt $130.000 miljard, en dit louter bij gratie van 1. een reservemunt en 2. extreem lage rentevoeten. Wat als aan beide en einde komt?
Als Joe The Plumber meent dat inflatie vandaag reeds onhoudbaar hoog is in the States, dan kunnen deze prototypische middenklassers zich maar beter schrap zetten voor het soort Weimar-inflatie die zich aankondigt.
8 redenen ‘hoe’ en ‘waarom’ de Verenigde Staten en de dollar in geen tijd hun status van ‘blue chip’ en ‘wereldreservemunt’ verliezen en nu volledig in de verdrukking dreigen te geraken.
1. De ‘Weaponising’ van de dollar,
Wall Street, het Pentagon en Witte Huis hebben hun hand lelijk overspeeld in een verwoede poging om Rusland onder leiding van Vladimir Putin te verzwakken en te destabiliseren. Haviken in Washington meenden dat zij over voldoende macht beschikten om de wereld erop te wijzen welk lot men ondergaat wanneer men Washington tegen de haren instrijkt. Door (1) de dollar als een wapen in te zetten, (2) door sancties en embargo’s op te leggen, (3) door een dissident lid uit het swift-betaalsysteem te duwen, (4) door de diefstal van honderden miljarden aan Russische deviezen en tegoeden en door (5) een proxy-oorlog te financieren… meende men in Washington en Brussel een nucleaire hypermacht als Rusland op de knieën te krijgen. Die poging is niet alleen mislukt. Erger nog, de strafmaatregelen hebben andere landen de ogen geopend. Want wat de Verenigde Staten uithaalt met een nucleaire supermacht als Rusland, dat kunnen zij evenzeer met derderangs speler als Indonesië, Mexico, Nigeria, Brazilië of Angola. Dat hebben al die landen nu drommels goed begrepen. Het bewapenen van de dollar heeft totaal een avers effect gehad. Wat moest dienen als afschrikkingsmiddel, werd een boemerang, die nu onderweg is naar het aanzicht van de Amerikaanse politieke elite, het bankwezen, de industrie en de gezinnen.
2. Het einde van ‘gun boat diplomacy’
De term ‘gun boat diplomacy’ ontstond in de 19e eeuw, toen westerse mogendheden kanonneerboten gebruikten om handelsovereenkomsten en territoriale aanspraken in Azië en Afrika af te dwingen. Tegenwoordig wordt gun boat politiek beschouwd als een vorm van dwangmatige diplomatie en algemeen beschouwd als een schending van internationale wetten en normen.
Het Amerikaanse leger heeft geen gebrek aan witte olifanten. Het blinkt uit in 20e eeuwse wapensystemen als 5th generatie gevechtsvliegtuigen, drone-technologie en vliegdekschepen. Verouderde technologie in een wereld van hypersonische torpedo’s, hypersonische kruisraketten, elektronische ‘jamming’, hacking, cyberoorlog en satellietgestuurde communicatie. Tal van andere mogendheden beschikken over courante wapensystemen die Gun Boat Diplomacy definitief tot het verleden hebben verwezen.
3. gepercipieerde militaire zwakte
De V.S. is er sinds het einde van WOII niet meer in geslaagd een militaire confrontatie als overduidelijke winnaar te beslechten. De Koreanse Oorlog is nog steeds niet officieel beëindigd. In Vietnam won het iedere veldslag maar verloor het de oorlog. Twee geldverslindende invasies in Irak eindigden in gezichtsverlies. Zelfs uit Afghanistan werd het hypermoderne Amerikaanse leger verdreven door milities, gewapend met Kalasjnikovs. En nu is er ook Oekraïne, waar men niet in staat is rollend materieel of voldoende munitie te leveren.
Objectieve tegenstanders bespeuren zwakte en ruiken bloed. De VS is duidelijk niet langer in staat oorlog te voeren zoals het dat ooit pretendeerde. De tijd waarbij men zomaar tapijten aan vrijheid en democratie uitstrooide boven onderbewapende derdewereldlanden is voorbij.
4. Bretton Woods, Richard M. Nixon, augustus 1971
Sedert 15 augustus 1971 is de Dollar niet langer gedekt door goud. “It’s no longer redeemable in Gold.” Sneller dan ooit tevoren ontwaardde daarmee de munt en explodeerde de ‘deficit spending’, wat leidde tot de hoogste verschuldingsgraad in de geschiedenis van onze beschaving. De schuld is dermate opgelopen dat het voor iedereen inmiddels duidelijk is dat Washington niet de intentie heeft deze schuld ooit nog af te lossen. Gaat de V.S. ten onder aan die schuld, dan resten haar slechts drie opties : failliet gaan, inflateren of een grote reset.
De industriële en militaire macht die al die tijd de ruggengraat van deze reservemunt was, die fundamenten zijn inmiddels totaal afgebrokkeld. En terwijl de Euro, Yen, Dollar en Pond gedekt zijn door schuldpapier, verschijnen munten ten tonele zoals de Rand, Rupi, Yuan, Real, Roebel die gedekt zijn door fysiek goud en door commodities of grondstoffen.
5. Basel III
Bazel III is een reeks internationale bankvoorschriften die zijn ingevoerd als reactie op de financiële crisis van 2008. De regelgeving heeft tot doel de stabiliteit en de veerkracht van het banksysteem te verbeteren door de eisen voor het kapitaal en de liquiditeit van banken aan te scherpen. Onder Basel III moeten banken meer en hoogwaardiger kapitaal aanhouden om potentiële verliezen op te vangen, en voldoende liquiditeitsbuffers aanhouden om financiële stress te weerstaan.
Eén van de gevolgen van Basel III was dat centrale banken goudvoorraden verkochten en in ruil meer winstgevende producten op hun boeken namen, zoals T-bills en andere assets die een inkomstenstroom genereerden. Dat keerde plots vanaf 2017, wanneer de Duitse Bundesbank - quasi onder radar, haar goud begon op te vragen bij New York Fed en bij de Bank of England. Bijna ogenblikkelijk volgden landen als Tsjechië, Oostenrijk, Nederland, Hongarije, Polen,… datzelfde voorbeeld. In 2018 gingen deze nationale banken nog een stap verder en kochten meer goud aan dan in alle 60 voorgaande jaren samen. En in 2019 verdubbelde dat aankoopvolume nogmaals. En dan… komt de BIS (Bank of International Settlement) met de verklaring dat Goud weer zal worden beschouwd als een ‘valuable liquid asset’. Waren deze landen op de hoogte van de nakende reclassificatie van goud als een ‘near cash’ asset class? Die vraag is minder relevant dan het gevolg omdat de Oost-Europese landen die buiten de Euro-zone vallen, met dit soort goudvoorraden eerder geneigd zullen zijn zich met de BRICS-zone te affiliëren dan met een toekomstige Eurozone of dollarmarkt.
6. De Nieuwe Zijderoute
De Belt and Road Initiative (BRI) en de Shanghai coperation organisation (SCO) vormen samen de nieuwe zijderoute en is het grootste infrastructuurproject uit onze geschiedenis. Het is minder dan 20 jaar oud en heeft pas enkele jaren geleden echt tractie gekregen.
Op 29 maart 2023 vond onze kwaliteitskrant bij uitstek, De Tijd, het nodig om de nieuwe zijderoute nog als ‘een molensteen rond Chinese nek’ te typeren. De journalist van De Tijd oppert dat de $240 miljard aan risicovolle leningen een dreiging vormt voor Chinese banken. Bedenk dat het Chinese BNP $16.000 miljard bedraagt en dat deze $240 miljard aan risicovolle leningen gedekt is door een onderpand van reële bouwwerken, basis-infrastructuren, nutsvoorzieningen, mijnbouwexploitaties, petroleumconcessies en grondstoffenverkeer.
 |
De BRI is een netwerk van infrastructuren, bancaire handelsafspraken en onderlinge beschermingsakkoorden. Het omspant inmiddels de 13 OPEC-landen en deint van daaruit als een handelsnetwerk verder uit over heel Zuid-Amerika, Afrika en Azië. Het incorporeert ontelbare nieuwe havens waar bulkschepen richting China worden beladen met ertsen die via nieuwe spoorlijnen hun weg vinden vanuit het Afrikaanse of Zuid-Amerikaanse binnenland. Tot dat soort infrastructuren behoren ook containerdokken, snelwegen, krachtcentrales en hoogspanningsleidingen, waterzuiveringsinstallaties, noem maar op. En dit alles in olieproducerende landen, landen die goud accumuleren of produceren, landen die grote voorraden minerale grondstoffen bezitten en samen goed zijn voor 80% van de wereldbevolking en 40% van het Globale GDP.
7. Saudi Arabië stapt uit de petro-dollar
Als dit gebeurt, dan is dit dé dooddoener en het begin van het einde voor de dollar als reservemunt. In ruil voor militaire bescherming stapte het ‘Huis van Saud’ in 1975 in een overeenkomst met Washington en de MIComplex. Saudi Arabië zou al haar olie in dollar verhandelen en in ruil injecteerde het die dollars in de aankoop van Amerikaans wapentuig en Amerikaans schuldpapier. Dat huwelijk loopt nu ten einde. Saudi Arabië sloot enige tijd geleden reeds bewapeningscontracten met OPEC-partner Rusland en is tevens waarnemend lid van de SCO. De Saudi’s bedanken de Amerikanen voor de mooie jaren en de onvergetelijke herinneringen, maar voelen nu dat hun toekomst elders ligt, bij een andere bedpartner.
Wanneer Saudi Arabië plots Rupi’s, Goud, Yuan’s of Euro’s aanvaardt voor geëxporteerde aardolie, dan ziet geen enkel ander land zich nog verplicht of genoodzaakt om dollars aan te houden om petroleum te kunnen aankopen, laat staan andere essentiële grondstoffen. Dan is het hek van de dam. En dat ogenblik is ‘nu’.
8. Totaal gebrek aan leiding en leiderschap
Misschien is dit wel de voornaamste reden waarom de V.S. haar status van mondiale ‘Hegemoon’ verliest en de dollar haar status van wereldreservemunt.
Washington is sedert het aantreden van de Biden-administratie totaal stuurloos, ongeleid, afglijdend en verworden tot een wespennest van muitende en rovende machtsfracties. Dat zien we op ieder beleidsniveau.
 |
Als de dollar valt omdat iedereen de dollar dumpt en verkoop, wat zijn dan de gevolgen op korte termijn?
Dan ontstaat er een tsunami aan dollars richting de VS, wat leidt tot snel stijgende inflatie.
Als reactie daarop zien we meteen escalerende rentevoeten om dat monsterlijke verlies aan koopkracht op te vangen.
De inverse correlatie tussen intrestvoeten en ‘asset prices’ (a.k.a. ‘activa’) zorgde ervoor dat lage intrestvoeten sinds 2008 de prijzen van reële activa tot recordhoogte duwden. Stort de dollar plots in elkaar, dan exploderen de intrestvoeten en…
… stort de waarden van aandelen, obligaties en vastgoed in elkaar. Andere assets zoals als intellectuele eigendom (octrooien, patenten), grondstoffen, nutsinfrastructuren, landbouw,… die worden geraakt maar blijven eerder gevrijwaard van een totale wipe-out.
Dan dringen urgente beleidskeuzes omtrent de te volgen uitweg uit deze chaos zich op. Die keuze beperkt zich tot ofwel 1. een failliet, ofwel 2. het doorstaan van een hyperinflatie waartegen Weimar-ontwaarding een lentewandeling bleek, ofwel 3. Een grote reset, bijvoorbeeld onder de vorm van Central Bank Digital Currencies, al dan niet gedekt door fysieke goudvoorraden.
We houden dit met z’n allen in de gaten. De komende dagen en weken zullen bepalend blijken. Niet zozeer door wat de FED of Washington hiertegen menen in te brengen, maar wel de acties en de snelheid waarmee de rest van de wereld zich ontkoppeld. De snelheid waarmee is ronduit verbijsterend.
Thanks for reading Substack van Joachim Van Wing ! Subscribe for free to receive new posts and support my work.
Abonneren op:
Posts (Atom)
De Groene NAVO-Propagandist Maarten Muns
Op zoek naar een modus vivendi met Rusland Containment of detente? Welke ideologie er ook regeert, Rusland blijft een expansieve macht. ‘H...
-
SKIP TO CONTENT Site Navigation Popular Latest Sign In Subscribe GLOBAL THE WAR PHOTO NO ONE WOULD PUBLISH When Kenneth Jarecke photograph...
-
Paul2 heeft een nieuwe reactie op uw bericht "De Israelische Terreur 938" achtergelaten: Nou Stan ,dat wordt gevangenisstraf voor ...
-
Going Underground heeft deze post opnieuw geplaatst Afshin Rattansi @afshinrattansi · 5 u Col. Lawrence Wilkerson: ‘I WATCHED MOSSAD TAKE...
