Willem van Genugten en de Mensenrechten 15

Willem van Genugten,

Je schreef me gisteren dit:

Beste Stan,

In jouw ogen maak ik kennelijk verkeerde keuzes, en dat mag je vinden. Ikzelf heb er al jaren geleden voor gekozen om naast mijn universitaire werk, met name in het kader van wat nu heet de Adviesraad Internationale Vraagstukken, te trachten bij te dragen aan de integratie van de rechten van de mens in het buitenlands beleid. En anders dan jij soms lijkt te denken is dat geen kwestie van grote stappen, maar van hele smalle marges.

Om nog even terug te keren naar het begin. Ik heb de heer Van Agt niet willen ridiculiseren of iets dergelijks. Ik heb naar mijn smaak een zakelijk stuk geschreven, dat als doel had een ander perspectief op de zaak te laten zien. Dat jij dat niet apprecieert is aan jou, de NRC dacht daar anders over. De krant liet mij dat ook met zoveel woorden weten.

Verder schrijf je dat ik moet opkomen voor het internationale recht. Natuurlijk! Maar hoe zit dat in dit concrete geval? Als de Veiligheidsraad nu over een resolutie moet stemmen, stuit deze zeker op een veto van de VS, terwijl ik het van Frankrijk, het VK en de Russische Federatie niet zou weten (zij onthielden zich in de Algemene Vergadering van stemming). Nu kun je mij tegenwerpen dat dat een inherente zwakte is van het internationale recht, wat ik met je eens ben, maar ik teken maar even aan dat ik het VN-Handvest niet heb gemaakt.

De zaak zou dus acuut vastlopen, zoals de afgelopen decennia veel zaken Israel betreffend zijn vastgelopen in de Raad; ook al om die reden is - naast wat ik al eerder schreef - het alternatief m.i. nu gewoon beter: onderzoek door partijen zelf, onder internationaal toezicht en opnieuw voorleggen aan de hogere echelons als dat geen bevredigende resultaten oplevert. Succes is niet verzekerd, zoveel staat vast, maar ik vind het nog steeds de beste weg. Het internationale recht en de plaats van de mensenrechten daarin is een project dat ons in ruim zestig jaar van alles heeft gebracht, maar vaak ook staat het machteloos en zijn Grote Sprongen voorwaarts uitgesloten. En dan gaat het om het zoeken naar ingangen om weer een stapje verder te komen. En daar lopen onze meningen dan uiteen.

Met hart. groet,

Willem

Beste Willem,

Om te voorkomen dat we in een babylonische spraakverwarring eindigen, zal ik voor de lezers en ons beiden proberen een heldere lijn in onze gedachtewisseling aan te brengen.

Je stelt allereerst: 'In jouw ogen maak ik kennelijk verkeerde keuzes, en dat mag je vinden. Ikzelf heb er al jaren geleden voor gekozen om naast mijn universitaire werk, met name in het kader van wat nu heet de Adviesraad Internationale Vraagstukken, te trachten bij te dragen aan de integratie van de rechten van de mens in het buitenlands beleid. En anders dan jij soms lijkt te denken is dat geen kwestie van grote stappen, maar van hele smalle marges.'

Nee Willem, zo zit het niet. Van mij mag je hele kleine stapjes in 'hele smalle marges' zetten, als die stapjes maar de juiste richting opgaan. Ik stel geen 'grote stappen voor', geen sprake van, ik stel voor dat Israel na meer dan 60 jaar terreur tegen de Palestijnse burgerbevolking nu eindelijk eens gedwongen wordt het internationaal recht te gehoorzamen. Het streven om na meer dan 60 jaar het internationaal recht concreet te maken is geen kwestie van 'grote stappen', deze absurde gedachte kun je niet volhouden.

Nu we deze nonsens hebben weerlegd, wil ik het volgende constateren. Uit je email wordt duidelijk dat ik je kennelijk heb overtuigd dat het argument dat jij een dag eerder aanvoerde ondeugdelijk is. Dinsdag schreef je mij namelijk dat een, ik citeer, 'hoofdpunt' van jou is dat 'nu hoger opspelen volgens mij contraproductief [is], op het moment dat na acht jaar weer wordt geprobeerd iets tot stand te brengen in het MO', daarmee verwijzend naar het zogeheten vredesproces. Dat punt is dus geen 'hoofdpunt' meer voor jou, want nu gebruik je een volstrekt ander argument, te weten: 'De zaak zou dus acuut vastlopen, zoals de afgelopen decennia veel zaken Israel betreffend zijn vastgelopen in de Raad.' Maar Willem, daar ging het mij niet om, sterker nog, ik ben het volledig met je eens. Het internationaal recht wordt maar al te vaak door de grootmachten en hun satellieten in de Veiligheidsraad gegijzeld vanwege politiek opportunisme. Daarom is het ook zo belangrijk dat mensenrechtendeskundigen zoals jij niet het politieke spelletje meespelen, maar juist keer op keer het grote publiek duidelijk maken wat voor cynisch machtspel onze politici spelen met het leven van miljoenen mensen. En zo komen we opnieuw bij jouw opiniestuk in de NRC waarvan de strekking was, ik citeer kop en inleiding:

'Verhagen handelt Gaza-rapport goed af. Ook minister Verhagen wil straffeloosheid tegengaan, vergist u zich niet. De kunst is dat zo te doen dat vrede wordt bespoedigd, zegt Willem van Genugten.'

Verhagen handelde het Goldstone-rapport zelfs zo goed af dat gisteren de uitgesproken racistische Israelische minister van Buitenalndse Zaken, Lieberman,die voor een algehele etnische zuivering is, zijn collega Verhagen kwam bedanken, zoals de NRC berichtte:

Nederland uitzondering in Europa

Vandaag is Lieberman op bezoek in Nederland. Hij komt volgens het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken zijn Nederlandse collega Maxime Verhagen bedanken voor de Nederlandse steun aan Israël in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Deze veroordeelde vorige maand oorlogsmisdaden tijdens het Israëlische offensief in de Gazastrook, in december en januari. Nederland stemde tegen deze veroordeling.http://www.nrc.nl/buitenland/article2409945.ece/Omstreden_minister_uit_Israel_in_Nederland

Willem van Genugten, voor alle duidelijkheid: dat is dus dezelfde minister Verhagen die jij in bescherming neemt. Hetgeen mij leidt tot de volgende conclusie: Willem, je probeert ons iets wijs te maken dat jezelf niet gelooft, namelijk dat minister Verhagen oprecht ernaar streeft de Israelische oorlogsmisdadigers daadwerkelijk te laten berechten. Lieberman bedankte Verhagen niet voor niets. Ik concludeer dan tevens dat ook jij met je publicatie het publiek probeert te overtuigen dat de zaak opnieuw moet worden uitgesteld, en dat dit heel verstandig zou zijn, want dan... ja, wat dan Willem? Probeer je te suggereren dat als die weg van uitstel wordt gevolgd, de VS straks niet zal dwarsliggen?

Ook deze zin is humbug: 'De kunst is dat zo te doen dat vrede wordt bespoedigd, zegt Willem van Genugten.' Wie wil geen vrede? Ik heb als journalist nooit iemand gesproken die zei: 'Ha fijn, we gaan lekker oorlog voeren.' Elke hypocriet zegt voor vrede te zijn, dus ook de politici. Wist je dat niet Willem? Het gaat hier ook niet om vrede. Het gaat om een rechtvaardige vrede, een vrede die werkzaam zal blijken. Nogmaals Susan Sontag:

'What do we mean, for example, by the word "peace"? [...] It seems to me that what most people mean by "peace" is victory. The victory of their side. That's what "peace" means to them, while to the others peace means defeat. If the idea takes hold that peace, while in principle to be desired, entails an unacceptable renunciation of legitimate claims, then the most plausibel course will be the practice of war by less than total means. Calls for peace will be felt, if not fraudulent, then certainly premature. Peace becomes a space people no longer know how to inhabit. Peace has to be re-settled. Re-colonized...'

Politiek taalgebruik, de verkrachting van de taal, daar begint het allemaal mee. De auteur George Steiner beschreef in Verval van het woord 'wat politieke beestachtigheid en leugen van een taal kunnen maken, wanneer deze laatste is losgescheurd van de wortels van de moraal en het gevoelsleven, afgestompt door cliche's, loze beweringen en woordrestanten. Wat met het Duits gebeurd is, vindt ook in minder dramatische vormen elders plaats. De taal van de massamedia en de reclame... de stijl van het huidige poltieke debat, zijn even zovele duidelijke bewijzen voor het verdwijnen van de vitaliteit en de nauwkeurigheid van uitdrukking. De taal van onze gemeenschap is in een hachelijke toestand geraakt, wanneer een onderzoek naar radio-actieve neerslag de naam "Operation Sunshine" kan krijgen.' Of, zo voeg ik eraan toe, wanneer de moord op meer dan 300 Palestijnse kinderen gekwalificeerd wordt als een 'gerechtvaardigde antwoord'. Dit is het taalgebruik van het CIDI en van types als Lieberman, de man die minister Verhagen namens Israel kwam bedanken. Welk recht bestaat er nog wanneer de weerlozen straffeloos worden vermoord? Intussen probeer jij ons een schijnwereld voor te spiegelen als de echte wereld. In een volgend stuk ga ik verder in op je drogredenering.

Willem van Genugten en de Mensenrechten 14

Ik kreeg deze email van Willem van Genugten:

Beste Stan,

In jouw ogen maak ik kennelijk verkeerde keuzes, en dat mag je vinden. Ikzelf heb er al jaren geleden voor gekozen om naast mijn universitaire werk, met name in het kader van wat nu heet de Adviesraad Internationale Vraagstukken, te trachten bij te dragen aan de integratie van de rechten van de mens in het buitenlands beleid. En anders dan jij soms lijkt te denken is dat geen kwestie van grote stappen, maar van hele smalle marges.

Om nog even terug te keren naar het begin. Ik heb de heer Van Agt niet willen ridiculiseren of iets dergelijks. Ik heb naar mijn smaak een zakelijk stuk geschreven, dat als doel had een ander perspectief op de zaak te laten zien. Dat jij dat niet apprecieert is aan jou, de NRC dacht daar anders over. De krant liet mij dat ook met zoveel woorden weten.

Verder schrijf je dat ik moet opkomen voor het internationale recht. Natuurlijk! Maar hoe zit dat in dit concrete geval? Als de Veiligheidsraad nu over een resolutie moet stemmen, stuit deze zeker op een veto van de VS, terwijl ik het van Frankrijk, het VK en de Russische Federatie niet zou weten (zij onthielden zich in de Algemene Vergadering van stemming). Nu kun je mij tegenwerpen dat dat een inherente zwakte is van het internationale recht, wat ik met je eens ben, maar ik teken maar even aan dat ik het VN-Handvest niet heb gemaakt.

De zaak zou dus acuut vastlopen, zoals de afgelopen decennia veel zaken Israel betreffend zijn vastgelopen in de Raad; ook al om die reden is - naast wat ik al eerder schreef - het alternatief m.i. nu gewoon beter: onderzoek door partijen zelf, onder internationaal toezicht en opnieuw voorleggen aan de hogere echelons als dat geen bevredigende resultaten oplevert. Succes is niet verzekerd, zoveel staat vast, maar ik vind het nog steeds de beste weg. Het internationale recht en de plaats van de mensenrechten daarin is een project dat ons in ruim zestig jaar van alles heeft gebracht, maar vaak ook staat het machteloos en zijn Grote Sprongen voorwaarts uitgesloten. En dan gaat het om het zoeken naar ingangen om weer een stapje verder te komen. En daar lopen onze meningen dan uiteen.

Met hart. groet,
Willem

Dit is dus het antwoord op een serie vragen van mij. Dit is ongeveer het niveau van het publieke debat in Nederland, 378 woorden op in totaal 14.895 woorden van mij, waarin ik nauwkeurig trachtte een ingrijpend probleem te beschrijven door dieper op de materie in te gaan. Professor Willem van Genugten meent erin te zijn geslaagd om in nog geen 3 procent van wat ik geschreven heb, mij en u afdoende te hebben beantwoord. Op de kwaliteit van zijn woorden zal ik later ingaan, maar nu al is duidelijk dat ik het met deze woorden moet doen. Dit niveau dus. Het maakt Nederland nog kleiner dan het al is.

http://stanvanhoucke.blogspot.com/search?q=willem+van+genugten

SEPTEMBER 1, 1939 by W.H. Auden I sit in one of the dives On Fifty-second Street Uncertain and afraid As the clever hopes expire Of a low dishonest decade: Waves of anger and fear Circulate over the bright And darkened lands of the earth, Obsessing our private lives; The unmentionable odour of death Offends the September night. Accurate scholarship can Unearth the whole offence From Luther until now That has driven a culture mad, Find what occurred at Linz, What huge imago made A psychopathic god: I and the public know What all schoolchildren learn, Those to whom evil is done Do evil in return. Exiled Thucydides knew All that a speech can say About Democracy, And what dictators do, The elderly rubbish they talk To an apathetic grave; Analysed all in his book, The enlightenment driven away, The habit-forming pain, Mismanagement and grief: We must suffer them all again. Into this neutral air Where blind skyscrapers use Their full height to proclaim The strength of Collective Man, Each language pours its vain Competitive excuse: But who can live for long In an euphoric dream; Out of the mirror they stare, Imperialism's face And the international wrong. Faces along the bar Cling to their average day: The lights must never go out, The music must always play, All the conventions conspire To make this fort assume The furniture of home; Lest we should see where we are, Lost in a haunted wood, Children afraid of the night Who have never been happy or good. The windiest militant trash Important Persons shout Is not so crude as our wish: What mad Nijinsky wrote About Diaghilev Is true of the normal heart; For the error bred in the bone Of each woman and each man Craves what it cannot have, Not universal love But to be loved alone. From the conservative dark Into the ethical life The dense commuters come, Repeating their morning vow; 'I will be true to the wife, I'll concentrate more on my work,' And helpless governors wake To resume their compulsory game: Who can release them now, Who can reach the dead, Who can speak for the dumb? All I have is a voice To undo the folded lie, The romantic lie in the brain Of the sensual man-in-the-street And the lie of Authority Whose buildings grope the sky: There is no such thing as the State And no one exists alone; Hunger allows no choice To the citizen or the police; We must love one another or die. Defenseless under the night Our world in stupor lies; Yet, dotted everywhere, Ironic points of light Flash out wherever the Just Exchange their messages: May I, composed like them Of Eros and of dust, Beleaguered by the same Negation and despair, Show an affirming flame.

Waiting for the Barbarians

Het is precies wat AdR stelt: 'la trahison des clercs', het verraad van de intellectuelen, die keer op keer de belangen van de machtigen dienen. Ook zij die kritisch lijken, maar nooit hun eigen belang uit het oog verliezen. Die met een zeker gevoel van kille superioriteit zeggen: 'Ja, maar het internationaal recht is niets zodra de politiek dwarsligt', en vervolgens hun brood verdienen aan het internationaal recht. En dan is er nog het slag dat kijkt uit welke hoek de wind waait. De cynicus, de opportunist, de verveling en de dood. We wachten...

Waiting for the Barbarians

What are we waiting for, assembled in the forum?

The barbarians are due here today.

Why isn't anything happening in the senate?
Why do the senators sit there without legislating?

Because the barbarians are coming today.
What laws can the senators make now?
Once the barbarians are here, they'll do the legislating.

Why did our emperor get up so early,
and why is he sitting at the city's main gate
on his throne, in state, wearing the crown?

Because the barbarians are coming today
and the emperor is waiting to receive their leader.
He has even prepared a scroll to give him,
replete with titles, with imposing names.

Why have our two consuls and praetors come out today
wearing their embroidered, their scarlet togas?
Why have they put on bracelets with so many amethysts,
and rings sparkling with magnificent emeralds?
Why are they carrying elegant canes
beautifully worked in silver and gold?

Because the barbarians are coming today
and things like that dazzle the barbarians.

Why don't our distinguished orators come forward as usual
to make their speeches, say what they have to say?

Because the barbarians are coming today
and they're bored by rhetoric and public speaking.

Why this sudden restlessness, this confusion?
(How serious people's faces have become.)
Why are the streets and squares emptying so rapidly,
everyone going home so lost in thought?

Because night has fallen and the barbarians have not come.
And some who have just returned from the border say
there are no barbarians any longer.

And now, what's going to happen to us without barbarians?
They were, those people, a kind of solution.

By Constantine Cavafy (1864-1933), translated by Edmund Keeley

Voor degenen die hun brood verdienen aan het recht. Mad Max.

When you're lost in the rain in Juarez

And it's Eastertime too
And your gravity fails
And negativity don't pull you through
Don't put on any airs
When you're down on Rue Morgue Avenue...

Benjamin Ferencz and Antonio Cassese

Preface

Meeting Benjamin Ferencz and Antonio Cassese

Anyone who has met Benjamin Ferencz and Antonio Cassese knows that here are two men totally committed to the defense of human rights and human dignity. They are by the strength of their personalities guides and tutors. They offer inspiration and an irresistible a remedy against cynicism. Both Benjamin Ferencz and Antonio Cassese have many stories to tell about the power politics and self-interest of states and their leaders and about the excessive violence and cruelty individuals can commit when they get the opportunity. But they also teach us that one need not be a blind optimist to go in search of direction and progress through law. For them to believe this is of itself no small achievement, since their work has confronted them with human behavior at its worst.

This book is published to celebrate the Praemium Erasmianum awarded in November 2009 to Benjamin Ferencz, the former Nuremberg prosecutor and Antonio Cassese, the first president of the International Tribunal for the former Yugoslavia (ICTY) and current president of the Special Tribunal for Lebanon. The prosecutor and the judge together embody the history of international criminal law from Nuremberg to The Hague. The choice to interview the laureates was based first and foremost on the wish to introduce these two remarkable personalities, well known among their colleagues in the lively international legal community, to a wider audience.

The idea for this book is rooted in a book Antonio Cassese published in 1993. At the end of 1970’s, Cassese interviewed in depth the great Dutch international lawyer, B.V.A. Röling, who had been a judge at the Tokyo tribunal, the post Second World War International Military Tribunal for the Far East. For several reasons, the book saw the light only years later, in the watershed year of 1993. In that year, the Tribunal for the former Yugoslavia was established by the UN Security Council to try the war crimes being committed in the heart of Europe. To this day The Tokyo Trial and beyond remains a treasure trove of observations and wisdom: many of the issues Cassese and Röling covered in their conversations have lost none of their urgency. Cassese’s connection with Röling was forged in scholarship and a clear-headed critical approach of international criminal law. By no coincidence, Ben Ferencz and Bert Röling also met in the course of their advocacy to have “aggression” properly defined by the United Nations. Both fiercely independent, both men were deeply aware that every war brings about unspeakable horrors and grief and should be prevented by all available means.


The very first time I saw Ben Ferencz in action was in Rome in 1998. Within the span of five weeks the treaty for the International Criminal Court had to be hammered out. There was a strong sense of momentum, of now-or-never. Debates raged day and night, in the great conference rooms, in the back chambers and in the corridors. In the middle of it all Ferencz could be found, tirelessly working on unwilling or uninformed delegations. I saw government representatives, NGO members and journalists bestow their respect on this former Nuremberg prosecutor. And, Ferencz, who is not the most patient of men showed an immense patience in his explanations of the complicated legal and political subjects at stake. The ICC founding treaty came to pass. The crime of aggression made it to the final text only at the very last stage of the negotiations. But the crucial issue of the court’s jurisdiction over this crime was postponed. It may have been a blow for its champion, but Ben Ferencz saw it as another step forward and he continued to explain, to lobby and to travel the world. It was hard to catch him in one place. With the review conference of the ICC looming in 2010, he moved from meeting to lecture to conference, from New York to Saint Petersburg to Salzburg, always on the same mission, delivering his mantra: stop the war. And, most immediately, he urges his audience: make it possible for the ICC to prosecute crimes of aggression.

At times during the interviews, when we expressed our concerns about legal and human shortcomings in the burgeoning ICC, Ferencz plainly told us that we had our noses too close to the ground. We should take our distance. What may seem stagnation at the time can be seen as part of an important development with hindsight.

Antonio Cassese came from international humanitarian law and human rights law to the new field of international criminal law. At one point in the interview he told us: ''The body of international law is made up of a set of rules that gradually emerge, and as a result the common conscience of mankind is found in customary international law.'' Cassese pairs his conviction that the law of humanity is anything but a stagnant, unmovable system with his own deep awareness that the dignity of humanity is it not safe in the hands of the state. At the same time he has an open mind for the many efforts by individuals representing the state, to do what is right. He has a keen eye for the beauty and the power of the language of criminal law, with its precise definitions and qualifications.
In his first report as president of the ICTY to the General Assembly of the UN in 1994, Antonio Cassese quoted from Benjamin Ferencz’ statement held on 29 September 1947 in the Einsatzgruppen trial in Nuremberg: ‘if these men be immune, then law has lost its meaning, and men must live in fear’. The judge sided with the prosecutor.

After some years in Florence, Cassese is once again drawn to the epi-centre of international criminal law, the Dutch city of The Hague, this time as president of the Lebanon tribunal. His life often shifts among his many roles from being a judge on the bench to leading the UN Commission of Enquiry to Sudan and then again to periods with a different perspective as scholar, teacher, editor, commentator and writer of innumerable articles and books. But never do these changes bring about disconnection. Cassese keeps his nose to the ground, to use the words of Ben Ferencz, and combines a talent for seeing and thinking through the themes of international law with great clarity and command of detail.
On the wall of his office we found a text by Bertolt Brecht: “Von Natur bin ich ein schwer beherrschbarer Mensch. Autorität, die nicht durch meinen Respekt entsteht, verwerfe ich mit Ärger, und Gesetze kann ich nur als vorläufige und fortwährend zu ändernde Vorschläge, das menschliche Zusammenleben regulierend, betrachten.”(I am by nature a man who is difficult to control. I reject with outrage any authority that does not rest on my respect. And I regard laws only as provisional and soon to be changed proposals for regulating human intercourse.). It speaks for itself and for Cassese.


About the book

Marlise Simons and I share a long history of working closely as reporters at the international tribunals and the ICC, Marlise as a correspondent for The New York Times and I as a contributor to law journals and Dutch radio and television. Now, in this project we found a great way to pool our resources.

Of course, when we suggested the interviews, both Cassese and Ferencz protested that they had written extensively about every imaginable subject relating to international law, the laws of warfare, humanitarian law, human rights law and international criminal law. And in general, there is an abundance of publications about the international tribunals, the International Criminal Court and any subject related to the stormy development of this area of law. We only had to pick and choose from their work. But, quoting from Cassese’s Preface to the Tokyo Trial and beyond we retorted, what better medium is there than ‘the oldest and noblest means of communication: word of mouth’?

And so we met with Ferencz in Florida and with Cassese in The Hague. Over the course of several days, we sat for long hours of questioning, discussing and contemplating, but also laughing, gossiping and being utterly chaotic. The interviews were far too long and freewheeling, in the same way as Cassese described the result of his interviews with Röling. And after much pruning and reordering, trying to make sense, we ventured to send the draft text to our interviewees. They reacted in character. Ferencz preferred to discuss changes by telephone and said he was too occupied preparing new seminars. Cassese not only added to the text and clarified any vagueness, but also meticulously corrected errors and typos. And both were more than willing to answer additional questions. So ultimately this has become their book and we can only hope that they will consider it a worthy present on the occasion of their Erasmus Prize.

To further paint the portraits of the prosecutor and the judge, we have chosen articles written by the laureates themselves, some older, some from a more recent date. Instead, we could have just published the extensive bibliographies and referred to the website of Benjamin Ferencz where every article and lecture and the more personal “Benny stories” can be found. However, we wanted to underscore the interviews with some of their own texts offering a link from the past through the presence to the future. The selection of articles could be considered random, but we have looked for texts that are related to subjects covered in the interviews.

Since the legal definition of aggression in war and, ultimately, bringing the crime of aggression under the jurisdiction of the ICC, have been a life-long obsession of Ferencz, the obvious choice was one of his articles about this theme: Removing the Lock From the Courthouse Door. Reconciling Legitimate Concerns, earlier published in May 2008.
Ferencz’ heartfelt wish that an effective compensation system for victims of war crimes in their broadest sense would one day become possible is backed by the choice for his article Compensating Victims of the Crimes of War, dated 1972. And lastly, we have chosen some chapters from his so-called Benny stories about a complicated and troubled period of Ben Ferencz’ working life. In Seeking Redress for Hitler's Victims (1948-1956) he offers us a glimpse, not yet the whole story, of an under-reported post War period. Ferencz is one of the very few who was there, who can tell us about the aftermath of the Second World War from his own experience, not only about the Nuremberg tribunal and the Einsatzgruppen trial, but also about the restitution system that he practically invented in Germany to compensate victims and their relatives for some of their losses. Here the man, who stood in the middle of it all, grappling for a rational solution in irrational circumstances, gives us an insight into the many questions he had to face then and which are all to recognizable in our time. Today, the ICC is struggling to find a balance between functioning as a criminal court and answering the dire needs of the countless victims of the massive violence. The ICC Trust Fund for Victims in particular has to go through several of the complicated stages Ferencz touches upon in this series of stories.


Antonio Cassese wrote earlier published his Soliloqui in The Humanitarian Dimension of International Law, Selected Papers. It is his personal history as a scholar and as a practitioner of law and it is a great pleasure that we were allowed to add this beautiful article to the book. Cassese covers the latest developments in international justice in his recently held lecture Reflections on the Current Prospects of International Criminal Justice. From the abundance of articles about court decisions and the merits of international criminal law, we have chosen, and we admit that we could have just as well have picked one of the many others, the article called Is the bell tolling for universality? A plea for a sensible notion of universal jurisdiction, published in 2003. It covers the intricate matter of the universal jurisdiction, the sovereignty of states and immunities of the senior state officals, which we have further explored in the interview with Antonio Cassese.

Heikelina Verrijn Stuart

Willem van Genugten en de Mensenrechten 13

Heikelina Verrijn Stuart and Marlise Simons

The Prosecutor and the Judge

Benjamin Ferencz and Antonio Cassese - Interviews and Writings

200 pages, 6 3/10 x 9 1/2

Paper $29.95

ISBN: 9789085550235 Pre-order now. Will publish April 2010
For sale only in the United States, its dependencies, the Philippines, and Canada

Diepte-interviews met Benjamin Ferencz en Atonio Cassese over oorlogsmisdaden, de menselijke wreedheid, de beperkingen van de internationale rechtbanken en meer.

De prestigieuze Praemium Erasmianum 2009 werd toegekend aan Benjamin Ferencz en Antonio Cassese, die de belichaming zijn van de geschiedenis van het internationaal strafrecht van Neurenberg tot Den Haag.
The Prosecutor and the Judge is een ontmoeting met deze twee opmerkelijke mannen, in de vorm van diepte-interviews door Heikelina Verrijn Stuart en Marlise Simons. De interviews gaan over werk en ideeën, over de oorlogsmisdaden, de menselijke wreedheid, het eigenbelang van staten; over wroeging in de rechtszaal, teruggave en compensatie voor de slachtoffers en over de kracht en de beperkingen van de internationale rechtbanken.

http://www.press.uchicago.edu/presssite/metadata.epl?mode=synopsis&bookkey=8929094

Beide heren krijgen de Erasmusprijs van dit jaar uitgereikt. En Willem van Genugten, het staat er allemaal heel duidelijk. De 89-jarige Benjamin Ferencz stelt het zo in het hoofdstuk 'Removing the Lock from the Courthouse Door': 'The International Military Tribunal (IMT) at Neuremberg held that agression was "the supreme international crime" for which leading planners and perpetrators could be held accountable in an international court of law. The legal recognition in 1946 that war-making was not a national right but an international crime was the greatest achievement of the trial and the proudest accomplishment of Robert M. Jackson, the highly esteemd US Supreme Court judge who served as Chief Prosecutor for the United States.'

Dit staat in een boek dat morgen verschijnt ter gelegenheid van het feit dat de twee oude juristen in Nederland zijn om hun prijs te accepteren. 'Crimes of Agression'. De Israelische invallen in dat deel van Palestina dat aan de Palestijnen was gegeven 1948, Egypte 1956, Libanon 1982, zijn schoolvoorbeelden van Agressie Oorlogen. En tijdens de gewelddadige inval in Gaza waarbij tenminste 300 Palestijnse kinderen werden vermoord als gevolg van 'disproportioneel geweld' zoals de Israelische generaals het zelf noemden, was één grote oorlogsmisdaad. Ook die moet juridisch vervolgd worden. Niet in verre toekomst, maar nu. Hoe? By 'Removing the Lock from the Courthouse Door' en niet door uitstel. De Israelische terreur duurt al decennia.

'war-making was not a national right but an international crime'

Willem van Genugten en de Mensenrechten 12

De NRC bericht vanavond:

Nederland uitzondering in Europa

Vandaag is Lieberman op bezoek in Nederland. Hij komt volgens het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken zijn Nederlandse collega Maxime Verhagen bedanken voor de Nederlandse steun aan Israël in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Deze veroordeelde vorige maand oorlogsmisdaden tijdens het Israëlische offensief in de Gazastrook, in december en januari. Nederland stemde tegen deze veroordeling.

http://www.nrc.nl/buitenland/article2409945.ece/Omstreden_minister_uit_Israel_in_Nederland

Dat is dezelfde minister Verhagen die jij in bescherming neemt Willem van Genugten. Daar ga je, professor.

De Israelische Terreur 1020

De Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman in Den Haag, met achter hem minister Verhagen (Buitenlandse Zaken, CDA) Foto Roel Rozenburg

Omstreden minister uit Israël in Nederland

Gepubliceerd: 11 november 2009 08:07 | Gewijzigd: 11 november 2009 14:21

De Israëlische minister Lieberman, bekend om zijn extreme uitspraken, is bijna nergens echt welkom. Vandaag is hij in Den Haag.

Door onze correspondent Guus Valk

Nokdim, 10 nov. Auto’s met camera’s op het dak rijden rond. Bezoekers van buiten worden gevolgd door een Humvee met bewapende Israëlische soldaten. Nokdim, een joodse nederzetting ten zuiden van Jeruzalem, op de bezette Westelijke Jordaanoever, wordt zwaar bewaakt.

Rijen caravans aan de rand van het dorp duiden op snelle groei. De meerderheid van de circa 900 inwoners stemde bij de laatste verkiezingen op de beroemdste ingezetene. „Avigdor Lieberman woont hier om ons te steunen”, zegt Shahav Birman, een student. „Dat betekent veel voor me. Andere politici steunen ons alleen in woorden. Hij gaat letterlijk naast ons staan.”

Zelfs de woonplaats van minister Lieberman van Buitenlandse Zaken is een statement, merkt Shaul Mishal op. Nederzettingen zijn volgens internationaal recht illegaal. Volgens de hoogleraar politicologie aan de Universiteit van Tel Aviv „vereenzelvigt hij zich met de kolonistenbeweging door in een nederzetting te wonen”.

Nederland uitzondering in Europa

Vandaag is Lieberman op bezoek in Nederland. Hij komt volgens het Israëlische ministerie van Buitenlandse Zaken zijn Nederlandse collega Maxime Verhagen bedanken voor de Nederlandse steun aan Israël in de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties. Deze veroordeelde vorige maand oorlogsmisdaden tijdens het Israëlische offensief in de Gazastrook, in december en januari. Nederland stemde tegen deze veroordeling.

Lees verder: http://www.nrc.nl/buitenland/article2409945.ece/Omstreden_minister_uit_Israel_in_Nederland

Persbericht

08-11-2009

Israëli’s in Nederland demonstreren tegen bezoek Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman

Wij ,een groep Israëli’s, woonachtig in Nederland en verenigd in de Stichting gate48, demonstreren op woensdag 11 november tegen het bezoek van Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Buitenlandse zaken, aan Nederland. Wij demonstreren tegen de manier waarop hij in Nederland door de regering kritiekloos wordt ontvangen (achter gesloten deuren) en tegen het speciaal onthaal dat het Centrum Informatie Documentatie Israël (CIDI) die avond organiseert in het Golden Tulip Apollo Hotel in Amsterdam.

Avigdor Lieberman pleit al jaren tegen de aanwezigheid van Arabische/Palestijnse bewoners in Israël. Hij heeft herhaaldelijke malen gesproken over de verwijdering van deze groep bewoners uit Israël, wat neerkomt op een etnische zuivering en tegen elke vorm van co-existentie tussen Israëli’s en Palestijnen ingaat. Hij is een persoon die, tot hij minister van buitenlandse zaken werd, openlijk haat zaaide en racistische motieven en argumenten hanteerde. Het feit dat hij deel uitmaakt van een democratisch verkozen regering maakt hem nog geen legitime politicus, maar eerder een schande voor de Israëlische staat. Wij geloven dat zijn ideeen enkel meer haat zaaien tussen beide bevolkinggroepen in Israël en een vreedzame oplossing van het conflict tot een onmogelijkheid maken.

Zijn bezoek aan Nederland willen wij daarom niet zonder protest voorbij laten gaan. Op 11 november om 19.30 zullen wij, als stichting gate48, demonstreren voor het Golden Tulip Apollo Hotel aan de Apollolaan in Amsterdam, waar Lieberman op uitnodiging van het CIDI spreekt op een gesloten bijeenkomst. Wij willen bekend maken aan Lieberman, CIDI, de aanwezigen en de rest van Nederland dat wij zijn opruiende teksten geen platform waardig achten .

www.gate48.org

En nu opletten hoeveel Nederlanders bereid zijn op te komen voor de mensenrechten, en deze groep Israeli's zullen steunen. Ik ga er in elk geval naar toe.

De Wapenindustrie 3

Ik kreeg net dit bericht:

1/11/2009: "De reputatie die Nederland heeft hoog te houden"

Een persbericht van de Campagne tegen Wapenhandel.


Korvet Dipo Negoro, genoemd naar de leider van een opstand tegen de Nederlandse indringers op Java, 1825-1830, waarbij vele duizenden Javaanse mensen over de kling zijn gejaagd. Maar wel mooi Nederlands fabrikaat! anno 2009...

Klik op meer

Nederlandse wapenexport naar recordhoogte

Groningen, 11 november 2009 – In 2008 bereikte de Nederlandse wapenexport een recordhoogte van ruim 1,25 miljard euro, zo blijkt uit de vandaag verschenen “Analyse Nederlandse wapenexportvergunningen 2008” van de Campagne tegen Wapenhandel. Een aantal uitvoervergunningen botst duidelijk met de Europese wapenexportcriteria waaraan Nederland zich heeft verbonden.

Zo werd toestemming gegeven voor wapenzendingen naar Pakistan, Saoedi-Arabië en Jemen, ondanks gewapende conflicten en mensenrechtenschendingen in die landen. Indonesië, waarmee Nederland een langlopende ontwikkelingsrelatie heeft, steekt zich met 316 miljoen euro voor de aanschaf van twee korvetten en bijbehorende radarvuurleiding nog dieper in de schulden.

Nederland laat wapentransporten via Schiphol en Rotterdam ongehinderd passeren als de vracht afkomstig is van bondgenoten. Zodoende liet men twee Tsjechische wapentransporten met ondermeer 20.000 geweren door op weg naar Sri Lanka. Ook werd niet opgetreden tegen een massale vracht Amerikaanse munitie voor Georgië, die eind juli – vlak voor de oorlog tegen Rusland - op Schiphol werd aangemeld.

Daarnaast vallen een groot aantal exporten van nachtzichtapparatuur op voor de krijgsmachten van India, Marokko, Thailand en China. Tegen China loopt nota bene een (beperkt) Europees wapenembargo. Het Libische leger is voor het eerst in decennia weer een acceptabele bestemming; aan dictator Khadaffi werd een radar verkocht.

“Nederland houdt een dubieuze reputatie hoog als grote wapenexporteur” vindt onderzoeker Frank Slijper van de Campagne tegen Wapenhandel. “Economische en bondgenootschappelijke argumenten wegen vaak zwaarder dan mensenrechten, vrede en veiligheid”.

http://www.devrije.nl/archives/00002790.html

De Israelische Terreur 1019

Sonja heeft een nieuwe reactie op uw bericht "De Israelische Terreur 1018" achtergelaten:

BINNENLAND
Lieberman ziet wereldvrede als grote uitdaging

(Novum) - Israël wil vrede in het Midden-Oosten en de rest van de wereld. Dat was woensdag de boodschap van de omstreden Israëlische minister van buitenlandse zaken, Avigdor Lieberman, tijdens een bezoek aan Nederland.

"Wij willen vrede, niet alleen in het Midden-Oosten, maar over de hele wereld", zei Lieberman voor aanvang van een gesprek met zijn Nederlandse ambtgenoot Maxime Verhagen (CDA). Dat is 'een heel grote uitdaging', voegde Lieberman eraan toe.

Lieberman is zeer omstreden vanwege zijn radicale standpunten. Zo heeft hij in het verleden bepleit dat er een atoombom op Gaza zou worden gegooid en gezegd dat Palestijnse gevangenen in zee moesten worden verdronken. De PvdA plaatste daarom vraagtekens bij de ontvangst van Lieberman door Verhagen.

Tijdens een korte verklaring voor de pers herhaalde Lieberman woensdag geen van zijn controversiële uitspraken. Wel zei hij dat Nederland een speciaal land is voor joden, vanwege Spinoza en Anne Frank. "We bewonderen ook uw gedrag tijdens de Tweede Wereldoorlog", zei Lieberman verder.

Verhagen liet blijken dat hij de Nederlandse bezwaren tegen bijvoorbeeld de Israëlische nederzettingenpolitiek aan Lieberman duidelijk zou maken. "Wij zullen onze zorgen delen, zoals vrienden dat met elkaar doen." Verhagen zei dat hij een 'eerlijk en open' gesprek wilde.

Verhagen en Lieberman wilden geen vragen van de pers beantwoorden. Een gesprek van Lieberman met Kamerleden vindt later woensdag achter gesloten deuren plaats. Woensdagavond dineert Lieberman op een geheime locatie met PVV-leider Geert Wilders, die hem als een politieke medestander ziet.

"We bewonderen ook uw gedrag tijdens de Tweede Wereldoorlog", zei Lieberman verder." Hoe nu? Zou deze voormalige uitsmijter van een Sovjet-bar niet weten dat Anne Frank door een Nederlander is verraden en dat meer dan 70 procent van alle joodse Nederlanders uitgeroeid werd? Procentueel twee keer zoveel als in Belgie en drie keer zoveel als in Frankrijk! En dat allemaal mede dankzij de voortreffelijke organisatie in Nederland, het werk van gemeente-ambtenaren, de politie, spoorwegen, Westerbork etc.

Willem van Genugten en de Mensenrechten 11

Beste Willem van Genugten,

De vraag is: hoe verdedigen we onszelf tegen de willekeur van de macht? Tegen de Solana's en de academici die om wat voor oneigenlijke redenen dan ook het recht verkrachten, en de taal waarin dat recht is vastgelegd. Hoe verdedigen we ons tegen de terreur van de macht als zelfs in een trias politica het recht een instrument van politieke macht is geworden? Hoe verdedigen we ons met woorden wanneer diezelfde woorden zijn ontmanteld? Niet voor niets verklaarde Susan Sontag, toen ze in 2001 in aanwezigheid van de toenmalige burgemeester Ehud Olmert de Jerusalem Prize aanvaardde, het volgende:

'We fret about words, we writers. Words mean. Words point. They are arrows. Arrows stuck in the rough hide of reality. And the more portentous, more general the word, the more they also resemble rooms or tunnels. They can expand, or cave in. They can come to be filled with a bad smell. They will often remind us of other rooms, where we'd rather dwell or where we think we are already living. They can be spaces we lose the art or the wisdom of inhabiting. And eventually those volumes of mental intention we no longer know how to inhabit will be abandoned, boarded up, closed down. What do we mean, for example, by the word "peace"? [...] It seems to me that what most people mean by "peace" is victory. The victory of their side. That's what "peace" means to them, while to the others peace means defeat. If the idea takes hold that peace, while in principle to be desired, entails an unacceptable renunciation of legitimate claims, then the most plausibel course will be the practice of war by less than total means. Calls for peace will be felt, if not fraudulent, then certainly premature. Peace becomes a space people no longer know how to inhabit. Peace has to be re-settled. Re-colonized...'

Woorden hebben een duidelijk omlijnde betekenis zolang de taal niet verkracht is. Het recht heeft betekenis zolang die niet ontkracht wordt door politieke argumenten en verkracht wordt door politiek cynisme. Jij Willem, treedt in de openbaarheid. Dat publieke domein is geen neutrale wereld, maar een gewelddadige, die elk jaar weer miljarden uitgeeft aan de meest geavanceerde wapens om zo zijn wil te kunnen opleggen aan de zwakkeren. Jij en ik leven in een westerse wereld die al meer dan 5 eeuwen terreur inzet om zijn belangen te waarborgen. Dit is geen retoriek, dit is de werkelijkheid zoals miljarden mensen die dagelijks ondergaan. De werkelijkheid van doodgewone burgers, zowel daar als hier. In Praise of Barbarians schrijft de Amerikaanse auteur Mike Davis:

'The victims of the WTC massacre --the secretaries, accountants, deli delivery guys, window cleaners, stock analysts, and firefighters-- were not the ones who designed and implemented our secretive, antidemocratic, and criminal policies in the Muslim world. They did not overthrow the elected government of Mossadegh in Iran; support the genocide of eight hundred thousand leftists in Indonesia; intervene on behalf of the fascist Phalange against the Palestinians in Lebanon; fight a dirty war against Dhofarian insurgents; underwrite absolute monarchies like Saudi Arabia, the shah of Iran, Morocco, and the Gulf Emirates; build with billions of U.S. taxdollars the golden throne upon which Mubarak sits like a modern-day pharaoh; arm Saddam Hussein in the 1980s and turn a blind eye to his genocide against the communists and Kurds; then kill Iraqi civilians in bombing raids... Nor did they stir the Shias of southern Iraq into revolt, then abandon them to Saddam Hussein's executioners because George Bush senior calculated that the total destruction of the regime would create an impermissable power vacuum that Iran might rush to fill. (wat nu ook gebeurd is. svh) Ordinary New Yorkers, likewise, did mot blow an Iranian passenger jet out of the sky or kill Qadaffi's daughter; secretly sell arms to Iran in order to fund mass murder in Central America; pin medals on Ariel Sharon, the butcher of Beirut; turn a blind eye to Israel's continuing expropriation of Palestinian land; smile when Kuwait and other Gulf autocracies expelled four hundred thousand Palestinians; give Stinger missiles to Bulddadin Hikmatyar, a sadistic fanatic who made Afghanistan the world's leading exporter of heroin; condone one military dictatorship after another in Pakistan; romance the Taliban in 1995-96 because Union Oil wanted to build a pipeline across Afghanistan; or blow up the pharmaceutical plant that was Sudan's only source of antimalarial drugs.'

Dit is maar een kleine greep, Willem, uit ellenlange lijst van terreurdaden die uit naam van ons worden gepleegd tegen de zwakkeren in de wereld. Wij accepteren maar al te vaak dat onze politici de grootst denkbare terreur uitoefen. Al het andere is contra-terreur, terreur die de westerse machthebbers hebben opgeroepen. In die wereld stel jij nu voor het internationaal recht even terzijde te schuiven omdat beschaving de westerse politici even niet uitkomt. En op die manier laat je je gebruiken omdat het op jouw beurt weer past in jouw agenda. Minister Verhagen heeft in het verleden keer op keer in het geval van Israel aangetoond dat voor hem het internationaal recht terzijde kan worden geschoven omdat het de machtigen in het Westen ongelegen uitkomt.

Weet je, jouw houding in deze getuigt van iets veel algemeners, namelijk van het feit dat de de overgrote meerderheid van de Nederlandse intellectuelen tot over hun oren gecorrumpeerd zijn geraakt, dat het kleine Machiavellisten zijn geworden, die hun eigen positie bewaken ten koste van de moraliteit. Daarom is het ook zo stil in Nederland en is er geen echt publiek debat, hier heersen de kleine kongsis, het poldermodel, het ons kent ons, het systeem van de cooptatie. Op de televisie zie je dag dag uit dezelfde hoofden in steeds wisselende samenstellingen. Hoofden met monden die steeds dezelfde gecorrumpeerde woorden uitspreken. Het is het verraad van mijn generatie zoals dat gisteren in de NRC nog eens duidelijk werd verwoord door de auteur Pieter Waterdrinker toen hij stelde dat 'Generatie-Mak de wegbereider [is] van Wilders. De elite wijt de de opkomst van xenofobe leiders als Wilders aan de amorfe massa, en nog steeds onvoldoende aan zichzelf... De meeste strijders tegen de nieuwe, gemuteerde nationalistische pest – bij wie ik mij aansluit – zijn de afgelopen jaren vooral vreemdeling geworden van zichzelf. Vreemdeling in het eigen geweten. Maar net als honden de dreiging van een aardbeving voelen, voelt de massa dergelijk spagaatgedrag bijna altijd feilloos aan. Sinds de moord op Fortuyn is er in dit opzicht niks veranderd. En dat is zowel een voedingsbodem voor huidige en toekomstige rattenvangers, als een schande.'

En hij heeft gelijk, mijn generatie waartoe ook jij behoort, die opgroeide met de Who: 'Hope I die before I get old' is een zeldzaam hypocriete, opportunistische, intellectueel corrupte generatie, die de voedingsbodem heeft gekweekt voor de enorme rancune die nu als een veenbrand voortwoekert. Vandaar de groeiende haat tegen de elite en tegen de intellectuelen, die het systeem net zo braaf dienen als in voorbije tijden de geestelijken Rome dienden. Mijn generatiegenoten waren druk bezig te kijken welke plaats ze op de apenrots konden innemen en vooral ook konden behouden. En daartoe waren ze bereid om al hun idealen, al hun rudimentaire morele opvattingen, prijs te geven. Willem, jij bent zo ongeveer de enige in Nederland die gelooft dat minister Verhagen te goeder trouw is inzake de Palestijnen en de Joden in Israel en het bezet gebied. In elk geval doe je alsof. Deze al dan niet gespeelde naieviteit gaat ten koste van de geloofwaardigheid van het internationaal recht. Als zelfs hoogleraren internationaal recht het internationaal recht ondergeschikt maken aan politieke overwegingen, dan getuigt dit niet alleen van een gebrek aan intellectuele integriteit, maar leidt dit ook nog eens tot de uitholling van dat internationaal recht.

Je schreef mij: 'Beste Stan, Je haalt nogal uit...' Inderdaad Willem, want er staat hier veel op het spel. Het is geen ontspannend partijtje schaak voor heren. Het gaat hier over zaken die leven of dood betekenen van ontelbare mensen, mensen die niet of nauwelijks voor zichzelf kunnen opkomen. Het gaat hier om normen en waarden, om dat wat ons mensen maakt, niet om een of ander lullige positie, of om status, of om reputatie. Naar de hel met de verraders, die niet alleen de anderen hebben verraden, maar vooral ook zichzelf. Ik heb het niet alleen over jou. Ik spreek over die hele stokdove, corrupte generatie van me, al die luitjes met hun immoreel opportunisme en met hun even volle penzen als volle geldbuidels.

Willem van Genugten en de Mensenrechten 10

Dag Stan,

Ik laat je nog wel iets horen, maar weet niet precies wanneer. Drukke dag.

Hgr,
Willem

Beste Willem van Genugten,

Ik wacht keurig af. Een ding is duidelijk: het internationaal recht is niet uitgevonden om er allerlei politieke spelletjes mee te spelen. Het recht, de taal, is het enige dat ons beschermt tegen de terreur van de macht.

"There are some whose only reason for inciting war is to use it as a means to exercise their tyranny over their subjects more easily. For in times of peace the authority of the assembly, the dignity of the magistrates, the force of the laws stand in the way to some extent of the ruler doing what he likes. But once war is declared then the whole business of state is subject to the will of a few ... They demand as much money as they like. Why say more?" Erasmus of Rotterdam 1469-1536, Adages IV.i.1

Wijsheid 26

"There are some whose only reason for inciting war is to use it as a means to exercise their tyranny over their subjects more easily. For in times of peace the authority of the assembly, the dignity of the magistrates, the force of the laws stand in the way to some extent of the ruler doing what he likes. But once war is declared then the whole business of state is subject to the will of a few ... They demand as much money as they like. Why say more?" Erasmus of Rotterdam 1469-1536, Adages IV.i.1

Willem van Genugten en de Mensenrechten 9

Willem van Genugten,

Wanneer jij, als mensenrechtenhoogleraar publiekelijk een politiek standpunt inneemt ten aanzien van Israel, een standpunt dat de uitvoering van het het internationaal recht op een laag pitje zet, dan moet je je toch afvragen of je overtuigend overkomt bij het publiek.

Welnu Willem, het volgende: 'The European Commission conducted a survey, between 8 and 16 October 2003, through Taylor Nelson Sofres/ E.O.S. Gallup of Europe, and those questioned were asked which countries posed a "threat to peace in the world".

The survey base was large, being a total of 7,515 citizens in the then fifteen European Union member states.

The country that was placed highest as a threat to world peace was Israel.' In 2007 toonde een BBC-onderzoek aan dat Israël door een representatieve groep burgers het meest negatief werd beoordeeld van in totaal twaalf landen, waaronder Iran en Noord-Korea.

Onlangs verklaarde Javier Solana, een van Europa's machtigste mannen: "Allow me to say that Israel is a member of the European Union without being a member of its institutions". He added that Israel is an "integral part of all EU programmes", contributing with its eminent know-how in leading technologies. He pointed out that while not being a candidate for admission, Israel has closer ties to the European Union than even those countries which are poised for membership... He concluded by saying that Israel was not responsible for the sluggish pace of the Israeli-Palestinian peace process, which was simply due to a problem of methodology,' aldus de secretaris-generaal van de Europese Raad. Kortom, Israel kan doen wat het wil, de misdaden van de 'Joodse natie' worden geaccepteerd door Europa, en zelfs beloond. Het maakt duidelijk dat het internationaal recht voor het Westen geen 'consistent principe' is maar een 'politiek wapen.'

Willem, er is een geweldige kloof ontstaan tussen de publieke opinie en het politiek opportunisme. Gewone burgers zijn tegen de Israelische terreur, terwijl Europese politici en in hun kielzog, academici zoals jij, politieke, economische en culturele druk op Israel proberen te traineren. Sterker nog, de politiek beloont Israel voor de terreur die het uitoefent. Terreur zei ik? Ja terreur, zoals dit begrip gedefinieerd wordt in het Amerikaanse Leger Hand Boek: ‘het bewust geplande gebruik van geweld of dreiging van geweld om doelen te bereiken die politiek, religieus, of ideologisch van aard zijn.’

Met andere woorden Willem, terreur moet bestreden worden, niet morgen, niet volgende week, niet ergens in een verre toekomst, maar nu, want anders ondermijnen jij en de politici het internationaal recht, nota bene jouw -- zogezegd -- raison d'être als hoogleraar internationaal recht. Jouw achterban is inmiddels een minderheid geworden. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat de meerderheid van de Europese burgers voor de onmiddellijke toepassing van het internationaal recht is, zodat Israel niet langer meer de grootste bedreiging van de wereldvrede vormt. In plaats van dat je als deskundige het publiek een handvat geeft door net als andere experts juridische argumenten aan te dragen, ondermijn je met je politieke standpunt het internationaal recht.

Dan nog iets. Jij wil op dit moment geen juridische vervolging van de Israelische oorlogsmisdadigers omdat, zoals je me schrijft jouw 'hoofdpunt' is dat 'nu hoger opspelen volgens mij contraproductief [is].' Je maakt hier een geweldige denkfout. Ik zal het je proberen uit te leggen. In 2007 interviewde ik Ray Dolphin, afkomstig uit Ierland, functionaris van de UNWRA, de VN-organisatie die de Palestijnse vluchtelingen hulp verleent, auteur van The West Bank Wall, Unmaking Palestine. Hij zei me het volgende:

‘Het Internationaal Gerechtshof heeft nog eens benadrukt dat Israël geen onbelangrijk rechtsregeltje overtreedt, maar een fundamenteel recht schendt, een rechtsbeginsel waarop het hele internationale juridische bouwwerk berust, een recht dat net zo essentieel is als bijvoorbeeld het eigendomsrecht. Dat Europa de Israëlische schendingen accepteert, is levensgevaarlijk. Als het recht wegvalt in de internationale betrekkingen krijgt men chaos, en dat zien we daar dan ook. Bovendien ondermijnt Israël daarmee bewust het zogenaamde vredesproces, de meeste deskundigen zijn dan ook pessimistisch over de uitkomst van de “onderhandelingen”, de Israëlische regering doet geen enkele stap in de richting van een levensvatbare Palestijnse staat en dus van een rechtvaardige vrede. Integendeel, ze doen alles eraan om dit onmogelijk te maken. De Europeanen zouden niet moeten afgaan op wat er allemaal aan mooie woorden wordt gezegd, maar moeten kijken wat er daadwerkelijk gebeurt. Kijk naar de afsluitingen, de uitbreidingen, de militaire controleposten, de wegversperringen, de belegering, al die zaken in bezet en belegerd gebied die een normaal Palestijns leven verlammen. Zouden Europeanen onder dezelfde omstandigheden willen leven? De overgrote meerderheid van de Israëlische hindernissen bevindt zich in het centrale deel van de West Bank, en die zijn daar om de Joodse kolonisten te beschermen. Af en toe horen we dat Israël een goodwillgebaar maakt door een paar van die versperringen te verwijderen, maar in de praktijk is er sprake van een toename. En díé verdwijnen niet, ze zijn onderdeel geworden van het dagelijks leven van de bezetting. Palestijnse burgers horen politici over vrede praten maar de realiteit is dat ze niet vrij kunnen reizen, dat ze onder een militaire bezetting leven, dat de repressie ongestoord doorgaat, dat de nederzettingen uitbreiden en er steeds meer buitenposten gevestigd worden, terwijl die zelfs volgens de Israëlische overheid illegaal zijn. Natuurlijk geloven de Palestijnse burgers niet dat er een vredesproces gaande is, ze zien precies het tegenovergestelde. Nu we geconfronteerd worden met deze situatie zou een eerlijke bemiddelaar noodzakelijk zijn, en ik laat het aan de lezers over om te bepalen of de VS dit ook is. In elk geval is duidelijk dat de Palestijnen de zwakste partij zijn. Ze hebben al veel ingeleverd, ze gaan al jaren akkoord met slechts 22 procent van de 47 procent die ze van de Verenigde Naties hebben gekregen en toch wordt er nu van hen verwacht dat zij nóg meer concessies zullen doen. Het feit dat de Palestijnen afzien van meer dan de helft van het aan hun toegezegde land wordt algemeen gezien als een unieke concessie in de geschiedenis van antikolonialistische bewegingen. De Britse hoogleraar Vaughan Lowe, die voor het Internationaal Gerechtshof (ICJ) de Palestijnen juridisch bijstond, heeft erop gewezen dat de Palestijnen in feite helemaal niet hoeven te onderhandelen over rechten die allang vastliggen in internationale overeenkomsten en het internationaal recht. Ze hebben die rechten al! Hij beklemtoonde dat het ICJ in Den Haag ‘‘heeft bevestigd dat de rechten en plichten van Palestina en de Palestijnen bij wet zijn geregeld en niet domweg alleen maar een zaak zijn voor politieke onderhandelingen. Palestina en de Palestijnen bezitten niet slechts claims en belangen waarover ze met Israël moeten onderhandelen. Zij hebben legale rechten. Zij hoeven niet te onderhandelen over deze rechten. Ze hoeven geen concessies te doen in ruil voor de erkenning van die rechten. Zij bezitten die rechten al en zij hebben het recht op naleving van die rechten.’’ Hoewel de Europese Unie tegen raadpleging van het Internationaal Gerechtshof was, heeft ze naderhand wel degelijk de uitspraak van Hof geaccepteerd en de VN-resolutie gesteund waarin Israël met klem wordt opgeroepen om de uitspraak te respecteren. Israël weigert en desalniettemin blijft de EU het land op elk gebied steunen. Dat is een verwerpelijke politiek, vooral ook omdat het Hof alle staten eraan heeft herinnerd “dat zij de verplichting hebben om de illegale situatie niet te erkennen die voortvloeit uit de constructie van de Muur en om geen hulp of bijstand te verlenen in het handhaven van de situatie die geschapen is door de bouw ervan”. Europa zwijgt en Israël gaat gewoon verder, de zionisten willen meer dan 90 procent van het voormalige Palestina en de Palestijnen zijn momenteel bij de onderhandelingen extra in het nadeel aangezien ze onderling verdeeld zijn, er is sprake van een Palestijnse Autoriteit in Gaza en één in Ramallah. Voor de regering van president Abu Mazen zijn de huidige besprekingen de laatste kans om te laten zien dat het mogelijk is serieus met Israël te onderhandelen over een levensvatbare Palestijnse staat. Mislukt dit dan zullen de militanten het bewijs krijgen dat onderhandelingen niets opleveren, zeker niet als die onder de auspiciën staan van de Verenigde Staten. Ik weet niet waar het Westen nu op wacht. Ik weet wel dat niets in de wereld statisch is, dus ook niet in de Gazastrook en op de West Bank. Gezien het feit dat de Palestijnen in steeds kleinere enclaves worden gedrukt en ook economisch worden vernietigd, is het wachten op een nieuwe geweldsgolf.'

Willem, het zal ook jou nu duidelijk zijn dat er in wezen niets valt te onderhandelen, zoals je collega van de Universiteit van Oxford, professor Vaughan Lowe, ook benadrukt. Staten mogen burgers niet terroriseren, staten mogen geen land stelen, en misschien nog belangrijker: de rechten van de Palestijnen zijn onvervreemdbaar. Dus hoeft men ook niet te wachten met het berechten van de Israelische oorlogsmisdadigers. Het enige dat nu moet gebeuren is dat de westerse politiek Israel dwingt op te houden met de decennialange schendingen van het internationaal recht. Dwingen door bijvoorbeeld een boycot, zoals ook met Zuid-Afrika is gebeurd. Net zolang tot ook de de 'Joodse staat' het internationaal recht leert te respecteren. Dat ik, als journalist/schrijver, jouw dit nu moet uitleggen is op zich al treurig. Kom op Willem, hou je aan het recht. Het is allemaal niet voor niks vastgelegd.

De Israelische Terreur 1018

Persbericht

08-11-2009

Israëli’s in Nederland demonstreren tegen bezoek Israëlische minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman

Wij ,een groep Israëli’s, woonachtig in Nederland en verenigd in de Stichting gate48, demonstreren op woensdag 11 november tegen het bezoek van Avigdor Lieberman, de Israëlische minister van Buitenlandse zaken, aan Nederland. Wij demonstreren tegen de manier waarop hij in Nederland door de regering kritiekloos wordt ontvangen (achter gesloten deuren) en tegen het speciaal onthaal dat het Centrum Informatie Documentatie Israël (CIDI) die avond organiseert in het Golden Tulip Apollo Hotel in Amsterdam.

Avigdor Lieberman pleit al jaren tegen de aanwezigheid van Arabische/Palestijnse bewoners in Israël. Hij heeft herhaaldelijke malen gesproken over de verwijdering van deze groep bewoners uit Israël, wat neerkomt op een etnische zuivering en tegen elke vorm van co-existentie tussen Israëli’s en Palestijnen ingaat. Hij is een persoon die, tot hij minister van buitenlandse zaken werd, openlijk haat zaaide en racistische motieven en argumenten hanteerde. Het feit dat hij deel uitmaakt van een democratisch verkozen regering maakt hem nog geen legitime politicus, maar eerder een schande voor de Israëlische staat. Wij geloven dat zijn ideeen enkel meer haat zaaien tussen beide bevolkinggroepen in Israël en een vreedzame oplossing van het conflict tot een onmogelijkheid maken.

Zijn bezoek aan Nederland willen wij daarom niet zonder protest voorbij laten gaan. Op 11 november om 19.30 zullen wij, als stichting gate48, demonstreren voor het Golden Tulip Apollo Hotel aan de Apollolaan in Amsterdam, waar Lieberman op uitnodiging van het CIDI spreekt op een gesloten bijeenkomst. Wij willen bekend maken aan Lieberman, CIDI, de aanwezigen en de rest van Nederland dat wij zijn opruiende teksten geen platform waardig achten .

www.gate48.org

En nu opletten hoeveel Nederlanders bereid zijn op te komen voor de mensenrechten, en deze groep Israeli's zullen steunen. Ik ga er in elk geval naar toe.

De Israelische Terreur 1017

Ik kreeg net dit opgestuurd:

---- ------- Original Message ------- -----
From: Kristel <kristelinpalestine@gmail.com>
To: Kristel de Wit <kristelinpalestine@gmail.com>
Sent: Fri, 6 Nov 2009 20:08:38

Beste allen,

Iets heel belangrijks! En ik hoop echt dat iedereen die dit leest hier iets
mee doet, want de komst van Lieberman naar Nederland mag niet zonder protest
gebeuren! Helaas ben ik zelf nog in Palestina. Het enige wat ik van hieruit
kan doen is zoveel mogelijk mensen oproepen om te gaan en ook in mijn naam
te protesteren!! Hoe meer mensen hoe beter. Zorg ervoor dat hij weet dat
niet iedereen in Nederland achter zijn komst staat. En stuur zoveel mogelijk
door, plaats op Hyves en Facebook en andere social media!


*Naar aanleiding van het bezoek van Israels Minister van Buitenlandse zaken
Lieberman aan ons land roepen verschillende organisaties waaronder het
Nederlands Palestina Komitee op tot protestactie.*

Lieberman bezoekt Nederland


Op woensdag 11 november tussen 16.00 en 17.30 spreekt de Israelische
Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman met de Tweede
Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken in Den Haag. Om 20.00 uur spreekt
Lieberman in het Golden Tulip Apollo hotel in Amsterdam op uitnodiging van
het CIDI tijdens een besloten bijeenkomst.

Op 12 november<http://www.tweedekamer.nl/vergaderingen/commissievergaderingen/per_commissie/details.jsp?parlisnummer=2009A03172&dayofweek=&his>discussieert
de Commissie Buitenland van de Tweede Kamer over het rapport
Goldstone en verschillende onderzoeken naar de Operatie Cast Lead.


Oproep


Wij roepen een ieder op om op *woensdagmiddag 11 november tussen 15.30 en
18.00 uur op het Plein in Den Haag* voor het Tweede Kamergebouw te komen
voor een picket actie tegen de komst van de Lieberman.
Vanaf 19.30 uur wordt een lawaaidemonstratie voor het *Golden Tulip Apollo
Hotel in Amsterdam gepland. *


*Deze oproep wordt ondersteund door: Al Awda, Haags Vredesplatform (HVP),
Hope Foundation, Humanistisch Vredesberaad, Internationale Socialisten (IS),
Leidse Actiegroep Stop de Bezetting, Nederlands Palestina Komitee (NPK),
Palestina Komitee Nijmegen, Palestina Komitee Rotterdam, Palestijns Platform
voor Mensenrechten en Solidariteit (PPMS), Stichting voor Maatschappelijke
Vooruitgang van Allochtonen (SMVA), Stichting Palestijnse Vrouwen in
Nederland, Stichting Stop de Bezetting, Universitaire Activisten, Verenigde
Wereldburgers voor Internationaal recht, Vredes Platform Alkmaar, Vrouwen in
het Zwart, Vrijwillige Internationale Aktie (VIA) en anderen.*


--------------------------------------------------------------------------------

*Waar staat Lieberman voor?*


• Geboren in Chisinau, Moldavië, werd hij snel na zijn emigratie naar Israël
lid van de Kach partij die inmiddels als terroristische organisatie verboden
is. Een van de slogans van deze partij is Dood aan de Arabieren!
• Hij is als kolonist gaan wonen in de illegale nederzetting Nokdim
• In 1998 pleitte hij voor het bombarderen van de Egyptische Assouan Dam als
vergelding voor de steun van Egypte aan Yasser Arafat ( Factbox: Israel’s
Lieberman and Controversial Comments; Reuters, 1 april 2009).
• In 2002 zei hij dat alle belangrijke gebouwen van het Palestijnse
Nationaal Gezag met de grond gelijk zouden moeten worden gemaakt (The
Independent van 7 maart 2002).
• Als Minister van Transport pleitte hij er in 2003 voor 250 Palestijnse
gevangenen in de Dode Zee (de diepste plek op aarde) te dumpen, in plaats
van ze vrij te laten (Ha'aretz van 11 juli 2002).
• In 2009 tijdens de Israelische aanval op Gaza zei hij dat Israel
kernwapens tegen Gaza moest inzetten, zoals de Verenigde Staten hebben
gedaan tegen Japan in de Tweede Wereldoorlog (The Jerusalem Post van 13
januari 2009).
• Hij pleitte voor executie van Palestijnse Knessetleden die contact hadden
met gekozen Hamas-leden nadat Israel deze het recht had ontnomen om in
Oost-Jeruzalem te blijven wonen (I'lam Alternative News Briefing Nummer 23,
11 mei 2006).
• Lieberman wil geen vrede tussen Israel en de Palestijnen. Hij wil het hele
gebied tussen de Middellandse Zee en de Jordaan, en voor de autochtone
Palestijnen is daarin geen plaats (aldus Knesset-lid Ahmad Tibi in The New
York Times van 7 april 2009).
• Hij is een ultrarechtse racist die uitdraagt dat er voor de inheemse
Palestijnen binnen Israel geen plaats is. Hij wil inheemse Palestijnen een
loyaliteitsverklaring laten tekenen aan Israel als joodse staat. Hiermee
zouden Palestijnen zichzelf als niet-joden tot tweederangsburgers maken.
Tekenen zij niet, dan wil Lieberman hun het Israelische staatsburgerschap
ontnemen (Ha'aretz van 28 juni 2002).
• Hij steunde Israëls massaslachting in Gaza. Hij maakte destijds weliswaar
geen deel uit van de regering en was formeel niet verantwoordelijk, maar is
sinds de vorming van de regering van Binyamin Netanyahoe als regeringslid
mede medeverantwoordelijk voor talrijke schendingen van het internationaal
recht zoals de afsluiting van Gaza, de voortgang van de illegale bouw van
nederzettingen en apartheidsmuur, de illegale detentie van duizenden
Palestijnse gevangen waaronder honderden kinderen enzovoort;
• Hij wordt ervan verdacht miljoenen aan smeergelden te hebben opgestreken
tijdens zijn werk als Knesset-lid, evenals het witwassen van geld,
mishandeling van een getuige, en verstoren van de rechtsgang (The Jerusalem
Post van 21 oktober 2009).


*Waarvoor komt Lieberman?
*

* *

Lieberman wil de Kamerleden overtuigen dat Israel in de dichtbevolkte strook
van Gaza niet anders kon dan vele burgers en burgerinfrastructuur raken,
zogenaamd omdat het zichzelf moest verdedigen tegen Palestijnse
raketaanvallen. Israel pleit er nu voor het oorlogsrecht te veranderen om in
de toekomst niet meer in de beklaagdenbank te hoeven staan. Het gesprek met
de Commissie Buitenland is niet meer en niet minder dan een lobbygesprek
waarin Israel zichzelf zal proberen vrij te pleiten.

Ook zal Lieberman Minister Maxime Verhagen willen bedanken voor de steun die
hij Israel gaf in de VN-Mensenrechtencommissie en de Algemene vergadering
van de verenigde Naties. Nederland stemde immers tegen het voorstel om het
Goldstone-rapport voor te leggen aan de VN-Veiligheidsraad. Nederland wil,
net als Israel, dit rapport liever in de ijskast stoppen. *
*Lieberman komt op de dag voorafgaand aan de vergadering van de Commissie
Buitenlandse Zaken van de Tweede Kamer op 12 november, waarin de
“Appreciatie van het rapport Goldstone en verschillende onderzoeken naar de
Operatie Cast Lead” centraal staat. Het Goldstone-rapport beschrijft
talrijke oorlogsmisdaden die tijdens Israels oorlog tegen Gaza zijn
gepleegd.




http://mooiniet.wordpress.com

Vuile schoonheid van Dode Zee producten? Mooi NIET !

----- ------- End Forwarded Message ------- -----

Samora consultancy
www.samora.org

De Israelische Terreur 1016

De Volkskrant:

Bestook Lieberman met kritische vragen!

Jaap Hamburger,Galit Saporta,Ghada Zeidan, 10-11-2009 15:55

reageer 114 reacties

De Nederlandse regering ontvangt de radicale Israëlische minister van Buitenlandse Zaken, maar weigert elk contact met Hamas. Dat is inconsequente diplomatie.

Deze week brengt de Israëlische minister voor Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman, leider van de extreemrechtse partij Israel Beitenu, (Israël Ons Huis) een bezoek aan Nederland. Lieberman staat te boek als een stokebrand die de afgelopen jaren met zijn partij de verhoudingen tussen Israëli’s en Palestijnen verder op scherp zette, zowel in Israël als in de bezette Palestijnse gebieden.

Denigrerend
Hij schroomt niet zich in het openbaar uiterst denigrerend over Palestijnen uit te laten en deinst er evenmin voor terug openlijk doelbewust provocerende wetsvoorstellen in te dienen. Zo betoogde hij bijvoorbeeld dat Palestijnse Knessetleden verantwoordelijke waren voor de terroristische aanval op een religieuze joodse school.

Hij is bekend als initiator van een voorstel waarin alle inwoners van Israël geacht worden trouw te zweren aan Israël als Joodse staat en de dienstplicht te vervullen. Het Ministerie van Binnenlandse Zaken wordt volgens deze wet gemachtigd om inwoners die dit weigeren, hun staatsburgerschap te ontnemen. Voor de Palestijnse inwoners van Israël, 20 procent van de bevolking, is een dergelijke eed onacceptabel. Zij zouden immers als Palestijn trouw moeten zweren aan een zich als ‘Joods’ profilerende staat die hun geschiedenis, positie en rechten negeert.

Japan
Ten tijde van de aanval op Gaza zei Lieberman dat Israël moest doorgaan ‘op de manier waarop de Amerikanen doorgingen tegen Japan’. De implicatie is duidelijk: zet het atoomwapen in. Hoewel een dergelijk ‘voorstel’ niet al te serieus te nemen valt, moet de minachting voor Palestijnen die eruit spreekt wel degelijk serieus worden genomen.

De Israëlische krant Jerusalem Post noemde Lieberman daarom gevaarlijker voor Israël dan Achmadinejad, omdat hij bijdraagt aan de morele uitholling van de Israëlische samenleving. Die morele uitholling is gaande en Lieberman dingt daarbij naar de eerste prijs, bijvoorbeeld met zijn ‘idee’ de Palestijnse gevangenen, die Sharon wilde vrijlaten, te verdrinken in de Dode Zee, ‘het diepste punt op aarde’.

CIDI
Het is inderdaad verontrustend dat deze provocateur zijn regering en daarmee zijn land in het buitenland vertegenwoordigt, als chef diplomatie. Wat komt zo’n man in Nederland doen? Wel, hier zal hij de vrienden van het CIDI toespreken. Hij zal praten met Minister Verhagen en, op verzoek van de Israëlische ambassadeur, met de vaste Kamercommissie voor Buitenlandse Zaken, maar wel in een besloten zitting. Een verzoek van de Commissie om een openbare bijeenkomst heeft Lieberman geweigerd, wat haaks staat op de openheid waarmee hij normaal zijn opvattingen ventileert.

Diplomatie is diplomatie: dat onze minister van Buitenlandse zaken praat met een collega van elders, ook al is die van bedenkelijke signatuur, hoort daarbij en is juist wat diplomatie waardevol kan maken, samengevat als: beter praten dan strijden.

De Israëlische krant Jerusalem Post noemde Lieberman daarom gevaarlijker voor Israël dan Achmadinejad

Het blijft in dat verband bevreemden dat dezelfde minister die bereid is Lieberman te ontvangen, categorisch elk contact met het Hamasbestuur afwijst en zelfs bij zijn bezoek aan het Midden-Oosten eerder dit jaar geweigerd heeft de Gazastrook te betreden.

Dit kenmerkt het inconsequente karakter van het Nederlandse diplomatieke beleid ten aanzien van het Midden-Oosten.

Inhoud
Het komt nu geheel aan op de inhoud, op wat minister Verhagen tegen Lieberman zegt. Nederland heeft in het verleden, bij monde van Verhagen, meermalen aangegeven een actieve en ‘positieve’ rol in het Israëlisch-Palestijnse vredesproces’ te willen vervullen. Uitgangspunt daarvoor zijn nog immer de drie voorwaarden die het Kwartet voor het Midden-Oosten – met karakteristieke eenzijdigheid- stelt aan de Palestijnse kant: erkenning van het bestaansrecht van de staat Israël, afzwering van geweld en erkenning van de eerder gemaakte internationale afspraken.

Lieberman daarentegen staat bekend om zijn controversiële uitspraken over het ‘vredesproces’. Zo heeft hij het betiteld als een verspilling van tijd en geld. Het voordeel van zulke onverbloemde uitingen is dat we weten wat voor vlees we in de kuip hebben.
Uit Liebermans uitspraken blijkt dat hij zelf niet aan de internationale voorwaarden voor enig vredesproces wenst te voldoen.

Opstappen
Toen hij in 2008 als Minister van Strategische Zaken opstapte uit het kabinet van Premier Olmert zei hij: 'Ik heb meermalen gezegd: onze taak in de regering is het stopzetten van het Annapolis-proces'. In 2002, nog geen minister, zei hij over de bezette Palestijnse gebieden: 'om 8 uur bombarderen we alle commerciële centra, om 12 uur bombarderen we alle tankstations, om 2 uur in de middag bombarderen we alle banken'.

Lieberman heeft nooit afstand genomen van deze en andere uitspraken, of van Israëls oorlogspraktijken. Gezien de rol die Nederland wil spelen in het vredesproces wacht Verhagen daarom een zware taak.

Als de Nederlandse regering publiekelijk geen afstand neemt van de extreem-nationalistische standpunten van Lieberman, zoals zij in soortgelijke gevallen zou doen ten aanzien van andere landen, verliest ons land zijn geloofwaardigheid op het gebied van de pijlers van ons buitenlandse beleid: de naleving van de mensenrechten en het internationale recht.

Geloofwaardigheid
Minister Verhagen reikte hiertoe juist deze week een prestigieus bedoelde prijs, de Mensenrechtentulp uit. Die geloofwaardigheid staat al onder grote druk, gezien het herhaalde stemgedrag van Nederland inzake het Goldstonerapport, dat maar één uitleg toelaat: Israël zo veel als mogelijk is ter wille zijn.

Ook de partijen in de buitenlandcommissie wacht een zware taak. Zij dienen Lieberman de maat te nemen en hem duidelijk te maken dat Israël afdwaalt van het kamp van beschaafde naties, als het doorgaat met het boycotten en onderdrukken van de Palestijnen, het zich toe-eigenen van gebieden, bezetting, oorlogsmisdaden en mensenrechtenschendingen.

Jaap Hamburger is voorzitter van Een Ander Joods Geluid
Galit Saporta is voorzitter van gate48, platform voor kritische Israëli’s
Ghada Zeidan is programmaleider van United Civilians for Peace, een samenwerkingsinitiatief van Oxfam Novib, Cordaid, ICCO en IKV Pax Christi dat zich inzet voor een rechtvaardige oplossing van het Israëlisch-Palestijnse c

http://extra.volkskrant.nl/opinie/artikel/show/id/4520/Bestook_Lieberman_met_kritische_vragen

De CIDI Propaganda 12

Opvallend is dat het CIDI zijn college's niet meer geeft in samenwerking met de Universiteit Leiden. Wat wel hetzelfde is gebleven is de aanwezigheid van: 13 januari
Percepties en realiteit t.o.v. Israel en het Midden-Oosten
W.R.F. Kortenoeven (researcher CIDI)

Dit schreef ik op:

woensdag, januari 07, 2009

De CIDI Propaganda 9

Ik kreeg deze reactie, gericht aan Wim Kortenoeven van het CIDI:

'Beste Wim,
Het CIDI heeft zichzelf weer overtroffen in het bericht over de getroffen VN school. Alles om maar Israëlische verantwoordelijkheid weg te poetsen, inclusief suggestieve foto uit het archief. Misschien moeten we niet alles geloven wat VN woordvoerders zeggen, het zijn immers ook maar mensen, maar vooralsnog lijkt jullie berichtgeving op goedpraten van, dus medeplichtigheid aan, oorlogsmisdaden. Je antwoordt me alleen als je je gelijk kunt halen dus ik vertrouw er op dat je me op de hoogte houdt van de resultaten van het onderzoek naar dit incident !
met vriendelijke groet,
Boris Nieuwenhuijzen'

Kortenoeven gaf gastcolleges aan de Universiteit van Leiden. Daarom schreef ik in 2007 aan het College van Bestuur van de universiteit het volgende;

'Met betrekking tot W.R.F. Kortenoeven: dit schreef het CIDI na de - volgens Amnesty en Human Rights Watch - Israelische schendingen van de mensenrechten en het oorlogsrecht in 2006 in Libanon: 'Van pro naar anti; Historische sympathie voor Israel in Nederland kalft af...Wim Kortenoeven vervangt Ronny Naftaniel, die de directeur is van het CIDI en anders altijd het woord voert. Maar die is met vakantie. Nu zit hij op Naftaniels kamer - op een bovenverdieping in de Haagse binnenstad - en probeert ervan te maken wat ervan te maken valt.Hij stuurt de hele week al e-mails terug naar de mensen die het CIDI gemaild hebben. Hij verwijst hen naar een Libanese website, http://www.libanoscopie.com/, waarin wordt gezegd dat Hezbollah de aanval van Israel heeft uitgelokt door zelf een raket op het dak van het flatgebouw te plaatsen. En dat er eerst invalide kinderen naar dat flatgebouw waren gebracht. "Ik kan niet nagaan of dat waar is", zegt hij. "Maar ik vind dat mensen dit moeten weten."Hij verwijst ook naar http://eureferendum.blogspot.com/, een website waarop foto's van de puinhoop na de aanval met elkaar worden vergeleken. Foto's van een reddingswerker met een dood meisje, steeds op een andere plek en op een ander tijdstip, in andere kleren soms en tussen andere mensen. Doesn't Hezbollah have anyone else the media can photograph, staat erbij.Soms helpen die e-mails, zegt Wim Kortenoeven.' Zie: http://www.cidi.nl/

Ik citeer andermaal: "Ik kan niet nagaan of dat waar is... soms helpen die e-mails." Hier wordt openlijk toegegeven dat W.R.F. Kortenoeven die als de Midden-Oosten specialist en researcher van het CIDI, in samenwerking met u een college geeft, met materiaal die hij niet op zijn juistheid kon controleren propaganda bedreef, en daarmee oorlogsmisdaden verdoezelde.Ik merk tevens op dat het CIDI zich nooit publiekelijk distantieert van de grootschalige Israelische schendingen van het internationaal recht en van talloze VN- resoluties. Integendeel zelfs. Het CIDI kweekt regelmatig een bepaalde sfeer en bedrijft hetze tegen landen die door Israel gezien worden als vijanden van de ‘joodse natie’. Een recentelijk voorbeeld van CIDI propaganda is dit:'Ehud Barak: Iran heeft kernwapenprogramma waarschijnlijk hervat Iran heeft waarschijnlijk zijn kernwapenprogramma hervat. Dat heeft de Israëlische minister van Defensie, Ehud Barak, dinsdag gezegd, aldus de Israëlische legerradio.Daarmee spreekt hij een rapport over de nucleaire ambities van Iran van het Amerikaanse National Intelligence Estimate (NIE) tegen. Volgens NIE heeft het land zijn programma om kernwapens te maken hoogstwaarschijnlijk in 2003 stopgezet. Sindsdien zouden er ook geen pogingen meer gedaan worden om nucleaire wapens te ontwikkelen.Barak erkent dat Iran destijds het programma heeft gestaakt, maar voegt eraan toe informatie te hebben dat het "waarschijnlijk'' weer is hervat. Hij zei weinig geloof te hechten aan het rapport van de Amerikaanse inlichtingendiensten.Ook de Amerikaanse president Bush vindt dat Iran nog steeds een bedreiging vormt voor de wereld. "Het rapport is een waarschuwing, een signaal dat Iran het programma kan herstarten." Daarom blijven "alle opties op de tafel" in zijn beleid voor Iran. Bush: "Iran was gevaarlijk, Iran is gevaarlijk, Iran blijft gevaarlijk als het de kennis heeft om een kernwapen te maken."' Lees verder: http://www.cidi.nl/

Let wel, er staat waarschijnlijk, dus absoluut zeker is het allerminst. En zeker volstrekt onvoldoende om te pleiten voor het bombarderen van Iran zoals de extremisten in Israel doen. Een militaire aanval op Iran is onder deze omstandigheden volgens het internationaal recht een agressiedaad, een terreurdaad dus, die het CIDI steunt. Waarom het CIDI terrorisme steunt maakt deze volgens Haaretz 'pro-zionistische lobby groep' niet duidelijk. Hoe propagandistisch het CIDI te werk gaat blijkt ook uit de regel die volgt op de kwalificatie waarschijnlijk: 'Daarmee spreekt hij een rapport over de nucleaire ambities van Iran van het Amerikaanse National Intelligence Estimate (NIE) tegen.'

Ik zag dat de Universiteit Leiden al eerder betroken was bij ‘colleges’ over Israel: Woensdag 7 februari 2007 Ontstaansgeschiedenis van de staat Israël. Deze inleidende lezing is bedoeld om de toehoorders een globaal idee te geven van de ontstaansgeschiedenis van de staat Israël. Er wordt een overzicht gegeven van de verschillende factoren die hebben bijgedragen tot de oprichting. Daarbij worden historische, ideologische en demografische aspecten belicht. De lezing begint bij de voorlopers van de Zionisten en komt via de verschillende immigratiegolven tot de moderne tijd. De belangrijkste VN-resoluties komen kort aan bod maar de nadruk ligt op de tijd voor 1948. Spreker: Dr. Hannah Neudecker, universitair docent aan de opleiding Hebreeuws/ Aramees (TCMO) van de Universiteit Leiden.Tijd19.30 uur – 21.00 uurPlaatsKamerlingh Onnes Gebouw, Zaal C131 Steenschuur 25 te LeidenWoensdag 21 maart 2007Israël en het internationale recht Vanwege de conflictueuze relatie tussen Israël en haar buurlanden zijn vele aspecten van deze relatie aan VN-resoluties en verdragen gebonden. De meest belangwekkende internationale afspraken worden in deze context kort besproken. Hierbij zal aandacht worden gegeven aan de mogelijkheden en beperkingen van het internationale recht, de verschillen in benadering van een populatiegroep of een officiële staat en de grootste uitdagingen voor de verdere ontwikkeling van het internationale recht. Ook zal de spreker dieper ingaan op het advies dat het Internationaal Gerechtshof heeft uitgebracht aan de Algemene Vergadering van de VN over de (on)rechtmatigheid van de bouw van de muur in de bezette gebieden. Spreker: Prof.dr. Peter Kooijmans, emeritus hoogleraar internationaal recht aan de Universiteit Leiden, oud-minister en voormalig rechter bij het Internationaal Gerechtshof in Den Haag. Tijd19.30 uur – 21.00 uurPlaatsKamerlingh Onnes Gebouw, Zaal C131 Steenschuur 25 te Leiden.'

Begrijp ik nu goed dat de studenten hier ook studiepunten voor krijgen?Ik constateer dat er op het collegelijstje sprake is van een overtegenwoordiging van de pro-Israel lobby. Denkt u hiermee het wetenschappelijk niveau recht te doen? Is dit een waarheidsgetrouwe afspiegeling van de uiteenlopende standpunten over Israel? Mag ik er vanuit gaan dat de Universiteit Leiden ook samenwerking voorstaat met het Nederlands Palestina Komitee? Wat betreft de kosten. Wie ontvangt het geld? De Universiteit, het CIDI, de sprekers?Dan tenslotte nog dit: 'In 1998, John Dugard was appointed as Chair in Public International Law at Leiden University in the Netherlands and as Director of the advanced LLM programme in Public International Law.' Het is dezelfde John Dugard die als Speciale Rapporteur van de Verenigde Naties schreef: "Israel's defiance of international law poses a threat not only to the international legal order but to the international order itself. This is no time for appeasement on the part of the international community." Zie: Question of the Violation of Human Rights in the Occupied Arab Territories, Including Palestine: Report of the Special Rapporteur of the Commission on Human Rights, John Dugard, on the situation of human rights in the Palestinian territories occupied by Israel since 1967', United Nations, 7 Dec. 2004 Ref: E/CN.4/2005/29.’

Mijn vraag is tenslotte hoe de Universiteit Leiden in zee kan gaan met een ‘pro-zionistische lobby organisatie’ die propaganda bedrijft voor een land dat door een van uw voormalige hoogleraren bestempeld werd als een 'bedreiging... van de internationale orde'?

In afwachting van uw antwoord,

vriendelijke groet

stan van houcke.'

Het uiteindelijke antwoord was dat het College van Bestuur van deze universiteit geen reden zag om de nauwe samenwerking met de volgens Haaretz 'pro-zionistische lobbygroep' het CIDI te verbreken. Over het Nederlands Palestina Komitee zweeg het academisch gevormd bestuur. De studenten kregen inderdaad punten voor het volgen van de CIDI-propaganda colleges. Tot zover de waardenvrije wetenschappen aan de Universiteit Leiden.

De Israelische Terreur 1015

De collaboratie van het Nederlandse academische wereldje is adembenemend. De volgens de Israelische kwaliteitskrant Haaretz 'pro-zionistische lobbygroep' het CIDI geeft colleges waarvoor studiepunten te verdienen zijn. Studiepunten dankzij een organisatie die het Israelische geweld waarbij meer dan 300 Palestijnse kinderen werden vermoord in Gaza 'gerechtvaardigd' noemde.

CIDI-college Israelische buitenlandse politiek

Vanaf 6 januari 2010 start het CIDI-college Israelische buitenlandse politiek, een reeks van 12 colleges voor studenten met een bijzondere interesse voor Israel en het Midden Oosten.

Achtergrond

Het Centrum Informatie en Documentatie Israel (CIDI) werd in 1974 opgericht door de Joodse gemeenschap in Nederland. CIDI is een onafhankelijke Nederlandse stichting. De organisatie komt op voor het recht op vrede en veiligheid van het Joodse volk, waar ook ter wereld. Vanuit deze betrokkenheid rekent CIDI het tot zijn taken om de betrekkingen te versterken tussen Israel en Nederland; een platform te bieden voor de vreedzame en harmonieuze ontwikkeling van de relaties tussen Israel en de Arabische wereld; de kennis over Israel en zijn inwoners te vergroten en te verdiepen; racisme, vreemdelingenhaat en antisemitisme te bestrijden met democratische middelen.

Inhoud colleges

Om de kennis van Nederlandse studenten over het Palestijns-Israelische conflict te vergroten en om het debat te verdiepen, biedt CIDI sinds 1988 een collegereeks aan over Israels politieke situatie. Deze colleges zijn bedoeld voor studenten met een bijzondere interesse voor Israel en het Midden Oosten.

Er worden twaalf colleges aangeboden. De docenten zijn merendeels academici (hoogleraren en universitair docenten) verbonden aan verschillende universiteiten in Nederland en experts op deelterreinen van de politieke situatie in het Midden-Oosten. De docenten bepalen zelf de inhoud van hun colleges. Na een tweetal inleidende historische colleges komen de volgende deelonderwerpen aan de orde: politieke ontwikkelingen sinds de stichting van de staat Israel, internationaal terrorisme en de juridische (on)mogelijkheden, Israel en Nederland, de rol van internationale organisaties bij het Israelisch-Palestijns conflict, de toegang tot water in het buitenlandse beleid van Israel, Europa en Israel, de Arabische perceptie van het Israelische buitenlandse beleid, Amerika en Israel, de bewapening van het Midden-Oosten en het Israelische beleid ten aanzien van vredesopties.

De collegereeks is van universitair niveau maar ook toegankelijk voor studenten van hogescholen.

Een reader met de belangrijkste historische documenten (VN-resoluties, vredesverdragen e.d.) is beschikbaar vanaf het tweede college (kosten n.n.b.).

Toekenning studiepunten

Al jaren wordt door universiteiten studiepunten toegekend aan studenten die dit college volgen. Studenten die in aanmerking wensen te komen voor studiepunten dienen zelf met hun studiecoördinator contact hierover op te nemen. CIDI geeft als aanbeveling aan de universiteit dat een student 7,5 studiepunten ontvangt indien hij/zij minimaal tien van de twaalf colleges bijwoont en een afsluitend paper van minimaal 10 pagina’s schrijft over één van de deelonderwerpen van het college. Indien de universiteit van de student dit wenst is CIDI bereid de paper van de student te beoordelen.

Meer informatie

Bekijk de collegereeks (pdf)
Contactpersoon collegereeks: Naomi Mestrum, 070-3646862 of cidi@cidi.nl

Colleges Israelische
buitenlandse politiek

_Woensdagochtenden 6 januari – 24 maart 2010, 10.00 – 12.30 uur_

6 januari
Historische achtergronden van de staat Israel
Drs. C. J. van Horzen (oud-docent Erasmus Universiteit)

13 januari
Percepties en realiteit t.o.v. Israel en het Midden-Oosten
W.R.F. Kortenoeven (researcher CIDI)

20 januari
Politieke ontwikkelingen sinds de stichting van de staat Israel
Prof. dr. L.S. Suransky (hoogleraar Webster University)

27 januari
De Arabische perceptie van het Israelische buitenlandse beleid
Drs. R. H. Hoff (docent School voor de Journalistiek Utrecht)

3 februari
Internationaal terrorisme en de juridische (on)mogelijkheden
Prof. dr. U. Rosenthal (hoogleraar Universiteit Leiden)

Het Israelisch-Palestijns conflict: de rol van internationale organisaties
Drs. D.A. Leurdijk (Instituut Clingendael)

17 februari
Israel en Nederland
Prof. dr. F. Grünfeld (hoogleraar Universiteit Maastricht en Universiteit Utrecht)

24 februari
Europa en Israel
Dr. A. Pijpers (senior Research Fellow Instituut Clingendael)

3 maart
Israel en de toegang tot water
Drs. H. W. H. A. Donkers (docent Universiteit Nijmegen)

10 maart
Amerika en Israel
Drs. W. Post (Amerikadeskundige)

17 maart
De bewapening van het Midden-Oosten
Dr. P.C.J.H.M. Rusman (docent Universiteit Groningen en Universiteit Utrecht)

24 maart
Het Israelische beleid ten aanzien van vredesopties
Drs. R. M. Naftaniel (directeur CIDI)


Locatie: Rabin Centrum voor Cultuur en Educatie (CIDI-gebouw), Den Haag
Opgave en inlichtingen: 070-3646862, cidi@cidi.nl, www.cidi.nl
Studenten gratis, toehoorders €130,- (Vrienden CIDI €100,-)

In elk geval weet u nu welke wetenschapper zich hiervoor leent, natuurlijk tegen een aantrekkelijke vergoeding, want de kassa moet blijven rinkelen.

Pieter Waterdrinker

Generatie-Mak is de wegbereider van Wilders

De elite wijt de de opkomst van xenofobe leiders als Wilders aan de amorfe massa, en nog steeds onvoldoende aan zichzelf, stelt

PIETER WATERDRINKER....

Zeker, ook Nederland kent zijn collectieve wandaden, zoals de kwelling van de Javaan, de slavenhandel en Srebrenica. Maar wil men het gevaar waarop Mak zinspeelt effectief te lijf gaan, dan zou het onderzoek zich in eerste instantie misschien moeten bezighouden met de generatie intellectuele en politieke machthebbers tegen wie de volkswoede zich richt. De generatie waartoe ook Mak behoort. Men dient eerst de mythe van de eigen onschuld door te prikken.

Ik krijg het amper uit mijn strot, maar ‘de elite’ houdt in Nederland het volk voortdurend een spiegel voor. Die zegt: „Zie eens hoe lelijk jullie zijn”, terwijl de eigen houding nauwelijks ter discussie wordt gesteld. De intellectuele chic zoekt de oorzaak van de opkomst van xenofobe leiders als Wilders vooral bij de amorfe massa die deze aan de macht brengt; nog steeds onvoldoende bij zichzelf.

Men kan in Nederland uit de collectieve middelen topsalarissen eisen. Talkshowpresentatoren vragen voor een lezing met gemak een bedrag waarvoor een doorsnee mens een maand moet werken. Tegelijkertijd blijven ze in het openbaar moreel-normatieve uitspraken doen over de levenswandel van anderen.

Dit hypocriete gedrag heeft op een samenleving een veel grotere impact dan men vermoedt. Ik krijg de indruk dat veel Wilders-aanhangers zich hierover meer opwinden dan over de – doorgaans theoretische – bedreiging van de vreemdeling in het portiek. Om het op z’n Tolstojaans te zeggen: men kan van andere mensen pas vergen een goed en zuiver leven te leiden, indien het eigen leven goed en zuiver is. In deze voorbeeldfunctie van de elite wrikt het in Nederland. Ik roep niet op tot heksenjacht, maar met Mak tot bezinning en zelfonderzoek.

Veel van hen, die decennialang hebben gepleit voor de verheffing van het volk, zijn vooral bezig geweest met de verheffing van zichzelf. „Daarom zult gij de vreemdeling liefde bewijzen, want vreemdeling zijt gij geweest in het land van Egypte”, verordonneert Deuteronomium 10:19.

De meeste strijders tegen de nieuwe, gemuteerde nationalistische pest – bij wie ik mij aansluit – zijn de afgelopen jaren vooral vreemdeling geworden van zichzelf. Vreemdeling in het eigen geweten. Maar net als honden de dreiging van een aardbeving voelen, voelt de massa dergelijk spagaatgedrag bijna altijd feilloos aan. Sinds de moord op Fortuyn is er in dit opzicht niks veranderd. En dat is zowel een voedingsbodem voor huidige en toekomstige rattenvangers, als een schande.

Aldus deze auteur. Bravo Pieter, je slaat de spijker op de kop. Mijn generatie is er een van hypocriete opportunisten, zoals ik zelf meermaals heb geschreven. Dat blijkt andermaal nu de Israelische extremist Lieberman, die 'bijna nergens echt welkom' is, zoals de NRC meldt, in Nederland wordt verwelkomd, door zowel Den Haag als de 'pro-zionistische lobbygroep' het CIDI. Het is maar 1 voorbeeld van het consequentieloze gedrag van mijn generatiegenoten.

http://www.pieterwaterdrinker.nl/

De Israelische Terreur 1015

Nieuwsbrief november 2009
Beste lezers,
UCP is sinds kort actief op twitter en Facebook! Volg ons op twitter om op de hoogte te blijven van het laatste nieuws rondom de Israëlisch-Palestijnse kwestie: www.twitter.com/unitedcivilians. Op Facebook vindt u ons onder Ucp Unitedcivilians.

Vandaag, dinsdag 10 november, is op initiatief van vier organisaties (EAJG, NIPI, SIVMO en Gate48) de advertentie ‘Praten met Hamas’ in het NRC Handelsblad geplaatst. Door diverse personen en organisaties, waaronder United Civilians for Peace, is de advertentie mede ondertekend. De advertentie roept de Nederlandse regering op om een einde te maken aan de uitsluiting van Hamas. De ondertekenaars zijn ervan overtuigd dat het Israëlisch-Palestijnse conflict niet op militaire, maar alleen op politieke wijze kan worden opgelost: door middel van dialoog en onderhandelingen op basis van respect voor het internationale recht. Om via onderhandelingen een eind aan het conflict mogelijk te maken, moet de Europese Unie zonder voorwaarden het gesprek aangaan met alle partijen in het conflict, inclusief Hamas. Het is tijd dat de Nederlandse regering zich hiervoor gaat inzetten. Lees hier meer over de oproep en de advertentie: www.pratenmethamas.nl.

Op 4 november kwam de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties bijeen om te discussiëren over het rapport van de Commissie Goldstone, dat op 15 september 2009 is uitgekomen. In de aangenomen resolutie roept de Algemene Vergadering Israël en de Palestijnen op om een geloofwaardig en onafhankelijk onderzoek in te stellen naar beschuldigingen van oorlogsmisdrijven tijdens de invasie door het Israëlische leger in de Gazastrook in januari 2009. In het rapport van de Zuid-Afrikaanse rechter Richard Goldstone worden Israël en Hamas beschuldigd van oorlogsmisdaden. De Algemene Vergadering heeft na twee dagen debat de resolutie aangenomen, met 114 stemmen voor, 44 onthoudingen en 18 stemmen tegen, waaronder de VS en Nederland. Lees relevante artikelen en updates in het dossier Goldstone op onze website.

De Israëlische Minister van Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman bezoekt Nederland. Hij zal op woensdag 11 november een (besloten) ontmoeting hebben Ter gelegenheid van dit bezoek heeft UCP een factsheet gemaakt. U vindt deze op onze website. Op de website van de Volkskrant is een opinieartikel gepubliceerd van o.a. UCP over de komst van dhr. Lieberman naar Nederland.

UCP wil u wijzen op de mogelijkheid om een stage te lopen bij het Center for Democracy and Community Development (CDCD) in Oost-Jeruzalem. Dit Palestijnse instituut is o.a. gericht op het bevorderen van een rechtvaardige vrede in de Palestijnse gemeenschap. Het CDCD is op zoek naar internationale stagiaires voor minimaal drie maanden. Voor meer informatie kunt u een email sturen aan cdcdwalid@yahoo.com of aan cd@cd-cd.org. Meer informatie over het instituut vindt u op hun website: www.cd-cd.org.

Tot slot vindt u, naast het digitale verslag en de teksten van de verschillende lezingen, uitgesproken tijdens het symposium ‘The International Court of Justice and Israel’s Wall: 5 years on – Civil society in search of accountability’ op 9 juli, nu ook op onze website de volledige presentaties van de sprekers op video. Ga naar www.unitedcivilians.nl/icj en u vindt video’s van de lezingen van Richard Falk, Eyal Hareuveni, Paul de Waart en Omar Barghouti.

Webredactie
United Civilians for Peace



NIEUWS Muur

Palestijnse protesten tegen de muur, 20 jaar na de val van de Berlijnse muur
Bron: Al Jazeera Engels
Palestinians and foreign activists have torn down segments of Israel's separation wall in a demonstration marking the 20th anniversary of the fall of the Berlin Wall. In the town of Qalandiya in the occupied West Bank, a group of masked activists using a lorry pulled down a two-metre cement block before Israeli security forces confronted them with tear gas grenades. Several of the estimated 50 demonstrators passed through the hole they had made, hoisting a Palestinian flag and setting ablaze tyres on the other side. Protesters were wearing shirts with the text "Jerusalem we are coming", which was the slogan for the protest.
Abdullah Abu Rahma, leader of the People's Campaign to Fight the Wall, said: "Today we commemorate 20 years since the fall of the Berlin Wall. This is the beginning of the activities, which we do, to express our hold on our land, and our refusal to this wall - the wall of torture, the wall of humiliation."
Lees het hele bericht op onze website.

NIEUWS Verkiezingen

Palestijnse president Abbas stelt zich niet herkiesbaar voor verkiezingen op 24 januari 2010
© De Pers
De Palestijnse president en Fatahleider Mahmoud Abbas stelt zich niet herkiesbaar in de eerstvolgende Palestijnse verkiezingen in januari. Dat heeft hij donderdag tijdens een persconferentie in Ramallah laten weten. "Ik heb onze broeders in de PLO verteld dat ik geen behoefte heb om aan de volgende verkiezingen mee te doen", zei de 74-jarige leider in een rechtstreekse uitzending op de televisie. Abbas voegde er aan toe dat zijn besluit vaststaat en hij niet meer op andere gedachten kan worden gebracht.
Een naaste medewerker van Abbas, Abed Rabbo, zei eerder dat het uitvoerend comité van de Palestijnse Bevrijdingsorganisatie (PLO) nog probeert de president op andere gedachten te brengen om zich wel herkiesbaar te stellen. Binnen de PLO speelt Fatah een dominante rol.
Lees het hele artikel op onze website.

NIEUWS Recht

Palestijnse mensenrechtenorganisaties: sluit geen compromis over het recht
On 4 November 2009, the General Assembly will meet to discuss the Report of the UN Fact Finding Mission on the Gaza Conflict (the Goldstone Report). A draft Resolution has been presented to the General Assembly for debate, and it is evident that those who claim to speak on behalf of human rights and international law are failing in their mandate. The draft Resolution is a politically motivated compromise, intended to obtain support for a Resolution without substance, one which fails to protect victims’ rights or to pursue accountability. While the draft addresses certain demands, it does not explicitly include operational steps for the implementation of the Recommendations of the Goldstone Report, and absolutely fails to bring remedy and redress to victims.
There can be no compromise on the fundamental principles of human rights and international law. If international law is to prove capable of protecting civilian populations and of averting future atrocities, then it must be enforced. Each individual’s basic human right to equal protection of the law and to an effective judicial remedy must be ensured. Those accused of committing international crimes must be investigated, tried, and prosecuted.
Lees het hele bericht op onze website.

NIEUWS Hoop

Volkskrant: Palestijnen verliezen hoop na draai VS
© Alex Burghoorn, De Volkskrant
De Amerikaanse poging om een Israëlisch-Palestijns vredesproces op gang te brengen is vrijwel volledig vastgelopen. De Palestijnen beschuldigen de VS ervan dat ze hun oren te veel laten hangen naar de Israëlische premier Netanyahu. 'Er gloort geen hoop aan de horizon', zei de Palestijnse president Abbas zondag bij monde van zijn woordvoerder.
Tijdens een kort bezoek aan Jeruzalem liet de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Hillary Clinton, zaterdag het ware gezicht van Washington zien, aldus de Palestijnen. Clinton karakteriseerde het aanbod van Netanyahu om nog drieduizend huizen op de Westoever af te bouwen en verdere uitbreiding aldaar daarna te bevriezen, als ‘ongekend’. Ze riep de Palestijnen daarom op zonder verdere voorwaarden aan besprekingen te beginnen.
Lees het hele bericht op onze website.

NIEUWS Water

Amnesty International: Israël ontneemt water Palestijnen
Amnesty International beschuldigt Israël ervan onevenredig veel water te onttrekken aan gezamenlijke waterbronnen waardoor Palestijnen te kort komen. Ook belemmert Israël projecten die de watertoevoer kunnen verbeteren. ‘Israël laat de Palestijnen slechts toe tot een fractie van de gemeenschappelijke waterbronnen, die zich vooral op de bezette Westelijke Jordaanoever bevinden, terwijl de illegale Israëlische nederzettingen vrijwel onbeperkte toegang krijgen’, aldus Donatella Rovera, onderzoeker voor Amnesty in Israël en de bezette Palestijnse gebieden.
In een nieuw en uitgebreid rapport onthult de organisatie dat de Israëli's bijna viermaal zoveel water als de Palestijnen verbruiken. Deze ongelijkheid is nog schrijnender in bepaalde regio's van de Westbank waar de kolonisten tot twintigmaal meer water per inwoner gebruiken dan de Palestijnen in naburige plaatsen, die moeten overleven met twintig liter per dag.
Lees het hele bericht op onze website.

NIEUWS Goldstone

BBC News: na stemming neemt VN rapport Goldstone aan
The UN human rights body has endorsed a report into Israel's offensive in Gaza which accuses both Israel and Palestinian militants of war crimes.
The report by Richard Goldstone calls for credible investigations by Israel and Hamas, and international war crimes prosecutions if they fail to do that. Both Israel and the US opposed endorsement of the report, saying it would set back Middle East peace hopes.
The vote was 25 to six for the resolution. Eleven countries abstained. The Palestinian Authority initially backed deferring a vote, but changed its position after domestic criticism. The US has dubbed the report "flawed", but has still urged - along with the UK and France - both sides to launch independent investigations.
Lees het hele bericht op de website van de BBC.

WEBLOG Underground

Buurten in Jeruzalem
Met Jara en Tamer ga ik naar een 'underground' festival in de oude stad van Jeruzalem. Onze buurvrouw zegt: "Jammer, dat je niet met je vrouw kan", want Mary heeft geen vergunning. De plekken waar het festival wordt gehouden blijven geheim. Een en ander wordt georganiseerd in het kader van "Al-Quds hoofdstad van de Arabische cultuur", een evenement dat door Israël niet wordt erkend en toegelaten. Het festival is daarom decentraal georganiseerd, met kleine evenementen in particuliere huizen. Het woord 'underground' doet denken aan de eerste Intifada van eind jaren tachtig, toen de Palestijnen 'ondergronds onderwijs' organiseerden buiten de scholen om, die toen voor lange tijd op last van het leger gesloten waren.
Ook al is het een beetje uit de nood geboren, het ondergrondse festival is een mooi idee. Ik heb het gevoel dat we gaan buurten. Merlijn Twaalfhoven, met zijn collega’s van La Vie sur Terre de initiatiefnemer, zegt dat je de stenen van de huizen moet laten spreken. Met alle historische bezienswaardigheden in de oude stad vergeet je bijna dat er ook nog gewone mensen achter de gevels wonen.
Lees deze en eerdere weblogs door Toine van Teeffelen op onze website.

ARTIKEL Lieberman

Bestook Lieberman met kritische vragen!
Door Jaap Hamburger, Galit Saporta en Ghada Zeidan
Deze week brengt de Israëlische minister voor Buitenlandse Zaken Avigdor Lieberman, leider van de extreemrechtse partij Israel Beitenu, (Israël Ons Huis) een bezoek aan Nederland. Lieberman staat te boek als een stokebrand die de afgelopen jaren met zijn partij de verhoudingen tussen Israëli’s en Palestijnen verder op scherp zette, zowel in Israël als in de bezette Palestijnse gebieden. Hij schroomt niet zich in het openbaar uiterst denigrerend over Palestijnen uit te laten en deinst er evenmin voor terug openlijk doelbewust provocerende wetsvoorstellen in te dienen. Zo betoogde hij bijvoorbeeld dat Palestijnse Knessetleden verantwoordelijk waren voor de terroristische aanval op een religieuze joodse school.
Lees het hele artikel op onze website.

ARTIKEL Terror

Settlements are fertile ground for Jewish terror
By Gideon Levy
The parade of the self-righteous got underway Sunday night: Yaakov Tytell was described as a "foreign element," "wild thorn" and "rotten apple." Even if he acted alone, spoke and hallucinated in English, even if he was mentally disturbed, as his attorney claimed, it does not change the fact that Jack the Ripper from the West Bank settlement of Shvut Rachel - contrary to his predecessor in London - acted on ground that was fertile like no other.
Yes, the settlements and especially the illegal outposts where Tytell lived and hid his weapons, along with the Kahanist settlement of Kfar Tapuah where he got his start - these are the places for such dangerous nuts. This is their refuge, where they can hide arms without being bothered and go on hate-filled killing sprees without being seen.
Lees het hele artikel op onze website.

ARTIKEL Amerika

America, stop sucking up to Israel
By Gideon Levy
Barack Obama has been busy - offering the Jewish People blessings for Rosh Hashanah, and recording a flattering video for the President's Conference in Jerusalem and another for Yitzhak Rabin's memorial rally. Only Sheikh Hassan Nasrallah surpasses him in terms of sheer output of recorded remarks.
In all the videos, Obama heaps sticky-sweet praise on Israel, even though he has spent nearly a year fruitlessly lobbying for Israel to be so kind as to do something, anything - even just a temporary freeze on settlement building - to advance the peace process.
The president's Mideast envoy, George Mitchell, has also been busy, shuttling between a funeral (for IDF soldier Asaf Ramon, the son of Israel's first astronaut Ilan Ramon) and a memorial (for Rabin, though it was postponed until next week due to rain), in order to find favor with Israelis. Polls have shown that Obama is increasingly unpopular here, with an approval rating of only 6 to 10 percent.
Lees het hele artikel op onze website.

ARTIKEL Aanvallen

Israel's attacks will lead to its isolation
By Gideon Levy
Israel has been dealing one blow after another to the rest of the world. While China has still not recovered from Foreign Minister Avigdor Lieberman's absence from the reception at its Tel Aviv embassy - a serious punishment for China's support for the Goldstone report - France is licking its wounds after Prime Minister Benjamin Netanyahu "vetoed" a visit by the French foreign minister to Gaza. And Israel has dealt another blow: Its ambassador in Washington, Michael Oren, will boycott the conference next week of the new Israel lobby J Street.
China, France and J Street will somehow get by despite these boycotts, Turkey will also recover from the great vacationers' revolt, and we can expect that even the Swedes and Norwegians will recover from Israel's loud reprimands. But a country that attacks and boycotts everyone who does not exactly agree with its official positions will become isolated, forsaken and detestable: North Korea of today or Albania of yesterday. It's actually quite strange for Israel to use this weapon, as it is about to turn into the victim of boycotts itself.
Lees het hele artikel op onze website.

ARTIKEL Pasta

Lucky pasta
By Amira Hass
Lucky pasta! When an American senator discovered Israel bans importing pasta into the Gaza Strip, a storm broke out. And ever since, senior Israeli defense officials have included noodles on their list of permitted products. And calves, how did we forget them? That was approved by the highest levels of the Defense Ministry. After all, the bureaucrat-officers would never have dared violate the siege directives.
But notebooks, textbooks, pens and pencils - whose lack is felt by Gaza's children due to the Israeli ban on letting "luxuries" into the Strip - have no well-fed public relations agents like pasta and calves did. Do Gaza's children need to draw or do their homework?
All right, forget about the pens. But what about the Gazan father whose Israeli son is being barred from visiting him by Israeli generals, after not seeing each other for seven years? What about the son being barred by those who carry out the orders from bidding his dying mother farewell in Jordan, or the engaged woman being barred from going to the West Bank to marry? Clearly, the wedding is a Palestinian plot to alter the demographic balance.
Lees het hele artikel op onze website.

ARTIKEL Discourse

Only gall and nothing more
By Gideon Levy
Is the discourse we are conducting - if indeed we are conducting any discourse among ourselves and with our interlocutor - legitimate at all? Ever since the territories were occupied a public debate has been going on here about their future and what is being done there. The questions have come and gone, all of them in the same cursed vein: To give? To concede? Under what conditions? In exchange for what? The settlements - yes or no; the roadblocks - yes or no; the assassinations, the arrests, the starving, the closure, the encirclement, the curfew, the exposure, the torture, the freedom of movement, the choice or the ritual - yes or no.
An excellent example was provided this week by Jerusalem police chief Aharon Franco, who said that the city's Muslims were "ungrateful." For what? We gave them - here we have that word "gave" again - permission to pray at the Temple Mount and they replied with violence.
Lees het hele artikel op onze website.

BUITEN HET NIEUWS Facebook

Facebook telt vriendschappen tussen inwoners van Israël en Palestina
Gepubliceerd op HappyNews, 28 oktober 2009
De sociale netwerksite Facebook telt sinds dinsdag het aantal vriendschappen die afgesloten worden tussen mensen van verschillende landen, verschillende geloofsovertuigingen en verschillende politieke strekkingen. Daarmee wil Facebook vrede promoten.
De cijfertjes die peace.facebook.com toont geven het aantal connecties weer tussen mensen van bijvoorbeeld verschillende landen die de afgelopen 24 uur vrienden zijn geworden op de netwerksite. Tussen inwoners van Griekenland en Turkije werden er 13.790 nieuwe vriendschappen gesmeed, tussen India en Pakistan 7.339 en tussen Israël en Palestina 5158. Facebook telde ook 71.555 nieuwe vriendschappen tussen moslims en christenen de afgelopen dag en 667 vriendschappen tussen soennieten en sjiieten.
Lees het hele artikel op de website van HappyNews.

MEDIATHEEK

Nieuw in de bibliotheek van UCP:

· Een schreeuw om recht, Dries van Agt, 2009

· Seeds of Peace, beschikbaar als dvd, 2008

· What is wrong with the one-state agenda? Why ending the occupation and peace with Israel is still the Palestinian goal, H. Ibish, 2009

Al onze boeken en dvd’s kunnen uitgeleend worden. Als u één of meerdere van onze boeken wilt lenen, kunt u het uitleenformulier ingevuld naar ons opsturen. Wij zorgen dan dat het materiaal naar u wordt opgestuurd.

AGENDA


28 nov

Openbare discussie over ‘vergeten’ Palestijnse dossiers, Amsterdam

13 dec

Vrijwilligersdag Olijfboomcampagne met kerstmartk, Utrecht

8 - 18 apr ‘10

Studie- en ontmoeitingsreis naar Israël en de Palestijnse gebieden, door Meta Floor en Simon Schoon

6 - 16 mei ‘10

Studie- en ontmoetingsreis naar Israël en de Palestijnse gebieden, door Meta Floor en Janneke Stegeman

Bekijk voor meer informatie de agenda op onze website.

STEUN UCP

Wilt u het werk van UCP steunen? Dat kan door middel van een donatie op rekeningnummer 67.67.61.046, t.n.v. Stichting ICCO te Utrecht, onder vermelding van ‘donatie UCP’
Zie: