Gustave Courbet, l'origin du monde
Een absolute minderheid van de wereldbevolking steunt de massale Joods-Israelische terreur tegen de Islamitische en Christelijke burgerbevolking van het Midden Oosten. EĆ©n van de mensen die de zionistische genocidale oorlogsmisdaden volmondig steunt is 52-jarige VVD-Tweede Kamerlid Nicole Maes, bijgenaamd de Dulle Griet, niet alleen vanwege haar schrale uiterlijk, maar vooral ook vanwege haar bellicose houding.
Nicole Maes
Nicole Maes (1974) is geboren in Nijmegen en woont in `s-Gravenhage. Zij is in totaal 55 dagen actief in de Tweede Kamer.
"Voor mij gaan vrijheid en verantwoordelijkheid hand in hand"
Waar staat dit Kamerlid voor?
Drie vragen aan Nicole Maes.
1. Wat is uw persoonlijke drijfveer om Kamerlid te zijn?
"Ik vind vrijheid heel belangrijk, en dat we daar als samenleving onze verantwoordelijkheid voor nemen. Voor mij gaat dat hand in hand. Ik vind dat de vrijheid van onze manier van leven op het moment onder druk staat. Zeker in tijden van onrust in de wereld, van autocratische leiders, is het belangrijk om die vrijheid echt te beschermen. Ik hoop dat ik daar een rol in kan vervullen als Kamerlid."
2. Wat wilt u veranderen aan Nederland?
"Ik heb heel sterk de behoefte om te zorgen dat mijn kind, en ieder anders kind, in een vrije samenleving kan leven. Zo wil ik er scherp op blijven dat we OekraĆÆne blijven steunen en dat de Russen niet verder oprukken. Ik ben een kind van de jaren 70, de Koude Oorlog, dus ik ken het gevoel om bang te zijn voor het oosten."
3. Wie is uw inspiratiebron?
"Frits Bolkestein. Hij kon op een heel eloquente manier uitleggen wat hij zag als dreigingen voor een vrije samenleving. In de tijd dat hij fractievoorzitter was, ben ik lid geworden van de VVD."
Trouw: "De VVD stemde tegen. Nieuwkomer Nicole Maes, die eind februari de buitenlandportefeuille overnam van de naar het kabinet overgeplaatste Eric van der Burg, werd zwaar onder vuur genomen door diverse Kamerleden. Die verbaasden zich over de onvoorwaardelijke steun aan IsraĆ«l vanuit de liberale fractie. Vooral Maes’ weigering om IsraĆ«ls uitbouw van de illegale nederzettingen te veroordelen, oogstte onbegrip. De VVD keurde dat bezettingsbeleid tot voor kort wel af."
“Wij hebben niet de behoefte om nu publiekelijk een land te veroordelen dat wij zien als een belangrijke bondgenoot,” zei Maes. “Schokkend en ontzettend pijnlijk,” reageerde Laurens Dassen van Volt, “dat het internationaal recht voor de VVD inmiddels niet meer is dan een keuzemenu dat voor de ene oorlogsmisdadiger anders is dan voor de andere oorlogsmisdadiger.”
"Tijdens een Tweede Kamerdebat over ‘De situatie in het Midden-Oosten,’ zoals dat onderkoeld op de agenda stond, kwam het begrip ‘Iran’ (of Iraans) 199 keer voorbij en ‘IsraĆ«l’ (of IsraĆ«lisch) 386 keer.
Vooral de pro-Israƫlische opstelling van regeringspartij VVD, en dan met name de plotselinge weigering om het illegale nederzettingenbeleid te veroordelen, trok de nodige aandacht.
Dat gold ook voor enkele luidruchtige pro-Palestijnse bezoekers op de publieke tribune. Kamervoorzitter Thom van Campen (VVD. svh) besloot bij de derde ordeverstoring de hele publieke tribune – inclusief een schoolklas – te laten ontruimen.
Sinds de Kamerverkiezingen van 29 oktober is er veel veranderd aan de context waarin het Israƫl-debat wordt gevoerd. Ten eerste is er een (zeer broos) bestand tussen Israƫl en Hamas, na de nietsontziende aanvallen door Israƫl in de Gazastrook, en het afknijpen van hulp aan de Palestijnen, na de terreuraanslagen door Hamas op 7 oktober 2023. Er is inmiddels een andere oorlog in het Midden-Oosten, tegen Iran. Daarbij bestookt Israƫl ook Libanon zwaar.
Herinvoering doodstraf
In de Kamer hebben twee van de drie meest pro-Israƫlische partijen, die allebei in de vorige coalitie zaten, flink wat zetels verloren: de PVV en de BBB. Het nieuwe kabinet-Jetten, met D66 als grootste partij, zou wellicht een hardere toon durven aanslaan tegen de regering van premier Benjamin Netanyahu. Tegen hem heeft het Internationaal Strafhof een arrestatiebevel uitgevaardigd wegens oorlogsmisdaden.
In de tussentijd heeft Israƫl de doodstraf heringevoerd, met Palestijnen als enige mogelijke veroordeelden, en is de bouw goedgekeurd van 34 nieuwe illegale nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever.
Bouwstenen genoeg voor een nieuwe wending in deze gevoelige discussie, zou de neutrale toeschouwer kunnen denken. Maar de afdronk van het Kamerdebat van donderdag was dat er een minister van Buitenlandse Zaken is (Tom Berendsen, CDA) die dezelfde lijn volgt als het kabinet-Schoof: Europese consensus afwachten, niet voorop lopen in de roep om sancties tegen Israƫl.
Dat standpunt wordt echter niet breed gedragen in de Kamer, zelfs niet binnen de minderheidscoalitie van D66, VVD en CDA. “Waar staan we ten aanzien van eerder aangenomen moties, zoals over het boycotten van producten uit illegale nederzettingen?” vroeg CDA-Kamerlid Maes van Lanschot aan de minister, tevens partijgenoot. “Juist een bondgenoot moet je ook aanspreken als het optreden disproportioneel wordt.”
D66-Kamerlid Hanneke van der Werf sprak van een ‘waan van almacht’ bij Netanyahu. Eerder op de dag hadden D66 en CDA een motie ingediend met het verzoek aan de regering om zich in de EU ‘actief in te zetten’ om het handelsdeel van het EU-IsraĆ«l-Associatieakkoord op te schorten. Die motie kreeg een meerderheid, mede dankzij Forum voor Democratie. Berendsen zal daar volgende week iets mee moeten doen, als hij zijn EU-ambtgenoten treft in Luxemburg.
Onvoorwaardelijke steun
De VVD stemde tegen. Nieuwkomer Nicole Maes, die eind februari de buitenlandportefeuille overnam van de naar het kabinet overgeplaatste Eric van der Burg, werd zwaar onder vuur genomen door diverse Kamerleden. Die verbaasden zich over de onvoorwaardelijke steun aan IsraĆ«l vanuit de liberale fractie. Vooral Maes’ weigering om IsraĆ«ls uitbouw van de illegale nederzettingen te veroordelen, oogstte onbegrip. De VVD keurde dat bezettingsbeleid tot voor kort wel af.
“Wij hebben niet de behoefte om nu publiekelijk een land te veroordelen dat wij zien als een belangrijke bondgenoot,” zei Maes.
En als vanzelf belanden wij, belastingbetalende maar onmondige burgers, bij Nicole Maes' woorden: "Ik vind vrijheid heel belangrijk, en dat we daar als samenleving onze verantwoordelijkheid voor nemen." Maar wat betekent dit temidden van de chaotische spanningen die onze bellicose westerse politici hebben geschapen in dit tijdperk van massavernietigingswapens? Spreekt de VVD, bij monde van de backbencher Maes, over de vrijheid om genocidale aanvallen van "een belangrijke bondgenoot," te steunen? En welke waarde vertegenwoordigt deze moordzuchtige "vrijheid" in onze veelgeroemde "op regels gebaseerde orde" dan precies? Wellicht de fascistische orde die de Joodse staat nastreeft bij zijn pogingen een zo groot mogelijk Israel, "Eretz Israel" met geweld te veroveren? Ik krijg de indruk dat mevrouw Maes niet beseft dat de "vrijheid" van de Ć©Ć©n de onvrijheid van de ander betekent, net als in het neoliberalisme de vrijheid van de rijke ten koste gaat van de onvrijheid van de arme. Kan op die manier een rechtvaardige en stabiele samenleving ontstaan? Waarom worden deze vragen niet langer meer gesteld aan de politiek verantwoordelijken? Waarom rust op die vragen tegenwoordig een taboe? Waarom gedragen 'journalisten' en andere praatjesmakers zich tegenwoordig dermate onverantwoordelijk dat Nicole Maes niet eens meer een poging onderneemt om rationeel en humaan te lijken?
Zou Ć©Ć©n van die vele gezagsgetrouwe collega's van mij die rond dat pleintje in Den Haag kamperen, dit onderwerp eens ter sprake kunnen brengen? Ik beloon hem of haar met 100 euro, zwart.
Formez vos bataillons.
Marchons! Marchons!
Qu'un sang impur
Abreuve nos sillons
.jpg)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten