Een paar maanden geleden schreef Geert Mak me dat hij niet zonder hoop kan leven en dat dit misschien wel pathetisch kon klinken maar dat moest dan maar. Ik wees hem erop dat hoop gezien kan worden als de grootste straf, het vurige verlangen dat het ooit beter wordt terwijl de hoopvolle aan zijn nagels boven de afgrond hangt. In Summer in Algiers schrijft Camus:
'From Pandora's box, where all the ills of humanity swarmend, the Greeks drew out hope after all the others, as the most dreadful of all. I know no more stirring symbool; for, contrary to the general belief, hope equals resignation. And to live is not to resign oneself.'
Zoeken in deze blog 🔎🔎
dinsdag 1 mei 2012
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ukraine Headed for Economic COLLAPSE Before Military DEFEAT
Playback speed 1× Subtitles English Share post Share post at current time So about the messages that Russia is trying to send, it...
-
Ziehier Yoeri Albrecht, die door een jonge journalist van het mediakanaal Left Laser betrapt werd tijdens een privé-onderonsje met twee ...
-
Juno Sara Alexandra, mijn kleindochter. Mag ik u voorstellen aan: Immanuel Maurice Wallerstein ( New York , 28 september 1930 ) een ...
-
En weer een generatie joodse slachtofferisten, nu nog Israelische kinderen, die verwensingen schrijft op Israelische bommen die Libanese l...

2 opmerkingen:
'Hoop doet kleven,' aforismiseerde Renate Rubinstein ondanks of dankzij haar langdurige MS-ziekte.
'To live is not to resign oneself.'
Misschien duidelijker gezegd:
'Hoop is - evenals traditie - ontkenning van het huidige.'
Ton
Hoop is de snelste weg naar teleurstelling.
Succes, Ben
Een reactie posten