In zijn tamelijk onsamenhangend betoog in de NRC stelt Arnold Heertje
'dat sommige mensen altijd voor Joden in de bres zijn gesprongen,' zonder erbij te vermelden dat bijvoorbeeld de
'communisten,' die hij overigens wel noemt, dit deden vanuit humanitaire opvattingen. In tegenstelling tot de overgrote meerderheid van de christenen, liberalen en sociaaldemocraten gold voor de Nederlandse communisten tijdens de Tweede Wereldoorlog dat men niet lijdzaam de andere kant op kon blijven kijken terwijl joodse Nederlanders en joden die hier onderdak hadden gevonden gedeporteerd werden. Per slot van rekening kan er op grond van humanitaire opvattingen geen onderscheid worden gemaakt in burgerlijke rechten. Daarom is het ook buitengewoon verwerpelijk dat professor Heertje doceerde in Tel Aviv. In Israel wordt namelijk wel een onderscheid gemaakt tussen Palestijnse en Joodse Israeli's. Het had Heertje gesierd wanneer hij het zionistisch bewind niet had gesteund maar voor Palestijnen
'in de bres' was gesprongen. Het is wonderlijk dat een ontwikkeld iemand zo duidelijk met twee maten kan meten. Waar zou deze schizofrenie toch op berusten?
1 opmerking:
Erg jammer dat ik dit stuk niet eerder gelezen heb. Ik had het graag verwerkt in mijn 'het Arnold Heertje-effect'.
Een reactie posten