Doorgaan naar hoofdcontent

Europa: Ahmet en Mehmet Altan Moeten Vrij!

OPINIE 

Het is te stil rondom de in Turkije gevangen gezette journalist Ahmet Altan

Iets meer aandacht alstublieft


 Tags: 
‘Ik zal de wereld nooit meer zien’. Dit is het gruwelijke geschreeuw van de prominente Turkse journalist Ahmet Altan (68) vanuit de gevangenis. Hij is samen met zijn broer Mehmet namelijk onlangs door de rechters van Erdogan veroordeeld voor het leven, omdat hij nogal uitgesproken was over de Koerdische kwestie en de Armeense/Assyrische genocide. Wat kunnen zijn Nederlandse collega’s voor hem doen? Of hebben zijn collega’s op zijn geschreeuw al gereageerd?

Berusting over in Turkije gevangengenomen journalisten

Voor zover bekend zijn er in Nederland weliswaar in het verleden wat kleine acties gevoerd voor de gevangen genomen journalisten, maar voor de gebroeders Ahmet en Mehmet zijn er geen specifieke acties gevoerd. Ook Amnesty laat het trouwens volledig afweten. Er lijkt bij iedereen een soort berusting wat betreft de schending van de mensenrechten in Turkije en in het bijzonder over de gevangen genomen journalisten. Turkije is onderhand een van de gevaarlijkste landen van de wereld voor journalisten geworden. Wie is ook al weer kandidaat lid van de Europese Unie? Welk land krijgt nog steeds miljoenen om zich voor te bereiden op toetreding tot het beschavingsproject? Juist, Turkije ja.
En dan gaan mijn gedachten onmiddellijk als journalist nog meer uit naar Ahmet en Mehmet. En denk aan de woorden van Ahmet in het Algemeen Dagblad: “We zullen de rest van ons leven alleen in een cel zitten, drie meter lang en drie meter breed. We zullen naar buiten mogen om een uur per dag zonlicht te kunnen zien. We zullen nooit gratie krijgen en we zullen sterven in een gevangeniscel. Dat is het vonnis. Ik zal de wereld nooit meer zien.:

Iets meer aandacht alstublieft

De Nederlandse collega’s kunnen uiteraard in ieder geval veel meer doen voor de journalisten in Turkije dan nu het geval is. Na de veroordeling van de twee gebroeders heb ik tevergeefs bijvoorbeeld op de sites van de Nederlandse Vereniging voor Journalisten (NVJ) en Villamedia naar een bericht gezocht over de veroordeling en de schreeuw van Altan. Ook andere grote media hebben het volledig laten afweten. Ik vraag me voortdurend in dit soort gevallen af wat bijvoorbeeld Lucas Waagmeester als correspondent van de NOS in Turkije de hele dag doet? Durf hij niet, mag hij niet of wil hij geen verslag doen van dit soort bizarre ontwikkelingen in het land? Dit geldt ook voor andere Nederlandse kranten en hun journalisten in dat land? Als ik de naam van Altan in de Nederlandse versie van Google tik, dan verschijnt alleen het artikel in het AD over zijn veroordeling. Dat is nogal karig te noemen. Iets meer aandacht alstublieft, zou ik namens de gebroeders willen schreeuwen.

Erdogan aanhangers

Behalve aandacht in de media, zou de NVJ een comité bestaande uit prominente journalisten in het leven mogen roepen om de collega’s in Turkije meer te ondersteunen. Een dergelijk comité zou  bijvoorbeeld pro-actief de lange arm van Erdogan in de Tweede Kamer kunnen aanspreken. Maar ook de vele stemmers van Erdogan in Nederland hebben een verantwoordelijkheid als het om dit soort zaken gaat. Dit comité zou de vertegenwoordigers van deze mensen in moskeeën en verenigingen kunnen opzoeken. Wel op de barricades gaan als een een minister geen toestemming krijgt om campagne te voeren voor een dubieus referendum en preekhaat houden in moskeeën over de inval in Efrin, maar de onderdrukking van journalisten wel voor lief nemen?  Wie a zegt, moet ook b zeggen. Hiernaast moeten Soennitische intellectuelen die aanhangers zijn van Erdogan in Nederland ook op hun verantwoordelijkheid aangesproken worden. Wel als de lange arm van Erdogan dienen als bijvoorbeeld om de erkenning van de Assyrische/Armeense genocide, maar intussen de mensenrechten in hun vaderland ontkennen, verzwijgen of bagatelliseren!

De gevangen genomen journalisten zijn tenslotte vaak niet rijk. Vanuit Nederland zou elk vorm van financiële ondersteuning welkom zijn. Onder leiding van de NVJ zou dit geregeld kunnen worden.

Abraham beth Arsan is een Assyrische-Nederlandse freelancejournalist geboren in Turkije maar durft al jaren niet meer terug te gaan naar zijn geboortedorp.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Geert Mak Pleit Nu Voor Vriendschap met Rusland

Ik kwam zojuist mijn oude vriend, de bestseller-auteur en mainstream-opiniemaker Geert Mak in de regen op straat tegen. Na elkaar te hebben begroet, vertelde Geert mij dat hij van oordeel is dat Europa zo snel mogelijk met Rusland om de tafel moet gaan zitten, om de opgelopen spanningen te deëscaleren. De VS heeft heel andere belangen dan 'wij,' aldus Mak, die benadrukte dat de macht van 'onze' Atlantische bondgenoot ingrijpend aan het afnemen is. Kortom, ik hoorde wat ikzelf al enige jaren op mijn weblog schrijf. Opvallend hoe een Nederlandse opiniemaker binnen zo'n betrekkelijk korte tijd zo wezenlijk van oordeel kan veranderen.  Immers, Mak’s gevaarlijke anti-Rusland hetze was een treffend voorbeeld van zijn opportunisme. Mei 2014 beweerde op de Hilversumse televisie de zogeheten ‘chroniqueur van Amsterdam, Nederland, Europa en de VS,’ dat er sprake was van een 'Russische gevaar,’ aangezien ‘meneer Poetin’ aan ‘landjepik’ deed en dat de Russische president d…

America Has Been at War 93% of the Time Since 1776

America Has Been at War 93% of the Time – 222 out of 239 Years – Since 1776 By Washington's Blog Global Research, December 26, 2017 Washington's Blog 20 February 2015 Region:  Theme: 

De Geldlust van de Mainstream Media

https://www.villamedia.nl/artikel/mede-mogelijk-gemaakt-door-de-overheid.-wanbetaling-freelancers-is-legaal-geworden?utm_source=dlvr.it&utm_medium=twitter Mede mogelijk gemaakt door de overheid: wanbetaling van freelancers Actueel Nederlandse mediabedrijven krijgen wel degelijk staatssteun. Het mag alleen niet zo heten. Een soepele opstelling van de toezichthouder en een voorkeursbehandeling door de Belastingdienst houden kranten en tijdschriften overeind die het anders niet zouden redden. De rekening gaat naar onderbetaalde nieuwsarbeiders. Tegenover de schrale beloning van freelance journalisten staan mooie winsten van mediabedrijven en bovenmodale salarissen voor journalisten in vaste dienst. Kranten mogen het volgens de oplagecijfers en advertentie-inkomsten zwaar hebben, hun uitgevers en hoofdredacties weten die pijn bekwaam af te wentelen op andere belanghebbenden.  De Persgroep legde over 2017 opnieuw 40 miljoen euro dividend opzij voor de eigenaren, de familie Van Thillo. U…