Doorgaan naar hoofdcontent

Rekolonisatie van Afrika

Het westen VS/NAVO rekolonizatie van Africa door eindeloze oorlog; Gaddafi was de eerste

DONEER EN STEUN ONS WERK
DONATE AND SUPPORT US:
IBAN: NL10 SNSB 0902 6349 33
Afbeeldingsresultaat voor afrikacom army cartoonGerelateerde afbeelding
Zes jaar geleden, op 20 oktober 2011, werd Muammar Gaddafi vermoord en op de lijst geplaatst, op een lange lijst van Afrikaanse revolutionairen, door het westen dictatoren genoemd,  die door het Westen werden vermoord, omdat ze  droomden van continentale onafhankelijkheid.
Eerder die dag was Gaddafi’s geboortestad Sirte bezet door militairen met westerse ondersteuning, na een maand van lange strijd waarbij de NAVO en haar zogenaamde “rebellen”-bondgenoten de stad’s ziekenhuizen en huizen met de grond gelijk hadden gemaakt, water en elektriciteit niet meer functioneerde en zij in het openbaar verkondigde dat ze de inwonners van de “stad”zouden laten verhongeren. De laatste verdedigers van de stad, waaronder Gaddafi, vluchtten uit Sirte die bewuste ochtend, maar hun konvooi werd onderschept en gestraft door de gevechtsvliegtuigen van de NAVO die  95 mensen in een luchtaanval doodde. Gaddafi ontsnapte maar werd kort daarna gevangen genomen. Ik zal de gruwelijke details, die de westerse media over de hele wereld als een triomfantelijke smulfilm uitzond besparen, hij werd in ieder geval gemarteld en uiteindelijk doodgeschoten, laten we het daarop houden.
We weten nu, door de  getuigenis van de belangrijkste Libische bondgenoot Mahmoud Jibril van de NAVO, dat en dat moet echt serieus genomen worden, het een buitenlandse agent was, waarschijnlijk Frans, die de fatale kogel heeft geleverd. Zijn dood was de optelling van zeven maanden NAVO-agressie, van een campagne tegen Gaddafi en zijn regering, het Westen had zijn moord en de chaos meer dan drie decennia voorbereid.
Toch was het maar de openingssalvo van een nieuwe oorlog – de oorlog voor de militaire rekolonisatie van Afrika.
Afbeeldingsresultaat voor ghadaffi murderedAfbeeldingsresultaat voor ghadaffi murdered
Het jaar 2009, twee jaar voor de moord van Gaddafi, was cruciaal voor de relatie tussen de VS en Afrika. Ten eerste omdat China de VS voorbij streefde en de grootste handelspartner van de wereld werd en ten tweede omdat Gaddafi verkozen werd tot president van de Afrikaanse Unie.
Het belang van beide voor de daling van de invloed van de VS op de wereld kon niet duidelijker zijn. Terwijl Gaddafi pogingen ondernam om Afrika politiek te verenigen, politiek te verbinden en de hoeveelheden Libische olie-rijkdom gebruikte om van deze droom een ​​realiteit te maken, had China het monopolie van het Westen over exportmarkten en beleggingsfinanciën overgenomen. Afrika hoefde niet meer naar het IMF te gaan voor leningen en China zou investeren in Libië en de rest van Afrika. De westerse economische overheersing van Afrika was bedreigd als nooit eerder.
Het antwoord van het Westen was natuurlijk een militaire. Economische afhankelijkheid van het Westen –  China kapot maken – zo zou Afrika vervangen worden door een nieuwe militaire afhankelijkheid. Als Afrikaanse landen niet langer zouden wachten op westerse leningen, exportmarkten en beleggingsfinanciering, zouden ze in een positie moeten worden gebracht waar zij zoudenmoeten wachten op westerse militaire hulp.
Daarom  AFRICOM – het nieuwe ‘Afrikaanse commando’ van het Amerikaanse leger – gelanceerd, door George W. Bush, niet een enkel Afrikaanse land zou het eens zijn om het hoofdkwartier in haar land te hebben. In plaats daarvan werd het gedwongen tot een kantoor in Stuttgart, Duitsland te openen (Nederland had beter geweest als “brievenbus”land). Gaddafi had de Afrikaanse oppositie tegen AFRICOM geleid, werd door memo’s, door WikiLeaks werden onthuld.
Afbeeldingsresultaat voor ghadaffi murdered
Immers, zoals Mutassim Gaddafi, hoofd van de Libische veiligheids dienst, in 2009 aan Hillary Clinton heeft uitgelegd, had Noord-Afrika al een effectief beveiligingssysteem , door de ‘standby forces’ van de Afrikaanse Unie enerzijds en CEN-SAD anderzijds. CEN-SAD was een regionale veiligheidsorganisatie van de Sahel en de Sahara landen, met een goed functionerend beveiligingssysteem, met Libië als leider. De geavanceerde Libische-geleid anti-terroristische organisatie betekende dat er gewoon geen behoefte was aan een Amerikaanse militaire aanwezigheid . Het werk van westerse “thinkthanks” moest toen zo’n behoefte creëren.
De vernietiging door de NAVO van Libië heeft tegelijkertijd drie strategische doelen behaald voor de plannen van het Westen voor de militaire uitbreiding in Afrika. Uiteraard was het grootste obstakel en tegenstander van deze uitbreiding, Gaddafi zelf. Met Gaddafi weg en met een pro-NAVO/VS-marionetregering in Libië, was er geen kans meer dat Libië als een krachtig land zou optreden tegen het westerse militarisme. Integendeel, de nieuwe regering van Libië zou volledig afhankelijk zijn van hen.
Ten tweede betekende de agressie van de NAVO een totale ineenstorting van het  effectieve Noord-Afrikaanse veiligheidssysteem, dat door Libië werd geleid. En ten slotte veranderde de NAVO’s vernietiging van de Libische staat het land in een anarchistische bende van dood en verderf. Terroristische groepen waren toen in staat om Libië’s militaire arsenalen te plunderen, trainingskampen op te zetten en  deze te gebruiken om hun activiteiten over de hele regio uit te breiden.
Door de verspreiding van deze terroristische groepen in de regio te verzekeren, hadden de westerse machten de vraag om hun militaire bijstand, die tot dan niet bestond gecreëerd.
Door dit zijn er toenemende dodelijke terreuraanvallen op het continent, waaronder  in Burkina Faso, Burundi, Kameroen, Centraal-Afrikaanse Republiek, Tsjaad, Ivoorkust, Democratische Republiek Congo, Ethiopië, Kenia , Mali, Niger, Nigeria, Somalië, Zuid-Soedan en Tunesië.
Dit is het Afrika-beleid wat Trump heeft geërfd.  En Trump laat het met alle vrolijkheid en domheid escaleren.
Wat de Trump-administratie doet, zoals het in vrijwel elk beleidsterrein doet, is het vroegere beleid van haar “voorgangers”met het ijzeren vuist  uit te breiden. Trump heeft met zijn open minachting voor Afrika effectief de ontwikkelingshulp van de VS voor Afrika beëindigd, waardoor het algehele niveau van de Afrikaanse hulpverlening met een derde werd gekort en de bevolking weer uithongert en er mooie nieuwe TV acties kunnen komen om de westerse bevolking voor het beleid van hun “masters”te laten betalen!
Dus zullen komende deccenia honderduizenden Afrikaanse vluchtelingen naar Europa komen!
FacebookTwitterGoogle+Deel http://freesuriyah.eu/?p=1089

Reacties

Populaire posts van deze blog

Geert Mak Pleit Nu Voor Vriendschap met Rusland

Ik kwam zojuist mijn oude vriend, de bestseller-auteur en mainstream-opiniemaker Geert Mak in de regen op straat tegen. Na elkaar te hebben begroet, vertelde Geert mij dat hij van oordeel is dat Europa zo snel mogelijk met Rusland om de tafel moet gaan zitten, om de opgelopen spanningen te deëscaleren. De VS heeft heel andere belangen dan 'wij,' aldus Mak, die benadrukte dat de macht van 'onze' Atlantische bondgenoot ingrijpend aan het afnemen is. Kortom, ik hoorde wat ikzelf al enige jaren op mijn weblog schrijf. Opvallend hoe een Nederlandse opiniemaker binnen zo'n betrekkelijk korte tijd zo wezenlijk van oordeel kan veranderen.  Immers, Mak’s gevaarlijke anti-Rusland hetze was een treffend voorbeeld van zijn opportunisme. Mei 2014 beweerde op de Hilversumse televisie de zogeheten ‘chroniqueur van Amsterdam, Nederland, Europa en de VS,’ dat er sprake was van een 'Russische gevaar,’ aangezien ‘meneer Poetin’ aan ‘landjepik’ deed en dat de Russische president d…

America Has Been at War 93% of the Time Since 1776

America Has Been at War 93% of the Time – 222 out of 239 Years – Since 1776 By Washington's Blog Global Research, December 26, 2017 Washington's Blog 20 February 2015 Region:  Theme: 

Native American Rape Survivors

A sign marks the entrance to White Earth Indian Reservation in Mahnomen County, Minn. (J. Stephen Conn / CC 2.0) WHITE EARTH RESERVATION, Minn.—Candice (not her real name) awoke with a start. Someone was pulling down her sweatpants. It was a male friend. “Stop!” she shouted. He kept groping her. She kicked him and he fell off the bed. She dashed out of the bedroom, tripping and tumbling down the stairs. Gripped with fear, she heard his footsteps behind her in the dark and forced herself to stand upright as she staggered out to the porch. Candice was still intoxicated. She got into her car and drove into a ditch. A white police officer pulled up. She struggled to hold back tears as she told him about the attempted rape. All the officer saw was a drunk and disorderly Native American woman. He dismissed Candice’s report of sexual assault as a lie she had made up to avoid getting a DUI. He did not take her to the hospital for a forensic exam. The sexual assault was not recorded in his pol…