• All governments lie, but disaster lies in wait for countries whose officials smoke the same hashish they give out.

  • I.F. Stone

zaterdag 23 september 2017

Mosul Verwoest

Verwoesting alom: bevrijd Mosul in 7 apocalyptische foto's

zo 09/07/2017 - 17:24 Freek WillemsNa 8 maanden strijd heeft het Iraakse leger nu ook de controle over de oude stad van Mosul verworven. Maar de prijs die daarvoor is betaald, is enorm. De foto's die de persagentschappen doorsturen, spreken boekdelen. Van grote delen van de stad rest niets meer dan puin, zwartgeblakerd door de vele bombardementen en explosies. Volgens de Verenigde Naties zal de wederopbouw van Mosul meer dan 1 miljard dollar kosten.


More Holes in Russia-gate Narrative

More Holes in Russia-gate Narrative

September 20, 2017


Exclusive: New tests support the skepticism of U.S. intelligence veterans that Russia “hacked” the DNC’s computers, pointing instead to a download of emails by an insider, write ex-NSA official William Binney and ex-CIA analyst Ray McGovern.

It is no secret that our July 24 VIPS Memorandum for the President, entitled “Was the ‘Russian Hack’ an Inside Job?,” gave rise to some questioning and controversy – nor was it a surprise that it was met with almost total silence in the mainstream media.
Former FBI Director James Comey.
The ongoing U.S. media campaign against Russia has been so effective that otherwise intelligent people have been unable even to entertain the notion that they may have been totally misled by the intelligence community. The last time this happened in 2003, after a year of such propaganda, the U.S. attacked Iraq on fraudulent – not “mistaken” – intelligence.
Anticipating resistance from those allergic to rethinking “what everybody knows” about Russian “meddling,” we based our VIPS analysis on forensic investigations that, oddly, the FBI had bent over backwards to avoid. In other words, we relied on the principles of physics and the known capability of the Internet in early July 2016.
We stand by our main conclusion that the data from the intrusion of July 5, 2016, into the Democratic National Committee’s computers, an intrusion blamed on “Russian hacking,” was not a hack but rather a download/copy onto an external storage device by someone with physical access to the DNC.
That principal finding relied heavily on the speed with which the copy took place – a speed much faster than a hack over the Internet could have achieved at the time – or, it seems clear, even now. Challenged on that conclusion – often by those conducting experiments within the confines of a laboratory – we have conducted and documented additional tests to determine the speeds that can be achieved now, more than a year later.
To remind: We noted in the VIPS memo that on July 5, 2016, a computer directly connected to the DNC server or DNC Local Area Network, copied 1,976 megabytes of data in 87 seconds onto an external storage device. That yields a transfer rate of 22.7 megabytes per second.

Recent Tests

Over the last few weeks, we ran three tests to determine how quickly data could be exfiltrated from the U.S. across the Atlantic to Europe.
–First, we used a 100 megabits-per-second (mbps) line to pull data from a one-gigabyte file to Amsterdam. The peak transfer speed was .8 MBps.
–Second, we used a commercial DSL (Digital Subscriber Line) to send the same one-gigabyte file to a commercial DSL in Amsterdam. The peak transfer speed was 1.8 MBps.
–Third, we pushed the same one-gigabyte file from a data center in New Jersey to a data center in the UK. The peak transfer speed was 12 MBps.
None of these attempts achieve anything close to the average rate of 22.7 megabytes per second evident in the July 5, 2016 download/copy associated with the DNC. In fact, this happens to be the speed typical of a transfer to a USB-2 external storage device. We do not think this pure coincidence; rather, it is additional evidence of a local download.
We are preparing further trans-Atlantic testing over the next few weeks.
Some researchers have noted that some partitioning of the data might have occurred in the U.S., allowing for a transfer to be made at the measured speed over the Internet, and that this could have made possible a hack from the other side of the Atlantic. One of our associate investigators has found a way to achieve this kind of data partitioning and later transfer.
In theory, this would be one possible way to achieve such a large-data transfer, but we have no evidence that anything like this actually occurred. More important, in such a scenario, the National Security Agency would have chapter and verse on it, because such a hack would have to include software to execute the partitioning and subsequent data transfer. NSA gives the highest priority to collection on “execution software.”
Must Americans, apparently including President Donald Trump, remain in a Russia-did-it-or-could-have-maybe-might-have-done-it subjunctive mood on this important issue – one that has been used to inject Cold War ice into relations with Russia? The answer is absolutely not. Rather, definitive answers are at hand.
How can we be so confident? Because NSA alumni now active in Veteran Intelligence Professionals for Sanity (VIPS) are intimately familiar with NSA’s capabilities and practice with respect to bulk capture and storage of fiber-optic communications. Two of us actually devised the systems still in use, and Edward Snowden’s revelations filled in remaining gaps. Today’s NSA is in position to clear up any and all questions about intrusions into the DNC.
In sum, we are certain that the truth of what actually happened – or didn’t happen – can be found in the databases of NSA. We tried to explain this to President Barack Obama in a VIPS Memorandum of Jan. 17, just three days before he left office, noting that NSA’s known programs are fully capable of capturing – and together with liaison intelligence services do capture – all electronic transfers of data.
Our Jan. 17 Memorandum included this admonition: “We strongly suggest that you ask NSA for any evidence it may have indicating that the results of Russian hacking were given to WikiLeaks.” … “If NSA cannot give you that information – and quickly – this would probably mean it does not have any.”
We also appealed to Obama in his final days in office to order the chiefs of the NSA, FBI and CIA to the White House and have them lay all their cards on the table about “Russian hacking,” and show him what tangible evidence they might have – not simply their “assessments.” We added, “We assume you would not wish to hobble your successor with charges that cannot withstand close scrutiny.” Having said this, we already were reaching the assumption that there was no real evidence to back the “assessments” up.

FBI: Not Leaning Forward

The FBI could still redeem itself by doing what it should have done as soon as the DNC claimed to have been “hacked.” For reasons best known to former FBI Director James Comey, the Bureau failed to get whatever warrant was needed to confiscate the DNC servers and computers to properly examine them.
President Donald Trump being sworn in on Jan. 20, 2017. (Screen shot from Whitehouse.gov)
In testimony to the House Intelligence Committee six months ago, Comey conceded “best practice is always to get access to the machines themselves.” And yet he chose not to. And his decision came amid frenzied charges by senior U.S. officials that Russia had committed “an act of war.”
But is it not already too late for such an investigation? We hope that, at this point, it is crystal clear that the answer is: No, it is not too late. All the data the FBI needs to do a proper job is in NSA databases – including data going across the Internet to the DNC server and then included in their network logs.
If President Trump wants to know the truth, he can order the FBI to do its job and NSA to cooperate. Whether the two and the CIA would obey such orders is an open question, given how heavily invested all three agencies are in their evidence-impoverished narrative about “Russian hacking.”
Let us close with the obvious. All three agencies have been aware all along that NSA has the data. One wonders why it should require a Presidential order for them to delve into that data and come up with conclusions based on fact, as opposed to “assessing.”

William Binney (williambinney0802@comcast.net) worked for NSA for 36 years, retiring in 2001 as the technical director of world military and geopolitical analysis and reporting; he created many of the collection systems still used by NSA. Ray McGovern (rrmcgovern@gmail.com) was a CIA analyst for 27 years; from 1981 to 1985 he briefed the President’s Daily Brief one-on-one to President Reagan’s most senior national security officials.

vrijdag 22 september 2017

Western Mainstream Media Propaganda

After an introduction in Arabic, an interview in English follows:




Published on Sep 17, 2017
طفولة ضائعة ومستقبل معرَّض للمخاطر بسببِ استغلال الاطفالِ في سوريا اليوم صغار السن زجوا في هجوم دعائي يخدم أجَندات هم أنفسهم لا يفقهونَها هي معاناة تطرح تساؤلات عديدة تكشفها الباحثة البريطانية فانيسا بيلي من الداخل. تقديم: زينب الصفّار إعداد: زينب الصفّار إنتاج: زينب الصفّار رابط الحلقة: http://mdn.tv/3STS رابط البرنامج: http://mdn.tv/@من-الداخل الموقع الرسمي: http://www.almayadeen.net فايسبوك: http://mdn.tv/@facebook تويتر: http://mdn.tv/@twitter تليغرام: http://mdn.tv/@telegram يوتيوب: http://mdn.tv/@youtube

Rob de Wijk Wordt Wakker

Zelfs opiniemaker Rob de Wijk heeft nu ontdekt dat er iets aan het veranderen is:

Sonja heeft een nieuwe reactie op je bericht "Rob de Wijk van Trouw" achtergelaten: 

Rob de Wijk vandaag in Trouw:

"Zo zijn de afgelopen jaren grondslagen onder het Nederlands buitenlandbeleid weggeslagen. Door de Brexit zijn we onze steun in de EU kwijt; door Trumps protectionisme valt Amerika weg als de vertrouwde en betrouwbare partner. Brexit en Trump ondermijnen de liberale wereldorde waarop onze economie is geschraagd. Inmiddels toont onderzoek aan dat Amerika zelf door de dreiging van binnenlands politiek geweld instabiel kan worden. Daardoor kan zelfs Amerika in chaos wegzinken. De rellen van Charlotteville lijken een voorbode." 


Goede Vrienden,
In Damascus wordt nu een expo gehouden onder het motto “Rebuild Syria”
(19-23 september). Hieraan nemen 164 bedrijven deel (zowel staats- als
privébedrijven) uit 23 landen (Azië, Afrika, Europa). Ze zijn gericht
op constructie, energie, gezondheid, opvoeding, toerisme,
watervoorziening, communicatie… Ondertussen rijden grote vrachtwagens
voor ons klooster af en aan met materiaal om verder op de
voorbereidingen te treffen voor de gasuitbating. En op zondag ontving
Bachar al-Assad de Syriac orthodoxe jeugd met hun patriarch Mor
Ignatius Aphrem II. Hij prees de jeugd en de christenen bij de
heropbouw van het land en zei dat de christenen hier geen gasten of
trekvogels zijn maar de basis van dit land. Zonder hen is er geen
Syrië zoals wij het kennen en de christenen hebben buiten dit land
geen thuis. Ziedaar de  echte geest van de  Syrische harmonieuze
samenleving. Hij voegde er tenslotte aan toe dat een verdeling in
sektarische staten om de zuiver joodse staat en de bezetting van
Palestina te rechtvaardigen, door de Syriërs nooit zal aanvaard
Tenslotte beleven we deze dagen een voor ons  tot heden ongekende
ervaring, wat voor jullie het meest alledaagse is: we hebben nu dag en
nacht elektriciteit zonder onderbreking omdat een centrale voor goed
hersteld blijkt te zijn.  Terwijl we met de  beperking van
elektriciteit goed hebben leren leven, geeft dit ons een vreemd gevoel
van luxe.
P. Daniel
Vrijdag 22 september 2017
Helemaal aan het einde van het terrein, aan de kant van het dorp is er een wijngaard. Het zijn onooglijk kleine plantjes tegen de grond, omgeven door distels, doornen en allerlei onkruid dat weelderig opschiet tussen de stenen. En ik heb me laten vertellen dat deze plantjes slechts tweemaal per jaar water nodig hebben, nl. in december en in januari. Maar wat een prachtige trossen! Om de verspieders van het beloofde land jaloers te maken. Er zijn witte, gele, rode en donker blauwe druiven. Soms hangen ze met verschillende kleuren aan eenzelfde tros. Achteraf wordt de oogst nog nagekeken om de grote en mooie trossen op de markt te verkopen want de handel begint weer op gang te komen. Dikwijls hangen er tussen de goede druiven ook verdroogde, als zwarte bolletjes en die moeten verwijderd worden. Niet alleen de wijn, “het bloed van de druiven”, verheugt het hart van de mens, ook de oogst van de druiven zelf stemt tot vreugde. God, Schepper en Vader, ik dank U om het wonder van uw schepping en om de creatieve vondst van de  vruchtbaarheid van de aarde.
Het eerste bezoek
Een Franse regionale verantwoordelijke voor “S.O.S chrétiens de l’Orient” kwam ons de laatste maanden al enkele keren opzoeken en heeft samen met een reisgids  uit Damascus ons met een 30-tal Fransen bezocht op zaterdag. Deze twee energieke dames hebben de handen in elkaar geslagen om regelmatig met groepen Syrië te komen bezoeken, nu het steeds veiliger wordt. Het zijn toeristische bezoeken van een week vooral aan christelijke gemeenschappen. Daarbij hebben ze besloten een dag in Mar Yakub te verblijven. Deze groep kwam zaterdagmorgen toe, kreeg een rondleiding, vierde samen met ons de eucharistie om dan uitgebreid in het atrium een feestmaaltijd te gebruiken, klaargemaakt door de zusters en door de kinderen opgediend. En het was echt een feest. Een van de christelijke moeders uit het dorp, wiens twee kinderen nog steeds gekidnapt zijn, had een reuzentaart klaar gemaakt voor deze gelegenheid. Ondertussen werd druk gedeeld over Syrië, de oorlog, de toestand in Frankrijk en in de Kerk. Het was de bedoeling dat de gemeenschap  achteraf zou eten maar de ene na de andere werd dringend  verzocht zich tussen de  bezoekers te plaatsen om de nodige vragen te beantwoorden. Daarna was er nog gelegenheid om ons “winkeltje” te bezoeken met o.m. het breiwerk van de dames uit het dorp. In de late namiddag stapten allen weer in de bus, behalve de twee dames van de organisatie, die maar bleven afscheid nemen en danken. Ook wij waren meer dan tevreden en dankbaar.
En donderdag streek een groep van acht Engelsen neer, onder leiding van een goede vriend, de Anglicaanse priester Andrew van Canterbury, die al eerder bij ons verbleef. Hij ijvert al jaren om zijn kerk en gelovigen te openen voor wat er werkelijk in Syrië gebeurt. Zo was hij vorig jaar in september met een delegatie op bezoek bij president Assad, wat in Engeland een golf van verontwaardiging verwekte. Wat door Canterbury wordt gedaan en gezegd heeft grote invloed in de Engelse politiek, geheel anders dan bij ons. Met veel humor vertelde hij over de kerkelijke en politieke reacties. Uiteraard leven de monsterleugens over Syrië in Engeland even erg als bij ons en hun politici en journalisten blijken het nog moeilijker te hebben om te erkennen dat zich fataal vergist hebben. ’s Avonds hadden we met de groep een  bijzonder aangename uitwisseling. De groep heeft een jonge alawitische vrouw uit Lattakia als tolk en gids bij zich. Toen ze vernam dat ik uit België kom, vertelde ze enthousiast over haar goede vrienden uit Antwerpen, waarbij we meteen  begrepen dat het ook onze goede vrienden zijn.
Zondagavond begon een cursus in het grote salon bij de ingang. Een twintigtal jongeren uit het dorp nemen deel alsook enkele zusters en fraters. De bedoeling is mensen vormen tot goede managers van kleine of grote bedrijven. De volle nadruk ligt evenwel niet op het economisch rendement maar op de harmonieuze en constructieve samenleving en samenwerking van de groep. Drie jonge Syriërs, twee jongens  en een meisje vormen het “echo-team, dat nu twee jaar bestaat. Zij zullen twaalf dagen lang, van vier tot zes en van zeven tot negen de vorming geven. En ze doen het  schitterend met levendige interactie. De deelnemers leren zichzelf en de anderen beter kennen en op een aangename manier met elkaar omgaan. Duidelijk werd gewezen op de concrete gevaren vanuit het westen en de communicatiemiddelen die eerder groepen tegen elkaar willen opzetten, terwijl we geroepen zijn om in vrede samen te leven en samen te werken met de verschillende rijkdom die ieder heeft. Hun cursus steekt vol met kleine psychologische oefeningen om conflicten positief op te lossen.
Onwillekeurig denken we  terug aan de vormingssessies (“counseling”) waarmee we in de jaren ’70 overspoeld werden, geïnspireerd door de hogepriesters van de humanistische psychologie (Abraham Maslow + 1970, Erich Fromm + 1980, Carl Rogers +1987, Benjamin Spock + 1998…) Alom werd groepsvorming gegeven opdat de mensen hun diepste gevoelens zouden ontdekken. Ook religieuze gemeenschappen nodigden dergelijke psychologen uit om in plaats van bezinningsdagen en retraites, groepssessies te organiseren. Kerk én de maatschappij zijn er met twee voeten ingetrapt. In plaats dat mensen aangespoord werden om hun roeping en engagement beter te vervullen, begonnen ze (eng individualistisch) te “voelen” dat ze door een andere levensvorm of inzet meer werden aangetrokken. Het was één grote psychologische manipulatie, los van de  werkelijkheid. Het christelijk geloof en het evangelie speelden plots geen rol meer. Het resultaat is inmiddels bekend: kerken, seminaries, kloosters liepen leeg. Hoe geheel anders is de vorming die deze drie moslimjongeren geven. Zij willen door een meer oprechte kennis en aanvaarding van zichzelf, van de  anderen en van de  maatschappij bijdragen aan een positieve en creatieve samenleving en samenwerking. Soms geven ze uitdrukkelijk evangelische gedachten weer zoals de spontane neiging om bij anderen de splinter uit hun oog te halen terwijl we zelf een balk hebben. Zij stralen veel meer evangelie uit dan de hoger genoemde hogepriesters.
Een nieuwe valstrik voor Syrië
Op 5 september werd de belegering van IS van Deir Ezzor na meer dan drie jaar doorbroken. Sindsdien behalen het Syrische leger en zijn bondgenoten ook hier de ene overwinning op de andere. Onze fraters waren de aller eersten die met een hulpkonvooi binnen reden. IS wordt ook hier steeds meer verdreven. De mensen die al meer dan drie jaar geen gewoon voedsel hebben gezien, krijgen weer verse groenten, fruit, vlees, water, elektriciteit… Ze vieren feest en helpen elkaar om er weer bovenop te geraken. Het bevrijde militaire vliegveld is weer operationeel. Dinsdag hebben het Syrische leger en hun bondgenoten de Eufraat ten oosten van de  stad overgestoken, vele terroristen gedood en oorlogsmateriaal in beslag genomen. Ook vele IS strijders verlaten als ratten hun zinkend schip of liever, ze vluchten in rubberbootjes.
We mogen er gerust in zijn: het kalifaat gaat niet door. Dit was bedoeld om een onafhankelijk Soennistan te  creëren, te paard op het Syrisch en Irakees grondgebied als begin van de verdeling van die landen in ministaten die zich blijven bestrijden. Hierna moest dan nog een Shitiistan komen en in Syrië een afzonderlijk staatje voor de Alawieten, voor de christenen en de  Druzen. De geliefde zionistische droom. Toch heeft het Pentagon al lang een nieuw plan klaar, “Rojava” genaamd. Hiermee wil het een onafhankelijk Koerdistan creëren te paard op Syrië en Irak om toch aan het “verruimde Midden-Oosten” verder te werken.
Brett McGurk is de speciale gezant van Trump om IS te bestrijden. Hij was al raadgever van Obama. Op 18 augustus organiseerde hij een samenkomst, zogezegd met stamhoofden, om IS te bestrijden. En wat bleek? Verschillende leiders van IS waren uitgenodigd. Op 26 augustus kwam een Amerikaanse helikopter 2 Europese IS leiders oppikken vooraleer ze door het Syrische leger gevangen genomen werden. En op 28 augustus kwamen speciale Amerikaanse strijdkrachten nog eens 20 IS leiders met hun familie in veiligheid brengen. Alles in dienst van het zionistische plan Rojava om een onafhankelijk Koerdistan te maken en alvast zo Syrië en Irak te breken. Inmiddels heeft Massoud Barzani, de leider van de Iraakse Koerden, een referendum over een onafhankelijk Koerdistan aangekondigd voor 25 september terwijl de zionisten al 200.000 Israëlische Koerden klaar houden om naar het gebied te sturen. Uiteraard jagen ze hiermee Turkije de kast op en ook Syrië en Rusland willen op deze wijze geen ondermijning van Syrië en Irak. Het zal wellicht ook zo ver niet komen maar … ondertussen gaat de oorlog tegen Syrië toch maar verder (Thierry Meyssan, 19 september 2017, http://www.voltairenet.org/article197914.html). Na de “Arabische Lente”, de “gematigde rebellen”, Al-Nousra, IS, heeft het Pentagon nu een wapenlevering voorzien van 500 miljoen dollar langs Ramstein (Duitsland) voor Koerdistan. Dit is een nieuwe investering voor een oorlog tegen Syrië (http://www.voltairenet.org/article197985.html) 

Rusland is de enige wereldspeler die nu met gezag kan onderhandelen met alle betrokken partijen, ook met hen die de meest onverzoenlijke belangen nastreven, zoals Israël en Iran. Washington is als onbetwiste sterkste militaire supermacht op diplomatiek vlak zwak en is niet gewoon noch in staat om vanuit een zwakke positie te onderhandelen. Hopen maar dat er niet te veel achter de schermen diplomatiek geregeld wordt (zoals: de  gas  voor de Russen en de olie voor de VS). Rusland mag gerust in de  toekomst vergoed worden voor zijn belangrijke steun aan Syrië, maar de VS verdienen een strenge  veroordeling voor hun misdaden en moeten hun verwoestingen vergoeden. Helaas blijft oorlog voeren een Amerikaanse verslaving: “Het gaat niet alleen over Korea of het Azië aan de Zuidzee, maar ook over het Midden-Oosten, Noord Afrika, Zuid Azië, de uitbreiding van de NAVO in Europa, Oekraïne en de Balkan, Venezuela, Cuba en Latijns  Amerika, over conflicten in alle uithoeken van de aardbol in het verleden en het heden. Dit maakt deel uit van Amerika’s obsessie om oorlog te voeren omdat vrede absoluut verboden is voor Amerikaanse heersers” (Finian Cunningham, 16 september 2017: https://sputniknews.com/columnists/201709161057451619-us-alien-peace/)

2000 kinderschoentjes in het Sokolniki Park
In 34 Russische steden werd op 14 september gemanifesteerd n.a.v. het begin van het schooljaar door de pan Russische “pro vita” beweging met de slogan: “Zij hadden naar de school kunnen gaan”. Rusland heeft in het verleden een verschrikkelijk hoge abortuspraktijk gehad. Nu nog, zegt de beweging, verliest Rusland iedere dag de leerlingen van een grote school, nl. 2000. Zoveel paar kinderschoentjes werden in het Sokolniki Park van Moskou uitgestald. Sinds 2,5 jaar wordt hard gewerkt aan een verbetering van de mentaliteit. Vele vrouwen worden effectief geholpen om hun kindje te houden. De laatste vier jaar is het aantal abortussen al gehalveerd. Op 15 augustus hield de orthodoxe kerk in Moskou een nachtelijke liturgie om de kindermoord te stoppen. Een terugkeer naar de eerbied voor het menselijk leven is ook in onze westerse landen een dringende noodzaak.

En dit nog:
Ons vorig bericht aangevuld en geïllustreerd met niet minder dan vijftien video’s: over de laatste Astana-overeenkomst; Mar Moussa; Armeense christenen die de Kruisverheffing vieren; Koerden tegen Syrië; de Russische luchtmacht; twee oorlogsrapporten; Rusland die internationale journalisten uitnodigt; geen olie, geen geld, geen kalifaat; vijf video’s over de verschrikking van drugs en captagon; de samenzwering van de VS en Israël tegen Sytrië: http://www.golfbrekers.be/een-verslag-uit-syrie-zonder-poco-bril-43/
Un racconto commovente della spedizione di soccorso da Qara a Deirezzor  
http://oraprosiria.blogspot.it/2017/09/una-storia-eccezionale-la-spedizione.html  Ecco le cose di cui a Deir ez-Zor hanno ancora grande bisogno:
1.Forniture mediche di base
2. Sistemi di depurazione dell'acqua
3. Alimenti che non necessitano di cottura
4. Latte in polvere
5. Scarpe
6. Prodotti per l'igiene personale
7. Abbigliamento per neonati
8. Una buona stretta di mano amichevole e una tazza di tè.
Ciao!  Fiorenza
De vergeten genocide op de Armeniërs:  http://www.golfbrekers.be/de-vergeten-genocide-op-de-arameeers/
Boris Johnson wil het huidige Syrië niet steunen (want dan moet hij toegeven dat hij zich vergist heeft): http://www.golfbrekers.be/zogezegd-244/
Trumps toespraak voor de VN: http://www.golfbrekers.be/zogezegd-245/
P. Daniel


The Killing of History

The Killing of History

PBS’ “The Vietnam War” may show some of the conflict’s horrors but still soft-pedals the horrific war crimes that America inflicted on Vietnam, fitting with a corporate-dependent documentary project, writes John Pilger.

One of the most hyped “events” of American television, “The Vietnam War,” has started on the PBS network. The directors are Ken Burns and Lynn Novick. Acclaimed for his documentaries on the Civil War, the Great Depression and the history of jazz, Burns says of his Vietnam films, “They will inspire our country to begin to talk and think about the Vietnam War in an entirely new way.”

An American soldier walks by a Vietnamese home that was set on fire. (From the PBS’ series, “The Vietnam War.”)
In a society often bereft of historical memory and in thrall to the propaganda of its “exceptionalism,” Burns’s “entirely new” Vietnam War is presented as an “epic, historic work.” Its lavish advertising campaign promotes its biggest backer, Bank of America, which in 1971 was burned down by students in Santa Barbara, California, as a symbol of the hated war in Vietnam.
Burns says he is grateful to “the entire Bank of America family” which “has long supported our country’s veterans.” Bank of America was a corporate prop to an invasion that killed perhaps as many as four million Vietnamese and ravaged and poisoned a once bountiful land. More than 58,000 American soldiers were killed, and around the same number are estimated to have taken their own lives.
I watched the first episode in New York. It leaves you in no doubt of its intentions right from the start. The narrator says the war “was begun in good faith by decent people out of fateful misunderstandings, American overconfidence and Cold War misunderstandings.”
The dishonesty of this statement is not surprising. The cynical fabrication of “false flags” that led to the invasion of Vietnam is a matter of record – the Gulf of Tonkin “incident” in 1964, which Burns promotes as true, was just one. The lies litter a multitude of official documents, notably the Pentagon Papers, which the great whistleblower Daniel Ellsberg released in 1971.
There was no good faith. The faith was rotten and cancerous. For me – as it must be for many Americans – it is difficult to watch the film’s jumble of “red peril” maps, unexplained interviewees, ineptly cut archive and maudlin American battlefield sequences. In the series’ press release in Britain — the BBC will show it — there is no mention of Vietnamese dead, only Americans.
“We are all searching for some meaning in this terrible tragedy,” Novick is quoted as saying. How very post-modern.
All this will be familiar to those who have observed how the American media and popular culture behemoth has revised and served up the great crime of the second half of the Twentieth Century: from “The Green Berets” and “The Deer Hunter” to “Rambo” and, in so doing, has legitimized subsequent wars of aggression. The revisionism never stops and the blood never dries. The invader is pitied and purged of guilt, while “searching for some meaning in this terrible tragedy.” Cue Bob Dylan: “Oh, where have you been, my blue-eyed son?”

What ‘Decency’ and ‘Good Faith’?

I thought about the “decency” and “good faith” when recalling my own first experiences as a young reporter in Vietnam: watching hypnotically as the skin fell off napalmed peasant children like old parchment, and the ladders of bombs that left trees petrified and festooned with human flesh. General William Westmoreland, the American commander, referred to people as “termites.”

Official photo of Army Chief of Staff General William C. Westmoreland. (Wikipedia)
In the early 1970s, I went to Quang Ngai province, where in the village of My Lai, between 347 and 500 men, women and infants were murdered by American troops (Burns prefers “killings”). At the time, this was presented as an aberration: an “American tragedy” (Newsweek). In this one province, it was estimated that 50,000 people had been slaughtered during the era of American “free fire zones.” Mass homicide. This was not news.
To the north, in Quang Tri province, more bombs were dropped than in all of Germany during the Second World War. Since 1975, unexploded ordnance has caused more than 40,000 deaths in mostly “South Vietnam,” the country America claimed to “save” and, with France, conceived as a singularly imperial ruse.
The “meaning” of the Vietnam War is no different from the meaning of the genocidal campaign against the Native Americans, the colonial massacres in the Philippines, the atomic bombings of Japan, the leveling of every city in North Korea. The aim was described by Colonel Edward Lansdale, the famous CIA man on whom Graham Greene based his central character in The Quiet American.
Quoting Robert Taber’s The War of the Flea, Lansdale said, “There is only one means of defeating an insurgent people who will not surrender, and that is extermination. There is only one way to control a territory that harbours resistance, and that is to turn it into a desert.”
Nothing has changed. When Donald Trump addressed the United Nations on Sept. 19 – a body established to spare humanity the “scourge of war” – he declared he was “ready, willing and able” to “totally destroy” North Korea and its 25 million people. His audience gasped, but Trump’s language was not unusual. His rival for the presidency, Hillary Clinton, had boasted she was prepared to “totally obliterate” Iran, a nation of more than 80 million people. This is the American Way; only the euphemisms are missing now.
Returning to the U.S., I am struck by the silence and the absence of an opposition – on the streets, in journalism and the arts, as if dissent once tolerated in the “mainstream” has regressed to a dissidence: a metaphoric underground.

Missing What Trump Means

There is plenty of sound and fury at Trump the odious one, the “fascist,” but almost none at Trump as the symptom and caricature of an enduring system of conquest and extremism. Where are the ghosts of the great anti-war demonstrations that took over Washington in the 1970s? Where is the equivalent of the Freeze Movement that filled the streets of Manhattan in the 1980s, demanding that President Reagan withdraw battlefield nuclear weapons from Europe?

President Trump speaking to the United Nations General Assembly on Sept. 19, 2017. (Screenshot from Whitehouse.gov)
The sheer energy and moral persistence of these great movements largely succeeded; by 1987 Reagan had negotiated with Mikhail Gorbachev an Intermediate-Range Nuclear Forces Treaty (INF) that effectively ended the Cold War.
Today, according to secret NATO documents obtained by the German newspaper, Suddeutsche Zetung, this vital treaty is likely to be abandoned as “nuclear targeting planning is increased.” The German Foreign Minister Sigmar Gabriel has warned against “repeating the worst mistakes of the Cold War. … All the good treaties on disarmament and arms control from Gorbachev and Reagan are in acute peril. Europe is threatened again with becoming a military training ground for nuclear weapons. We must raise our voice against this.”
But not in America. The thousands who turned out for Sen. Bernie Sanders’s “revolution” in last year’s presidential campaign are collectively mute on these dangers. That most of America’s violence across the world has been perpetrated not by Republicans, or mutants like Trump, but by liberal Democrats, remains a taboo.
Barack Obama provided the apotheosis, with seven simultaneous wars, a presidential record, including the destruction of Libya as a modern state. Obama’s overthrow of Ukraine’s elected government has had the desired effect: the massing of American-led NATO forces on Russia’s western borderland through which the Nazis invaded in 1941.
Obama’s “pivot to Asia” in 2011 signaled the transfer of the majority of America’s naval and air forces to Asia and the Pacific for no purpose other than to confront and provoke China. The Nobel Peace Laureate’s worldwide campaign of assassinations is arguably the most extensive campaign of terrorism since 9/11.
What is known in the U.S. as “the Left” has effectively allied with the darkest recesses of institutional power, notably the Pentagon and the CIA, to prevent a peace deal between Trump and Vladimir Putin and to reinstate Russia as an enemy, on the basis of no evidence of its alleged interference in the 2016 presidential election.
The true scandal is the insidious assumption of power by sinister war-making vested interests for which no American voted. The rapid ascendancy of the Pentagon and the surveillance agencies under Obama represented an historic shift of power in Washington. Daniel Ellsberg rightly called it a coup. The three generals running Trump are its witness.
All of this fails to penetrate those “liberal brains pickled in the formaldehyde of identity politics,” as Luciana Bohne noted memorably. Commodified and market-tested, “diversity” is the new liberal brand, not the class people serve regardless of their gender and skin color: not the responsibility of all to stop a barbaric war to end all wars.
“How did it fucking come to this?” says Michael Moore in his Broadway show, Terms of My Surrender, a vaudeville for the disaffected set against a backdrop of Trump as Big Brother.
I admired Moore’s film, Roger & Me, about the economic and social devastation of his hometown of Flint, Michigan, and Sicko, his investigation into the corruption of healthcare in America.

Filmmaker Michael Moore
The night I saw his show, his happy-clappy audience cheered his reassurance that “we are the majority!” and calls to “impeach Trump, a liar and a fascist!” His message seemed to be that had you held your nose and voted for Hillary Clinton, life would be predictable again.
He may be right. Instead of merely abusing the world, as Trump does, Clinton, the Great Obliterator, might have attacked Iran and lobbed missiles at Putin, whom she likened to Hitler: a particular profanity given the 27 million Russians who died in Hitler’s invasion.
“Listen up,” said Moore, “putting aside what our governments do, Americans are really loved by the world!”
There was a silence.

John Pilger is an Australian-British journalist based in London. Pilger’s Web site is: www.johnpilger.com. His new film, “The Coming War on China,” is available in the U.S. from www.bullfrogfilms.com