• All governments lie, but disaster lies in wait for countries whose officials smoke the same hashish they give out.

  • I.F. Stone

zondag 4 september 2016

MSM Corruptie


Sonja heeft een nieuwe reactie op je bericht "Charlie Hebdo is Very Funny For Fools" achtergelaten: 

Je suis Ilhan Tekir
"Nederland heeft geen Erdogan nodig om de politiek, de ambtenarij, de academische wereld en het openbare leven te zuiveren van dissidenten. Nederland heeft namelijk Nederlandse journalisten en die storten zich de laatste jaren met verve op hun taak. Iedereen die iets zegt dat bij het journaille niet in de smaak valt, wordt in de media voor een volksktribunaal gebracht. Werkgevers, opdrachtgevers en organisaties waar de dissident bij aangesloten is, worden onder druk gezet met hem te breken." Lees verder 



[03.09.2016]

Je suis Ilhan Tekir

Peter Breedveld
Nederland heeft geen Erdogan nodig om de politiek, de ambtenarij, de academische wereld en het openbare leven te zuiveren van dissidenten. Nederland heeft namelijk Nederlandse journalisten en die storten zich de laatste jaren met verve op hun taak. Iedereen die iets zegt dat bij het journaille niet in de smaak valt, wordt in de media voor een volksktribunaal gebracht. Werkgevers, opdrachtgevers en organisaties waar de dissident bij aangesloten is, worden onder druk gezet met hem te breken.
Van de week zagen we het gebeuren met het Gorkumse GroenLinks-raadslid Ilhan Tekir. In een interview met de Volkskrant zei hij vier weken geleden op Erdogans partij de AKP te hebben gestemd. In een rectificatie gaf de Volkskrant later toe een kop boven het interview te hebben gezet die ‘verder gaat dan wat Tekir heeft gezegd’. De kop luidde: ‘verzet tegen de coup is toppunt van integratie’. In de aanhef werd Tekir Erdogan-aanhanger genoemd. Ook dat was, zo gaf de Volkskrant toe, bezijden de waarheid. Tekir zei op Erdogan te hebben gestemd als ‘het minste kwaad’. 

Eerlijk proces

Tekir is kritisch over Erdogan. ‘Mijn grootste zorg is de zwakke scheiding der machten in de Turkse rechtsstaat’, schreef hij begin vorige maand op zijn blog. ‘Dit zwakke fundament – dat altijd al zichtbaar was en zich vooral uitte in cliëntelisme – is niet geruststellend als het gaat om de rechtszaken die de komende tijd gevoerd gaan worden tegen tienduizenden mensen, waaronder veel journalisten. Het recht op een eerlijk proces staat voorop.’
Dat interesseert de redactie van het actualiteitenprogramma EenVandaag allemaal geen reet. ‘Enthousiaste Erdogan-aanhanger’, wordt-ie in deze reportage genoemd, die het ook nog eens heeft over zijn ‘liefde voor Erdogan’. Hierna dicht schrijver Özcan Akyol, die constant in de media wordt opgevoerd als Turkije-expert, al woont hij zijn hele leven al in Deventer, hem een ‘persoonlijkheidsstoornis’ toe. Op het toch al indrukwekkende resumé van dit mediagenieke manusje-van-alles kan nu dus ook al ‘psychiater’ worden toegevoegd. 
Daarna worden GroenLinksers Miko Flohr en Huub Bellemakers aangehaald. Flohr vindt dat er geen plaats is in ‘zijn partij’ voor iemand die op Erdogan stemt. Bellemakers vindt dat Tekir moet ‘opbokken’. 

Scalp aan riem

De volgende dag gooit de Gorkumse afdeling van GroenLinks Tekir er inderdaad uit. EenVandaag prijkt trots met deze nieuwe scalp aan zijn riem: ‘Tekir uit de fractie gezet, binnen 24 uur na de uitzending’, meldt redactielid Remko Theulings enthousiast. ‘GL-raadslid Tekir weg om steun aan partij Erdogan. @eenvandaag zette vraagtekens bij zijn aanblijven’, aldus een ander redactielid, Miriam Heijenga.
Journalisten die bepalen wie aan mag blijven en wie niet. Ik vind het dood- en doodeng. Journalisten horen feiten te melden, te duiden en verder niks. Ze mogen melden dat Tekir op Erdogan heeft gestemd, het is hun plicht daarbij de nodige context te leveren: Tekirs kritiek op Erdogan en het feit dat hij hem als minste van verschillende kwaden ziet (ik vermoed dat veel Nederlanders op de in hun ogen minst schadelijke partij stemmen) maar journalisten mogen niet bepalen wie er waar mag werken of welke partijen hij mag vertegenwoordigen.
En dan de bittere ironie niet zien: hete tranen van verontwaardiging huilen om Turken die vanwege hun sympathieën worden vervolgd, terwijl je zelf jacht maakt op een Turk wiens stemgedrag je niet aanstaat.

2 opmerkingen: