Doorgaan naar hoofdcontent

Ahmed Aboutaleb en de Jordaan


Wie het bedacht heeft, weet ik niet, maar een opmerkelijke keuze is het wel om de politicus Ahmed Aboutaleb van de PVDA het voorwoord te laten schrijven van het pamflet Hoe Genees Je Een Fanaticus (2016), geschreven door de Joods-Israelische auteur Amos Oz, en uitgegeven door De Bezige Bij. Oz eindigt op aanmatigende toon met de opdracht dat

de Palestijnen gebied [zullen] moeten afstaan dat vóór 1948 Palestijns was en dat zal pijn doen. Vaarwel Haifa, vaarwel Jaffa, vaarwel Be'er Sheva en vele andere steden en dorpen die vroeger Arabisch waren en die nu geen deel van Palestina meer zijn en er ook nooit meer deel van zullen uitmaken. Dat zal gruwelijk veel pijn doen. Dus als u een onsje hulp of medeleven te bieden hebt, is nu het moment daar om dat aan beide patienten te verstrekken. De keuze is niet langer of je pro-Israel bent of pro-Palestina, je moet pro-vrede zijn. 

Ik stel met nadruk dat deze woorden pedant zijn, vooral ook omdat die uit de pen komen van een auteur van een staat die vanaf het allereerste begin de Palestijnse bevolking heeft geterroriseerd, want Oz heeft het hier over 'steden en dorpen' die in 1947 en 1948 met maximaal geweld etnisch gezuiverd werden door Joodse milities. De Palestijnse bevolking werd in strijd met het internationaal recht en uitspraken van de Verenigde Naties door Israel met geweld tegen gehouden toen zij na het einde van de gewelddadigheden naar hun rechtmatig grondgebied wilde terugkeren. Dit is geen mening van mij, maar een feit, zoals zelfs de huidige generatie Joods-Israelische historici gedocumenteerd hebben aangetoond. Het is als het ware alsof een inbreker van een gedupeerde eist dat hij een deel van de buit niet terug zal eisen. 

Met andere woorden: Amos Oz zou er beter aan hebben gedaan om een toontje lager te zingen. De politieke leiding van de 'Joodse staat' mag dan wel de mening zijn toegedaan dat Israel meer 'Lebensraum' nodig heeft, maar wanneer dit in strijd is met het internationaal recht, dient zij van die vurige wens af te zien. Kortom, zijn hoogdravende slotzin mag dan wel mooi klinken, maar zolang 'vrede' niet gebaseerd is op rechtvaardigheid, is de mogelijkheid van echte 'vrede' uitgesloten. Ook dat is een feit en geen mening, zoals de geschiedenis aantoont. 

Bovendien doet Oz het voorkomen alsof de Palestijnse bevolking nog steeds niet akkoord is gegaan met het feit dat de veroverde 25 procent land, dat de Verenigde Naties in 1947 had bestemd voor een Palestijnse staat, sinds de Akkoorden van Oslo aan Israel is gegeven. Daar draait het de overgrote meerderheid van de Palestijnse bevolking allang niet meer om. Waar het werkelijk om gaat is dat de verdreven Palestijnen op de een of andere wijze gecompenseerd worden voor het verlies aan land, huizen, en alle andere eigendommen die ze door het Israelisch geweld hebben verloren. Het belangrijkste punt is evenwel, dat Israel zich uit de in 1967 veroverde Palestijnse gebieden terugtrekt, dat het ophoudt met nog meer Palestijns land te stelen, en dat er een definitieve regeling voor Jeruzalem komt. 50 jaar zionistische onderdrukking en vervolging is genoeg geweest. Dat zou ook Amos Oz moeten begrijpen.


Nu Ahmed Aboutaleb, een politicus die -- zo maak uit zijn voorwoord op -- onvoldoende over de situatie is geïnformeerd, wat niet vreemd is aangezien bijna alle Nederlandse politici aan dit euvel lijden. De burgemeester van Rotterdam schrijft bijvoorbeeld dat 

het vijanddenken al zo [is] geïnstitutionaliseerd dat zelfs de kinderen aan beide zijden van de Jordaan op school niet kennismaken met de verhalen en de geschiedenis van medemensen die hemelsbreed zeer nabij zijn, van leeftijdsgenoten die speelkameraadjes hadden kunnen zijn.

Ik concludeer hieruit dat de heer Aboutaleb zelfs de geografie van de regio niet kent, want de rivier de Jordaan scheidt voor het merendeel de Westbank van Jordanië en is geen grensrivier tussen Joods en Palestijns gebied, waarop de Palestijnse staat is gepland. De eindredacteur bij De Bezige Bij moet zo épris zijn geweest van de burgemeester's woorden dat het ook hem of haar niet opviel dat hier wartaal staat. Dit is slechts één blunder. Later meer.   


Reacties

  1. Hand in zak en hand op buik en een volgevreten zelfgenoegzame mening
    hebben over het meest vertrapte volk in de geschiedenis.

    Aboutaleb is een apologeet van dieven en moordernaars.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Muhammad Ali bezocht een Palestijns vluchtelingenkamp ( 1 en 2 ) in 1974

    ' More than 2 million registered Palestine refugees live in Jordan... Jordan - Facts & Figures

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Geert Mak Pleit Nu Voor Vriendschap met Rusland

Ik kwam zojuist mijn oude vriend, de bestseller-auteur en mainstream-opiniemaker Geert Mak in de regen op straat tegen. Na elkaar te hebben begroet, vertelde Geert mij dat hij van oordeel is dat Europa zo snel mogelijk met Rusland om de tafel moet gaan zitten, om de opgelopen spanningen te deëscaleren. De VS heeft heel andere belangen dan 'wij,' aldus Mak, die benadrukte dat de macht van 'onze' Atlantische bondgenoot ingrijpend aan het afnemen is. Kortom, ik hoorde wat ikzelf al enige jaren op mijn weblog schrijf. Opvallend hoe een Nederlandse opiniemaker binnen zo'n betrekkelijk korte tijd zo wezenlijk van oordeel kan veranderen.  Immers, Mak’s gevaarlijke anti-Rusland hetze was een treffend voorbeeld van zijn opportunisme. Mei 2014 beweerde op de Hilversumse televisie de zogeheten ‘chroniqueur van Amsterdam, Nederland, Europa en de VS,’ dat er sprake was van een 'Russische gevaar,’ aangezien ‘meneer Poetin’ aan ‘landjepik’ deed en dat de Russische president d…

America Has Been at War 93% of the Time Since 1776

America Has Been at War 93% of the Time – 222 out of 239 Years – Since 1776 By Washington's Blog Global Research, December 26, 2017 Washington's Blog 20 February 2015 Region:  Theme: 

Native American Rape Survivors

A sign marks the entrance to White Earth Indian Reservation in Mahnomen County, Minn. (J. Stephen Conn / CC 2.0) WHITE EARTH RESERVATION, Minn.—Candice (not her real name) awoke with a start. Someone was pulling down her sweatpants. It was a male friend. “Stop!” she shouted. He kept groping her. She kicked him and he fell off the bed. She dashed out of the bedroom, tripping and tumbling down the stairs. Gripped with fear, she heard his footsteps behind her in the dark and forced herself to stand upright as she staggered out to the porch. Candice was still intoxicated. She got into her car and drove into a ditch. A white police officer pulled up. She struggled to hold back tears as she told him about the attempted rape. All the officer saw was a drunk and disorderly Native American woman. He dismissed Candice’s report of sexual assault as a lie she had made up to avoid getting a DUI. He did not take her to the hospital for a forensic exam. The sexual assault was not recorded in his pol…