• All governments lie, but disaster lies in wait for countries whose officials smoke the same hashish they give out.

  • I.F. Stone

zaterdag 13 juli 2013

Heleen Mees van de NRC 26



Ze wilde 'illusieloze seks... niet gericht op een huwelijk of zwangerschap.'  Ze verlangde ongebonden te zijn in een wereld waarin de mens op elkaar is aangewezen om te kunnen overleven, zowel collectief als individueel. Ze dacht sterk genoeg te zijn om zich een comfortabele plaats te bevechten in de neoliberale pikorde. Ze was bereid daarvoor tot het uiterste te gaan. Aan haar, bijna 20 jaar oudere, 63-jarige voormalige minnaar, een getrouwde man die zij als mentor zag en als opstapje naar de kringen van de macht, vroeg ze 'zal ik je ballen likken?' en toen dit niet mocht: 'ik hoop dat je vliegtuig neerstort.' Hij is een vakgenoot die het verder geschopt heeft dan zij. In een poging te voorkomen dat hij haar zou blijven verstoten bood ze als 'power feministe' aan om zich volledig aan hem te onderwerpen. Om de baas te behagen speelde ze het spel dat in de kringen rondom de macht gespeeld wordt: trappen naar beneden, likken naar boven. Letterlijk, zodra het moet, zonder enig zelfrespect en zonder waardigheid. 

Liefde is natuurlijk onmogelijk onder mensen die bewust een systeem in stand houden waarbij de kloof tussen arm en rijk almaar toeneemt en waarbij nu 20 procent van de wereldbevolking rond de 80 procent van alle rijkdommen op aarde consumeert. Wat bij machthebbers en hun entourage voor liefde doorgaat is niet meer dan gecultiveerde eigenliefde, kille berekening. In dat milieu kust men elkaar niet uit hartstocht, maar likt men de teelballen van de CEO om in het gevlei te komen. Loyaliteit met de ander kent men er niet. Dat kan ook niet wanneer men de ideologie van de roof aanhangt. De uitbuiting is bij de oligarchie en haar gewillige dienaren als het ware genetisch gecodificeerd, het kenmerkt de haat tegen de ander. 'This predatory and rapacious ruling class, wasting its substance, misusing power, stands immobilized as an obstacle... It bears no plan, is animated by no ideal, delivers no promise,' zo schrijft de milieuredacteur van Le Monde Hervé Kempf in zijn boek How The Rich Are Destroying The Earth. Hij wijst erop dat

after triumphing over Sovietism, capitalism doesn't know how to do anything but celebrate itself. All spheres of power and influence have been swallowed by capitalism's pseudo-realism that asserts that any alternative is impossible and that he only end to pursue in order to soften the inevitability of injustice is to eke out ever more wealth.

This would-be realism is not only ominous; it is blind. Blind to the explosive power of manifest injustice. And blind to the poisoning of the biosphere that the increase in material wealth produces, poisoning that means deterioration in the conditions of human life and the squandering of the chances of generations to come.

Gevoed door haar onverzadigbare drang zich te manifesteren of zich te 'bewijzen,' zoals de Volkskrant het kwalificeerde, dreef de conformistische Heleen Mees uit Hengelo onvermijdelijk in de richting van het neoliberale 'would-be realism.' Vanaf het begin van haar loopbaan zijn haar rolmodellen niet getalenteerde vrouwen geweest met een authentieke persoonlijkheid die hun eigen weg gaan, maar aangepaste opportunistische mannen die de alom heersende ideologie omarmen. 'Hoogopgeleide vrouwen, vond ze, zijn het aan zichzelf en de samenleving verplicht een volwaardige carrière na te streven. Weg met het deeltijdfeminisme!' zo meldde de Volkskrant, 'ze is medeoprichter van Women on Top, een organisatie die ijvert voor topbanen voor vrouwen.'  En alle vrouwen die hier niet aan voldoen, omdat ze bijvoorbeeld liever mede betrokken zijn bij de opvoeding van hun kinderen, moeten daarvoor boeten, en wel omdat volgens Mees 'sociale zekerheidsprogramma's... financieel niet meer houdbaar blijken te zijn.' Wat kennelijk wel 'houdbaar' blijkt te zijn in dit economisch model is het proces waarbij het aandeel van de plutocraten in de rijkdom wereldwijd buitenproportioneel blijft stijgen. Om een verhelderend voorbeeld te geven: in 1960 kregen de rijken in de VS van elke tien dollar 1 dollar, vandaag de dag is dit 4 dollar, waardoor al in 2005 de 793 miljardairs op aarde 2,6 biljoen dollar bezaten (2,6 maal een miljoen maal een miljoen), een bedrag dat even hoog is als de 'entirity of developing countries' foreign debt,' aldus de Committee for the Cancellation of Third World Debt. Met andere woorden: Heleen Mees verkoopt de onderwerping van de vrouw aan de neoliberale heilsideologie als de bevrijding van de vrouw. 'Weg met het deeltijdfeminisme,' de vrouw moet fulltime meedraaien in de 24 uurs economie die de kloof tussen arm en rijk almaar groter maakt, nu ook in het Westen zelf. De conclusie kan niet anders zijn dan dat Mees niet wordt gemotiveerd door solidariteit met de vrouw, maar door minachting voor de getrouwde vrouw met kinderen. Opmerkelijk in dit verband is ook haar neurotische houding ten opzichte van getrouwde mannen met wie ze een affaire begint. Toen ze nog Nijkamp heette 'stalkte ze voor het eerst een ex-geliefde. Ze werkte toen op het ministerie van Financiën in Den Haag en kreeg een relatie met een gehuwde wethouder van die stad. Hij verbrak de relatie en er was een aanklacht nodig om haar bij hem vandaan te houden.' 

Hoewel zij zelf ongebonden lijkt te willen zijn, accepteert ze niet dat ook haar voormalige partners dit wensen. Die worden geterroriseerd zodra ze hun eigen weg gaan. Er kleeft een totalitair aspect aan haar houding zodra het anderen betreft, of dit nu mannen dan wel vrouwen zijn, ze moeten doen wat zij eist, als minnaar bij haar blijven en als vrouw haar imiteren. Hoewel zijzelf uit een bescheiden provinciaals milieu komt, veracht Heleen Mees net als de neoliberale machthebbers elke vorm van ware democratie, zo blijkt zowel uit haar optreden als uit haar gedachtenwereld. Als een kameleon conformeert ze zich moeiteloos aan de totalitaire orde van de rijken, die zich niets aantrekken van onze democratie, althans van datgene wat er nog van over is:

the global oligarchy wants to get rid of democracy and the civil rights and public liberties that constitute its substance.

The assertion is brutal. Let me formulate it another way: in the face of the turbulence engendered by the global environmental and social crises, and in order to preserve its own privileges, the oligarcy chooses to weaken the spirit and the forms of democracy, that is to say, free discussion of collective choices; respect for the law and its representatives; protections of individual liberties vis-à-vis the encroachments of the state; and other constituted entities...

the oligarchy prefers the progressive bastardization of democracy,

aldus omschreef Hervé Kempf het proces dat iedere burger, behalve dan de betaalde opiniemakers in de mainstream media, dagelijks voor zijn ogen ziet afspelen. De toenemende macht van de oligarchie is de laatste fase van een ontwikkeling die de Franse intellectueel Alexis de Tocqueville al in de negentiende eeuw voorzag toen hij in het tweede  deel van Democracy in America schreef:

The kind of oppression that threatens democratic peoples does not in any way resemble what preceded it... I want to imagine what aspect despotism could take on in the world: I see an innumerable crowd of men, similar to one another and equal, who gyrate unceasingly in order to obtain small and vulgar pleasures for themselves with which they fill their souls. Each one of them, isolated at some remove from the others, is like a stranger to the destiny of all the others: his children and his personal friends constitute the entire human species for him: as for the remainder of his fellow citizens, he is right next to them; he exists only within and for himself, and, although he still has a family, one may at the least say he no longer has a country. Above all these men rises an immense tutelary power that alone assures their enjoyment and watches over their fate. It is absolute, elaborate, regular, calculating, and mild. It would be like paternal power, if -- like it -- its goal was to prepare men for virile maturity; but, on the contrary, it seeks only to limit them irrevocably to childhood; it likes its citizens to be happy, as long as they dream of nothing other than being happy.

Het zal duidelijk zijn dat dit soort geluk, geen geluk is, maar een permanente verdoving van een van zichzelf en zijn medemensen vervreemd individu dat zijn geluk vergeefs probeert te vinden in 'small and vulgar pleasures.'  Een opmerkelijk aspect van deze levenshouding is zichtbaar op de foto van Heleen Mees die met een goedkope duster aan, waarvan de zoom is gescheurd, over straat in New York gaat terwijl de riem van haar peperdure merktas over de grond schuurt. Het is het beeld van iemand die onbeheerst is, net zo out of control als het neoliberale systeem dat ze aanhangt. In zijn boek How The Rich Are Destoying The Earth schrijft wijst Kempf op het volgende verschijnsel:

One cannot exclude the possibility that some part of the oligarchy harbors an unconscious desire for catastrophe, pursues an apotheosis of consumption that would be the consumption of the planet Earth itself through exhaustion, through chaos, or through nuclear war. Violence is at the heart of the process on which a consumption society is based, Jean Baudrillard noted: 'Using objects leads only to their slow loss. The value created by their violent loss is much more intense.'

De zelfvernietigingsdrang van Heleen Mees illustreert het geweld van de alles of niets mentaliteit. Het medelijden dat ze oproept is menselijk, maar dient verklaart te worden. Wij leven nu in de door Tocqueville beschreven moderne vorm van 'despotisme' met het onlosmakelijk verbonden puerilisme van onverzadigbare egoisten die weigeren volwassen te worden en onophoudelijk 'instant gratification' eisen voor hun primitieve driften en daarvoor zelfs bereid zijn de 'ballen' van de hoofdaap te 'likken' om zelf aan hun trekken te komen. Ziedaar het onvermijdelijke resultaat van het hedendaags feminisme. En met deze barbaren op sleutelposities worden we nu geconfronteerd met problemen waarvan de urgentie zo groot is dat het erop of eronder is voor de mensheid.



donderdag 11 juli 2013

Heleen Mees van de NRC 25


De glans is eraf, de glamour is voorbij, het gelaat achter het neoliberale masker is zichtbaar geworden. De loser verloor alles, winner takes all, zo is de wet van het kille egoïsme. Op de foto's, genomen nadat een vreemde haar borgtocht had betaald, zien we niet het gezicht van zegevierende passie, zoals de minor poet meent, maar het uiterlijk van een bezetene die de eigen neurotische begeerte dacht te dienen. We zien geen bezielde ogen van een 44-jarige vrouw die lief heeft, maar de doffe en soms hysterische ogen van iemand die weet verstoten te zijn door de wereld die ze wilde behagen om op die manier een plaats te veroveren in de hiërarchie van de macht. Ze heeft hoog spel gespeeld en alles verloren, meer dan ze ooit had kunnen winnen. In een 'profiel' meldde de Volkskrant onlangs dat Heleen Mees 'niet per se sociaal of aardig' is. 'Ze wil zich bewijzen,' ten koste van alles en iedereen, immers winner takes all in de moderne kapitalistische werkelijkheid. 'Sociaal of aardig' is ze alleen als het haar doel dient. Zij is een kind van haar tijd, gekenmerkt door het onverzadigbare 'IK.' Ze wil alles en wel meteen, zoals bijvoorbeeld 'illusieloze seks... niet gericht op een huwelijk of zwangerschap.' Tegelijkertijd heeft ze ook 'een kinderwens' die 'steeds lastiger te realiseren is, zei ze. Ze wil hoe dan ook nog een stap zetten, het leven is haar anders te lang en te saai. Ze is er nog niet, zei ze,' aldus de Volkskrant. Ze gedroeg zich tot haar 44ste als een verwent prinsesje, consequentieloos, ze speelde alsof ze een heel leven voor zich had. Nu, in haar overgangsjaren, beseft ze ineens dat haar tijd voorbij is en dat niet alleen seks illusieloos kan zijn. Het leven zelf heeft haar met de werkelijkheid geconfronteerd, er is niet nog een stap te zetten, dit is het, dit is alles. Ze weet nu niet alleen dat 'ze er nog niet' is, maar erger nog: dat ze er nooit zal zijn, dat er niet meer in zit, dat ze over haar hoogtepunt heen is, dat ze in een cul de sac gevangen zit, dat haar minnaar haar verlaten heeft en haar geen kind zal geven, zelfs niet via adoptie. Voor het eerst ervaart ze dat het leven van elk mens bestaat uit het maken van keuzes, dat aan alles een eind komt, dat ook het onverzadigbare eindig is, dat men niet altijd kan winnen, dat de vooruitgang de grootste illusie is en dat de kern van het leven lijden is, zoals Sophocles en Euripides de mensheid leerden. Voor een lucratief huwelijk is ze te oud, hetzelfde geldt voor kinderen krijgen, het lichaam is gedateerd geraakt. Wie 'niet per se sociaal of aardig' dient uit zelfbehoud nooit te vergeten dat het bestaan gedicteerd wordt door de wet van oorzaak en gevolg, men oogst wat men zaait. Maar de prijs kan ze onmogelijk betalen. Op jacht naar erkenning kan ze niet accepteren afgewezen te worden. Wie niet kan geven, is altijd gedwongen te nemen, en zodra hij of zij niet meer kan nemen volgt de ineenstorting. Dat geldt niet alleen voor de neoliberale economie, die Mees als opiniemaakster propageerde, maar ook voor haar persoonlijke leven. In een zieke cultuur weten alleen de aller zieksten de top te bereiken. Dat spreekt voor zich, maar meer nog dan elders geldt onder hen de drift van het misbruiken van de ander, het vernietigen van de concurrent, want uiteindelijk kan er maar één winnaar overblijven. En met haar 44 jaar is de houdbaarheidsdatum van het 'product' Mees overschreden. Er zijn er meer, veel meer zoals zij, die veel jonger zijn en dus begeerlijker, vrouwen die 'illusieloze seks' prefereren, zolang dit succes het zo begeerde geld en aanzien oplevert. De marktwaarde, die ieder individu vertegenwoordigt in het neoliberalisme, is in het geval van Heleen Mees ineen gestort en nu moet ze werkelijk zonder illusies en kinderen oud worden. Ze is het slachtoffer van de wrede ironie van het ongebonden willen blijven maar het emotioneel niet aankunnen. Kijkt ze in de spiegel dan ziet ze steeds meer rimpels die haar almaar angstiger maken. Ze zijn de voorbode van de dood die in haar bewustzijn geen plaats kan vinden. Ze weet dat haar marktwaarde in het keiharde door haar bewonderde wereldje van de winnaars allereerst bepaald wordt door het feit dat ze een vrouw is en aantrekkelijk dient te blijven. Ze is nu even overtollig geworden als de moderne werkloze die te duur is volgens neoliberale ideologen als zijzelf eens was toen ze in zo de NRC nog het volgende beweerde:

Eind jaren vijftig en begin jaren zestig hebben westerse landen sociale zekerheidsprogramma's geintroduceerd die een halve eeuw later financieel niet meer houdbaar blijken te zijn.




Kijk goed naar deze foto's. Ze zijn als het ware een toonbeeld van de neoliberale ideologie.


Later meer over Heleen Mees en het neoliberalisme.







De Nieuwe VPRO


Anoniem


aan mij
Anoniem heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Jacqueline Maris van de VPRO 8" achtergelaten:

Het verval van de VPRO.
Radio-programma Pavlov, aflevering de Beschaving. Terwijl je verwacht dat het een uur zou gaan over onze huidge belabberde samenleving , die geen beschaving is , babbelen ze een uurtje vol over triviale ditjes en datjes.Het moet wel leuk blijven.



Geplaatst door Anoniem op stan van houcke op 10 juli 2013 15:44:00 CEST
Anoniem


aan mij
Anoniem heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Jacqueline Maris van de VPRO 8" achtergelaten:
http://www.radio1.nl/items/81836-is-beschaving-slechts-een-dun-laagje-vernis



Geplaatst door Anoniem op stan van houcke op 10 juli 2013 15:45:00 CEST
Anoniem


aan mij
Anoniem heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Jacqueline Maris van de VPRO 8" achtergelaten:
Kenmerk van een echte beschaving zou zijn o.a. eerlijkheid, oprechtheid, compassie . In dit gesprek hoor je vooral mensen praten, die liever een persoonlijke schijnvertoning hoog houden en lachen om ironie. Toppunt van schijnbeschaving Rene Gude maakt het echt te bont . Hij verward ppersoonlijke beschaving met narcisme. Luister en huiver. De Nieuwe VPRO

Egypt 10


Sonja


aan mij
Sonja heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Egypt 9" achtergelaten:

Video hier: http://thelede.blogs.nytimes.com/2013/07/09/new-video-appears-to-show-how-predawn-raid-unfolded-in-cairo/



Geplaatst door Sonja op stan van houcke op 10 juli 2013 10:21:00 CEST
Sonja


aan mij
Sonja heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Egypt 9" achtergelaten:
Arabiste Esmeralda van Boon (Nieuwsuur, VPRO, NRC, NOS) legt in de Volkskrant uit dat 51 demonstranten doodgeschoten zijn omdat ze het zelf wilden. http://www.volkskrant.nl/vk/nl/12330/4-Uur-Nieuwsbreak/article/detail/3472880/2013/07/09/Esmeralda-van-Boon-Zie-je-zeggen-Egyptenaren-we-zijn-erin-geluisd.dhtml Waarom daar snipers van het Egyptische leger op daken voor nodig waren, in plaats van bijvoorbeeld 51 eenvoudige genadeschoten in geduldig wachtende slachtoffers, lezen we echter niet. 

The Totalitarian State 23

Vanaf mijn berg in Italie:


Sonja heeft een nieuwe reactie op uw bericht "The Totalitarian State 22" achtergelaten:

Dit nieuws is op dit moment al meer dan 20 uur oud, maar geen enkele Nederlandse krant voelt zich geroepen om deze belangrijke informatie te delen, alleen maar computer zines:
Snowden: Stuxnet gemaakt door NSA en Israël

Snowden: 'Stuxnet is gemaakt door VS en Israël'


BN DeStem
Snowden: NSA en Israël hebben Stuxnet ontwikkeld


Het valt des te meer op omdat toen twee weken geleden een gepensioneerde Amerikaanse generaal, James Cartwright, een boekje open deed over Stuxnet dit bericht wel in de nieuwsmedia verscheen (NOS, NRC, AD, Nu.nl, etc.).




Geplaatst door Sonja op stan van houcke op 9 juli 2013 09:48:00 CEST
Sonja


aan mij
Sonja heeft een nieuwe reactie op uw bericht "The Totalitarian State 22" achtergelaten:
Meer nieuws vandaag: Bijna 1 op 6 Amerikanen krijgt voedselhulp. Dat zijn gemiddeld meer mensen dan dat er in de wereld 'food insecure' zijn (1 op 8). 

dinsdag 9 juli 2013

Egypt 9



Tuesday Jul 09, 201308:08 AM GMT
Thousands of Egyptians hold prayers for people killed in clashes
EmailPrint
New World Order kills democracy in Egypt
Egyptian troops in Cairo (file photo)
Egyptian troops in Cairo (file photo)
Tue Jul 9, 2013 4:25AM GMT
5
12
 
32
 
By Dr. Kevin Barrett
Related Interviews:
On Sunday, the Egyptian army and police slaughtered 51 unarmed, praying protestors.


The victims were part of a crowd praying outside the Republican National Guard headquarters in Cairo, where President Morsi (assuming he is still alive) is being held.

President Morsi is the first democratically-elected head of state in Egypt's 5,000-year history. The way things are going, he could also be the last.

The army's demolition of democracy, and its massacre of peaceful, unarmed protestors, seem likely to spark a civil war in Egypt. And civil wars do not end in democracy.

Why would Egypt's fascist military leaders and the “deep state” they represent want civil war?

The Egyptian “deep state” consists of comprador billionaires and a corrupt military elite that lives on US aid. These people take orders from the global powers that be - the Bilderbergers, the Rothschilds, the Council on Foreign Relations, the Trilateral Commission, and their bought-and-paid-for politicians.

So if Egypt's military has decided to massacre peaceful protestors at prayer, you can be sure that they are doing so as part of a larger strategy formulated by the globalists.

To understand that strategy, we must listen to the paid mouthpieces of the New World Order, and interpret their words.

Two of the New World Order's biggest megaphones are the editorialists of The Wall Street Journal, and Thomas Friedman of The New York Times.

Last Friday, The Wall Street Journal ordered Egypt's junta to follow in the footsteps of Pinochet's Chile: “Egyptians would be lucky if their new ruling generals turn out to be in the mold of Chile's Augusto Pinochet, who took over power amid chaos but hired free-market reformers and midwifed a transition to democracy.”

Pinochet was one of the worst butchers of the 20th century. After overthrowing and murdering democratically-elected President Allende in a CIA-sponsored coup on September 11th, 1971, Pinochet's goons filled football stadiums full of people, tortured them, and massacred them.

So The Wall Street Journal wants Egypt's junta to kill Morsi, just like Pinochet killed Allende, and employ widespread torture and mass murder. All in the name of “democracy.”

When the Egyptian junta decided to massacre the protestors outside Morsi's prison, they were following the orders of the New World Order oligarchy - the people who own The Wall Street Journal and dictate its output.

Why do The Wall Street Journal's owners want Egypt's junta to massacre Muslim leaders and destroy political Islam in Egypt, in the same way that the CIA's Pinochet massacred socialist leaders and destroyed socialism in Chile?

Let's ask Thomas Friedman, the New World Order's leading middlebrow mouthpiece.

In his August 2012 op-ed headlined “Morsi's Wrong Turn,” Friedman attacked Morsi for attending the non-aligned summit in Tehran: “Excuse me, President Morsi, but there is only one reason the Iranian regime wants to hold the meeting in Tehran and have heads of state like you attend, and that is to signal to Iran’s people that the world approves of their country’s clerical leadership...Morsi’s first big trip shouldn’t have been to just China and Iran.”

Friedman's diatribe was a New World Order warning to Morsi: Don't try take Egypt out of the US-Israeli orbit! Don't even think of joining the non-aligned movement! And don't ever, EVER dream of creating a “clerical dictatorship,” meaning an Islamic society!

In the same op-ed, Friedman drew a line in the sand: Morsi had better support the Syrian rebels.

Another New World Order Mouthpiece, The Washington Post, viciously attacked Morsi for questioning the official story of 9/11. In an op-ed entitled “Getting Egypt’s Morsi to give up his 9/11 ‘truther’ talk” the Post wrote:

“Morsi has not been shy about airing his odious views. In a May 2010 interview with Brookings Institution scholar Shadi Hamid, Morsi dismissed al-Qaeda’s responsibility for the attacks. 'When you come and tell me that the plane hit the tower like a knife in butter, then you are insulting us,' Hamid reported Morsi as saying. 'How did the plane cut through the steel like this? Something must have happened from the inside. It’s impossible.' Similarly, in 2007, Morsi reportedly declared that the United States “has never presented any evidences [sic] on the identity of those who committed that incident.” In 2008, he called for a 'huge scientific conference” to analyze “what caused the attack against a massive structure like the two towers.'”

Morsi, hearing so many warnings from the New World Order, apparently thought he could play both sides of the street: Defy the New World Order by working closely with Hamas and inching toward the non-aligned camp, while simultaneously taking money from the Saudis, Qataris and IMF, and offering at least verbal support to their mercenaries in Syria.

Morsi learned the hard way the truth of the old saying: “The only thing in the middle of the road is road kill.”

Now Thomas Friedman has published another New York Times op-ed laying bare the logic of the New World Order's coup d'état in Egypt. It begins:

“Watching the toppling of the Muslim Brotherhood-led government in Egypt, the most interesting question for me is this: Will we one day look back at this moment as the beginning of the rollback of political Islam?”

That is what the West's policy in the Islamic world - including the coup in Egypt - is all about: “The rollback of political Islam.”

Morsi, like the 9/11 Commission, was “set up to fail.” Now the Egyptian junta will try to do to political Islam in Egypt what Pinochet did to socialism in Chile.

But Islam is much more deeply-rooted than socialism. And no matter how hard the big Western think tanks try to dream up an apolitical Islam, no matter how many billions of dollars they throw at the problem, Islam remains “deen wa dowla” - not just a religion and a way of life, but a socio-political framework as well. And all the polls show that more than two-thirds of Muslims want a strict sharia-based society.

In Muslim-majority countries, democracy IS Islam.

If the New World Order wants to eradicate political Islam from Egypt, they cannot just kill a few tens of thousands of people like Pinochet did. They would have to massacre millions.

Not a very realistic plan.

The New World Order's plan to roll back political Islam will itself be rolled back. The sooner Muslims overcome their differences and unite, the faster it will happen.

KB/HN 
Dr. Kevin Barrett, a Ph.D. Arabist-Islamologist, is one of America's best-known critics of the War on Terror. Dr. Barrett has appeared many times on Fox, CNN, PBS and other broadcast outlets, and has inspired feature stories and op-eds in the New York Times, the Christian Science Monitor, the Chicago Tribune, and other leading publications. Dr. Barrett has taught at colleges and universities in San Francisco, Paris, and Wisconsin, where he ran for Congress in 2008. He is the co-founder of the Muslim-Christian-Jewish Alliance, and author of the books Truth Jihad: My Epic Struggle Against the 9/11 Big Lie (2007) and Questioning the War on Terror: A Primer for Obama Voters (2009). His website is www.truthjihad.com. More articles by Dr. Kevin Barrett


Anoniem heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Egypt 8" achtergelaten: 

New World Order kills democracy in Egypt:

=...President Morsi is the first democratically-elected head of state in Egypt's 5,000-year history. The way things are going, he could also be the last...=


http://www.presstv.ir/detail/2013/07/09/312936/new-world-order-kills-democracy-in-egypt/

Herman