• All governments lie, but disaster lies in wait for countries whose officials smoke the same hashish they give out.

  • I.F. Stone

zaterdag 18 oktober 2008

Ahmed Aboutaleb 3

Ben ik een keer gematigd optimistisch en dan dit weer:

'Sonja heeft een nieuwe reactie op uw bericht "Ahmed Aboutaleb" achtergelaten: O, dat staat daar heel kernachtig: na het bericht over die 20 miljard:"Bos deelt uit, zijn partijgenoot Aboutaleb kondigt aan:Een alleenstaande met AOW of bijstand die geen huisbezoek toestaat voor controle op fraude, krijgt een lagere uitkering van 50 procent van het minimumloon. Dat heeft het kabinet vrijdag besloten op advies van staatssecretaris Ahmed Aboutaleb van Sociale Zaken.Aboutaleb kondigde deze zomer al aan dat hij het makkelijker wil maken om bij AOW'ers en bijstandgerechtigden thuis te controleren. Huisbezoeken zijn volgens hem nodig, omdat de leefsituatie van iemand van invloed is op de hoogte van de uitkering. Een alleenstaande heeft recht op 70 procent van het minimumloon, terwijl een persoon die samenwoont 50 procent krijgt."Ja kijk, dat is nu het antwoord van de Nederlandse 'socialist'... zuigen van onderen en vullen van boven.'

Ik zeg nooit meer iets.

Het Neoliberale Geloof 245

De Volkskrant bericht: 'Banken moeten wel aankloppen bij minister Bos Op de beurs wordt druk gespeculeerd over de banken en verzekeraars die steun bij minister Bos van Financiën moeten aanvragen.... '

Bijna goed, behalve dan dat er had moeten staan 'Op de beurs wordt druk gespeculeerd met banken en verzekeraars.' Maar zover is de Volkskrant nog niet. Deze informatie past niet in de consensus.
In De staat in de kapitalistische maatschappij schreef de Britse geleerde Ralph Milliband: 'De hele structuur van economische en politieke overheersing die wij tot hiertoe hebben geanalyseerd, is in de westerse politieke systemen afhankelijk van de steun, of in ieder geval de stilzwijgende instemming van degenen die eraan onderworpen zijn. De lagere en "intermediaire" klassen moeten ertoe gebracht worden de bestaande sociale orde te aanvaarden, en hun eisen en aspiraties binnen de daardoor gestelde grenzen te stellen. Niets is zo belangrijk voor de heersende klassen als dit punt, dat voortdurend de aandacht vraagt, omdat het in het wezen van het systeem van overheersing ligt, dat men nooit zeker kan zijn van een eenmaal behaald succes.' Vandaar dat u mijn collega's de laatste tijd zo hard ziet zwoegen. Het legitimeringsprocces moet telkens weer als de natuurlijke gang van zaken worden afgeschilderd. En dat is een hele klus.

Oil 48

Als eerste na de illegale Amerikaanse inval in Irak werd het ministerie van Olie in Bagdad bezet, terwijl nog geen kilometer verder de schatten van de mensheid uit het onbewaakte Nartionale Museum werden gestolen. Ondanks de feiten beweren vooraanstaande Nederlandse journalisten nog steeds dat de VS het op 1 na olierijkste land ter wereld binnenviel om er de democratie te brengen. Veel minder gehersenspoeld zijn de veel beter geinformeerde angelsaksische journalisten.

'In Biggest Oil Sale Ever, Iraqi Government to Put 40 Billion Barrels of Reserves Up For Grabs
By Terry Macalister and Nicholas Watt, The Guardian. Posted October 13, 2008.

BP, Shell and ExxonMobil are being given access to eight oil fields, which represent some 40 percent of Iraq's oil reserves. The biggest ever sale of oil assets will take place today, when the Iraqi government puts 40 billion barrels of recoverable reserves up for offer in London.
BP, Shell and ExxonMobil are all expected to attend a meeting at the Park Lane Hotel in Mayfair with the Iraqi oil minister, Hussein al-Shahristani.
Access is being given to eight fields, representing about 40 percent of the Middle Eastern nation's reserves, at a time when the country remains under occupation by U.S. and British forces.
Two smaller agreements have already been signed with Shell and the China National Petroleum Corporation, but today's sale will ignite arguments over whether the overthrow of Saddam Hussein was a "war for oil" that is now to be consummated by western multinationals seizing control of strategic Iraqi reserves.
Al-Shahristani is expected to reveal some kind of "risk service agreements" that could run for up to 20 years, with formal offers to be submitted by next spring and agreements signed in the summer.
Gregg Muttitt, from the UK-based social and ecological justice group Platform, says he is alarmed that the government is pushing ahead with its plans without the support of many in Iraq.
"Most of the terms of what is being offered have not been disclosed. There are security, political and reputational risks here for oil companies but none of them will want to see one of their competitors gain an advantage," he said.
Heinrich Matthee, a senior Middle East analyst at the specialist risk consultant Control Risks Group, also believes there are many pitfalls for those considering whether to make an offer.
"Currently it is unclear which party in Iraq is authorized to award a contract and at the same time to deliver its side of the bargain," he said. "Any contract with an independent oil company will be subjected to opposition and possible revision after pressure by resource nationalists."
Oil companies will find their reputations at risk from the actions of their Iraqi counterparties, such as joint venture partners, suppliers and agents. They will also have to contend with oil smuggling and the possibility that the ruling alliance could collapse, Matthee said.
He said that if the conspiracy theory that western oil companies egged on U.S. and British governments to invade Iraq were true, the plan could backfire on them and benefit rivals in Asia instead. "It is possible the American army has provided the economic stability that will encourage Malaysian, Chinese and other Asian companies to become involved," he said.
There is no precedent for proven oil reserves of this magnitude being offered up for sale, said Muttitt. "The nearest thing would be the post-Soviet sale of the Kashagan field [in the Caspian Sea], which had 7 billion or 8 billion barrels."
China's state-owned oil group, CNPC, has already agreed a $3 billion (£1.78bn) oil services contract with the government of Iraq to pump oil from the Ahdab oil field.
The deal is the first major oil contract with a foreign firm since the U.S.-led war and was followed up by an agreement with Shell, potentially worth $4 billion, to develop a joint venture with the South Gas Company in Basra.'

De Nuance van de NRC 62


Op de opiniepagina van de NRC stond gisteren dit: 'De behoefte groeit aan een gezaghebbende definitie van de realiteit.' Ik herhaal: 'De behoefte groeit aan een gezaghebbende definitie van de realiteit.'

Vraag 1: bij wie groeit die behoefte? Ik zou zeggen, allereerst bij de gezaghebbers die hun greep aan het verliezen zijn op 'de definitie van de realiteit'. Is dat te betreuren? Nee, want 1 ding is duidelijk: de commerciele massamedia zijn er om ‘regimenting the public mind every bit as much as an army regiments the bodies of its soldiers,’ om de grondlegger van de public relations industrie Edward Bernays te citeren. 'De realiteit' kan door het consensusdenken onder journalisten niet worden getoond. Los van de filosofische onmogelijkheid om 'de realiteit' te bepalen. Alleen propagandisten spreken van 'de realiteit'.
In de woorden van niemand minder dan Dan Rather, die bijna een kwarteeuw het nieuws van CBS presenteerde: 'It's an obscene comparison - I'm not sure I like it - but there was a time in South Africa when people put flaming tires around people's necks if they dissented, and in some ways the fear is that you'll be necklaced here. You'll have a flaming tire of lack of patriotism put around your neck. Now it's that fear that keeps journalists from asking the toughest of the tough questions and to continue to bore in on the tough questions so often. And again, I am humbled to say, I do not except myself from this criticism.' Maar dit bedoelt de schrijver van het artikel in de NRC niet. Geenszins zelfs.

'De gezaghebbende definitie van de realiteit' is niets anders dan inderdaad de 'definitie' zoals die wordt gegeven door de gezaghebbenden, dus de machtigen, en zeker niet door de dissidenten in onze consumptiecultuur. En wie gezag heeft is duidelijk, dat laten de commerciele massamedia u elke dag weer weten. De ene professor wijst daarbij de andere professor aan. Voor een lakei bepaalt de baas de spelregels, en niet hijzelf. Een van de beste onderzoeksjournalisten ter wereld, de Amerikaan Seymour Hersh, verklaarde dan ook zonder overdrijven over de pers: 'There is a corporate mentality out here, but there is also a tremendous amount of self-censorship among the press. It's like a disease. But also - they not only - they took away the edge from the press, they also muzzled the buraucracy, they muzzled the Congress, and it's an amazing feat. We're supposed to be a democratic society, and all of those areas bowed and scraped to this group of neocons who advocated a policy.' Natuurlijk zullen de gezagsgetrouwe journalisten beweren dat er wel degelijk persvrijheid bestaat, maar die 'vrijheid' is voor commerciele journalisten in het Westen uiterst beperkt. Beperkt door commerciele grenzen. Beperkt door de mensen die gezag hebben, en dus rijk zijn, want alleen naar geld wordt geluisterd in een geld-economie. Maar deze nuance zult u niet snel aantreffen in de slijpsteen voor de geest.

Nederland en Afghanistan 178

Zouden onze volksvertegenwoordigers wakker kunnen worden? Of blijft Nederland miljarden verspillen aan de heroine smokkelende krijgsheren die wij in Afghanistan aan de macht houden?

'Back from Afghanistan, Journalist Nir Rosen Says Taliban Takeover Looks "Irreversible"
By Amy Goodman, Democracy Now!
Rosen: "People no longer trust the government. People fear the police at least as much as they fear the Taliban." Amy Goodman: The United Nations envoy to Afghanistan, Kai Eide, warned the Security Council on Tuesday that violence in Afghanistan is the highest it's been in six years. He also noted positive developments in the country and cautioned against taking a "gloom and doom" approach.
Earlier this week, NATO commander General David McKiernan criticized negative news reports and denied that NATO was losing the war in Afghanistan. He was speaking shortly after NATO forces repulsed a major Taliban attack on the capital of Helmand province, killing over 50 Taliban fighters.
Gen. David McKiernan: The insurgency will not win in this country. The vast majority of the people that live here do not want to see the Taliban or another form of radical leadership back in power in this country. And we certainly need more military forces here. But I will be the first to tell you that additional military forces by themselves will not guarantee victory for the Afghan people.
AG: Meanwhile, back on the election trail, increasing the number of U.S. troops in Afghanistan is an issue both Senator Obama and Senator McCain agree on. I want to turn to excerpts from last month's presidential debate at the University of Mississippi.
Sen. Barack Obama: I think we need more troops. I've been saying that for over a year now. And I think that we have to do it as quickly as possible, because it's been acknowledged by the commanders on the ground the situation is getting worse, not better.
Sen. John McCain: And, yes, Senator Obama calls for more troops, but what he doesn't understand, it's got to be a new strategy, the same strategy that he condemned in Iraq, that's going to have to be employed in Afghanistan.
AG: Investigative journalist Nir Rosen has just returned from Afghanistan, where he was with the Taliban, traveled far from capital city of Kabul, "Afghanistan's version of the Green Zone." He doesn't think the U.S. or NATO forces are winning in Afghanistan. His latest article for Rolling Stone, coming out October 30th, is called "How We Lost the War We Won: A Journey into Taliban-Controlled Afghanistan." Nir Rosen joins us in the firehouse studio.
Welcome, Nir.
Nir Rosen: Thank you.
AG: So, you were, in a sense, embedded with the Taliban for a few days in Afghanistan. Where were you, and what was it like?
NR: Well, two Taliban commanders from Ghazni Province picked me up in Kabul and drove me down south to Ghazni, which is about 100-120 miles south of Kabul. You leave Kabul, you go through the province of Vardak, and then you get to Ghazni. And the fact that two Taliban commanders could pick me up in Kabul and drive me down in itself says something.
But as soon as we left Kabul Province and we were in Vardak, we were basically in a war zone. The famous Kabul to Kandahar highway, which was a hallmark of the coalition success of reconstruction in Afghanistan, is utterly destroyed. Craters have just torn the road to pieces all the way down. These are craters resulting from IEDs, from roadside bombs, targeting supply vehicles, logistical supply trucks that provide supplies for the Americans and the British. And just the trucks are littering both sides of the highway all the way down. Within about 30 minutes of leaving Kabul, we were in the middle of a war zone, and Taliban were fighting the Americans. And we had to wait a few hundred meters away with a few hundred other people for the fighting to stop. A little bit further down the road, there was more fighting.
And then, once we got to the province of Ghazni, we were basically in Taliban-controlled territory. They have checkpoints there during the day, where they stop cars and take people out, kill them if they want to. They conduct daytime patrols in their villages with rocket-propelled grenades on their backs, with fairly large groups, some six to eight, ten people with machine guns. They conduct trials, adjudicating disputes between farmers, etc. They execute spies. They arrested a young man when I was there for being seen walking with a girl. I mean, they feel extremely confident and comfortable even in the day, as if there were no Americans in the country.'

Het Neoliberale Geloof 244


NRC bericht: 'Zwaar verlies ING door kredietcrisis
Gepubliceerd: 18 oktober 2008 09:10 Gewijzigd: 18 oktober 2008 10:14
Door onze financiële redactie
Rotterdam, 18 okt. Bankverzekeraar ING is hard getroffen door de gevolgen van de kredietcrisis. Het concern verwacht in het derde kwartaal 500 miljoen verlies te lijden, tegen 1,9 miljard euro nettowinst in het tweede kwartaal.'

Zwaar_verlies_ING_door_kredietcrisis

Deze bewering is opmerkelijk: 'Zwaar verlies ING door kredietcrisis.' Hier wordt een beschrijving als verklaring gegeven. De vraag blijft namelijk waarom een bedrijf ineens eenkwart minder waard is omdat het naar verwachting een tijdelijk verlies lijdt. Per slot van rekening had hetzelfde concern in het tweede kwartaal nog 1,9 miljard winst, netto! Dat is vier keer meer dan de verwachting voor het derde kwartaal. Alles in het leven kent zijn ups en downs, maar dat betekent nog niet dat alles daardoor in enkele uren een kwart minder waard wordt. Met andere woorden: wat gebeurt er in feite? Achter dat neutrale begrip: 'kredietcrisis' leven mensen van vlees en bloed, met financiele en andere belangen die ze behartigen. Kom op, collega's van de NRC, vertel het hele verhaal. Slijp onze geesten!

Het Neoliberale Geloof 243


'herman_m zei...
'Een bank is in feite een gebouw met een kluis waarin het geld van anderen wordt gedeponeerd. Dat geld kan worden uitgeleend aan mensen die daar weer winst mee maken. De mensen die de bank hun geld hebben gegeven krijgen daarvoor rente en de bank op zijn beurt krijgt weer een hogere rente van de mensen aan wie ze het geld hebben uitgeleend. Tot zover is het allemaal duidelijk.' Was het maar waar! :-)Banken lenen juist niet het geld uit dat ze zelf lenen van depositohouders. Ze lenen nieuw geld uit dat ze zelf hebben gecreëerd, en innen daar rente over. Door het privilege geld te creëren verwerven banken hun grote macht.

Herman heeft helemaal gelijk. Ik had erbij gezet 'in feite', maar dat is inderdaad onvoldoende. Het is erger dan ik beschreef. Banken handelen in niet-bestaand geld en aandeelhouders van de banken zijn aandeelhouders van niet bestaand geld waarmee gespeculeerd wordt. Een systeem dat nu ontpoloft is en dat met gemeenschapsgeld overeind moet worden gehouden, althans, zo hebben de westerse volksvertegenwoordigers beslist.

Het Neoliberale Geloof 242



Een bank is in feite een gebouw met een kluis waarin het geld van anderen wordt gedeponeerd. Dat geld kan worden uitgeleend aan mensen die daar weer winst mee maken. De mensen die de bank hun geld hebben gegeven krijgen daarvoor rente en de bank op zijn beurt krijgt weer een hogere rente van de mensen aan wie ze het geld hebben uitgeleend. Tot zover is het allemaal duidelijk.

Maar nu wordt het raadsdelachtiger. We weten dat de bank niets produceert, het verleent alleen diensten. Nu de vraag: waarom geeft een bank aandelen uit waarmee op beurzen wordt gespeculeerd? Banken produceren niets, een bank is alleen een gebouw met daarin medewerkers die het geld van anderen beheren. Waarin hebben de aandeelhouders dan een aandeel gekocht? In het bankgebouw? Nee. In de medewerkers die daarin werken? Nee. De aandeelhouder heeft een aandeel gekocht in het geld van de anderen. Het geld van de spaarder levert niet allereerst de spaarder geld op, maar de aandeelhouder, die gigantische winsten met zijn aandeel kan maken. Maar waarom zou een aandeelhouder winst moeten maken met het geld van anderen?

Gisteren daalde ineens de koers van een aandeel van de Nederlandse bank- en verzekeringsconcern ING met 'ruim 27 procent' aldus het Financieele Dagblad. Meer dan een kwart van de waarde van het aandeel was ineens 'verdampt', was er niet meer, was in lucht opgegaan. Binnen enkele uren was ING meer dan eenkwart minder waard door het gegok op de beurzen. Dat toont al aan dat banken in lucht handelen, het is wat de gek ervoor geeft. De kop boven het voorpagina-artikel in FD is deze: 'Miljardensteun ING op komst.' De ING overweegt of het een beroep gaat doen op 'het noodfonds van 20 miljard euro dat de overheid ter beschikking heeft gesteld aan Nederlandse financiele instellingen met behoefte aan kapitaal.' Of de ING een beroep zal doen op dit gemeenschapsgeld is nog onduidelijk. Want, volgens Koos Timmermans, ING bestuurder: 'Het moet in het belang zijn van de aandeelhouders.' De aandeelhouders zijn belangrijker geworden dan de mensen die hun geld op de banken hebben geparkeerd. Het gokken is belangrijker geworden dan het investeren.

Nu nog een vraag: hoe komt het dat een in wezen gezond bedrijf als ING binnen enkele uren eenkwart minder waard is? Antwoord: omdat speculanten op de beurs er belang bij hebben, er geld mee verdienen, het concern uitkleden. Dat is wat minister Bos kennelijk niet begrijpt. De minister wil dat de banken intern gezonde bedrijven blijven, maar dat dit tggen het belang kan zijn van speculanten begrijpt hij niet, terwijl het voor zijn ogen gebeurt. Deze vorm van kapitalisme is meer dan twee decennia geleden begonnen, maar nog steeds weigeren politici in te grijpen. Integendeel, ze financieren het nu met belastinggeld. Uitspraak op de voorpagina van het FD van vandaag: 'Vooral zij die eerder putopties hebben gekocht, waarmee wordt gespeculeerd op dalingen van koersen, hebben geprofiteerd, zegt Smit,' directeur van het handelshuis Today's Beheer. Speculanten verdienen miljarden aan koersverliezen.

Ahmed Aboutaleb 2


Die krampachtig ingehouden woede van nieuw-rechts nu Ahmed Aboutaleb burgemeester van Rotterdam wordt. De opiniemaker van Trouw:

'Ik wil niemand zijn feestje verpesten maar ik dacht toch wel piepkleine verschillen tussen Obama en Aboutaleb te hebben ontdekt. De eerste heeft het laatste jaar wel tien paar schoenen versleten om, via meetings en spreekbeurten, zich in alle transparantie aan de Amerikaanse kiezers te presenteren. De tweede heeft zich stiekem veilig schuilgehouden in Den Haag en werd pas op de cruciale dag van de voordracht uit de PvdA-hoed getoverd… Ik ben dol op overtrokken vergelijkingen met het buitenland en natuurlijk blij met een eigen Obama. Maar ik wil op mijn beurt ook een belachelijke parallel trekken: Napels heeft de Camorra en Rotterdam de PvdA. Die laatste is ongevaarlijk en doet gelukkig geen vlieg kwaad. Ze steelt alleen af en toe wat baantjes uit de openbare winkels.'

Obama_aan__de_Maas__.html

Stiekem, veilig, schuilgehouden, Camorra. Dat niveau dus. Vele jaren geleden schreef ik dit over de opiniemaker van Trouw:
'Opvallend is het aantal poseurs onder de columnisten. Pim Fortuyn, Leon de Winter, Sylvain Ephimenco, om er enkelen te noemen. Opvallend maar niet onverklaarbaar. De column is bij uitstek het wapen van de poseur in zijn strijd om erkenning. Hoewel ze in uiteenlopende gradaties en soorten voorkomen hebben de poseurs onder de columnisten één ding gemeen: na verloop van tijd gaan ze in hun eigen geconstrueerde waarheid geloven. Als vanzelf valt hij (of zij) automatisch terug op een pose. Z'n woorden zijn een schreeuw om aandacht. Hij wil behagen om bewonderd te worden. De opinie an sich interesseert hem niet, alleen het effect dat ze teweegbrengt. En omdat in een massamaatschappij gedachten niet de ultieme impact opleveren, zet hij sentimenten in: het simplistische vooroordeel tegen het complexe oordeel, de impuls tegen de bezinning, de verholen suggestie tegen de beargumenteerde gedachte. Hij is de man van de soundbite, zijn wereld is eendimensionaal, even overzichtelijk als een stripboek. De columnist is als een standup comedian, een hit en runfiguur, die met de snelheid van een tasjesdief te werk gaat. Daarbij moet hij als broodschrijver telkens weer een mening over van alles en nog wat ophoesten, hetgeen automatisch leidt tot een inflatie van meningen. Om dit te verdoezelen moet elke opinie de kracht van een donderslag krijgen. De minder bekwame columnist pompt zijn vruchteloze woorden op tot ze als reusachtige ballonnen boven hem zweven en met hem aan de haal gaan. Hij gebruikt de taal niet om inzicht te verschaffen maar om te heersen, om te straffen, om iemand in een hoek te dwingen en verbaal af te ranselen. Hij dicht de ander alle denkbare gruwelijkheden toe om zelf buiten schot te blijven. Hoe zwarter de ander wordt afgeschilderd des te onschuldiger lijkt hij. De column is voor hem een techniek, een foefje, een suikerspin van woorden; na vijf minuten is het op en weg, de consument met plakkerige handen achterlatend. Het lijkt allemaal echt, maar is het niet. De woorden zijn te hol, de begrippen potsierlijk, de zinnen drijven in een niet doorleefde werkelijkheid. In zijn hang een maximaal effect te bereiken, vervalt de poseur onder de columnisten onherroepelijk in pathetiek. Hij uit zich in steeds heftigere bewoordingen, zijn toon wordt geëxalteerd, zijn opinies grotesk. Meningen worden door hem uitgemolken en verder aangescherpt tot ze een karikatuur van de werkelijkheid zijn geworden. Een jaar voor zijn dood wees de auteur Frans Kellendonk me op een ander fenomeen: 'Het gruwelijke is: zodra je iets opschrijft, verhardt het. Het gevaar is dat je er dan ook in gaat geloven, dat de dingen zijn zoals je zegt dat ze zijn. Wat je moet behouden is een scepsis, een vrijheid, het gevoel van de ongrijpbaarheid van alles. Dat vereist een geweldige krachtsinspanning.' Maar juist aan die scepsis ontbreekt het de poseur onder de columnisten, zijn stukje zou het niet verdragen, het zou dan te duidelijk worden dat er wartaal staat, wat bij closereading al snel blijkt. De columnist en de schrijver leven in twee gescheiden werelden. Voor een auteur vormt de taal een moreel criterium, hij heeft niets anders. Hij weet dat, zoals de satiricus Karl Kraus schreef: 'Taal de moeder [is] van de gedachte, niet haar dienstmeid.' Die wetenschap ontgaat de hier genoemde columnisten. Voor hen zijn de woorden zelf inhoudsloos geworden, ze hebben slechts propagandistische waarde en kunnen derhalve als dodelijk gif werken.'

vrijdag 17 oktober 2008

Het Neoliberale Geloof 241


'September 19, 2008
Hopi and Navajo Elders Warned Lehman Bros.
Blowback for Black Mesa
By BRENDA NORRELL

A delegation of Navajo, Hopi and Lakota warned Lehman Brothers stockholders of the dire consequences of their actions in 2001. In a rare move, censored by most media, the Navajo, Hopi and Lakota delegation warned Lehman Brothers, after it acquired the financial interests of Peabody Coal, of the spiritual consequences of mining coal on sacred Black Mesa and the aftermath of Peabody Coal's machinations that led to the so-called Navajo Hopi Land Dispute. Lehman Brothers is now in the midst of financial collapse, with its bankruptcy producing a rippling effect throughout the world's economy.
At the time of the Lehman Brothers stockholders meeting in 2001, Arlene Hamilton bought two shares of stocks in Lehman Brothers to pave the way for the delegation to address the stockholders. Hamilton said her life was threatened because of this action. Shortly afterwards, Hamilton was killed in a car crash. Longtime Navajo relocation resister Roberta Blackgoat died in San Francisco at Hamilton's memorial.
A traditional Hopi was among those addressing the Lehman Brothers stockholders. His admonitions followed those of the late Hopi Sinom elders Thomas Banyacya and Dan Evehema, among the Hopi elders who warned of dire consequences, including natural disasters and worldwide consequences, if Peabody mined coal on Black Mesa and Navajos were relocated from this sacred region. The Hopi Sinom never authorized the establishment of the Hopi Tribal Council, which they referred to as a puppet government of the United States.
The traditional Hopi in the delegation told stockholders, "Lehman Brothers, even though we are just a few here, we speak for the Creator, who is the majority. "Therefore we demand you stop the Peabody coal mining and the slurry. We demand again," said the Hopi elder who asked that his name not be published in the media.
"Traditional and priesthood people don't want this mining. The Hopi prophecies say that we have to protect land and life. If we don't protect our beautiful Earth --our Heaven, our Mother, we will suffer with her." He told stockholders that Hopis never signed a treaty with the United States and the current Hopi Tribal Council is not legitimate since it was created by less than 30 percent of the people. Referring to the beginning of the turmoil, he said, "John Boyden was a lawyer who worked for Peabody Coal. He was instrumental to the creation of the Hopi Tribal Council.
"Our ancestors warned that someday this would happen. White men will say that it is our own people that sold this land. I will not accept this.
"Our roots are rooted in our villages and it goes up to the whole universe.
If we break these roots the world will get out of balance. "I pray for you and hope that we open your eyes and you find the majority in your heart."
Roberta Blackgoat, longtime resister and sheepherder from Cactus Valley, told stockholders the region of San Francisco Peaks is holy to the Navajo people. Mining in the area of this sacred mountain is the same as desecrating an altar and church. It is making the people sick."We can not go away to other places," Blackgoat said, adding that livestock confiscation is "starving the people."
"When you have a pinprick on your finger, just take it off and the pain will go away. But there are too many pins on the Mother Earth. Barbed wire is all over the country, dividing the people."
Blackgoat was among the families resisting forced relocation. After Peabody orchestrated the so-called Navajo Hopi Land Dispute, more than 12,000 Navajos were relocated to make way for Peabody's coal mining. Senator John McCain, R-Ariz., was among those responsible for Navajo relocation.
Leonard Benally, Navajo from Big Mountain on Black Mesa in Arizona, said the delegation told Lehman Brothers that it is time to transform operations to renewable forms of energy, including solar and wind power.'


In de negentiende eeuw waarschuwde opperhoofd Seattle de gewelddadige blanke kolonisten. Hij zei: ‘Every part of this soil is sacred in the estimation of my people. Every hillside, every valley, every plain and grove, has been hallowed by some sad or happy event in days long vanished. Even the rocks, which seem to be dumb and dead as they swelter in the sun along the silent shore, thrill with memories of stirring events connected with the lives of my people. And the very dust upon which you now stand responds more lovingly to their footsteps than to yours, because it is rich with the blood of our ancestors and our bare feet are conscious of the sympathetic touch… And when the last red man shall have perished, and the memory of my tribe shall have become a myth among the white men, these shores will swarm with the invisible dead of my tribe. And when your children’s children think themselves alone in the field, the store, the shop, upon the highway, or in the silence of the pathless woods, they will not be alone. In all the earth there is no place dedicated to solitude. At night, when the streets of your cities and villages are silent, and you think them deserted, they will throng with the returning hosts that once filled them and still love this beautiful land. The white man will never be alone. Let him be just and deal kindly with my people. For the dead are not powerless. Dead, did I say? There is no death. Only a change of worlds.’

Alles in de natuur en dus in ons leven wordt gedirigeerd door de wetten van oorzaak en gevolg.

De Israelische Terreur 451

De volgens Haaretz 'pro-zionistische lobbygroep' CIDI meldt:

'Verhagen mordicus tegen stedenbang met Gaza
Minister Maxime Verhagen van Buitenlandse Zaken is mordicus tegen een stedenband van de gemeente Rotterdam met de Palestijnse Gazastrook. Hij zou het “zeer betreuren” als dat toch gebeurt, hoewel hij er niets tegen kan ondernemen.
Rotterdam mag zelf bepalen met welke stad het in zee gaat, schrijft hij in antwoord op vragen van de Kamerleden De Roon en Wilders van de Partij voor de Vrijheid (PVV). Verhagen zegt niet in te zien wat het nut van zo’n stedenband is en voorziet dat er alleen maar misbruik van wordt gemaakt. “Een stedenband zal de levensomstandigheden van de Palestijnen in Gaza niet verbeteren, maar zou wel door Hamas aangegrepen kunnen worden als blijk van erkenning.” Die kant moet het volgens de bewindsman absoluut niet op. „Ik acht dit uiterst onwenselijk voor een organisatie die met geweld aan de macht is gekomen en op de EU-lijst van terroristische organisaties staat.”
Het voorstel om een stedenband aan te gaan met Gaza is afkomstig van GroenLinks en de SP. Het Rotterdamse gemeentebestuur heeft Verhagen laten weten dat het niet van plan is het initiatief over te nemen. Verhagen herinnert in zijn antwoord aan de PVV’ers aan het standpunt van de regering dat contact met Hamas onwenselijk is zolang die het geweld niet afzweert. Leden van de regering en vertegenwoordigers van Nederland zullen daarom geen contact met Hamas zoeken. Dit beleid wordt gedeeld door de EU en heeft de steun van een meerderheid van de Kamer. Het voorstel van GroenLinks en SP heeft geleid tot een storm van kritiek.'

Lees verder: http://www.cidi.nl/news/2008/091008b.html

Stedenbang? Een schitterende Fehlleistung, zoals de oude Freud het genoemd zou hebben. Wat bezielt de katholieke christen Verhagen eigenlijk? Ik citeer: „Ik acht dit uiterst onwenselijk voor een organisatie die met geweld aan de macht is gekomen en op de EU-lijst van terroristische organisaties staat.” Hamas is na democratische verkiezingen, die door het Westen werden afgedwongen, de grootste partij in Palestina geworden. Dus niet door geweld, maar dankzij democratische verkiezingen. Ik begrijp dat minister Verhagen de democratie niet respecteert zodra het om Palestijnen gaat. Dat is een verwerpelijk standpunt, maar nog verwerpelijker is dat hij liegt. Het is bovendien een wonderlijke argumentatie uit zijn mond aangezien Israel door grootschalige geweld en terreur tot stand is gekomen en ondanks voortgaande grove schendingen van het internationaal recht telkens opnieuw door de EU wordt beloond met steeds betere handelsbetrekkingen. Die hypocrisie zal binnen afzienbare tijd Europa gaan opbreken, net zoals de financiele crisis het kapitalisme nu opbreekt. Waarom mogen joodse zionisten dat doen wat Palestijnen niet mogen?

Laat de heer Verhagen, die zich gedraagt als een christen zionist en die minister is van een land waarin het Internationaal Gerechtshof, het Joegoslavie-Tribunaal en het Internationaal Strafhof zijn gevestigd, de rapporten van Amnesty eens lezen. Ook hij zal het internationaal recht moeten gaan respecteren. De rechters van het Internationaal Gerechtshof bepaalden in 2004 dat de Apartheidsmuur in de bezette Palestijnse gebieden in strijd is met het internationaal recht, evenals de illegale joodse nederzettingen. Het Internationaal Gerechtshof in Den Haag bepaalde bovendien dat alle bij de VN aangesloten landen zich moeten inzetten om de Muur onmogelijk te maken. Het financieel, militair, economisch, politiek en diplomatiek steunen van de extremistische Israelische politiek is dus in strijd met de door beschaafde landen getekende verdragen.

Gisteren meldde ik

'Amnesty International inventariseert de grove schendingen van de mensenrechten door Israel in dit recente rapport. Het is een waslijst van terreurdaden. Leest u zelf maar:
'Document - Israel/OPT: Briefing for The Committee Against TorturePublicamnesty internationalIsrael and the Occupied Palestinian Territories (OPT)Briefing to the Committee Against Torture'
Desondanks heeft de Europese Unie met vooraan Nederland de status van Israel in het associatieverdrag onlangs verhoogd, waardoor de 'joodse natie' nog meer profiteert van de Europese Unie. Een beloning voor zoveel terreur, is de enige logische conclusie voor de 300 miljoen Arabische buren van Europa, die met hoon luisteren naar de westerse beweringen dat wij de mensenrechten respecteren.'
Lees verder: http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE15/040/2008/en

Shlomo Sand en When and How the Jewish People Was Invented? 2

Nog meer uit Haaretz

'Shattering a 'national mythology'
By Ofri Ilani
Tags: Palestinians

Of all the national heroes who have arisen from among the Jewish people over the generations, fate has not been kind to Dahia al-Kahina, a leader of the Berbers in the Aures Mountains. Although she was a proud Jewess, few Israelis have ever heard the name of this warrior-queen who, in the seventh century C.E., united a number of Berber tribes and pushed back the Muslim army that invaded North Africa. It is possible that the reason for this is that al-Kahina was the daughter of a Berber tribe that had converted to Judaism, apparently several generations before she was born, sometime around the 6th century C.E. According to the Tel Aviv University historian, Prof. Shlomo Sand, author of "Matai ve'ech humtza ha'am hayehudi?" ("When and How the Jewish People Was Invented?"; Resling, in Hebrew), the queen's tribe and other local tribes that converted to Judaism are the main sources from which Spanish Jewry sprang. This claim that the Jews of North Africa originated in indigenous tribes that became Jewish - and not in communities exiled from Jerusalem - is just one element of the far- reaching argument set forth in Sand's new book. In this work, the author attempts to prove that the Jews now living in Israel and other places in the world are not at all descendants of the ancient people who inhabited the Kingdom of Judea during the First and Second Temple period. Their origins, according to him, are in varied peoples that converted to Judaism during the course of history, in different corners of the Mediterranean Basin and the adjacent regions. Not only are the North African Jews for the most part descendants of pagans who converted to Judaism, but so are the Jews of Yemen (remnants of the Himyar Kingdom in the Arab Peninsula, who converted to Judaism in the fourth century) and the Ashkenazi Jews of Eastern Europe (refugees from the Kingdom of the Khazars, who converted in the eighth century).'

De Pro Israel Lobby 78


Omar Barghouti e-mailde me dit:
'An insideous, inflammatory and racially-loaded title like this, in today's Haaretz, published anywhere else in the western mainstream media would, rightly, draw sharp criticism and accusations of anti-semitism. But silence is usually what we hear when Zionists are the ones pushing such anti-semitic headlines.

At least two Haaretz writers make every effort to always blow out of every proportion how Jewish influence in the US is unparalleled, always highlighting, unabashedly, the disproportionate number of Jews involved in any major act, in any leading business, in any famous artistic work, etc., and always judging everything in the US according to one single obsessive criterion: whether it is "good for the Jews." Such blatant racism is glossed over by otherwise decent critics, lest they anger the Zionist mad dog, bringing "ruin" upon themselves and their careers, as Alan Dershowitz recently threatened British academic pro-boycotters!

Zionists in the US, in particular, like to boast, in exaggerated terms, of Jewish "influence," "shaping opinion," financial clout, massive and decisive impact on Congressional decision-making, etc. They use this mythologized, self-created "Jewish power" to scare Israel critics and other dissidents into submission, often with enormous success and efficacy.

But if any "Gentile" dares to make any factual, well-founded statement criticizing Zionist influence in Congress, the White House, Wall Street, the media or Hollywood he/she is immediately dismissed and derided as an anti-semite, unjustifiably, almost in a knee-jerk reaction that smacks of bullying and intellectual terror.

Apparently, Zionists think they are the only ones that are allowed to have their cake and eat it too!

Omar


http://www.haaretz.com/hasen/spages/1029302.html
Haaretz 17/10/2008
Members of the tribe / 36 Jews who have shaped the 2008 U.S. election
By Bradley Burston and J.J. Goldberg
The John McCain-Barack Obama contest has been one in which the issues of Wall Street and fitness for the presidency have far overshadowed the subject of Israel. But the Jewish vote remains a key element in battleground states, and, playing a wide variety of roles, Jews have helped to shape the campaigns. Thirty-six of them are mentioned below. This list is by no means all-inclusive, and, for considerations of space, many Jews who have played active parts in the campaigns do not appear - among them Obama surrogate U.S. Senator Ben Cardin of Maryland, and Obama advisor and ex-California congressman Mel Levine. Also missing are a number of Jews who have played minor roles, but merit mention for the interest they have attracted - in particular, Sandra Froman, the first Jewish president of the National Rifle Association (2005-7), and a steering committee member of Sportsmen for McCain; and Linda Lingle, the first Jewish governor of Hawaii and an early defender of Sarah Palin. It should be noted that perhaps the most significant name that appears on the list belongs to a man who has been dead for 153 years. Following is the list, in alphabetical order: Sheldon Adelson: He is Republican, neoconservative and a mega-donor, however, a combination of financial reverses and internal disputes has muted his contribution to the McCain effort. David Axelrod: Chief strategist and media advisor for the Obama campaign, he has harnessed grassroots support through "viral" media, new technology and emphasis on the theme of change. Steven Bob and Sam Gordon: The two Reform rabbis from the Chicago area founded Rabbis for Obama, which has persuaded hundreds of rabbinical colleagues to go on record by name supporting the candidate. The group's influence on the Jewish electorate has been difficult to gauge. Matt Brooks: The executive director of the Republican Jewish Coalition is a frequent media "first responder" on Jewish issues. Mark Broxmeyer: A businessman and chair of the Jewish Institute for National Security Affairs conservative think tank, Broxmeyer serves as national chairman of the McCain campaign's Jewish Advisory Coalition and as a member of the candidate's national finance committee. Eric Cantor: This Virginia congressman, the sole Jewish Republican in the House, has emerged as a primary McCain surrogate in a bid to sway Florida and his home state. Laurie David: The global-warming activist and producer of "An Inconvenient Truth," starring Al Gore, she is ex-wife of "Seinfeld" and "Curb Your Enthusiasm" creator Larry David and one of Jewish Hollywood's most prodigious fundraisers. Ira Forman: The executive director of the National Jewish Democratic Council, he is Matt Brooks' counterpart. Barney Frank: The Massachusetts Democratic congressman is one of the most visible, outspoken liberals in the House. He is openly gay and a frequent target of pro-McCain commentators, particularly on Fox News, where, because of his role as chair of the House Financial Services Committee, he has been said to bear crucial responsibility for the sub-prime lending crisis. He played a key role in negotiating the Wall Street bailout package. Malcolm Hoenlein: Formally nonpartisan as professional chief of the Conference of Presidents of Major American Jewish Organizations, he invited Sarah Palin to speak at an anti-Ahmadinejad rally at the UN, then bowed to pressure to rescind the invitation. He is seen to have aided the McCain campaign in terms of some Jewish undecideds.'

Ahmed Aboutaleb

Goddank heeft Rotterdam gekozen voor Ahmed Aboutaleb, een multiculturele stad heeft een multiculturele burgemeester nodig. Volgens zijn collega's is hij een bekwame bestuurder. Bovendien is hij een vriendelijk mens, dat laatste weet ik uit eigen ervaring.
Mohammed Jabri mailde me dit:

Nederland is goed op weg: voor het eerst in de geschiedenis is een Marokkaan (tegenwoordig twee betekenissen: 1) inwoner van Marokko, 2) etnische minderheid in Nederland) voorgedragen om burgemeester te worden. Nog even los van wie het is: een geweldige stap in de emancipatie van een etnische minderheid in een land waar deze minderheid stelselmatig verbaal wordt verkracht. Het is een bevestiging dat met hard werken, een beetje geluk en de nodige diplomatie (de een legt het uit als geslijm en kontelikkerij, de ander als gewoon slim ‘people management’) iemand ver kan komen. Het is dan ook een hele vette lange neus naar iedere fulltime, notoire beroepsMarokkanenhater die er in Nederland rondloopt: lekker voor je moer![/mocro]
Nu, laten we als Marokkaanse gemeenschap bidden tot God dat Ahmed Aboutaleb ons niet voor paal gaat laten staan en zijn werk goed zal doen. Uiteindelijk zal ook hij moeten worden beoordeeld op zijn resultaten en als die goed zijn, dan vergeet iedereen vanzelf wel dat het een Marokkaan is, alhoewel ik het in iedere discussie die ik aanga maar zal aandragen dat ‘wij’ – de Marrekaane in ‘Olland – wel even mooi die ene burgemeester van Rotterdam hebben opgeleverd die de stad heeft schoongemaakt. Iets wat zijn voorganger Ivo Opstelten niet is gelukt. Maar ‘Achie’ moet het eerst nog wel even doen.
Wat op dit moment nog interessanter is dan wat dan ook, is het proces van reacties dat op gang is gekomen nadat bekend werd dat de Rotterdamse raad Aboutaleb wil voordragen om deze loodzware stadssleutel om zijn nek te dragen. Het is natuurlijk niet niks, burgemeester van Rotterdam. Het is eigenlijk van dezelfde orde als dat Barack Obama nog veel zwarter zou zijn dan dat hij werkelijk is en ergens in de jaren ’50 al voor het Amerikaanse presidentschap zou gaan, waarbij we Washington D.C. even vervangen voor het Dallas van die tijd. Ja, zo erg is het gesteld met Rotterdam. Althans, de politieke kant van de stad. Want de stad Rotterdam zelf is een multicultureel centrum waar honderden nationaliteiten in relatieve harmonie bij elkaar wonen, werken en hun ‘dagelijks ding’ doen. Totdat mensen zoals Marco Pastors of Ronald Sörensen het op hun heupen krijgen en met hun verbale lynchpartijen weer eens door de stad trekken. Pastors, die gezien zijn laatste hoop op het opdoen van wat Haagse politieke ervaringen (of beter gezegd: het pakken van nog wat Haagse euro’s), laat zichzelf knarsetandend onuitgesproken over Ahmed’s voordracht. Hij kan het kennelijk niet eens opbrengen om op z’n minst een felicitatie uit te spreken. Nu is hij dat niet verplicht, maar wie een beetje politiek kan redeneren snapt natuurlijk wel dat je dit gewoon doet. Gewoon, omdat het politieke cultuur is en ook getuigt van fatsoen.
Daarnaast verscheen ook Ronald Sörensen voor de NOS-camera en kon hij het weer eens niet laten te verwijzen naar Ahmed’s afkomst. Omdat Aboutaleb representant zou zijn, van een groep mensen die, volgens Sörensen, allemaal voor problemen zorgen. Allemaal? Als je de strekking van Sörensen volgt, allemaal! Je zou bijna denken dat Ahmed Aboutaleb de enige ‘succesvolle’ Marokkaan in Nederland is. Maar wij ‘Marrekaane’, wij weten wel beter en hebben ondertussen eelt op de afkomst gekregen en zien in Sörensen niets anders dan de zoveelste zuurpruim die zijn eigen falen probeert te sussen. Hij had natuurlijk zelf graag burgemeester geworden. Maar verder dan een ‘shit kicking’ stadspartijtje is ie natuurlijk nooit gekomen, de prutser. Jarenlang voert hij al campagne tegen de Marokkaanse aanwezigheid in Rotterdam, puberale problemen en alle gevolgen van dien gebruikend als excuus om een hele bevolkingsgroep af te schrijven als voer voor een concentratiekamp. En nu, nu krijgt hij hoogstwaarschijnlijk te maken met een Marokkaanse burgemeester. Typisch geval van de deksel op de in Sörensens geval toch al platte neus. Man, wat zal die de komende maanden ’s nachts zwetend en schreeuwend wakker worden: een Marokkaan die het laatste woord heeft in zíjn stad.'

Shlomo Sand en When and How the Jewish People Was Invented?

'Israeli best seller breaks national taboo
Idea of a Jewish people invented, says historian
By Jonathan Cook
11 October 2008

Jonathan Cook views Israeli historian Shlomo Sand’s taboo-breaking bestseller, which has demolished the foundations of the state of Israel by arguing that the so-called “Jewish nation”, “Jewish exile” and the alleged historical connection between the “Jewish people” and the Holy Land are quite simply myths.

No one is more surprised than Shlomo Sand that his latest academic work has spent 19 weeks on Israel’s bestseller list – and that success has come to the history professor despite his book challenging Israel’s biggest taboo. Dr Sand argues that the idea of a Jewish nation – whose need for a safe haven was originally used to justify the founding of the state of Israel – is a myth invented little more than a century ago. An expert on European history at Tel Aviv University, Dr Sand drew on extensive historical and archaeological research to support not only this claim but several more – all equally controversial. In addition, he argues that the Jews were never exiled from the Holy Land, that most of today’s Jews have no historical connection to the land called Israel and that the only political solution to the country’s conflict with the Palestinians is to abolish the Jewish state. The success of When and How Was the Jewish People Invented? looks likely to be repeated around the world. A French edition, launched last month, is selling so fast that it has already had three print runs. Translations are under way into a dozen languages, including Arabic and English. But he predicted a rough ride from the pro-Israel lobby when the book is launched by his English publisher, Verso, in the United States next year. In contrast, he said Israelis had been, if not exactly supportive, at least curious about his argument. Tom Segev, one of the country’s leading journalists, has called the book “fascinating and challenging”. Surprisingly, Dr Sand said, most of his academic colleagues in Israel have shied away from tackling his arguments. One exception is Israel Bartal, a professor of Jewish history at the Hebrew University in Jerusalem. Writing in Haaretz, the Israeli daily newspaper, Dr Bartal made little effort to rebut Dr Sand’s claims. He dedicated much of his article instead to defending his profession, suggesting that Israeli historians were not as ignorant about the invented nature of Jewish history as Dr Sand contends. The idea for the book came to him many years ago, Dr Sand said, but he waited until recently to start working on it. “I cannot claim to be particularly courageous in publishing the book now,” he said. “I waited until I was a full professor. There is a price to be paid in Israeli academia for expressing views of this sort.” Dr Sand’s main argument is that until little more than a century ago, Jews thought of themselves as Jews only because they shared a common religion. At the turn of the 20th century, he said, Zionist Jews challenged this idea and started creating a national history by inventing the idea that Jews existed as a people separate from their religion. Equally, the modern Zionist idea of Jews being obligated to return from exile to the Promised Land was entirely alien to Judaism, he added. “Zionism changed the idea of Jerusalem. Before, the holy places were seen as places to long for, not to be lived in. For 2,000 years Jews stayed away from Jerusalem not because they could not return but because their religion forbade them from returning until the messiah came.” The biggest surprise during his research came when he started looking at the archaeological evidence from the biblical era. “I was not raised as a Zionist, but like all other Israelis I took it for granted that the Jews were a people living in Judea and that they were exiled by the Romans in 70AD. “But once I started looking at the evidence, I discovered that the kingdoms of David and Solomon were legends. “Similarly with the exile. In fact, you can’t explain Jewishness without exile. But when I started to look for history books describing the events of this exile, I couldn’t find any. Not one. “That was because the Romans did not exile people. In fact, Jews in Palestine were overwhelming peasants and all the evidence suggests they stayed on their lands.” Instead, he believes an alternative theory is more plausible: the exile was a myth promoted by early Christians to recruit Jews to the new faith. “Christians wanted later generations of Jews to believe that their ancestors had been exiled as a punishment from God.” So if there was no exile, how is it that so many Jews ended up scattered around the globe before the modern state of Israel began encouraging them to “return”? Dr Sand said that, in the centuries immediately preceding and following the Christian era, Judaism was a proselytizing religion, desperate for converts. “This is mentioned in the Roman literature of the time.” Jews travelled to other regions seeking converts, particularly in Yemen and among the Berber tribes of North Africa. Centuries later, the people of the Khazar kingdom in what is today south Russia, would convert en masse to Judaism, becoming the genesis of the Ashkenazi Jews of central and eastern Europe. Dr Sand pointed to the strange state of denial in which most Israelis live, noting that papers offered extensive coverage recently to the discovery of the capital of the Khazar kingdom next to the Caspian Sea. Ynet, the website of Israel’s most popular newspaper, Yedioth Ahronoth, headlined the story: “Russian archaeologists find long-lost Jewish capital.” And yet none of the papers, he added, had considered the significance of this find to standard accounts of Jewish history. One further question is prompted by Dr Sand’s account, as he himself notes: if most Jews never left the Holy Land, what became of them? “It is not taught in Israeli schools but most of the early Zionist leaders, including David Ben Gurion [Israel’s first prime minister], believed that the Palestinians were the descendants of the area’s original Jews. They believed the Jews had later converted to Islam.” Dr Sand attributed his colleagues’ reticence to engage with him to an implicit acknowledgement by many that the whole edifice of “Jewish history” taught at Israeli universities is built like a house of cards. The problem with the teaching of history in Israel, Dr Sand said, dates to a decision in the 1930s to separate history into two disciplines: general history and Jewish history. Jewish history was assumed to need its own field of study because Jewish experience was considered unique. “There’s no Jewish department of politics or sociology at the universities. Only history is taught in this way, and it has allowed specialists in Jewish history to live in a very insular and conservative world where they are not touched by modern developments in historical research. “I’ve been criticized in Israel for writing about Jewish history when European history is my specialty. But a book like this needed a historian who is familiar with the standard concepts of historical inquiry used by academia in the rest of the world.”

Jonathan Cook is a writer and journalist based in Nazareth, Israel. His latest books are “Israel and the Clash of Civilisations: Iraq, Iran and the Plan to Remake the Middle East” (Pluto Press) and “Disappearing Palestine: Israel's Experiments in Human Despair” (Zed Books). His website is http://www.jkcook.net/. A version of this article originally appeared in The National, published in Abu Dhabi.'

Ik ben benieuwd hoe het CIDI hierop zal reageren.

Pieter Klok van de Volkskrant 4


De Volkskrant bericht:

'Beursbaas: '' Als beurs sluit, breekt pas paniek uit''
INTERVIEW, Van onze verslaggevers Frank van Alphen, Pieter Klok

gepubliceerd op 17 oktober 2008 08:00, bijgewerkt op 17 oktober 2008 08:30

AMSTERDAM - De baas van de Amsterdamse beurs hoopt dat ABN en Hema terugkeren.
De ogen van Joost van der Does de Willebois, bestuursvoorzitter van de Amsterdamse beurs, beginnen spontaan te glinsteren als hij eraan denkt dat ABN straks misschien gewoon weer een eigen beursnotering krijgt. ‘Ik moet natuurlijk onpartijdig zijn, maar ik zal ze als eerste verwelkomen. ABN had al in 1871 een notering. Dat was nog eerder dan Shell.’
Hij heeft bij de nieuwe eigenaar, de staat, al ''een vinger opgestoken''. ''Het bankbedrijf en het verzekeringsbedrijf zijn allebei mooie ondernemingen die je apart naar de beurs kunt brengen.''
Voorlopig lijdt het beursbedrijf nog niet onder de crisis. Het aantal verhandelde effectentransacties lag in september 44 procent hoger dan een jaar eerder. Van der Does de Willebois heeft de laatste weken nooit serieus overwogen om de beurs stil te leggen.
''Nee, het is juist goed dat de beurzen open zijn. Het stelt partijen in staat te handelen. Als ze hun bezittingen niet meer kunnen kopen of verkopen, breekt pas echt de paniek uit. Dan kunnen ze in acute geldproblemen komen.'''
Beursbaas__Als_beurs_sluit%252C_breekt_pas_paniek_uit
Beste Pieter Klok, je hebt nog steeds niet mijn vraag beantwoord. Zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/search?q=pieter+klok
Nog een vraag, kun je de lezers van de Volkskrant en van deze weblog uitleggen waarom er met banken en verzekeringsmaatschappijen op de beurzen moet worden gespeculeerd? Ik bedoel, dat banken en verzekeringsmaatschappijen gigantische winsten maken als concerns is nog begrijpelijk, maar waarom moet er in ondernemingen die niets produceren maar alleen diensten verlenen, gehandeld worden? Die luchthandel is nu ontploft, de gemeenschap moet daarvoor betalen. Waarom stelde je deze vraag niet aan de 'beursbaas... wiens ogen spontaan glinsteren'? Ik weet dat die vraag als vloeken in de kerk is van het neoliberale geloof, maar jij bent en blijft een journalist die zich onafhankelijk dient op te stellen en niet een pr-man die een propagandapraatje van een 'beursbaas' klakkeloos opschrijft. Doe je werk Pieter!

Pieter, je schrijft: 'Voorlopig lijdt het beursbedrijf nog niet onder de crisis.' Klopt, en leg jouw lezers nu eens uit hoe het komt dat ondanks de honderden miljarden verliezen van de afgelopen weken het beursbedrijf daarentegen geen enkel verlies leed. Sterker nog, het verdiende aan de crisis, net zoals de speculanten op de beurs nu aan de crisis verdienen, gezien de tijdelijke opleving. De beurs is ook niet in paniek, zoals permanent fout bericht wordt. Een groenteboer die zijn groenten verkoopt is niet in paniek, hij is een verstandige groenteboer. Een beursspeculant die zijn handel verkoopt is niet in paniek, maar een verstandige speculant. Hij zou domoor zijn als hij bovenop zijn handel bleef zitten terwijl die handel steeds minder waard werd. Leg al die zaken eens rustig uit Pieter, want nogmaals, je bent en blijft een journalist!
In afwachting van je antwoorden,
collegiale groet
stan van houcke

De Israelische Terreur 450

Joodse fundamentalisten in actie in Israel en Palestina.

'Israel’s “city of coexistence” shows its true colours
By Jonathan Cook

17 october 2008

Jonathan Cook shows how riots in the mixed Jewish-Arab town of Acre are being stoked up by fanatical Jewish settlers relocated from Gaza and other extremist misfits from Hebron, and by the Israeli politicians who have intimated that Acre’s Arab residents are to blame for the attacks.


Israel has been suffering its worst bout of inter-communal violence since the start of the second intifada, with a week of what has been widely presented as “rioting” by Jewish and Arab residents of the northern port city of Acre. The trigger for the outbursts occurred on the night of Yom Kippur, or the Day of Atonement, the holiest day in the Jewish calendar. The country effectively shuts down for 24 hours as religious Jews fast and abstain from most activity, leaving secular Jews little choice but to do likewise. According to reports, an Arab resident, Tawfik Jamal, outraged a group of Jews by disturbing the day’s sanctity and driving to relatives in a predominantly Jewish neighbourhood. He and his teenage son were pelted with stones. The pair sought sanctuary in the relatives’ home as a mob gathered outside chanting “Death to the Arabs”. Israeli police who tried to rescue the family fled when they were attacked, too. With news of Mr Jamal’s death mistakenly broadcast over mosque loudspeakers, Arab youths marched to the city centre and smashed shop windows in a display of anger. In subsequent days, Jewish gangs have roamed Acre’s streets and torched several Arab homes, forcing dozens of Arab families living in Jewish-dominated areas to flee. An Arab member of the Israeli parliament, Ahmed Tibi, observed that what is occurring in Acre is not a riot but a “pogrom”, conducted by Jewish residents against their Arab neighbours. Communal tensions are always high in the half a dozen “mixed cities” like Acre, the only places in Israel where Jews and Arabs live in close proximity, even if in largely separate neighbourhoods. But the situation has grown especially strained in Acre, where some Arab residents have escaped the deprivation and overcrowding of their main neighbourhood, the walled Old City, by moving to Jewish areas. Acre’s Arabs are also numerically strong, comprising a third of the local population. Despite pronouncements from Israeli leaders that the violence is damaging Acre’s image as a model of coexistence, the reality is of a deeply divided city, where the wounds of the 1948 war have yet to heal. During the war, most local Palestinians were either killed or forced to leave, with the remainder penned up in the Old City. Jewish immigrants, brought to settle the empty houses, were encouraged to see themselves as reclaiming the city for Jews. In recent years the movement of Arab families into these “Judaized” neighbourhoods has revived talk of the need for Acre to be cleansed again of its Arabs. The problem has been exacerbated by the relocation to Acre of some of the fanatical settlers withdrawn from Gaza three years ago and by the founding in 2001 of a hesder yeshiva, a school for religious men that combines army service. The police have stated that the violence in Acre caught them by surprise, but there was little justification for their complacency. Abbas Zakour, an Arab member of parliament and an Acre resident, had written to the public security minister days before Yom Kippur warning that it would offer a pretext for Jewish extremists to attack Arab residents. He was concerned that, as in previous years, Jews would throw stones at Arab cars breaking the unofficial 24-hour curfew in the Galilee region, where Arabs are a majority. The failure of the police to intervene, he added, “leads the Arab public to believe that police are deliberately allowing the young Jews to attack innocent Arab residents who drive by”. In a society where the grip of Jewish religious fundamentalism is tightening – stoked by the high birth rate of ultra-Orthodox Jews and the state’s generous support of a separate religious education system – such incidents regularly occur on Yom Kippur and less frequently on Saturdays, the official day of rest. The local media reported that over Yom Kippur ambulances and paramedics were stoned. At one point Acre’s ambulance station was surrounded by Jewish youths who smashed its windows. As a result, the service’s local director, Eli Been, ordered staff to wear helmets and bulletproof vests.'

The Empire 350



Een interessante analyse.


'October 16, 2008


Tomgram: Aziz Huq, Imperial Pretensions and the Financial Crunch


Don't trust me as a gambler. You'd probably make more by putting your money into credit-default swaps. Nonetheless, I'd like to make a small wager on who the single significant holdover from the Bush administration might be should an Obama presidency actually happen. Keep a close eye on Secretary of Defense Robert Gates. He was clearly sent into the Rumsfeld breach back at the end of 2006 to begin the clean-up of the Bush administration's foreign policy mess and -- my guess -- to prevent Dick Cheney and pals from attacking Iran. And this, with a little help from onrushing reality, he seems to have accomplished. He remains the singular adult in the Bush foreign policy playpen, a skilled bureaucratic maneuverer from his CIA days, who claims he plans to leave Washington in January but would never say "never" to an offer ahead of time. Like Obama, he's plunked for an intensified Afghan War and, just last week, a key national security advisor to the candidate, former Navy Secretary Richard Danzig, praised Gates, suggesting he had been a splendid secretary of defense and adding that "he'd be an even better one in an Obama administration." So, when Gates gives a speech aimed at the Pentagon's future, it's worth listening carefully. On September 29th, he went to the National Defense University and offered a peek into that future as he imagines it. Now remember, the U.S. financial meltdown was already underway and, after seven unbelievably fat years, Pentagon weapons contractors were starting to express worries about possible future cutbacks. Nonetheless, Gates offered a vision of a U.S. military-plus. There was the usual support for a range of conventional weapons systems for wars that will never be fought and their futuristic equivalents, as well as for a larger Army, a larger Marine Corps, and a larger Navy. (The Air Force, except for unmanned aerial vehicles, looks to be in trouble in Gatesworld.) But above all, the once and (possibly) future secretary of defense wants to invest in "institutionalizing counterinsurgency skills, and our ability to conduct stability and support operations." Backed by a growing lobby eager to put ever more warm bodies in the military, he's opting for a major build-up to deal with future insurgencies out there in the global badlands. Think... gulp... "nation building." Think, as well, future Afghanistans and Iraqs. Though Gates has also claimed of late that the Pentagon's gargantuan budget will no longer outpace inflation, that growth in military spending is "probably a thing of the past," this is still a recipe for a relatively unrestrained imperial future that, as Aziz Huq, author of Unchecked and Unbalanced: Presidential Power in a Time of Terror, points out below is a disaster waiting to happen. It is, in fact, a potential recipe for American bankruptcy. Tom

Use It or Lose It? How to Manage an Imperial Decline
By Aziz Huq

Do empires end with a bang, a whimper, or the sibilant hiss of financial deflation? We may be about to find out. Right now, in the midst of the financial whirlwind, it's been hard in the United States to see much past the moment. Yet the ongoing economic meltdown has raised a range of non-financial issues of great importance for our future. Uncertainty and anxiety about the prospects for global financial markets -- given the present liquidity crunch -- have left little space for serious consideration of issues of American global power and influence.'

Lees verder: http://www.tomdispatch.com/post/174990/
aziz_huq_imperial_pretensions_and_the_financial_crunch

donderdag 16 oktober 2008

De Wereld

Gisteren berichtte de NRC: 'Klimaatplannen niet opofferen aan de crisis
Gepubliceerd: 15 oktober 2008 13:04 Gewijzigd: 16 oktober 2008 20:43
Door onze correspondent

Brussel, 15 okt. De crisis op de financiële markten mag geen excuus zijn om Europese klimaatplannen uit te stellen of af te zwakken. Die boodschap hebben de Britse premier Brown en voorzitter Barroso van de Europese Commissie vanmorgen afgegeven... Behalve Italië zijn het vooral nieuwe lidstaten die aandringen op herziening van de klimaatplannen. Ze willen dat oude een groter deel van de kosten daarvan voor hun rekening nemen. De plannen zijn een uitwerking van de afspraak die EU-leiders vorig jaar maakten om de uitstoot van CO2 in 2020 terug te dringen met 20 procent. In de plannen moeten bedrijven die CO2 produceren meer gaan betalen voor ''emissierechten''.'

Klimaatplannen_niet_offeren_aan_de_crisis

Hoewel de geindustrialiseerde wereld op geen enkele manier en bij lange na niet de afgesproken beloften nakomt om adequate maatregelen te nemen om de klimaatverandering alleen maar te stabiliseren, beschouwen sommige landen nu al de milieuplannen te kostbaar. De consumptie gaat voor.
Als het ware plotseling komen nu de fundamentele problemen bij elkaar, de bevolkingsexplosie, de klimaatverandering, de energiecrisis, de financiele crisis, de economische crisis, en vooral ook de culturele crisis. En niemand heeft er meer een greep op, de dynamiek van het consumptiesysteem heeft het menselijk vermogen om zijn omgeving te beheersen vernietigd. Ondertussen wordt er een politiek toneelstuk opgevoerd die de mens de idee moet geven dat er nog iemand aan het roer staat. De filmregisseur Fellini zei het jaren geleden zo treffend: 'Gebleven is slechts het labyrint van rituelen, en niemand herinnert zich meer de ingang en de uitgang en al evenmin de zin van het labyrint.'

De Israelische Terreur 449

Amnesty International inventariseert de grove schendingen van de mensenrechten door Israel in dit recente rapport. Het is een waslijst van terreurdaden. Leest u zelf maar:

'Document - Israel/OPT: Briefing for The Committee Against Torture
Public
amnesty international
Israel and the Occupied Palestinian Territories (OPT)
Briefing to the Committee Against Torture'

Desondanks heeft de Europese Unie met vooraan Nederland de status van Israel in het associatieverdrag onlangs verhoogd, waardoor de 'joodse natie' nog meer profiteert van de Europese Unie. Een beloning voor zoveel terreur, is de enige logische conclusie voor de 300 miljoen Arabische buren van Europa, die met hoon luisteren naar de westerse beweringen dat wij de mensenrechten respecteren.

Het Neoliberale Geloof 240

Het kenmerk van rationalisme is het vermogen van de mens om oorzaak en gevolg te herkennen, om zich een logisch wereldbeeld te vormen.

Terwijl de westerse politici alles in het werk stellen om een failliet systeem overeind te houden betaalt de rest van de wereld de rekening daarvoor, maar dat verband weigeren we te leggen. Het kapitalisme in zijn postmoderne vorm is een permanente staat van oorlog met de natuur en de mens. En toch doen we er alles aan om het in stand te houden, tot straks de wal het schip keert.



Het Neoliberale Geloof 239

'Economist Michael Hudson on Guns and Butter
October 16, 2008
Listen to Michael Hudson, here [mp3] on Guns and Butter (at kpfa.org).An illuminating analysis of the credit meltdown.(Right-click to save the mp3 to your drive, click to stream).

Thanks to Martijn at fortysecond for referring me to the interview.'


Hans Beerekamp van de NRC


Gisteren schreef Hans Beerekamp op de mediapagina van de NRC: 'Goed idee van Nova en de NOS om alle ontwikkelingen in de bankencrisis van de afgelopen weken eens op een rijtje te zetten in een thema-uitzending van twee uur. Maar wat werd dat idee slecht uitgevoerd in De avond van het grote geld. Op z'n vriendelijkst zou je het herhaling van zetten kunnen noemen. Grotendeel dezelfde bekende gezichten van deskundigen en betrokkenen mochten om de beurt twee zinnen uitspreken over onderwerpen als de pensioenen, de huizenprijzen en de waarde van beleggingen. Het mocht vooral niet te technisch worden, want het is al zo ingewikkeld allemaal. Daar tussendoor kwamen, eveneens naar bekend recept, allerlei gewone mensen aan het woord die het ook niet zo goed begrepen, maar zich wel zorgen maakten. Ja, dat kun je ook moeilijk anders verwachten als je avond na avond gehersenspoeld wordt met soundbites die weinig uitleggen en veel vage suggesties van onheil bevatten.'
Beste Hans Beerekamp, hoe zou het toch komen dat in een parlementaire democratie de kiezers genoegen nemen met het feit dat ze 'avond na avond gehersenspoeld' worden 'met soudbites' over voor hen uiterst belangrijke onderwerpen?
Om een discussie mogelijk te maken, laat ik mijn eigen verklaring geven. Ik denk dat de reden eenvoudig is. In een parlementaire democratie is geen behoefte aan goed geinformeerde kiezers. Dankzij juist de overvloed aan comerciele massamedia is de constatering van de Britse auteur John Berger correct dat ‘er grote delen van de… arbeiders en middenklasse bestaan die zich niet helder kunnen uitdrukken als gevolg van de grootscheepse culturele deprivatie. De middelen om datgene wat ze weten te vertalen in gedachten is hen ontnomen… Ze bezitten geen voorbeelden die ze kunnen volgen, waarbij woorden ervaringen duidelijk maken.’
Culturele deprivatie. Ik was ook niet verbaasd toen ik bijvoorbeeld hoorde dat Twan Huys Nova zou gaan presenteren. Ik ken hem als beginnend journalist bij STAD/Radio Amsterdam, en ontdekte al snel dat hij niet door talent maar door een brandende ambitie werd gedreven, die hem deed concluderen dat populisme de beste werkwijze voor een journalist was. Diepgaande gesprekken vond hij 'te lang', niet de inhoud maar de vorm was voor hem doorslaggevend, en dat is ook het grote journalistieke criterium van vandaag de dag. Vandaar ook al die rotzooi in de commerciele massamedia. De van origine Tsjechische schrijver Kundera stelt terecht: 'Op grond van de dwingende noodzaak te behagen en zo de aandacht van het grootst mogelijke publiek te trekken, is de esthetiek van de massamedia onvermijdelijk die van de kitsch en naarmate de massamedia ons gehele leven meer omsluiten en infiltreren, wordt de kitsch onze dagelijkse esthetiek en moraal.'
Ik heb dan ook niet gekeken toen ik vernam dat Huys De avond van het grote geld zou presenteren. 'Grotendeels dezelfde bekende gezichten,' schrijf je. Hoe zou dat toch komen Hans? Ikzelf denk doordat de commerciele journalistiek niet buiten de officieel erkende consensus mag treden.
Eerder al schreef ik hierover het volgende:
'Via soaps en gespreksprogramma’s wordt de ideologie van de markteconomie soepel en snel overgebracht. Dit verzin ik hier niet ter plaatse, maar is een feit dat al in de eerste helft van de vorige eeuw wetenschappelijk uitgewerkt werd door Edward Bernays, een neef van Sigmund Freud en de ‘grondlegger van de public relations,’ wiens handboek als de bijbel van de pr-industrie werd gezien. Bernays stelde het volgende: ‘"If we understand the mechanism and motives of the group mind, is it not possible to control and regiment the masses according to our will without their knowing about it? The recent practice of propaganda has proved that it is possible, at least up to a certain point and within certain limits." (Propaganda, 2005 ed., p. 71.) He called this scientific technique of opinion-molding the "engineering of consent."'
In de ogen van Bernays en de Amerikaanse elite, voor wie hij werkte, zou de democratie in chaos eindigen als mensen niet constant en via alle beschikbare kanalen verteld werd wat belangrijk is en wat niet, hoe ze zich moeten gedragen en hoe niet, wat de normen en waarden van een kapitalistische samenleving zijn en wat niet. Het spreekt voor zich dat daarmee de belangen van allereerst en vooral de economische en politieke elite worden gediend. Bernays was ervan overtuigd dat de rijken zich moesten concentreren op ‘regimenting the public mind every bit as much as an army regiments the bodies of its soldiers.’ De Amerikaanse hoogleraar Noam Chomsky schreef over hem: ‘Bernays was drawing from his experience in Woodrow Wilson’s state propaganda agency, the Committee on Public Information. “It was, of course, the astounding success of propaganda during the war that opened the eyes of the intelligent few in all departments of life to the possibilities of regimenting the public mind,” he wrote. His goal was to adapt these experiences to the need of the “intelligent minorities,” primarily business leaders, whose task is “The conscious and intelligent manipulation of the organized habits and opinions of the masses.” Such “engineering of consent” is the very “essence of the democratic process,” Bernays wrote shortly before he was honoured for his contributions by the American Psychological Association in 1949. The importance of “controlling the public mind” has been recognized with increasing clarity as popular struggles succeeded in extending the modalities of democracy, thus giving rise to what liberal elites call “the crisis of democracy” as when normally passive and apathetic populations become organized and seek to enter the political arena to pursue their interests and demands, threatening stability and order. As Bernays explained the problem, with “universal suffrage and universal schooling,… at last even the bourgeoisie stood in fear of the common people. For the masses promised to become king,” a tendency fortunately reversed – so it has been hoped – as new methods “to mold the mind of the masses” were devised and implemented.’ Een dergelijke 'engineering of consent´ was volgens Bernays juist de ´essence of the democratic process.´
Daarbij was ´controlling the public mind´ van eminent belang voor de rijken en machtigen om het volk in het gareel te houden en in de juiste richting te laten marcheren. Het belang van propaganda begreep ook Sam Zemurray, die uitgestrekte bananenplantages bezat in Midden Amerika. Eerder al had hij een staatsgreep in Honduras gefinancierd om de president ten val te brengen, aangezien die erop had gestaan dat de rijken belasting betaalden over hun grondbezit en zich ook nog eens de Hondurese wet zouden houden. Begin jaren vijftig van de vorige eeuw werd Bernays door Zemurray ingehuurd om de democratische regering van Guatemala ten val te brengen omdat die van plan was grote stukken ongebruikt land van het concern van Zemurray, United Fruit, te confisqueren om het onder de arme boeren te herverdelen. Bernays adviseerde zijn client om ogenblikkelijk een mediahetze te starten. 'I have the feeling that Guatemala might respond to pitiless publicity in this country,' zo verklaarde hij later trots. Onder andere via een perscampagne werd de democratische regering afgeschilderd als communistisch. Tegelijkertijd werden prominente Congresleden bewerkt en tenslotte viel de regering dankzij een CIA-complot. Het gevolg was dat er een meedogeloze drie decennia durende oorlog burgeroorlog ontstond waarbij tenminste 200.000 doden vielen. 93 procent werd vermoord door het leger, de doodseskaders en andere door de VS opgeleide gangsters, aldus een officieel overheidsrapport. Het toont aan hoe dodelijk propaganda kan zijn. Maar daarvoor moet eerst de vijand goed in beeld zijn gebracht door leugens en vertekening van de werkelijkeid. Er moet natuurlijk een bedreigende vijand zijn, en iemand moet hem aanwijzen, anders lukt de propaganda niet.'
Zie: http://stanvanhoucke.blogspot.com/search?q=bernays
'Engineering of consent´ is volgens Bernays juist de ´essence of the democratic process.´ Of te wel: ´controlling the public mind'. Beste Hans Beerekamp, je ziet er is daarover serieus en lang nagedacht door vooraanstaande propagandisten, die voor de economische en politieke elite werkten.
Het is ook niet verbazingwekkend dat de commerciele massamedia in het Westen het spel meespelen. Het is een combinatie van lafheid, luiheid en het eeuwige opportunisme met het oog op de eigen portemonnaie. Maar dat wist je toch al? Je schrijft: 'Columnist Francisco van Jole presenteerde vrijdag in De leugen regeert (VARA) een hilarische montage van zich dom voordoende presentatoren die namens de kijkers prangende vragen op deskundigen afvuurden. Hun onnozelheid leek weinig acteertalent te behoeven, zo authentiek kwamen ze over. En, zo concludeerde Van Jole, als we het niet weten, dan vragen we toch gewoon aan passanten op straat wat ze ervan vinden?'
Hans, hoe zou het toch komen dat zoveel 'onnozelheid' mogelijk is op de publieke beeldbuis? Wie heeft deze onnozele hansworsten daar neergezet en met welk doel? Lees nog een keertje wat de ware deskundigen hierover hebben gezegd. Waarom komen dissidenten nagenoeg nooit aan het woord die al jaren geleden hebben gewaarschuwd voor de ineenstorting van de kapitalistische geldhandel? Waarom krijgen we steeds 'dezelfde bekende gezichten' te zien, die niet voor de ineenstorting hebben gewaarschuwd, maar nu toch weer als deskundigen worden opgevoerd. Hans Beerekamp, heb jij als journalist nooit de indruk dat ook jijzelf via de beeldbuis geflest wordt, gehersenpoeld als het ware?
Hier nog een citaat van Dan Rather, die bijna een kwarteeuw het nieuws van CBS presenteerde. Hij zei dit in 2004: 'It's an obscene comparison - I'm not sure I like it - but there was a time in South Africa when people put flaming tires around people's necks if they dissented, and in some ways the fear is that you'll be necklaced here. You'll have a flaming tire of lack of patriotism put around your neck. Now it's that fear that keeps journalists from asking the toughest of the tough questions and to continue to bore in on the tough questions so often. And again, I am humbled to say, I do not except myself from this criticism.'
Elke journalist herkent dat toch uit eigen ervaring, nietwaar Hans? Misschien is het patriottisme hier niet de 'burning necklace' maar dan toch wel het veel geroemde poldermodel dat tot conformisme dwingt.

Het Neoliberale Geloof 238

Terwijl de westerse politici een failliet systeem overeind proberen te houden, vernietigt ditzelfde systeem het voortbestaan van de soort.

'This Stock Collapse Is Petty When Compared to the Nature Crunch
Tuesday 14 October 2008

by: George Monbiot,
The Guardian UK
The financial crisis at least affords us an opportunity to rethink our catastrophic ecological trajectory.
This is nothing. Well, nothing by comparison to what's coming. The financial crisis for which we must now pay so heavily prefigures the real collapse, when humanity bumps against its ecological limits.
As we goggle at the fluttering financial figures, a different set of numbers passes us by. On Friday, Pavan Sukhdev, the Deutsche Bank economist leading a European study on ecosystems, reported that we are losing natural capital worth between $2 trillion and $5 trillion every year as a result of deforestation alone. The losses incurred so far by the financial sector amount to between $1 trillion and $1.5 trillion. Sukhdev arrived at his figure by estimating the value of the services - such as locking up carbon and providing fresh water - that forests perform, and calculating the cost of either replacing them or living without them. The credit crunch is petty when compared to the nature crunch.
The two crises have the same cause. In both cases, those who exploit the resource have demanded impossible rates of return and invoked debts that can never be repaid. In both cases we denied the likely consequences. I used to believe that collective denial was peculiar to climate change. Now I know that it's the first response to every impending dislocation.
Gordon Brown, for instance, was as much in denial about financial realities as any toxic debt trader. In June last year, during his Mansion House speech, he boasted that 40% of the world's foreign equities are now traded here. The financial sector's success had come about, he said, partly because the government had taken "a risk-based regulatory approach". In the same hall three years before, he pledged that "in budget after budget I want us to do even more to encourage the risk takers". Can anyone, surveying this mess, now doubt the value of the precautionary principle?
Ecology and economy are both derived from the Greek word oikos - a house or dwelling. Our survival depends on the rational management of this home: the space in which life can be sustained. The rules are the same in both cases. If you extract resources at a rate beyond the level of replenishment, your stock will collapse. That's another noun which reminds us of the connection. The Oxford English Dictionary gives 69 definitions of "stock". When it means a fund or store, the word evokes the trunk - or stock - of a tree, "from which the gains are an outgrowth". Collapse occurs when you prune the tree so heavily that it dies. Ecology is the stock from which all wealth grows.
The two crises feed each other. As a result of Iceland's financial collapse, it is now contemplating joining the European Union, which means surrendering its fishing grounds to the common fisheries policy. Already the prime minister, Geir Haarde, has suggested that his countrymen concentrate on exploiting the ocean. The economic disaster will cause an ecological disaster.
Normally it's the other way around. In his book Collapse: How Societies Choose to Fail or Succeed, Jared Diamond shows how ecological crisis is often the prelude to social catatrosphe. The obvious example is Easter Island, where society disintegrated soon after the population reached its highest historical numbers, the last trees were cut down and the construction of stone monuments peaked. The island chiefs had competed to erect ever bigger statues. These required wood and rope (made from bark) for transport, and extra food for the labourers. As the trees and soils on which the islanders depended disappeared, the population crashed and the survivors turned to cannibalism. Diamond wonders what the Easter islander who cut down the last palm tree might have thought. "Like modern loggers, did he shout 'Jobs, not trees!'? Or: 'Technology will solve our problems, never fear, we'll find a substitute for wood.'? Or: 'We don't have proof that there aren't palms somewhere else on Easter ... your proposed ban on logging is premature and driven by fear-mongering'?".'